{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 15 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

ผมจองร้านอาหารเย็นให้นะครับ

ไม่

“...!!!”

ซองแจที่วิ่งสวนกับคยองซูและเซฮุนออกมาจากตัวบ้านรีบเข้ามาดูอาการของชานยอลในทันที เอ่ยปากจะจองร้านอาหารให้ด้วยเพราะคิดว่าคุณหนูของตนอาจจะอยากออกไปข้างนอกเหมือนทุกที แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ชานยอลรู้สึกไม่สบายใจที่จะทิ้งคยองซูไว้ที่บ้านกับคนพวกนี้ ไม่ว่าจะโกรธกันยังไงวันนี้ก็ขอกินข้าวที่บ้านแล้วกัน




 

 

 

 




เสียงถอนหายใจยาวเหยียดยังดังซ้ำ ๆ ไม่หยุดเมื่อมีคนอาการไม่ปกตินั่งอยู่ที่ห้องเครื่องดื่ม เลขาควอนเฝ้าคุณหนูของตัวเองจนหลับไปที่โซฟาตัวใหญ่ ตั้งใจจะนับขวดว่าไม่ให้เกินลิมิต แต่ตอนนี้ดันหลับไปเสียก่อนตั้งแต่เบียร์ยังไม่หมดขวดที่สอง

“...?!”

“...!!!”

เด็กตัวเล็กที่ทำเสียงดังจนทำให้ใครอีกคนต้องหันไปมองยืนอยู่ตรงประตูทางเข้า คยองซูตั้งใจจะมาหาน้ำดื่มที่ห้องนี้ แต่วันนี้เมื่อเห็นว่ามีบางคนใช้อยู่จึงต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปห้องครัวแทน

สายตาเย็น ๆ มองคยองซูแว่บเดียวก่อนจะหันหลังกลับมาสนใจแก้วเครื่องดื่มในมือแทน มันอ่านค่าอื่นค่อนข้างยาก แต่ที่ชัดเจนคือพวกเขาทั้งคู่โกรธกัน

ยืนลังเลอยู่นานว่าควรจะดื่มน้ำที่ไหน เมื่อทนความยึกยักของตัวเองไม่ไหวจึงเดินเข้ามาในห้องเครื่องดื่มที่มีชานยอลอยู่ บางอย่างจากการเรียนทำให้คยองซูไม่อยากโกรธชานยอลมากไปเรื่องที่เดินไปส่งราเชล เพราะเหตุผลมันสุ่มเสี่ยงเกินถ้าเพื่อนกันคงไม่รู้สึกน้อยใจแบบนี้

เมื่อตัดสินใจได้ว่ากำลังโกรธในเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดคยองซูจึงพยายามเล่นไม้ปกติแทนการบึ้งตึงหรือฟึดฟัดใส่ เพราะเขาไม่สมควรรู้สึกอะไรไปมากกว่านี้ จึงต้องรีบถือไม้ขีดเส้นมันให้ชัดเจน

ยังไม่นอนเหรอ?”

“...”

เจ้าตัวเล็กเป็นคนเปิดบทสนทนาก่อนเมื่อได้น้ำหวานมาถือเอาไว้แล้วในมือ คยองซูเลือกที่นั่งตัวติดกันกับชานยอลที่ไม่ยอมตอบอะไร และเอาแต่ยกกระดกเครื่องดื่มดูไม่ได้สนใจกัน

เราไปคิดดูแล้วว่าไม่ควรโกรธคุณ

“...”

ต่อไปนี้เราจะทำตัวดี ๆ ก็แล้วกันนะ

ก่อนความรู้สึกมันจะเป็นอย่างอื่น เมื่อเบรกได้คนที่รู้จักความรักอย่างดีอย่างกามเทพน้อยจึงเลือกจะมองข้ามอะไรบางอย่างที่มันเริ่มก่อตัว ชาวคิวปิดไม่มีใครถูกยิงกระสุนใส่ ทุกคนต่างตกหลุมรักกันได้เองและเมื่อใดก็ตามที่หัวใจเลือกแล้วก็ยังไม่เคยเห็นใครเปลี่ยนเป็นอื่น…

“...!!!”

เจ้าบ้านกระแทกแก้วลงโต๊ะจนมันแตกคามือ ชานยอลดันตัวลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจคนตัวเล็กข้างกายที่ตอนนี้ช็อกไปแล้วตั้งแต่เห็นเลือดที่แข่งกันไหลออกมาจากปากแผลใหญ่ตรงข้อนิ้ว

เมื่อได้สติคืนคยองซูก็รีบวิ่งตามชานยอลออกไปในทันที ยิ่งดื่มแบบนี้เลือดยิ่งสูบฉีด มันจะยิ่งไหลเยอะขึ้นถ้าไม่ทำแผลก่อน อีกอย่างคือรอบที่แล้วตอนชานยอลดื่มก็ไม่ได้ปลอดภัยสักเท่าไหร่ ยังไม่อยากปล่อยให้ไปล้มที่หน้าห้องอีก

ดะ...เดี๋ยวสิ คุณ!

