{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 13 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 378 ครั้ง
    4 มิ.ย. 62

ตากลมโตถูกจ้องด้วยดวงตาเข้มดุของคนที่สูงกว่า มันดำสนิทสวยงามน่าค้นหาเสียจนแทบปรามตัวเองไม่ให้หลงเข้าไปไม่ไหว นักศึกษาตัวน้อยที่รู้ทฤษฎีของเจ้าเม็ดกลมไม่เคยได้ลองใช้จริงกำลังวิตก คยองซูกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อไม่สามารถหลบหน้าชานยอลที่เพิ่งจะเหยียบกระสุนตกหลุมรักจนแตกได้

คะ...คุณ

อีกฝ่ายเงียบเสียงไม่ตอบโต้เว้นแต่เดินหน้าเข้าหาเป้าหมายจนอีกฝ่ายต้องถอยร่นไปติดเตียง หัวใจดวงน้อยดีดกระทบแผ่นอกตึงตัง เพราะกลัวเหลือเกินว่ากระสุนตกหลุมรักจะออกฤทธิ์ที่มันควรจะเป็น

จะไม่พูดใช่มั้ย?”

“...?!!”

ประโยคสั้น ๆ ที่ได้ยินทำเอาความรู้สึกหนักอึ้งหายเป็นปลิดทิ้ง มันไม่ได้ผล! สิ่งที่กังวลในใจว่าการตกหลุมรักจะเกิดขึ้นมันไม่ได้เกิด และยิ่งชานยอลพูดแบบนี้ออกมาแสดงว่าไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะจ้องแต่จะดุกันตลอดเวลา

“...!!!”

ดวงตาหวานเปลี่ยนมาเคล้าน้ำตาจนท้ายที่สุดก็หยดลงอาบผิวแก้มเนียนใส คนสูงกว่าตกใจที่ทำให้คยองซูร้องไห้ ชานยอลไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ร่างบางยกมือเช็ดน้ำตาก่อนจะตั้งท่าเดินออกจากห้องไปเพราะไม่อยากเถียงด้วย

ปล่อยนะ

เป็นอะไร?”

ไม่ต้องมาถามเลยในเมื่อก่อนจะทำคุณไม่ได้คิดถึงความรู้สึกเราอยู่แล้ว คุณไม่ได้ถามว่าลูกแก้วที่คุณเพิ่งเหยียบแตกมีความหมายกับเราขนาดไหน!

“...!!!”

มือน้อย ๆ บิดจนพ้นการเกาะกุม ปาร์คชานยอลถูกทิ้งให้ยืนอยู่ในห้อง ใต้เท้าเป็นเศษแก้วใสที่ไม่หลงเหลือแสงสีส้มหรือควันใด ๆ เจ้าของบ้านนั่งลงตรวจสอบสิ่งที่เพิ่งจะเหยียบแตก... ไม่เข้าใจว่าคนเราแค่เอาควันมาใส่ในลูกแก้วแล้วมันแตกก็ต้องโกรธเหรอ? มันไม่เห็นจะมีอะไร แตกแล้วก็ไม่แสบไม่ร้อนหรือเป็นอะไรเลย

ปึก!

ขอโทษครับคุณหนู

คยองซูไปไหน?”

เดินไปหลังบ้านครับ

วิ่งหน้าตั้งออกมาชนกับเลขาจนเซไปคนละทิศ เมื่อตั้งตัวได้ก็ออกปากถามหาเด็กในความดูแลของตัวเองในทันที ชานยอลก้าวฉับ ๆ ตามตัวปัญหาของตัวเองไปนอกบ้าน เมื่อผู้เป็นบิดาเห็นเช่นนั้นจึงอดกังวลใจไม่ได้เพราะมันเป็นเรื่องผิดปกติ โดยมากถ้าเซฮุนอยู่ข้างนอกชานยอลจะอยู่ข้างใน ถ้าเซฮุนอยู่ข้างในชานยอลจะอยู่ข้างนอก เพราะถ้าเจอกันทีไรเป็นต้องปะทะ และตอนนี้ทั้งคู่ดันอยู่ข้างนอกและเดินไปทางเดียวกันเสียด้วย





