{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 31 : Chapter 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 301 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

คุณคยองซูอยู่ที่บ้านครับ

สิ้นคำพูดของซองแจชานยอลก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ในทันที เลขาควอนติดต่อไปที่บ้านและปลายสายก็รายงานว่าคนที่ชานยอลตามหากำลังรออยู่ที่หน้าบ้าน

ทางนู้นแจ้งว่าคุณคยองซูนั่งเล่นอยู่หน้าบ้านครับ

บอกให้คนเก็บกุหลาบออกจากบ้านให้หมด อย่าให้เหลือสักดอกเดียว!”

ครับคุณหนู

ขายาวก้าวฉับ ๆ ออกจากชั้นทำงานเพื่อจะดิ่งกลับบ้าน ตอนนี้เขาอยากเจอคยองซูจะแย่อยู่แล้ว น่าจะให้ซองแจเอางานไปให้เซ็นที่บ้านมากกว่า ไม่น่าเข้ามาเจอเรื่องบ้าบออะไรนี่เลย

“...?”

“...!!!”

แต่ทันมีที่ประตูลิฟต์เปิดที่ชั้นหนึ่ง ก็เจอเข้ากับบุคคลที่ชานยอลโคตรจะไม่อยากเจอยิ่งกว่าพ่อของตัวเอง นายองตกใจมากเมื่อได้มาเจอกันตรง ๆ เช่นนี้ เธอเป็นฝ่ายหลบให้ลูกชายของสามีเดินออกจากลิฟต์ก่อน

ชานยอลสอดมือล้วงกระเป๋ามองสองแม่ลูกพร้อมยกยิ้มนิดหน่อย สลับกับหันไปมอง รปภ.ที่ทางเข้าด้วย กล้าปล่อยสองแม่ลูกคู่นี้เข้ามาได้ยังไงโดยที่เขาไม่อนุญาต?

พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงาน

บะ...บอสครับ!!! บอสครับผมขอโทษ คุณนายองแจ้งว่าได้รับอนุญาตจากบอสแล้วผมเลยให้เข้าครับ บอสครับ!!!

“เหอะ อนุญาตเหรอ?”

บอกี้การ์ดลาก รปภ. ที่ส่งเสียเอะอะโวยวายออกไปนอกตึกเมื่อเห็นชานยอลยกมือไล่เบา ๆ เพียงแค่นิ้วไหว เดี๋ยวนี้เขาใจดีมากเกินไปสินะ ไม่มีการโกรธหรือตึงใส่ใครมานานพอสมควร จากนี้คงต้องใช้ลุคเดิมถ้าจะละเลยขนาดนี้

จริง ๆ ผมก็ไม่ได้อยากให้คุณกลับบ้านนักหรอกนะ เพราะที่ไหนก็ไม่อยากเห็นหน้าคุณทั้งนั้น แต่เชิญออกจากตึกผมตอนนี้เลยดีกว่าเพราะที่นี่สามีคุณก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้ ถ้าเกิดว่าผมโมโหขึ้นมา

ว่าจบชานยอลก็เดินผ่านเซฮุนและแม่ของเขาไปโดยไม่ต่อปากอะไรด้วยอีก เป็นครั้งแรกที่คนพี่ไม่มีปากเสียงกับน้องหรือจิกกัดอะไรทั้งนั้น วันนี้นายองยอมต้องถอยหลังกลับ ที่อยากมาที่นี่เพราะทราบว่าสามีเลิกงานแล้วตรงมาที่นี่ เลยอยากรู้อะไรบางอย่าง(?)เท่านั้น

ผมบอกแม่แล้วไงครับ

ถ้าปล่อยให้มาคนเดียวแกก็เข้าข้างพ่อกับพี่แกอีก

แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ? เรื่องนี้พี่ทำอะไรผิด?”