ขนาดเมายังเดินเร็วไม่ต้องเดาเลยว่าเวลาปกติคยองซูต้องสับเท้ายิก ๆ ขนาดไหนเพื่อให้ตามชานยอลทัน ห้องนอนชั้นสองเงียบสนิท เว้นอยู่คนเดียวที่ยังโวยวายและตามมาไม่หยุดหย่อน

คุณเลือดไหลนะ อ๊ะ!

“...!!!”

ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่คยองซูถึงตัวโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่รู้อีกครั้งต่อกี่ครั้งที่ชอบพูดขึ้นมาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้สั่ง ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ชอบมาอยู่ใกล้ ๆ ทั้งที่ไม่ได้ขอ ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่แสดงออกว่าเป็นห่วงกันทั้งที่ตอนแรกเขาไม่ได้ต้องการ…

แววตาหวานไหวระริกจ้องมองตอบกลับคนที่กำลังตรึงข้อมือทั้งสองข้างของตนเอาไว้กับกำแพงในห้องนอนขนาดใหญ่ที่วิ่งตามเข้ามาโดยไม่ขอ คยองซูหอบหายใจถี่หนักทั้งเหนื่อยและประหม่ากับสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เลือดของชานยอลไหลลงตามข้อซอกของคนตัวเล็กและตกลงพื้น

ไม่เจ็บเหรอ ให้เราทำแผลให้ก่อนมั้ย

ถ้าแค่นี้คุณมองว่าผมเจ็บ คุณคงจะรับไม่ได้แน่ ๆ ถ้ารู้ว่าชีวิตผมเจออะไรมาบ้าง

“...!!!”

ถ้าสองสามนาทีผมทนไม่ได้จนต้องให้คุณทำแผลให้ งั้นหลายสิบปีที่ผ่านมาผมคงตายไปหลายรอบแล้ว!

“...!!!”

ใบหน้าแดงจัดบวกกับดวงตาวาวโรจน์ของชานยอลจ้องมองคนที่อ่อนกว่าอย่างดุดัน อารมณ์ตอนนี้มันยากเกินเข้าใจ เขาอยากอยู่คนเดียวแต่คยองซูก็เหมือนจะไม่เข้าใจกันเลยถึงได้วิ่งตามมาแบบนี้ ครั้นจะลงมือลงแรงตวาดใส่ดุใส่ก็ไม่กล้าอีก

เอาเวลาที่คุณห่วงผม ไปห่วงคนอื่นน่ะดีแล้ว

“...!!!”

นักศึกษาเอกตกหลุมรักที่รู้ว่าความรักมันดำเนินการกันอย่างไรกำลังทำตัวไม่ถูก เมื่อครู่นี้มันต่างจากการหึงหวงเขากับเซฮุนตรงไหนคยองซูก็กำลังจะหาข้อแก้ต่างให้เราพ้นจากความเสี่ยงนี้

แต่เรา...

ผมเหนื่อย อยากพักแล้ว...

“...!!!”

ดวงตาหวานสั่นระริกเมื่อรับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่ถูกส่งต่อมาให้กันผ่านสายตาที่เปลี่ยนเป็นอ่อนไหว อ่อนล้าเสียจนกลัวว่าชานยอลจะหมดสติไปตรงนี้ต่อหน้ากัน แรงกดตรึงที่ข้อมือคลายออกให้คิวปิดน้อยเป็นอิสระ ส่วนเจ้าของห้องก็เดินลึกเข้าไปหาเตียง แต่เมื่อเห็นท่าไม่ดี ร่างสูงสง่าเริ่มเซคนดื้อที่สุดในบ้านก็วิ่งเข้าไปรับชานยอลเอาไว้ในทันที

อ๊ะ!

ฟุ่บ!

ร่างไร้สติหนักเกินจะต้านแรงเอาไว้อยู่ ตอนนี้คยองซูเลยหงายล้มลงมานอนบนเตียงโดยมีปาร์คชานยอลทับอยู่ทั้งตัว และไม่ว่าจะดันอีกฝ่ายออกยังไงก็ไม่เป็นผลเสียที ดื่มหนักทีไรเป็นแบบนี้ตลอดเลยหรือไงเจ้าชานยอล!