เด็กตัวเล็กที่นั่งอยู่โคนต้นไม้เป็นจุดสนใจของใครบางคนที่เพิ่งจะกลับถึงบ้าน ขายาว ๆ ของบุคคลที่หุ่นดีดุจนายแบบสืบเท้าเข้าหาจุดหมายอย่างมั่นคง แน่นอนว่าเขาอยากรู้จัก เพราะไม่เห็นใครในบ้านเล่าให้ฟังว่ามีคนมาอยู่ด้วย

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

ปะ...เปล่า

คยองซูลุกขึ้นปัดดินปัดทรายที่ติดอยู่ตามตัวออกและตอบกลับผู้มาใหม่ไปเสียงอ่อย หนุ่มรูปหล่อตรงหน้าไม่ใช่ใครอื่นยกเว้นลูกชายคนเล็กของบ้าน ที่เราเพิ่งจะเจอกันข้างห้อง

คยองซู

“...!!!”

“...?”

ขึ้นไปรอข้างบน

เสียงเข้ม ๆ ที่ดังขึ้นจากข้างหลังทำเอาคนสองคนหันขวับ คิวปิดน้อยที่รู้ตัวว่านั่นเป็นชื่อของตัวเองยอมทำตามอย่างว่าง่าย เพราะตอนนี้ก็ไม่ได้อยากจะเจอหน้าชานยอลสักเท่าไหร่ หนีไปทางไหนได้ก็อยากหนีทั้งนั้น!

อย่ายุ่งกับคนของฉัน

ผมไม่ทราบว่าเขาเป็นคนของพี่ครับ

ลืมไป...ถึงรู้นายก็ชอบยุ่งกับคนของฉันอยู่ดี

ยิ้มเหยียดแสดงออกอย่างชัดเจนไม่คิวปิด นั่นทำให้แววตาคมเฉี่ยวหันมามองกันนิ่ง พวกเขารับรู้ได้ถึงสิ่งที่แต่ละคนต้องการจะสื่อ ไม่ว่าจะพยายามทำตัวให้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับพี่มากแค่ไหน ก็ยังดูเป็นเสี้ยนเป็นสิ่งที่น่ารำคาญสำหรับพี่อยู่ดี

ทำไม? ทนฟังเรื่องทุเรศ ๆ นี้ไม่ไหวเหรอ?”

“...!!!”

คุณหนูคนโตล้วงมือใส่กระเป๋ากางเกงและเอ่ยถากถางน้องชายที่กำลังจะเดินกลับเข้าบ้าน แค่น้ำเสียงก็รู้แล้วว่าเต็มใจต้อนรับกันกลับบ้านมากขนาดไหน ยิ่งคำพูดคำจายิ่งชัดเจน

ทำไมไม่อยู่ที่นู่นไปจนตายเลยล่ะ หรือโตแล้ว? คิดว่าตัวเองโตพอจะแย่งทุกอย่างของฉันแล้วใช่มั้ยถึงกลับมา?”

ผมไม่ได้คิดจะแย่งอะไรของพี่เลยนะครับ!

เมื่ออารมณ์เริ่มถึงจุดเดือดน้ำเสียงที่ใช้คุยกันก็เริ่มดุดันมากขึ้น สีหน้าท่าทาง รวมถึงแววตาก็เช่นกัน ยิ้มมุมปากบนใบหน้าหล่อเหลาของคนพี่ปรากฏขึ้นเมื่อเห็นน้องชายเริ่มยัวะ

ไม่ได้คิดแล้วจะโมโหทำไมล่ะ? เก็บอาการหน่อยคุณหนูเซฮุน

“...!!!”

เป็นอีกครั้งที่การเถียงกันจบด้วยน้องชายที่เงียบก่อน ทำไมถึงไม่ชินเสียทีนะ... ชานยอลเดินผ่านเซฮุนเข้าตัวบ้านไปก่อน ตามประสาคนที่ไม่เคยยอมใคร โดยเฉพาะน้องชายคนนี้ แม่เลี้ยงที่อยู่หน้าบ้านถูกปล่อยทิ้งเป็นตอไม้แห้งไม่มีค่าอะไรให้สนใจเมื่อลูกชายคนโตของบ้านเดินผ่านหน้าไปเฉย ๆ คนน้องที่เดินตามมาเห็นเช่นนั้นเลยได้แต่กัดฟันแน่นให้กับความผิดของผลกรรมที่ตัวเองไม่ได้ก่อ



 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เราไม่อยากคุยกับคุณ

แต่ผมอยากคุย

คนที่อยู่หน้าประตูบิดลูกปิดเข้ามาในห้องทั้ง ๆ ที่เจ้าของห้องไม่อนุญาต คยองซูเลยถอยกรูไปอยู่มุมห้องเมื่อชานยอลสืบเท้าเข้ามาใกล้กันแบบที่ไม่แคร์ว่าใครจะคิดยังไงที่อยู่กันเพียงสอง

ถ้าจะทำแบบนี้คุณเคาะห้องทำไม?”

