{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 33 : Chapter 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    9 ต.ค. 62

          ดวงตากลมสังเกตอาการของคนรักอย่างจริงจัง ด้วยอยากรู้ว่าชานยอลจะมีปฏิกิริยายังไง ถ้าเขาพูดว่าไม่กลับ และสิ่งที่กำลังได้เห็นก็บีบหัวใจของคิวปิดอย่างมากจนต้องรีบหาคำพูดอื่นมาทำให้ดวงตาหวาดกลัวของคนรักดูบรรเทา

          หมายถึงบางวันเราอาจจะค้างที่นู่นเพราะทำงานกับเพื่อนน่ะ

          “...”

          คุณหนูชานยอลเงียบไป สายตาที่เคยหวาดกลัวอย่างมากดูทุเลาลงนิดหน่อย แต่ความเหงาก็เข้ามาแทนที่ มันเลยไม่มีอะไรดีขึ้น เพราะถ้าคยองซูไม่กลับชานยอลก็เหงาอยู่ดี

          คุณบอกเลขาควอนว่าคุณโตแล้วนี่นา

          เรื่องโตแล้วกับเรื่องที่ผมอยากอยู่กับคุณมันคนละเรื่องกัน

          ชานยอลทิ้งตัวลงนอนข้างกันกับคยองซู ก่อนจะดึงน้องมากอดเอาไว้เหมือนทุกคืน เมื่อก่อนนอนคนเดียวได้ไม่ตาย แต่เดี๋ยวนี้แค่คิดว่าคยองซูจะไม่มานอนด้วยก็จะขาดใจตายแล้ว สรุปเขาโตหรือยังนะถ้ายังทำตัวเอาแต่ใจแบบนี้ หรือว่าไม่ควรบีบคนรักมากเกินไป คนรัก...เรียกคนรักได้หรือยังนะ

          คุณหนูชานยอลนี่จริง ๆ เลย

          คยองซูว่าก่อนจะขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นอีกนิดหน่อย ปิดตาพริ้มเตรียมตัวหลับฝันดีไปกับชานยอลในแบบทุกคืนที่ผ่านมา อาจจะฟังดูใจร้ายสักหน่อยแต่พอมีรักใหม่คุณก็จะลืม(?)รักเก่าเองชานยอล 

         



 

 

 



          เสียงถอนหายใจซ้ำ ๆ ดังขึ้นจากห้องนอนอีกฟากของบ้าน คุณหนูคนเล็กกำลังเลือกหูกระต่ายสักอันให้เข้ากับชุดสูทของตัวเอง งานสังคมวันนี้เป็นเขาที่ต้องรับหน้าที่กำลังจะเริ่มในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เพราะพี่ชายดูเหมือนจะไม่สะดวกในเย็นนี้ พ่อเลยเป็นคนขอให้ตนไปทำหน้าที่แทน

 

 

          วันนี้ต้องทำให้ดีนะลูก อยู่ข้าง ๆ พ่อล่ะ

 

 

          นั่นเป็นประโยคของแม่หลังทราบว่าพ่อเป็นคนออกปากเองว่าอยากให้ไปด้วย สีหน้าแววตาของแม่ดูตื่นเต้น แต่ตรงข้ามกันคือเขาไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น เป็นครั้งแรกที่จะได้ทำอะไรแบบนี้ เลยอดกังวลไม่ได้ว่าพี่ชายจะไม่ชอบ

          ร่างสูงขาวจัดในชุดสูทดูดีมากทำให้แม่ของเขาอดอมยิ้มไม่ได้ เมื่อเห็นลูกชายก้าวลงมาจากบันได เซฮุนลงมายืนรอรถตู้ที่กำลังเอาออกมาจากโรงรถที่หน้าบ้านกับบิดาที่ตนก็ไม่ค่อยจะลงรอยด้วยเท่าไหร่ โดยมีแม่ค่อยเช็กความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกายอยู่รอบตัว

          พี่มาไม่ทันเหรอครับ

          น่าจะใช่

          ดูก็รู้ว่าพ่อตั้งใจให้พี่ไป แต่เพราะวันนี้ชานยอลมีงานสำคัญของสนามเลยเลือกสนใจทางนั้นมากกว่า เซฮุนอยากลองมีชีวิตที่ได้ทำอะไรที่รักแบบพี่ชายบ้าง เห็นพี่กล้าเลือกอะไรที่ชัดเจนแบบนี้แล้วอดอิจฉาไม่ได้ เพราะเขาเลือกอะไรไม่ได้เลย

