{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 30 : Chapter 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 294 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

          ชานยอลเลือกที่จะไม่รับสายของพ่อที่โทรเข้ามา เครื่องมือสื่อสารถูกทิ้งลงในกระเป๋ากางเกงตามเดิม ตอนนี้เขายังนึกคำพูดไม่ออก ยังไม่อยากตอบหรือคุยกับใครทั้งนั้น เสียงถอนหายใจหนัก ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ขณะร่างสูงพาตัวเองเดินกลับไปที่ห้องนอนของรีสอร์ทที่เหมาโซนเอาไว้

          รูปคยองซูที่หอมแก้มกันที่สนามซ้อมตอนนี้แพร่สะพัดไปทั่วอินเตอร์เน็ต แม้จะเห็นแค่ด้านข้างแต่นั่นก็พอจะเดาได้ว่าเป็นใคร เพราะพักหลังมานี้ชานยอลหิ้วเด็กตัวเล็กคนนี้ไปด้วยตลอด ออกงานสังคมด้วยกันก็ยังเคยแล้ว ดังนั้นคงเป็นที่จับตามองพอสมควร

          หลายคนจับจ้องมองมาที่ลูกชายนายกที่ควบตำแหน่งผู้บริหารสโมสรรถแข่งรถที่เก่งที่สุดในเกาหลีกันแทบทั้งปี เพราะชานยอลขยับทำอะไรก็ต้องว้าวตลอด ผลแข่งรถเอย เจรจาธุรกิจเอย เรียกได้ว่าวางตัวดีมาเสมอในเรื่องชื่อเสียงในทางที่ดี คนเลยคาดหวังว่าเขาจะเดินตามรอยพ่อซึ่งใจจริงนั่นก็คือเป้าหมายเดียวของชานยอล

          ส่วนคู่หมายที่สังคมเดา ๆ กันไว้ก็ไม่พ้นคุณหนูราเชลลูกสาวรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม แม้ทั้งคู่จะไม่เคยมีใครพูดหรือให้สัมภาษณ์ในประเด็นความสัมพันธ์ แต่ก็พอเดา ๆ ได้จากข่าวลือวงในคนไฮโซว่าทั้งคู่กำลังจะเป็นว่าที่คู่หมั้น

          “...!”

          คิดอะไรเพลินมาเรื่อยจนตอนนี้ชานยอลพาตัวเองมายืนอยู่ที่บ้านพักหลังหนึ่ง ที่มีคยองซูนั่งรออยู่ตรงทางเข้า เลขาควอนไม่ยอมเดินห่างไปเหมือนทุกทีเมื่อชานยอลมาถึง เพราะเมื่อรู้ว่าถูกตามถ่ายรูป ก็ให้ติดเขาไปด้วยดีกว่าจะได้เป็นสามคน

          ทำไมไม่เข้าไปรอข้างใน?”

          เราเป็นห่วงคุณ

          รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าของคนที่ชาตินี้ไม่เคยรู้ว่าวันนึงตัวเองจะมีรอยยิ้มได้เยอะเพราะใครคนนึง ที่ผ่านมาการเป็นอยู่ในแต่ละวันนั้นยากมาก ต้องคิดอะไรตลอดเวลาทั้งเรื่องงานและเรื่องอนาคตของตัวเองกับแม่ลูกคู่นั้นที่ไม่เคยรู้สึกชอบ ทว่าตั้งแต่มาเจอคยองซูหลายอย่างที่เคยเครียด รวมถึงเรือนคิ้วที่เคยผูกโบว์มันก็เริ่มคลาย

          แล้วไม่คิดว่าผมจะเป็นห่วงคุณบ้างเหรอที่นั่งตากน้ำค้างอยู่ข้างนอก หื้ม?”