เคาะเป็นมารยาท

แต่เราไม่ได้อนุญาต!

งั้นเคาะเพื่อให้คุณเตรียมตัว

คยองซูเบนสายตาหลบดวงตาคมที่ดูดื้อดึงไม่มีแววยอมแพ้ของชานยอลไปมองทางอื่น ฝีเท้าหนัก ๆ เผลอเหยียบเศษลูกแก้วที่แตกอยู่บนพื้นไปอีกรอบอย่างไม่ได้ตั้งใจ จนตอนนี้ได้เห็นอาการหน้าเสียของคิวปิดน้อยที่ยืนอยู่ไม่ไกลกัน ชานยอลรีบร้อนยกเท้าขึ้นและเปลี่ยนที่ยืนในทันที

มันอีกหลายเดือนกว่าผมจะขอความร่วมมือกับตำรวจได้ ดังนั้นถ้าคุณไม่อยากรออยู่ที่นี่ก็บอกผมมาว่าเป็นใคร เราจะได้หมดเรื่องต้องทะเลาะกัน

ตอนนั้นบอกให้อยู่ด้วย ตอนนี้พูดเหมือนไม่อยากให้อยู่ด้วย เราเบื่อจะตามอารมณ์คุณแล้วนะ!!!

“...?!!”

ม่านตากลมไหวระริก คยองซูเหนื่อยที่ตัวเองไม่เข้าใจ เหนื่อยที่ชานยอลเข้าใจยาก ความรู้สึกของมนุษย์ซับซ้อนเกินไป ทฤษฎีต่าง ๆ ที่ได้เรียนได้รู้จักกันในตำราต่างจากของจริงมาก พวกเขามีความเป็นตัวเองไม่ซ้ำแบบ ยากนักที่จะแยกว่าใครเหมาะสมกับใคร ตำราหลายพันปีอาจจะต้องปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสังคมมนุษย์ในปัจจุบัน

ปาร์คชานยอลเงียบไปเมื่อเห็นท่าทีอิดโรยของคนตัวเล็ก ตอนนี้แม้ใจจะอยากรู้แต่อะไรบางอย่างในตัวกลับหาข้ออ้างว่าประตูพังมาล้างข้อสงสัยในตัวคยองซูไว้ก่อน เพื่อทำให้ตัวเขาเองสบายใจ รวมถึงคยองซูจะได้สบายใจหากเขาเลิกถาม แต่ทำไมต้องแคร์อันนี้ชานยอลก็ไม่เข้าใจ…

เราตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้คุณรู้ให้ได้ว่าเราเป็นใคร โดยที่ไม่ต้องใช้สิ่งที่คุณเพิ่งเหยียบแตก พอเรียนจากเราจบคุณจะรู้เองว่าเราเป็นใคร

เรียนอะไร?”

บอกตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าจับเรามา ไม่งั้นคุณก็จะเอาแต่ถามแบบนี้ ซึ่งเราตอบไม่ได้...

“...!!!”

อาการหน้ามืดของคนป่วยทำให้ชานยอลต้องปรี่เข้าไปรับร่างบางเอาไว้ อ้อมกอดที่กระชับเข้าหาตัวทำให้คยองซูใกล้กันมากขึ้นอย่างไม่อาจเลี่ยง ทำไมต้องกลืนน้ำลายยามได้มองผิวแก้มเนียนละเอียด… ทำให้ต้องรู้สึกประหม่าเมื่อหัวใจเริ่มเต้นไม่ตรงจังหวะ… อาจจะไม่ใช่แค่คยองซูที่เสียหลัก บางคนในที่นี้ก็เริ่มเสียหลักไปบ้างแล้วอย่างไม่รู้ตัว

ชานยอลทำตัวไม่ถูกเมื่อคยองซูป่วยหรือร้องไห้ ไม่รู้จะทำอะไรยังไง ที่รู้แค่อย่างเดียวคือไม่สบายใจทุกครั้งที่เห็นแบบนี้

เจลลดไข้อยู่ไหน?”