          อ้าวมาพอดีเลย

          นายองหันมองประตูบ้านในทันทีเมื่อได้ยินสามีพูดถึงว่าใครกำลังมา คิดอยู่อย่างเดียวว่าใครก็ได้ที่ไม่ใช่ลูกเลี้ยงของเธอ อยากอ้อนวอนเหลือเกินกับเทพเจ้าให้เซฮุนได้ทำหน้าที่แทน แต่สุดท้ายฟ้าไม่เข้าข้างเพราะเป็นปาร์คชานยอลที่เลี้ยวเข้ามาจอดรถที่หน้าบ้าน

          เซฮุนรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก รีบถอดหูกระต่ายออกเมื่อเห็นพี่ชายก้าวลงจากรถ ชานยอลถอดสูทตัวนอกออกก่อนจะส่งให้เลขาควอน และรับตัวใหม่ที่ดูเป็นทางการมากกว่ามาใส่ พร้อมผูกไทเส้นสวยได้รวดเร็วอย่างมืออาชีพ ตัวคนน้องที่ไม่ชินกับอะไรพวกนี้มองดูชานยอลที่ทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วไปตลอดจนที่จบและหันมองหน้า

          เซฮุนหลบสายตาของชานยอลและถอยห่างเมื่อรถของพ่อที่จะพาไปงานวิ่งมาจอดต่อท้ายรถของพี่ ยืนมองบิดาและพี่ชายก้าวขึ้นรถอีกคันไปอย่างโล่งอก ต่างจากแม่ที่ตอนนี้ผิดหวังอย่างมากที่ชานยอลมาทัน

          ขึ้นมา

          ครับ?”

          เร็ว

          จบคำสั่งของพี่เซฮุนก็รีบก้าวขึ้นรถในทันทีเพราะกลัวพ่อจะสาย หน้าบ้านเหลือนายองคนเดียวที่ยังช็อกค้างหนักเข้าไปอีก เพราะไม่คิดว่าเรื่องเมื่อกี้คือเรื่องจริง

          คุณหนูคนเล็กที่นั่งอยู่เบาะหลังตัวไม่ถูกเพราะในรถตอนนี้ไม่มีใครพูดอะไรเลย ยองจุนเองก็ไม่ชินที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่กับลูกสองคนที่ไม่ค่อยจะชอบตัวเองนัก ส่วนคนที่ดูสบาย ๆ ที่สุดคงจะเป็นชานยอล

          เอ่อคือ...

          “...”

          “...”

          นอกจากจะไร้เสียงตอบกลับของใครแล้ว ยังไม่มีใครด้วยที่จะหันมามองน้องคนเล็กที่นั่งอยู่ข้างหลัง

          ผมต้องไปด้วยเหรอครับ

          แต่งตัวแล้วนี่ ชานยอลว่า

          ตอนนั้นคิดว่าพี่กลับมาไม่ทันครับ

          หมายถึงถ้าฉันมาทันนายก็จะถอยให้ทุกเรื่องเลยหรือไง

          ใช่ครับ...ทุกเรื่อง

          “...!!!”

          มันเป็นสิทธิ์ของพี่อยู่แล้ว

          ปาร์คยองจุนอมยิ้มนิดหน่อยเมื่อได้ยิน เขาแทบไม่รู้จักลูกชายคนนี้เลย เพราะส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่เล็ก แต่ที่ทำให้มองเซฮุนลบอยู่บ่อย ๆ เป็นเพราะเขาเหนื่อยที่ภรรยาพยายามยัดเยียดสิ่งต่าง ๆ ให้ลูกเป็นมากเกินไป กลับมาแต่ละครั้งก็ไม่เคยเห็นลูกยิ้ม อยู่ด้วยกันไม่นานก็ทะเลาะกับพี่ชายและบินออกนอกประเทศ มันเป็นแบบนี้มานานหลายสิบปี

          เห็นว่าไม่ออกจากบ้านเลย

          ชานยอลแทบจะไม่เห็นน้องเวลาตนอยู่บ้าน ไม่ใช่แทบสิ ต้องพูดว่าไม่เห็นเลยถึงจะถูก เลขาควอนที่คอยรายงานความเคลื่อนไหวของเซฮุน ก็แจ้งแต่ว่าน้องไม่ไปไหนอยู่แต่บ้านทั้งวัน หัวใจที่เริ่มชื้นเลยนึกเห็นใจน้องขึ้นมา จึงพาออกมาด้วย

          ออกไปก็ไม่มีอะไรทำครับ

          แล้วอยู่บ้านมีเหรอ?”

