{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 37 : Chapter 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 244 ครั้ง
    7 พ.ย. 62

          คยองซูมองหน้าพี่ชายเหมือนอยากถามว่าพี่จะเอาแบบนั้นจริง ๆ หรือ เพราะถ้ากลับบ้านก็เท่ากับว่าชานยอลจะต้องออกจากห้องนี้ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไง

          แต่พรุ่งนี้มันยังมีการพิจารณา...

          พาเขากลับบ้านกับพี่

          คือมันยังไม่ชัดเจนครับว่าจะทำได้มั้ย?”

          หมายความว่ายังไง?”

          ขามาพวกเราไม่ได้ตั้งใจจะมาด้วยกัน มันบังเอิญที่ชานยอลเขาจับตัวผมอยู่

          แน่นอนว่ามันเป็นครั้งแรกที่คยองซูเคยทำ อีกอย่างมันเป็นครั้งแรกของเลิฟแลนด์ด้วย ความตั้งใจตั้งมั่นที่แรงกล้าของชานยอลพาเขามาเหยียบที่นี่ด้วยจิตใจของเขาด้วยส่วนนึง ไม่อยากเสียคยองซูไปอีกแล้ว ตอนนั้นเลยคิดแค่ว่าจะไม่ยอมปล่อยน้องไปไหนอีก

          อีกอย่างชานยอลยังไม่เคยไปที่บ้าน ผมกลัวเขาจะไปลงผิดที่อีก

          ยังไงก็ต้องลองดู ไหน ๆ ก็หัวแตกแล้วนี่ แตกอีกสักรอบจะเป็นไรไป

          น้องเล็กสุดยู้หน้าใส่พี่ชายก่อนจะจับแขนคนรักเอาไว้แน่นและมองที่คราบเลือด ถ้าเลขาควอนมาเห็นสภาพคุณหนูชานยอลตอนนี้เขาต้องดุแน่ ๆ เลย

          เชื่อใจเรามั้ย

          ชานยอลพยักหน้าให้คยองซูเป็นคำตอบ รอยยิ้มบางบนใบหน้าสวยหวานคลี่ออกนิดหน่อย กุหลาบในมือหนาถูกเปลี่ยนถ่ายมาอยู่กับคยองซูเพื่อใช้เป็นสื่อนำทาง พี่สองเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ไม่มีข้อสงสัยเลยว่าเด็กสองคนนี้รักกันหรือไม่ สายตาท่าทางบ่งบอกแล้วทั้งหมด

          จับมือแน่น ๆ นะ

          โอเค

          ฟึ่บ!

          “...!!!

          พี่ชายที่เหลืออยู่ในห้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นจะ ๆ ว่าน้องชายสามารถทำเรื่องที่ไม่เคยมีคิวปิดคนใดทำได้มาก่อน หน้าที่ที่บีบคอกันไม่สำคัญเท่าคยองซูที่ครอบครัวรัก ในเมื่อมีน้องชายเข้ามายุ่งเกี่ยว คนที่จะแหกกฎคือเขาเอง การอนุญาตให้คยองซูหนีออกไปพร้อมนักโทษต้องได้รับการปกปิดซึ่งพี่สองจะเป็นคนทำเอง

         

 

 

          ฟึ่บ!

          เสียงหอบหายใจสองเสียงดังคลอกันไปยามมือสัมผัสกันแน่นและได้ยืนพื้นที่ฝั่งตรงข้าม เปลือกตาทั้งสองยังคงปิดสนิท เป็นคยองซูที่เปิดตาและคลี่ยิ้มก่อน ตรงหน้าเป็นชายที่รักสุดหัวใจ ใบหน้าหล่อเหลาดูตึงเครียด เรือนคิ้วขมวดยุ่งไม่รู้ว่ากลัวอะไรอยู่

          ชานยอลไม่กล้าแม้แต่จะลืมตา แรงจะยืนให้ตรงก็ไม่ค่อยมี กลัวยิ่งว่าจะลงผิดที่และหัวแตกอีกข้าง มือหนาบีบมือของคยองซูเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

          ยินดีต้อนรับสู่โลกของเรา

          คยองซูเอ่ยบอกขณะยืนอยู่ที่ระเบียงห้องนอน เขาชักมือกลับมาก่อนจะเอื้อมขึ้นไปเตะเรือนคิ้วของคนที่สูงกว่า ลากมันไปตลอดแนวจนท้ายที่สุดมันยอมคลายและเปิดดวงตาสีดำสนิทให้ได้เห็น คยองซูช้อนปลายคางของชานยอลให้เชิดสูงขึ้น ให้มองอะไรข้างบน

          “...!!!”

