{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 14 : Chapter 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 371 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

ชานยอลยกไหล่ขึ้นนิดหน่อยเมื่อพูดจบ ตั้งใจมองตากลมสวยที่ไม่รู้ว่าลุ้นอะไรอย่างสื่อความ แต่สุดท้ายคำตอบก็มีแค่นั้น… ผ้าเช็ดหน้าถูกยัดไว้ในมือน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายดำเนินการต่อเองกับน้ำที่เปื้อนเข้าในถึงในเสื้อ เพราะรอบนี้จะไม่ทะเลาะกับคยองซูเพราะไปเปิดเสื้อน้องอีกเด็ดขาด เพราะอายุเริ่มจะมากแล้วหรือเปล่าถึงได้รู้สึกเหนื่อยเวลาต้องทะเลาะกับเด็กที่ยังมีแรงเยอะและเถียงเก่งเบอร์หนึ่ง

ทีหลังอย่าอยู่ห่างผมอีก

เดี๋ยวก็ให้ห่าง เดี๋ยวก็ไม่ให้ห่างอยู่นี่แหละ น่ารำคาญจริงเจ้าชานยอล!”

“...?”

“...!!!”

ผ้าเช็ดหน้าในมือถูกขยำเป็นก้อนแล้วปาใส่แผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังหันหลังให้ ซองแจที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ข้างบนเบิกตากว้างเมื่อเห็นคุณหนูของตัวเองโดนทำร้าย(?)ด้วยผ้าเช็ดหน้า ปาร์คชานยอลหันกลับมาเผชิญหน้ากับเด็กที่รีบร้อนวิ่งมาหยิบผ้าเช็ดหน้าบนพื้นและปัดฝุ่นออก

ใบหน้าเรียบนิ่งตึงมากที่สุดเมื่อโดนคนที่ใจดีด้วยมาตลอด(?)ตอบสนองกลับเช่นนั้น นี่ไงเหตุผลที่ไม่ควรใจดีกับใคร เพราะยิ่งใจดีผลคือจะถูกปีนหัวกันได้ง่าย ๆ

ถ้าผมใจดีกับคุณแล้วถูกทำแบบนี้ ต่อไปจะไม่ใจดีด้วยอีก

“...!!!”

ช่วงอายุห่างกันทำให้คนนึงคิดเล่น ๆ แต่คนนึงดันจริงจัง นิสัยใจคอที่แตกต่างกันอยู่แล้วก็มีผลมากที่จะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องซีเรียส และสำหรับชานยอลแล้วนอกจากจะซีเรียสแล้วยังรู้สึกเสียใจที่การเปลี่ยนตัวเองให้ใจดีขึ้นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีถูกปัดทิ้งและดูไม่มีค่า

ดะ...เดี๋ยวสิ

“...”

คุณ...

คยองซูก้าวเท้าตามคนตรงหน้าไปพร้อมกับเรียกชื่อ แต่รอบนี้ไม่มีแล้วการที่จะหยุดรอฟังหรือหันมาคุยกันเหมือนก่อน เสียงถอนหายใจยาวเหยียดของคยองซูดังชัดจนซองแจที่อยู่ด้านบนได้ยินจึงเดินลงมาหา

เราไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้คุณซองแจ

ปกติคุณหนูไม่ใช่คนขี้เล่นน่ะครับ

คยองซูทิ้งตัวนั่งลงกับที่นั่งแบบหมดเรี่ยวหมดแรง การคุยกับผู้ใหญ่ว่ายากแล้วยิ่งการคุยกับมนุษย์ผู้ใหญ่ที่ชื่อชานยอลยิ่งยาก ทำไมถึงจริงจังไปเสียทุกเรื่องนะ

ทีหลังอย่าทำแบบนั้นอีกนะครับ คุณหนูผมต้องค่อย ๆ ปรับตัว จะให้เปลี่ยนเลยปุบปับคงไม่ได้

ปรับตัวเรื่องอะไร?”

ก็ปรับตัวให้เข้ากับคุณไงครับ ผมไม่เคยเห็นคุณหนูอ่อนให้ใครขนาดนี้

ให้เราเหรอ?”

