[EXO] "NERDY BOY" มนุษย์แบคฮยอน | CHANBAEK

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 269 ครั้ง
    22 ก.พ. 58

 

 

 

 

INTRO

 

 

 

เฮ้ย สายแล้ว

 

...

 

ถ้ามึงยังไม่ตื่นกูจะเอาตีนขยี้หรรมมึง

 

เอ้อ...อีกห้านาที เด็กหนุ่มใช้นิ้วตีนหนีบผ้าห่มขึ้นมากอดพร้อมกับนอนหันหลังให้เพื่อนสนิทที่ยืนทำหน้าระอาอยู่ข้างเตียง คิมจงอินเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มแล้วขยับปากด่าเบา ๆ ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ข้างเปียโนตัวโปรดที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง

 

 

!!!!!!

 

 

โว้ย!!!” ชานยอลเอาหมอนอุดหูเมื่อเสียงบรรเลงเพลงแสบดากลั่นไปทั่วอาณาบริเวณอย่างไม่เกรงกลัวว่าบ้านข้าง ๆ จะตะโกนด่าพ่อล้อแม่เข้าให้หรือเปล่า เด็กตัวสูงดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างหัวเสียแล้วมองไปยังเพื่อนตัวดีที่มือข้างหนึ่งของมันยังวางอยู่บนเปียโนแถมยังนั่งไขว่ห้างเลิกคิ้วมองกวนส้นตีนอีก คิดว่าหล่อมากป่ะห่าจิก

 

กูให้เวลามึงห้านาที เพราะถ้าช้ากว่านี้ทั้งกูทั้งมึงได้โดนฮีนิมโบกกระบาลเรียงตัวแน่ แค่นึกถึงหน้าฝ่ายปกครองที่ยืนตรวจระเบียบตรงประตูทางเข้าโรงเรียนแล้วก็ถอนหายใจ

 

วันแรกเขายังไม่สอนอะไรหรอก มึงจะรีบไปไหนวะห่า นอนอยู่บ้านเหอะกูว่า หงุดหงิดจริง ๆ ทำไมเขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะมาเจออะไรแบบนี้ด้วย มันคือเรื่องที่เด็กอายุสิบเก้าต้องตื่นมาพบเจอเหรอ บ้าไปแล้ว

 

พ่อกูขู่ว่าจะโทรเช็คกับครูที่ปรึกษา ถ้าไม่ไปเรียนวันนี้กูกับมึงได้อดตายทั้งอาทิตย์แน่ เด็กหนุ่มว่าพร้อมกับโยนผ้าขนหนูไปให้แล้วชานยอลก็รับไว้ได้ด้วยมือเดียว

 

โอเค เหตุผลของไอ้จงอินดูจะฟังขึ้นเมื่อตอนนี้เขาทั้งสองคนเป็นเหมือนหนูมอม ๆ ที่ถูกไล่ต้อนเข้ารูก่อนจะมีแผงกาวดักหนูวางไว้ตรงปากทางออก หลังจากมาอยู่กับเพื่อนสนิทได้ประมาณเดือนครึ่งปาร์คชานยอลก็ได้สำเหนียกว่าการใช้ชีวิตอยู่นอกบ้านมันช่างอัปรีย์เสียนี่กระไร

 

แต่จะทำยังไงได้ก็บ้านของเขามันโคตรจะไม่น่าอยู่แล้วหลังจากที่พ่อได้อัญเชิญลูกของเมียคนแรกให้มาอยู่ด้วยกันโดยที่ไม่ถามความสมัครใจของคนที่อยู่ก่อนหน้านี้เลยสักคำว่าเห็นดีเห็นงามด้วยไหม

 

ถ้าจะให้เท้าความก็คงใช้เวลานาน เอาเป็นว่ามนุษย์ที่ชื่อ ลู่หาน ผู้ซึ่งเป็นลูกชายต่างแม่เพิ่งย้ายมาจากปักกิ่งเพื่อเรียนต่อมหาลัยที่โซล นี่ยังไม่นับเด็กเหี้ยที่เป็นลูกเมียน้อยอีกคนนะ มันชื่ออะไรก็ไม่อยากจำหรอกแต่ถ้าอยากรู้จะบอกก็ได้ว่ามันชื่อเจโน่อายุสิบสามปี วัยกำลังเห่อมอยฟ์เลยสึด

 