          ก็ไม่มีครับ

          ชีวิตเด็กคนนี้มันยังไงนะ เรื่องน่าตื่นเต้นที่สุดมีแค่เรื่องเดินถ่ายรูปในวัน ๆ ในรั้วบ้านหรือยังไง? พักหลังมานี้ชานยอลค่อนข้างอ่อนลงกับเซฮุนเยอะมาก และก็ตีกับตัวเองเยอะมากเช่นกันเพราะน้องเป็นลูกเมียอีกคนของพ่อ อยากจะปล่อยวางหลายครั้งแต่ก็ทำไม่ได้สักที

          อยากทำงานอะไรล่ะ การเมืองเหรอ?”

          ไม่ครับ

          “...!!!”

          “...!!!”

          คำตอบที่รวดเร็วปานสายฟ้าฟาดทำเอาคนที่นั่งอยู่เบาะหน้าทั้งสองคนนิ่งไป ถ้าไม่ใช่แล้วอะไร เพราะดูเหมือนว่านายองจะอยากให้ลูกชายเดินในสายนี้นะ

คนเป็นพ่อนั่งฟังพี่น้องคุยกันอยู่เงียบ ๆ ซึ่งมันก็เป็นปกติอยู่แล้วที่เขาจะไม่ขัดลูกชายคนโต ตามใจชานยอลมากเป็นพิเศษ เพราะเป็นลูกรัก แต่ลูกแค่ไม่รักก็เท่านั้น เริ่มรู้สึกผิดที่ตนไม่รู้จักลูกชายอีกคนเลย ขนาดความฝันของเซฮุนเขายังไม่รู้ แต่ความฝันของชานยอลกลับรู้ดี

          อยากเป็นอะไรล่ะ

          คุณหนูคนเล็กตกใจ เมื่อประโยคสอบถามความคิดเห็นหลุดออกจากปากของบิดาที่เงียบมานาน ตลอดเวลาที่เกิดมาได้รับแต่คำสั่งจากพ่อกับแม่มาโดยตลอด ไม่มีแม้แต่จะสอบถามว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร หรืออยากเป็นอะไร

          ผม...ชอบถ่ายรูปครับ

          แต่สิ่งที่แม่ให้เรียนเป็นการเมืองการปกครองทั้งหมด เซฮุนมีชมรมและเพื่อนที่รักในการถ่ายภาพ เขาเรียนรูปจากคนที่เรียนเอกเหล่านั้นในชมรมบวกกับฝึกฝนเอง ความสุขในชีวิตที่มีมากที่สุดในชีวิตคน ๆ นึงที่บ้านรวยล้นฟ้าอำนาจล้นมือ มีเพียงการถ่ายภาพเท่านั้น

          ชานยอลนั่งเงียบ หัวสมองคิดไปต่าง ๆ นานา ถึงความเหงาทั้งหมดที่ตัวเองเจอและน้องเจอตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราเกิดมาเจอเรื่องแบบนี้ทำไมนะ อีกคนอยู่บ้านแต่ไม่มีความสุข อีกคนไม่ได้อยู่บ้านก็ไม่มีความสุขเช่นกัน จะว่าผิดที่พ่อก็ดันรู้กระบวนการตกหลุมรักไปแล้วว่ามันมีเหตุให้ผิดพลาดได้ ชานยอลเข้าใจอะไรมากขึ้นกว่าแต่ก่อน

          มีรถใหม่จะเข้าสโมสรพรุ่งนี้ ว่างไปถ่ายรูปให้มั้ยล่ะ?”

