{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 24 : Chapter 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 403 ครั้ง
    3 ส.ค. 62

          ประตูห้องนอนของใครคนนึงเปิดออกโดยมือน้อยตั้งแต่รุ่งสาง เวลาหกโมงของเช้านี้มีเด็กตากลมหัวฟูตื่นแล้ว ชานยอลนั่งรออยู่ที่โซฟาหน้าห้องคยองซูอยู่นานหลายชั่วโมง เพราะนอนไม่หลับ ตลอดทั้งคืนเฝ้ามองประตูห้อง เดาไปต่าง ๆ นานาว่าข้างในจะยังมีใครอยู่ไหม หรือไม่มีแล้ว… พอตอนนี้เห็นคนที่กลัวว่าจะหายไปเดินออกมาถึงได้กล้าหายใจ

          คุณ!

          อยู่แบบนี้แป๊บนึงสิ

          ร่างบางถูกคนหน้าห้องโผเข้ากอด ด้วยความตกใจจึงพยายามที่จะดันชานยอลให้ถอยห่าง แต่ก็ถูกคัดค้าน และยังถูกรัดแน่นมากกว่าเดิมราวกับว่าไม่ว่ายังไงก็จะไม่ปล่อยกันให้ไปไหน ชานยอลเอียงศีรษะลงซบกลุ่มผมนุ่ม ๆ ของคยองซู ริมฝีปากเม้มแน่นสนิทเป็นเส้นตรงเพื่อปรามไม่ให้ใครได้ยินเสียงสะอื้นที่ซ่อนไว้ แต่ความลับไม่มีบนโลกเพราะคยองซูได้ยิน ซ้ำยังสัมผัสได้ถึงอาการสั่นและกระตุกจากแรงสะอื้นที่อดกลั้น

 

 

 

          เขากลัว...

 

 

 

          มือน้อยยกลูบแผ่นหลังของคนตัวสูงกว่าเพื่อปลอบโยน และนั่นเป็นสิ่งที่ชานยอลต้องการมาตลอด ไม่เคยมีใครให้เขาได้แบบที่คยองซูทำ ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกเศร้าแล้วมีเพื่อน แต่ว่าตั้งแต่มีคยองซูเข้ามาในชีวิต อะไร ๆ มันก็เปลี่ยนไป รู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มและเอาใจใส่ อารมณ์นี้ซองแจก็ไม่อาจเติมให้ได้

          ผมนอนไม่หลับ

          คุณยังไม่ได้นอนเลยเหรอ?”

          อื้ม

          “...!!!”

          ความในใจที่มีทั้งคืนคืออยากจะไปนั่งเฝ้าคยองซูไว้ตลอดเวลา และเพราะเป็นเช่นนั้นชานยอลจึงไม่ได้นอนอีกหลังจากสะดุ้งตื่น เช้านี้เลยไม่ต้องแปลกใจที่คยองซูเดินออกมาแล้วเจอคนเฝ้าอยู่หน้าห้อง มือน้อยผละร่างสูงให้ออกห่างก่อนจะจับมือของชานยอลเอาไว้แล้วลากกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง

          “...?”

          ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก

          คยองซูผงะไปนิดหน่อยเมื่อเห็นชานยอลปีนขึ้นเตียงแล้วตบมือลงบนที่ว่างข้างกาย เมื่อวานตอนเราอยู่ด้วยกันสองคนบนเตียงมันเกิดอะไรขึ้นคยองซูจำได้ดี แต่ในเมื่ออีกฝ่ายยืนยันก็เลยยอมขึ้นไปบนเตียงด้วยแต่ไม่ยอมนอนแล้ว เลือกจะนั่งพิงหัวเตียงไว้เลยเพื่อความปลอดภัย

          “...!!!”

          ศีรษะหนัก ๆ ทิ้งตัวลงบนตักนุ่มนิ่มของคนตัวเล็ก ชานยอลควานหามือน้อยมากำเอาไว้ก่อนจะปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อน มีคยองซูด้วยกันแบบนี้ทำให้รู้สึกเบาใจ อย่างน้อยระหว่างหลับไปคยองซูคงไม่หายไปไหนเพราะกำลังเป็นหมอนอยู่ การนอนเป็นเรื่องที่น่ากลัวไปตั้งแต่เมื่อไหร่นะ...