นายองผละตัวออกห่างลูกชายด้วยใบหน้าบึ้งตึงและเดินออกไปรอเซฮุนข้างนอก เซฮุนต้องการมาที่นี่เพราะไม่อยากให้พ่อทะเลาะกับพี่ ซึ่งตอนนี้เหตุการณ์คงจะเลยจุดที่กลัวไปแล้วพวกเขามาช้าไป






รองเท้าหนังคู่สวยพาเจ้านายของมันเดินมาจนถึงสระน้ำข้างบ้าน ซึ่งเป็นจุดที่ได้รับรายงานมาว่าคยองซูนั่งเล่นอยู่ กลีบกุหลาบนับร้อยลอยเหนือผิวน้ำจนแดงไปทั้งสระ เพราะมือน้อย ๆ เด็ดแล้วปล่อยลอยไปแบบไม่มีจุดหมาย แจกันกุหลาบวางเรียงรายข้างสระล้อมรอบตัวของคยองซูเอาไว้ เนื่องด้วยเจ้าตัวเป็นคนสั่งให้เอามาตั้งไว้ตรงนี้แทนเอามันไปทิ้งที่อื่น

ชานยอลกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปนั่งใกล้ ๆ คิวปิดน้อยที่ยังเหม่อลอย คยองซูสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อถูกมือหนาของใครบางคนเอื้อมมากุมเอาไว้

คิดอะไรอยู่เหรอ?”

กลับมาแล้วเหรอ

คำถามซ้อนคำถามของคยองซูบ่งบอกว่าเจ้าตัวไม่อยากตอบอะไรชานยอลทั้งนั้นในตอนนี้ ส่วนคนพี่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็เลือกจะเดินตามเกมไปแบบไม่มีอิดออด

อื้ม

เรียวนิ้วเกลี่ยช่อผมที่ปรกคุมใบหน้าน่ารักให้มันหนีออกพ้นทาง ก่อนจะวางมือแนบข้างแก้มขาวให้คยองซูหันมามองตนแทนกุหลาบในมือ

ขอโทษที่ให้รอนานนะ

“...”

ไร้เสียงตอบรับจากคนข้างกาย ยามนี้ดวงตาเป็นประกายของคยองซูดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย อ่านค่าไม่ได้ ประเมินสถานการณ์ก็ไม่ได้เพราะอ่อนหัดกับเรื่องแบบนี้มากเกินไป หัวใจดวงใหญ่สั่นไหวแปลก ๆ เมื่อน้องมองหน้ากันนิ่งราวกับคิดอะไรอยู่

ถ้าเป็นคุณ...

“...”

นานแค่ไหนเราก็รอ

“...!!!”

เผลอผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อน้องพูดประโยคที่ทำให้ใจชื้นกว่าเมื่อครู่ขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยตอนนี้มันก็ยังตรงกัน ไม่ได้มีใครที่เปลี่ยนแปลงไปไหน คยองซูทิ้งศีรษะลงพิงไหล่ของชานยอลและประสานมือกับพี่เอาไว้แน่น หลับตาซึมซับความรู้สึกดี ๆ เหล่านี้เข้าสู่หัวใจที่เริ่มอ่อนแรง

ผมก็เหมือนกัน

ชานยอลกล่าวเบา ๆ ให้ได้ยินเพียงสอง นั่งมองดูเท้าน้อยดีดน้ำในสระไปมาจนกลีบกุหลาบกระจายห่างเป็นวงกว้าง อะไรกันที่เป็นคำถามภายในใจของคนที่เด็ดกุหลาบทีละกลีบไปเกือบร้อยดอก คงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะนั่งเด็ดมันทิ้งไปเฉย ๆ

ได้คำตอบหรือยัง?”

“...?”

กลีบกุหลาบพวกนี้มันให้คำตอบกับคุณว่ายังไง มันตอบใช่หรือไม่ใช่?”

แล้วคุณล่ะ อยากตอบคำถามในใจเราว่าอะไร ใช่หรือไม่ใช่?”

คยองซูถามกลับ ดูเหมือนวันนี้คิวปิดน้อยจะไม่พร้อมตอบอะไรทั้งนั้นถึงได้สวนกลับด้วยคำถามเสมอ อยากรู้เหลือเกินว่าชานยอลจะเลือกเหมือนกันหรือเปล่า จะรู้หรือเปล่าว่าในใจเขามีคำถามอะไรซ่อนอยู่

ไม่ใช่

“...?”

มันไม่ใช่แบบที่คุณคิด ผมมีคุณแค่คนเดียว

“...!!!”