          ว่างครับ

          น้ำเสียงดีอกดีใจของเซฮุนทำให้ชานยอลอดที่จะไม่ยิ้มไม่ได้ แม้มันจะแค่นิดหน่อยแต่นั้นก็เป็นยิ้มแรกที่เกี่ยวข้องกับน้องชายต่างมารดา พวกเขาไม่ได้ด่ากันเหมือนเคย และมันก็กำลังเปลี่ยนไปในทางที่ดีเมื่อมีโปรเจ็คให้ทำร่วมกัน

 

 

          การเปิดตัวพิพิธภัณฑ์แห่งชาติมีคนดังมากมายตบเท้าเข้าร่วม แสงสีเสียงที่ตั้งใจโชว์ในที่มืดกำลังรื่นเริงได้ที่ ปาร์คชานยอลที่นั่งอยู่ข้างบิดาในแถวหน้ากำลังนั่งเหม่อขณะผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์กำลังกล่าวบนเวที ส่วนน้องชายนั่งอยู่แถวถัดไปใกล้ ๆ กันนี้

สนามหญ้ากลางอาคารที่ด้านบนเปิดกว้างให้เห็นท้องฟ้าและดวงจันทร์เป็นสถานที่ตั้งของเวที ลมเย็น ๆ หลังฝนตกเมื่อวันก่อนทำให้บรรยากาศดีขึ้นเป็นเท่าตัว ใบหน้าหล่อเหลาแหงนมองพระจันทร์ดวงใหญ่ที่วันนี้โชว์ตัวเต็มดวงเหลืองอร่าม รอยยิ้มบางคลี่ออกเมื่อหวนนึกถึงคำพูดของเด็กคนนึงที่บอกกันว่าระเบียงห้องนอนของตัวเองมีพระจันทร์ที่ใหญ่กว่านี้สี่ห้าเท่า เด็กที่วันนี้จะไม่กลับบ้านเพราะขอทำงาน

มันเป็นคืนแรกในรอบสองเดือนที่ชานยอลรู้สึกเหงาเป็นพิเศษ คนไกลที่โทรหาไม่ได้ ติดต่อไม่ได้ และไม่รู้ว่าเราห่างกันกี่หมื่นกี่แสนไมล์ ขับรถคันไหนจะไปหาได้ ต้องเหยียบเท่าไหร่ที่จะทะลุผ่านกำแพงความคิดถึงที่หนาปึก รถที่เร็วที่สุดในโลกที่ตนมีจะใช้ได้หรือเปล่า...

 

 



ผมคิดถึงคุณ...คยองซู





          ฮัดชิ่ว ฮัดชิ่ว!

          มีคนคิดถึงล่ะสิ

          บอนตัวจิ๋วหันมองคู่หูเสื้อชมพูที่เพิ่งจามยกใหญ่จนน้ำหูน้ำตาไหล คยองซูกำลังนั่งทำงานอยู่โต๊ะติดกระจกที่กั้นระหว่างเขาและระเบียงห้อง ดวงตากลมหันมองพระจันทร์ดวงใหญ่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า เขาเองก็รู้สึกได้ถึงพลังงานเหล่านั้นที่รูบี้อ้าง ไกลแค่ไหนมันก็ส่งถึงเมื่อใจเชื่อมกัน

          เราก็คิดถึงเขา

          “...”

          คิดถึงมาก ๆ เลย

          น้ำตาเม็ดโตร่วงเผาะลงเปียกกระดาษรายงานที่กำลังเขียน น้ำหมึกก่อร่างเป็นตัวอักษรจนครบคำว่า รักคำสำคัญที่กระจายออกเป็นวงเมื่อโดนน้ำตา ไม่หลงเหลือเป็นคำให้อ่านได้ว่าอดีตมันมีความหมายเช่นไร…

 

 

 

 




          เช้าวันใหม่วันนี้ผู้บริหารปาร์คชานยอลดูสดใสมากกว่าเมื่อวาน เพราะเป็นวันที่จะได้เจอคยองซูแล้วตามตกลง รีบมาทำงานแต่เช้าและไม่ลืมที่จะเสียบกุหลาบใส่กระเป๋าสูทมาด้วย เพราะอะไรเอาเป็นว่าทุกคนคงรู้กัน ขายาวก้าวลงจากรถเดินเข้าตึกไปอย่างง่ายดายเหมือนทุกวัน แต่คนติดตามในวันนี้ไม่ได้เข้าง่ายขนาดนั้น เพราะมีคำสั่งขั้นเด็ดขาดเอาไว้จากบอส