         

 

 

 

          คยองซูนั่งสัปหงกอยู่นานกว่าจะหาที่เหมาะ ๆ พิงให้ศีรษะตั้งอยู่นิ่ง ๆ ได้ในที่สุด ชานยอลหลับไปนานมากจนรู้สึกขาชา แต่ไม่กล้าเปลี่ยนท่าไปไหนเพราะเสียงหายใจเป็นจังหวะของคนบนตักดูผ่อนคลายกว่าตอนเจอกันหน้าห้อง ถ้ามันช่วยให้ชานยอลหลับและสบายใจได้มากขึ้นคยองซูก็อยากทำหน้าที่เป็นหมอนต่อไป

          ชู่...

          คยองซูตื่นเพราะชานยอลขยับตัว เจ้าตากลมรีบกล่อมให้ชานยอลหลับต่อในทันทีโดยการลูบแขนไปมาเพราะกลัวจะตื่นเต็มร้อย แต่ก็ไม่ทัน...

          ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ

          “...!!!”

          การจะมานั่งกล่อมนอนกล่อมใช้ไม่ได้กับคนที่อายุสามสิบปี ชานยอลพลิกตัวนอนหงายเพื่อจะได้มองเห็นหน้าตาน่ารักของใครบางคนที่เพิ่งจะฝันถึง ถ้าหลับแล้วเจอ ตื่นมาแล้วเจอคยองซูแบบนี้ทุกวันคงเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย

          กี่โมงแล้ว

          สิบโมงน่ะ คุณหลับไปสี่ชั่วโมง

          คยองซูตกใจนิดหน่อยที่จู่ ๆ ชานยอลก็ยิ้มบางและปิดเปลือกตาลงอีกรอบ อาการสบายใจและอารมณ์ดีของชานยอลทำให้มีความสุขตามไปด้วย นี่คือผลลัพธ์ของการฝากใจไว้ที่อื่น เมื่อคนที่รักมีความสุขเราก็จะมีความสุขไปด้วย

          ปะ

          ไปไหนเหรอ?”

          ชานยอลดีดตัวลุกขึ้นและลงจากเตียงในที่สุดเมื่อนึกอะไรได้ แม้จะไม่ค่อยอยากลุกไปไหนเพราะคยองซูนุ่มมากและในห้องนี้ก็มีแต่เรา ทว่าสัญญาไปแล้วไม่ทำไม่ได้

          ผมสัญญาว่าจะพาคุณไปน้ำตก

          อ๋อ~”

          เมื่อนึกได้เจ้าตัวก็ร้องอ๋อเสียงใส เมื่อวานฝนตกหนักเลยถูกห้าม ดังนั้นวันนี้จะต้องไปดูให้เห็นกับตาว่าสวยขนาดไหน

          อ๊ะ

          “...!!!”

          อ๊า! เจ็บ!

          เหน็บชากินขาของคยองซูจนไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเองตั้งแต่วินาทีแรกที่เท้าเหยียบพื้นและลงน้ำหนัก คนตัวเล็กทิ้งตัวลงบนเตียงตามเดิมก่อนจะดิ้นไปมาเพราะชานยอลจับขาของตัวเองไปวางไว้บนตัก

          ชานยอลเจ็บบบ!

          นิ้วมือใหญ่สอดเข้านิ้วเท้านุ่มนิ่มทีละนิ้วเพื่อประสานไว้ และคลึงเบา ๆ เพื่อให้คยองซูรู้สึกดีขึ้น ผ้าห่มผืนใหญ่ถูกฟันคมของเด็กงอแงงับเอาไว้เพื่อบรรเทาอาการ แต่การกระทำของชานยอลนั้นช่วยให้รู้สึกดีขึ้นในเวลาต่อมา

          อะไรเหรอ?”

          มาขึ้นหลัง เดี๋ยวผมพาไป

          เราเดินเองได้ หายชาแล้ว

          พื้นมันลื่น

          เพราะไม่อยากเถียงหรือเพราะอะไรสักอย่างทำให้คยองซูยอมขยับมาขึ้นหลังของคนที่นั่งอยู่ปลายเตียง พวงแก้มกลมเบียดชิดข้างหูของชานยอลที่แอบยิ้ม เพราะความใกล้กันนี้ทำให้รู้สึกมีความสุขมาก ๆ แบบบอกไม่ถูก

          ชานยอลพาเด็กในความดูแลของตัวเองเดินออกมารับลมเย็น ๆ ที่หน้าบ้าน แม้จะสิบโมงแล้วแต่วันนี้ก็ยังอึมครึมไม่มีแดด มันเลยรู้สึกเย็นและไม่ร้อน

          จัดโต๊ะข้างนอกให้ด้วย

          ครับคุณหนู

          ชานยอลเอ่ยสั่งเลขาควอน เขาอยากทานข้าวข้างนอกเพราะบรรยากาศดีกว่าในบ้าน และไม่อยากให้คยองซูรอนานเลยให้ยกออกมาเลย จะได้ชมน้ำตกด้วยทานข้าวด้วยไปพร้อม ๆ กัน

          คุณปล่อย!

