{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 36 : Chapter 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 269 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

ฟึ่บ

อ๊ะ!

คยองซูเซเพราะลงผิดท่าจนหัวโขกกำแพงห้องนอนของตัวเอง ดอกกุหลาบดอกนั้นบนโต๊ะทำงานของชานยอลพาเจ้าคิวปิดกลับมาเลิฟแลนด์ ดวงตากลมหันมองรอบตัวที่ตอนนี้มันว่างเปล่า มือยังสั่นอาการในหัวยังไม่ค่อยปกติ คล้ายลืมสติทิ้งไว้โลก

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“...?!!!”

คยองซูพี่สองนะ

คะ...ครับ ครับพี่

น้องเล็กสุดรีบวิ่งไปที่ประตูเปิดออกต้อนรับการมาถึงของพี่ชายสุดที่รัก และเมื่อคนพี่ได้เห็นอาการของน้องจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมถึงดูเหนื่อย ดูใช้พลังงานไปไม่น้อย เวลาคิวปิดเดินทางข้ามไปยังโลกจะสูญเสียพลังงาน จริง ๆ ก็ทุกครั้งที่พวกเขาใช้การวาบจะสูญเสียพลังงานมากหน่อย มากกว่าเดิน มากกว่าวิ่ง จึงไม่แปลกที่ส่วนใหญ่ในเลิฟแลนด์จะเดินหรือขับรถเอาเหมือนมนุษย์ทั่วไป

ไปไหนมาเหรอ?”

ปะ...เปล่าครับ

งั้นลงไปข้างล่างกัน ข้าวเช้าพร้อมแล้ว

โอเคครับ

ผู้เป็นพี่แอบเห็นกลีบกุหลาบร่วงอยู่ที่พื้นห้องเมื่อมองเข้าไปข้างใน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากสอบถามอะไรต่อ เพราะดูเหมือนน้องจะยังไม่อยากเล่า ซึ่งเขาต้องเลือกทางที่น้องเล็กสบายใจอยู่แล้ว

คยองซูก้าวออกมานอกห้องและรีบปิดประตูเอาไว้ เพราะกลัวพี่จะสังเกตเห็นอะไรอีก รีบร้อนจับแขนพี่เดินลงบันไดไปในทันทีเมื่อสบโอกาสเหมาะ

 

 

 

วันนี้ที่โต๊ะอาหารมีพี่สาวพี่ชายมากขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อยจนเลยครึ่ง บางคนสะดวกมาทานมื้อเช้า บางคนสะดวกมาทานมื้อเย็น ซึ่งทุกคนจะเวียนมาบ้านกันตลอด

ไงเจ้าเล็ก เรียนจบแล้วเหรอ?”

ครับพี่เก้า

เดี๋ยวจะได้ทำงานจริงจังสักทีนะ โลกมนุษย์น่ะมีอะไรที่เรายังไม่รู้อีกมาก สงสัยอะไรก็ถามพี่ ๆ นะ

รอยยิ้มมากมายบนโต๊ะอาหารมีให้เมื่อเจ้าเล็กของที่บ้านเรียนจบ ต่อไปนี้คงไม่มีเด็กคอยบ่นนู่นบ่นนี่บนโต๊ะอาหารให้ฟังอีกแล้ว เพราะที่บ้านนี้จะมีแค่ผู้ใหญ่เต็มตัว

ช่วงแรก ๆ คิวปิดเราเลือกสถานที่ลงบนโลกมนุษย์ไม่ได้ แต่ถ้าฝึกไปเรื่อย ๆ หลายปีหน่อยก็พอจะลงย่านเดิมได้

ใช่ ๆ ช่วงแรก ๆ เราพาน้องไปทำงานด้วยดีกว่าห้า น้องจะได้ปลอดภัย

เออก็ดีนะ แต่จะลงที่เดียวกันได้เหรอ เล็กมันเพิ่งจะเคยไปครั้งเดียวเองมั้ง

แค่ก ๆ

คยองซูสำลักน้ำขณะนั่งฟังพี่ ๆ คุยกัน คะ...ครั้งเดียวอะไรกันเล่า! พี่สองที่คยองซูสนิทที่สุดดึงทิชชู่ให้พร้อมกับสังเกตอาการที่ดูตกใจผิดปกติของน้องชายไปด้วย

เราโอเคนะ?”

