{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 21 : Chapter 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 369 ครั้ง
    24 ก.ค. 62

          สองมือน้อย ๆ พยายามจะดันชานยอลให้ออกห่าง ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมให้ทำเช่นนั้น มันถูกรวบเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวของคนที่กำลังรอคำตอบ แม้ตอนนี้จะไม่รู้ว่าความรู้สึกที่มีกับคยองซูคืออะไร แต่ที่มันชัดเจนคือการอยากมีเด็กคนนี้อยู่ด้วยกันข้างกาย เหมือนที่อยากมีเลขาชื่อซองแจไปตลอด แต่กับคยองซูคงบรรจุตำแหน่งเช่นนั้นให้ไม่ได้เพราะความรู้สึกมันเหนือกว่า

          ว่าไง? ถ้าคุณไม่ตกลง ผมก็จะไม่เรียนอะไรกับคุณทั้งนั้น

          คุณรู้ตัวมั้ยว่ากำลังขออะไร?”

          “...?”

          เข้าใจความหมายของมันรึเปล่า?”

          “...!!!”

          แววตาไหวระริกให้ความรู้สึกเศร้าแก่คนที่ได้มอง คำพูดหวานหูการกระทำหลายอย่างของชานยอลกำลังบ่งบอกตรงตามตำราว่ารู้สึกดีต่อกัน แต่มันเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ? ทีนี้คยองซูจะต้องทำยังไงต่อ

          คำวอนที่ขอให้อยู่ด้วยกันสร้างความสุขมากมายในดวงใจดวงน้อย ทว่ากลับรู้ดีว่าสักวันต้องกลับสู่โลกของกามเทพ ไม่อาจจะอยู่ร่วมกับมนุษย์แม้ใจต้องการมากเพียงใด เพราะนั่นคือสิ่งที่ถูกที่ควรจะเป็น สิ่งที่โชคชะตาลิขิตไว้ ให้คยองซูมาสร้างความรัก ไม่ใช่มาตกหลุมรักเสียเอง

          ผมแค่พูดอะไรที่อยากพูด และที่เพิ่งพูดนั่นก็มาจากความรู้สึกตอนนี้

          “...!!!”

          หรือจริง ๆ เขาอาจจะไม่ต้องสอนแล้ว… ความรักอาจจะกำลังโตในจิตใจของคุณหนูบ้านนี้ไปแล้วก็ได้ หยดน้ำตาร่วงเผาะลงอาบพวงแก้มขาว เมื่อรู้สึก...เจ็บ

          คยองซูเบี่ยงตัวออกจากชานยอลและเดินหนีเมื่อสบโอกาส มันเป็นแบบนี้ไม่ได้! แต่ร่างสูงก็รีบวิ่งมาสวมกอดร่างเล็กเอาไว้แน่นจากทางด้านหลัง แรงบีบมากมายที่หัวใจเกิดขึ้นเมื่อเห็นคยองซูเดินห่างกันออกไป และชานยอลทนไม่ได้

          อย่าเดินหนีผม อย่าหันหลังให้ผม

          ฮึก...

          สิ้นสุดคำสั่งที่ความรู้สึกมันไม่ใช่คำสั่งคยองซูก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นในทันที ช่วงเวลาสองสามวันที่ผ่านมามันชัดเจนว่าตัวเขาเองคิดถึงชานยอลมากแค่ไหน ความผูกพันที่ไม่รู้ว่าเริ่มพัฒนาตั้งแต่เมื่อไหร่สร้างอารมณ์เศร้าเมื่อเราไกลกัน

          อ้อมกอดอุ่น ๆ กระชับให้แน่นขึ้นเมื่อไม่กล้าพูดว่าคิดถึง หวังเพียงมันจะถูกส่งผ่านเส้นทางนี้ สัมผัสนี้ อ้อมกอดนี้ไปจนถึงคยองซู… ชานยอลกลัวว่าจะสูญเสียคยองซูไปอีกคน และถ้าเป็นแบบนั้นเข้าสักวัน คนที่ใจขาดตายจะมีเพียงคนเดียวในบ้านหลังนี้

เป็นเรื่องยากที่คุณหนูชานยอลจะยอมเปิดใจให้ใครเข้าใกล้ กว่าจะได้เลขายังต้องเลือกอยู่นานสองนานด้วยตัวเอง ทุกอย่างที่จะเข้ามาวนเวียนในชีวิตต้องผ่านการคัดเลือกอย่างดี ไม่มีหรอกที่จะตกลงมาจากฟ้าแล้วเดินวนเวียนอยู่ข้างกายแบบคยองซู ดังนั้นพอไม่อยู่ในแผนการดำเนินชีวิต มันเลยควบคุมยากและเสียการควบคุมไปในที่สุด

          ร้องไห้ทำไม

          เราเจ็บ

          “...!!!”