          เหนือหัวเป็นพระจันทร์ดวงใหญ่สี่เท่าตัว งดงามมากจนชานยอลไม่อาจละสายตาไปจากมันได้ บนท้องฟ้ามีทั้งดาวและเดือนที่สวยงามสว่างไสว

          สวยมาก...

          ชานยอลคลี่ยิ้ม ดวงตาอ่อนโยนทอดมองสิ่งแวดล้อมรอบตัว ข้างนอกเป็นเมืองติดไฟหลากหลายสี พื้นที่ปลูกต้นไม้เยอะมากขึ้นแซมตามเมือง ห้องนอนน่ารักที่ติดรูปเจ้าของห้องคงเป็นบ้านที่คยองซูโตมา ทั้งหมดเป็นดั่งเทพนิยายที่ไม่คิดไม่ฝันว่าวันนึงมันจะเกิดขึ้นจริง ขอบคุณที่คุณมีตัวตน...คยองซู

          ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีที่แบบนี้จริง ๆ

          “...”

ผมไม่เคยคิดว่าจะรู้จักคำว่ารัก ขอบคุณที่สอนให้เข้าใจทุกอย่าง

“...”

คุณเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่สุดในชีวิตผม ผมรักคุณ ไม่ว่าจะโลกนี้โลกหน้า หรือโลกไหนก็รักคุณ

“...!!!”

          รอยยิ้มกว้างรูปหัวใจคลี่ออกพร้อม ๆ กับน้ำตาที่ไหลบ่าลงเป็นสาย ทุกคำพูดส่งอารมณ์ของผู้ให้ได้ถึงกันอย่างดีที่สุด ผ่านสายตาที่อ่อนหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้ง ริมฝีปากอุ่นกดทับกลีบกุหลาบสีสวยล่อตาหนัก ๆ ครั้งหนึ่งก่อนจะถอยห่างออกไปแบบไม่มีการล่วงล้ำ

          เราก็รักคุณชานยอล

          ประโยคหวานที่กล่าวล็อกสองสายตาให้หยุดนิ่งที่กันและกัน เช่นหัวใจสองดวงที่ตอนนี้ได้เลือกแล้วว่าใครคือเจ้าของ คยองซูขยับตัวเข้าสวมกอดชานยอลแน่นก่อนจะได้รับการตอบรับแบบเดียวกัน มือหนาลูบกลุ่มผมของคนในอ้อมกอดพลางเงยหน้ามองพระจันทร์ที่น้องเคยบอกว่าสวย พอได้เห็นเองกับตาคำพูดของคยองซูก็ไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่นิด สภาพแวดล้อมที่ดีเช่นนี้นี่เองที่สร้างคนน่ารักของเขาให้เติบใหญ่

          ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

          “...!!!”

          ไม่เป็นไร ไม่ต้องเครียด

          ชานยอลกล่าวเมื่อเห็นหน้าน้องเครียดจัดตอนได้ยินเสียงเคาะประตู ไม่กี่อึดใจบานประตูก็เปิดออกเพราะไร้การตอบรับ เจ้าของห้องบีบมือคนรักเอาไว้แน่นเมื่อลุ้นเหลือเกินว่าคนที่กำลังจะเข้ามานั้นเป็นใคร

          คยองซูพ่อ...

          “...!!!”

          “...!!!”

          สวัสดีครับคุณพ่อ ผมปาร์คชานยอลครับ

          “...!!!”

          เมื่อได้ยินผู้มาใหม่พูดว่าพ่อชานยอลก็พ่อด้วยอย่างรวดเร็ว  แม้ท่านจะมีลูกแค่สิบสองคนก็ตาม คุณพ่อของคยองซูช็อกตาตั้งเมื่อเห็นนักโทษที่ตนเพิ่งจะไปพบมายืนอยู่ในห้องลูกชายคนเล็กในเวลานี้

          คือผมอธิบายได้ครับพ่อ

          ผมรักคยองซูลูกชายของคุณพ่อครับ

          “...!!!”

          คยองซูที่กำลังจะเข้าเจรจากับบิดาหันขวับมองคนข้างกาย เข้าใจว่าเป็นคนที่คิดอะไรก็พูด อยากได้อะไรก็บอก แต่เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปหรือเปล่า คราวพี่ก็ทีนึงแล้วรอบพี่อาจจะไม่เป็นลม แต่รอบพ่ออาจจะมีผู้ใหญ่เป็นลมได้

 

 

 

 

 

         



          บุคคลต่างเผ่าพันธุ์ที่เพิ่งได้รับการทำแผลโดยพี่สาวคนโตสุดกำลังนั่งทาเนยถั่วลงบนขนมปังแผ่นที่แฟนหนุ่มตัวน้อยไปปิ้งมาให้ ท่ามกลางสายตาทั้งหมดสิบสามคู่ จากพ่อ แม่ และพี่ ๆ ของคยองซูที่ยืนบ้างนั่งบ้างอยู่รอบตัวนั้นทำให้คุณหนูชานยอลมีอาการมือสั่นจนทำไม้ทาหล่นกระทบจาน

          ขะ...ขอโทษครับ

          เดี๋ยวเราทาให้นะ

          มีมือก็ให้เขาทาเองสิ มนุษย์ทาเนยถั่วไม่เก่งเหรอ?