โอเคครับพี่ ไม่เป็นไรครับ

ถ้าบอกไปว่าคยองซูสามารถลงตำแหน่งเดิมได้ซ้ำ ๆ บนโลกมนุษย์ได้ ทุกคนบนโต๊ะคงไม่อยากเชื่อ เพราะมันไม่มีใครทำได้ในเวลาอันรวดเร็วขนาดนั้น เพราะไม่มีใครเคยอยู่บนโลกมนุษย์นานและซึมซับรายละเอียดต่าง ๆ ที่นั่นได้เยอะเท่าเด็กจบใหม่รายนี้ อีกอย่างคือไม่มีคิวปิดคนไหนมีคนที่ตนคิดถึงมากที่นั่น แต่คยองซูมี

ค่อย ๆ ฝึกไปน่าจะได้แหละคงต้องใช้เวลาหน่อยน้องยังใหม่

บอนประจำตัวของคิวปิดแต่ละคนดูปกติดียกเว้นรูบี้ที่ถือลูกองุ่นอยู่ เพราะเธอเอาแต่มองหน้าเพื่อนรักที่กำลังนั่งตัวลีบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เราต่างก็มีความลับทั้งคู่ และรูบี้เองก็เก่งจนลงจอดบนโลกมนุษย์ได้ถูกจุดเหมือนคู่หูของเธอ




 

 

 

 

หลังมื้อเช้าจบคยองซูก็ติดรถพี่ชายที่จะเข้าเมืองมาที่มหาวิทยาลัย เพื่อช่วยรุ่นน้องตรวจงานตามที่ถูกร้องขอ ชีวิตว่าง ๆ หลังเรียนจบเขาตั้งใจจะไม่ทำอะไรจนกว่าจะพักให้หนำใจ ให้หายเหนื่อยเสียก่อน อีกอย่างคือยังไม่อยากไปโลกมนุษย์ วาปทีไรต้องไปโผล่ยังสถานที่ ๆ คุ้ยเคยตลอดไม่รู้ทำไม 

เมื่อเช้าไปโลกมนุษย์มาเป็นยังไงบ้าง?”

กระสุนเสื่อมจริง ๆ รูบี้ เพราะเจ้าชานยอลไม่พบหน้าใครเลยมาเดือนนึง

จริงเหรอ?! ทำไมใจแข็งขนาดนั้น

คงเพราะเขารู้ตัวว่าถูกยิงมั้ง

สีหน้าของคยองซูตอนพูดถึงชานยอลยังดูเศร้าสร้อยเหมือนเคย และมันเริ่มจะมากกว่าเคยด้วยที่ทำให้ชีวิตของคนรักยากขึ้น ตลอดเดือนที่ผ่านมาชานยอลคงไม่มีความสุขเลย ยิ่งคิดยิ่งโทษตัวเอง

เราทำให้เขาเหนื่อยอยู่ตลอด เราอยากให้เขาเจอรักที่ดี แต่ก็เป็นคนทำลายความรักของเขาซะเอง

มันเป็นเรื่องที่พูดยากรูบี้เข้าใจ เธอบินขึ้นไปนั่งบนไหล่ของเพื่อนพลางตบมือลงบ่า ไม่ใช่แค่คยองซูที่รู้สึกเหนื่อย เพราะเธอเองก็เช่นกัน แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าบทสรุปจะกลายเป็นรูปแบบไหน

สองเพื่อนรักนั่งเอื่อยเฉื่อยอยู่ใต้ร่มโอ๊กร้อยปีในเขตมหาวิทยาลัย หลังคุยงานกับน้องเสร็จก็ไม่มีที่ไหนน่าไป เลยปักหนักอยู่กับที่มาเกือบชั่วโมงแล้ว หวังจะรอให้ถึงเย็น

“...?”

พวกอาจารย์รีบไปไหนกันน่ะ?”

รูบี้เอ่ยถาม เมื่อเห็นคณาจารย์เดินออกจากตึกแล้วขึ้นรถออกจากมหาวิทยาลัยไป ตอนนี้เลยกลายเป็นว่านักศึกษาเดินงงกันออกมาจากห้องเต็มไปหมด

เกิดอะไรขึ้นนะ

คยองซูแล้วพ่อนายไม่ต้องไปด้วยเหรอ ถ้าอาจารย์จะไปหมดขนาดนี้

จริงด้วย!