          ชานยอลชะงักไปนิดหน่อยตอนจะเดินเข้าไปจับมือของคยองซูเอาไว้ แต่หัวใจข้างในมันก็สั่งให้ทำอะไรที่อยากทำแบบที่ไม่ต้องมากังวลว่าใครจะตามถ่ายภาพ เพราะคยองซูสำคัญเสมอ เลขาควอนถอยห่างนิดหน่อยเพื่อที่จะต่อสายหาทีมงานเรื่องคุมคนรอบ ๆ รีสอร์ท จะปล่อยให้ใครมาถ่ายภาพชานยอลอีกรอบไม่ได้

          แค่นั้นมันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เรื่องของเรามันคงเทียบกับเรื่องของคุณไม่ได้นะ

ใช่ เทียบไม่ได้เพราะเรื่องอะไรก็เทียบเรื่องของคุณไม่ได้ทั้งนั้น

“...!!!”

ความชัดเจนของชานยอลทำให้หัวใจดวงน้อยขยายใหญ่จนคับอก แววตาที่มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อจ้องกันอย่างให้ความสำคัญ

เข้าข้างในกันนะ

เจ้าคิวปิดพยักหน้าให้อย่างว่าง่ายก่อนจะยอมให้ชานยอลเดินจูงมือพาเข้าไปในบ้านพัก โดยมีซองแจตามเข้าไปด้วยเพื่อเช็คความเรียบร้อยเป็นจ๊อบสุดท้ายก่อนจะแยกไปพักผ่อน เพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับเกาหลี









          เช้าที่บ้านหลังใหญ่มีเด็กตัวเล็กนั่งอุ้มแก้วเครื่องดื่มเอาไว้ในมือขณะที่นั่งห้อยขาในสระน้ำของคนที่ตอนนี้คงกำลังอยู่บนเครื่องบิน คยองซูอมยิ้มเมื่อเห็นขนมปังแผ่นในจาน หลายวันก่อนมีความสุขมาก ๆ ที่ได้ใช้เวลากับชานยอลอย่างเต็มที่ ความทรงจำมากมายถูกบรรจุในใจ รวมถึงเจ้าขนมปังแผ่นด้วยเช่นกัน

          ตื่นเช้าจังนะครับ

          เราหิวน่ะ

          คยองซูหันหลังกลับไปมองคุณหนูคนเล็กที่เดินมาทักทาย เซฮุนเพิ่งจะออกไปวิ่งมาเลยมีผ้าขนหนูผืนเล็กพาดบ่าอยู่ด้วย คยองซูดันจานขนมปังไปใกล้คนที่เพิ่งจะทิ้งตัวนั่งลงข้างกันแบบไม่เอาขาลงน้ำเพราะพี่ไม่อนุญาต ล่าสุดปะทะกันแรงแค่ไหนตอนลงน้ำสระนี้เซฮุนยังจำได้ดี

          ตามสบายครับ เดี๋ยวผมรอกินข้าวเลย

          เซฮุนไม่อยากแย่งขนมจากเด็กตาแป๋วคนนี้เพราะมันเหลือแค่แผ่นเดียว คยองซูได้รับขนมปังและโกโก้ร้อนมารองท้องจากคุณป้าแม่ครัวที่กำลังเร่งมือจัดมื้อเช้า เลยยกมานั่งกินที่นี่

          คุณกินข้าวได้แล้วเหรอ?”

          ทำไมถามแบบนั้นล่ะครับ ผมก็ต้องกินได้อยู่แล้ว แต่ตอนแรกที่กลับมายังปรับตัวไม่ได้เฉย ๆ

          รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเซฮุนดูสดใสและผ่อนคลายเป็นกันเองเมื่อได้อยู่กับคยองซู อาจคงเพราะตั้งแต่กลับมายังไม่มีเพื่อนคนไหนเลย และคยองซูเป็นคนแรกที่รู้สึกสบายใจเวลาคุยด้วย คุณหนูคนเล็กจู่ ๆ ก็ชะงักไปนิดหน่อยขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบไม้ใบที่ติดอยู่บนศีรษะของคยองซู

