{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 39 : Chapter 39 [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 314 ครั้ง
    21 พ.ย. 62

          ตารางงานการกุศลในบ่ายนี้จะมีลูกชายนายกรัฐมนตรีสองคนเข้าร่วม ไม่ใช่พ่ออีกต่อไปที่เคยถูกคาดหวังว่าจะพาเซฮุนเข้าสังคม เพราะเดี๋ยวนี้เป็นชานยอลที่หิ้วน้องตามไปด้วยเกือบทุกงานในอาทิตย์นี้

          ขอโทษที่ให้รอครับ

          ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งเดินลงมา

          ชานยอลเอ่ยตอบน้องชายขณะปลดกระดุมเสื้อสูทเพื่อเตรียมตัวขึ้นรถ การเซ็นสัญญาของเซฮุนเป็นไปได้ด้วยดี และนั่นก็สร้างความพึงพอใจให้ผู้หญิงคนนึงที่เดินตามออกมาสมทบ

          เอานี่ไปด้วยสิ

          อะไรเหรอครับ?”

          น้ำผลไม้ พอดีแม่เห็นว่าส้มมันหวานก็เลยคั้นมาให้ ดื่มระหว่างทางนะจะได้สดชื่น

          อ๋อ ขอบคุณครับ

          อย่าลืมให้พี่เขาด้วยล่ะ

          เซฮุนหันมองหน้าพี่ชายตัวเองในทันทีเมื่อฟังสิ่งที่แม่พูดจบ ไม่คิดเหมือนกันว่าแม่จะถือมาสองขวด และไม่คิดด้วยว่าแม่จะกล้าเข้าหาพี่ชานยอลของเขาก่อนขนาดนี้

นายองเคยอยากให้เซฮุนทำงานกับพ่อจริง คิดว่ามันเป็นทางเดียวที่ลูกชายจะมีหน้ามีตามีเพื่อนในสังคมบ้าง เพราะเธอทำแบบนั้นให้ลูกไม่ได้ ดังนั้นเลยฝากความหวังไว้ที่สามี ไม่อยากให้ลูกต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ แบบเธอที่เป็นเบอร์สอง แต่เดี๋ยวนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไป มันกลายเป็นชานยอลที่พาน้องเข้าสังคมด้วยตัวเอง แถมยังเป็นสังคมที่น้องชอบมากกว่า

ได้ครับแม่ งั้นผมไปก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่สาย

จ้ะ

คุณนายนายองโบกมือให้ลูกชายโดยไม่กล้าสบตาลูกเลี้ยงที่เดินขึ้นรถไปก่อนหลังได้ยินว่าเธอสั่งให้ลูกแบ่งน้ำส้มคั้นให้ ชานยอลไม่ทะเลาะกับนายองก็จริงแต่คงญาติดีด้วยเลยไม่ได้ อยู่กันแบบนี้รู้สึกสบายใจกว่า ตอนนี้เขายังอยากรับแค่น้องเท่านั้น

ดื่มหน่อยนะครับ ผมเปิดให้

เมื่อเห็นพี่ชายนิ่งเซฮุนก็ถือว่านั่นเป็นการตอบ ไม่พูดเท่ากับยอมรับ เจ้าน้องเลยเปิดขวดน้ำส้มเสียหลอดส่งให้พี่ในทันที ชานยอลรับไว้และดื่มมันโดยไม่พูดไม่จาอะไร ส่วนคนที่หุบยิ้มไม่ได้ไม่ได้มีแค่เซฮุน แต่เป็นซองแจด้วย

เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอครับ ตีสามผมยังเห็นไฟห้องพี่เปิดอยู่เลย

นอนไม่หลับ แล้วนายล่ะทำไมไม่นอนนั่นตีสามนะ? ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าวันนี้มีงาน?”

ช่วงกลางวันผมนอนแล้วครับ ตอนกลางคืนเลยลงไปถ่ายรูปดาว

ชีวิตดี

ก็ดีขึ้นตั้งแต่พี่เข้ามานั่นแหละครับ

เซฮุนว่าก่อนจะทิ้งตัวพิงเบาะและงับหลอดน้ำขึ้นดูดบ้างอย่างอารมณ์ดี ส่วนคนพี่นั้นแน่นอนกว่าเก็บยิ้มจนสุดความสามารถ ดีใจที่เป็นส่วนที่ทำให้น้องมีความสุขบ้าง แต่เดี๋ยวนี้เซฮุนก็ยกความดีความชอบให้กันเยอะเกินไป มีโอกาสก็วกกลับมาขอบคุณไม่ก็ชมกันตลอด

ในอดีตตอนไปทำงานชานยอลก็จะมีแค่ซองแจให้คุยเป็นเพื่อน ซึ่งมันก็ไม่พ้นเรื่องงาน แต่เดี๋ยวนี้มีเด็กอีกคนที่ไม่ยอมขับรถไปทำงานเองเพราะประหยัดค่าน้ำมันนั่งคุยไปด้วย บรรยากาศของชีวิตเปลี่ยนไป จำนวนคนที่เพิ่มขึ้นทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้นตาม ซึ่งถ้าคยองซูอยู่ด้วยคงจะมีความสุขมากขึ้นอีก

ใบหน้าหล่อเหลาของชานยอลหันมองไปนอกหน้าต่าง นึกเปรียบเทียบเมืองของตัวเองกับเลิฟแลนด์ไปด้วยอย่างถวิลหา ครั้งที่แล้วยังรอได้ครั้งนี้เขาก็จะตั้งใจรอเช่นกัน…

ช่วงนี้ไม่เห็นคุณคยองซูเลยครับ เขาไปไหนเหรอ?”

“...!!!”

ควอนซองแจที่นั่งอยู่ด้านหน้าสะดุ้งน้อย ๆ แทนคุณหนูของตัวเองที่ยังนิ่ง คำถามที่เซฮุนถามเลขาคนเก่งรู้ดีว่ามันจะสร้างความเจ็บปวดให้ชานยอล เลยลอบมองสถานการณ์ผ่านกระจกมองหลัง

เขาไม่ได้ไปไหน ก็อยู่กับฉัน...อยู่กับฉันตลอด

เซฮุนหยักหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ไม่เข้าใจเพราะสีหน้าพี่ดูไม่ค่อยดีนัก ดูเหมือนว่าตัวเองจะเลือกหัวข้อพูดคุยในวันนี้ผิดไป เลยเลือกเงียบเสียงเป็นการขอโทษทางอ้อม คำตอบว่าอยู่มีเพียงซองแจคนเดียวที่เข้าใจว่าอยู่ที่ไหน เพราะมันไม่พ้นหัวใจอย่างแน่นอน




 

 



 