ที่ปรึกษาพิเศษที่ความรู้รอบด้านขนาดนั้นคงจะไม่ถูกเชิญไม่ได้ เพราะปกติเวลาคนในกรม คนในกระทรวง มีอะไรก็จะวิ่งแจ้นมาสอบถามพ่อของตนอยู่ตลอด เมื่อคิดได้ก็ไม่รอช้าสองเพื่อนรักมองหน้ากันแล้วรีบหายตัวกลับบ้านในทันที

ฟึ่บ

พ่อครับ!

จริงอย่างที่คิดไว้ เพราะตอนนี้มีรถมารอรับพ่อที่หน้าบ้าน คยองซูหอบแฮ่ก ๆ เพราะเหนื่อยแถมยังวิ่งลงมาจากชั้นสาม เกือบจะไม่ทันพ่ออย่างหวุดหวิด

ว่าไงลูก ด่วนมั้ยถ้าไม่ด่วนเดี๋ยวรอพ่อกลับมาก่อนได้มั้ย?

พ่อจะไปไหนเหรอครับ?”

ในกระทรวงความปลอดภัยมีเรื่องใหญ่นิดหน่อย เขาเลยขอให้พ่อไปช่วย

ปกติใคร ๆ ก็เดินทางมาหาพ่อเองนี่ครับ

เรื่องนี้มันมีบุคคลมาเกี่ยวด้วย เขาพาเดินทางไปมาทั่วเลิฟแลนด์ไม่ได้น่ะลูก เดี๋ยวพ่อกลับมาเราค่อยคุยกันนะ

เด็กเล็กพยักหน้าตอบบิดา ก่อนจะปล่อยให้พ่อออกจากบ้านไปขึ้นรถ ตัวบุคคลเหรอ? กระทรวงความปลอดภัยเคยมีปัญหาใหญ่ด้วยหรือไง? แล้วใครกันที่จะเดินทางไปทั่วเลิฟแลนด์ไม่ได้

มันเรื่องอะไรกันครับแม่?”

แม่ก็เพิ่งเคยเจอเหมือนกันลูก พ่อบอกว่ามีมนุษย์โลกเข้ามาที่เลิฟแลนด์

“...!!!”

“...!!!”

มะ...มนุษย์โลกเหรอ? คยองซูหันหน้ามองคุณแม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบ ข้อมูลดิบจากแม่เมื่อเอามาประมวลผลยิ่งทำให้คิวปิดน้อยกระวนกระวาย รูบี้เองก็เช่นกัน เพราะที่เลิฟแลนด์คนที่พัวพันกับมนุษย์มากที่สุดก็เพื่อนเขานี่แหละ

นี่พี่สองของเราคงอยู่กับพ่อ หวังว่าตอนค่ำคงได้กลับบ้านกันนะ

“...!!!”

คยองซูไปไหนลูก!

เจ้าตัวเล็กของบ้านกลับหลังหันวิ่งขึ้นห้องนอนไปในทันที ต้องกลับไปเช็ก ต้องกลับไปดูให้เห็นกับตาว่าชานยอลยังอยู่ที่สนามแข่ง คยองซูกระชากประตูห้องนอนออกอย่างแรงก่อนจะรีบดิ่งไปยังแจกันกุหลาบ

ฟึ่บ

คุณคยองซู!

เลขาควอน

กลับมาถึงห้องทำงานของชานยอลคยองซูก็เจอกับซองแจในทันที เลขาคนโปรดของชานยอลรีบไปปิดประตูห้องไว้ในทันทีเมื่อเห็นว่าใครเพิ่งมาถึงพร้อมสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่หน้าตาเหมือนดอกไม้ เพราะไม่อยากให้คนอื่นมาเห็นเข้า เรื่องนี้มีแค่เขากับคุณหนูเท่านั้นที่เข้าใจ

รูบี้นี่เลขาควอนของชานยอล ส่วนนี่รูบี้บอนของเราคุณซองแจ

ทั้งคู่ทักทายกันด้วยสายตาและท่าทางที่สุภาพเรียบร้อย แต่คนที่ยังไม่ชินกำลังมองดูบอนจิ๋วอย่างไม่ละสายตา สิ่งมีชีวิตที่น่ามหัศจรรย์เช่นนี้มีอยู่จริงอย่างนั้นหรือ?

ชานยอลอยู่ไหนเหรอคุณซองแจ

ตอนนี้ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ

“...!!!”

“...!!!”