เลขาควอนผยักหน้าตอบกลับนิดหน่อย ทำไมจะไม่รู้ว่าชานยอลดูสนใจคยองซู ซองแจอยู่กับคุณหนูของเขามานานจนรู้จักนิสัยแบบทะลุปรุโปร่ง ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกประเภทไหนก็ตามแต่ที่ชานยอลแสดงออกกับเด็กคนนี้ไปมันไปในทางบวก

ตลอดเวลาที่ผ่านมามีแค่ผมที่คุณหนูตามใจบ้างเป็นบางครั้ง แต่คุณคยองซูได้มากกว่าผมเยอะเลยไม่สังเกตเหรอครับ?”

“...”

คยองซูเริ่มขบคิด ถึงจะไม่ได้รู้จักชานยอลนานนักแต่ช่วงเวลาที่ได้อยู่ที่นี่ก็ถูกตามใจอยู่ไม่น้อย แน่นอนว่ามันมากกว่าเลขาควอนจริง ๆ ตอนนี้เลยทำให้คยองซูเริ่มรู้สึกเสียใจที่ทำกับคนเหงา ๆ และน่าสงสารแบบนั้น

“...!!!”

นึกปุ๊บทำปั๊บตามสไตล์ของเด็กที่ยังมีไฟในการใช้ชีวิต รวมถึงความดีในตัวที่ทำให้คยองซูปล่อยให้เรื่องนี้มันผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้ ชานยอลแค่แก่แล้ว แถมไม่มีเพื่อนถึงได้ไม่รู้ว่าการหยอกกันนิดหน่อยเป็นยังไง ซองแจมองตามคิวปิดน้อยที่วิ่งออกไปจากโซนที่นั่งพร้อมรอยยิ้ม ถ้าให้เดาคงต้องไปหาคุณหนูของเขาแน่

 

 

 

คุณ!

“...”

หยุดก่อนสิ!

คยองซูวิ่งตามชานยอลเข้ามาจนถึงตัวอาคาร เร่งความเร็วจนได้เห็นคนที่ตามหาเดินอยู่ข้างหน้าไม่ไกลนัก แต่ไม่ว่าจะเรียกเบรกยังไงอีกฝ่ายก็ไม่หยุดเลย

อ๊ะ!

เสียงล้มตุบหยุดฝีเท้าของคนที่ทำเป็นใจแข็งให้หยุดนิ่งในที่สุด เมื่อหันไปมองแล้วเห็นว่าคยองซูล้มกลิ้นอยู่ข้างหลังก็อยากจะเดินเข้าไปหา แต่ความเป็นตัวเองแบบดั่งเดิมดันค้านว่าไม่ควร

เรา...อ๊ะ...เราอยากคุยกับคุณ

หัวใจดวงใหญ่เต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นคยองซูเดินกระเผลกเข้ามาหากัน ไม่รู้ว่าทำไมถึงตื่นเต้นที่เห็นน้องพยายามเข้ามาหากันทั้ง ๆ ที่เจ็บ ความรู้สึกเหมือนตัวเองสำคัญกำลังทำให้ชานยอลรู้สึกว่าตัวเองมีค่าให้คยองซูต่อสู้กับความเจ็บปวดของตัวเองเพื่อเดินมาตรงนี้

เมื่อกี๊เราทำตัวไม่ดีเราขอโทษ

“...”

เราลืมไปว่าคุณแก่แล้วก็เลยไม่ชอบเล่น

ที่บอกให้อยู่ใกล้ ๆ กัน ผมไม่ได้พูดเล่นแต่คุณเห็นเรื่องนั้นเป็นเรื่องเล่น?

“...!!!”

มันชัดเจนยิ่งกว่าอะไรสำหรับเลขาที่เพิ่งเดินมาถึง ชานยอลโวยวายที่คยองซูไม่ได้ดั่งใจ เริ่มอยากเป็นเจ้าของอยากเป็นเจ้านาย เริ่มอยากออกคำสั่งราวกับว่าเด็กคนนี้อยู่ในโอวาทแบบลูกน้องคนอื่น ๆ ทั้งที่จริง ๆ แล้วเนื้อเรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้น

เรา...ขอโทษ

“...”

เราไม่อยากให้คุณดุ

แล้วดื้อทำไม?”

“...!!!”