          การทำงานหนักตลอดสองสัปดาห์แบบไม่พักทำให้วันนี้ชานยอลโดนเลขาจัดวันหยุดให้โดยไม่บอกล่วงหน้า คุณหนูตื่นเช้ามาแต่งตัวเก้อแต่ไม่ได้ไปทำงาน ชานยอลพยายามหาอะไรทำให้ตัวเองไม่ว่างเพราะถ้าว่างจะคิดถึงคยองซูมากไป และเรื่องนั้นมันก็กำลังเกิดขึ้นจนรับไม่ไหวในวันหยุดนี้ ความคิดถึงทำให้เจ้าตัวอยู่ไม่สุก เลยขับรถออกมาหาแม่ที่สุสานส่วนตัว

          ฝีเท้าหนักเหยียบลงพื้นหญ้าสร้างรอยไปเรื่อย ๆ จนเข้ามาถึงข้างใน กำแพงกุหลาบขาวยังสวยงามเหมือนเดิมเพราะถูกดูแลอย่างดี เกือบสองเดือนแล้วที่ไม่ได้แวะมาที่นี่เพราะยุ่งมาก

          ปาร์คชานยอลใช้เวลานั่งเล่นเล่านั่นเล่านี่ให้แม่ฟังไปเกือบชั่วโมง เงียบบ้างส่งเสียงบ้างเป็นระยะ กี่ปีผ่านไปสิ่งที่ชานยอลโหยหาไม่เคยเปลี่ยนคือแม่ คือครอบครัวที่พร้อมหน้า เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองไม่เคยได้มีเหมือนคนอื่นน้ำตาก็ไหลเปื้อนแก้มอย่างไม่รู้ตัว

          คิดถึงแม่นะครับ

          หวังยิ่งว่าการปล่อยความแค้นในอดีตไปจะทำให้ตัวเองมีความสุขขึ้น...ซึ่งมันก็จริง แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายังคงอยากได้ครอบครับที่อยู่กันครบแบบที่น้องชายตัวเองมี ปมในใจที่ชาตินี้คงไม่มีใครมาเดิมเต็มเพราะเขาเสียแม่ไปแล้วตลอดกาล จะกี่ปีเรื่องนี้ก็ไม่อาจทำใจยอมรับ

          “...!!!”

          กลีบกุหลาบสีแดงหล่นลงมาจากฟ้า จุดศูนย์กลางมันอยู่หลังกำแพงในสุดออกไปใกล้ ๆ นี้เอง ปาร์คชานยอลรีบดันตัวลุกขึ้นยืนและออกตัววิ่งในทันที ที่นี่เป็นสวนกุหลาบขาว หากว่ามีกุหลาบแดงตกลงมาเช่นนี้ คงมาจากที่อื่น...เลิฟแลนด์

          “...!!!”

          วิ่งหักเลี้ยวมาถึงจุดที่คาดว่าจะเจอบางสิ่งฝีเท้าหนัก ๆ ก็หยุดลง ใครบางคนในชุดไม่คุ้นกำลังหันหลังให้กันและก้มลงปัดหญ้าที่ติดชุดคลุมยาวสีดำออกจากตัว หัวคิ้วของเจ้าถิ่นขมวดยุ่งอย่างนึกสงสัยว่าใช่หรือเปล่า แต่เมื่อได้เห็นใบหน้าสวยหวานใต้หมวกบัณฑิตคำตอบนั้นก็คือใช่

          ชานยอล

          “...!!!”

          เสียงหวานใสที่คิดถึงทำให้ปาร์คชานยอลสั่นไปทั้งตัว รอยยิ้มหวานคลี่ออกให้กันอย่างคุ้นเคย พวงแก้มกลมยกเบียดตาจนโค้งหยี กี่วันแล้วที่ไม่ได้เจอ…

 

          คุณยังน่ารักเหมือนเดิมเลยคยองซู

 

          คยองซูเป็นฝ่ายเดินไปหาคนที่กำลังยืนทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ถ้าซองแจมาเห็นจะต้องบอกว่าคุณหนูยังไม่โตอีกแน่ ๆ เลย มือนุ่มนิ่มยกแตะข้างแก้มของคนที่ดูเหมือนจะไม่ยอมโกนหนวดมาได้สองสามวันแล้วอย่างแผ่วเบา

          ขอโทษที่ให้คุณรอนานขนาดนี้

          “...”

          อยู่คนเดียวลำบากมากเลยใช่มั้ย?”

          ข้อนี้ชานยอลก้มใบหน้าลงอย่างยอมรับ มันลำบากมากจนอยากร้องไห้ทุกวัน ความเหงาและความคิดถึงมันก่อกวนจิตใจจนฟุ้งซ่านไปหมด

          เราคิดถึงคุณมากเลย

          ดวงตาคมเข้มเงยหน้าขึ้นมองแฟนหนุ่มตัวเล็กเมื่อได้ยินคยองซูพูดเสียงสั่น ๆ หยาดน้ำตาบนใบหน้าสวยถูกคนรักเช็ดออกให้ด้วยมือที่สั่นเทา ชานยอลดีใจมากจนพูดอะไรไม่ออก ความอึดอัดที่ก่อตัวมาหลายวันมลายหายสิ้นเพียงได้เห็นหน้าของคนรักใกล้ ๆ การรอสิ้นสุดลงแล้ว...

          ผมก็คิดถึงคุณ

          อื้อ...

          สองมือหนาประคองใบหน้าสวยเอาไว้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงมองจูบหวานให้อย่างตั้งอกตั้งใจ ละเมียดละไมซึมซับความคิดถึงที่ต่างฝ่ายต่างมีให้ผ่านทางการกระทำที่อ่อนหวาน ลมหายใจที่ไล่กอดกันเป็นเกลียวยังดูรู้ว่าทั้งคู่คิดถึงกันมากแค่ไหน

เสียงครางหวานครั้งสองครั้งช่างฟังแล้วลื่นหูเสียจนใจไม่ดี หัวใจกลับมาเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอกเมื่อได้อยู่ใกล้กันกระทั่งลมหายใจเช่นนี้ หากเป็นแม่ที่ตามคยองซูมาให้คงต้องขอบคุณท่านมาก พอได้บอกว่าทุกข์ใจแม่ก็หาความสุขมาให้ทันที

          ฮ้า...

          นานหลายนาทีกว่าทั้งคู่จะยอมผละห่าง คยองซูแก้มร้อนฉ่าเมื่อเห็นปลายลิ้นของคนตรงหน้าลากไล้บนริมฝีปากของตัวเองเก็บเอาน้ำเชื่อมน้ำหวานกลับเข้าปากไปด้วยอย่างไม่ลังเล ชานยอลทำไมถึงยังทำให้เขินได้ตลอดเวลา แค่แววตาก็ทำให้เสียศูนย์ได้แล้ว

          เราตั้งใจมารับคุณ

          “...?”