ในกระเป๋า

หลังจากอุ้มคยองซูขึ้นมาวางไว้บนเตียงได้ก็หันกลับไปหาของสำคัญสำหรับคนตัวร้อน ซึ่งมันอยู่ในกระเป๋าที่เจ้าตัวชอบหิ้วไปมา แค่ได้สัมผัสตัวก็รู้แล้วว่าไข้ขึ้นอีก ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูดีขึ้นแล้วแท้ ๆ ชานยอลสอดมือไปใต้หน้าม้าที่ยาวปรกหน้า ก่อนจะเสยมันขึ้นเพื่อติดเจลลดไข้ให้ที่หน้าผากของคนที่กำลังนอนบีบผ้าห่มแน่น

สุดท้ายห้องเงียบ ๆ ก็กลับมาเป็นของคยองซูอีกครั้ง ชานยอลเดินออกจากห้องไปหลังจากนั้น ไม่มีคำพูดหรืออาการใด ๆ ที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดอีก ถ้าเป็นเมื่อก่อนคยองซูคงจะรู้สึกโล่ง แต่ทว่าครั้งนี้ดันรู้สึกเป็นห่วงที่อีกฝ่ายจากไปด้วยความไม่สบายใจ…





 

 

 

 

 

เช้าวุ่นวายที่สนามมีคนที่หัวใจว้าวุ่นเดินวนอยู่ในห้อง วันนี้เป็นวันเปิดตัวทีมรถแข่งและตัวรถราคาหลายร้อยล้านต่อสาธารณะ ความกระวนกระวายใจไม่ได้เกิดจากงาน เพราะมั่นใจในทีมว่าเตรียมการพร้อมแล้ว แต่มันเป็นเพราะใครบางคนดื้อจะมาสนามด้วยและไม่รู้ว่าตอนนี้หนีไปอยู่ที่ไหน

เจอมั้ย?”

ไม่ครับ ทะเลาะกันมาอีกเหรอครับเมื่อเช้า?”

นิดหน่อย

ซองแจต้องถามข้อมูลให้ครบ เพราะจะได้ทราบถึงสาเหตุการหายตัวไปของคยองซู วันนี้คนที่สนามเยอะจนไม่สามารถให้คนสแกนหาได้ง่าย ๆ คนนอกคนในเดินกันให้ควั่กไปหมด

แต่มั่นใจได้ครับว่ายังไม่ได้ออกไปข้างนอก

นายเอาอะไรมามั่นใจ เขาอาจจะอยากเข้าอยากออกตอนไหนก็ได้ด้วยซ้ำ

เมื่อกี้คุณหนูว่ายังไงนะครับ?”

ชานยอลไม่ตอบ แม้เมื่อครู่นี้เลขาควอนจะไม่ได้ยินเพราะตัวเองพูดขณะหันมากอดออกมองออกไปดูนอกหน้าต่างที่กลุ่มคนกำลังทยอยเข้ามานั่งประจำที่

อีกสิบนาทีผมจะให้คนมารับไปที่ห้องวีไอพีนะครับ

อืม

ชานยอลพบเจอสื่อไปบ้างแล้วนิดหน่อยเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ตอนนี้เลยเตรียมตัวไปดูรอบเปิดตัวกับแขกวีไอพีที่ห้องรับรองกระจก สายตาคมกำลังจ้องมองไปยังที่คนหลายพันที่นั่งอยู่ข้างล่างจากห้องทำงานของตัวเอง ร่างบางนุ่มนิ่มเป็นเป้าหมายที่อยากเจอเพราะคิดว่าคยองซูคงจะต้องอยากดูการแข่งรถ ไม่หนีออกไปนอกสนามแน่นอน

 

 

เวลาตามตารางถูกจัดสรรได้อย่างลงตัว แดดแรง ๆ ในสนามดูดร็อปลงนิดหน่อยเพราะเสียงเชียร์และการตอบรับของแฟนคลับที่ดังสนองคำถามต่าง ๆ ของพิธีกรมันดูร้อนและดุดันมากกว่า ประธานรูปหล่อนั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาว ท่าประจำยามคิดอะไรปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไขว่ห้าง นิ้วมือแคะหางคิ้ว…

แม่เข้าข้างในก่อนเลยครับ

“...?”