          ชานยอลรีบผละห่างและวนมายืนข้างหน้า เพื่อที่จะได้สื่อสารกันได้สะดวกขึ้น เมื่อความอบอุ่นเคลื่อนออก ความรู้สึกหวิวที่หัวใจดวงน้อยก็เกิดขึ้นและทำให้ร้องไห้หนักเข้าไปอีก ถ้าไม่หวังอยากได้อ้อมกอดนี้ตั้งแต่แรก มันจะไม่เจ็บแบบตอนนี้เลยที่มันผละห่าง

          เจ็บตรงไหน?!”

          เพราะไม่อาจบอกตำแหน่งจริง สองมือน้อย ๆ จึงเคลื่อนไปตรงหน้า เป็นการหลอกกันว่าเจ็บที่ข้อมือ ไม่ใช่หัวใจ

          ขอโทษนะ

          ชานยอลกุมมือทั้งสองข้างของคนตรงหน้าเอาไว้ก่อนจะเอ่ยปากขอโทษกันอย่างง่ายดาย เมื่อครู่คงจะใช้แรงบีบมากไปสินะ คยองซูถึงได้ร้องไห้เพราะเจ็บแบบนี้ คุณหนูซื่อบื้อเชื่อสนิทใจด้วยความที่ไม่ประสานัก ส่วนคนที่เชี่ยวชาญด้านความรักนั้นกำลังแตกร้าวไปทั้งใจ








          ทั้งบ่ายชานยอลหลับสนิทอยู่ในห้องเพราะไม่ได้นอนเลยตลอดการเดินทางกลับมาที่บ้าน ส่วนคยองซูก็กำลังช่วยซองแจทำงานอยู่ในห้อง เช่นเหลาดินสอ กับไปยกกาแฟมาเสิร์ฟ

          ข้อมือเป็นยังไงบ้างครับ ไม่ไปหาหมอจริง ๆ เหรอ?”

          อื้อ~”

          เด็กอ่อนว่าตอบกลับสั้น ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาตัวเดิมติดหน้าต่างและเริ่มเหม่อลอยอีกครั้ง คยองซูใช้ความคิดอย่างหนักหลายชั่วโมงมานี้ ส่วนเรื่องที่คิดก็มีแค่เรื่องเดียวว่าจะทำยังไงให้ราเชลชอบชานยอล และชานยอลชอบราเชล โดยเจ้าคิวปิดไม่ได้สนใจความรู้สึกของตัวเองทิ้งมันไว้ข้างหลัง เพราะรู้อยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้

          สิ่งที่ยากในตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องของคนสองคน แต่มันดันมีเซฮุนเข้ามาเกี่ยวด้วย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเลยโผล่ขึ้นมาค้านว่าไม่ได้ ถ้าเป็นคิวปิดคนอื่นคงไม่สนเรื่องนี้ แต่ตอนนี้พอได้รู้ว่าความรักทำลายอะไรได้บ้าง คยองซูเลยต้องคิดให้หนักขึ้นเพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบ

          วันนี้ออกไปทานข้าวกับผมดีมั้ยครับ

          หื้ม?”

          พอดีวันนี้คุณผู้ชายเชิญครอบครัวคุณหนูราเชลมาทานข้าวที่บ้านน่ะครัับ

          คยองซูเข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมซองแจถึงชวนออกไปทานข้าวข้างนอก เหตุผลคงเพราะเขาเป็นคนนอก แต่จะพูดตรง ๆ ก็ไม่ใส่สไตล์เลขาน้ำเสียงทุ้มนุ่มรายนี้

          ก็ได้...

งั้นขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเลยก็ได้ครับ อีกสักครึ่งชั่วโมงเจอกันหน้าบ้านนะครับ

อะเค

คยองซูเดินเหงาหงอยออกมานอกห้องทำงาน จากมุมนี้สามารถเห็นร่างสูงคุ้นตาเดินยิ้มเข้าไปทักทายใครบางคนที่ดูเหมือนว่าจะเพิ่งมาถึง ชายสูงวัยดูภูมิฐานพร้อมภรรยาถ้าให้เดา เพราะคล้องแขนกันชัดเจน พ่อแม่ของคุณหนูราเชลสินะ

เลือกจะเดินหลบชานยอลและท่านนายกไปทางอื่นเพราะไม่อยากให้ใครเห็น และไม่อยากเข้าไปขัดจังหวะ เส้นทางหลังบ้านที่จะหลบไปเข้าประตูห้องรับแขกอีกทางเป็นเส้นทางที่คยองซูเลือก ถ้าอยู่เลิฟแลนด์คงวาปไปแล้ว แต่ที่นี่ต้องระวังหน่อย การใช้เท้าเดินจึงถูกใช้จนชิน

ให้เกียรติพี่ชานยอลบ้าง

“...?!!”