          เรื่องแรกที่แว่บเข้ามาคือข่าวเมื่อวานที่ตอนนี้กระแสยังไม่ซา ภาพคยองซูที่หอมแก้มชานยอลกับเนื้อข่าวที่เขียนราว ๆ ว่าเป็นคู่รักเซฮุนยังจำได้ดีตอนได้อ่าน ก่อนหน้านี้ที่เคยคุยกัน คยองซูบอกตนว่าไม่ได้เป็นแฟนกับพี่ชาย แต่ตอนนี้คงไม่ใช่สินะ ตั้งแต่ระเบิดที่งานวันเกิดแล้วที่เขาเริ่มสงสัย นี่ยังมีเรื่องทีโมนาโกมาย้ำชัดอีก ดังนั้นจะหยิบใบไม้ออกให้คงไม่ควรนัก เพราะดูแล้วเด็กคนนี้คงเป็นคนของพี่แบบเต็มตัว

          ใบไม้ติดผมน่ะครับ

          คยองซูยกมือเสยผมจนจับตัวการได้เมื่อเซฮุนบอกกัน ลูกชายคนเล็กของนายกรัฐมนตรีให้เกียรติพี่ชายเสมอไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง ชีวิตเหงา ๆ ต่างแดนไม่ได้สนุกเหมือนที่คนอื่นคิด ตอนยังเด็กอยากกลับบ้านก็กลับไม่ได้ อยากเจอใครที่นี่ก็ทำไม่ได้ อยากมีพี่ชายสักคนก็มีไม่ได้...

          เราไม่เห็นคุณทำงานเลย คุณอยู่แต่ที่บ้านไม่เบื่อเหรอ?”

          คุณหนูเซฮุนนิ่งไปนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ แววตาเหงาหงอยไม่ได้ต่างจากชานยอลเลยในตอนแรกที่คิวปิดน้อยได้พบเจอ แต่ของชานยอลดูหนักแน่นไม่ได้ล่องลอยเหมือนคนน้องขนาดนี้

          หรือว่าคุณไม่อยากทำงาน?”

          อยากครับ แต่ทำอันที่อยากทำไม่ได้เลยไม่ทำ

          ทุกวันนี้ตั้งแต่กลับมาแม่ก็บอกให้เข้าไปช่วยงานพ่อตลอดแต่นั่นไม่ใช่อะไรที่เซฮุนชอบ และยิ่งรู้ว่าพี่ชอบเขายิ่งไม่อยากทำ การทะเลาะกับชานยอลมันเหนื่อยเกินกว่าแม่จะเข้าใจ และเขาไม่ได้ต้องการจะแย่งหรือแทนที่พี่สักที่ไม่ว่าจะในตำแหน่งไหน

          คุณอยากทำอะไรเหรอ?”

          ผมชอบถ่ายภาพ

มุมปากเปื้อนยิ้มของเซฮุนดูผ่อนคลาย และนั่นทำให้คยองซูรู้ว่ามันน่าจะเกินคำว่าชอบ เกินงานอดิเรกไปเยอะอยู่ เคยเห็นคุณหนูคนนี้เดินถือกล้องถ่ายนู่นนี่ในบ้านอยู่บ่อย ๆ แต่ไม่คิดว่าจะหลงใหลขนาดนั้น แต่พอได้เห็นสายตาเวลาพูดถึงเรื่องถ่ายภาพก็เข้าใจ

ผมอยากมีสตูดิโอสักที่

แล้วทำไมไม่ทำล่ะ คุณก็มีเงินเยอะนะเราว่า

แม่ไม่อยากให้ทำน่ะครับ

เซฮุน! ยังไม่ไปอาบน้ำอีกเหรอ พ่อจะออกไปทำงานแล้ว ลูกไปกับพ่อสิ

“...!”

คยองซูสะดุ้งเมื่อคนที่กำลังเอ่ยถึงเดินมาพอดี และดูรีบร้อนเสียด้วย แต่คนที่ถูกไล่ให้ไปอาบน้ำยังนั่งนิ่ง ไม่แม้แต่จะมองกลับไปทางแม่ตัวเองเสียด้วยซ้ำ คยองซูมองคนสองคนสลับกันหลังจากพาตัวเองขึ้นจากน้ำออกมายืนดูห่าง ๆ

เซฮุน ได้ยินที่แม่พูดมั้ย?”

แล้วแม่ล่ะครับ ได้ยินที่ผมพูดรึเปล่า?”

“...!!!”