ชานยอลเอื้อมมือไปจับแขนคยองซูที่เพิ่งเดินมาถึงตัว เพื่อช่วยพยุงจะได้ไม่ต้องลงน้ำหนักเต็ม ๆ แรงที่เท้า ใบหน้าหงอของนักศึกษาเลิฟแลนด์ทำให้ชานยอลลืมความโมโหไปเสียสนิท คำพูดแรง ๆ ที่เตรียมไว้ถูกกลืนหายไปเรียบร้อยแล้วทั้งหมด

พี่ชานยอลอยู่นี่เองเหรอคะ

ราเชล...

“...!”

คยองซูรีบดึงแขนของตัวเองออกจากมือหนาของชานยอลในทันทีเมื่อได้ยินชื่อของหญิงสาวที่เดินเข้ามาใหม่ ไม่พอแค่นั้นยังถอยหลังออกห่างเพื่อให้ผู้ใหญ่ได้คุยกันอย่างถนัด ปาร์คชานยอลหันมองคยองซูทุกก้าวจนเห็นซองแจมารับเอาไว้ถึงได้ยอมหันกลับไปคุยกับว่าที่คู่หมั้นของตัวเอง

ราเชลว่าจะขอตัวก่อนน่ะค่ะ พอดีมีอีกงานต่อด้วย

เดี๋ยวพี่ไปส่งที่รถครับ

คยองซูยืนมองคนสองคนเดินห่างออกไปด้วยหัวใจที่รู้สึกปวดหนึบ รู้สึกว่าการมาขอโทษครั้งนี้ดูไม่ค่อยสำคัญจนอีกฝ่ายต้องเดินหนี… ส่วนเรื่องน่าเศร้าอีกเรื่องคือตอนนี้มั่นใจได้แล้วว่าสองพี่น้องบ้านนี้พัวพันกับผู้หญิงคนเดียวกัน




 

 




          เวลาเย็น ๆ ที่แดดร่มลมตกเช่นนี้กำลังมีหนึ่งคนที่ใช้ความคิดกับตัวเองอยู่ลำพังในสวนกุหลาบที่บานสะพรั่ง ที่นี่ให้บรรยากาศเหมือนเลิฟแลนด์ ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เจอแต่ดอกไม้ชนิดนี้อยู่รอบตัว และตอนนี้คิวปิดน้อยที่ไกลบ้านก็กำลังคิดถึงเลิฟแลนด์เหลือเกิน

          รถตู้คันใหญ่วิ่งเข้ารั้วบ้านมา นั่นเลยทำให้คยองซูเดินหนีเข้าไปในสวนให้ลึกกว่าเดิม อาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าเบาบางลงบ้างแล้ว ส่วนแผลถลอกที่หัวเข่าเลขาควอนก็พาไปหานางพยาบาลแล้วเรียบร้อยก่อนจะพามาส่งที่บ้านและไปทำงานติดตามคุณหนูของตัวเองต่อ

          กำแพงสูง ๆ ที่คล้ายเขาวงกตนี้สวยงามไม่ต่างจากสถานที่แรกที่ได้เจอกับเจ้าชานยอล ได้แต่คิดว่าถ้าวันนั้นยิงกระสุนตกหลุมรักสำเร็จจะเป็นยังไง ชีวิตตอนนี้จะดีแค่ไหนที่ทำโปรเจคจบเสร็จเป็นคนแรก ๆ ในรุ่น รู้บี้คงจะดีใจแต่ตอนนี้ดันทำตัวเป็นภาระให้เพื่อนเรียนไม่จบไปด้วย…

          ขาเป็นยังไงบ้าง?”

          “...!”

          ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนดังขึ้นด้านหลังขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับความงามของกุหลาบดอกใหญ่ในอุ้งมือ คยองซูหันมามองหน้าชานยอลนิดหน่อยก่อนจะเดินชมกุหลาบดอกใหม่ต่อไปแบบไม่ตอบคำถาม

          ตอนนั้นชานยอลคงรู้สึกแบบนี้ ความตั้งใจไม่ควรถูกมองข้าม บางอย่างคนเราก็ล้อเล่นหรือมองเป็นเรื่องสนุกสนานไปตลอดไม่ได้ คยองซูหลบซ่อนความน้อยอกน้อยใจไปช่องนู้นทีช่องนี้ทีโดยมีร่างสูงเดินตามเงียบ ๆ

          ไม่รู้ว่าทำไมต้องรู้สึกน้อยใจกับคน ๆ นี้ ไม่กล้าคิดหาเหตุผลเพราะกลัวเหลือเกินว่ามันจะเป็นอย่างที่กลัว คุณหนูชานยอลเห็นคยองซูตั้งแต่วินาทีแรกที่รถเลี้ยวเข้ามา เลยตามเข้ามาหาถูกที่ งานที่ต้องเคลียร์และต้องเซ็นทำให้เรากลับถึงบ้านไม่พร้อมกัน

          เธอเป็นลูกรัฐมนตรี คุณก็เป็นลูกชายนายกที่อนาคตก็อยากเป็นเหมือนพ่อ ถ้าได้คู่กันคงจะส่งเสริมกันในทางที่ดี

          “...?”

          งั้นถ้าเราสอนคุณให้รู้จักคำว่ารักได้ พอถึงวันนั้นคุณคืนของ ๆ เราให้ได้มั้ย?”

          ชานยอลงงกับประโยคของคยองซูที่กำลังได้ยิน ถามเรื่องขาทำไมมันถึงมาเป็นความรักได้? และดูเหมือนจะเคยบอกไปแล้วว่าไม่ได้สนใจอะไรทำนองนี้

          ที่ผมกักตัวคุณไว้ด้วยกันเป็นเพราะต้องการพิสูจน์ตัวตนของคุณนะ มันไม่ได้เกี่ยวกับความรักบ้าบออะไรนั่นเลย

          เราก็กำลังจะพิสูจน์ให้คุณเห็นนี่ไงว่าเราทำอะไรได้บ้าง จริง ๆ ตัวตนของเราคือใครและเรามีอิทธิพลขนาดไหนกับความรักบ้าบอที่คุณเรียก

          แววตาหวานสั่นระริกเมื่อได้ยินคนดูถูกตัวตนและความรักที่เทิดทูน ตัดสินใจแล้วว่าจะลองทฤษฎีใหม่ที่นอกเหนือจากตำรา คือควรศึกษาคู่ที่ตั้งใจจะยิงกระสุนตกหลุมรักเสียก่อนเริ่มงาน เพื่อจะลดความเสี่ยงในการสร้างความรักที่ทำร้ายคนอื่นโดยไม่รู้ตัว

          ถ้าเสร็จงานแล้วเราจะไป

          แรงบีบกลางใจที่ไม่รู้จักกำลังเกิดขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องการจากลาหรือสูญเสีย ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้ทุกที แล้วที่มาทำดีด้วยที่คอยมาเดินวนเวียนใกล้กันทำไปทำไม!

          เพิ่งบอกว่าให้อยู่ใกล้ ๆ ไม่ใช่เหรอ?”

          วันนี้คุณเป็นคนเดินออกไปเอง คุณนั่นแหละที่ไม่ได้อยู่ใกล้เรา!

“...!!!”

          ยามขาดสติดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะยังไม่มีใครรู้ตัวว่ากำลังพูดเรื่องอะไร การสาดอารมณ์ใส่กันตอนนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกยังไงคงยังไม่ทราบเช่นกัน เวลาที่ใช้ร่วมกันมันไม่ได้เยอะมากแต่ทำไมมันถึงได้…บานปลาย

          คยองซูเดินชนซองแจที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่หน้าสวนออกไป เลขาควอนไม่ได้ตั้งใจจะมาแอบฟังแค่บังเอิญเท่านั้น ด้วยความเป็นห่วงจึงเดินเข้ามาหาคุณหนูของตัวเอง

          คุณหนูโอเคนะครับ?”

          ไม่...

          ชานยอลว่าพลางสอดมือทั้งสองข้างลงกระเป๋ากางเกงและเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แผ่นอกกว้างยกตัวเมื่อเจ้าของสูดลมเข้าเต็มปอดเพื่อปรามอารมณ์ที่ไม่รู้จัก

          ตกหลุมรักแล้วเหรอครับ?”

          พูดบ้าอะไร?!”