เสียงใครบางคนดังขวางหน้า นั่นเลยทำให้คยองซูถอยหลังมาแอบอยู่มุมบ้านเพื่อมองดูให้ชัดเจนว่าเป็นเสียงของใคร คุณหนูราเชลและอีกคนที่เพิ่งจะพูดประโยคล่าสุดคือคุณหนูเซฮุนที่กำลังถูกเกาะแกะด้วยมือคู่สวย

จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าในใจเรามีแต่นาย ไม่ใช่พี่ชานยอล

แล้วจะต้องให้เราบอกอีกกี่ครั้งว่าเราคิดกับเธอแค่เพื่อน มันไม่มีอะไรมากกว่านั้นราเชล ที่มันจะมีมากกว่านั้นคือเธอแต่งงานกับพี่ชานยอล นั่นเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้

เซฮุน...

เลือกพี่เขาน่ะดีแล้ว เพราะเราไม่ได้สนใจความรักอะไรพวกนั้นเลย

“...!!!”

“...!!!”

ไม่ใช่แค่ราเชลที่ตกใจกับคำที่เพิ่งจะได้ยิน แต่คยองซูก็ตกใจเช่นกัน คิวปิดน้อยแอบมองเซฮุนไปจนอีกฝ่ายหายลับ ในใจคิดไปมากมายกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน และคำตอบของมันก็มีอย่างเดียวคือพี่น้องคู่นี้ไม่มีใครศรัทธาในความรัก

นี่ไงผลกระทบไม่ใช่แค่ชานยอลที่เจ็บปวด ที่ผ่านมาคยองซูไม่เคยสนใจว่าคนน้องจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้แค่นึกไปว่าลูกชายบ้านนี้มีแผลในชีวิตเพราะความรักของรุ่นพ่อแม่ก็เจ็บแทนมาก ๆ แล้ว ลำพังแค่สงสารชานยอลคนเดียวก็รู้สึกเหมือนใจจะขาด

พึ่บ!




 

 

 

ตกใจหมดเลยคยองซู!

รูบี้ เรารู้แล้วว่าต้องทำยังไง!

คยองซูวาปมาอยู่บนกิ่งต้นไม้ ข้างกันกับเพื่อนตัวเล็กที่ยืนอยู่บนช่อกุหลาบ เพราะกำลังใช้สมาธิสร้างกระสุนตกหลุมรักลูกที่สองให้บัดดี้ใช้แทนลูกแรกที่แตกไป

มีเรื่องใหญ่หรือไงถึงได้ดูรีบร้อน

เรามีเวลาน้อยมาก เพราะต้องไปกินข้าวกับเลขาควอน ที่มาเนี่ยคือเราเพิ่งจะรู้ว่าน้องชายของเจ้าชานยอลไม่ได้รักกับราเชลนะ

จริงเหรอ งั้นก็ไม่เป็นไรสิถ้าจะใช้กระสุนกับเจ้าชานยอลและว่าที่คู่หมั้น

ใช่! เราก็คิดว่างั้น

น้ำเสียงของคยองซูดูตื่นเต้นมากกว่าปกติเพราะเห็นทางออกที่จะทำให้ชีวิตของชานยอลมีความสุข(?)และสามารถเดินหน้าทำตามความฝันในการอยากเป็นนายกรัฐมนตรีในสักวัน ถ้าบ้านของราเชลคือบันไดอีกขั้น ดังนั้นการเลือกคุณหนูคนนี้ให้ชานยอลก็คงเป็นเรื่องดี(?)

นายดูตื่นเต้นเรืื่องเจ้าชานยอลตลอดเลยนะ แล้วไม่สนใจเหรอว่าตอนนี้คุณหนูเซฮุนจะเป็นยังไง? นายไม่ชอบที่เห็นคนโดนความรักทำร้ายไม่ใช่เหรอ?”

“...!!!”

นี่ความรักกำลังทำร้ายคุณหนูราเชลด้วยอีกคนนะ ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ? หรือคิดถึงอยู่แค่คนเดียว สนใจแค่ว่าคน ๆ นั้นจะมีความสุขหรือเปล่าอะไรเทือกนั้น?”

“...!!!”

คยองซูหันหน้ามาสบตารูบี้นิดหน่อยเมื่อได้ฟังทั้งหมด แต่ก็ต้องรีบหลบสายตาเมื่อเพื่อนรักดูกำลังตั้งข้อสงสัยมากมายจนรู้สึกกดดัน เพราะเรียนมาด้วยกันหรือเปล่าเลยถูกจับได้เร็วขนาดนี้ บอนแบบรูบี้เองก็ไวนักเรื่องความรู้สึก เพราะตำราเรียนเราเล่มเดียวกัน

เราไปก่อนดีกว่า เลขาควอนน่าจะรอแล้ว

เดี๋ยวสิคยองซู!

พึ่บ!





 

 



เช้าถัดมาคยองซูยังคงติดตามชานยอลมาทำงานที่สนามแข่งเหมือนเดิม แต่วันนี้พิเศษตรงที่สามารถเข้าออกอาคารได้อย่างง่ายดายด้วยบัตรผ่านของบอสใหญ่ ป้ายห้อยคอที่ชานยอลเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองก็มีถูกส่งต่อให้เด็กตัวเล็กที่งอแงอยากมีเหมือนคนอื่น แต่จะไปขอให้ฝ่ายบุคคลทำให้ก็ไม่มีประวัติยื่นให้อีก เพราะไม่มีใครรู้ ดังนั้นก็เอาป้ายเขาไปแล้วกัน

วันนี้คุณหนูเข้าประชุมคนเดียวนะครับ ผมมีประชุมกับคุณคยองซูครับ

ห๊ะ?”