          เขามากับฉัน

          รปภ.เปิดทางให้เซฮุนเดินเข้ามาในตึกเมื่อสิ้นคำสั่งของพี่ชายที่เดินอยู่ข้างหน้า คุณหนูคนเล็กในลุคสบาย ๆ แบกกระเป๋ากล้องเข้ามาด้วย พร้อมกับหลังรถที่มีเครื่องมือถ่ายภาพเต็มไปหมด ใช้เงินต่างจากแม่จริง ๆ อีกคนทำเรื่องมีสาระอีกคนทำเรื่องไร้สาระ

          เดี๋ยวซองแจจะพาไปห้องทำงาน แล้วจะพาไปสนามตอนรถพร้อม

          ครับ

          ซองแจนำทางเซฮุนไปที่ห้องประชุมสนาม ส่วนชานยอลแยกไปอีกทางเพื่อจะขึ้นไปทำงานที่ห้องของตัวเอง นาฬิกาข้อมือถูกยกขึ้นดูเวลาแทบจะทุก ๆ สิบนาที เพราะจดจ่อกับการเลิกงานในวันนี้ อยากรีบกลับบ้านไปรอเจ้าคิวปิดเต็มแก่แล้ว

ร่างสูงเดินมาถึงห้องทำงานก่อนจะเปิดประตูเข้าไปเจอกับเก้าอี้ทำงานที่อยู่ผิดที่ มันหันหน้าเข้าหากระจกใสที่เป็นวิวสนามแข่ง ไม่ได้อยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนตอนก่อนจะกลับบ้าน

มาแต่เช้าเลย~”

“...!!!”

และเมื่อคนควบคุมเก้าอี้หมุนตัวกลับมา ก็ได้เจอกับรอยยิ้มหวานรูปหัวใจที่คนหน้าประตูโหยหามาหลายสิบชั่วโมง คยองซูลุกออกมาวางแก้วน้ำส้มไว้ที่โต๊ะทำงานและเดินเข้ามาใกล้ชานยอลที่เพิ่งจะปิดประตูลงกลอน

คิดว่าคุณจะกลับค่ำ ๆ

แวะมาหาก่อน เดี๋ยวต้องไปส่งงานที่มหาลัยฯ นะ

น่ารักที่สุด! ชานยอลลืมสังเกตไปว่าคยองซูยังอยู่ในชุดนอน นี่กะมาหามื้อเช้าทานที่ออฟฟิตเขาสินะเด็กดื้อ มือหน้ารีบประคองแผ่นหลังของคนที่เขย่งเท้าหอมแก้มกันในหันทีเพราะกลัวคยองซูจะหงายหลัง

รอบนี้จะเป็นข่าวหรือเปล่านะ

เป็นก็เป็นสิ

อื้อ...

ชานยอลก้มลงจูบเจ้าความคิดถึงในทันทีหลังพูดจบ เราควรเจอกันบนเตียงทุกเช้าและก่อนนอนถ้าไม่อยากเป็นข่าวหรือทำเรื่องเอิกเกริกที่ทำงานแบบนี้ เพราะมันแน่นอนอยู่แล้วที่ชานยอลจะอดใจไม่ได้ที่จะไม่กินปากน้องเป็นมื้อเช้า

ฮ้า...

เมื่อไหร่จะเรียนจบสักที

ทำไมเหรอ?”

มันดูลุง ๆ ยังไงไม่รู้ที่มีแฟนเป็นนักศึกษา

เราแฟนคุณเหรอ?”

ก็อยากเรียกอย่างอื่นอยู่หรอกแต่กลัวคนอื่นรู้ว่าพวกเราถึงขั้นไหน

ทะลึ่ง

อย่าร้อนตัวสิ

          เจ้าชานยอลเจอหยิกจนสะดุ้งเมื่อเด็กทะลึ่งเอาคืนเข้าให้อย่างไม่ปราณี สกิลวายร้ายต่ำมากอย่างซองแจว่าจริง ๆ วันนั้นเขานึกสงสัยว่าคิวปิดรายนี้จะมาฆ่ากันได้อย่างไรนะ ถ้าจะตอบโต้ได้มดกัดแค่นี้

          วันนี้สามทุ่มคือสามทุ่มนะ มาก่อนได้แต่มาที่หลังไม่ได้

          รับทราบ!