คยองซูผละห่างออกมามองหน้าของชายข้างกายเมื่อคำตอบของชานยอลมันช่างตรงใจจนคิดว่าอ่านความคิดได้ คยองซูอยากรู้เรื่องที่ชานยอลพูดกับพ่อว่าจะมีสองเมีย มันเป็นความจริงใช่หรือไม่ใช่?

คำตอบที่แน่นอนชัดเจนนั้นทำให้ดวงตากลมเคล้าน้ำตา แต่ชีวิตคน ๆ นึงมันจะมีแค่ความรักไม่ได้ กิจกรรมในอนาคตอย่างอื่นมันต้องเลือกหาสิ่งที่เหมาะสมและคู่ควรมาก่อสร้างเส้นทางให้เรียบพร้อมเดินแบบไม่สะดุด เกรงว่าเขานั้นจะทำให้ชีวิตของชานยอลยากมากขึ้น



 

 

 



ชานยอลหนีนักข่าวมาทั้งสัปดาห์โดยไม่ตอบคำถามใด ๆ ทั้งสิ้น แต่วันนี้สิ่งที่หนีไม่ได้แล้วคือการพบคุณพ่อของราเชล เพราะท่านเพิ่งกลับมาจากทำงานที่ต่างประเทศ แต่ชานยอลก็ยังไม่ได้ยืนยันการนัดพบ คุณหนูของซองแจยืนมองสนามแข่งรถของตัวเองอยู่นานสองนานในช่วงบ่ายของวัน

มันยังสวยและดูน่าตื่นเต้นเสมอไม่ว่าจะนานแค่ไหน หลายกิจกรรมที่เกิดขึ้นที่นี่ผ่านตาชานยอลในทุกขั้นตอน ถ้าวันนึงต้องละทิ้งเพื่อไปทำหน้าที่อย่างอื่น จะปล่อยมือไหวหรือเปล่า เรื่องนี้ชานยอลไม่แน่ใจ

คุณหนูครับ

“...?”

ต้องดูนี่หน่อยครับ

ละสายตาจากวิวนอกห้องทำงานมาที่เลขาของตัวเอง ร่างสูงนั่งลงที่โต๊ะทำงานก่อนจะรับซองเอกสารจากซองแจมาเปิดดูของข้างใน

คนที่ตามถ่ายคุณหนูที่โมนาโกรับคำสั่งมาจากคุณผู้หญิงครับ

“...!!!”

ชานยอลแทบจะขยำกระดาษในมือเมื่อเห็นข้อมูลยืนยัน การโอนเงินรวมถึงภาพการนัดเจอและประวัติการโทรติดต่องาน เดี๋ยวนี้กล้ามากแล้วสินะ

อยากให้ลูกมีหน้ามีตาในวงการนี้มากสินะ

ชานยอลแสยะยิ้มอย่างรู้สึกเหนือกว่า เพราะยังไงเรื่องการเมืองเขาก็เหนือกว่าเซฮุนเห็น ๆ ถ้าเปิดเกมก่อนแบบนี้ก็จะไม่มีการอ่อนข้อให้อีกต่อไป ถ้าอยากได้ตำแหน่งให้ลูกมากล่ะก็ ก็มาแย่งเอาไปให้ได้แล้วกัน! รอบนี้มันไม่ง่ายเหมือนคราวแย่งพ่อไปจากแม่ของเขาแน่นอน คุณนายนายอง!

คอนเฟิร์มนัดกับรัฐมนตรีให้ฉันด้วย

ครับคุณหนู

ชานยอลว่าขณะเก็บเอกสารเข้าตู้เซฟ ข้อมูลนี้สักวันนึงจะต้องมีประโยชน์ แล้วมาดูกันว่ามันจะฉาวกว่าข่าวที่เขาไปแอบเดทที่โมนาโกหรือเปล่า





 

ท้องฟ้ามืดสนิท กิ่งไม้ไหวลู่ลมที่เห็นจากยอดตึกสูงสี่ห้าชั้นมันดูเพลินตามากกว่าชายตัวสูงคนนึงที่เดินออกมาจากร้านอาหารกับหญิงสาวยิ้มสวยกับคุณพ่อของเธอ รูบี้สังเกตุอาการของคยองซูที่กำลังมองดูชานยอล แต่ก็ไม่ได้อะไรเพิ่มเพราะเพื่อนนิ่งมาก

มารอดูเขาเหรอ?”