รูบี้กับคยองซูหันมองหน้ากันในทันทีเมื่อเลขาควอนพูดจบ ไม่ทราบเหรอ? ไม่ทราบได้ยังไง ปกติไม่มีเรื่องอะไรของชานยอลที่เลขาควอนไม่ทราบ เว้นแต่ชานยอลจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้จริง ๆ

คุณหนูหายไป ตั้งแต่เข้าห้องไปพร้อมคุณคยองซูก็ยังไม่เห็นออกมาอีกเลยครับ

หายเหรอ?!”

“ใช่ครับ กล้องวงจรปิดตรงทางเดินจับภาพได้แค่นั้นครับ คุณคยองซูช่วย...”

ฟึ่บ!

คยองซูวาปหายไปต่อหน้าต่อตาเลขาควอนอีกครั้ง แม้จะเคยเห็นบ้างแล้วแต่ก็ไม่ชินเสียที หลายชั่วโมงที่ผ่านมาซองแจต้องเก็บไฟล์กล้องวงจรปิดไว้กับตัวเอง ดูคนเดียวเพราะคิดว่ามันอาจจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น ซึ่งก็เกิดจริง แต่ทำไมชาวเลิฟแลนด์แบบคิวปิดถึงดูเหมือนไม่รู้ไม่เห็นเลยว่าชานยอลอยู่ที่ไหน




 

 

 





ห้องประชุมขนาดใหญ่จุคนสำคัญของบ้านเมืองเอาไว้เกือบร้อยคนเห็นจะได้ในเวลานี้ ร่างสูงโปร่งของใครคนนึงกำลังถูกล็อกข้อมือเอาไว้ ห้องสีขาวสี่เหลี่ยมติดกระจก สามารถทำให้คนนับร้อยจากฝั่งนี้มองเห็นคนด้านใน ที่นั่งอยู่คนเดียวลำพัง ศีรษะแตกเลือดไหลยังไม่มีใครยื่นมือไปช่วยเหลือ ที่นักโทษรายนี้พอจะทำได้ และทำมาตั้งหลายชั่วโมงแล้วคือการใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองกดแผลไว้

อย่างที่ทุกคนคิด ปาร์คชานยอล เหยียบเลิฟแลนด์แล้วในขณะนี้ ทว่าสถานที่ ๆ ลงดันไม่ใช่ห้องนอนเหมือนคยองซูแต่เป็นในป่า เขาไม่ได้เก่งกาจพอจะเลือกที่ลงได้แบบคิวปิด นั่นเลยทำให้ทั้งคู่แยกกันเมื่อมาถึง เป็นเหตุให้ชานยอลกลิ้งลงจากเนินหัวแตก

ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะออกจากป่ามาเจอเขตเมือง ผู้คนที่นี่ดูเหมือนมนุษย์แต่หายตัวได้ แถมยังพกปืนทุกคน มนุษย์ดอกไม้ตัวน้อยสร้างกระสุนตกหลุมรักหลากสีต่อหน้าต่อตา นั่นเป็นครั้งแรกที่ชานยอลได้เห็นบอน ดังนั้นเมื่อข้อมูลครบ สมองก็ประมวลผลอย่างรวดเร็วว่าที่นี่คือเมืองแห่งความรัก เลิฟแลนด์

ทว่าการเดินเรื่อยเปื่อยไม่ทำให้ชานยอลเจอคนที่อยากเจอ เลยต้องถามหาจากคนนู้นทีคนนี้ทีจนมันเป็นผลให้คนที่นี่รู้ว่าเขาไม่ใช่พวกเดียวกัน สุดท้ายเลยโดนจับขึ้นรถมาอยู่ในห้องสีขาว ที่มีกระจกติดอยู่หนึ่งบานเช่นตอนนี้ ถ้าให้เดาอีกฝั่งคงจะมีคนคอยดูตนอยู่เป็นแน่

ตอนนี้เรายังหาเหตุผลที่มีมนุษย์ในเลิฟแลนด์ไม่ได้

เขาเข้ามาได้ยังไง

หรือว่าระบบรักษาความปลอดภัยเริ่มเสื่อมแล้ว มันไม่คัดกรองเหรอ?

อีกหน่อยจะมีมนุษย์เข้ามาเยอะกว่านี้รึเปล่า?”