ใบหน้าหล่อคมหันมาเงยมองคนเป็นแม่ที่ยืนค้ำหัวอยู่ มันดูน่าสงสารและเหนื่อยอ่อน จากสถานการณ์ตอนนี้คยองซูพอจะปะติดปะต่อเรื่องได้เองว่าคุณนายนายองคงจะอยากให้ลูกชายทำงานกับพ่อ จึงไม่ยอมให้เปิดสตูดิโอ แต่ชานยอลก็อยากทำงานกับพ่อไม่ใช่เหรอ?!

เซฮุน เซฮุน!

คุณนายของบ้านเดินตามลูกชายที่เดินหนีเข้าบ้านไปโดยทิ้งคยองซูให้อยู่คนเดียวที่สระว่ายน้ำ ความกดดันที่เซฮุนได้รับมันมาจากหลายทิศทางเกินกว่าที่คยองซูเคยคิดไว้ ลูกบ้านนี้มีใครมีความสุขบ้างไหมนะ?




 

 

 

ระเบียงช่วงบ่ายที่ห้องนอนชั้นสองมีเจ้าคิวปิดนั่งคุยกับเพื่อนบอนตัวจิ๋วอยู่ โดยสายตาของทั้งสองคนระหว่างคุยกันนั้นจะเอียงไปมองคุณหนูคนเล็กของบ้านด้วยเป็นระยะ เพราะเซฮุนเดินถือกล้องถ่ายอะไรไปเรื่อย ไม่ได้ออกไปทำงานกับพ่อแต่อย่างใด

เธอบอกว่าทำกระสุนตกหลุมรักได้อีกแล้วเหรอ?”

ใช่ เลยเอามาให้นี่ไง

ขอบคุณมากเลยรูบี้

คยองซูปรับเป็นเสียงสองขณะงุ้งงิ้งกับเพื่อนตัวเองอย่างดีอกดีใจ โอกาสที่จะจบการศึกษาพร้อมเพื่อนคงไม่ยากเท่าไหร่แล้ว รอบนี้จะพลาดอีกไม่ได้ รูบี้งุนงงเมื่อจู่ ๆ เพื่อนรักที่ดีดดิ้นตอนรับกระสุนไปตอนนี้นั้นหยุดนิ่งและเอียงคอเหมือนคิดหรือสงสัยอะไรอยู่ เพราะนั่นเป็นคยองซูสไตล์

มีอะไรเหรอ?”

เจ้าชานยอลเคยบอกว่ามีคนที่อยากให้เรายิงกระสุนตกหลุมรักใส่แหละ

ใครเหรอ?”

ไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาบอกเหมือนมีนะ

งั้นรอบนี้ก็อย่าทำพลาดล่ะ ใครก็ได้ทั้งนั้น

เข้าใจแล้ววว~”

คยองซูมองกระสุนสีส้มในมือและยิ้มกว้าง ขอบคุณความพยายามของเพื่อนที่ทำให้วันนี้จะได้ลองใช้ปืนใหม่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้การขอใช้ปืนจากชานยอลคงไม่ได้ยากอีกแล้วล่ะ(?) เพราะต่างฝ่ายต่างก็รู้สถานะที่แท้จริงแล้วว่าเป็นใคร ดังนั้นปืนของคิวปิดก็ต้องอยู่กับคิวปิด!

อมยิ้มอะไรเหรอ? คิดถึงเจ้าชานยอลหรือไง?”

รูบี้!!!

จะเสียงดังทำไมเนี่ย?”

เราไม่ได้เสียงดัง!!!

ก็นี่ไงเป็นอยู่

คยองซูที่จู่ ๆ ก็โวยวายเงียบเสียงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าจริง ๆ แล้วตนเสียงดัง รอยยิ้มหวานวาดขึ้นเมื่อเรื่องนึงเข้ามาทำให้รู้สึกดี วันนั้นชานยอลก็เป็นแบบนี้นี่นา น่ารักแบบนี้ รอยยิ้มของคยองซูกว้างขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อนึกถึงใครอีกคน เดี๋ยวนี้ระหว่างเรามีความทรงจำมากขึ้นจนสามารถเก็บมาคิดถึงได้ในตอนที่ควรคิดถึงแล้วสินะ