          ชานยอลแทบลมจับเมื่อเจอพี่ชายคนที่ห้าพูดกระทบ เจ้าตัวรีบหยิบขนมปังจากมือของคยองซูมาทาต่อเองในอาการเงียบเฉียบเรียบร้อยแถมยังหลบตา คยองซูอมยิ้มเมื่อเห็นชานยอลอ่อนให้พี่ ๆ ทุกคน ปกติแล้วตอนอยู่โลกมนุษย์ไม่เคยมีหรอกคุณหนูชานยอลที่จะอ่อนข้อให้ใคร แต่ที่นี่มี

          นานเป็นชั่วโมงที่ครอบครัวใหญ่หายไปคุยกันที่ห้องสมุดเมื่อสมาชิกกลับถึงบ้านครบทุกคน ตอนนี้คงเป็นเวลาที่ต้องแจ้งผลประชุมให้ชานยอลกับเจ้าเล็กทราบถึงได้เดินออกมาหน้าตึงเครียดกันทั้งบ้าน

          ที่เลิฟแลนด์คงรับไม่ได้ที่รู้ว่าพี่สองปล่อยนักโทษออกจากกระทรวงรักษาความปลอดภัย

          ใช่ แล้วก็คงรับไม่ได้อยู่แล้วที่จะมีมนุษย์มาอยู่ที่นี่ มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน พวกเราไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่จะอยู่ร่วมกันได้

          ทำไมจะไม่ได้ครับ ผมก็อยูกับเขามาตั้งหลายเดือนแล้ว ไม่เห็นจะมีใครเป็นอะไรเลย

คยองซูสวนกลับพี่ ๆ ที่เริ่มต้นพูดเข้าประเด็น และเมื่อเห็นว่าสถานการณ์มันเริ่มไปในทางเสียประโยชน์เจ้าเล็กของบ้านก็ต้องค้านในทันทีแบบนี้ และนั่นก็ทำให้ทุกคนตกใจ

หลายเดือนเหรอลูก?” ผู้เป็นแม่ถาม 

ครับ ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้อยู่คอนโดฯ แต่อยู่บ้านเขา

“...!!!”

ก๊อกที่สองก็ยังสร้างความตระหนกตกใจให้สมาชิกในบ้านได้ไม่มีที่สิ้นสุด นี่แค่เรื่องแรกปฏิกิริยายังขนาดนี้ ถ้าให้เล่าทั้งหมดมีหวังต้องมีคนเป็นลมสักคนสองคนแน่

ที่โลกมนุษย์เหรอ?”

ใช่ครับพี่

เราทำแบบนี้ได้ไงคยองซู ใครเขาทำกันไม่มีคิวปิดอยู่โลกมนุษย์เกินสิบยี่สิบนาทีหรอก

เพราะแบบนี้ไงครับทุกคนถึงไม่เข้าใจมนุษย์เท่าผม พวกเราไปยิงกระสุนแล้วกลับโดยไม่สนใจเลยว่าผลที่ตามมาเป็นยังไง ชานยอลต้องเจ็บเพราะความรักยังไงบ้าง พวกเราคิวปิดไม่เคยสนใจเลย

คยองซูเริ่มต้นเล่าเรื่องต่าง ๆ ในชีิวิตคุณหนูคนนึงให้ที่บ้านฟังอย่างละเอียด พี่ชายคนนึงเดินเข้าไปตรวจสอบร่างกายของชานยอลและพบว่าไม่เคยโดนฤทธิ์ของกระสุนตกหลุมรัก ทั้งคู่รักกันเองตามธรรมชาติจริง ๆ เหมือนพวกเราชาวคิวปิด

เราเข้าไปยุ่งวุ่นวายชีวิตของมนุษย์มากเกินไป ถ้าเราไม่ปรับเปลี่ยนเป็นวิเคราะห์ก่อนยิงเราก็ควรจะเลิกยิงไปเลย

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

ทุกคนก็ได้ยินแล้วว่าชีวิตของชานยอลเจออะไรมาบ้าง ความรักไม่ได้สวยงามในสายตาของเขาเลยตั้งแต่เล็กจนโต