          เมื่อสักครู่นี้ที่เลิฟแลนด์มีข้อตกลงใหม่ที่กำลังจะเปลี่ยนการทำงานของคิวปิด

          ผ่านเหรอ?!”

          ใช่ผ่าน ทุกคนยอมรับการเปลี่ยนแปลง หลายอย่างที่เราให้เหตุผลทำให้พ่อกับพี่สองได้เสียงชนะขาด เราเป็นคำตอบว่ากามเทพกับมนุษย์สามารถอยู่ด้วยกันได้

          ปาร์คชานยอลยิ้มกว้างเมื่อได้ฟังข่าวดีที่เขาเองก็อยากได้ยิน ร่างบางถูกรั้งเข้ามากอดเอาไว้แน่นเพื่อแชร์ความสุข นอกจากชาวเลิฟแลนด์จะเข้าใจแล้ว ตัวเขาเองก็เข้าใจว่าเราทั้งคู่เข้ากันได้ดีและเหมาะจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต

          แต่เมื่อกี้คุณบอกว่ามารับผมเหรอ?”

          ใช่ ดูชุดเราสิ

          ร่างบางผละตัวออกห่างและหมุนหนึ่งวงให้ชานยอลได้เห็นตัวเองชัด ๆ ชุดจบการศึกษาแบบนี้จะมีกิจกรรมอื่นไปได้ยังไง คยองซูกำลังจะเข้าห้องประชุมแต่พ่อมาบอกข่าวดีก่อนจึงรีบแจ้นมารับคนพิเศษของตัวเองไปร่วมกิจกรรมด้วย

          ชานยอลมีดวงตาเป็นประกายเหมือนเด็กในตอนนี้ มันดูตื่นเต้น รอยยิ้มบนใบหน้านั้นก็ช่างสดใสช่วยเติมแรงให้กันได้อย่างดีเยี่ยม

          ผมไปได้จริง ๆ เหรอ ถะ...ถ้าไปแล้วครอบครัวคุณจะเดือดร้อนมั้ย?”

          อาการลุกลี้ลุกลนพูดติด ๆ ขัด ๆ ทำให้คยองซูยิ่งมั่นใจว่าอีกฝ่ายตื่นเต้น ไม่เคยเห็นชานยอลเป็นแบบนี้ ถึงว่าล่ะซองแจต้องห่วงตลอดเวลา คุณหนูจะโตได้กี่วันเชียว พออยู่กับคนที่รักและไว้ใจก็เผยอีกด้านที่อ่อนโยนให้เห็น

          ถ้าไม่ไป คุณนั่นแหละจะเดือดร้อน พี่เราดุนะรู้เปล่า

          เจ้าชานยอลมีอาการตกใจจริง ๆ ตอนคยองซูพูด แต่ก็หลุดยิ้มเพราะน้องยิ้มจึงยิ้มตาม ร่างสูงจับมือคยองซูเดินเข้าหากำแพง แต่ในขณะที่คยองซูกำลังจะเอื้อมมือจับดอกกุหลาบคุณหนูก็ปล่อยมือกะทันหัน

          แป๊บนึงนะผมขอบอกซองแจก่อน

          คยองซูพยักหน้าให้เมื่อเห็นชานยอลหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความลงหน้าแชทของเลขาตัวเอง น่ารักแบบนี้แหละเลขาถึงลาออกไม่ได้สักทีเจ้านายดีเด่น เจ้าชานยอล กามเทพตัวน้อยรอจนคนรักล็อกหน้าจอเรียบร้อยถึงได้เอื้อมมือไปจับดอกกุหลาบอีกครั้งแล้วก็…

          ฟึ่บ!

          กลีบกุหลาบร่วงแตะโดนผิวแก้มและศีรษะเบา ๆ ให้พอรู้สึก การหายใจคงที่สร้างความโล่งใจให้มนุษย์ที่ไม่ค่อยได้เดินทางด้วยวิธีนี้ ชานยอลค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นดูบรรยากาศรอบตัวและจอมือถือในมือที่ตอนนี้ไม่ขึ้นสัญญาณ

          รอยยิ้มกว้างของปาร์คชานยอลคลี่ออกเมื่อรู้ตัวว่ามาถึงแล้วเลิฟแลนด์ ทุ่งหญ้าเล็ก ๆ บนเนินที่พวกเขากำลังยืนอยู่สามารถมองลงไปเห็นมหาวิทยาลัยของคนเป็นน้องได้อย่างชัดเจน คนมากมายในชุดเดียวกันกับคยองซูกำลังเดินกันอยู่ด้านในเป็นร้อยเป็นพันคน

          ผมแต่งตัวมาไม่ค่อยดีเลย น่าจะกลับไปเอาสูทก่อน

          เพราะถูกซองแจห้ามไม่ให้ทำงาน ชานยอลก็เลยถอดสูทไปแล้ว ตอนนี้เลยเหลือแค่เชิ้ตขาวพับแขนกับกางเกงสแล็คดำ

          แค่นี้คุณก็หล่อกว่าใครแล้วไม่รู้เหรอ? ถ้าหล่อมากกว่านี้เราจะหวงแล้วนะ

          จากทีซีเรียส ๆ ตอนนี้กลายเป็นว่าเจ้าชานยอลอีกร่างนึงกำลังล้มลงไปนอนบิดอยู่ที่พื้นเพราะเขิน แม้ตัวจริงจะยังคีพลุคยืนนิ่งได้อยู่ก็ตาม

          หวงเป็นด้วยเหรอครับ อยากเห็นคุณหวงจัง

          ไม่ต้องมาทำปากหวานเลย

          แล้วหวานจริงมั้ย?”

          “...!!!”

          ผมถามคุณอยู่นะ หรือว่าจำไม่ได้แล้วจะได้ให้ชิมใหม่

          ชานยอล!

          เจ้าของชื่อโดนกำปั้นน้อย ๆ ทุบลงที่อกเบา ๆ ก่อนจะถูกรั้งเข้าไปหอมหัวอย่างนึกเอ็นดู เวลาเขินช่างน่ารักน่าฟัดเสียให้จมเขี้ยว ชานยอลจับมือนุ่มนิ่มของคยองซูเอาไว้แน่นขณะก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อพาแฟนของตัวเองไปเข้าพิธีจบการศึกษา ต่อไปนี้ก็จะได้พ้นสภาพนักศึกษาเสียที เขาไม่ดูลุงและคยองซูก็โตขึ้น

ดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ ที่ขึ้นแซมหญ้าขาวนับพันพากันเบ่งบานส่งมองความสวยงามให้พื้นดินที่กำลังก้าวเดิน ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ชานยอลสัญญาว่าจะพาคยองซูไปแต่ที่ดี ๆ และมันจะต้องสวยงามมากกว่าเมื่อวานเสมอ



 

ปาร์คชานยอลกับช่อดอกลิลลี่ในมือคงจะดูปกติมากถ้าอยู่โลกมนุษย์ แต่ตอนนี้ไม่ปกติเพราะเขาอยู่เลิฟแลนด์ แถมยังรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นคนดังด้วย เพราะไม่ว่าใครเดินผ่านหรือแม้กระทั่งนั่งอยู่ก็ต่างพากันแอบมองเขาไม่หยุด

นั่นมนุษย์คนนั้นใช่มั้ย?”