คิดถึงน่ะ

แล้วเห็นเขาอยู่กับคนอื่นแบบนี้มันช่วยให้ดีขึ้นหรือไง?”

ก็ดีกว่าไม่ได้เห็นหรือเปล่า

ตั้งแต่เช้าจนเย็นรอชานยอลอยู่ที่บ้านตลอด เพราะช่วงนี้ออกไปไหนไม่ได้จากเรื่องข่าว หรือเขาจะต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไปจนแก่นะ กระสุนในมือสามสี่ลูกถูกคยองซูกลิ้งเล่นอยู่ รูบี้พัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดนจนตอนนี้คยองซูมีกระสุนตกหลุมรักมากพอจะทำโปรเจคจบให้เสร็จ

ถ้าเขาสองคนรักกัน คนที่ต้องเจ็บปวดจากสามก็จะเหลือแค่หนึ่ง

“...!!!”

เราเคยบอกรูบี้ใช่มั้ยว่าอยากเป็นคิวปิดที่หาข้อมูลก่อนยิ่งกระสุนตกหลุมรัก เพราะจะได้มั่นใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด เราว่าคู่นี้แหละที่เหมาะ เขาส่งเสริมกันได้

แต่หนึ่งคนที่ว่านั่นนายนะ

คยองซูยิ้มเมื่อได้ยินเพื่อนตอบ ใช่...หนึ่งคนคนนั้นคือเขาเอง แต่แล้วยังไงล่ะ มันผิดมาตั้งแต่เผลอตกหลุมรักมนุษย์ไปแบบหมดใจแล้ว มันไม่ควรเป็นแบบนี้แต่แรก เริ่มเองก็เจ็บเองไปสิ

ก็ยังดีกว่าให้เขาเจ็บ

ดวงตากลมมองคนที่อยู่ข้างล่างไม่ละสายตาไปไหน ชานยอลที่กำลังยิ้ม และกำลังอยู่ในที่ ๆ ควรอยู่ไม่ใช่อยู่บ้านกับเขาโดยออกไปไหนไม่ได้ ได้เห็นโลกกว้าง ได้ทำอะไรที่อยากทำ แค่นั้นก็พอจะทำให้คยองซูพอใจ

อาทิตย์หน้า กลับเลิฟแลนด์กันเถอะ

กลับไปส่งโปรเจคเหรอ?”

อื้ม...แล้วก็ไม่ต้องมาที่นี่อีก

“...!!!”

ครานี้กลีบกุหลาบตอบว่าใช่...เขาต้องกลับ อยู่มานานเกินจนเรื่องมันบานปลาย รีบเคลียร์รีบจบกันดีกว่ารูบี้








ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เราไม่ได้ล็อก

ชายวัยสามสิบเปิดประตูห้องนอนของคยองซูเข้ามาพร้อมกับชุดที่คยองซูเพิ่งจะเห็นที่ร้านอาหาร ชานยอลหล่อมากเมื่ออยู่ในชุดสูทผูกไท แถมยังเซ็ตผมเป็นทรงเปิดหน้าผากสวย นาฬิกาข้อมือราคาล้านต้น ๆ ถูกถอนวางไว้ที่หัวเตียงพร้อมกับไทสีดำที่ถอดออก

ยังไม่นอนเหรอ

ชานยอลถามขณะนั่งลงข้างเตียงและถอดสูทพับแขนเสื้อเชิ้ตไปด้วย สายตามองสลับกิจกรรมที่กำลังทำและดวงหน้าน่ารักของคนรักที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้าใกล้คยองซูก่อนจูบเล็ก ๆ จะประทับลงที่หน้าผากกว้างของคนตัวหอมที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

รอผมเหรอ?”

อื้ม

ชานยอลยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ไม่ได้อธิบายอะไรว่าทำไมถึงกลับช้า ทุกวันจะบอกว่าเพราะอะไร แต่วันนี้มันไม่ใช่ติดประชุม มันเป็นอย่างอื่นเลยได้แต่ปล่อยให้มันไร้เหตุผล

เราได้กระสุนจากรูบี้มาเยอะเลย คุณเคยบอกว่าอยากให้เรายิงใส่คน ๆ นึง คนนั้นเป็นใครเหรอ?”