นายดูมีความสุขมากนะ

คยองซูพยักหน้าให้เพื่อนรักอย่างไม่คิดปิด ไหน ๆ รูบี้ก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ต่อจากนี้ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง รักเขาก็จะบอกว่ารัก คิดถึงก็จะยอมรับว่าคิดถึง แต่คนที่ตอนนี้ยิ้มไม่ค่อยออกคือบอนจิ๋วที่ทุกวันคิดไม่ตกว่าความรักของคยองซูจะเป็นเช่นไร อีกอย่างนี่ก็ใกล้เวลาของการส่งโปรเจคแล้ว ถ้าหากงานแล้วเสร็จ จะมีเหตุผลอะไรที่คยองซูจะต้องอยู่ที่นี่

ฉันกลับก่อนดีกว่า นายดูแลตัวเองดี ๆ นะ จะใช้กระสุนวันไหนบอกเราด้วย เดี๋ยวจะได้ไปพร้อมกัน

โอเคได้สิ เดี๋ยวบอกนะ

รูบี้ยิ้มให้เพื่อนขณะโบกมือบ๊ายบายและหายตัวกลับที่ ๆ เธอควรอยู่ ปัจจุบันคงมีแค่เธอที่เป็นชาวบอนแล้วอยู่ที่โลกมนุษย์นานเกินจำเป็น ขนาดของเธอยังเรียกนานเลย ดังนั้นไม่ต้องนับของคยองซูเจ้าคิวปิดตัวแสบแล้วว่าจะเรียกนานโขขนาดไหน ถ้าผู้ใหญ่หรือมหาวิทยาลัยรู้ยังไงก็ไม่รอด แต่จะลากเพื่อนกลับก็เสียดายรอยยิ้มรูปหัวใจสวยนั้นเหลือเกิน…






คยองซูรอแล้วรอเล่าจนตะวันย้ายฝั่งเตรียมมาตกดินที่อีกฟากแต่ชานยอลก็ยังไม่กลับ ขาไปนานแบบนี้หรือเปล่านะ? ทำไมขากลับมันถึงไม่ถึงบ้านเสียที หรือเพราะยิ่งจดจ่อเวลายิ่งเดินช้าลง? คิวปิดน้อยนั่งเล่นอยู่ที่สวน เลยบังเอิญได้เห็นว่าคุณนายนายองกับเซฮุนกำลังรีบร้อนออกไปที่ไหนสักแห่ง

แม่ไม่ต้องไปหรอกครับ เดี๋ยวผมไปเอง

ไม่ได้ ยังไงก็ต้องไป!

แม้จะดูไม่ค่อยพอใจแต่สุดท้ายเซฮุนก็ยอมให้มารดาของตัวเองขึ้นรถตามไปด้วยได้ เด็กหน้าหวานเอียงคอมองก่อนจะรีบร้อนวาบเข้าบ้านไปถามใครสักคน เพราะอยากรู้ว่าทั้งคู่รีบไปไหนปกติเวลานี้คุณผู้หญิงจะต้องเตรียมตัวรอรับสามีของตัวเองกลับบ้าน ไม่ใช่ออกนอกบ้านเช่นนี้

ขอโทษนะครับ คุณผู้หญิงกับคุณหนูเซฮุนไปไหนเหรอ?”

แจ้งว่าจะไปสนามแข่งของคุณชานยอลค่ะ

“...!!!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจ้าตัวเล็กก็รีบร้อนวิ่งไปหยิบรองเท้าของตัวเองที่ชั้นและวิ่งขึ้นห้องนอนไปในทันที เกิดอะไรขึ้นทำไมต้องไปสนามแข่ง?








พึ่บ!