          “...”

          ชานยอลมันจะล้มปล่อย!!!

          มันจะล้มเพราะคุณดิ้นนี่แหละ

          คยองซูพยายามจะขอลงเพราะกลัวชานยอลจะเดินลงไปที่น้ำตกลำบาก แต่ทว่าอีกฝ่ายไม่ยอมทำตามเพราะมั่นใจว่าทำได้และก็ได้จริง ๆ ชานยอลลดตัวให้คยองซูลงยืนพื้นเมื่อเดินลงมาถึงน้ำตกด้านล่าง สายน้ำใสไหลเย็นตรงหน้าวิ่งกระทบโขดหินแรงบ้างเบาบ้างจนเกิดละอองน้ำกระจายโดนผิวกายเมื่อเข้าใกล้

          สวยจังงงง อู้ยยย เย็นด้วยเย็นเจี๊ยบเลย

          รอยยิ้มหวานของคนที่เพิ่งจะก้าวเท้าลงไปยังน้ำตกตื้น ๆ เงยขึ้นมาหากัน ดวงตาโตโค้งหยีน่ารักไม่แพ้นิสัยของเจ้าตัวเลยในเช้านี้ ชานยอลยังจับมือของคยองซูเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยแม้จะอยู่บนฝั่งก็ตาม เพราะไม่อยากให้น้องเดินลงไปไกลกว่านี้

          ให้เราไปตรงนู้นแป๊บนึงได้เปล่า?”

          ไม่ได้ ให้อยู่แค่ตรงนี้ น้ำยังแรงอยู่

          แรงแต่มันไม่ลึก นี่มันยังไม่ถึงเข่าเลย

          ไม่ได้

          นิดเดียว นะ นะ

          คยองซูยังคงออดอ้อนชานยอลไม่หยุดแต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยมือกันเสียที แม้จะดึงดันแล้วก็ตาม รู้ว่าคยองซูแค่อยากจะเดินไปไกลกว่านี้หน่อยแต่ชานยอลไม่อยากให้ห่างตัวเองมากไปกว่านี้ ไม่ว่าจะบนบกหรือในน้ำก็ตาม

          รอบหน้าให้น้ำไม่แรงคุณค่อยลงไปใหม่

          “แต่...”

ไม่แต่

เจ้าคิวปิดหน้างอในทันที โอเครอบหน้าก็รอบหน้า ถึงจะโดนห้ามแต่ก็โอเคที่ชานยอลยังบอกว่าครั้งหน้าหากน้ำไม่แรงจะให้ลงไปใหม่ อย่างน้อยก็รู้สึกว่าไม่ได้ถูกขัดใจมากนัก ชานยอลปล่อยคยองซูนั่งอยู่บนโขดหินใหญ่ที่น้ำขึ้นมาไม่ถึงอยู่พักนึง ให้ดื่มด่ำบรรยากาศไปเรื่อย ๆ ระหว่างรอซองแจคุมคนจัดโต๊ะอาหาร

โต๊ะอาหารพร้อมแล้วครับคุณหนู

โอเค เดี๋ยวขึ้นไป

ทำงานรวดเร็วสมเป็นเลขาตัวจี๊ดของเขาจริง ๆ ทุกอย่างทันใจแถมถูกใจทุกครั้งไม่เคยพลาด ชานยอลจับมือคยองซูเดินขึ้นไปที่ระเบียงด้านบนที่เคยแวะเมื่อวานเพื่อดูน้ำตกสีแดง แต่ตอนนี้มันถูกเนรมิตให้เป็นโซนทานมื้อเช้า(?) ที่น่ารักมาก ๆ สองที่นั่ง

 

 

ชานยอลกับคยองซูใช้เวลาเดินเล่นและมาจบที่ทานข้าว เวลารวม ๆ แล้วก็เกือบจะสองชั่วโมงพอดี เป็นการควบมื้อเช้าและมื้อเที่ยงไปแล้วอย่างไม่ได้ตั้งใจ

อร่อยมั้ย?”

อร่อยมาก แม่ครัวที่นี่ทำอาหารอร่อยกว่าที่บ้านอีก

ด้วยความเคยชินทำให้ชานยอลอมยิ้ม เมื่อคยองซูเรียกบ้านที่โซลว่าบ้านของตัวเองไปแบบไม่เคอะเขิน ความเด็กน่ารักสดใสเติมพลังให้คนที่หมดไฟไม่ตื่นเต้นกับเรื่องอะไรต่าง ๆ ให้สดชื่นไปด้วย

วันนี้ผมมีงานเย็นที่โซล จำเป็นต้องไป

เหรอ...