แทนที่มันจะก่อดราม่าช่วยกันแต่เสือกไปนับญาติกับไอ้เจ๊กหน้าหวานลูกเมียหลวงอีก โอย สุดหล่อรู้สึกเศร้า แล้วเหตุผลที่พ่อจับลูกของเมียทุกคนมากระจุกอยู่ด้วยกันก็เพราะอยากให้ลูกทั้งสามทำความรู้จักกันไว้โตขึ้นจะได้ช่วยเหลือกัน แต่ก่อนจะทำอะไรนี่ช่วยถามความเห็นลูกที่สร้างแลนด์มาร์คอยู่บ้านหลังนั้นก่อนดีไหมครับเสด็จพ่อว่าต้องการความรัก ความสามัคคีจากคนอื่นหรือเปล่า?

 

เพราะแค่เจอกันวันแรกก็แทบจะเบ้ปากเป็นรูปตีนแล้ว ไอ้คนเล็กยังไม่เท่าไหร่ มันยังใสและอ่อนต่อโลกเพราะงั้นปาร์คชานยอลเลยต้องรับบทหนักกับการคุยกับไอ้เจ๊กโคกนั่นคนเดียว แล้วดูไอ้ลู่หานดิ...พยายามชวนคุยอยู่ได้มึงช่วยสำเหนียกตัวเองก่อนได้ไหมว่าพูดคนละภาษากัน กูเหนื่อยทรานส์ด้วยตัวเอง เหนื่อยจะใช้สมองมากแค่ไหน นี่ถ้าอยู่เฉย ๆ เหมือนฟันข้างบนได้ก็จะขอบคุณมาก

 

ปาร์คชานยอลรู้สึกไม่ถูกชะตาและไม่อยากนับพี่นับน้องกับพวกมันเลยสักนิดเดียว เศษเสี้ยวขี้เล็บก็ไม่ เพราะฉะนั้นการหนีออกจากบ้านตั้งแต่วันที่สามหลังจากมนุษย์ลูกเมียหลวงกับมนุษย์ลูกเมียน้อยคนเล็กย้ายเข้ามาอยู่ด้วยมันก็เป็นเรื่องที่เหลือทนแล้วจริง ๆ

 

คนบางคนแค่มองหน้าก็รู้แล้วป่ะครับว่าไม่ถูกชะตา เพราะฉะนั้นมันก็ไม่มีเหตุผลอะไรอีกที่ปาร์คชานยอลจะไปนับญาติกับคนพรรค์นั้นที่พูดภาษาเกาหลีได้นิด ๆ หน่อย ๆ แล้วที่พ่นออกมาแต่ละคำก็มีแต่ประโยคกวนส้นตีนทั้งนั้น ไม่รู้ว่าใครสอนให้มัน กูงง

 

แต่ยังไงก็ตาม มันก็แค่ช่วงแรกเท่านั้นแหละที่พ่อดราม่าแล้วออกตามหาเขา พอรู้ว่าลูกชายคนกลางอยู่ที่ไหนก็กลับไปทำงานทำการต่อ ถึงจะรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าก็เถอะแต่มันก็ดีแล้วที่พ่อไม่มาบังคับขู่เข็ญให้กลับไปอยู่บ้าน หนักหน่อยก็แค่ไม่ให้เงินใช้เท่านั้นแหละ

 

 

นี่คือการตัดหางปล่อยวัดขั้นเริ่มต้นใช่หรือไม่?

 

 

เขาเป็นเหมือนเด็กถูกทิ้งตรงที่แม่ก็หนีไปแต่งงานใหม่ตั้งแต่อยู่เกรดสี่ ตอนนั้นภาพมันพร่ามัวไปหมด แต่ก็พอจำได้ว่ากระโปรงลูกไม้ของแม่มันลื่นมากจนเขาไม่สามารถดึงเอาไว้ได้ ปาร์คชานยอลได้แต่ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วร้องไห้เหมือนโลกทั้งใบถูกขโมยไปต่อหน้าต่อตา ผู้ชายคนนั้นพาแม่ของเขาไปแล้ว และแน่นอนว่านั่นคือครั้งสุดท้ายที่ชานยอลได้เห็นแม่

 

 

 

 