ห้องกาแฟเป็นที่ ๆ คยองซูเลือกมาลง เวลาแบบนี้พนักงานน่าจะเริ่มกลับบ้านกันหมดแล้วเพราะถึงเวลาเลิกงาน ซึ่งมันก็จริงตามที่คิดเพราะที่นี่ไม่มีใครเลย แม้จะเลือกไปห้องชานยอลเลยก็ได้เพราะชานยอลไม่ค่อยรับแขกที่ห้องทำงาน ก็จะมีแค่ซองแจกับตัวชานยอลเอง แต่อะไรบางอย่างก็บอกให้คยองซูทำแบบนี้แทน

ร่างบางค่อย ๆ เดินหลบ ๆ ซ่อน ๆ ออกมาจนได้เห็นห้องทำงานที่ยังติดไฟ ข้างในเป็นชานยอลจริง ๆ ที่ยังนั่งอ่านงานเร่งด่วนที่ต้องเซ็น เพราะไม่อยู่บริษัทมาหลายวัน แม้จะอยากกลับบ้านมากแค่ไหนแต่ตอนนี้ก็ต้องแบ่งเวลามารับผิดชอบหน้าที่

คุณผู้ชายครับ

“...!!!”

คยองซูรีบหลบทันทีเมื่อได้ยินเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของเลขาควอน ส่วนคนที่เพิ่งถูกเรียกชื่อนั้นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร เพราะคุณผู้ชายของซองแจก็คือพ่อของคนที่นั่งทำงานอยู่ข้างในนั่นเอง ในเมื่อลูกชายไม่รับสายดังนั้นวิธีเดียวที่จะได้คุยก็คือเจอหน้าเท่านั้น หนีออกจากสนามบินมาเงียบ ๆ โดยไม่อยู่ตอบคำถามนักข่าวได้ แต่จะไม่ตอบเขาไม่ได้!

ชานยอลอยู่ไหน?”

คุณหนูเซ็นงานอยู่ข้างในครับ ยังไงเดี๋ยวเชิญคุณผู้ชายรอที่ห้องรับรองสักครู่นะครับ ผมจะเข้าไปแจ้งให้

ไม่ต้อง

นายกรัฐมนตรีวันนี้ดูผิดจากวันที่คยองซูเคยได้เข้าไปคุย เพราะท่านดูไม่ได้ใจดีมาก ๆ เหมือนวันนั้น ตอนนี้เรือนคิ้วขมวดยุ่งและสีหน้าเรียบนิ่งไม่ได้ต่างจากลูกชายนัก รู้เลยว่าชานยอลถอดแบบความนิ่งมาจากใคร ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกโดยไม่เคาะ

“...”

“...”

มองจากมุมนี้ทำให้เห็นว่าทั้งคู่ยังไม่ได้คุยกันในทันทีเมื่อเจอหน้า โชคดีที่ห้องทำงานฝั่งนึงของชานยอลเป็นกระจกที่เชื่อมกับห้องประชุม คยองซูเลยสามารถติดตามสถานการณ์ได้แบบไม่ทรมานนัก(?) ปาร์คชานยอลก้มหน้าลงอ่านงานของตัวเองต่อเมื่อเห็นว่าเป็นใครเป็นคนที่เดินเข้ามา กะอยู่แล้วเพราะวันนี้ทั้งวันเขาไม่ได้รับสายพ่อเลย

รัฐมนตรีโทรหาพ่อทั้งวัน

ชานยอลพับแฟ้มงานในมือเมื่อพ่อเข้าเรื่อง ประตูที่เปิดอยู่โดยมีซองแจยืนกุมมืออยู่ใต้วงกบทำให้คยองซูสามารถได้ยินเรื่องภายในห้องด้วย

พ่อตอบใครไม่ได้ ดังนั้นอธิบายมา

ผมไม่มีอะไรจะอธิบายครับ

หรือแกจะให้ฉันไปถามเด็กคนนั้นเอง?”

ผมมีเลือดพ่อครึ่งนึงพ่อถึงยังสั่งผมได้ในบางเรื่อง แต่คยองซูไม่มี ดังนั้นพ่ออย่ายุ่งกับคนของผม

คนของแกเหรอ?”

ใช่ครับ รูปที่หลุดมันก็ฟ้องอยู่นี่ครับ

“...!!!”

ชานยอลตอบพ่อขณะลุกออกจากโต๊ะทำงานเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน เพราะเซ็นงานครบทุกแฟ้มแล้ว และไม่อยากต่อปากต่อคำอะไรกับพ่ออีก ตอนนี้คงไม่มีใครไม่คิดว่าคยองซูเป็นคนของเขา เพราะทั้งพาดหัวข่าวและรูปที่แนบไปมันก็ส่อทั้งนั้น เพื่อนหรือน้องที่ไหนจะมาหอมแก้มกัน?