แต่คุณไปด้วยได้

จริงเหรอ?!”

          จากที่แอบเศร้าตอนนี้คยองซูตาเป็นประกายเพราะจะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียว และเหตุผลของใครอีกคนก็ไปในทางเดียวกันเพราะไม่อยากให้คยองซูห่างกาย ดังนั้นไปด้วยกันคงดีที่สุด เพราะมันไม่ใช่งานทางการอะไร แต่วันเกิดของหัวหน้าพรรค ๆ นึงเท่านั้น

         





          กว่าจะนั่งรถกลับเข้ามาถึงโซลก็เล่นเอาคยองซูและชานยอลหลับไปได้อีกคนละตื่น พอถึงร้านชุด แต่งหน้า ทำผม ก็ต้องรีบวิ่งเพราะโอ้เอ้อยู่เซฟเฮ้าส์นานจนออกมาช้า ตอนนี้เลยกำลังจะสาย

          คนเยอะจัง ตรงนั้นนักข่าวเหรอคุณซองแจ โห! เยอะมาก

          นี่เฉพาะแค่ที่ได้รับอนุญาตนะครับ ปกติแล้วท่านจะมีนักข่าวมารอรอบตัวมากกว่านี้เวลาทำงานแล้วต้องออกสื่อ

          นักการเมืองฮอตแบบนี้นี่เอง

          บทสนทนาของคนสองคนอยู่ในสายตาของคุณหนูคนที่กำลังจัดเครื่องแต่งกายให้พร้อม เพราะตอนนี้รถตู้วิ่งเข้ามาถึงรั้วคฤหาสน์ใหญ่โตกลางเมือง

          คุณคยองซูลงกับผมตรงนี้นะครับ หน้างานให้คุณหนูลงคนเดียวก็พอครับ

          อะเค

          ประตูเข้างานสำหรับผู้ติดตามจะอยู่ด้านข้าง ซึ่งตอนนี้รถตู้ก็กำลังเทียบท่าให้เลขาควอนไปทำเรื่องรอในงาน ส่วนชานยอลต้องรอคิวไปลงที่หน้างานเพื่อพบเจ้าของงานเสียก่อน

          ฝากด้วย

          ไม่ต้องห่วงครับ

          เลขาคนสนิทยิ้มให้เจ้านายนิดหน่อยเมื่อเข้าใจดีว่าชานยอลต้องการจะฝากอะไร คงไม่ใช่ฝากลงชื่อเช็คอินอะไรพวกนั้นแน่นอนเพราะสายตาดันไปหยุดอยู่ที่เด็กตัวเล็กที่กำลังก้าวลงจากรถ

          เจอกันในงานนะครับคุณหนู

          อืม

          คยองซูโบกมือให้ชานยอลพร้อมรอยยิ้ม ส่วนชานยอลก็พยักหน้าพร้อมเลิิกคิ้วให้นิดหน่อยเป็นอันเข้าใจตรงกัน คนรถปิดประตูก่อนรถตู้จะเคลื่อนตัววนไปหน้างาน ส่วนคยองซูในชุดสูทก็กำลังเดินเข้างานไปกับซองแจเพื่อรอชานยอลด้านใน

          รอบตัวมีแต่บุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเมือง ไม่ว่าจะเป็น คุณหนู คุณผู้หญิง คุณผู้ชายต่าง ๆ ที่เดินคุยกันเข้างานไปอย่างคนสนิทสนม ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติจนคยองซูรู้สึกเกรงเพราะตัวเองนั้นไม่ได้เกิดและโตมาในสังคมระดับสูงแบบชานยอล ครอบครัวของเราไม่ได้รวยมากและไม่ได้อยู่บนระดับเกือบยอดในเลิฟแลนด์ แต่ชานยอลนั้นใช่…

          มีนักข่าวจับภาพคนเข้างานทางนี้อยู่ไม่น้อยแม้จะไม่ได้เยอะเท่าด้านหน้าแต่ก็มีพอสมควร ซองแจดูไม่เครียดแต่คยองซูนั้นเริ่มจะไม่ไหวแล้ว ตอนรู้ว่าจะได้มาด้วยก็ดีใจเพราะคิดว่าแค่ไม่ได้อยู่คนเดียวก็พอ แต่พอเอาเข้าจริงดันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เหมาะที่จะยืนอยู่ในงานแบบนี้

          “...?”