เอกสารผมเตรียมไว้ให้เรียบร้อยนะครับ

ซองแจโค้งให้คุณหนูของตัวเองเมื่อเดินมาส่งชานยอลถึงหน้าห้องประชุมแต่ไม่ยอมประชุมด้วยในเช้านี้ รอยยิ้มกว้างของเลขาเป็นสิ่งสุดท้ายที่ได้เห็น และหลังจากนั้นซองแจก็เดินหายไปในทันที ประชุมอะไรกับคยองซู? เด็กคนนั้นไม่ใช่บอสนะบ้าเหรอ?

ซองแจก้าวฉับ ๆ หนีคุณหนูของตัวเองมาจนถึงห้องกาแฟที่นัดกับใครคนนึงเอาไว้ และเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบหนุ่มน้อยหน้าหวาน ยิ้มหว๊านหวานรออยู่ก่อนแล้วที่โต๊ะติดกระจก

มาแล้วเหรอ~”

เล่นทีเผลอน่ะครับ แต่ผมหนีคุณหนูบ่อย ๆ ไม่ได้นะ

เรารู้หน่า เราไม่กวนคุณซองแจบ่อยนักหรอก

คนตัวเล็กยกยิ้มตาหยี ที่ต้องขอร้องให้ซองแจมาคุยด้วยกันวันนี้โดยไม่มีชานยอลอยู่ด้วยมันมีเหตุผลของมันอยู่ เพราะคยองซูต้องการให้ใครสักคนที่ใกล้ชิดกับชานยอลสังเกตการณ์ให้ เพราะตนคงไม่ได้อยู่ดูได้ตลอดเวลา และคน ๆ นั้นก็มีคนเดียว...ควอนซองแจ คยองซูยื่นกระดาษใบน้อยให้เลขาควอน หน้าข้อมีช่องสี่เหยี่ยมเอาไว้ให้เติมเครื่องหมายถูกอยู่ด้วย

อันนี้อะไรเหรอครับ

เราอยากให้คุณติ๊กถูกเป็นข้อ ๆ ไปเมื่อคุณหนูของคุณมีอาการตรงกับข้อนั้น ๆ

คยองซูคิดมาแล้วว่าจะสอนชานยอลให้รู้จักคำว่ารักที่มีให้กับราเชลเป็นข้อ ๆ ไป โดยเริ่มจากความรู้สึกพื้นฐานที่ทุกคนควรมีอย่างไม่รีบร้อน และถ้าสำเร็จครบทุกข้อแล้วก็จะดำเนินการยิงกระสุนตกหลุมรักให้มันเกิดความรักที่มีประสิทธิภาพ เจ้าคิวปิดทำการบ้านมาแน่นมาก ไม่ใช่ยิงส่ง ๆ อย่างคนอื่นแน่นอน ซองแจก้มมองพิจารณาแต่ละข้อโดยละเอียด

 


1.คิดถึง

2.เป็นห่วง

3.พาไปกินข้าว

4.ตามใจ

5.แอบมอง

6.ปรับตัวใหม่เป็นคนที่ดีขึ้น

 

 

ข้ออื่น ๆ มันสังเกตยาก เอาเป็นว่าตอนนี้คุณซองแจเอาไปสังเกตหกข้อก่อนแล้วกันนะ ถ้าเจ้าชานยอลมีพฤติกรรมเข้าข่ายตามข้อต่าง ๆ กับใครแบบนี้ก็ติ๊กถูกเลย

ซองแจมองกระดาษและมองหน้าคยองซูสลับกัน ใจอยากจะติ๊กมันเดี๋ยวนี้ตอนนี้เพราะเท่าที่อ่านก็เหมือนจะเกิดขึ้นแล้วกับคุณหนูของเขาเองทั้งหมด โดยมีคยองซูเป็นสาเหตุ

ถ้าทำได้หมดนี่ หลังเราสอน เราว่าคุณหนูของคุณซองแจจะมีความรักที่ดีได้ เพราะเราเลือกไว้ให้แล้ว

เอ่อคือ...แล้วทำไมคุณคยองซูต้องทำเรื่องนี้ด้วยล่ะครับ?”

เพราะคุณหนูของคุณบอกให้เราสอนเขาเรื่องความรัก

“...!!!”