พนักงานที่บริษัทน่ะ เขาไม่ค่อยถูกกัน แต่เป็นคนมีความสามารถแถมเป็นหัวหน้าแผนกทั้งคู่ การประชุมชอบล่มเพราะทะเลาะกันประจำ ถ้ารักกันได้งานคงลื่นไหลกว่านี้

บิ๊กบอสของบริษัทพูดไปบ่นไปขณะขยับเข้าไปนั่งซ้อนหลังคยองซูเอาไว้และดึงน้องมากอด ปลายจมูกก้มลงหอมกลุ่มผมซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างคนึงหา อดทนอดกลั้นมาทั้งวันจนถึงตัวคยองซูในที่สุด ไม่มีแวะกลับห้องตัวเองแต่อย่างใดถึงบ้านปุ๊บเข้าห้องนี้ปั๊บทันที

งั้นพรุ่งนี้เราไปบริษัทกับคุณได้รึเปล่า

ชานยอลชะงักนิดหน่อยเพราะกลัวว่าจะมีปัญหาอะไรอีก แต่ด้วยความที่ไม่อยากขัดคยองซูสักเรื่องเดียวจึงพยักหน้าให้เป็นคำตอบว่าอนุญาต แบบนี้คงต้องเปิดตู้เก็บปืนส่งมอบอาวุธคืนให้กามเทพแล้วสินะ

เพื่อน ๆ ส่งโปรเจคกันไปหลายคู่แล้ว เราไม่อยากทำให้รูบี้ลำบาก

เลยต้องรีบทำให้เสร็จเหรอ?”

ใช่

แล้วถ้าเสร็จแล้ว คุณมีแพลนของชีวิตยังไง

“...”

คยองซูเงียบไป… นั่นสิเขามีแพลนยังไงนะ? ทำไมถึงมืดแปดด้านสิบด้านไปหมด ปากก็บอกเพื่อนว่าจะกลับบ้าน แต่พอได้อยู่ในอ้อมกอดของชานยอลอะไร ๆ มันก็พลิกจากขาวเป็นดำดำเป็นขาว

ว่าไง?”

เราเพิ่งเรียนจบก็คงจะต้องเข้าเทรนงานกับรูบี้แหละมั้ง

หมายถึงคุณจะกลับเลิฟแลนด์เหรอ?”

แล้วเราอยู่ที่นี่ได้เหรอ? เราไม่กลับได้เหรอ?”

ชานยอลลังเลที่จะตอบขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ความแค้นมากมายในอกบีบให้ต้องเดินทางต่อไปเพื่อชิงเก้าอี้นายกฯ ในสักวัน แต่พอได้อยู่กับคยองซูแบบนี้แล้วมันพูดอะไรไม่ได้ จริง ๆ คยองซูอยู่ได้ แน่นอนว่าได้อยู่แล้วแต่ในตำแหน่งอะไรในเมื่อผู้ใหญ่เพิ่งจะคุยกันถึงเรื่องงานหมั้นกับราเชลไปวันนี้

คือผม...

ช่างมันเถอะ ยังไม่ต้องพูดก็ได้





 

 

วันถัดมาที่สนามแข่งครึกครื้นมากกว่าเดิมหน่อยเพราะมีการซ้อมของทีมประจำสัปดาห์ ป้ายห้อยคอผู้บริหารในคอของคยองซูถูกถอดเก็บใส่กระเป๋าเมื่อเข้ามาในตึกสำเร็จ

การทดสอบยิงกระสุนตกหลุมรักจบไปแล้วตั้งแต่เช้า ตั้งแต่คนยังมาทำงานกันไม่ครบ และผลมันก็เป็นที่น่าพอใจเพราะตอนนี้ชานยอลกับคยองซูก็กำลังนั่งมองหัวหน้าแผนกสองคนที่อดีตเอาแต่ทะเลาะกัน แต่ตอนนี้กลับตั้งใจฟังอีกฝ่ายอธิบายงานในที่ประชุมพร้อมอมยิ้ม