เด็กหนุ่มตัวสูงทั้งสองคนในชุดนักเรียนฤดูร้อนเดินทอดน่องไปตามฟุตปาธอย่างไม่เร่งรีบ แน่นอนว่าคิมจงอินไม่ปล่อยให้เพื่อนของเขาเอ้อละเหยลอยชายอย่างที่มันชอบเป็นเลยต้องโขกสับทุกวินาทีจนกระทั่งออกจากบ้านในเวลาตามที่คาดเอาไว้ ชานยอลป้องปากหาวปรือตามองถนนเบื้องหน้า วันนี้ก็เป็นวันที่น่าเบื่อเพราะเป็นวันแรกของภาคเรียน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ชีวิตของปาร์คชานยอลดูเส็งเคร็งและไร้ชีวิตชีวาแบบนี้

 

มึงกะจะอยู่กับกูไปจนถึงเมื่อไหร่

 

ที่ถามนี่คือจะเฉดหัวไล่กูว่างั้น

 

เปล่า แต่ถ้ามึงเป็นพ่อคนมึงคงสงสัยว่าไอ้เด็กห่านี่เป็นลูกเต้าเหล่าใครถึงได้มาอยู่กินกับลูกชายตัวเองเป็นเดือน ๆ แถมยังไม่ช่วยงานบ้านอะไรเลยสักอย่างเดียว จงอินพูดในท่าทีสบาย ๆ

 

เอ้า! แล้วจะให้กูทำอะไรล่ะวะ? พ่อมึงก็จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดทุกวันเสาร์ไม่ใช่ไง?

 

แต่กว่าจะถึงวันเสาร์บ้านกูก็กลายเป็นโรงงานขยะเพราะมึงนี่ไงครับ รีบไปหาหออยู่เลยสัด เป็นภาระชีวิตกูเหลือเกิน

 

นี่แหละเพื่อนแท้ ชานยอลมองคนข้าง ๆ ด้วยสายตาเรียบเฉยแต่อัดแน่นไปด้วยความตื้นตันใจ เคยคิดมาตลอดครับว่าเพื่อนกันต้องช่วยเหลือกันทุกอย่างแต่มันตรงกันข้ามกับไอ้ห่านี่อย่างสิ้นเชิง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เวลาโดดเรียนก็โดดด้วยกัน ไปเล่นเกมก็ไปด้วยกัน นี่แค่ขออยู่บ้านด้วย กินข้าวด้วย ใช้คอมพ์ด้วย ใช้เสื้อผ้าด้วย ใช้ห้องนอนด้วยมันหนักหนาสาหัสมากเหรอครับกูอยากรู้

 

อยู่บ้านก็ดีอยู่แล้วเสือกหนีออกมา เรื่องบางเรื่องก็ปลงบ้างเถอะ อีโก้จะทำให้มึงอดตายเข้าสักวัน

 

มึงก็พูดได้สิ ไอ้คนครอบครัวสุขสันต์

 

ต่อให้มึงพูดไปก็เท่านั้น เพราะการที่มึงหนีออกมาคือมึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมกับการรับผิดชอบชีวิตตัวเองแล้ว จงอินเอามือออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วโค้งหัวให้กับอาจารย์ฝ่ายปกครองที่ถือไม้เรียวอยู่หน้าโรงเรียน

 

กูเพิ่งอายุสิบเก้านะ ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วย นั่นหมายความว่ายังมีอีกหลายเรื่องบนโลกใบนี้ที่กูไม่สามารถจัดการด้วยตัวเองได้ กูเหมือนกับผ้าขาว

 

เปื้อนขี้

 

ขี้ที่หน้ามึงเถอะ

 

หาหออยู่ แล้วก็หางานทำ จบนะ จงอินชูนิ้วโป้งชี้กลางพร้อมกับโบกไปมาก่อนจะเดินนำหน้าไปแล้วทิ้งให้เด็กตัวสูงยืนหงิดอยู่กลางสนามหญ้าตามลำพัง

 

 

 

 

คาบโฮมรูม

 

มันเป็นเรื่องปกติที่เสียงพูดคุยจะดังจอแจออกไปนอกห้องพร้อมกับม้วนกระดาษที่เขวี้ยงข้ามหัวกันไปมาและหนึ่งในนั้นก็เป็นฝีมือของชานยอล จนกระทั่งชายวัยกลางคนเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับคนตัวเล็กใส่แว่นกรอบดำนั่นแหละสงครามถึงได้หยุดลง

 