พี่ ๆ และพ่อกับแม่ตกใจมาก รวมถึงบอนคนอื่น ๆ ด้วยที่นั่งฟังอย่างพร้อมหน้า ไม่คิดเลยว่าความรักจะสร้างผลเสีย ครอบครัวใหญ่เริ่มมองเห็นอะไรแตกต่างจากคิวปิดคนอื่น ๆ เมื่อรับฟังเรื่องที่คยองซูเล่า เริ่มมีความรู้สึกผิดหวังไม่ต่างจากน้องเล็กตอนรู้เรื่องแล้วร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรที่โลกมนุษย์

ผลกระทบคือตอนนี้มีมนุษย์ที่ไม่ศรัทธาในความรักเป็นจำนวนมาก เพราะมีบาดแผลจากความรัก ดังนั้นถ้าพวกเรายังดำรงค์ชีวิตแบบเดิม แบบที่ไม่สนใจผลกระทบ ความรักที่พวกเรามองว่าสวยงาม มันจะไม่เป็นแบบนั้นสำหรับมนุษย์กลุ่มนึง คิดดูดี ๆ นะครับ มันเป็นสิ่งที่กามเทพอย่างเราควรเข้าใจ

กลายเป็นคนอายุน้อยสุดที่นี่กำลังสอนผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่า วันนี้นับเป็นวันที่หนักหน่วงสำหรับครอบครัวใหญ่ครอบครัวนี้ ตอนนี้ไม่มีใครพูดอะไร ทั้งห้องเงียบสนิทนึกตามเหตุผลที่น้องว่า เพราะตอนนี้คนที่มีประสบการณ์อยู่กับมนุษย์มากที่สุดจนได้ตกหลุมรักกับมนุษย์คือน้องเล็กของพวกเขาเอง แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนกิจกรรมในเลิฟแลนด์ สิ่งที่สำคัญที่ไม่อาจมองข้ามคือเด็กสองคนนี้จะมีชีวิตยังไงต่อไปนั่นเอง

ตอนนี้ส่งเขากลับไปก่อน

พี่ครับ!

ชานยอลมีสีหน้าตกใจ เขาไม่อยากไปไม่อยากกลับไปไหนทั้งนั้น ไม่เอาแล้วโลกที่ไม่มีคยองซู เขาอยู่ไม่ได้มันทรมานเกินไป

ถ้ามีใครรู้ว่านักโทษอยู่ที่นี่พี่สองจะเดือดร้อนนะ เล็กอยากให้เป็นแบบนั้นเหรอ? พี่เขาช่วยแฟนเราขนาดนี้แล้ว

พี่สาวรายนึงเสริมเหตุผลที่ฟังขึ้นให้น้องชายคนเล็กที่หน้าเสีย แต่มันกลายเป็นว่าตอนนี้คยองซูก็หน้าเสียกว่าเดิมเพราะเขาไม่อยากส่งชานยอลไปไหน อยากอยู่ด้วยตลอดเวลาไม่ให้ห่าง

ได้ครับ ผมจะกลับ

ชานยอล!

ผมจะเป็นต้นเหตุให้พี่คุณเดือดร้อนไม่ได้

ปาร์คชานยอลว่าพลางยกมือขึ้นแตะแก้มกลมของคนรักนิดหน่อย เพราะคยองซูเริ่มจะงอแง รอยยิ้มบางมุมปากทำให้คิวปิดน้อยยอมพยักหน้าให้เป็นเชิงตกลง มันดูผ่อนคลายจริงแต่แววตาอาลัยอาวรณ์ที่ชานยอลมีก็ยังบีบใจกันไม่น้อย




 

 

 



การประชุมของครอบครัวจบลงแค่คำสั่งที่คยองซูต้องส่งคนรักกลับโลกมนุษย์ก่อน เวลานี้เลยเป็นช่วงร่ำลาสุดท้ายในห้องนอนที่คุ้นเคย คยองซูและชานยอลกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของว่าที่นายกรัฐมนตรีสมัยหน้าและนายกรัฐมนตรีสมัยนี้

วันนี้เป็นวันที่ผมคงลืมไม่ลง

แน่นอนว่าชานยอลคงลืมไม่ลงจริง ๆ เพราะใครจะลืมได้ เช้าไปเลิฟแลนด์พร้อมคยองซูแต่ไปตกหัวแตกอยู่คนเดียวในป่า โดนกักขังไม่ได้กินข้าวกินปลา ตั้งแต่เกิดมาชีวิตคุณหนูไม่เคยต้องมาเจออะไรแบบนั้น ไหนจะต้องเจอครอบครัวใหญ่ของคนรักอีก ทั้งตื่นเต้นและกดดันที่สุดในชีวิตแต่มันก็ผ่านมาได้ด้วยดี(?)