แล้วหนูราเชลล่ะ?”

“...!”

แกจะตอบพ่อเขายังไง?”

ชานยอลชะงักเมื่อเดินออกมาจากห้องแล้วพ่อยิงคำถามเจ็บหนักมาทำให้รู้สึกมึน ต้องยอมรับว่าตอนนี้ชานยอลคิดอะไรไม่ออก แต่ไม่เสียดายที่คยองซูหอมแก้มกัน มันเป็นความรู้สึกที่ดีด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะบอกราเชลกับพ่อของเธอว่ายังไง

ไม่อยากเป็นแล้วเหรอ? นายกรัฐมนตรี

“...!!!”

ทำไมยองจุนจะไม่รู้ว่าลูกชายของตนอยากเป็นอะไร และที่เข้ามารัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมมันเพื่ออะไรตนก็รู้อีก ไม่เคยขัดและเต็มใจจะดันชานยอลอย่างเต็มที่ เพราะรู้ถึงความตั้งใจจริง ทว่าตอนนี้เด็กที่ไม่เคยมีข่าวเสียหาย ดูแลตัวเองให้อยู่ในกรอบมาตลอดกำลังเป็นประเด็นร้อนให้คนพูดถึงจนชื่อขึ้นเทรนเว็บท่า

แกจะมีเมียสองคนหรือไง?”

แล้วพ่อละครับ?!! มีกี่คน?!!”

“...!!!”

พ่อทำได้แล้วทำไมผมถึงจะทำไม่ได้?”

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

ชานยอลหันกลับไปพูดกับบิดาเสียงแข็งและโกรธจัด ไม่คิดว่าคำพูดประมาณนี้จะหลุดออกจากปากของคนที่ไม่มีคุณสมบัติจะมาเตือนตนเรื่องสองเมีย แม้ชานยอลจะไม่คิดแบบที่พูด แต่ใครบางคนก็ได้ยินมันไปแล้ว…

“...?!!!”

กลีบกุหลาบสีแดงปลิวออกมาจากห้องกาแฟ นั่นทำให้คุณหนูชานยอลชาไปทั้งตัวเมื่อได้เห็น ความเย็นเหยียบกายเข้าทาบทับร่างจนรู้สึกยะเยือก ไม่อยากจะคิดเลยว่าใครกันที่เดินทางไปไหนมาไหนได้โดยทิ้งกลีบกุหลาบร่วงลงพื้นเช่นนี้ แต่สมองที่ประมวลผลอย่างรวดเร็วอยู่เสมอก็นึกถึงใครคนนั้นขึ้นมาทันที

ซองแจ!”

ครับคุณหนู

เช็กให้ฉันทีว่าคยองซูอยู่ไหน





#ฉีกโชคชะตา


พูดไม่คิดเจ้าชานยอล หรือน้องคิวคิวผิดเองที่ได้ยินไปผิดความหมาย?





         

         

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 294 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,685 ความคิดเห็น

  1. #2678 milkiki (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 06:52
    เอ่อ ชิบหายแล้วแน่ๆ
    #2,678
    0
  2. #2625 Luvcs (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 11:13

    น้องจะหนีแล้วเจ้าชานยอล!!