สวัสดีตอนเช้าของวันเปิดภาคเรียนนะทุกคน ครูชื่อยูแจซอกสอนวิชาศิลปะและเป็นครูที่ปรึกษาของพวกเธอตลอดหนึ่งปีนี้

 

ไอ้ครูแป๊ะยิ้มนั่นหน้าตาตลกชิบหาย...ถ้าถือหัวสิงโตไว้บนหัวนี่กูว่าใช่ ชานยอลเอนตัวไปกระซิบเพื่อนสนิท ไอ้นั่นท่าจะเป็นเด็กใหม่

 

คงงั้น

 

เตี้ยอย่างกับฮอบบิทพูดจบทั้งคู่ก็หลุดขำออกมาพร้อมกัน มึงดูดิ โปรยยิ้มทำไมวะ มันคิดว่าตัวเองเป็นซุปเปอร์โมเดลเหรอ

 

ห่านี่ก็จับผิดจัง ชีวิตมึงดีมากมั้งเนี่ย

 

ว่าได้เหรอ ถ้ากูกับมันไปยืนกลางสนามหญ้า ให้ทายว่าสาวจะวิ่งเข้าหาใคร

 

ครับพี่ พี่หล่อมากที่สุดไม่มีใครสู้ได้อยู่แล้วล่ะ ทั้งแผ่นดินสาวเกาหลีต้องพลีกายให้ จงอินพนมมือยกขึ้นเหนือหัว

 

วันแรกครูคงไม่มีอะไรจะพูดสักเท่าไหร่ เอาเป็นว่าวันนี้ครูมีเพื่อนใหม่มาแนะนำให้ทุกคนรู้จักนะ...เดินไปข้างหน้าแล้วแนะนำตัวสิ ครูศิลปะว่าพร้อมกับดันหลังนักเรียนใหม่ออกมา คนตัวเล็กยิ้มเจื่อนพลางกลอกตาไปรอบ ๆ ตอนนี้เขากำลังตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน และมันเป็นเรื่องที่เขาไม่ชินนัก

 

สวัสดีทุกคน เราชื่อบยอนแบคฮยอนเด็กหนุ่มโค้งหัวเล็กน้อยทั้งที่ยังยิ้มเจื่อนอยู่

 

บอกด้วยสิว่ามาจากไหน... ครูแจซอกกระซิบ

 

เรามาจากมกโพ

 

เด็กมกโพนี่โก้จริง ๆ ป่ะวะ

 

หะ...หา?

 

“5555555555555555555555555555555555”

 

เต้นให้ดูหน่อย!!! ขอเพลงสาวมกโพ!!!”

 

แบคฮยอนทำตาปริบ ๆ เขากำลังงงกับสิ่งที่เพื่อนร่วมห้องกำลังเป็นอยู่ ไอ้อาการตะโกนข้ามหัวกันโดยไม่เกรงใจครูที่ปรึกษาที่ยืนอยู่หน้าห้องมันคืออะไรกันเหรอ แถมยังบอกให้เต้นอีก เขาว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ควรทำในวันแรกของการเปิดเทอมนะ

 

ครูครับ การเต้นให้เพื่อนดูมันเป็นพิธีรับเด็กใหม่เหรอ แบคฮยอนหันไปถาม ครูที่ปรึกษายิ้มค้างอยู่ท่านั้นก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาแล้วดันหลังเด็กหนุ่มให้ไปนั่งประจำที่ซึ่งอยู่หลังสุดติดหน้าต่าง

 

นั่งนี่นะ

 

อะ...ขอบคุณครับ เด็กหนุ่มโค้งหัว จนถึงตอนนี้เพื่อนในห้องก็ยังส่งเสียงกันไม่หยุด รู้ตัวอีกทีก็ปวดหัวแล้ว เขาได้แต่สงสัยว่าคนพวกนี้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนถึงได้เอาแต่แหกปากอยู่นั่นแทนที่จะเก็บแรงไว้เรียนทั้งวัน

 

คาบแรกเรียนภาษาอังกฤษใช่ไหม ขอให้สนุกกับการเรียนนะ ครูไปล่ะ ครูแจซอกซับเหงื่อก่อนจะเดินออกไปจากห้อง และทันทีที่ประตูบานเลื่อนปิดลงเด็กหนุ่มสาวเกือบสิบคนก็กรูเข้ามารุมโต๊ะเด็กใหม่พร้อมกัน

 

เฮ้ย ชื่อแบคฮยอนใช่ป่ะ

 

มาจากไหนนะ? มกโพเหรอ ที่นั่นมีอะไรน่าสนใจบ้างวะ?