          แสงแฟลชกล้องสาดรัวที่หน้างานทำให้ซองแจและคยองซูต้องหันไปดู เมื่อมองข้ามบ่อน้ำไปก็เห็นรถตู้คันหนึ่งจอดอยู่ และคนที่ลงมานั้นเป็นคุณหนูราเชลลูกสาวรัฐมนตรีนั่นเอง เธอดูสวยมากในชุดราตรีสีขาวงาช้าง

          ประตูหน้าเปิดต้อนรับเธอเสมอ นั่นเลยทำให้คยองซูคิดถึงเรื่องวันนั้นที่ตนเข้าตึกไม่ได้ แต่ราเชลเข้าได้อย่างง่ายดาย ทั้ง ๆ ที่มาถึงที่หลัง บารมีของคนเราไม่เท่ากัน นั่นถึงเป็นเหตุผลที่เธอเหมาะจะเป็นคนที่ได้เคียงคู่ชานยอลมากกว่า เพราะมีพร้อมทั้งความสามารถที่จะช่วยส่งเสริมคู่ครองให้ไปถึงจุดหมายที่ชานยอลฝันถึงมาตลอด

          เมื่อไม่อาจเปลี่ยนทางเข้า คยองซูเลยต้องเดินคอตกเข้าประตูข้างที่ถูกจัดไว้ต้อนรับไม่ได้ต่างจากประตูหน้าเท่าไหร่ เพียงแต่ความรู้สึกมันต่าง แม้ความหรูหราจะคล้ายคลึงมากก็ตาม

 

 

         

          ชานยอลรออยู่ในรถเกินสิบนาทีรอคิวไปจอดที่หน้างานเพื่อที่จะพบเจ้าของงานและถ่ายรูปด้วยกันเพื่อลงข่าว แน่นอนว่าที่ยอมรอก็เพราะหน้าตาทางสังคมทั้งนั้น ต้องทำให้เป็นข่าว ต้องทำให้คนอื่นรู้ว่าใครบ้างในปีนี้ที่ชานยอลยังคบค้า เพราะแต่ละปีมันจะไม่เหมือนกัน มีเพิ่มเข้าตัดออกอยู่เสมอ

          และในที่สุดประตูรถก็เปิดออกให้ชายวัยกลางคนดีกรีลูกชายนายกรัฐมนตรีได้ก้าวลงบนพรมเข้างาน ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มให้กล้องนิดหน่อยเมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกลำกล้องเล็งเพื่อจับภาพ แสงแฟลชสาดถี่ยิบเมื่อผู้มีอิทธิพลอีกคนเยียบถึงงาน ชานยอลดูดีมากในชุดสูทผูกไทแดง และที่เป็นเอกลักษณ์เสมอคือดอกกุหลาบที่กระเป๋าเสื้อ แม้จะยังไม่เห็นหน้าก็ทายได้ในทันทีว่าใครกันที่จะออกงานพร้อมกุหลาบเสมอ...ปาร์คชานยอล

          สวัสดีครับคุณลุง

          ว่าไงสุดหล่อ วันนี้ก็หล่อเหมือนเดิมเลยนะ

          ขอบคุณครับ ยังไงสุขสันต์วันเกิดนะครับ ของขวัญผมให้เลขาควอนนำเข้าไปไว้ด้านในแล้ว

          ขอบใจมาก! วันนี้ตามสบายนะ ข้างในลุงให้คนจัดโต๊ะไว้ให้แล้ว เลขาควอนคงอยู่ที่โต๊ะแล้วล่ะ หน้าสุดเลยเชิญ ๆ

          ชานยอลโค้งให้เจ้าของงานที่เขย่ามือของเขาอย่างอารมณ์ดี เมื่อแวะทักทายเจ้าของงานและพูดคุยกับคนรู้จักนิดหน่อยแล้วก็ถึงเวลาที่ชานยอลสามารถปลีกตัวออกจากวงมาได้ เพื่อจะเข้าไปหาคยองซูด้านใน

          สวัสดีค่าคุณชานยอล วันนี้ก็มาร่วมงานด้วยเหรอคะ เห็นข่าวบริษัทคุณชานยอลทุกวันเลยว่ากำลังจะเตรียมตัวไปแข่ง ยุ่งมากเลยใช่มั้ยคะช่วงนี้

          ก็นิดหน่อยครับ แต่ยังไงต้องมางานวันนี้ให้ได้อยู่แล้วครับ

          ชานยอลตอบกลุ่มนักข่าวที่เดินมาดักหน้าไปพร้อมรอยยิ้ม แต่สายตามองเข้าไปในงานเพื่อหาคยองซูในห้องจัดเลี้ยงไม่เลิก

          วันนี้เห็นมีคนมาด้วยใช่มั้ยคะ? น้องผู้ชายที่โต๊ะมากับคุณชานยอลใช่มั้ยคะ?”