ใช่แล้วล่ะ แฟนคยองซูไง

ชานยอลยืนอมยิ้มเมื่อแอบได้ยินบทสนทนาของเด็กสาวกลุ่มนึงที่เดินผ่านไป แฟนเหรอ? ยิ่งคิดก็ยิ่งหยุดยิ้มไม่ได้ มันก็ดีที่สถานะของเขาและคยองซูนั้นชัดเจน แต่ไม่คิดว่าคนจะรู้กันทั่วเมืองขนาดนี้

“...!!!”

น้อย ๆ หน่อย

ขอโทษครับ

พี่สองกระแอมไอเตือนคนยิ้มกว้างลำพังจนชานยอลที่กำลังคิดนู่นคิดนี่อยู่สะดุ้ง พวกเขาทั้งคู่กำลังยืนอยู่ใต้ร่มไม้เพื่อมองดูคยองซูกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ถ่ายรูปกันอยู่อย่างสนุกสนาน เลยได้มีเวลาให้สำหรับน้องเขย

ขังตัวเองเป็นเดือนไม่ใช่เรื่องง่าย

“...?”

ทำไมถึงทำแบบนั้น ถ้ามันเกินเดือนก็จะไม่พบใครเหรอ?”

ผมตั้งใจจะไม่พบใครอีกเลยครับ

ตลอดชีวิตน่ะเหรอ?”

ใช่ครับ

“...!!!”

พี่สองตกใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น ซึ่งชานยอลตั้งใจจะทำแบบนั้นจริง ๆ เขาไม่รู้ว่ากระสุนตกหลุมรักจะหมดอายุ ขนาดคิวปิดเองก็ยังเพิ่งรู้ ดังนั้นตอนนั้นจึงมีความคิดเดียวคือขังตัวเองไว้ตลอด ถ้าการเจอคนอื่นแล้วจะลืมคยองซูแล้วมีรักใหม่ก็จะขออยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต

ผมต้องการรักเขาแค่คนเดียวครับ เขาจะเป็นรักแรกและรักสุดท้ายของผม

“...!!!”

ขณะพูดสายตาของน้องเขยก็มองตรงออกไปหาเด็กหนุ่มหน้าหวานที่มีรอยยิ้มหวานรูปหัวใจ มันหนักแน่น แต่อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน คำว่ารักที่เพิ่งหลุดออกจากปากยังดูเบากว่าสายตาว่ารักที่ชานยอลใช้มองคยองซูในตอนนี้

ขอบคุณพี่สองกับครอบครัวด้วยนะครับ

ชานยอลหันมาโค้งให้พี่สองอย่างสุภาพ ถ้าไม่ได้พี่สองและพ่อที่ช่วยพูดให้ มันคงไม่มีวันที่เขาจะได้กลับมายืนอยู่ตรงนี้ เมืองน่ารัก ๆ ที่สร้างคนน่ารักยังใจดีกับเขาอยู่

เพื่อเจ้าเล็กกับเจ้าตัวเล็ก

“...?”

ใบหน้างุนงงของชานยอลหันมามองพี่ชายของคยองซูเมื่อไม่เข้าใจที่พี่พูด ตามจริงแค่เจ้าเล็กอย่างเดียวชานยอลก็เข้าใจแล้ว เพราะรู้ว่าที่บ้านเรียกน้องคนเล็กว่าเจ้าเล็กแต่เจ้าตัวเล็กคืออะไร?

พวกเราเร่งการทำงานเพราะรู้เรื่องนี้ด้วย อยากให้เรื่องเข้าที่เข้าทางเร็ว ๆ ครอบครัวจะได้เป็นครอบครัว อยู่ต่างที่ห่างกันมันไม่ดี

มาถึงตรงนี้ปาร์คชานยอลกำลังต้องการเลขาควอนมาก ๆ เพื่อให้ช่วยเขียนสรุปให้ คล้ายคุยคนละเรื่องเดียวกันจนหัวคิ้วขมวดเป็นปมไปหมด แต่เมื่อไม่มีซองแจก็เลยเดาเอาว่าพี่สองคงไม่อยากให้คยองซูกลับไปอยู่โลกมนุษย์กับตนหรือเปล่า? งั้น…

งั้นผมย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ครับ

คยองซูบอกว่านายมีธุรกิจยิ่งใหญ่ที่นู่นแล้วก็รักมากด้วยหนิ จะทิ้งมาอยู่นี่ได้เหรอ?”

อะไรก็ทิ้งได้ทั้งนั้นครับไม่ใช่ปัญหาใหญ่

มันก็ฟังดูดีนะ แต่น้องฉันกับหลานฉันต้องอยู่ต้องกิน ถ้าคนพ่อไม่ทำงานแล้วอยู่บ้านเฉย ๆ จะเอาเงินที่ไหนมาใช้?”

ตอนนี้ที่ผมมี ไม่ต้องทำงานก็เลี้ยงคยองซูกับ…?!!!”

ปาร์คชานยอลยืนนิ่งม่านตาเปิดกว้างเมื่อเพิ่งจะสะดุดกับอะไรบางอย่าง เมื่อครู่นี้รีบตอบพี่ไปหน่อยแต่ตอนนี้พอได้มาประมวลผลข้อความนั้นใหม่ พร้อมกับของความก่อนหน้านั้นแล้วคำถามมากมายก็ไหลเข้ามาในหัวจนช็อกตาตั้ง

นี่เล็กยังไม่บอกเหรอ?!!!”

“...!!!”

ชานยอลหายใจเข้าออกหนักหน่วง ช่อดอกไม้ในมือหลุดล่วงลงพื้น ร่างสูงโปร่งเย็นจัดและสั่นไปหมด ลมหายใจที่เคยปกติไม่ปกติแล้วในวินาทีนี้ คำตอบที่คิดได้ในใจมันกำลังทำให้หายใจไม่ออก

ผะ...ผมมี...

ลูก! นายมีลูกกับน้องฉัน!