เสียงคุ้นหูดังขึ้นที่ช่องทางเดินตรงกลาง ก่อนชานยอลจะพบว่าเป็นพ่อกับแม่เลี้ยงและน้องชายที่เพิ่งมาถึง เจ้าของสนามลุกขึ้นโค้งให้บิดาอย่างสุภาพก่อนจะนั่งลงที่เดิมหลังจากพ่อประจำที่ยังแถวหน้าเหมือนกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ชานยอลลอบถอนหายใจนิดหน่อยอย่างเบื่อหน่าย รู้ว่าไม่อาจเลี่ยงที่ครอบครัวจะมาร่วมงานด้วย แต่ก็ไม่ชินสักทีที่ต้องออกงานพร้อมกัน ต้องทำเป็นเหมือนไม่ทะเลาะกัน ทั้ง ๆ ที่ปกติแทบไม่คุย แต่งานใหญ่ขนาดนี้นายกรัฐมนตรีไม่ยอมให้ลูกชายเสียหน้าแน่นอน เขาจึงต้องมาร่วมงานเปิดตัวด้วยไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน

กล้องสนามจับภาพผู้เข้าชมที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์โยนขึ้นจอใหญ่ไปเรื่อย ๆ ขณะรอเวลาให้ทีมงานเตรียมเครื่องยนต์และรถให้พร้อมโชว์ตัว ใครที่ตอบสนองกิจกรรมอย่างออกรสมักจะถูกฉายขึ้นจอใหญ่รอบสนาม รวมถึงบุคคลที่หน้าตาน่ารักด้วย…

“...!!!”

กล้องสนามจับหน้าใครบางคนขึ้นจอใหญ่ นั่นทำให้ปฏิกิริยาของคุณหนูชานยอลเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ความสนอกสนใจเด็กผู้ชายตัวเล็กที่กำลังยกขวดน้ำดื่มเรียกดวงตาหลายคู่ในห้องรับรองให้สงสัยในทันที เพราะปกติแล้วปาร์คชานยอลต้องนิ่งกว่านี้

ราเชลนั่งด้วยได้มั้ยคะ?”

“...?!”

มัวแต่สนใจเด็กที่อยู่บนจอจนไม่ทันได้สังเกตว่าที่คู่หมั้นที่มายืนอยู่ข้างที่นั่งของตัวเองแล้ว ชานยอลพยักหน้าให้ราเชลนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปมองจออีกรอบแต่เด็กที่ตัวเองกำลังตามหาก็หายจากจอไปเสียแล้ว

เมื่อกี้ภาพจากโซนไหน?”

ผมจะรีบเช็คให้ครับ

เลขาควอนที่นั่งเยื้องอยู่แถวหลังรู้งานรู้การต่อสายหาฝ่ายควบคุมการถ่ายทอดสดในทันที ชานยอลกอดอกก่อนจะพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดอย่างร้อนใจรอคำตอบ

พี่ชานยอลเป็นอะไรรึเปล่าคะ?”

อ๋อ...ไม่ได้เป็นอะไรครับ อยากดื่มอะไรมั้ยเดี๋ยวพี่ให้คนเอามาให้?”

ไม่ค่ะ

โอเคครับ

ชานยอลปรับสีหน้าเป็นสบาย ๆ แม้ใจจะไม่ได้รู้สึกแบบนั้น แต่เพราะหน้าที่ที่กำลังยืนอยู่มันจำเป็นจะต้องมีมาดมากกว่านี้ ปกติแล้วเรื่องอื่น ๆ ไม่เคยเข้ามาในหัวของลูกชายคนโตของนายกรัฐมนตรี ชานยอลมีเป้าหมายอยู่อย่างเดียวคือไม่ยอมให้นายองกับเซฮุนได้อะไรที่เหนือกว่า แต่ตอนนี้เรื่องอะไรเดิม ๆ ไม่เคยได้ยกมาคิดเลย เพราะกำลังหาคยองซูที่ปะปนกับคนหลายพันในสนามอยู่

โซน W ครับคุณหนู ตอนนี้ให้คนเฝ้าไว้เรียบร้อยครับ

โอเค

เมื่อรู้ว่าเจ้าตัวเล็กอยู่ในสายตาของคนของตัวเองแล้วถึงได้รู้สึกเบาใจ ต่อจากนี้จะได้ตั้งใจทำหน้าที่ประธานสโมสรของตัวเองให้ดี และพร้อมมากที่จะอวดโฉมลูกรักสีแดงเพลิงสู้สายตาสาธารณะ

“ฟิ้ววววว~~

รถคันสีแดงดำสวยงามที่สุดในสนามวิ่งด้วยความเร็วกว่าสามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง เสียงความเร็วที่วิ่งผ่าลมสูบฉีดเลือดในกายของท่านประธานให้วิ่งเร็วแข่งกับรถด้านล่าง ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ไม่รู้สึกภูมิใจกับผลงานของตัวเอง มันยังสร้างความตื่นตาตื่นใจได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“...!!!”