ถ้าเลขาควอนตื่นขึ้นมาเจอคุณสภาพนี้ เราต้องโดนดุแน่ ๆ เลย

ก็ลองดุดูสิ

คยองซูคลี่ยิ้มกว้าง สองมือน้อยจับมือของชานยอลเอาไว้หลวม ๆ พลางเขย่าไปมาอย่างอารมณ์ดี เหตุการณ์มันไม่ได้เครียดอย่างที่กลัวไว้ คยองซูคิดว่าที่บ้านไม่ได้มีอาการต่อต้านแฟนของเขาคนนี้ มีตกใจบ้างแต่ทุกคนก็เข้าใจ(?) เพราะความรักมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว

พรุ่งนี้เรามาหานะ

ผมจะนับถอยหลังรอเลยครับ

ไม่เคยได้เห็นชานยอลในโหมดพูดครับพูดอ้อนกันขนาดนี้มาก่อน นั่นเลยทำให้หัวใจดวงน้อยของคิวปิดละลายหนักเข้าไปอีก แค่นี้ก็หลงจะแย่อยู่แล้วเจ้าชานยอล อย่าทำให้เสียศูนย์ไปมากกว่านี้เลย คยองซูเขย่งเท้าขึ้นหอมแก้มของคนรักไปหนึ่งฟอดใหญ่ คนพี่ปล่อยมือนุ่มนิ้มนั้นอย่างอ้อยอิ่ง เมื่อน้องต้องเดินห่างออกไปหากุหลาบแดงดอกสวย

ฟึ่บ

นั่นเป็นการหายตัวที่ชานยอลยังคงยิ้มอยู่ วันนี้มันมีความหมายมาก หลายอย่างกำลังเป็นไปได้ด้วยดี เบาใจกว่าที่เคยเมื่อไปพบครอบครัวน้องแล้วไม่เครียดอย่างที่คิด ไม่ต้องมีซองแจคอยบอกว่าต้องทำอะไร เขาทำมันด้วยด้วยเองได้แล้วในวันนี้ จิตใจที่เข้มแข็งและหนักแน่นของชานยอลที่รักคยองซูนั้นมันแสดงออกชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยถาม

แม้ไม่อยากกลับ แต่การตัดสินใจครั้งนี้ถ้าให้คิดใหม่ชานยอลก็จะทำแบบเดิม เขาจะไม่ยอมเป็นต้นเหตุให้ที่บ้านของคยองซูต้องเดือดร้อน ดังนั้นจะรอน้องอยู่ที่นี่



แต่หลาย ๆ เรื่องในชีวิตมันไม่เป็นตามที่คิดไว้เสมอไป…



ฟึ่บ!

“...!!!”

“...”

อ้าวพ่อครับ ตกใจหมดเลย

คยองซูสะดุ้งโหยงเมื่อลืมตามาเจอพ่อของตัวเองในห้องนอน ซ้ำยังมีคุณแม่กับพี่อีกสี่ห้าคน เด็กเล็กสุดเริ่มใจคอไม่ค่อยดีเพราะสีหน้าทุกคนดูตึงเครียด

มีอะไรกันเหรอครับ

ลูกต้องงดเดินทางไปโลกมนุษย์สักพัก

“...!!!”

คยองซูหน้าเสีย ลมหายใจขาดห้วงเมื่อมองรอบตัวแล้วไม่เห็นกุหลาบสักดอก ยกเว้นดอกที่ติดอยู่ในกระเป๋าเสื้อของพ่อ บนโต๊ะไม่มี หัวเตียงก็ไม่มี

อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ เขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีผม

ข้อนี้คยองซูเข้าใจและมั่นใจ ฟังดูแล้วอาจจะมองว่ามั่นใจอะไรไปเกินเหตุหรือเปล่า แต่เปล่าเลยมันไม่ได้เกินเหตุ เพราะพวกเขารักกันจึงต้องดูแลจิตใจของกัน

งั้นพี่สองจะทำยังไง? ตอนนี้ถูกเรียกกลับที่ทำงานแล้ว

“...!!!”

ข้างล่างมีคนจากกระทรวงความปลอดภัยมาค้นบ้าน

พี่สิบเป็นพูดเรื่องที่เกิดขึ้นให้คยองซูได้ฟังหลังจากน้องหายไปนานนับชั่วโมง คนที่เครียดตอนนี้กลายเป็นครอบครัวของคยองซูและตัวคยองซูเอง

เขาสั่งห้ามไม่ให้บ้านเราหายตัวในช่วงนี้ ไปไหนมาไหนต้องรายงานและมีเจ้าหน้าที่ไปด้วย

แบบนี้มันเกินไป!