ใช่ครับ

ไม่เคยเห็นคุณชานยอลออกงานกับใครเลย คนนี้พิเศษหรือเปล่าคะเนี่ย?”

เพิ่งเคยโดนยิงคำถามยากมาก ๆ เป็นครั้งแรกเวลาออกงานสังคม ปกติจะแค่สอบถามเรื่องงาน แต่วันนี้ดันได้รับความรู้สึกใหม่ด้วยที่ทำให้จู่ ๆ ก็ต้องอมยิ้มเพราะนึกถึงหน้าของน้องผู้ชายที่นักข่าวกำลังพูดถึง

ผมขอตัวก่อนดีกว่าครับ

พิเศษรึเปล่าคะคุณชานยอล~”

ครับ พิเศษครับ

แต่นักข่าวก็ไม่ยอมปล่อยให้ทายาทของนายกฯ ผ่านเข้างานไปง่าย ๆ เพราะรอยยิ้มของชานยอลมันดูน่ารักและดูเขินเป็นพิเศษ และในเมื่อถูกดักทุกทางคนที่โดนต้อนจึงยอมเปิดปากบอกความรู้สึกที่มีผ่านสื่อไปอย่างง่ายดาย

นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกสบายใจเมื่อได้พูดอะไรที่อยากพูดในเรื่องที่มันเกี่ยวกับคยองซู ปกติไม่เคยได้พูด แต่เมื่อได้ลองก็พบว่ามันไม่ได้ยากขนาดนั้น ปาร์คชานยอลเดินยิ้มเตรียมเข้างานไปโดยมีหลายสายตาจับจ้อง

ตู้มมมมมมม!!!!

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

เสียงระเบิดตูมใหญ่ดังขึ้นจนต้องเอามือปิดหูและหันหน้าหลบ ทีมบอดี้การ์ดล็อกเป้าคุณหนูคนสำคัญได้ปุ๊บก็วิ่งฝ่ากลุ่มคนที่แตกฮือออกจากงานเข้ามาในทันที แต่แล้วก็คลาดสายตาเพราะชานยอลย้ายตำแหน่งวิ่งสวนคนในงานที่กำลังวิ่งออกเพื่อจะเข้าไปข้างใน



ข้างในลุงให้คนจัดโต๊ะไว้ให้แล้ว เลขาควอนคงอยู่ที่โต๊ะแล้วล่ะ หน้าสุดเลย



          เพราะประโยคนี้เลยทำให้ชานยอลพยายามจะวิ่งเข้าไปในงานที่ตอนนี้เวทีกำลังมีไฟลุกโชนอยู่แดงฉาน ถ้าหน้าสุดก็แสดงว่าติดเวทีน่ะสิ?!!!

          พี่ครับ!!!

          “...?!!!”

          ในขณะที่กำลังดึงดันฝ่าฝูงชนเข้าไปอยู่นั้นจู่ ๆ ก็ถูกจับแขนเอาไว้โดยน้องชายคนละแม่ เซฮุนมางานนี้ด้วยพร้อมพ่อกับแม่ แต่ในขณะที่กำลังวิ่งสวนออกดันหันไปเห็นพี่ชายของตัวเองกำลังดึงดันจะเข้าไปทั้ง ๆ ที่มันอันตรายมาก

          ปล่อย!

          พี่เข้าไปไม่ได้ครับ ข้างในมันไฟไหม้!

          ฉันไม่ได้ตาบอด บอกให้ปล่อย

          เซฮุนยังพยายามจะรั้งพี่ชายตัวเองเอาไว้และโบกมือเรียกการ์ดที่กำลังใกล้เข้ามา ยังไงก็ปล่อยพี่เข้าไปข้างในไม่ได้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เพราะมันอันตราย

          คุณหนูครับ!

          ปล่อย!!!

          ชานยอลขึ้นเสียงเมื่อถูกบอดี้การ์ดสองคนล็อกแขนเอาไว้ บอดี้การ์ดสิบกว่านายล็อกแขนเป็นวงและล้อมคุณหนูคนสำคัญเอาไว้เพื่อจะพาออกจากงานไปยังที่ปลอดภัย เพราะนี่เป็นหน้าที่

          บอกให้ปล่อยไงวะ!

          แกร็ก!