 

 

หลังจากพยายามออกแรงอยู่นาน ความพยายามที่มีก็ลดน้อยถอยลงและหมดในที่สุด เด็กตาใสยังมีสติดีครบถ้วน มือน้อย ๆ หยิบเส้นผมของคนที่นอนเอาคางเกยไหล่เล่นไปเรื่อยหลังจากเอาผ้าห่มมัดมือชานยอลเสร็จแล้วเพื่อห้ามเลือด

เสียงหัวใจดวงใหญ่เต้นเป็นจังหวะกำลังกล่อมให้คนที่ตื่นอยู่ตาปรือลงเรื่อย ๆ การหายใจมันไม่ค่อยสะดวกนักก็จริง แต่ตอนนี้คยองซูหมดทางเลือก เลยตัดสินใจหลับตาเพื่อเข้านอนไปพร้อมกับใครอีกคนที่นำหน้าไปก่อนครึ่งทางแล้ว...




 

 

 

 






การพักผ่อนที่ยิงยาวสิบชั่วโมงรวดทำให้ร่างหนาใหญ่ชาร์จแบตฯ ได้เต็มหลอด อาการปวดหัวและหนักตาดึงเรื่องราวเมื่อวานก่อนนอนเข้ามาในหัวของชานยอลได้อย่างรวดเร็ว

“...!!!”

บางอย่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดทำให้เจ้าของห้องรีบเปิดตามองดูว่าอะไรกันที่อยู่แนบสนิทชิดกาย และเมื่อเห็นว่าเป็นใครสองแขนของคุณหนูคนโตก็ดีดออกห่างจากลำตัวในทันที! คยองซูมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?!

“...?”

มือข้างขวาหนักเกินข้างซ้ายไปมากจึงต้องละสายตาจากคนตัวเล็กที่กำลังนอนกอดกันอยู่ไปมองมือของตัวเองแทน และภาพที่ได้เห็นก็ทำเอาคนเพิ่งตื่นขมวดคิ้วยุ่ง

ใช้ผ้าห่มเนี่ยนะ?”

ชานยอลถอนหายใจเมื่อคิดไปถึงเรื่องซักแห้งผ้าห่มที่แม่บ้านเพิ่งมาเปลี่ยนให้ไม่ถึงสองวัน และ ที่สำคัญกว่านั้นคือมันจะซักออกหรือเปล่านี่แหละ เพราะตอนนี้เลือดแห้งเปื้อนอยู่เต็มมุมผ้าไปหมด แบบนี้เรียกทำแผลเหรอ?

อื้ม~”

“...!!!”

การขยับตัวมากเกินไปทำให้ลิงน้อยที่เกาะกันอยู่เริ่มงอแง แรงกอดรั้งมีมากขึ้นอีกจนชานยอลต้องหยุด ไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้ ไม่เคยกอดใคร ไม่เคยโอ๋ใครก็ต้องโอ๋ ไม่เคยนอนกับใครก็ต้องนอน ตั้งแต่แม่เสียเวลากลางคืนก็ต้องเข้านอนคนเดียวมาตลอด หลายสิบปีที่ผ่านมาบนเตียงมีแค่เขา ผิดกับเช้าวันนี้ที่กำลังมีคนอื่นอยู่ด้วย

มือหนาค่อย ๆ วางลงแนบชิดร่างบางอย่างระมัดระวัง กลายเป็นชานยอลที่ต้องเกรงเพราะกลัวจะทำคยองซูตื่น นึกโมโหตัวเองอยู่ไม่น้อยที่ไม่เคยจะดุคยองซูได้เลย แค่มองหน้าหงอ ๆ เวลาทำผิดก็แทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว แบบนี้เรียกว่าแพ้หรือเปล่านะ?

กลิ่นหอมประจำตัวของคยองซูเริ่มจะเป็นที่คุ้นชินกับชายที่กำลังปิดเปลือกตาลงอีกรอบ ในเมื่อไปไหนไม่ได้ก็นอนต่อเลยแล้วกัน

ครืดด ครืดด

รูบี้ขออีกห้านาทีนะ

“...?”

ชานยอลรีบเอาเครื่องมือสื่อสารของตัวเองที่หัวเตียงมาเปิดโหมดห้ามรบกวนในทันทีหลังคยองซูงึมงัมกับตัวเองจบ รูบี้เหรอ? รูบี้ไหน?

ครืดด ครืดด

ปัดโถ่เว้ย! เจ้าของมือถือเริ่มเดือดเพราะมันยังสั่นไม่หยุด และรอบนี้ก็เป็นรอบที่เปลือกตาสีขาวนวลเปิดขึ้นโชว์นัยน์ตาสวยสีน้ำตาล คยองซูกะพริบตาถี่ ๆ ก่อนจะใช้สองมือขยี้ตาตัวเองยุกยิก และเมื่อปรับโฟกัสให้รูม่านตาสำเร็จ คนที่ได้เจอเป็นคนแรกก็คือเจ้าของห้องนั่นเอง

          “...!!!”