ทุกอย่างมันต้องเปลี่ยนอย่างที่เล็กว่า แต่ตอนนี้เราจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้ มันต้องค่อยเป็นค่อยไป ต้องให้พ่อกับพี่สองเป็นคนพูด

สายตาเว้าวอนจากคยองซูส่งถึงบิดาที่เปิดแขนรอรับลูกชายที่เริ่มเบะ และคยองซูก็เดินเข้าไปกอดท่านในทันที เขาเข้าใจว่าลูกคงอึดอัด อีกฝั่งก็ครอบครัวอีกฝั่งก็คนรัก ยากนักจะเลือกสักสิ่งเพราะมันคือสองสิ่งที่จำเป็นต้องมี

แค่ชั่วคราวเท่านั้น พ่อจะทำสุดความสามารถ แต่ตอนนี้ลูกต้องทำตามที่พี่ ๆ เขาบอกก่อนนะ

ฮึก...

แม่ของคยองซูเข้ามาสวมกอดลูกชายคนเล็กอีกทบหนึ่งเมื่อได้ยินเสียงสะอื้น วันนี้หลายเรื่องที่ได้ฟังได้ยินมันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องเจอ ลูกชายคนนี้เปิดโลกให้ได้มองเห็นอะไรกว้างขึ้น แต่สังคมรอบตัวที่คอยบีบกันทำให้พวกเขาต้องเก็บซ่อนเรื่องราวเหล่านี้เอาไว้ก่อน จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม

         




 

 




          วันแรกของการพบปะผู้คนของชานยอลได้รับการสนใจอยู่ไม่น้อย บ้างก็ว่าสร้างสถานการณ์ให้พ่อตนมีกระแส เพราะการเลือกตั้งจะเริ่มขึ้นเดือนหน้านี้แล้ว วันนี้เป็นวันซ้อมแรกของนักแข่งที่เพิ่งเซ็นสัญญาใหม่ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมที่สนามแข่งถึงมีนักข่าว

          คิดถึงนายซองแจ

          คุณหนูพูดแบบนี้รอบที่สองแล้วนะครับ

          ก็คิดถึงจริง ๆ

          เลขาควอนเก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่ได้เลยขณะเดินตามชานยอลเข้าตึก สถานการณ์ตอนนี้ไร้ความตึงเครียด ชานยอลยิ้มมากกว่าที่เคยเป็นมา ทักทายพนักงานทุกคนที่ผ่าน ดวงตาเป็นประกาย มิหนำซ้ำยังยอมให้สัมภาษณ์กับนักข่าวด้วยในตอนนี้

          ไม่เจอหน้านานเลยค่ะคุณชานยอลสบายดีนะคะ

          สบายดีครับ ดีมาก ๆ

          ที่หายไปนี่ พอจะบอกพวกเราได้มั้ยครับว่าซุ่มทำโปรเจคอะไรอยู่หรือเปล่า? เกี่ยวกับการเลือกตั้งหรือเส้นทางการเมืองมั้ยครับ

          มีโปรเจคครับ แต่ไม่เกี่ยวกับงานการเมืองและงานสโมรสร

          ชานยอลเดินไปตอบไปอย่างสบาย ๆ ไม่รีบร้อน ไม่ซีเรียส ไม่หงุดหงิด ถามมาตอบไปไม่หลีกเลี่ยงเหมือนเคย

          อย่าบอกนะคะว่าเป็นข่าวดี

          ดีครับ ดีที่สุดในชีวิตเลย

          กับคุณหนูราเชลเหรอคะ?”

          “...”

          คำถามนี้ชานยอลเงียบไป มองแต่ชีวิตของตัวเอง จนหลงลืมไปว่ามีน้องผู้หญิงคนนึงที่อาจจะได้รับผลกระทบหากพูดอะไรไปก่อนจะเคลียร์กันภายใน ถ้าเป็นเมื่อก่อนอยากทำอยากพูดอะไรชานยอลคงทำ แต่ตอนนี้เขารู้จักการเห็นใจ

          ยังไม่ใช่เรื่องนั้นครับ เอาไว้จะแจ้งให้ทราบเร็ว ๆ นี้ดีกว่านะครับ

          ชานยอลว่าก่อนจะก้าวขึ้นลิฟต์ เป้าหมายเดิมที่ต้องมีราเชลบัดนี้มันเปลี่ยนไป ชานยอลยอมสละเส้นทางเดินนั้นเพื่อเริ่มต้นใหม่กับคยองซู เรียนรู้แล้วว่าอดีตไม่ช่วยให้เรามีความสุข

หนึ่งเดือนในห้องกับตัวเองทำให้คิดอะไรได้มากมาย ค้นพบว่าการมีคยองซูคือทุกอย่างที่ตนอยากได้ ไม่ใช่การแก้แค้นอีกต่อไป เพราะวินาทีนั้นหากแลกชีวิตเพื่อได้เห็นหน้าคนที่รักสักครั้งก่อนตายชานยอลก็จะทำ มันไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคยองซูอีกแล้ว

นัดรัฐมนตรีให้หน่อยเลขาควอน ฉันจะต้องไปคุยกับท่านให้รู้เรื่อง

ท่านอาจจะโกรธได้นะครับ

ก็คงต้องโกรธ แต่ฉันจะขอโทษพวกเขา

“...!!!”