          เสียงขึ้นนกปืนทำให้บอดี้การ์ดรีบปล่อยคุณหนูคนโตให้เป็นอิสระ ชานยอลยกปืนที่เหน็บมาด้วยขึ้นขู่ลูกน้องของตัวเอง เหตุการณ์แบบนี้เอาใครมาลากเขาก็ไม่ไปไหนทั้งนั้นเพราะไม่รู้ว่าคยองซูกับเลขาควอนยังอยู่ข้างในหรือเปล่า

          คยองซูอยู่ไหน

          ยังไม่ได้รับรายงานจากทีมข้างในครับ คุณหนูครับ!

          ใครเข้ามาฉันยิง

          คุณหนูครับ!!!

          เมื่อได้ยินว่าตอนนี้ไม่สามารถระบุตำแหน่งของคนสองคนได้ชานยอลก็หันขวับเตรียมกลับเข้าหากองเพลิงในทันที แต่บอดี้การ์ดก็เล็งจะเข้าชาร์จตลอดเวลาจึงต้องยกปืนขู่เอาไว้และวิ่งหายเข้าไปในอาคารจัดงานในทันที

          มือหนาคว้าเอาขวดน้ำบนโต๊ะที่ใกล้ที่สุดขึ้นมาเทราดผ้าเช็ดหน้าของตัวเองไว้และยกขึ้นปิดจมูก เพื่อป้องกันไม่ให้สูดควันเข้าไปมากเกินไป ในนี้ยังมีคนอยู่อีกมากที่กำลังพาตัวเองออกจากจุดเกิดเหตุ ทั้งควันทั้งคนเลยทำให้ชานยอลมองอะไรไม่ค่อยเห็น

          ซองแจ!!!

          คุณหนูครับ ผมหาคุณคยองซูไม่เจอ!

          เมื่อเดินลึกเข้ามาเรื่อยก็เจอเลขาของตัวเองกับบอดี้การ์ดอีกสองคนที่กำลังหาคยองซูให้วุ่น ซองแจไม่ได้ตามคยองซูไปเข้าห้องน้ำด้วยเพราะคิดว่ามันไม่ไกล และเจ้าตัวเล็กก็ไม่ยอมให้พี่การ์ดตามไปด้วยเพราะบอกว่าจะไปแค่เดี๋ยวเดียวเท่านั้น แต่มันดันเกิดเรืื่องขึ้นเสียงก่อนจะได้กลับ

          ชานยอลขมวดคิ้วยุ่งกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ซองแจเสียใจที่ต้องรายงานเช่นนี้ รู้สึกผิดมาก ๆ เลยยังไม่ออกไปไหนและกำลังตามหาคยองซูอยู่อย่างสุดความสามารถ

          ขอโทษครับคุณหนู

          ล่าสุดเขาบอกจะไปไหน?”

          ห้องน้ำครับ แต่ทางนี้พวกเราก็หากันหมดแล้ว เหลือแต่ฝั่งที่มีไฟไหม้ที่ยังไม่ได้เข้าไป

          นายสองคนมากับฉัน ซองแจออกไปรอข้างนอก

          ไม่ได้ครับ!

          ชานยอลหันขวับมามองหน้าเลขาของตัวเองอย่างเอาเรื่องที่กล้าห้าม ดูไม่ออกหรือไงว่าตอนนี้อะไรที่ร้อนกว่าไฟในนี้ ถ้าไม่ใช่เขาก็ไม่มีอย่างอื่น! ชานยอลดึงแขนของซองแจออกอย่างแรง

          ถ้าตอนนี้เขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ ก็อย่ามาขอให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้!!!

          ชานยอลพูดจาชัดถ้อยชัดคำเพื่อยืนยันว่าจะเข้าไป ถ้าคยองซูยังไม่ปลอดภัยอะไรก็หยุดเขาไม่ได้ทั้งนั้น ดวงตาแดงจัดจ้องซองแจจริงจังและดูหน้ากลัวมากที่สุดตั้งแต่เคยได้เห็น

          แต่ข้างในมันอันตรายครับคุณหนู

          อยู่ตรงนี้ฉันก็จะตายเหมือนกัน ถ้าไม่มีเขาฉันก็จะตายเหมือนกันนายเข้าใจมั้ย!!!

          “...!!!”