          ผมไม่ได้ทำอะไรคุณนะ

          “...!!!”

          คุณหนูคนโตของบ้านพูดขึ้นก่อนในทันทีเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตกใจของคยองซูที่อยู่ห่างกันไม่กี่คืบ ใครจะหาว่าร้อนตัวก็ช่างแต่ยังไงก็ขอออกตัวก่อนแล้วกันว่าบริสุทธิ์! เพราะเมื่อคืนนี้มันไม่ได้มีอะไรจริง ๆ หรือว่ามีแต่จำไม่ได้นะ? ชานยอลขมวดคิ้วเมื่อคิดมาถึงตรงนี้

          หรือทำ?”

          คะ...คุณพูดว่าอะไรนะ?!”

          ผะ...ผมหมายถึง คือ...มันไม่ใช่ ผมไม่ได้ทำอะไรคุณ

          “...”

          อย่างน้อยก็เท่าที่จำได้...

          “...!!!”

 เด็กตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างกันดีดตัวออกห่างเมื่อได้ยินชานยอลตอบเช่นนั้น คยองซูโกยผ้าห่มเปื้อนเลือดไปคลุมตัวเองไว้ที่มุมห้องใกล้กันกับหัวเตียง ดวงตากลมโตหลุบมองลงต่ำสำรวจตัวเองใต้ผ้าห่ม และนั่นทำให้รอยยิ้มแรกของวันปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา

ก็บอกแล้วว่าไม่ได้ทำไง

คุณพูดจาไม่เคลียร์นี่!

คยองซูยอมหันกลับมาตอบชานยอลเมื่อสำรวจดูตัวเองแล้วพบว่าไม่ได้อะไรแปลกตา ความรู้สึกก็เช่นกัน ไม่ได้เจ็บ(?)ตรงส่วนไหนเป็นพิเศษ คยองซูก้มรวบเอาชายผ้าห่มขึ้นมากอดไว้ ก่อนตาจะต้องเข้ากับรอยเลือดที่เปื้อนอยู่มุมผ้า ความทรงจำทำให้คยองซูรีบมองไปที่มือของคนบนเตียงในทันที

เลือดคุณหยุดไหลแล้วเหรอ?”

เหมือนนั่นจะเป็นคำถามที่ต้องการให้ชานยอลตอบแต่เปล่าเลย คยองซูปีนขึ้นเตียงไปจับมือเจ้าของห้องขึ้นมาดูด้วยตัวเอง ส่วนเจ้าของก็ไม่ได้มีอาการขัดขืนแต่อย่างใด ความรู้สึกที่มีคนคอยห่วงที่นอกเหนือจากเลขาของตัวเองเป็นแบบนี้สินะ

เป็นห่วงเหรอ?”

“...!!!”

ผมถามว่าเป็นห่วงเหรอ?”

กะ...ก็ต้องห่วงสิ ถ้าคุณเจ็บตัวแล้วไปทำงานไม่ได้คุณซองแจก็จะต้องเหนื่อยหอบงานมาให้คุณอีก

อ๋อ...ห่วงซองแจ

ชาานยอลดึงมือกลับก่อนจะถอนหายใจเสียงดังและลุกออกจากเตียง ปล่อยคยองซูนั่งจุมปุ๊กอยู่ข้างบนคนเดียว ทำไมตื่นมาเช้านี้มันถึงมีความรู้สึกที่หลากหลายนักนะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวไม่ดีอยู่นี่!

คุณออกไปได้แล้วผมจะอาบน้ำ

ไม่ได้ห่วงแค่คุณซองแจแต่เราก็เป็นห่วงคุณด้วยไง ก็ทั้งคู่

“...”