คุณหนูของซองแจเปลี่ยนไปมาก ๆ รู้จักรัก รู้จักขอโทษ รู้สักให้เกียรติโดยไปคุยกับทางฝ่ายหญิงก่อนจะให้ข่าว คุณหนูของเขาโตแล้ว

          หลังจากช่วงเย็นไม่ว่างนะ นัดกับคยองซูแล้ว

          ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงว่าขณะถอดสูทแขวนเอาไว้ที่ราวข้างประตูห้องทำงาน ชานยอลเดินไปนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวที่โต๊ะ ก่อนจะหยิบแฟ้มงานที่ถูกเสนอทิ้งไว้ขึ้นมาเปิดอ่าน การทำงานที่นี่ในรอบเดือนดูสดใสมากจริง ๆ

          เดือนหน้ามีงานจบการศึกษาของคยองซู ถ้ามีงานต่างประเทศให้ลงตารางปลายเดือนไว้แล้วกันนะ

          คุณหนูจะไปเลิฟแลนด์อีกเหรอครับ

          แน่นอนสิวันสำคัญนะ เขาจะเรียนจบแล้ว ฉันจะได้เลิกรู้สึกว่าตัวเองกินเด็กสักที แต่ตอนนั้นจะไปได้หรือเปล่านี่แหละที่กังวล

          ข้อเลิกกินเด็กนั้นดีใจด้วยครับ แต่ว่าครั้งนี้ผมหมายถึงคุณคยองซูจะกลับมารับคุณหนูเหรอครับ?”

          “...!!!”

          ซองแจเป็นห่วง เพราะครั้งที่แล้วมันห่างนานหนึ่งเดือน ครั้งนี้จะนานแค่ไหน ช่วงเวลาที่ผ่านมาชานยอลน่าสงสารมาก ตนไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นอีก ปลายปากกาที่เพิ่งจรดลงกระดาษนิ่งค้าง ชานยอลเหม่อคิดอะไรอยู่นิดหน่อยกับคำพูดของเลขา แต่ไม่ว่าจะกังวลยังไงความเชื่อใจที่มีให้น้องก็เต็มร้อยเสมอ

          เขาต้องมาสิ ก็สัญญากับฉันเอาไว้แล้ว

          “...”

          ต้องมา...

          เสียงตอบสุดท้ายแผ่วเบาคล้ายภาวนาให้มันเกิดขึ้นจริง ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่หัวใจวิ่งกลับเข้ามาทำให้หายใจไม่ออก ปากกาด้ามสวยหล่นลงพื้น มือที่ว่างกำคอเสื้อตัวเองเอาไว้แน่น ร่างสูงหอบหายใจถี่เมื่อนึกถึงตัวเองเมื่อเดือนก่อน ร้องไห้...ทรมานอยู่ในห้องมืด ๆ คนเดียว เขาไม่อยากกลับไปเป็นแบบนั้นอีกแล้ว

          คุณหนูครับ!!!

         

 

 

 

 

 

 

          ต้องมาสิคยองซู...

         

         

         


               จากนี้ไม่ดราม่านะคะขออนุญาตออกตัวก่อน 55555555 กลัวเครียดกันค่ะ แต่ยังไงจะขอเขียนตรงนี้ไว้แบบนี้ก่อน เพราะจะเปิดตัวอีกหนึ่งตัวละครในตอนหน้าค่ะ เห้ย! ใครกันจะมาเอาตอนใกล้จบเช่นนี้ ฝากการบ้านไว้ให้คิดสักนิดแล้วกระซิบบอกกันหน่อยนะคะว่าถูกป่าว แล้วเดี๋ยวอาทิตย์หน้าเจอกันนะคะ อิอิ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 244 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2636 Changmanka (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 09:05

    ไรท์สัญญาแล้วเราก็สบายใจค่ะ
    #2,636
    0
  2. #2632 Luvcs (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 12:31

    สบายใจไปหนึ่งเปาะ

    #2,632
    0
  3. #2570 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:21
    น้องตัองมาอยู่แล้ว ใจแข็งอดทนหน่อยนะ
    #2,570
    0
  4. #2419 12341004 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 14:42
    น้องสัญญาแล้ว พี่ก็ต้องรอนะ
    #2,419
    0
  5. #2418 Tongging (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:03

    ไรท์จะมาทิ้งปริศนาให้กันอย่างนี้ไม่ได้

    #2,418
    0
  6. #2417 น้องแป้น (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 11:45
    ไรท์ทิ้งท้ายไว้แบบนี้เริ่มสงสัยล่ะ คนๆ นั้นต้องมีส่วนช่วยให้เรื่องนี้คลี่คลายไปด้วยดีแน่ๆ ตาพี่น่าสงสารอ่ะ อดทนนะคะ ยังไงยัยน้องต้องมาหาแน่ๆ ;w;
    #2,417
    0
  7. #2416 chalida77 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 20:06