ที่ถามเพราะงงว่าเด็กคนนี้จะทำไปทำไม เพราะเจ้านายของตนไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว แต่คำตอบที่ได้นั้นก็ช่างสร้างความน่าประหลาดใจให้ซองแจแบบไม่มีที่สิ้นสุด คิดไม่ถึงว่าวันนึงชานยอลจะเปิดใจให้กับเรื่องนี้ แม้จริง ๆ พักหลังจะแอบสงสัยอยู่บ้างเรื่องอาการแปลก ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะจริงจังถึงขั้นยอมเรียนกับคยองซูแบบนี้

เราจะเป็นคนจัดตารางกิจกรรมจากนี้ของชานยอลเอง คุณซองแจต้องบอกเราถ้ามีงานสำคัญที่ชานยอลต้องทำ เราจะได้ปรับตารางเรียนของเราถูกโอเค้?”

คะ...ครับ





 

 

 

          เที่ยงวันได้เวลามื้ออาหารรอบสอง และแน่นอนว่าครั้งนี้ชานยอลชิงตัวคยองซูได้เป็นคนแรก เพราะบอกเอาไว้ตั้งแต่นั่งรถมาทำงานแล้วว่าให้รอออกไปทานข้าวเที่ยงพร้อมกัน ร้านอาหารดังสไตล์เกาหลีดั้งเดิมถูกจองเอาไว้เป็นที่เรียบร้อย บ้านเป็นหลัง ๆ ดีไซน์ให้มีกลิ่นไอของความเป็นอยู่ในอดีต แต่ก็ยังคงความหรูหราเอาไว้ได้อย่างกลมกลืน

          เราจะกินกันที่นี่สองคนเหรอ?”

          แค่ก ๆ

          ปาร์คชานยอลผู้คิดบวกสำลักน้ำอย่างแรงเมื่อคยองซูพูดประโยคที่ทำให้คิดได้สองแง่สองง่าม เสียงไอสำลักดังไปทั่วห้องและเมื่อเห็นท่าไม่ดีเพราะชานยอลหยุดไม่ได้ คยองซูที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเลยย้ายมานั่งข้าง ๆ และลูบหลังให้ ชานยอลหน้าแดงน้ำหูน้ำตาไหลอย่างน่าสงสาร

          คุณโอเคมั้ย

          ไม่

          เมื่อพูดจบเจ้าตัวก็ไอต่อไม่หยุด มือน้อยเลยลูบแผ่นหลังกว้างต่อถี่ ๆ และยื่นทิชชูให้อีกฝ่ายเช็ดน้ำที่ซึมหัวตา

          ทำไมไม่กินน้ำดี ๆ

          ก็คุณนั่นแหละ!

          เราทำไม

          เมื่อนึกได้ว่าไม่ควรอธิบายต่อชานยอลจึงเงียบเสียงและรับแก้วน้ำจากมือน้อยมาจิบแทน เพราะเริ่มนิ่งแล้ว เลือกจะเงียบเพราะคิดว่าการอธิบายความคิดของตัวเองที่มีต่อประโยคนั้นให้คยองซูฟังมันคงไม่เหมาะนัก

          เดี๋ยวซองแจก็มา ผมให้ไปซื้อของ

          อ๋อ

          ขออนุญาตครับคุณหนู

          เข้ามา

          พูดไม่ทันขาดคำเสียงขออนุญาตจากหน้าประตูกระดาษก็ดังขึ้น และนั่นเป็นเลขาคนสนิทของตัวเองที่เพิ่งมาถึงร้านพร้อมถุงบางอย่างที่ให้ไปซื้อ คยองซูตั้งท่าจะลุกขึ้นยืนเพื่อไปนั่งที่เดิม แต่ก็ถูกมือของคนข้างกันจับเอาไว้ก่อนจะดึงลงที่เดิม เลยเป็นซองแจที่ต้องนั่งคนเดียวที่ฝั่งนู้น

          เอาให้เขาเลย

          กล่องเครื่องมือสื่อสารรุ่นใหม่ถูกส่งให้คยองซู ใบหน้าน่ารักเปิดออกดูอย่างตื่นเต้นก่อนจะพบว่ามันเป็นสิ่งที่ตัวเองอยากได้มานานแล้ว เพราะตั้งแต่มาถึงก็เห็นทุกคนมีแต่ตัวเองไม่มี

          ว้าวว~ ของเราเหรอ?”

อื้ม

แต่เราไม่มีตังค์จ่ายนะ ให้ฟรีได้เปล่า

ไม่ได้

ก็เราไม่มีตังค์จ่ายนี่

ต้องเป็นเด็กแบบไหนที่จะขอทุกอย่างที่อยากได้หน้าตาเฉยแบบนี้ ตั้งแต่ขอสนามแข่งแล้ว คิดว่ามันยกให้กันได้ง่าย ๆ หรือไง คยองซูพูดคุยกับชานยอลโดยไม่สนใจชานยอลแต่สนใจสิ่งอยู่ในมือมากกว่า พลิกไปพลิกมาดูโดยรอบแม้ยังใช้ไม่เป็นแต่ก็คิดว่าคงจะเป็นเร็ว ๆ นี้ ช่วงพักเที่ยงเลขาควอนตรงดิ่งไปซื้อเพราะคุณหนูของเขาบอกว่าคยองซูติดต่อยาก เลยต้องมีไว้ให้สักเครื่องนึง

ก็จ่ายด้วยอย่างอื่น

อย่างอื่นอะไรเหรอ?”