คยองซูเดินตามชานยอลที่เดินไปมาอยู่ในห้องอย่างกับเด็กน่ารำคาญ เพราะเจ้าคิวปิดตามติดชนิดทุกฝีก้าว ส่วนชานยอลก็ตีหน้านิ่งไม่ได้สนใจอะไร ทำกิจกรรมของตัวเองไปเหมือนกับคยองซูเป็นอากาศ

แต่ก็ห่วงคุณมากกว่านะ

อืม ออกไปได้แล้ว

ร่างสูงที่กำลังถอดนาฬิกาที่ไม่ได้ถอดมาทั้งคืนเอ่ยตอบทั้ง ๆ ที่ไม่ได้หันหน้ากลับไปหาเด็กผู้ชายด้านหลัง นัยน์ตาสีนิลกำลังมองดูวิวข้างนอกพร้อมกับรอยยิ้มที่เพิ่งจะคลี่ออกอีกครั้ง และเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง ชานยอลก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม

ห่วงผมมากกว่าเหรอ? คุณนี่มัน

ชานยอลทวนคำก่อนจะพารอยยิ้มที่ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเพราะอะไรเดินเข้าห้องน้ำไปในที่สุด เช้านี้มันช่างเข้าใจยากเสียจริง บรรยากาศแปลกใหม่ที่ไม่ได้อึมครึมทำให้มีแรงอาบน้ำได้ราวร้อยรอบ




 

 

 

 

 



ขบวนออกพื้นที่ของนายกรัฐมนตรีวันนี้มีลูกชายคนโตตามไปด้วย ชานยอลมักจะไปหาเสียงกับพ่ออยู่เรื่อย ๆ วันนี้ก็เช่นกัน เพราะรู้ตัวว่าเริ่มห่างเลยต้องทำงานด้านนี้สักหน่อยเมื่อมีโอกาศ จะปล่อยตัวเองไปทะเลาะกับเด็กกวนประสาททั้งวันคงไม่ไหว

ส่วนเด็กกวนประสาทวันนี้ก็อยู่ที่บ้านคนเดียวทั้งวันโดยไม่มีชานยอลหรือเลขาควอนอยู่เป็นเพื่อน ทนมาได้หลายชั่วโมงแล้วอีกไม่นานทั้งหมดคงกลับมา สวนกุหลาบที่ประจำกำลังมีหนุ่มน้อยนั่งดีดขาไปมาอยู่ที่เก้าอี้ตัวยาวเพื่อฆ่าเวลา

มานั่งทำอะไรคนเดียวตรงนี้?”

ระ...รูบี้!!!

คยองซูตกใจจนตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นเพื่อนตัวน้อยค่อย ๆ ปรากฏตัวอยู่บนม้านั่งตัวเดียวกัน คิวปิดเจ้าปัญหากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อจู่ ๆ ก็นึกกลัวเพื่อน ๆ ที่เลิฟแลนด์ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ไม่เว้นแม้กระทั้งบอนของตัวเอง

จะเสียงดังทำไมเนี่ย?”

เธอมาที่นี่ได้ยังไง?”

ก็พยายามนึกถึงนายไง ก็เลยมาโผล่ที่นี่ นายไม่ไปรายงานความคืบหน้า ฉันถึงต้องมาหาเองเนี่ย

ทำไมเหรอ? ที่เลิฟแลนด์เริ่มสงสัยแล้วเหรอ?”

ไม่หรอก แต่ฉันแค่เป็นห่วง รู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้ที่ให้นายพยายามอยู่คนเดียว

คยองซูไม่ได้ไปรายงานเรื่องราวให้รูบี้ฟังตั้งแต่หายตัวไปโผล่ที่ห้องของชานยอลคืนนั้น ลืมไปเลยว่าตั้งใจจะไปไหน เดี๋ยวนี้ดันรู้สึกชินกับที่โลกมนุษย์ไปแล้ว

อยู่นี่ไม่ได้ลำบากขนาดนั้นหรอก

แต่ตอนแรกนายบอกว่าลำบากนะ นายโดนขัง แถมคนที่ยึดปืนไปเขาก็ใจร้ายกับนายไม่ใช่เหรอ?”

ไม่หรอก จริง ๆ เขาใจดี

คยองซูเริ่มต้นเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้เพื่อนรักของตัวเองฟังตั้งแต่ตนจนถึงปัจจุบัน มันยากที่จะต้องบอกเพื่อนว่าความรักที่พวกเราชาวเลิฟแลนด์มองว่าดี มันไม่ได้ดีเสมอไปเมื่อมันเกิดขึ้นผิดทีผิดเวลา และเมื่อไหร่ก็ตามที่ความรักไม่เหมาะสมเกิดขึ้น มันก็มีแต่ความเจ็บปวด

บอนตัวน้อยมีอาการไม่ต่างจากคยองซูในวันนั้นที่รู้เรื่อง น้ำตามากมายไหลอาบใบหน้าน่ารักของผู้วิเศษตัวเล็กแสนสวย

เจ้าชานยอลอยู่คนเดียวมาได้ยังไงจนป่านนี้นะ

ฉันเลยสงสารไง อยากจะทำให้เขาสมหวังกับคู่หมั้นของเขาก่อน

แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ ในเมื่อน้องชายเขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องนะ ถ้านายยิงกระสุนใส่สองคนนั้นแล้วคุณหนูคนเล็กจะทำยังไง? เราจะไม่สร้างความรักที่ผิดที่ผิดทางอีกเหรอ?”