คุณหนูชานยอลลมแทบจับ ทิ้งตัวยันสองมือไว้กับหัวเข่าเพราะเหมือนเลือดจะไม่วิ่งขึ้นไปเลี้ยงสมอง มันตื้อไปหมดคิดอะไรไม่ออก คิดออกแค่อย่างเดียวว่าตอนนี้ต้องไปหาคยองซู สองเท้าวิ่งออกจากใต้ร่มไม้ตรงไปหาฝูงชนยังจุดที่คยองซูเคยยืน แต่ตอนนี้ไม่เห็นแล้ว

คยองซูล่ะครับ?”

ไปซื้อน้ำค่ะ เห็นบอกว่าเวียนหัวอยากกินอะไรหวาน ๆ

“...!!!”

ข้อความจากเพื่อนทำให้ว่าที่คุณพ่อใจแทบขาด เวียนหัวเหรอ? หน้ามืดเหรอ? มืดตรงไหน? มืดเมื่อไหร่? ชานยอลวิ่งหน้าตั้งไปยังทางที่น้อง ๆ กลุ่มดังกล่าวชี้บอก ผู้คนมากมายจอแจกันอยู่ข้างหน้า แต่เมื่อพ้นมาหลังอาคารประชากรก็ไม่ค่อยแน่นเท่าไหร่แล้ว เห็นคนถือแก้วน้ำแบบเดียวกันเดินสวนมาชานยอลก็รีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิม ลางสังหรณ์บอกว่าอีกไม่ไกลคงจะถึง

อ๊ะ!

“...!!!”

เสียงที่คุ้นหูนั้นทำให้ชานยอลเปลี่ยนทางเดินเลี้ยวเข้าสวนที่มีต้นคริสติน่าแตกยอดแดงสูงท่วมหัว อย่าสงสัยว่าเสียงแค่นี้ทำไมยังจำได้ เพราะแค่คยองซูไอชานยอลก็จำได้ หรือแม้กระทั่งเสียงลมหายใจก็ไม่เคยยากเกิน

คยองซู!!!

ปาร์คชานยอลปรี่เข้าไปพยุงร่างบางที่นั่งอยู่บนพื้นหญ้าให้ลุกขึ้นยืน ผลิกฝ่ามือนุ่มนิ่มดูไม่พบรอยแผลก็รู้สึกโล่งใจ แต่ใบหน้าซีดเซียวนั้นไม่ช่วยพาให้โล่งใจได้จนจบ

เราลุกเร็วไปหน่อยเลยหน้ามืดน่ะ

ได้เครื่องดื่มมาก็หาที่นั่งพัก เลยได้เก้าอี้ตรงนี้เป็นฐานทัพได้สักพัก แต่พอจะลุกกลับเกิดเรื่องหน้ามืดเสียก่อน แล้วดันเป็นเอาตอนที่ชานยอลเห็นเสียด้วย คยองซูไม่อยากให้คนรักกังวล

นิดหน่อยเอง อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ

ทำไมคุณไม่บอกผม

เราเห็นว่ามันใกล้ ๆ เลยเดินมาซื้อเอง

ไม่ใช่เรื่องนี้

ดวงตาของชานยอลดูเศร้าลงนิดหน่อย ตอนนี้มันเต็มไปด้วยความกังวลและอะไรบางอย่างทีตีรวนอยู่ข้างใน มือหนาคอยประคองกันไว้ไม่ให้ถอยห่าง ถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่...งั้นก็มีเรื่องเดียวแล้วที่เขากำลังปิดบัง

เราตั้งใจจะบอกคุณตอนจบงานวันนี้ เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณโกรธ

คยองซูพูดไปด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ ดวงหน้าหวานเอาแต่เงยหน้ามองสามีที่ตอนนี้ก็ไม่ได้ละวางสายตาไปที่ไหนไกล

ผมจะโกรธคุณได้ยังไง

รอยยิ้มหวานคลี่ออกบนใบหน้าสวยจัดที่ตอนนี้เปื้อนน้ำตาของความสุขใจ ฝ่ามือหนาแทรกเข้าร่องกลางเสื้อคลุมสีดำใหญ่ ความอบอุ่นวางแนบหน้าท้องที่ตอนนี้กำลังมีเจ้าตัวน้อยของพวกเขาอยู่ด้านใน

ปาร์คชานยอลไม่อาจสกัดกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อได้สัมผัสกับความรักของเขาที่กำลังเติบโต น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลเปื้อนใบหน้าหล่อเหล่าของผู้ทรงอิทธิพลในวงการรถแข่ง ชายที่ได้ฉายาว่าเย็นชา ไร้หัวใจรักไม่เป็นในวันนี้กำลังมีรักที่สมบูรณ์แบบกับผู้เชียวชาญด้านความรักอย่างคิวปิดน้อยคยองซู

แม้จะสะอึกสะอื้นเพราะร้องไห้ไปด้วยเอ็นดูสามีไปด้วย แต่มือนุ่มก็ยังคงทำหน้าที่ไล่เกลี่ยน้ำตาออกให้พ้นใบหน้าของชานยอลซ้ำ ๆ อย่างไม่รู้เบื่อ อะไรที่ขาดหายวันนี้เขายินดีจะเติมให้เต็มเอง ไม่ว่าจะเป็นความรัก หรือครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอย่างที่เคยอยากมี เขาจะสัญญาว่าจะทำให้เอง

อยากทำอะไรต้องได้ทำ...อยากรักต้องได้รัก...อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบต้องได้มี เราสัญญาว่าคุณจะมีความรักที่ดีและปลอดภัย

กลายเป็นว่าคำปลอบใจยิ่งเป็นฉนวนให้ชานยอลยิ่งร้องไห้หนักขึ้น ร่างสูงรั้งภรรยาสุดที่รักของตัวเองเข้ามากอดเอาไว้แน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนแบบนี้ถ้าเลขาควอนมาเห็นต้องได้ล้อกันว่าเด็กเล็กอีกไปจนกระทั่งลูกเข้าโรงเรียนแน่ ๆ

ขอบคุณนะ คุณกับลูกคือของขวัญที่พิเศษที่สุดในชีวิตผมเลยคยองซู

คยองซูยิ้มกว้างก่อนจะยกแขนกอดชานยอลเอาไว้แน่นเช่นเดียวกัน วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุด ทุกอย่างคลี่คลายและลงตัวอย่างใจหวัง จากนี้จะไม่มีอีกแล้วความทุกข์ เพราะเราจะจับมือกันมีความสุขตลอดไป



 

 

 

 

 