 

ใส่แว่นแบบนี้ต้องเด็กเรียนแน่เลย ไว้ทำการบ้านมาให้ลอกมั่งนะ

 

ช่วยตัวเองครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่วะบอกหน่อย 5555555555555”

 

“55555555555555555555555555555555555”

 

แบคฮยอนมองแต่ละคนสลับกันไปมา เขาไม่คิดเลยว่าการย้ายมาอยู่ที่นี่จะได้รับการสนใจมากขนาดนี้ ในขณะที่ตอนอยู่โรงเรียนเก่าเพื่อนร่วมห้องต่างก็สนใจแต่เรื่องของตัวเอง ไม่มีหรอกที่จะมาถามไถ่กันแบบนี้

 

เราขอทีละคำถามได้ไหม

 

ได้สิ งั้นกูถามก่อนเลยแล้วกัน ทำไมย้ายมาจากมกโพวะ

 

อ๋อ แม่เราขอให้ย้ายมาน่ะ ชานยอลขมวดคิ้วกับคำตอบของไอ้เตี้ยนั่น มันน่าแปลกที่ตอนนี้ไอ้เด็กใหม่เอาแต่ยิ้มทั้งที่โดนรุมขนาดนั้น ถ้าเป็นคนอื่นคงได้แต่นั่งหงอจนทุกคนทยอยกลับไปนั่งที่เพราะเซ็งที่เสือกไม่สำเร็จ

 

แม่ขอให้ย้าย? แล้วนี่มึงอยู่กับใคร?

 

เราเช่าบ้านอยู่ มีใครอยู่หอคนเดียวไหม ย้ายมาหารค่าบ้านกับเราได้นะจะได้ประหยัด ทันทีที่คนตัวเล็กพูดจบเด็ก ๆ ที่ยืนอออยู่ก็หันไปมองหน้ากันแล้วระเบิดหัวเราะออกมา และภาพตรงหน้ามันทำให้แบคฮยอนสงสัยอีกแล้ว คนพวกนี้ขำอะไรกันนักหนา เขาเพิ่งรู้วันนี้แหละว่าคนเมืองกรุงเส้นตื้นมากขนาดนี้ ทุกคนขำอะไรกันเหรอ

 

เฮ้ย จงอินสะกิดแขนคนข้าง ๆ ที่กำลังมองเด็กใหม่อย่างไม่ละสายตา แถมยังขมวดคิ้วมุ่นอย่างกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่อีก สนใจอะไรไอ้เด็กใหม่วะ?

 

เปล่า กูไม่ได้สนใจมัน

 

หืม?

 

แต่กูสนใจสิ่งที่มันเพิ่งพูดเมื่อกี้ พูดจบก็เลื่อนเก้าอี้ออกก่อนจะตรงดิ่งเข้าไปหานักเรียนใหม่ที่ถูกเพื่อนนับสิบรายล้อมอยู่ แบคฮยอนเงยหน้ามองคนตัวสูงที่เดินแทรกเข้ามายืนอยู่ข้าง ๆ เขา ท่าทางคนนี้ดูไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่เลยแฮะ ไงเด็กใหม่?

 

อ้อ...สวัสดี

 

เออ ทันทีเด็กตัวสูงนั่งลงบนโต๊ะคนอื่น ๆ ก็ถอยออกห่าง มันเป็นเรื่องแปลกจริง ๆ ที่ชานยอลเป็นฝ่ายเข้าหาเพื่อนใหม่ก่อนเพราะใคร ๆ ต่างก็รู้ว่าไอ้หมอนี่กับคิมจงอินน่ะโคตรหยิ่ง ทะนง จองหอง เกเร ถ่อย ชอบชกต่อยกับเด็กโรงเรียนอื่นจนไม่มีใครอยากคบหาด้วยนอกจากพวกเด็กเกเรเหมือนกัน

 

หรือว่ามันจะอัดเด็กใหม่วะ... เสียงกระซิบที่ดังมาจากข้างหลังบวกกับแววตาใส ๆ ของไอ้เตี้ยที่กำลังมองมาผ่านเลนส์แว่นทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวเหี้ยขึ้นมาอย่างปฏิเสธไม่ได้

 