นั่นสินะ...ทำไมถึงได้ลืมเรื่องนี้ไปได้ คยองซูกำลังนึกถึงแค่ความสุขของชานยอลจนลืมไปแล้วว่าเซฮุนกับราเชลอาจจะเจ็บได้ ไม่รู้ว่าชานยอลเข้ามามีอิทธิพลจนลืมผิดชอบชั่วดีได้ยังไง

คุยกับใคร?”

“...!!!”

“...!!!”

ผู้ช่วยจิ๋วรีบวาปกลับเลิฟแลนด์ในทันทีหลังจากได้ยินเสียงใครบางคนดังขึ้นแทรกบทสนทนา โชคดีที่คยองซูนั่งบังเพื่อนจนมิด ชานยอลที่เพิ่งกลับมาเลยไม่ได้เห็นว่ากำลังคุยกับใคร แต่ดันถูกมองว่าเป็นเด็กอ๊องแทนเพราะพูดคนเดียว

ทำไมคุณชอบโผล่มาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง?!”

ก็ให้แล้วไง เมื่อกี๊

“...”

สรุปคุยกับใคร?”

ไม่ได้คุยกับใคร

คยองซูตอบส่ง ๆ ก่อนจะแสร้งทำเป็นสนใจมองดูท้องฟ้าแทน ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะเริ่มต้นออกสำรวจดูรอบ ๆ ตัวของคยองซูว่าไม่มีใครจริงหรือเปล่า? หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นบ้า? ถ้าไม่บ้าจะคุยคนเดียวทำไมจริงไหม?

ผมได้ยินคุณพูดเรื่องคู่หมั้นอะไรสักอย่าง

อ๋อ ก็เรากำลังฝึกสอนไง เรากำลังซ้อมว่าจะสอนคุณให้มีความรักกับว่าที่คู่หมั้นได้ยังไง

แน่ใจเหรอ?”

ดูเหมือนเจ้าของบ้านจะยังไม่แน่ใจ ชานยอลหรี่ตามองคยองซูอย่างแคลงใจ คุณครูจำเป็นจึงรีบลุกขึ้นยืนและเดินไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาขี้สงสัย

แน่ใจสิ เราคิดเอาไว้แล้วว่าจะถามคุณว่าอะไรบ้าง อาการเริ่มต้นของความรักมีอะไรบ้างเราก็กำลังจะบอกคุณเหมือนกัน เพราะถ้าคุณยังไม่มีข้อไหนจะได้เริ่มฝึกทำ

งั้นพูดมา

ชานยอลยังไม่ยอมลงให้คยองซูแม้เจ้าตัวเล็กจะพยายามมากแค่ไหนที่จะรีบตัดบทก็ทำไม่ได้สักทีเพราะอีกฝ่ายก็ต้อนกันจนหายใจไม่ทั่วท้อง จะขี้สงสัยอะไรนักหนานะ! หัดไว้ใจคนอื่นบ้างไม่เป็นหรือไง

          เริ่มต้นเลยคือคุณต้องรู้จักให้แบบไม่หวังผลตอบแทน

          แต่ผมหวังผลตอบแทน ผมไม่ให้อะไรใครฟรี ๆ

          คยองซูถอนหายใจและหันไปค้อนใส่ผู้พูดลูกใหญ่ อะไรจะขัดขากันได้ไวทันใจขนาดนั้น ดื้อ! หัวรั้นนี่ที่หนึ่งเลยเจ้าชานยอล!

          งั้นคุณก็ฝึกทำซะสิ เรื่องต่อไปคือต้องรู้จักสังเกตว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร จะได้ทำแต้มได้

          ผมไม่ได้ว่างมาสังเกตใครทั้งวันนะ

          สรุปใครกันแน่นะที่เถียงเก่ง เจ้าชานยอลหรือคิวปิดน้อยกันแน่ คำตอบที่ชานยอลมีให้อาจารย์ผู้สอนมีขึ้นอย่างรวดเร็วเสมอเหมือนไม่ต้องคิด และที่ตอบไปก็จริงทั้งหมดเพราะเขาหวังผลจากพ่อของราเชล และไม่ได้ว่างมานั่งสังเกตใครทั้งวัน

          ก็ฝึกไง! อย่ารีบเถียงได้มั้ยคุณเนี่ย เรื่องต่อไปคือห่วงใยคุณต้องรู้จักเป็นห่วงคนที่คุณชอบ

          “...!”