    เกือบจะดีแล้วแต่ยังไงต้องผ่านเรื่องร้ายๆไปได้แน่ๆ เราเชื่อ

    #2,416
    0
  8. #2415 Kek_jc (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 08:15
    น้องจะต้องมาเจ้าชานยอล ตัดสูทรอน้องเลย พ่อตาแม่ยายไม่ขวาง ทางสะดวก
    #2,415
    0
  9. #2414 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 14:34
    เกือบแฮปปี้แล้วเชียว ฮืออชานยอลใจเย็นนะๆ สงสารทั้งคู่เลย เพิ่งได้เจอกันเอง ใครจะมานะ เบบี้คิวปิดเหรอ? แหมแต่ครั้งเดียวเองนะ ถ้ามาจริงชานยอลก็คือสุดมากพ่อ ครั้งเดียวติด 555555
    #2,414
    0
  10. #2412 RealNee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 05:39
    แงงงงงงเจ้าชานยอล
    #2,412
    0
  11. #2411 bearkungg (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 00:55
    สามในสี่คืออ่านไปอมยิ้มไปเลยคร่ะ แต่พอส่วนสุดกลับมาซึมเหมียนเดิมมม แต่ก็สู้ๆทั้งเจ้าคิวปิดและเจ้าชานยอลล
    #2,411
    0
  12. #2410 VOLDENUIT (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 00:54

    หลังจากนี้ขอหวานๆเลยนะคะ มีน้องกันเลยๆ555 ไม่อยากให้พี่ชานยอลเครียดแล้ว

    #2,410
    0
  13. #2409 กกกกก (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:58

    คิวปิดน้อยจะมีน้องหรือเปล่าคะ กี๊ดดดดดดดดด

    เจ้าชานยอลรอหน่อยนะ คิวปิดน้อยไม่ได้ตั้งใจจะผิดสัญญา

    #2,409
    0
  14. #2408 nanarauoo (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:42
    น้องจะมาได้มั้ยฮืออ สงสารชานยอลไม่อยากให้ทรมานเลย
    #2,408
    0
  15. #2407 เจ้าคยองซูของมี้ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:08
    สงสารชานยอลไม่ไหวแล้วงาา
    #2,407
    0
  16. #2406 เจ้าคยองซูของมี้ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:08
    สงสารชานยอลไม่ไหวแล้วงาา
    #2,406
    0
  17. #2405 ตัวเล็กคยองซู (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 17:53
    จะไม่ดราม่าจริงๆหรอคะ ;-;
    #2,405
    0
  18. #2404 teeyoui1 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:38
    จะไม่เครียดจริงๆหรอคะ // เปิดตัวละครใหม่มาต้องเป็นแบคฮยอนแน่เลย แต่จะบทบาทอะไรก็นึกไม่ออก 555
    #2,404
    0
  19. #2403 pinksoo16 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:02
    อยากเห็นตอนเจ้าชานยอลมาผ่านด่านพี่ๆกับพ่อ ขอให้เค้าได้กลับมาอยู่ด้วยกันไวๆ เจ้าชานยอลต้องเข้มแข็งนะ รอน้องก่อน น้องคยองก็ต้องสู้วววว
    #2,403
    0
  20. #2402 Arreeya Reungkasa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 14:59
    ตอนอยู่ต่อหน้าครอบครัวใหญ่ก็คือเจ้าชานยอลเวอร์ชั่นเรียบร้อย น่ารักมากมาย 555555
    #2,402
    0
  21. #2401 meena2560 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 14:39
    ต้องมาสิน้องต้องมาสิชานยอลเป็นอารายย​ ขอให้ทุกอย่างกละบมาสดใสไวไวอยากเห็นเคเามีความสุขกันแล้ว
    #2,401
    0
  22. #2400 chuda6772 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 13:41

    รอนะคะ ขอให้คิวปิคตัวน้อยกลับมาหาเจ้าชานยอลไวๆๆๆน้า

    #2,400
    0
  23. #2399 wunnk (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:34
    น้องต้องมาหาพี่อยู่แล้วววว
    #2,399
    0
  24. #2398 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 11:08
    แงงง ลุ้นๆๆๆ จะมีอะไรเกิดขึ้นอีก ใครจะโผล่มา เอาใจช่วยเจ้าชานยอลกับเจ้าคิวปิดน้อยค่ะ :)
    #2,398
    0
  25. #2397 sthinteresting (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 10:44
    รอติดตามค้า สู้สู้นะคะไรท์
    #2,397
    0