          ชานยอลหันมาเหวี่ยงใส่เลขาส่วนตัวของตัวเองทันทีโดยไม่ต้องหยุดคิด ซองแจไม่เคยพูดเรื่องรักบ้าบออะไรนี่ขึ้นมาเลยสักครั้ง ทำไมวันนี้ถึงได้ทำตัวน่ารำคาญ!

          ขอโทษครับ ผมแค่เดาจากอาการของคุณหนูน่ะครับ

          อาการฉันมันทำไม?”

          ปกติคุณหนูยิ้มตอนไหนบ้างเหรอครับ?”

          ไม่มี

          แต่วันนี้มีนะครับ หลายรอบและตอนยิ้มสายตามักจะอยู่ที่คุณคยองซูครับ

          ชานยอลทิ้งลมหายใจพรืดใหญ่ก่อนจะเดินหนีเลขาของตัวเอง มันจะใช่ได้ยังไงเขาไม่เคยคิดสนใจเรื่องพวกนี้! ถ้าไม่สนใจดังนั้นมันก็จะไม่เกิดขึ้น!

          ถ้าไม่เชื่อลองค้นหาอาการตกหลุมรักดูในอินเตอร์เน็ตก็ได้ครับ หรือไม่ก็ลองเรียนกับคุณคยองซูดู เขาบอกจะสอนไม่ใช่เหรอครับ?”

          ฉันแค่ใจดีด้วย เพราะเขาใจดีกับฉันก่อนแค่นั้น ก็เหมือนนายที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ

          แล้วคุณหนูตามใจผมเหมือนคุณคยองซูเหรอครับ?”

          “...!!!”

          ไม่ใช่...ชานยอลไม่ได้ตามใจซองแจแบบที่ให้กับคยองซู หรือเป็นเพราะไม่เข้าใจความรัก เลยประเมินไม่ได้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ไหน เริ่มต้นเรียนรู้ดีไหมนะ…?

          วันนี้พูดมากเกินไปแล้วนะเลขาควอน

          ขอโทษครับ

          ชานยอลทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไปในที่สุด การไม่เป็นตัวเองตอนนี้ทำให้คุณหนูคนโตของบ้านรู้สึกหงุดหงิด แต่ไม่ว่าจะพยายามจัดการอารมณ์พวกนี้ยังไงมันก็ทำไม่ได้เลย ชานยอลไม่ใช่คนที่จะเปิดใจให้ใครง่าย ๆ แต่กับคยองซูนั้นแตกต่าง แม้จะไม่ได้รับอนุญาตก็ยังสามารถแทรกซึมมาทำให้รู้สึกดีด้วยได้ รู้ตัวอีกทีก็อยากให้อยู่ด้วยกันไปเสียแล้ว

 

 

 

          เดินเข้าตัวบ้านมาทันได้เห็นคยองซูที่กำลังขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง ชานยอลจึงเปลี่ยนทิศทางเพราะยังไม่อยากปะทะกับน้องอีก ทุกทีจะใจร้อนอยากรู้อยากได้อะไรต้องได้ให้ทันใจ แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ เวลาทะเลาะกับคยองซูเริ่มเป็นสิ่งที่ตัวเขาเองไม่ชอบ…

          “...?”

          เสียงน้ำในสระแตกกระจายเรียกฝีเท้าหนัก ๆ ให้ก้าวออกจากตัวบ้าน เสียงดังกล่าวทำให้ชานยอลมั่นใจว่ามีคนใช้สระ ซึ่งนั่นเป็นสระของเขา!

“...!!!”

เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่กำลังใช้สระของตัวเองอยู่ชานยอลก็ดิ่งไปยืนรออยู่ที่อีกฟากในทันทีเพราะเซฮุนกำลังว่ายไปทางนั้น และเมื่อน้องโผล่หน้าขึ้นมาก็เจอกับรองเท้าคู่สวยของพี่ชายต่างแม่ในทันที

ฉันอนุญาตให้นายใช้แล้วเหรอ?”