ได้ผลจริง ๆ ด้วย

ก็เราบอกแล้วว่าเราเป็นคิวปิดเราสามารถทำให้คนตกหลุมรักได้

ผมเชื่อ เชื่อมาตลอด

ประโยคหลังชานยอลตั้งใจมองลึกเข้าไปในดวงตาของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม เพราะไม่ต้องใช้กระสุนเขาก็ตกหลุมรักคยองซูไปแล้วทั้งใจ ใบหน้าขาวใสของคนน้องเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อเมื่อเข้าใจความหมาย ห้องประชุมดำเนินกิจกรรมไปเรื่อย ๆ โดยมีคนสองคนอีกห้องกระจกกั้นนี้ดูอยู่ และหยอดกันไปมาตลอดทั้งครึ่งวันเช้าจนถึงเที่ยง

ขออนุญาตครับ

เชิญ

ซองแจเดินเข้ามาในห้องเหมือนมีเรื่องจะแจ้งเจ้านายของตัวเองแต่ดันเห็นคยองซูนั่งอยู่ด้วยจึงอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ตอนนี้ชานยอลที่เข้าใจอะไรเร็วจึงเตรียมตัวลุกขึ้นเพื่อไปคุยกันข้างนอกแต่…

พูดเถอะ เห็นเราเป็นคนอื่นหรือไง

ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงรีบทิ้งตัวนั่งในทันทีเพราะคยองซูไม่ใช่คนอื่น และเป็นมากกว่าคนใกล้ชิดด้วย เลยส่งสัญญาณทางสายตาให้ซองแจเริ่มพูดต่อในทันที

เอ่อคือ...พอดีคุณราเชลมาขอพบน่ะครับ

“...!!!”

อื้ม งั้นเราจะลงไปแคนทีนแล้วกัน

ว่าจบร่างบางก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องไปในทันที โดยมีชานยอลนั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ทิ้งและกำผมตัวเองเอาไว้อย่างเหนื่อยอ่อนกับปัญหาที่กำลังรุมเร้า

ฉันไม่อยากเป็นเหมือนพ่อ ฉันอยากมีเขาคนเดียว

งั้นคุณหนูจะยอมวางความแค้นที่มีมานานมั้ยล่ะครับ

“...!!!”

ถ้าวางได้ มันก็จะไม่มีปัญหาอะไรเลย

ไม่มีปัญหาเหรอ? ฉันคิดว่านายเข้าใจฉันที่สุดนะซองแจ นายคิดว่าฉันผ่านอะไรมาบ้างตั้งแต่แม่ตาย ห๊ะ?”

ชานยอลลุกขึ้นยืนพูดใส่เลขาเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินเรื่องพวกนี้จากซองแจ พูดมาได้ไงให้วาง ทั้ง ๆ ที่ตลอดมาพวกเราทำแต่เรื่องนี้มาตลอด เอาความเจ็บปวดในอดีตมาต่อลมหายใจเพื่อแก้แค้นสองแม่ลูกทั้งนั้น จู่ ๆ จะมาบอกให้วางอย่างนั้นเหรอ?

งั้นคุณหนูจะให้คุณคยองซูอยู่โดยที่คุณหนูต้องแต่งงานกับใครอีกคนเหรอครับ? เมียเก็บเหรอครับ?”

ซองแจ!

หรือจะให้รอ จนคุณหนูหย่า? แล้วตอนนั้นเมียสองมันน่าภูมิใจเหรอครับ

ควอนซองแจ!!!

ชานยอลตวาดเลขาของตัวเองเสียงดังมากในประโยคหลังจนคนที่กำลังประชุมอยู่ห้องข้าง ๆ หันมามองเป็นตาเดียวกัน ซองแจรีบเดินไปกดปิดม่านในทันที แต่ตอนนั้นเองที่ชานยอลไม่อยู่ในห้องแล้ว คุณหนูตัวสูงโกรธจนหน้าสั่นพาตัวเองออกมาข้างนอกเพราะไม่อยากทะเลาะกับเลขา ซองแจไม่เคยเถียงกันแบบนี้มาก่อน

ปึก!

อ๊ะ

ขายาวก้าวฉับ ๆ เดินมาจนพ้นมุมห้อง พอเลี้ยวก็ชนกับใครคนนึงจนอีกฝ่ายล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น สิ่งที่ได้เห็นทำเอาชานยอลหัวใจตกลงไปอยู่ตาตุ่ม กระสุนเม็ดสีส้มกลิ้งมาชนปลายเท้าสองเม็ดซึ่งเขารู้ดีว่ามันคืออะไร พร้อมกับข้างกันมีคยองซูนั่งถือแม็กปืนกับปืนอยู่ยิ่งชัดเจน

คุณจะทำอะไร?”