ยังไม่บอก ถึงตอนนั้นอย่างอแงแล้วกัน

“...!!!”

คนที่ตกใจคือเลขาควอนที่กำลังปรับสีหน้าให้คงที่และคีบเครื่องเคียงเข้าปากเคี้ยวกรุบ ๆ แทนการมองดูคุณหนูที่เอาแต่แอบมองคยองซูและอมยิ้มไม่หยุด พยายามจะคิดลบบ้างแล้วแต่ประโยคเมื่อครู่ดันมองเป็นบวก(?)ไปเสียดื้อ ๆ คงไม่ใช่แค่เจ้านายที่คิดบวกคนเดียว แต่เลขาส่วนตัวก็คิดบวกไม่ต่างกัน



แอบมอง



          ตู้มมม!

          “...!!!”

          “...!!!”

          “...!!!”

          เสียงดังสนั่นพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนใต้ตัวบ้านที่นั่งอยู่ดังขึ้นขัดจังหวะมื้ออาหารของคนสามคนที่อยู่ด้านใน บอดี้การ์ดสองคนวิ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับกันคุณหนูชานยอลเข้ามุม แน่นอนว่าแค่คุณหนูและคยองซูยังยืนงงอยู่กลางห้อง ชานยอลเลยต้องเป็นฝ่ายวิ่งไปดึงคยองซูมากอดเอาไว้แทน

          อีกทีมกำลังเช็กครับ รบกวนคุณหนูรอผลสักครู่

          ไม่ต้องเอ่ยถามทีมงานที่ทำงานด้วยกันมานานก็รีบรายงานสถานการณ์ในทันที แต่ถ้าให้เดาชานยอลไม่คิดว่ามันเป็นการลอบทำร้าย คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องขู่กันมากกว่า

          เจ็บตรงไหนมั้ย?”

          ไม่เจ็บ แต่เราหูอื้อ

          เดี๋ยวผมพาไปหาหมอนะ รอเคลียร์พื้นที่แป๊บนึง

          คยองซูพยักหน้าชิดแผงอกให้เป็นคำตอบ หัวใจเต้นแรงเพราะยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้น มากินข้าวด้วยกันตั้งหลายรอบไม่เคยเจอแบบนี้เลยสักรอบ

          ข้างนอกเคลียร์ครับ แค่ระเบิดลูกเล็ก ๆ ครับ คิดว่าทำเพื่อขู่กัน

          ตรงตามที่ปาร์คชานยอลคิดเอาไว้ ยิ่งใกล้วันเลือกตั้งมากเท่าไหร่การขู่กันแบบนี้ก็จะยิ่งถี่ขึ้นเรื่อย ๆ มันยังไม่มีครั้งไหนที่ถึงขั้นจะเอาชีวิตหรือเจ็บตัวหนัก ๆ แต่มันก็จะมีมากวนใจแบบนี้ตลอด เพื่อทำให้ครอบครัวของนายกเสียสมาธิและหวาดระแวง

          คุณเจอแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?”

          อื้ม

          คยองซูเอ่ยถามเพราะกังวลว่าชานยอลจะไม่ปลอดภัย เมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็เจอใบหน้าหล่อเหลากำลังขมวดคิ้วยุ่ง อะไรกันที่ทำให้ชานยอลอยากเดินบนเส้นทางที่เสี่ยงขนาดนี้ ชีวิตเครียด ๆ มีความสุขตรงไหนเหรอ?

          เพราะคุณอยากเป็นนายกรัฐมนตรีเหรอ?”

          ใช่

          คยองซูถามพลางผละห่างอ้อมกอดเพื่ออยากเห็นหน้าของคนที่กำลังคุยด้วย ดวงตากลมไหวระริกจ้องมองเข้าไปยังนัยน์ตาสีนิลสวย แต่ไม่พบความกลัวหรือความกังวลอยู่เลย คงใช้ชีวิตแบบนี้มาจนชินแล้วจริง ๆ ไม่แปลกใจที่จะต้องระวังตัวตลอดเวลา ครั้งแรกที่เราได้เจอกันก็คงนับว่าเป็นอีกเหตุการที่ชานยอลคิดว่าตัวเองถูกลอบปองร้าย

          ไม่ต้องกลัว ผมไม่เคยเป็นอะไรอยู่แล้ว

          แล้วถ้าวันนึงคุณเป็นล่ะ ถ้าวันนึงคุณเจ็บเราจะทำยังไง?”

          “...!!!”

          ชานยอลไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่คยองซูกำลังพูด แววตาที่มองกันดูเจ็บปวด แต่ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ทั้ง ๆ ที่ก็เพิ่งบอกไปว่ามันจะโอเคเพราะตนไม่เคยได้รับบาดเจ็บ อาการงอแงของคยองซูในวันนี้ดูต่างไปจากทุกที

          ผมไม่เป็นอะไร ก็ยืนอยู่ตรงหน้าคุณนี่เห็นมั้ย

          ก็ถ้ามันเป็นล่ะ คุณจะรู้อนาคตได้ไงว่ามันจะไม่แรงขึ้นเรื่อย ๆ !!!