ถึงจะไม่ได้ออกปากว่าสิ่งนี้เป็นของตน แต่ที่ผ่านมาก็มีแค่ชานยอลที่ว่ายน้ำในสระนี้ เซฮุนยังไม่เคยได้ลงเล่น การโตที่ต่างประเทศทำให้พวกเขาเจอกันน้อยแต่ความเกลียดชังไม่ได้น้อยตามไปด้วย มันมากพอที่ชานยอลจะสั่งคนเปลี่ยนน้ำในสระแค่เพราะเซฮุนเอามือจุ่มด้วยซ้ำ

ผมจะขึ้นเดี๋ยวนี้ครับ

เซฮุนว่าพลางยกมือเสยกลุ่มผมของตัวเองขึ้นและลูบหน้าไล่หยดน้ำที่เกาะอยู่หนาแน่น ร่างสูงของน้องชายขึ้นมายืนบนฝั่งในที่สุด แต่แค่นั้นมันยังไม่พอสำหรับคนที่มีคิดแค้นอยู่ตลอดเวลา

พรุ่งนี้หาคนมาล้างสระให้ด้วย

“...!”

ชานยอลว่าก่อนจะเดินผ่านน้องชายไปด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่เซฮุนไม่ใช่แบบนั้น พยายามจะปล่อยคำเหยียดและกิริยาชังกันของพี่ชายยังไงชานยอลก็ยังคอยมอบให้กันตลอดไม่เคยเปลี่ยน มันถึงทำให้ลืมไม่ได้ เพราะมันยังถูกย้ำอยู่แบบนั้น

ถ้าพี่รังเกียจขนาดนั้นผมจะเปลี่ยนให้ครับ

งั้นรีบเลย เพราะฉันรังเกียจมาก ไม่ใช่แค่น้ำในสระนี่แต่เป็นนายและแม่ของนายด้วยเปลี่ยนให้ได้มั้ยล่ะ?”

พี่พูดแรงไปนะครับ

คุณหนูคนเล็กมีท่าทีที่เปลี่ยนไป ไม่ได้อ่อนให้เหมือนตอนนาทีก่อน เกลียดเขาคนเดียวก็พอทำร้ายจิตใจเขาคนเดียวก็พอไม่ได้เหรอ? ทำไมต้องไปถึงแม่อยู่ตลอด

แค่นี้มันยังเบาไปด้วยซ้ำ ถ้าไม่อยากโดนอีกก็พาแม่เลว ๆ ของนายออกไปจากบ้านนี้ซะสิ

ชานยอลถูกน้องชายกำแขนเสื้อเอาไว้เมื่อพูดจาร้าย ๆ และจะเดินหนี เซฮุนรู้ดีว่าตัวเองผิดและแม่ก็คงผิด แต่ทำไมเรื่องนี้คนที่ได้รับการกระทำแรง ๆ ถึงมีแค่เขาสองคนแม่ลูก ทำไมพ่อถึงไม่โดนบ้างทั้ง ๆ ที่ความรักมันเกิดขึ้นจากคนสองคน

“...!”

ช่วยถอนคำพูดของพี่เมื่อกี้ด้วย

ชานยอลยกลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างไม่สบอารมณ์นัก แน่นอนว่านี่เป็นครั้งแรกที่เซฮุนกล้าถึงเนื้อถึงตัวและเรียกร้องให้ทำอะไรให้

ไม่ว่านายกับแม่ของนายจะเรียกร้องอะไรฉันก็จะไม่ทำให้จำเอาไว้ด้วย

ชานยอลว่าและดึงมือของเซฮุนออกจากเสื้อสวย เสียดายที่วันนี้มันจะไม่ได้เป็นเสื้อตัวโปรดอีกแล้ว เพราะคงต้องทิ้งเมื่อมีมลทิน

แต่เรื่องนี้ผมยอมไม่ได้ครับ

ผัวะ!!!

เมื่อน้องแตะถึงตัวเพื่อจะห้ามกันอีกรอบ ครั้งนี้เซฮุนเลยได้หมัดหนัก ๆ ของพี่ชายซัดเข้าใบหน้าเต็ม ๆ จนล้มลงไปที่พื้น ด้วยไม่ได้ตั้งหลักและไม่คิดว่าพี่จะทำขนาดนี้จึงล้มลงง่าย ๆ

ถ้ายอมไม่ได้ก็สู้สิ มาดูกันว่าฉันหรือนายที่จะปกป้องแม่ของตัวเองได้

แต่แม่ของพี่เขาตายไปแล้วนะครับ

ผัวะ!