จะให้พวกเขารู้ความลับของคิวปิดไม่ได้

เสียงประชุมโต้ตอบกับอย่างดุเดือดและตึงเครียด ในห้องนี้มีพ่อของคยองซูและพี่ชายคนที่สองอยู่ด้วย ทุกคนดูตกใจที่ชานยอลมาที่นี่ได้ เพราะในประวัติศาสตร์ยังไม่เคยมีบันทึกไว้ว่านอกจากคิวปิดแล้วจะมีใครอื่นเข้ามาที่เลิฟแลนด์ได้

สืบดูว่าใครเป็นคนพามา ยังไงมนุษย์ก็เข้ามาที่นี่เองไม่ได้! และถ้าใครมีส่วนเกี่ยวข้องจะต้องได้รับการพิจารณาโทษ!

          หลังสิ้นคำสั่งของผู้บริหารสุงสุด ประตูห้องขังก็เปิดออก เจ้าหน้าที่เดินเข้ามาพานักโทษไปยังห้องคุมขังแห่งใหม่ ที่ ๆ คืนนี้จะเป็นห้องพักของชานยอล ร่างสูงไม่ดึงดันไม่ขัดขืน ทว่าอาการบาดเจ็บก็ทำให้เสียแรงไปมากโข ที่นี่เขาไม่ใช่คุณหนูของใคร ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีเงินทอง ไม่มีแม้อำนาจพอจะกล้าเอ่ยขออาหารสักมื้อ เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่ได้ทานอะไร และตอนนี้ก็เป็นช่วงเย็นแล้ว

          ระหว่างทางเต็มไปด้วยแจกันกุหลาบ มันให้อารมณ์คล้ายที่บ้าน เลิฟแลนด์กับที่บ้านมันเหมือนกันที่สิ่งนี้ นี่เป็นอีกเหตุผลที่ฟ้าขีดให้คยองซูไปหาเขาหรือเปล่า ในสภาพแวดล้อมที่คล้ายกันนี้ทำให้เราได้รู้จักกันหรือเปล่า

มือหนาแอบหยิบดอกกุหลาบติดมือไปด้วยหนึ่งดอกก่อนจะเลี้ยวเข้าห้องขัง ชานยอลยอมเดินเข้าไปแต่โดยดี ในนี้กว้างกว่าเมื่อครู่อีกเท่าตัว มีเตียงนอนและห้องน้ำแยกต่างหาก ที่ขาดไม่ได้เลยคือมีกระจกติดอยู่เหมือนเดิม ใจคอจะส่องดูกันตลอดเวลาเลยหรืออย่างไร

          พ่อว่าเขาเข้ามาเลิฟแลนด์ได้ยังไงครับ?”

          อีกฟากของกระจกมีเจ้าหน้าที่ที่คุมงานด้านรักษาความปลอดภัยของเลิฟแลนด์และคุณพ่อคุยกันอยู่ พี่สองของคยองซูเป็นเจ้าของคดีนี้ มันยากที่ไม่มีข้อมูลอะไรมาตัดสินความถูกผิด เลยต้องระดมผู้มีความรู้มาช่วยกันหาทางออก แต่ผู้มีความรู้มากที่สุดในเลิฟแลนด์อย่างคุณพ่อก็ยังช่วยหาคำตอบไม่ได้

          ยังไม่มีใครเคยเจอกรณีนี้ มันใหม่มากสำหรับพวกเรา

          วันนี้ผมคงไม่ได้กลับบ้านนะครับ แต่เดี๋ยวจะให้คนไปส่งพ่อที่บ้าน

          งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะลูก

          ครับ เดี๋ยวเช้าผมให้คนไปรับพ่อเหมือนเดิมนะครับ

          งานใหญ่บีบต้นคออยู่แบบนี้พี่สองคงกลับบ้านไม่ได้ พรุ่งนี้ที่กระทรวงรักษาความปลอดภัยจะมีระดมความคิดกันอีกรอบ วันนี้เลยต้องขังมนุษย์หนุ่มรายนี้ไว้ก่อน เพื่อรอเวลาในการหาแนวทางแก้ปัญหา




 

 

         

          ส่วนที่บ้าน...พอจบมื้อเย็นที่คยองซูแทบไม่แตะอะไร มาจนตอนนี้ก็เกือบช่วงโมงนึงได้แล้ว ที่ลูกคนเล็กเดินไปเดินมาอยู่ในห้องของตัวเองไม่หยุด เรือนคิ้วยุ่งขมวดกันเป็นโบว์ เพราะเรื่องที่พ่อคุยที่โต๊ะอาหารมันดันชัดเจนในใจตนมาก ๆ ว่าจะเป็นชานยอลที่มาที่นี่ เลิฟแลนด์ไม่มีใครผูกพันหรือข้องเกี่ยวกับมนุษย์ไปมากกว่าเขา