          คยองซูใช้เสียงดังคุยกับชานยอลจนทุกคนในห้องเงียบสนิท มือน้อย ๆ กำถุงของฝากที่เพิ่งได้รับเอาไว้แน่น พยายามจะปรามตัวเองไม่ให้เครียดและพยายามอย่างมากที่จะไม่ร้องไห้ แต่สุดท้ายก็เอาไม่อยู่

          ฮึก...

          คุณเป็นอะไรเนี่ย หื้ม? ร้องไห้ทำไม

          ชานยอลพูดพร้อมรอยยิ้มอย่างขำขันและดึงคยองซูเข้ามากอดเอาไว้แน่น แต่คนที่โดนกอดไม่ได้รู้สึกขำด้วย นี่มันเรื่องซีเรียส ถ้าชานยอลเจ็บขึ้นมาจริง ๆ นึกภาพไม่ออกเลยว่าตัวเองจะเป็นยังไง

          เราไม่ชอบ ฮึก...

          คุณงอแงแล้วนะรู้มั้ย

          เราไม่ได้งอแง เราแค่ไม่ชอบ

          โอเคไม่ชอบก็ไม่ชอบ

          ชานยอลยอมอ่อนลงให้และกระชับอ้อมกอดเข้ามาอีกเพื่อให้คยองซูใกล้กันมากยิ่งขึ้น มือหนาใหญ่ลูบกลุ่มผมนุ่มไปเรื่อยพลางเลิกคิ้วให้ซองแจเป็นเชิงถามอย่างงง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม้เลขาจะยังไม่สามารถพูดออกเสียงได้ในตอนนี้ แต่คำตอบที่เตรียมเอาไว้ให้คุณหนูของตัวเองคือคยองซูเป็นห่วง และดูเหมือนว่าจะเป็นห่วงมากเสียด้วย...












     สวัสดีค่าวันนี้มาทักทายกันก่อนตะวันตกดินเนอะ อิอิ เป็นยังไงกันบ้างคะ เรื่องดำเนินมาเกินครึ่งแล้ว กำลังเข้าสู้ช่วงท้ายแล้วนะคะชอบกันมั้ยเอ่ย? เดี๋ยวหลังจากนี้คงต้องมีดราม่าบ้างแล้วแต่อยากให้ทุกคนสบายใจว่าจะไม่เจ็บเยอะ(?)แล้วอยู่อ่านด้วยกันไปจนจบนะคะ อินโมเม้นจริงด้วยอินฟิคชั่นด้วยควบคู่กันไปเนอะ เดี๋ยวนี้เขียนฟิคเหนื่อยตรงโมเม้นจริงแรงกว่าเสมอค่ะ 555555

     ขอบคุณมาก ๆ เลยสำหรับการสนันสนุนผ่านคอมเม้นของผู้อ่่านที่น่ารักของเราทั้งทางทวิตเตอร์และเด็กดี เราได้อ่านทั้งหมดเลย และตัวเราไม่ได้อ่านเม้นเยอะ ๆ แบบนี้มานานแล้วรู้สึกขอบคุณมากจากใจจริงค่ะ ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ ทีคอยช่วยแก้คำผิดให้มาตลอดด้วยนะคะ บางทีทวนแล้วแต่ยังเจออยู่ต้องขออภัยผู้อ่านจริง ๆ หวังว่าอนาคตพวกเราจะมีโอกาสได้แชร์ความสุขให้กันแบบนี้ไปอีกเรื่อย ๆ เลยนะคะ ขอบคุณค่า <3<3<3



 


         

         

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 369 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2612 Kyungsoo1201 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 16:50
    ชานยอลโหมดอ่อนโยน คนอ่านตายไปเลยยย
    #2,612
    0
  2. #2607 Luvcs (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 13:37

    เกียมทิชชู่รอรับดราม่า

    #2,607
    0
  3. #2549 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 22:31
    จะรอดกันมั้ยเนี่ย แต่ไปๆมาๆเริ่มสงสารเลขาแทน5555
    #2,549
    0
  4. #2159 Beautifuleyes (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:33