หยุดนะ!

ปาร์คชานยอลชะงักมือเมื่อได้ยินเสียงของคนที่จำได้ดีว่าเป็นใคร คยองซูนั่นเองที่เห็นเหตุการณ์นี้จากข้างบนและรีบวิ่งลงมาตั้งแต่สองพี่น้องเริ่มทะเลาะกัน ก่อนหน้านี้คงได้ยินว่าบทสนทนา(?)มีอะไรบ้างแต่ตอนเซฮุนพูดถึงแม่ของชานยอลอันนี้คยองซูไม่ได้ยินแน่นอน

คิวปิดน้อยที่หลบหน้ากันก่อนหน้านี้ยอมมาเผชิญหน้าเพราะต้องการจะช่วยเซฮุนอย่างนั้นเหรอ? ชานยอลกัดฟันแน่นเมื่อเห็นคนตัวเล็กช่วยเซฮุนที่กำลังดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หัวใจดวงใหญ่เต้นแรงมากจนรู้สึกเจ็บ ความโกรธมากมายกำลังอัดแน่นในหัวใจบาง ๆ ที่ไม่ได้แข็งแรงเหมือนภายนอกที่ปั้นแต่งมาคุลมเอาไว้ ชานยอลร้อนไปทั้งกายเหมือนกำลังถูกเผาไหม้ ไม่รู้ว่าเพราะเห็นคยองซูช่วยคนที่ตนเกลียด หรือเพราะเรื่องอื่นกันแน่?

ไม่เป็นไรดีกว่า ผมไหวขอบคุณครับ

เซฮุนพยายามจะเลี่ยงการช่วยเหลือจากคยองซู เขาพยายามจะบอกว่าตัวเองไหวมือน้อย ๆ จะได้เลิกจับแขนกันสักที เพราะพี่เคยบอกเอาไว้ว่าไม่ให้ยุงกับคนของพี่ และตอนนี้สายตาก้าวร้าวก็กำลังมองมาที่คนตัวเล็กข้างกายแบบไม่ละสายตา เซฮุนเกรงว่าจะทำคนอื่นเดือดร้อนไปด้วย

คุณหนูตัวสูงของซองแจยืนนิ่งอยู่ข้างสระมองดูหนึ่งคนที่กำลังพาน้องชายของตัวเองเดินเข้าตัวบ้านไป แรงบีบที่หัวใจทำให้สั่นไปทั้งตัว




 

 

 



อย่าทิ้งผมไปอีกคนสิคยองซู...









#ฉีกโชคชะตา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 371 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2591 Luvcs (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 17:17

    พี่อย่าใจร้ายยย

    #2,591
    0
  2. #2544 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:56
    พี่ชานทำตัวแบบนี้ระวังน้องจะทิ้งเอาเด้อ รู้ใจตัวเองสักทีเถ้อะะ
    #2,544
    0
  3. #2107 munkrishear (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:44
    แงงงงง เอาจิงเรื่องนี้เซฮุนไม่ได้ผิดเลยนะ มันเกิดจากความรักของพ่อเทอนั่นแหละชานยอลลลล เซฮุนก็ยอมขนาดนี้ละอ่ะ
    #2,107
    0
  4. #1678 Depressed_29 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 20:57
    ส่งสารประโยคสุดท้ายมาก
    น้องจะไม่มีทางทิ้งพี่แน่นอนน
    #1,678
    0
  5. #1167 C Griffin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 03:20
    ดีเหลือเกินนนน
    #1,167
    0
  6. #893 Anndomeda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:21

    โอ้ยยยย พี่ปาร์คคนเหงา คนซึน น่าสงสารแต่ก็น่าหมั่นไส้ด้วยนะคะ!