คือเรา...

ผมถามว่าคุณคิดจะทำอะไรคยองซู!!!

“...!!!”







อ้าว...จะทำอะไรล่ะเนี่ยน้องคิวคิว ถามพี่เขาหรือยังครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 301 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,685 ความคิดเห็น

  1. #2626 Luvcs (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 11:23

    คุณพี่ต้องปล่อยวางนะคะถ้าอยากมีน้องอยู่

    #2,626
    0
  2. #2563 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:38
    จะลงเอยกันมั้ยเนี้ยยยย ลุ้นนนน
    #2,563
    0
  3. #2314 kyungmin___ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 00:22
    ฮื้ออออออออออออ มาคุ ..
    #2,314
    0
  4. #2165 munkrishear (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 16:41
    ชานยอลอ่ะต้องปล่อยวางนะะะะ จะไปพาลโกรธซองแจไม่ได้นะะะ
    #2,165
    0
  5. #2161 bearkungg (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 14:29
    จะยิงพี่เค้าหร๊ออออ
    #2,161
    0
  6. #2094 ah_pure (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 03:07

    อย่าดุน้องขอร้องพิชานนนน~
    #2,094
    0
  7. #2041 nanarauoo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 22:47
    ฮือออสงสารทั้งน้องสงสารทั้งชานยอล ตอนน้องตัดพ้อคือน้ำตาร่วงเลย ฮือออเศร้ามากกก
    #2,041
    0
  8. #2040 Btemdi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:25
    คิดไม่ออกเลยคะว่ามันต้องทำไงดี ปวดหัวแทน แต่เอาใจช่วยน้าาา
    #2,040
    0
  9. #2037 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 08:52
    ก็มาดูกัน ว่าคยองซูจะเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ชานยอลวางความแค้นทุกอย่างลงได้หรือเปล่า ถ้าตอนนี้ชานยอลเลือกความแค้นก็ไม่มีที่ให้คยองซูอยู่ข้างกาย แล้วถ้าแก้แค้นสำเร็จในวันนั้นที่คิดว่าตัวเองจะมีความสุขแต่ต้องอยู่ตัวคนเดียวไม่มีน้องคอยอยู่ข้างๆกัน คิดว่าตัวเองจะอยู่ได้มั้ย มีความสุขจริงๆรึเปล่า ถ้าอยู่ได้ มีความสุขดี ก็ปล่อยน้องไปเถอะอยู่กับสิ่งที่ตัวเองเลือก แต่ถ้าคิดได้ว่าตัวเองจะอยู่ไม่ได้ ก็คงจะรู้นะว่าต้องเลือกอะไร ต้องทำยังไง หวังว่าจะไม่สายเกินไปนะชานยอล
    #2,037
    0
  10. #2036 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 15:16
    พี่ชานชัดเจนสักที สงสารน้องนะน้องคิดไปไกลแล้วนะเดี่ยวกลับไปเลิฟแลนด์แล้วจะเสียใจเอานะตาพี่ชานยอล
    #2,036
    0
  11. #2035 Dandylize (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 10:43
    ตาพี่ใจเย็นๆนะ พี่ต้องเก็บคำพูดของคุณซองแจมาคิดเยอะๆ มันดีต่อทุกคน
    #2,035
    0
  12. #2034 deerplanet (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:49
    ทำไมน้องต้องเสียสละด้วยอะลูก
    #2,034
    0
  13. #2033 mintswrp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 12:37
    ถ้าน้องยิงสำเร็จแต่ชานยอลไม่เกิดผลละ เพราะมีสัมพันธ์กันแล้วววว ขอให้ฉีกโชคชะตาแบบชื่อเรื่องเถอะ สาธุ ฮืออออ
    #2,033
    0
  14. #2032 น้องแป้น (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:03
    จริงอย่างที่ซองแจพูดทุกอย่างอ่ะ รักคุณเลขาที่สุดเลยค่ะ อยากให้ตาพี่วางความแค้นได้อ่ะ จริงๆ เซฮุนอยากจะมีพี่ชายมากๆ ไม่ได้เกลียดพี่เลย เข้าข้างพี่ด้วยซ้ำ ยิ่งตาพี่ดึงดันจะเป็นนายกเพื่อกันแม่เลี้ยงกับเซฮุนออกไปแบบนี้มันจะยิ่งไม่มีที่ยืนให้คยองเลย ฮรืออออออ ล่ะคนน้องคือหนูรูกกกกก เจ็บหัวใจคนเป็นแม่ยกเหลือเกิน ตัวเล็กแต่ใจใหญ่อะไรอย่างงี้ T[]T ล่ะตาพี่มาเจอตอนกำลังจะลงมือแบบนี้ไม่อยากคิดว่าจะทะเลาะกันแรงขนาดไหน กลัวใจเหลือเกิน ปูเสื่อต้มกินมาม่ารอเลยจ้าาาา
    #2,032
    0
  15. #2030 meena2560 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:38
    สงสารคิวปิดน้อยอิพี่แค้นไปเยอะๆเลยน้องจะได้หนีกลับเลิฟแลนด์รัก​เลขาควอนมา๊กมาก
    #2,030
    0
  16. #2029 thaanya_14 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:32
    ยังดีกว่าเขาเจ็บ น้อนนนนนโอ๋ๆนะ
    #2,029
    0
  17. #2028 yuttaseanbn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 07:05
    น้องจ๋าหนูต้องมีความเข็มแข็งขนาดไหนถึงเลือกที่จะทำแบบนี้ได้ ฮือออออ
    #2,028
    0
  18. #2026 Slyly (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:08
    ถ้าน้องยิงออกไปคนที่เจ็บก็จะเป็นน้องนะ ชานยอลห้ามโมโหน้องนะๆๆๆ
    #2,026
    0
  19. #2024 Sumintra007 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 19:27