    #2,625
    0
  3. #2562 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 23:33
    โว้ยยยยยย เพิ่งบอกไปแหม่บๆว่าให้ดูแลน้องให้ดี พี่ชานพูดอะไรไปอีกเนี้ยยยยย พูดไม่คิดอีกแล้วววว
    #2,562
    0
  4. #2313 kyungmin___ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 00:05
    ไม่นะแม่;-; //ทางนี้เกียมทิชชู่พร้อม
    #2,313
    0
  5. #2164 munkrishear (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 16:31
    เห้ออออ พูดไม่คิดเลยยยยยย
    #2,164
    0
  6. #2160 bearkungg (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:54
    โอ๊ย น้องงงงงง น้องกลับมาฟังพี่เค้าก่อนน้า อย่าเพิ่งหนีพี่เค้าไปล่ะ
    #2,160
    0
  7. #2087 ah_pure (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 19:13
    ชาหน้ามั้ยล่ะพิชาน
    #2,087
    0
  8. #2039 Btemdi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:16
    เจ็บแปลบแทนน้องทีนทีกับประโยคนี้ งื้อออ
    #2,039
    0
  9. #2031 น้องแป้น (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:40
    แง น้องงงงงงง อย่าพึ่งคิดไปไกลเลยนะ รอฟังตาพี่อธิบายก่อนเถ๊อะ TT
    #2,031
    0
  10. #2025 Slyly (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 22:02
    น้องได้ยินแล้วแน่ๆชานยอล จะไปอธิบายกับร้องว่ายังไง
    #2,025
    0
  11. #2020 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 03:48
    จะร้องแล้ววว หน่วงมาก คำว่าสองเมียทำจุกที่อกเลย สงสารน้อง ตกใจจนหนีไปแล้วฮือออ น้องไม่เป็นไร โอ๋ๆ นะ พี่เค้าแค่ประชดพ่อแล้วก็ไม่รู้ว่าหนูอยู่ตรงนั้นด้วย
    #2,020
    0
  12. #1973 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 11:51
    อย่าเสียใจไปเลยนร่าา พี่เขาไม่ได้คิดแบบนั้นเลย พี่ชานต้องง้อหนักๆเลยนะ
    #1,973
    0
  13. #1972 Changmanka (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 11:37

    ฉันนนนนนนนน ห่วงความรู้สึกน้องงงงงงงง
    #1,972
    0
  14. #1971 กกกกก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:31

    แงแออออออออ คิวปิดน้อยอย่างเพิ่งหนีไปนะ ฟังเจ้าชานยอลอธิบายก่อน

    #1,971
    0
  15. #1970 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:24
    พี่ชานทำไมไม่ชัดเจนอ่ะ ทำไม แง้งงง งอแงอ่ะงอแงงงง
    #1,970
    0
  16. #1969 Nara (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:06

    เจ้าขานยอลผิด น้องคิวคิวของแม่ไม่ผิดเลยรู้กกก แม่พูดตามเนื้อผ้า ไม่ลำเอียงซักนิด!!

    ปล.จากคอนที่ผ่านมาก็มองเจ้าชานยอลไม่เหมือนเดิมอีกถ่อปัยย วิกชมพูมันติดตา แอแงงงงง 5555

    #1,969
    0
  17. #1968 meena2560 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:17
    ปากพล่อยไปอีกเจ้าชานยอล
    #1,968
    0
  18. #1967 chalida77 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 04:54

    น้องอย่าเข้าใจผิดนะพี่เขาพูดไปเพราะใจร้อนอย่าคิดมากน้าาา

    #1,967
    0
  19. #1966 pinksoo16 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 21:48
    แง้ เคลียร์กันไวๆ เคลียร์กันดีๆนะ ไม่เอาดราม่าแล้วสงสารน้องงง
    #1,966
    0
  20. #1965 0981824778 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:20
    แงน้องงงแล้วพี่เขาจะตามหาหนูเจอหรอทีนี้
    #1,965
    0
  21. #1964 wtt_waris (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:16
    น้องงง อย่าเพิ่งเข้าใจพี่ชานยอลผิดนะครับบยบㅠㅠ
    #1,964
    0
  22. #1963 AS04 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 14:34
    อารมณ์ชั่ววูบของเจ้าชานยอล เป็นไงบ้างลูกอย่าร้องไห้เยอะนะคยองซู
    #1,963
    0
  23. #1962 kaewngam (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 08:33
    แล้วจะตามกันยังไง น้องหนีกลับเลิฟแลนด์แน่ๆ น้องอย่าพึ่งเข้าใจพี่ผิด ฮืออ
    #1,962
    0
  24. #1961 best bowling (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 07:21
    ต้องเคลียร์กันนะ ไม่งั้นแย่แน่ T T
    #1,961
    0
  25. #1960 RealNee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 06:58
    เจ้าชานยอลแค่พูดประชด หนูอย่าเข้าใจผิดนะ;-;
    #1,960
    0