    #893
    0
  7. #816 Pawina1421 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 21:37
    น้องไม่หรอก พี่ทำตัวดีๆสิ
    #816
    0
  8. #810 MuPing Burn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 23:08
    แงงง ไม่ทิ้งๆ น้องจะไม่ทิ้งเจ้าชานยอล
    #810
    0
  9. #760 Namikao_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 17:26
    ไม่เป็นไรนะเจ้าชานยอลลล
    #760
    0
  10. #759 toey6880 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:24
    ประโยคสุดท้ายแบบ...
    #759
    0
  11. #758 TiNa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 11:37
    ตาพี่เจ็บปวดมากๆเลยนะ เราเข้าใจ
    #758
    0
  12. #755 mobic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:55
    ง่าาาาา เจ้าชานยอล ตอนนี้เจ้าชานยอลน่าสงสารอ่ะ คุณคิวปิเพาเซฮุนเข้าบ้านไปแล้ว รีบๆกลับมาคุยกับชานยอลนะ มาเคลียร์กันให้รู้เรื่อง
    #755
    0
  13. #741 momylove78 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:12

    ต้องเปิดใจคุยกันนะ จะได้ไม่เข้าใจกันผิด อย่าน้อยใจ

    #741
    0
  14. #731 0981824778 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 19:01
    แงงงงงค้างตัดจบได้ปวดใจมากสงสารเจ้าชาลยอลเลย
    #731
    0
  15. #730 0992083883 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:46
    แงแงน้องงง
    #730
    0
  16. #728 pinksoo16 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 03:00
    แง้ น้องใสเกินไปก็ทำร้ายคนพี่อ้ะ ฮึบไว้นะทุกคน
    #728
    0
  17. #727 αмεbaя; (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 01:40
    สงสารทุกคนเลยแงงงง ใจเย็นไนะทุกคนนน
    #727
    0
  18. #726 kyungsom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 00:45
    ประโยคสุดท้ายบีบหัวใจมาก
    #726
    0
  19. #725 ticminminn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 23:28
    เด๋วนุ้งฮุนจะตกหลุมรักคยองซูไปอีกคน รอดูต่อไป
    #725
    0
  20. #724 กกกกก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 23:05

    คยองซูวววววววววว ง่าาาาาาาาา ช่วยอดทนกับคนเอาแต่ใจคนนี้หน่อยนะ เขามีปมชีวิตเยอะ อย่าทิ้งเขานะ

    #724
    0
  21. #723 neswaraluk1313 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:42

    บีบหัวใจมาก แต่แอบมีหวังเล็กๆว่าสักวันพี่น้องคู่นี้ต้องคุยกันด้วยดี น้องคยองซูไม่ต้องช่วยเรื่องความรักของพี่ชานกับราเชลแล้วลูกกก หนูมาช่วยพี่น้องคู่นี้ดีกว่า เพราะพี่เขารักหนู ฮืออออ T-T //รอนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ^^
    #723
    0
  22. #722 WLP  (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:27
    ในความคิดเราจริง ๆ แล้วความโกรธ ทิฐิต่าง ๆ นะที่กำลังแผดเผาตัวชานยอลเอง น้องฮุนก็ไม่ชอบพ่อตัวเอง หนีชีวิตที่นี่มาตลอด แต่ตั้งแต่กลับมาก็มีแต่ชานยอลที่ไม่ปลง ไม่ละ เลิก หาเรื่องน้อง คำพูดคำจาที่ใช้พูดใส่น้องไม่น่ารักก่อนด้วย เอาดี ๆ
    #722
    0
  23. #721 DCH_TOEYKyPy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:53
    ชานยอลมากอดค่ะลูก รักนะคะ แม่ยังอยู่กับหนู เข้าใจน้องคยองซูด้วยนะชานยอลลล เซฮุนลูก มากอดอีกคนมา
    #721
    0
  24. #720 orange_minie (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:50

    สงสารชานยอลลลล ฮือออ อยากจะเข้าไปกอด ไปโอ๋เอ๋ เพราะอดีตแท้ๆเลยอะ ที่ทำให้ชานยอลกลายเป็นแบบนี้ ชานยอลไม่ผิดเลย ไม่ผิดเลยจริงๆ ที่เขาจะไม่รู้จักเลยแม้กระทั่งความรัก เราเลยอยากให้คยองซูมาเปลี่ยนโลกหม่นๆใบนี้ของชานยอล ให้สดใสขึ้นยังไงล่ะ ช่วยสอนพี่เค้าด้วยนะคะ เจ้าคิวปิดน้อย
    #720
    0
  25. #719 dueanlap luedee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:33
    สงสารทั้งพี่ชานทั้งน้อง😭☹
    #719
    0