ทำไมนายนั่งบนโต๊ะล่ะ มันบาปนะ

 

บาปหรือมึงเมื่อยคอกันแน่

 

แค่มองหน้าเอง เราจะเมื่อยได้ไง แบคฮยอนตอบเสียงเรียบนั่นทำให้คนรอบข้างซุบซิบกันเสียงดังยิ่งกว่าเดิม จงอินเลิกคิ้วมองอย่างประหลาดใจ ถ้าไอ้เด็กใหม่นั่นไม่กลัวตายก็คงอยากลองท้าทายอำนาจมืดของไอ้ชานยอลอยู่แน่ ๆ แต่ถ้าเมื่อยเราจะยืนคุยกับนายแบบนี้ก็ได้นะ

 

อุ่บส์... เสียงกลั้นหัวเราะของคนที่อยู่รอบข้างทำให้ปาร์คชานยอลรู้สึกคันตีนอย่างบอกไม่ถูก บอกเลยว่า 90% นั้นมาจากไอ้เด็กใหม่ทั้งนั้น

 

นี่มึงยืนแล้วเหรอ

 

ใช่สิ นายเห็นเรานั่งอยู่เหรอ ร่างเล็กขมวดคิ้วแล้วก้มลงชี้เก้าอี้ให้ดู ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงถามอะไรแปลก ๆ แบคฮยอนได้แต่สงสัย

 

ชานยอลกัดฟันแน่นพร้อมกับหายใจเข้าลึก ๆ ปลายนิ้วเรียวเคาะลงบนหน้าขาตัวเองเพื่อสงบสติอารมณ์ มันคงไม่ดีแน่ถ้าเกิดว่าเขากระชากคอมันมาซัดหมัดเข้าที่แก้มขาว ๆ นั่นสักดอกเพื่อให้หายหงุดหงิดในขณะที่มันคือเป้าหมายหลักในการหาที่อยู่ใหม่ เพราะอย่างที่ไอ้จงอินบอก เขาไม่สามารถอยู่บ้านมันไปได้ตลอดและการหารค่าห้องมันก็เป็นอะไรที่น่าสนใจอยู่พอสมควร

 

ช่างเถอะ กูไม่อยากหาเรื่องมึงเพราะคิดว่าเราน่าจะอยู่ร่วมโลกด้วยกันได้ เด็กตัวสูงแค่นหัวเราะแล้วหันหน้าไปทางอื่นแต่แค่ครู่เดียวก็หันกลับมามองหน้าเนิร์ด ๆ ของไอ้เด็กใหม่อีกครั้ง มึงถ่างหูฟังกูนะ

 

อื้ม แบคฮยอนทำหน้าจริงจัง ซึ่งมันทำให้เขาหงุดหงิดอีกแล้ว สรุปมันกวนตีนตาใสหรือว่ายังไงกันแน่วะ? นี่จับทางมันไม่ถูกแล้วนะ

 

เห็นมึงบอกว่าเช่าบ้านอยู่คนเดียว ถูกไหม?

 

ใช่

 

งั้นกูขอหารค่าบ้านกับมึง ไอ้บ้านนอก

 

เยดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงเพื่อนร่วมห้องอุทานออกมาพร้อมกัน จงอินอ้าปากค้างแล้วมองภาพคนสองคนอย่างไม่เชื่อสายตา เขาได้แต่คิดในใจว่าที่ชานยอลมันทำแบบนั้นอาจเป็นเพราะอยากประชดที่เขาไล่มันออกไปหาหออยู่ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขากำลังจะหลุดพ้นออกจากบ่วงกรรมนี้แล้วโดยมีไอ้เด็กใหม่รับบทแทน

 

จริงเหรอ?!” แบคฮยอนทำตาโตก่อนจะยิ้มออกมา สุดยอดเลยอ่ะ!”