สมาชิกใหม่แบบเป็นทางการของคฤหาสน์ใหญ่หลังคาเขียว เป็นที่ยอมรับของท่านนายกสองสมัยซ้อน ข่าวดีสามข่าวช่วงนี้ทำให้พ่อของชานยอลยิ้มไม่หุบ ทั้งตำแหน่งนายก ลูกสะใภ้ และหลานคนแรกที่อีกไม่กีเดือนคงลืมตาดูโลก

คยองซูและครอบครัวเดินทางไป ๆ มา ๆ ที่คฤหาสน์ของชานยอลอยู่บ่อยครั้ง เมื่อตั้งใจจะให้เจ้าเล็กลงหลักปักฐานที่นี่ สองครอบครัวได้เจอกันไปแล้วเมื่อเดือนก่อน งานแต่งงานเล็ก ๆ ที่เป็นส่วนตัวที่สุดของที่สุดถูกจัดที่ในโบสถ์ โดยมีเพียงสมาชิกของทั้งสองบ้านที่จะต้องเก็บงำความลับของคิวปิดได้เข้าร่วม

ข่าวที่แพร่ออกไปมีเพียงเจ้าพ่อสนามแข่งเข้าพิธีวิวาห์กับภรรยาคนสวยแล้วเรียบร้อย แต่ข้อมูลอื่นไม่มีใครรู้ รู้เพียงภรรยาของชานยอลน่ารักมากและออกงานกับสามีเป็นประจำ แม้จะอยากจัดงานให้ยิงใหญ่สมกับหน้าตาทางสังคมมากแค่ไหน แต่ชานยอลก็เคารพความเป็นส่วนตัวของครอบครัวคยองซูมากกว่า

คิวปิดหลายคนเริ่มทนลองสนามโดยการอยู่โลกมนุษย์ให้นานขึ้น ศึกษาคู่ที่ต้องการจะยิ่งกระสุนตกหลุมรักให้แน่ใจว่าถ้าลงมือไปแล้วจะไม่เกิดความเสียหายภายหลัง ส่วนคนที่ให้ข้อมูลต่าง ๆ และเป็นทีปรึกษาหลักจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่รูบี้และคู่หูของเขาอย่างคยองซู

แต่เพราะคยองซูท้องเลยหายตัวไป ๆ มา ๆ ไม่ได้ บ้านของชานยอลเลยมีห้องเรียน ห้องทำงานพิเศษให้กับครูพิเศษที่อายุยังน้อย และเป็นสำนักงานใหญ่ของเลิฟแลนด์สาขาเกาหลีใต้ไปแล้วด้วย(?)

กลับมาแล้วเหรอ?”

คยองซูเดินออกมาจากห้องทำงานก็เจอเข้ากับสามีที่เพิ่งจะลงจากรถ ชานยอลรีบส่งแฟ้มงานคืนให้ซองแจทันทีเมื่อเห็นหน้าภรรยาที่คิดถึงมากมาทั้งวัน คุณพ่อตัวสูงรีบทำหน้างอและเดินเข้ามากอดคยองซูในทันทีอย่างออดอ้อน

เหนื่อยจังเลย คิดถึงคุณทั้งวันจนเหนื่อย ไม่อยากให้คุณทำงานแล้ว อยากให้ไปนั่งกับผมในห้องทำงานเฉย ๆ

โอ๋~ ตอนนี้แค่ยังไม่ลงตัวน่ะ เดี๋ยวลงตัวแล้วเราก็ไปนั่งเฉย ๆ เป็นเพื่อนคุณได้ อดทนหน่อยน้า

เลขาควอนรีบหันหน้าทำเป็นมองนู่นมองนี่เมื่อเห็นคุณหนูของตัวเองอ้อนภรรยาแบบไม่เหลือมาดบิ๊กบอสของบริษัทรถแข่ง ที่เพิ่งไปฟาดกับนักแข่งเรื่องสัญญามาอย่าหัวร้อนเมื่อตอนบ่าย หากใครในห้องประชุมมาเห็นชานยอลอีกโหมดตอนนี้จะต้องงงกันตายไปข้าง

“คุณไปอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวเราหาอะไรอร่อย ๆ ขึ้นไปให้กินดีมั้ย

เดี๋ยวผมยกขึ้นไปให้ดีกว่าครับ คุณคยองซูกับคุณหนูขึ้นไปรอด้านบนก่อนเลยครับ

ชานยอลหันไปอมยิ้มให้เลขาส่วนตัวที่รู้งานอย่างพออกพอใจโดยไม่ให้คยองซูเห็น ส่วนคยองซูที่ได้ยินอย่างนั้นจึงพยักหน้าและยิ้มหวานให้ซองแจเป็นการรบกวนให้หาของว่าง

เดินระวังนะครับคุณคยองซู

โอเคจ้า

 

 

 

นั่งเล่นกินส้มรออยู่ไม่นานสามีที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ออกมาพาเข้าบ้าน เพราะตกเย็นอากาศก็ลดต่ำลง ชานยอลถือจานส้มและแก้วน้ำผลไม้เข้ามาวางไว้ในห้อง ก่อนจะหาผ้ามาคลุมไหล่ให้คยองซูด้วยเพื่อเพิ่มความอบอุ่น

เราว่าซารังชอบกินน้ำทับทิม

ก่อนจะท้องคุณก็ชอบกินน้ำทับทิม ลูกก็คงชอบเหมือนแม่

ชานยอลว่าก่อนจะรินน้ำทับทิมที่มีอยู่เต็มตู้เย็นในบ้านให้ภรรยาสุดที่รักอีกแก้ว และนั่งลงตรงข้ามกันเพื่อชิมผลไม้หวาน ๆ ที่ซองแจเตรียมขึ้นมาให้ คยองซูดื่มน้ำทับทิมเป็นประจำอยู่แล้วเพราะมีเพื่อนเป็นรูบี้ ไม่แปลกที่ลูกของเราจะชอบมันด้วยเพราะน้ารูบี้น่ารัก

อะไรเหรอ?”

ชานยอลนั่งมองหน้าคยองซูนิ่ง จนคนน้องนึกสงสัยเลยปิดปากเงียบไม่ได้ ดวงตาอบอุ่นทำให้หน้าหนาวไม่หนาวจัด อ้อมกอดที่ได้รับทุกคืนทำให้หลับสนิทชนิดที่ไม่มีความกังวลใจใดมาก่อนกวน ชานยอลดึงเก้าอี้มาไว้ข้าง ๆ คยองซูก่อนจะขโมยเอามือนุ่มนิ่มมารวบไว้ทั้งสองข้าง

ผมรักคุณนะ

เราก็รักคุณ

“...”