          คยองซู

          มันไม่มีวิธีอื่นแล้วรูบี้ แบบนี้จะทำให้เราไปเจอเขาได้ และจะได้รู้ว่าเขาอยู่ไหน

          รูบี้บินมายืนบนมือของคยองซูที่เอื้อมจับดอกกุหลาบจากแจกันบนโต๊ะหนังสือ มันก็จริงที่จะพาไปหาชานยอลได้ เพราะคยองซูใช้ความคิดถึงเป็นตัวนำทาง

          แต่ถ้าไปโผล่ที่กระทรวงรักษาความปลอดภัยจะทำยังไง?”

          ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว ในห้องขังก็ขังเดี่ยวไม่ใช่เหรอ

          แต่...

          เราจะระวังตัว

          “...”

          นะ...

          คู่หูตัวจิ๋วยอมบินลงจากมือเพื่อให้คยองซูได้ทำตามใจ ดวงตาหนักแน่นปนเว้าวอนทำให้เธอใจอ่อน กำลังคิดว่าถ้าเธอได้รัก คงจะทำแบบนี้เหมือนกัน ที่โลกมนุษย์ชานยอลเคยปกป้องเพื่อนรักของเธอยังไงบ้างเธอรู้ดี ตอนนี้คยองซูเองคงอยากจะทำแบบนั้นบ้าง

          ฟึ่บ

          “...!!!”

          หลังกลั้นใจจับกุหลาบอย่างจริงจังแล้วคิดถึงเพียงคน ๆ เดียว ตอนนี้คยองซูเลยได้มายืนอยู่ในห้อง ๆ หนึ่งในที่สุด ร่างสูงในเชิ้ตขาวเปื้อนเลือดสะกดดวงตากลมให้หยุดนิ่ง คราบเลือดที่ไหลเปื้อนใบหน้าหล่อเหลาของคนรักทำให้คิวปิดน้อยน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่

          ชานยอลนั่งพิงกำแพงหลับอยู่ที่มุมห้อง ในมือกำกุหลาบเอาไว้แน่นหนึ่งดอก สัญลักษณ์ของการรอกันในรูปแบบของการะกระทำบีบหัวใจดวงน้อยจนแทบหยุดเต้น ลึก ๆ แล้วชานยอลก็ยังรอให้คยองซูมาหา ไม่ว่าจะในสถาณการณ์แบบไหน ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ก็ยังเป็นคนเดียวที่คิดถึงก่อนเสมอ

          ชานยอล...

          เสียงหวานที่คุ้นเคยปลุกคนหลับให้ตื่น ปาร์คชานยอลรีบยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเมื่อเห็นชัดแล้วว่าใครกันที่อยู่ไม่ไกล สีหน้าคลายกังวลดูโล่งใจยิ่งเมื่อเห็นคยองซู ร่างสูงรีบร้อนกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาสวมกอดเจ้าของหัวใจเอาไว้แน่น

          ฮึก...คุณเจ็บมั้ย

          ผมคิดถึงคุณ คิดถึงมาก คิดถึงคุณมากเลยคยองซู

          ร่างบางในอ้อมกอดสะอึกสะอื้นไม่หยุดเมื่อได้ยินคำว่าคิดถึงซ้ำ ๆ ชานยอลเข้าใจสิ่งนี้ ชานยอลคิดถึงเป็นแล้วเห็นไหมเลขาควอน สองมือน้อยยกขึ้นสวมกอดคนรักเอาไว้แน่น เพราะเขาทั้งนั้นที่ทำให้ชีวิตของชานยอลยากกว่าเดิม

          เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณเจ็บแบบนี้

          ถ้าคุณอยู่ด้วยก็ไม่เจ็บแล้ว

          คำพูดหวานหูพร้อมกับอาการกระชับอ้อมกอดทำให้คยองซูทั้งยิ้มทั้งร้องไห้ในเวลาเดียวกัน ทิ้งเวลาซึมซับความรู้สึกต่าง ๆ กันอยู่นานกว่าทั้งคู่จะยอมผละห่าง คยองซูยกมือขึ้นจับแก้มของคนที่ตัวแตกหวังจะขอดูบาดแผล แต่ทว่ากลับได้อย่างอื่นมาแทน

          อื้อ...