 

มึงดีใจอะไรฮอบบิท ชานยอลมองคนตัวเล็กอย่างรำคาญ ตามบทแล้วมันต้องยี๊เขาแล้วบอกว่า ไม่เอาอ่ะ จะเป็นใครก็ได้ยกเว้นผู้ชายแย่ ๆ แบบนี้!’ ไม่ใช่เรอะ

 

นายชื่ออะไรล่ะเราจะได้เรียกถูก เราชื่อบยอนแบคฮยอนนะ จนถึงตอนนี้เพื่อน ๆ ก็เริ่มทยอยกลับไปนั่งที่แล้วหลังจากการเสือกมันไม่สนุกอีกต่อไปจะมีก็แค่สองสามคนเท่านั้นที่ยังเกาะติดสถานการณ์อยู่ ทั้งที่ลุ้นอยู่ตั้งนานว่าไอ้เด็กใหม่จะถูกสั่งสอนเพราะพูดจากวนตีนแต่ก็ไม่

กูชื่อชานยอล...ปาร์คชานยอล จะเรียกว่าลูกพี่ก็ได้นะถ้ามึงอยากอยู่ในการปกครองของกู

 

โอเค ชานยอล คนตัวเล็กยิ้มตาหยีไม่ได้สนใจคำว่าลูกพี่ลูกหาบที่อีกคนพูดเลยสักนิด มึงดีใจอะไรขนาดนั้นเหรอครับมนุษย์บ้านนอก เดี๋ยวกูโบกหัวโชว์เพื่อนตั้งแต่วันแรกเลยดีไหมเนี่ย นี่มึงกำลังทำกูเสียศูนย์นะ จะโหดก็โหดได้ไม่เต็มที่เพราะมึงเสือกยิ้มสวนกลับมาเนี่ยแหละ จะย้ายเข้ามาวันไหน นายเอาเบอร์เราไปไหม ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็ย้ายมาเลย

 

... ชานยอลมองคนตัวเล็กที่หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาถือไว้ จากที่ดูภายนอกแล้วท่าทางคงเพิ่งซื้อมาได้ไม่นาน ไอ้หมอนี่ท่าทางจะมีตังค์ว่ะ และมันหมายความว่าถ้าเขาย้ายไปอยู่บ้านหลังเดียวกันกับไอ้เตี้ยนี่ก็คงไม่อดตาย

 

ของเยอะหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวบอกได้นะเดี๋ยวเราไปช่วยขนของ ช่วงนี้เราไม่ได้ทำอะไรอ่ะ ว่างมากไม่ต้องเกรง... ชานยอลเอามือปิดปากร่างเล็กที่เอาแต่พูดไม่หยุดจนในหัวของเขาได้ยินแค่เสียงของคนตรงหน้าทั้งที่ถ้าตั้งสติดี ๆ ก็ได้ยินเสียงเพื่อนร่วมห้องดังเซ็งแซ่ไม่หยุด แบคฮยอนทำตาปริบ ๆ จนกระทั่งคนตัวสูงยอมปล่อยมือลงแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ นั่นแหละ...

 
 

 

มันไม่ใกล้เกินไปสำหรับเด็กผู้ชายด้วยกันเหรอ?

 

 

 

ตอนเย็นรอกูอยู่หน้าตึก ส่วนเรื่องอื่นค่อยเก็บไว้คุยกันที่บ้าน เข้าใจไหมไอ้มนุษย์ฮอบบิท...

 

 

 

 

TBC

 



 

ฟิคเรื่องนี้ไม่ค่อยมีอะไรหรอกค่ะ พล๊อตตลาด ๆ เคะซื่อบื้อ ๆ กับเมะปากเสีย นักเลง ๆ หาอ่านได้ทั่วไป ไม่รู้ว่าจะถูกใจกันรึเปล่านะคะ เราไม่มั่นใจเลยว่าจะสนุกสำหรับคนอ่านรึเปล่า สกรีมได้ในแท็กนี้เลยนะ #มนุษย์แบคฮยอน ค่ะ

 เดี๋ยวรอให้กิ๊งว่าง ๆ แล้วจะขอให้น้องมาช่วยแต่งบทความให้ ตอนนี้ใช้แบบกะโปก ๆ ไปก่อน 55555

 

 FANART น่ารัก ๆ จากคุณ @MIFFIES_ จ้า น่ารักมาก ขอบคุณนะคะ <3

 


อันนี้ FANART ของคุณ @f0xqer น่ารักมากเลย ขอบคุณเช่นกันนะคะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 269 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,205 ความคิดเห็น

  1. #10157 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 10:50
    กลับมาอ่าน