เป็นอะไรรึเปล่าทำไมดูซีเรียส

แค่กังวลว่าดูแลคุณกับลูกดีหรือเปล่า

โถ่ ชานยอลเรื่องนี้อีกแล้ว

เพราะความเห่อของคุณหนูเลยทำให้มีผู้เชียวชาญด้านคุณแม่ตั้งครรภ์เข้ามาที่บ้านทุกเช้าพร้อมคุณหมอเพื่อเช็กอาการของคยองซูเป็นประจำ อาหารการกินแต่ละมื้อถูกคิดมาแล้วอย่างดีโดยนักโภชนาการ ว่าต่อวันคยองซูควรได้ทานอะไรบ้าง ส่วนเด็ก ๆ รับใช้ในบ้านก็คอยดูแลกันอย่างดีเสมอ ถ้านั่นไม่เรียกกว่าดีจะเรียกว่าอะไรได้อีก แต่ชานยอลก็ยังรู้สึกไม่พอใจและกังวลอยู่ร่ำไป

มันดีมากจนเหลือแค่คุณอุ้มเราเดินแล้วนะ

จริงเหรอ? ถ้าขาดเหลืออะไรคุณต้องรีบบอกนะ

ไม่ขาดอะไรอีกแล้วที่รัก คุณทำได้ดีเสมอ

มือนุ่มนิ่มยกแตะข้างแก้มของคนที่เพิ่งโกนหนวดเสร็จเมื่อห้านาทีก่อน รอยยิ้มหวานของคยองซูตึงสายตาของชานยอลเอาไว้ไม่ให้เคลื่อนหนีไปไหน ทุกวันนี้เขาอยู่อย่างสบายและมีความสุขเพราะสามีสุดที่รักคนนี้ ทุกอย่างครบครันจนไม่รู้สึกขาด

ขอบคุณที่สอนให้รู้จักคำว่ารักนะ มันดีมากจริง ๆ ครับ

ปากหวานอีกแล้วนะ

เมื่อไหร่ก็ตามที่ชานยอลพูดครับพูดขาคุณแม่ตัวเล็กจะรู้สึกเขินมากเป็นพิเศษ เพราะมันน่ารักจนหุบยิ้มไม่ได้เลย ตอนนี้ก็เช่นกัน

แต่หวานสู้คุณไม่ได้หรอกครับ

อื้อ...

ว่าไปสายตาก็วอแวแต่ริมฝีปากอิ่มหนาไปจนสุดท้ายอดใจไม่ไหว ขยับเข้าครอบครองความหอมหวานที่ได้เอ่ยบอกว่าหวานจัด กี่ครั้งกี่คราที่ได้จูบกับคยองซู ไม่ว่าจะที่ไหน ไม่ว่าจะเมื่อใด มันก็ยังเป็นจูบที่ดีมากเสมอ เพราะมันเกิดกับคนที่ใช่ 

ความรักที่ดีต้องเป็นความรักที่ไม่เจ็บปวด ถ้ามันถูกที่ถูกเวลาและมีเหตุผลจะไม่ส่งผลร้ายต่อใคร เว้นแต่ว่ามันจะไม่ใช่ หากวันไหนพบเจอก็ละมือและเดินทางหารักครั้งใหม่ แน่นอนว่ามันจะต้องสวยงามสมการรอคอย

ใครที่กำลังรอความรักดี ๆ ก็ขอให้ได้เจอในสักวันที่คุณและเขาพร้อม เช่นเดียวกันกับเจ้าชานยอลและเจ้าคิวปิดที่มีมิติกั้น ต่างโลก ต่างเวลา แต่ก็ได้มาพานพบและสมหวังในที่สุด อนาคตอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าตอนซารังเกิด มันคงจะเป็นช่วงเวลาที่ความสุขล้นใจ ตอนนั้นพวกเขาจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและมีรักแท้ที่เป็นนิรันดร์



-END-



 


#ฉีกโชคชะตา


สวัสดีค่า วันนี้มาอัพตอนสุดท้ายให้อ่านกันแล้วเป็นยังไงบ้างเอ่ย หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ เขียนตอนสุดท้ายทีไรใจหายทุกทีเลย ขอบคุณที่อยู่อ่านด้วยกันมาจนถึงตอนนี้เลยนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจ ขอบคุณทุกคอมเม้นที่มีให้กันทั้งในเด็กดีและในทวิตเตอร์เลย

ฉีกโชคชะตาเป็นนิยายที่ยาวที่สุดที่เราเคยเขียนเลย หวังว่าจะเป็นอีกเรื่องที่จะอยู่ในความทรงจำของทุกคนนะคะ เพราะมันจะอยู่ในความทรงจำของเราเช่นกัน มันดีมากที่ได้มีช่วงเวลาดี ๆ กับผู้อ่านตลอดการเขียนเรื่องนี้ เรามีความสุขมากเลยค่ะ อนาคตเจอกันใหม่นะคะ <3<3<3



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 314 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2680 milkiki (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 10:19
    ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้ น่ารักมากจิง ตอนแรกบอกไว้ว่าเป็นแฟนซีก็เกือบไม่อ่านแล้ว เพราะไม่ใช่แนวที่ชอบเท่าไหร่ แต่ก็ดีใจที่ตัดสินใจอ่าน ดีมากกก หวานมาากกกกกันจนน่าหมั่นไส้มากกกกกกก 5555
    #2,680
    0
  2. #2669 Creamloxe12 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 01:26

    อบอุ่นจังเลย ดีมากก ขอบคุณที่เเต่งเรื่องดีดีแบบนี้นะคะ ตามอ่านผลงานไรท์ทุกเรื่องจนถึงเรื่องนี้ ดีทุกเรื่องเลยค่ะ ชอบมากๆๆๆ มีความสุขมากๆทุกครั้งที่ได้อ่าน
    #2,669
    0
  3. #2664 kwonxxriri (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 21:19
    อบอุ่นจังเลย ไรท์แต่งดีมากๆเลยค่า
    #2,664
    0
  4. #2661 kyungmin___ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 19:05
    อบอุ่นมาจนถึงตอนสุดท้ายแง ขอบคุณไรท์มากนะคะที่แต่งให้อ่าน ชอบเรื่องนี้มากเลย ชอบภาษา, การบรรยายด้วยค่ะ จะตามอ่านไปทุกเรื่องเลย
    #2,661
    0
  5. #2659 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 22:27
    ขอบคุณไรท์สำหรับฟิคดีๆ ฟิคของไรท์สนุกทุกเรื่อง ขอบคุณที่เขียนงานดีๆให้อ่าน ประทับใจทุกครั้งที่ได้อ่าน จะติดตามต่อไปค่ะ
    #2,659
    0
  6. #2640 ppp (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:51

    ขอบคุณไรท์ที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ ขอให้เจอความรักที่ดีเช่นกันค่าาาา