          จูบหวานที่ห่างหายถูกส่งมอบให้อย่างอ้อยอิ่ง เนิบนาบไม่รีบร้อน แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวย แต่ในเมื่ออยากทำคุณหนูชานยอลก็จะต้องได้ทำอย่างใจนึก

          “...!!!”

          คนอีกฟากของกระจกช็อคตาตั้งอ้าปากค้างไปเลยกับสิ่งที่เพิ่งได้เห็นและได้ฟัง น้องชายหัวแก้วหัวแหวนกำลังจูบอยู่กับมนุษย์!!! โชคดีของน้องที่วันนี้เขาเข้าเวร ถ้าเป็นคนอื่นอยู่ในห้องจะต้องเป็นเรื่องมากกว่านี้แน่

          ปัง ประตูห้องขังถูกเปิดออกอย่างแรง

          “...!!!”

          “...!!!”

          คยองซู! มานี่เดี๋ยวนี้!

          พี่สอง

          พี่บอกให้มานี่!”

          เมื่อเห็นว่าน้องไม่ยอมทำตาม พี่ชายคนรองจึงรีบปิดประตูห้องขังและดึงแผ่นเหล็กกั้นหน้าต่างน้อยหน้าประตูเอาไว้ด้วยเพราะกลัวคนอื่นจะเห็น น้องชายสุดที่รักกำลังใช้ตัวเองบังมนุษย์รายนั้นเอาไว้ แต่เสี้ยววินาทีพี่ชายก็ได้เห็นร่างสูงกำยำเดินออกมาอยู่ข้างหน้าและดันน้องของเขาไปไว้ข้างหลังแทน นี่มันเรื่องอะไรกัน!

          ผมรักคยองซูครับ

          “...!!!”

          “...!!!”

          เมื่อกี๊นายว่าอะไรนะ?”

          ชานยอลเราขอพูดเอง…พี่สองอย่าครับ!

          ผัวะ!

          ปาร์คชานยอลไม่หลบแถมยังยืนนิ่งให้คนที่ตนประเมินเอาไว้แล้วว่าคงเป็นพี่ชายของคยองซูซัดหน้าเข้าให้อย่างจังจนเลือดกลบปาก

          รักเหรอ? นายกำลังจะทำให้น้องได้รับโทษไปด้วยรู้ตัวรึเปล่า ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องจะถูกพิจารณารับโทษ!!!

          พี่สอง!!!

          คยองซูหลบไป

          ถ้าพี่จะทำเขาก็ทำผมก่อน ผมเป็นคนพาเขามา แล้วเขาผิดอะไรต้องมารับโทษครับ เพราะคนผิดก็เป็นผม ถ้าไม่มีคิวปิดเป็นคนพาเข้ามาเขาจะเข้ามาได้ยังไง เดี๋ยวผมจะไปบอกเจ้าหน้าที่เองว่าผมเป็นคนทำ

          พี่ชายคนรองจับแขนน้องเอาไว้แน่น เมื่อเห็นคยองซูเตรียมตัวจะเดินออกไปข้างนอก เขายอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ ยังไม่มีใครรู้ว่าโทษมันจะแรงขนาดไหน แต่ไม่ว่าจะหนักหรือเบาเขาก็ยอมให้น้องรับโทษไม่ได้

          พาเขากลับบ้านกับพี่        






เอ้า! กลับบ้านไปก็เจอพี่ครบ 11 คนสิ ไหนจะพ่อแม่อีก ใครจะไปอะ! เป็นเราเราไม่ไปนะชานยอล


#ฉีกโชคชะตา



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 269 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,685 ความคิดเห็น

  1. #2679 milkiki (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 08:40
    ไปขอน้องสิ คึคึ
    #2,679
    0
  2. #2667 Creamloxe12 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 23:04

    น้อนนนน
    #2,667
    0
  3. #2631 Luvcs (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 12:20

    ครอบครัวน้องต้องช่วยอยู่แล้ววว

    #2,631
    0
  4. #2569 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:15
    ถ้าไปอาจจะโดนรุมสกัมก็ได้ คิดดีๆนะพี่ชาน
    #2,569
    0
  5. #2413 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 13:05
    โดนดุแน่ๆเลย สงสารน้อง น้องต้องร้องไห้หนักแน่ๆเลย
    #2,413
    0
  6. #2374 Phonphanchaisit9 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 01:53

    เนี่ยชานยอลคิดถึงคยองซูมากจริงๆนะแงงงพี่สองอย่าทำอะไรรุนแรงกับน้องเขยเลยนะ

    #2,374
    0
  7. #2373 Tongging (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 15:59