          คยองซูหันมามองชานยอลเมื่อจู่ ๆ อีกฝ่ายก็เงียบ ไม่ได้เถียงแบบข้ออื่น ๆ ที่ได้แนะนำ กามเทพตัวเล็กเดินเข้ามายืนตรงหน้าคนที่ตอนนี้ทิ้งร่างเหม่อลอยไปไกล

          เป็นอะไรรึเปล่า?”

          ถ้าผมรู้สึกแบบที่คุณพูดแสดงว่าผมกำลังมีความรักเหรอ?” ชานยอลถามพลางสบดวงตากลมโตน่ารัก

ใช่ แล้วคุณรู้สึกอะไรมั้ย?”

นักเรียนกำลังคิดพิจารณาว่าเคยรู้สึกเป็นห่วงใครบ้างหรือเปล่า และผลที่ได้ก็ดันเป็นเหตุการณ์ที่คยองซูร้องไห้ตัวร้อนจี๋ เหตุการณ์นั้นเรียกว่าเป็นห่วงหรือเปล่าชานยอลไม่ค่อยแน่ใจ แต่เขาทำตัวไม่ถูก สถานการณ์ไม่ได้คุ้นเคย

ส่วนอีกเรื่องที่วิ่งเข้ามาติด ๆ คือเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้ แต่ก็ห่วงคุณมากกว่านะประโยคสั้น ๆ ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวันดังก้องในหัวจนต้องหลุดยิ้มออกมาเมื่อนึกถึง

อยากให้รู้สึกหรือไม่รู้สึกล่ะ?”

จะมาถามเราทำไม นั่นมันเรื่องของคุณนะ

ถ้าเขายอมรับว่าความรู้สึกวันนั้นตอนคยองซูตัวร้อนคือความรู้เป็นห่วง แล้วที่คยองซูบอกว่าเป็นห่วงกันเมื่อเช้าจะแปลความหมายได้ว่ายังไง?

แน่ใจเหรอว่ามันเป็นเรื่องของผมคนเดียว?”

“...?”

เมื่อเช้าคุณเพิ่งบอกว่าเป็นห่วงผมซะด้วยสิ

“...!!!”

 


เอ้า! น้องคิวคิวสอนยังไงให้นักเรียนย้อนมาตีหัวได้เนี่ย ><

#ฉีกโชคชะตา


15:06:2019

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2666 Creamloxe12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 01:41
    งื้อออน้อนนน
    #2,666
    0
  2. #2593 Luvcs (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 19:19

    กรีดร้องให้ดังไปถึงเลิฟแลนนน

    #2,593
    0
  3. #2545 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 22:02
    โดนย้อนแบบนี้ก็ตายดิค้าบบ
    #2,545
    0
  4. #2108 munkrishear (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:03
    ว้ายยยยยยยย โดนย้อนนนนน
    #2,108
    0
  5. #1587 Rabbit of Wolf (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 18:07
    อ้าวว เจ้าคิวปิดน้อย โดนย้อนศรซะละ
    #1,587
    0
  6. #1261 PCY231 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 15:05
    น้องแล้วหนูจะตอบพี่เขาว่าไงล่ะทีนี้
    #1,261
    0
  7. #1168 C Griffin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 03:31
    กรี๊ดลั่นนนน
    #1,168
    0
  8. #940 kyungmin___ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 00:26

    พี่ชานนนนนนนนนถามงี้จะให้น้องตอบยังไง >< ฮึ่ยๆๆๆๆๆๆ

    #940
    0
  9. #897 lillne (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 12:11
    บ้าๆๆๆ5555555
    #897
    0
  10. #817 Pawina1421 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:13
    นักเรียนคนนี้เรียนรู้เร็วนะคะคุณครู 555
    #817
    0
  11. #815 toey6880 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:00
    โดนย้อนเลยน้อง
    #815
    0
  12. #814 Milky_Way95 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 18:29
    งื้ออ เพิ่งได้อ่านรวดเดียวถึงตอนล่าสุดเลย ชอบมาก เขินความเรียนรู้ความรักจากคิวปิดคนน้อง น่ารักมากๆเลย
    #814
    0
  13. #813 Inc NW (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 17:47
    กรี๊ดดดดด เขิลลลลลลล
    #813
    0
  14. #812 TiNa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 16:14
    อ่านไปยิ้มไป งื้ออออออออออ
    #812
    0
  15. #811 Come thru 12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:22
    เจ้าชานยอล เดี๋ยวนี้รู้สึกจะเถียงเก่งกว่าคิวปิดน้อยแล้วนะเนี่ย มีพัฒนาการ 5555555
    #811
    0
  16. #809 orange_minie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 23:01