    ตามมาจากฟิคมนัษย์ชานยอล

    เรื่อวนี้แบคฮยอนคาแรคเตอร์จาหหน้ามือเป็นหลังตรีนกันเลยทีเดียว

    ป.ล. ชอบสไตล์การเขียนของไร้นะ ฮาดี
    #10,157
    0
  2. #10154 RaineyRainn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:30
    ตลกกก แต่ละมุกคิดได้ไง คือไอมุกนั่งบนโต๊ะแล้วบาปเนี่ยทำให้นึกถึงสมัยประถมเลย 5555
    #10,154
    0
  3. #10132 P.purple (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 02:05
    ขำตรง ผ้าขาว.. เปื้อนขี้ สุด555555
    #10,132
    0
  4. #10123 areenachesani (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:25
    น่ารักแร้ววว
    #10,123
    0
  5. #10100 cuttt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:30
    กลับมาอ่านรอบ2
    #10,100
    0
  6. #10070 11507416p (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:13
    เพิ่งเข้ามาอ่าน ขอบคุณที่ยังไม่ลบนะคะ เรื่องน่ารักๆแบบนี้ ถ้าเรามาอ่านไม่ทันต้องเสียใบแน่ๆ
    #10,070
    0
  7. #10021 MYLITTLEBH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 14:03
    ชอบบบบบ
    #10,021
    0
  8. #10013 TIKIT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:54
    แบคฮยอนกวน..ได้น่ารักมาก555ชานยอลก้ตลก ชอบบ
    #10,013
    0
  9. #10002 อยากได้เซฮุนเป็นแฟน😳 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 19:16
    แบคซื่อเกิ๊นน ซื่อแบบกวนติงอ่ะ55555
    #10,002
    0
  10. #9998 DreamBH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:52
    ย้อนมาอ่านนิยายเก่าๆของพี่มลิน น่าสนุกจัง
    #9,998
    0
  11. #9992 Kamisama (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 01:50
    ฮื่อชอบบบบบน่ารักกกก แอบกวนตีน55555
    #9,992
    0
  12. #9987 Clothia (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 00:32
    แบคนี่ หน้าซื่อตาใสมาก ดูกวนประสาททั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไร
    #9,987
    0
  13. #9943 Mine-Kris* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:07
    แบคดูโคดซื่อออ น่ารักอ่ะ อ่านไปฮาไป 555555555
    #9,943
    0
  14. #9808 SeiJii EXEL เดสส (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:34
    ทำไมเราพึ่งมาอ่านนน ดี๊ดี ลอบอ่ะะ ฮอบบิทมีความน่ารักกก
    #9,808
    0
  15. #9805 k_zxxus_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:42
    ว่าจะอ่านนานมากก แต่พึ่งได้มาอ่านน ชอบอะ ตลกแรง55555555555555555
    #9,805
    0
  16. #9799 mintchiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 17:39
    กลับมาอ่านอีกทีก็ก็สนุกเหมือนเดิม แบคน่ารักเอ็นดูอ่ะ อิพี่ชันหยาบคายมากแต่ก็ตลก555
    #9,799
    0
  17. #9795 นุ้ตะไคร้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 19:16
    ชอบบบบ :3
    #9,795
    0
  18. #9757 sapphire- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 17:52
    ทำไมเราเพิ่งมาอ่าน! ชอบบ5555
    #9,757
    0
  19. #9737 byunbunny09 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 23:27
    ฮอบบิท5555
    #9,737
    0
  20. #9736 minimintt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:51
    กลับมาอ่านรอบ2 ดีต่อใจ ;-; <3
    #9,736
    0
  21. #9674 miniaraspring (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 16:59
    โอ้ยย แบคน่ารักอ่ะ ฮาชานยอล555
    #9,674
    0
  22. #9630 mamodictator (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:43
    แบคนี่แลดูเป็นคนโคตรซึนอะ 555555555555
    #9,630
    0
  23. #9588 little daffodil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 15:46
    โอ้ยแบคฮยอนน่ารักมาก ชานยอลหยาบคายมากแต่ตลก 5555555
    #9,588
    0
  24. #9549 Kimji_sag (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 14:26
    โอยยยยยยยยยยยน่ารัก เข้าใจชานเลยที่หน้าฟิคบอก ตอนคลอดหมอลืมใส่สมองมาหรอ ตอนนี้รู้แล้ววววววว
    #9,549
    0
  25. #9529 xxmaarnficxx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 16:15
    เคยอ่านแต่ไม่ลงลึก นี่อินจากมนุษย์จงอินด้วยเลยกลับมาอ่านเรื่องนี้อีกครั้ง แบคสู้นะ5555
    #9,529
    0