          รอยยิ้มแรกของวันที่ไม่เคยมีมาก่อนจากการเป็นชานยอลในอดีตแต่ตอนนี้ดันมีทุกวัน ชีวิตเคร่งเครียดมันหายได้เพราะคุณ...คยองซู





          หลังส่งแฟนเด็กไปเรียนได้ชานยอลก็ลงมาดูงานถ่ายภาพของน้องชายที่สนามแข่ง การยอมรับว่ามีแฟนกับคนอื่นมันไม่ยากเลย ทว่าตอนบอกแฟน(?)ตัวเองมันดันคันยุบยิบที่หัวใจ แต่ว่านะ! ตนไม่เคยขอเลยแต่โมเมเอาแบบนี้ได้หรือเปล่า?

          ซองแจ

          ครับคุณหนู ตอนนี้งานยังโฟลว์ได้ดีไม่มีปัญหาครับ คิดว่าเข้าห้องประชุมไปจะเริ่มดูรูปที่ยังไม่ปรับแต่งได้

          ไม่ ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องนี้

          “...?!”

          แค่เรียกชื่อเลขาควอนก็ร่ายยาวเป็นห่างว่าว เพราะปกติเวลาดูงานคุณหนูจะอยากทราบเปอร์เซ็นการทำงานอยู่ตลอด คนที่ยืนถือร่มคันใหญ่ให้เจ้านายอยู่ขมวดคิ้วเมื่อวันนี้ทำงานพลาดแค่เช้า เขาเริ่มแก่แล้วจึงงุนงงหรือคุณหนูเปลี่ยนไปกันนะ

          นายได้ขอแฟนนายเป็นแฟนหรือเปล่า

          “...?”

          ชานยอลใต้แว่นดำที่กำลังยืนกอดอกอยู่หันกลับมามองเลขา เพราะจู่ ๆ ซองแจก็เงียบไป คำถามยากไปเหรอ? คุณหนูตัวสูงใช้นิ้วกดแว่นกันแดดให้หล่นลงต่ำเพื่อจ้องซองแจที่ยังนิ่ง

          ว่าไง?”

          อะ...อ๋อครับ! ผมก็ต้องขอเขาเป็นแฟนอยู่แล้วสิครับ จะทึกทักเอาฝ่ายเดียวได้ยังไง

          ไม่ได้เหรอ?”

          ไม่ได้ครับ มันต้องเข้าใจและเห็นด้วยทั้งสองฝ่าย

          เรือนคิ้วบนใบหน้าหล่อเหลาขมวดยุ่งเหมือนตอนรถแข่งเข้าโค้งไม่ดี ทว่ารอบนี้มันไม่ได้เป็นเรื่องงานแต่เป็นเรื่องความรักไปเสียได้ สงสัยต้องย้อนไปเริ่มขอใหม่ อ่อนประสบการณ์ต้องมีพลาดกันบ้าง ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวมาเรียงไทม์ไลน์ใหม่เอา

          อีกเรื่องที่สำคัญคือคุณหนูบอกรักหรือยังครับ คุณคยองซูรู้หรือยัง? จู่ ๆ ไปทึกทักเอาเขาเป็นแฟนซะแล้ว

          “...!!!”

          ปาร์คชานยอลช็อกตาตั้งเมื่อซองแจจู่ ๆ ก็จับทางกันได้ทั้งหมดโดยที่ตนไม่ต้องพูดอะไร เป็นไปไม่ได้หน่า! นี่ซองแจเป็นผีหรือเปล่า เขาออกอาการให้อ่านง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?

          เลขาควอนนายมันรู้เยอะเกินกว่าเหตุ!

          ชานยอลยกนิ้วชี้หน้าเลขาของตัวเองอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากร่มไปในทันที ส่วนคนที่ถือร่มอยู่ก็ยิ้มร่าให้กับอาการน่ารัก ๆ ของคุณหนูที่ชื่อเสียงระบือไกลด้านความนิ่ง เงียบ เย็นชา ถ้าไม่ใช่คนใกล้ตัวจะไม่รู้เลยว่าชานยอลใจดีและไม่ได้ดุขนาดนั้น ยิ่งเดี๋ยวนี้ยิ่งไม่ดุ

          คุณหนูครับ! รอผมก่อน! แดดร้อนครับคุณหนู!

          ฉันโตแล้วซองแจ โดนแดดก็ไม่ตายเหมือนต้นไม้เล็ก ๆ

          หมายถึงคุณหนูเป็นต้นไม้ที่แข็งแรงแล้วเหรอครับ

          เลขาควอนวิ่งไปสอบถามไปแต่ก็ไม่ถึงตัวชานยอลเสียที เพราะอีกฝ่ายก็เร่งฝีเท้าหนีเหมือนเด็ก ๆ โตแล้วอะไรกัน!