    งอแงน่าร้ากกกกก

    #2,159
    0
  5. #2113 munkrishear (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:45
    ฮือออ ดราม่าหนักแน่เลย คิดไม่ออกเลยว่าจะรักกันได้ยังไง
    #2,113
    0
  6. #1821 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 15:23
    งอแงเป็นเด็กน้อยเลยยย น่ารักมากๆๆชานยอลคงเอ็นดูสุดๆอ่ะ
    #1,821
    0
  7. #1746 orange_minie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:54
    คือเจ้าคิวปิดน้อยน่ารักมากกกกก ก ไก่ล้านตัว จะสอนเค้าให้รักคนอื่น แต่ตัวเองมาร้องไห้เพราะเป็นห่วงเค้าเนี่ยนะลูกกก รู้บ้างไหม ว่าอาการที่ให้ซองแจติ๊ก มันมีสาเหตุมาจากหนูทั้งหมดเลยนะคะ แงงงง ไม่อยากพร้อมกับดราม่าเลยค่ะ คุมไรท์สู้ๆนะคะ ไฟท์ติ้งงง
    #1,746
    0
  8. #1599 xkjdndnccn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 07:36
    เขินแย่เลย ≥﹏≤
    #1,599
    0
  9. #1581 Changmanka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 11:35
    น่ารักน่าเอ็นดูที่สุดเจ้าตัวเล็ก เป็นห่วงพี่เขามากกกก นี่เพิ่งจะเริ่มดราม่าเองก็ทำเอาเราน้ำตาร่วงไปหลายหยดแล้วค่ะไรท์

    นี่ไม่ได้พูดเล่นนะคะร้องจริง ฮือออออ
    #1,581
    0
  10. #1518 Pawina1421 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:57

    คิวปิดตัวน้อยน่ารักจัง เอ็นดู
    สนุกมาค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ
    #1,518
    0
  11. #1517 Slyly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:50
    ถ้าน้องต้องกลับบ้านต้องเสียใจทั้งคู่แน่ๆเลย เจ้าชานยอลเริ่มรักเป็นแล้วนะคยองซู
    #1,517
    0
  12. #1440 fah_tc (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 02:17
    เจ้าคิวปิด เจ้ากามเทพน่ารักกกกกกก นุรักพี่เค้าไปแน้ว ละ 6 ข้อที่นุสังเกตมันกะเกิดขึ้นแล้ว โดยทินุนั่นแหละเปงสาเหตุ งื้อออ
    #1,440
    0
  13. #1341 PCY231 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 10:11
    น้องเป็นห่วงเข้าใจมั้ยเจ้าชานยอลทำไมชอบเอาตัวเองไปเสี่ยง
    #1,341
    0
  14. #1328 TiNa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 18:45
    ก็น้องเป็นห่วงไง เข้าทึ่มชานยาลเอ้ย
    #1,328
    0
  15. #1322 gunnie_gun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 15:18

    มีเด็กเป็นห่วงคุณชานยอลมากๆ คุณชานยอลก้ต้องดูแลตัวเองดีๆนะ สงสารเด็กน่ารักๆที่บ้านนน

    #1,322
    0
  16. #1309 lillne (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 10:23
    อาการแรกก็ออกให้เห็นแล้ววว

    ห้องเป็นห่วงนะนั่นน
    #1,309
    0
  17. #1280 iXxoPw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 06:21
    น้องงงงงง เป็นห่วงพี่เค้าเนาะ
    #1,280
    0
  18. #1269 kyungmin___ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 02:50
    แง ตะมีดรรม่าแล้วเหรออ พร้อม(TT)y
    #1,269
    0
  19. #1266 Phonphanchaisit9 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 02:24

    แงงงงน้องเป็นห่วงพี่เค้าขนาดนี้แล้วยังจะยิงกระสุนใส่พี่เค้ากับราเชลให้รักกันได้ไง

    #1,266
    0
  20. #1265 1214_kaisoo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:33
    น้องงอแงเก่งมากรักพี่เขาแล้วยังจะหาคู่ให้เขาอีกหรอยัยน้อง รู้ใจตัวเองก่อนค่อยไปสอนคนอื่นนะยัยน้องเอ้ยยยย พี่ก็เอาใจน้องตลอด เฮ้อ อยากให้เขารักกันจริงๆสักทีมันคงจะดีมากๆๆเลย;-;
    #1,265
    0
  21. #1263 0981824778 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:04
    งื้อออน่ารักๆๆๆน่ารักมากพี่ชานไหวไหมทางนี้ไม่ไหวแล้วใจเหลวเป็นน้ำน้องน่ารักมาก
    แอแงงงงง
    #1,263
    0
  22. #1260 0412BD (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:15
    คยองซูจะสอนชานยอลไหวไหม เพราะเหมือนตัวเองจะหลงรักเจ้าชานยอลเข้าให้แล้วละซิ
    #1,260
    0
  23. #1247 chuda6772 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 09:04

    น้องน่ารักเนอะ

    #1,247
    0
  24. #1246 luv-kyongsoo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 08:50
    แงๆๆ ทำไมน่ารักอย่างนี้ น้องงอแงได้น่ารักน่าฟัดน่าโอ๋มากกกก กลัวดราม่าเหลือเกิน ถ้ามีขอแบบเบาๆ ได้มั้ย เหนือสิ่งอื่นใดเจ้าชานยอลอบอุ่นมากเวอร์ ส่วนเจ้าชานยอลชีวิตจริงคงคิดถึงน้องมากๆสินะ 5555 ^^
    #1,246
    0
  25. #1245 Poolomjaone (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 08:17
    คุณเลขาไม่ต้องสังเกตแล้วติ๊กหมดไปเลย~~~~
    #1,245
    0