    น้องงงงง ฮือออ จะได้รักกันแบบไม่มีอุปสรรคเมื่อไหร่คะ แง้ แม่ใจเหลวไปหมดแล้ว
    #2,024
    0
  20. #2023 ticminminn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 18:57
    ปวดใจเหลือเกิน เจ้าค่ะ แล้วน้องจะเป็นยังไง ละพี่ละ จะทำยังไง ...งือออ
    #2,023
    0
  21. #2022 nusoo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 14:30
    ไม่ไหวแล้วววว ทำแบบนี้กันได้ยังไง จะได้รักกันแบบใช้ชีวิตปกติได้ไหม แล้วจะอยู่กันยังไง จะอยู่คนเดียวไหวไหมถ้าขาดน้องไป อย่าโกรธน้องที่จะต้องทำแบบนี้ อย่าตะคอกน้องง
    #2,022
    0
  22. #2021 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 04:23
    น้ำตาไหลไม่หยุดแล้วจ้าา ตอนน้องตอนแอบตามไปดูพี่อยู่กับราเชลนี่คือโอ้ยย แล้วที่บอกว่า "ถ้าเค้ารักกัน คนที่ต้องเจ็บปวดจากสามจะเหลือแค่หนึ่ง" โถคยองซู สงสาร ยอมเสียใจเอง ชานยอลยอมปล่อยวางเพื่อความรักของตัวเองได้ไหม ทำไปเพราะความแค้นมันคงไม่ดีนักหรอก ต้องเลือกสักอย่างแล้วนะ แบบนี้ทรมานกันทั้งคู่เลย

    หน่วงมาก ฮืออจุกอก! ;(
    #2,021
    0
  23. #2019 Mo_Mo_Ku (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 03:14
    รักก็คือรักอ่าาา ลืมเถอะจะชานยอลล เริ่มต้นใหม่ได้ ไม่ต้องไปแค้นใครหรอกTT
    #2,019
    0
  24. #2018 jjpw (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 00:46
    เอาไงอ่ะพี่ชาน
    #2,018
    0
  25. #2017 nofib (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 22:24
    รักน้องแต่ถ้าวางความแค้นไม่ได้เราอยากให้ปล่อยน้องไป อย่าเอาน้องมาทรมานกับเรื่องนี้เลย ถ้าสุดท้ายก็เลือกความแค้น สงสารทั้งคู่แต่สงสารน้องมากๆ
    #2,017
    0