    เอาแล่วๆๆๆๆ เจ้าคิวปิดน้อยโดนพี่เค้าต้อนซะแล้ว หนูก็เป็นห่วงพี่เค้านะลูกกก ห่วงมากด้วย อิอิ น่ารักอ่าาา เวลาเจ้าคิวปิดน้อยอยู่กับเจ้าชานยอลทีไร เป็นอันเกิดความน่ารักสดใสขึ้นมาทันที เจ้าชานยอลต้อนน้องเก่งแบบนี้ ก็น่าจะรู้ใจตัวเองแล้วนะคะ ว่ารู้สึกยังไง กับเจ้าคิวปิดตัวน้อย // เอาใจช่วยคุณครูตัวน้อยนะคะ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ จะโดนลูกศิษย์จีบกลับซะแล้ววว
    #809
    0
  17. #808 momylove78 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 21:10

    รู้ใจกันเร็วๆนะ อยากเห็นชานยอลมีความสุขสักที

    #808
    0
  18. #807 น้องแป้น (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:51
    น้องงงงง โดนหมัดฮุคอีกแล้ว ฮรือ คุณชานยอลนี่ก็ช่างขยี้จริงๆ ไม่ปล่อยช่องว่างเลยน้าาา
    #807
    0
  19. #803 MyJoo12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 10:11
    น้องคือน่ารัก​
    #803
    0
  20. #802 neswaraluk1313 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:06

    โอ๊ย น่ารัก น่ารัก น่ารักกกก ไม่ต้องมาว่าน้องว่าเด็กอ๊องเลยยย เจ้าชานยอลนายน่ะตัวดี!! แกล้งเก่งจริ๊ง! ชอบน้องแล้วอะดิ 55555 //สนุกมากเลยค่ะ รีบมาอัพนะคะ ฮืออออ
    #802
    0
  21. #801 DCH_TOEYKyPy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:24
    ย้อนเก่งนะเจ้าชานยอลลล
    #801
    0
  22. #800 Kyunsooooo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:18
    เจ้าชานยอลหลงน้องจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว!
    #800
    0
  23. #799 พี่แบคน้องโด้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 22:44
    ทำไมเรารู้สึกว่าเรื่องนี่น่ารักจังค่ะ บรรยายไม่ถูกเหมือนกันว่าควรจะใช้คำยังไงดี เราแค่รู้สึกว่ามันน่ารักแฮะ 555 ยอ่งความรู้สึกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือทั้งคู่เริ่มชัดเจนขึ้นก็ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ คู่กันแล้วหนิเนอะ ไม่แคล้วกันหร๊อกกก
    #799
    0
  24. #798 luv-kyongsoo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 21:33
    ร้ายนักนะ เจ้าชานยอล
    #798
    0
  25. #797 520 ☆ 1314 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 19:27

    ได้หราาาาาาาาาาา ????


    ดราม่าเองแล้วมอมเหล้าตัวเองแบบนี้ก็ได้หราาาาาา ??????


    น้องก็แค่ประคองเซฮุนเข้าบ้านป่ะ แต่พี่เล่นใหญ่ระดับบอร์ดเวย์ คุณเลขาอุตส่าห์จะจองร้านอาหารอร่อยๆ ให้ก็ไม่เอา คืองอนน้อง แต่ก็หวง แค่ก้าวขาออกจากรั้วบ้านก็เหมือนปล่อยลูกแมวไว้กับหมาป่าอ่ะเน๊อะ เกิดลูกแมวย้ายฝั่งไปอยู่ข้างหมาป่า คนบางคนจะยิ่งงอแงกว่านี้อีก


    แล้วยังไงจ๊ะพ่อ.. ความบอร์ดเวย์ของพ่อเป็นอะไรที่คุณแม่หมั่นไส้มากเด้อ น้องมาง้อก็ทำเป็นหงุดหงิดใส่ แก้วมันอยู่ของมันดีๆ พ่อก็กระแทกแตก แกล้งเดินกลับห้องเพื่อให้น้องเดินตาม (มันคือแผนของพี่ชาน.. แม่ดูออก!!)


    ทีนี้ก็.. อ๊ายยยยย >////< อะไรคือเมาไม่รู้เรื่อง แต่นอนกอดเด็กตัวนิ่มทั้งคืน !!!!


    มันคือแผนนนนนนนนนนนนนน.. วางแผนมาแล้วววววววว คิดมา 6-1-1-2 ตลบ อย่ามาฟอร์มทำเป็นคออ่อน ดื่มได้นิดเดียวแล้วเมา คนเมาอะไรจะจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้หมด ไม่เชื่ออออออออออออ.. อมวัดมาพูดก็ไม่เชื่อจ้าาาาาาาาาาาาา

    #797
    0