          ไม่ต้องพูดซองแจ ฉันไล่นายออก รู้เยอะเกินไป

          ผมรู้เรื่องคุณหนูเยอะแบบนี้ยังจะกล้าไล่ผมออกอีกเหรอครับ คนอื่นน่าจะอยากได้ตัวผมน้าา

          ก็เอาสิ จะได้รู้ไปว่านายไม่รักกัน

          เดี๋ยวนี้เข้าใจคำว่ารักแล้วเหรอครับ เก่งนะครับเนี่ย

          ควอนซองแจ!!!

          ปาร์คชานยอลหันขวับกลับมาในทันทีเมื่อเจอคู่ปรับที่รับมือยากแบบเลขาของตัวเอง แว่นกันแดดราคาเป็นหมื่นวิ่งผ่าลมไปหาซองแจอย่างรวดเร็ว เพราะชานยอลปามัน แต่คนเก่งที่ชานยอลรับมือยากก็หลบทันอยู่ดี

          มานี่!!!

         

         


#ฉีกโชคชะตา



09:10:2019

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2628 Luvcs (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 11:44

    สุขแบบระแวงนิดนึง

    #2,628
    0
  2. #2565 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:51
    เอาวะ อย่างน้อยความสัมพันธ์พี่น้องดีขึ้นมานิดนึง นิดเดียวจริงๆ รอดูของตาน้องจูวว่าจะรอดมั้ย
    #2,565
    0
  3. #2316 kyungmin___ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 01:13
    ทัชช่วงที่คยองซูคิดถึงแล้วร้องไห้มากเลย บรรยายได้ทัชมากๆๆ
    แล้วก็น้องฮุน น้องก็เป็นอีกคนที่น่าเห็นใจ แต่เพราะความนิสัยดีของน้องพี่ชานเค้าเริ่มเปิดใจแล้วนะ ถ้าพี่เค้ายอมรับเมื่อไหร่ หนูได้ทำตามความฝันแน่ลู่ก
    #2,316
    0
  4. #2242 ah_pure (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 15:20
    อย่าแกล้งชานยอลเลยซองแจสงสารคุณหนูเค้า555555
    #2,242
    0
  5. #2195 0412BD (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 06:43
    เอ็นดูชานยอลกับซองแจอะ 5555555555555555 ดีใจนะที่ความสัมพันของชานยอลกับเซฮุนเริ่มดีขึ้น น้องเป็นคนน่าสงสารมาก พ่อก็ไม่สนิท พี่ก็เกลียด เพื่อนก็ไม่มี
    #2,195
    0
  6. #2177 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 17:20
    ปรับอารมณ์ไม่ถูกเล้ย แบบ เอ๊ะ ตอนแรกดีใจที่พี่น้องเขาเริ่มดีกัน สักพักเริ่งเศร้าเพราะรักกันไม่ได้ แล้วก็มาเขินต่อกับความมากกว่าแฟนแล้วมาจบที่เฮฮากับเลขาควอน มึนน
    #2,177
    0
  7. #2175 Arreeya Reungkasa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 03:37
    เลขาควอนน่ารักมากๆเลย ตั้งแต่อ่านมาจนถึงตอนนี้หลงนางไปแล้ว 5555555
    #2,175
    0
  8. #2174 chanyeolishappy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 23:33
    คุณหนูน่ารักเชียว ลืมชานยอลสายโหดจะยิงน้องตอนแรกไปเลย 55555 แบ๊วสุด
    #2,174
    0
  9. #2173 Dandylize (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 14:00
    กลัวใจน้องมากเลย ตาพี่รีบตัดสินใจอะไรให้มันเด็ดขาดนะ ว่าแต่คุณเลขาน่ารักมาก คู่พี่น้องก็คุยกันแล้วน่ารักขึ้นเยอะเลยยยยยย
    #2,173
    0
  10. #2172 kaewngam (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 08:08
    ถ้าพี่บอกรักน้องแล้ว แล้วก็ขอน้องเป็นแฟน ทุุกอย่างมันจะง่ายขึ้นไหม น้องจะยอมอยู่กับพี่หรือเปล่า