         

         


03:08:2019




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 403 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2682 Chuak_Pan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:37
    ดูก็รู้ว่ารักน้องมากขนาดไหน
    #2,682
    0
  2. #2610 Luvcs (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 14:18

    ใจแม่อย่างอิชั้น ลูกมีคนเป็นห่วงขนาดนี้

    #2,610
    0
  3. #2552 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 22:46
    อย่างหล่อออ ขอให้รอดทั้งคู่นะะ
    #2,552
    0
  4. #2116 munkrishear (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 01:26
    ฮืออออ ทำไมเขินเฉยยยย ซึ้งแต่เขินมากฮือออ ไม่มีเขาก็อยู่ไม่ได้เลยนะะะ
    #2,116
    0
  5. #2091 happyani (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:40
    ฮืออ. ขอให้เจอน้องนะ ลุ้นไปด้วย อย่าให้มีคนต้องเจ็บเลยย
    #2,091
    0
  6. #1879 pinksoo16 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 21:00
    กร้าวใจมากเจ้าชานยอล ชอบคำพูดทิ้งท้ายมากเลยอ้ะ คือแบบรักมากจริงๆแหละ ถ้าเค้าไม่อยู่ตรงนี้ก็อย่าบังคับให้ฉันอยู่ตรงนี่ รักกกกก
    #1,879
    0
  7. #1836 orange_minie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:52
    แบบบ ซึ้งอะ เจ้าชานยอลตามหาน้องให้เจอน้าา ทางนี้ก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ไม่รู้น้องเป็นอะไรหรือเปล่า หรืออยู่ที่ไหน อะไรยังไง แบบความรักอะ อันนี้เรียกว่ารักแล้ววว ฮือออ อยากให้เจ้าคิวปิดได้รู้จัง จะได้ไม่หายไปไหน อยากให้อยู่กับเจ้าชานยอล
    #1,836
    0
  8. #1727 Kodcha Ploy Suttibut (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 19:54
    ความรักของคุณเขา ร้อนแรงกว่าไฟ ตามหาน้องให้เจอนะ
    #1,727
    0
  9. #1607 MuPing Burn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 23:01
    พาน้องออกมาให้ได้นะเจ้าชานยอล
    #1,607
    0
  10. #1606 MuPing Burn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 23:00
    พ่อใจเย็นๆนะพ่อ แต่ตอนที่พ่อร้องไห้อ่ะ คือนุแบบบบ ฮรืออออ รักเจ้าชานยอลนะคะ
    #1,606
    0
  11. #1602 xkjdndnccn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 08:37
    รักชานยอลลลลล
    #1,602
    0
  12. #1540 Phonphanchaisit9 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 17:49

    สงสารเจ้าชานยอล"ถ้าไม่มีเขาฉันก็จะตายเหมือนกัน"แงงน้องต้องปลอดภัยเนอะ

    #1,540
    0
  13. #1529 makhameiei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 13:41
    เจ้าชานยอลลล ยกให้เจ้าคิวปิดน้อยให้ไปเลยค่ะ
    #1,529
    0
  14. #1527 MyJoo12 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 00:16
    แง่งงงงง พี่ชาน
    #1,527
    0
  15. วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 21:38
    //ฉันได้ละลายไปกับกองไฟแล้วในจุดนี้// ข่อมค่ะ
    #1,526
    0
  16. #1525 Pawina1421 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:27
    ฮื่ออออ หนูอยู่ไหนลูก พี่ชานร้อนใจยิ่งกว่าไฟที่ไหม้อีก อย่าเป็นไรนะเจ้าคิวปิดตัวน้อย
    #1,525
    0
  17. #1524 nada_chaikoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:20
    โอ๊ยรักพี่ชานวะ
    #1,524
    0
  18. #1522 Slyly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 00:44
    แงงงงง น้องหายไปไหน เจ้าชานยอลระวังตัวด้วยนะ
    #1,522
    0
  19. #1516 luv-kyongsoo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:27
    เจ้าชานยอลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    #1,516
    0
  20. #1515 yeol_yeol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 17:55
    ใจสั่นกับประโยคทิ้งท้ายมากกกก
    #1,515
    0
  21. #1513 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:21
    สงสารตาพี่ จิตใจคงว่าวุ่นจนจะร้องไห้แล้วมั้งตอนนี้ พี่อย่าใจร้อนเน่อ เป็นห่วงน้องก็ต้องระวังตัวเองด้วย เชื่อว่าน้องต้องปลอดภันค่ะ
    #1,513
    0
  22. #1511 toey6880 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:38
    น้องอาจจะหายตัวไปไหนสักที่
    #1,511
    0
  23. #1509 ticminminn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 08:43
    น้องต้องปลอดภัย น้องแว๊บหายตัวได้
    #1,509
    0
  24. #1508 chalida77 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 05:02

    น้องต้องปลอดภัยเชื่อได้อย่างนั้นเจ้าชานยอลอย่าใจร้อนหปนะ

    #1,508
    0
  25. #1507 chanyeolishappy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 01:28
    น้องคยองซูต้องปลอดภัยนะ ว๊าปกลับเลิฟแลนด์ไปก่อนก็ได้
    #1,507
    0