    เจ้าชานยอลสู้ๆนะ

    #2,373
    0
  8. #2371 0981824778 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 16:28
    อ้าวจะไม่โดนพี่ๆน้องรุมหรอ55555แต่คิดว่าคุณแม่น้องน่าจะใจดีนะ
    #2,371
    0
  9. #2370 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 13:06
    กลับบ้าน?? ทั้งพ่อแม่ ไหนจะพี่ๆ คยองซูอีก แต่ชานยอลก็คือกล้ามากบอกรักน้องต่อหน้าพี่สองทันทีเลย แต่ไม่บอกก็ไม่ได้เล่นจูบน้องให้เค้าเห็นไปแล้ว ในบรรดาพี่ๆ พี่สองน่าจะด่านยากสุดแล้วไหมนะ เหนือสิ่งอื่นใดทำแผลแล้วเอาข้าวในเจ้ามนุษย์กินก่อน
    #2,370
    0
  10. #2369 Kek_jc (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 14:06
    จะได้เข้าบ้านพ่อตาแม่ยายแง้วจ้าาา งานใหญ่มั้ยเอ่ย เกียมน้ำหวานป๊อบคอนรอเลย
    #2,369
    0
  11. #2368 PhakamartKet (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 09:23
    พาน้องเจ้าชานยอลทำแผลกะกินข้าวก่อนนนนน 😂
    #2,368
    0
  12. #2367 ApisDorsata (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 07:21
    ทำแผลให้เจ้าชานยอลก่อนนนขอให้ได้อยู่ด้วยกัน
    #2,367
    0
  13. #2366 0412BD (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 06:43
    โอ่ยยย ไปเจอครอบครัวแฟนแร้วนะคะเจ้าชานยอล เลือดอาบอยู่ทำแผลก่อนไหม 55
    #2,366
    0
  14. #2365 nofib (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 01:04
    สู้เขาเจ้าชานยอล มันต้องผ่านไปได้ น้องด้วยสู้ๆ
    #2,365
    0
  15. #2364 กกกกก (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 23:48

    เจ้าชานยอลสู้ขนาดนี้ คิวปิดน้อยเลิกใจร้ายกับเจ้าชานยอลได้แล้วนะ

    เขียนฟิคสนุกมากเลยค่ะ

    #2,364
    0
  16. #2363 ตัวเล็กคยองซู (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:58
    อยู่ๆก็เป็นวันแห่งครอบครัวเฉยเลยยยย
    29/10/2019 พี่น้องทั้ง11คนมารวมตัวกันโดยมิได้นัดหมาย
    #2,363
    0
  17. #2362 Ww6112 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:49
    แง๊ พี่สองมาเจอฉากสวีทเลยครับๆๆๆๆ
    #2,362
    0
  18. #2361 Mo_Mo_Ku (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:38
    วันครอบครัว;-;
    #2,361
    0
  19. #2360 fernsh (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:16
    ทั้งเจ้าชานยอลและน้องคยองซูสู้ๆนะ มันต้องผ่านไปด้วยดี
    #2,360
    0
  20. #2359 VOLDENUIT (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 22:16
    ชาวเลิฟแลนด์ต้องเข้าใจ! เค้าต้องเข้าใจความรักมากที่สุดสิ ใช่มั้ย
    #2,359
    0
  21. #2358 นักรบดาวเสาร์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:30
    ฮือออออ อย่าให้ใครต้องได้รับโทษเลย
    #2,358
    0
  22. #2357 sthinteresting (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:24
    สู้น้าชานยอลลล
    #2,357
    0
  23. #2356 ongdaola (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:16

    สู้ๆนะเจ้าชานยอล
    #2,356
    0
  24. #2355 น้องแป้น (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 20:59
    บีบหัวใจสุด ;w; ยอมชานยอลเลยอ่ะ หนักแน่นมากๆ เชื่อว่าตาพี่ไปแน่ๆ ผ่าด่าน 11 อรหันต์+พ่อตาแม่ยายให้ได้นะคะ น้องเอาใจช่วยยยย
    #2,355
    0
  25. #2354 bearkungg (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 20:43
    ชานยอลไปแน่ๆอ่ะ แต่ยิ่งอ่านยิ่งมีความหวัง หลังจากตอนที่แล้วน้ำตาท่วมเลยย
    #2,354
    0