    #2,640
    0
  7. #2638 Changmanka (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 12:58
    ขอบคุณคะไรท์สำหรับฟิคดีๆ แม้จะเศร้าไปบ้าง แต่สุดท้ายก็มีความสุขทั้งฟิค ทั้งคนเขียน คนอ่าน ไม่เคยผิดหวังกับไรท์เลยค่ะดีทุกเรื่องเลยจริงๆ
    #2,638
    0
  8. #2635 makhameiei (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:11
    เจ้าชานยอลมั่นคงตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้สึกว่าตัวเองตกหลุมรักจนถึงตอนสุดท้าย เป็นอะไรที่ประทับใจมากจริงๆ แอบทายชื่อเจ้าตัวเล็กไว้ในใจถูกด้วยเย้ๆ ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้จนจบนะคะ ภาษาอ่านง่าย เข้าใจง่าย สนุกด้วย❤️
    #2,635
    0
  9. #2634 Luvcs (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 13:33

    เจ้าคิวปิดน่ารักมากๆ และเจ้าชานยอลก็รักเมียมากๆเช่นกัน ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ

    #2,634
    0
  10. #2622 zezza (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 15:33
    ชอบมากๆเลยนะคะ ขอบคุณที่ถ่ายทอดเรื่องราวดีๆนี้ออกมาด้วย รอติดตามค่า
    #2,622
    0
  11. #2620 bobowbow (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 16:34
    รักเรื่องนี้ จริงเรารักทุกเรื่องที่คุณแต่งค่ะ ชอบภาษาที่ใช้ เข้าใจง่าย
    #2,620
    0
  12. #2619 Rabbit of Wolf (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 10:56
    เรื่องราวของริแนก็ยังคงอบอุ่นเหมือนเดิมเลย ขอบคุณมากๆ ที่เขียนผลงานน่ารักๆให้ได้อ่านเสมอ

    รอเรื่องต่อไปอยู่นะคะ
    #2,619
    0
  13. #2616 ticminminn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 00:14
    ขอบคุณ มากๆค่ะ ขอบคุณคุณริแน ที่แต่งฟิคน่ารักๆสนุกๆเรื่องนี้มาให้อ่านนะคะ เราจะอยู่เป็นเพื่อน คอยดูคุณแต่งนิยายเรื่องต่อไปเรื่อยๆเลยนะคะ
    #2,616
    0
  14. #2605 geeozaa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 13:09
    ไม่อยากให้จบเลยอะ แต่ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้มาให้อ่าน เป็นกำลังใจให้นะคะ เจ้าชานยอลคงมีความสุขมากแน่ๆ คยองซูก็น่ารักมากๆ อยากอ่านตอนซารังเกิดเลยค่ะ อยากรู้เจ้าชานยอลจะเห่อลูกขนาดไหน
    #2,605
    0
  15. #2600 Namikao_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 23:01
    ดีมากๆเลยย ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้จนจบนะคะ เราชอบมากๆๆๆๆ ติดตามไรท์ต่อไปทุกเรื่องเลยน้า♡
    #2,600
    0
  16. #2596 sthinteresting (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 20:43
    ขอบคุณมากๆนะคะไรท์ เป็นอะไรที่น่ารักมากๆเลยค่ะ อบอุ่นหัวใจมากค้า ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
    #2,596
    0
  17. #2590 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 17:10
    อบอุ่นหัวใจมากกก ชีวิตแฮปปี้ โรแมนติกมากเลย // คงคิดถึงเรื่องนี้แน่เลยยยังก็ขอบคุณไรท์ที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้เราทุกคนได้อ่านนะคะ
    #2,590
    0
  18. #2588 Kim_Ping (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 16:56
    อบอุ่นหัวใจมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ ชอบผลงานของไรท์ทุกเรื่องเลยค่ะ
    #2,588
    0
  19. #2586 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 11:18
    จบได้น่ารักมากๆเลยค่ะ แงงง ท่าทางจะเป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆเลยนะคะ คุณพ่อต้องรักน้องมากกกกกก แน่ๆเลย แค่คิดก็ยิ้มตามแล้วค่ะ :) ดีใจกับเจ้าชานยอลจริงๆที่ในที่สุดก็มีความสุขกับชีวิตครอบครัวแล้วนะ ได้ทั้งน้อง ที่กลับมาเข้าใจกันแล้วและลูกเมียเพิ่มมาอีกเป็นครอบครัวใหญ่ ปริ่มมากจริงๆค่ะTT อยากอ่านสเปไม่ไหวแร้วววว อยากอ่านตอนคุณพ่อดูแลคุณแม่ตอนท้องจังว่าจะเป็นยังไง จะน่ารักขนาดไหนน้าาาา
    #2,586
    0
  20. #2585 chuda6772 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 10:31

    ขอบคุณนะคะที่ทำให้ได้อ่านนิยายดีๆ ละมุนละมัยไม่รู้ลืมเราชอบทุกเรื่องของไรท์เลยคะ รอติดตามผลงานเรื่องต่อๆ ไปนะคะ

    #2,585
    0
  21. #2582 nanarauoo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 08:04
    มันดีมากๆเลยค่ะ อ่านด้วยความรู้สึก​แฮปปี้​ ตื้นตัน และสุขใจ ดีใจที่เค้าทั้งคู่ได้มีความรักที่ดีไม่เกินไม่ขาด รออ่านสเปเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวดีๆน่ารักๆของเจ้าชานยอลกับคิวปิด​น้อยคยองซูให้อ่านนะคะ
    #2,582
    0
  22. #2581 cs6112 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 08:01
    จบไปอีกหนึ่งเรื่อง เราชอบนิยายของคุณมากๆเลย ขอให้คุณเขียนนิยายดีๆแบบนี้ต่อไปนะคะ เราเป็นกำลังใจให้
    #2,581
    0
  23. #2580 SsssAaaaIiii (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 07:49
    เป็นความรักที่ดีมากๆๆ
    ขอบคุณไรท์ที่เเต่งเรื่องออกมาได้น่ารักมากๆภาษาต่างๆดีมาก
    ป.ล.ติดตามผลงานไรท์มาทุกเรื่องเลยนะคะ
    #2,580
    0
  24. #2579 Arreeya Reungkasa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 05:27
    อบอุ่นหัวใจมากเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับที่มอบความสุขใ้ห้เรานะคะ เราชอบภาษาและการสื่อสารของคุณมากๆ มันทำให้เราเอ็นดูตัวละครในเรื่องมากๆเลย
    #2,579
    0
  25. #2578 Ttk (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 03:00

    อิ่มใจมากๆเลย จบแบบมีความสุข

    ขอบคุณไรท์ที่เขียนงานดีๆให้อ่าน

    จะคอยติดตามเรื่องต่อๆไปนะคะ

    #2,578
    0