    ฮืออออออ
    #2,172
    0
  11. #2171 domo za (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 00:53
    โถ่วววว น่ารักกกกกก แต่ก็นะคะ อยากให้ฮุนกับราเชลคู่กันๆๆ จะได้ไม่ต้องแยกกันอีก สงสารพี่กับน้องเลยยยย
    #2,171
    0
  12. #2169 นูน่าของคยองซู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:42
    โดนจับไต๋ได้ละเสียอาการเลยนร้าเจ้าชานยอลเนี่ยยยย
    #2,169
    0
  13. #2168 น้องแป้น (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:21
    ขอไฮไฟว์กับคุณเลขาควอนทีได้มั้ยคะ ไล่ต้อนคุณหนูได้แสบมากอ่ะ 555555555 ปัญหาพี่น้องไม่ลงรอยกันกำลังจะดีขึ้น แต่ฝั่งน้องคิวๆ คือแบบ ฮรืออออ รูกกกก ใจเย็นๆ นะคะ มันต้องมีทางออกอื่นนนน วอนไรท์อย่าม่าแรงเลยนะคะ เมตตาทั้งสองคน +รีดเดอร์ด้วยเถอะค่ะ //กอดขา
    #2,168
    0
  14. #2167 munkrishear (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:00
    ทึกทักเก่งงง บอกน้องไปเลยสิชานยอลลล
    #2,167
    0
  15. #2162 bearkungg (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 15:11
    บอกเลยๆๆๆ บอกนักน้องเลย ล่ะขอเป็นแฟนด้วยนะเจ้าชานยอล
    #2,162
    0
  16. #2158 lookkaew_11 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 09:53
    ความสัมพันธ์พี่น้องเริ่มไปในทางที่ดีแล้ว รู้สึกดีจริงๆ
    เพราะตั้งแต่เห็นเซฮุนมาก็รู้สึกว่าเซฮุนเป็นคนดี รู้สถานการณ์ทุกอย่างแล้วก็พยายามทำตัวให้ดีที่สุด แอบมีมุมที่ดูน่าสงสารด้วยซ้ำไป
    ชานยอลเริ่มสนใจน้องชายบ้างแล้วก็ดี
    #2,158
    0
  17. #2157 0981824778 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 08:22
    เจ้าชาลยอลอารมณ์ดีแต่เช้าเชียวน้าาา
    #2,157
    0
  18. #2156 pinksoo16 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 07:49
    น่ารักกกกก เป็นตอนที่น่ารักอบอุ่นใจ หลอกรี้ดก่อนพายุจะมาใช่มั้ยคะ
    #2,156
    0
  19. #2155 dokyungsoo112 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 06:03
    คุณหนูอารมณ์ดีจังเลยนะครับอิอิ

    คงเพราะได้ชิมปากคนน้องแต่เช้าแน่ๆเลยใช่ไหมชานยอล😚😚😚
    #2,155
    0
  20. #2154 deerplanet (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 01:34

    ฮือออออ อย่าหายไปนานน้า อย่าเพิ่งยิงกระสุนนะ คิวปิดน้อย มาฟังคำว่ารักจากปากเจ้าชานยอลก่อน

    #2,154
    0
  21. #2153 kyungsoosocut612 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 01:33
    ชานยอลน่ารักมากคยองซูก็น่ารักมากกก เปิดใจให้น้องเเล้วเซฮุนสู้ๆนะพี่เขาก็ดูเอ็นดูแต่แค่ไม่ใครว่างลองแกล้งๆไปเมนชั่นดูหน่อยนะครับครับนะ!
    #2,153
    1
    • #2153-1 kyungsoosocut612(จากตอนที่ 33)
      10 ตุลาคม 2562 / 01:34
      *แค่ไม่ชอบแม่ ฮื้ออออมือมันไปโดน
      #2153-1
  22. #2152 Zty_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 01:06
    ฮื่อ เจ้าชานยอล
    #2,152
    0
  23. #2151 Milky_Way95 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:08
    ชานยอลน่ารักมากเลยตอนนี้ จากนี้คือดราม่าแล้วใช่มั้ย เตรียมใจเลยๆๆ
    #2,151
    0
  24. #2150 Real_Aom19936112 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:04
    ดีใจที่พี่น้องเริ่มปรับตัวเข้าหากัน แต่หลังจากนี้จะดราม่าแล้วใช่ม่ะ ฮึก
    #2,150
    0
  25. #2149 MuPing Burn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:50
    เขินเเล้วโวยวายเก่งงงง 555
    #2,149
    0