เมื่อพระเอกของงานถูกเปิดตัว เสียงเฮในสนามก็ดังขึ้นกล้องสนามจับภาพคิวปิดน้อยขึ้นจออีกครั้ง นั่นทำให้สายตาคมเข้มดำสนิทเบนไปมองมันทันทีอย่างไม่ละสายตา

เลขาประจำตัวที่นั่งอยู่ข้างหลังอมยิ้ม เพราะไม่เคยมีอะไรที่ชานยอลจะสนใจไปมากกว่ารถแข่ง แต่ตอนนี้หลักฐานใหม่ที่น่าสนใจมากกว่ากำลังมัดตัวคุณหนูของเขาแน่น ลูกสาวรัฐมนตรีก็เป็นดอกไม้แต่งห้องวีไอพีได้เมื่อเทียบกับของจริงที่อยู่ข้างนอก

รอยยิ้มกว้างของคนตาโตที่กำลังเฮฮาทำให้เจ้าของสนามคลี่ยิ้มตามอย่างห้ามไม่อยู่ ดีใจที่มีคนชื่นชอบผลงานของตัวเอง ดีใจที่มีคนชอบอะไรเหมือนกันจากใจจริง ไม่ใช่แค่ชอบเพราะเขาเป็นลูกนายกฯ






เกือบสองชั่วโมงแล้วหลังจบการเปิดตัวทีมแข่งที่คยองซูถูกกักตัวไว้ที่อัฒจันทร์โซน W โดยลูกน้องของซองแจ ซึ่งเจ้านายซองแจก็มีคนเดียว...เจ้าชานยอล!

“...?”

นึกถึงปุ๊บก็มาปั๊บ สงสัยจะอายุยืนมากทีเดียว การ์ดที่ทางเข้าโค้งให้คุณหนูตัวสูงในชุดที่ไม่ได้เรียบร้อยเหมือนเดิม ไม่มีเนคไทเส้นสีแดงสวยแบบเมื่อเช้า และกระดุมเสื้อก็ปลดต่ำลงมาสองสามเม็ดจนมากพอจะได้เห็นบางส่วนของกระดูกไหปลาร้า แขนเสื้อพับขึ้นลวก ๆ เพราะเลิกงานแล้ว

หนีเที่ยวได้ไกลแค่นี้เหรอ?”

เราไม่ได้หนี

อืม...จะว่าหนีก็ไม่ถูกเพราะคยองซูยังอยู่ใกล้กันแค่นี้ โชคดีที่เจ้าตัวสนใจรถแข่ง ไม่งั้นคงหนีออกไปจากสนามแล้ว อะไรบางอย่างในตัวคยองซูดึงดูดให้ชานยอลไม่มีสมาธิ ความแปลกหรือเปล่าที่ทำให้เจ้าตัวดู...น่าสนใจ

อะไรอะ?”

น้ำไง ซื้อมาคืนไม่ชอบติดหนี้ใคร

ขวดน้ำเปล่าถูกเปิดส่งให้เด็กตัวเล็กช่างเถียง เถียงไม่ลืมหูลืมตา เถียงไม่สนใจว่าพ่อแม่คู่กรณีเป็นใคร และมีอิทธิพลขนาดไหน คยองซูรับขวดน้ำมายกดื่มอย่างกระหาย ภาพตรงหน้าที่ชานยอลไม่ได้เห็นพร้อมคนอื่นตอนกล้องจับเขาได้เห็นมันอีกครั้ง เพราะตอนนั้นราเชลมาพอดี เลยต้องหาวิธีที่จะทำให้คยองซูหิวน้ำอีกโดยการให้อดอาหารไปเลยสองชั่วโมง เพื่อจะได้ภาพน่ามองขนาดนี้ คนอะไรกินน้ำได้น่ากินและทำให้รู้สึกกระหายตามไปด้วย

คุณต้องติดหนี้เราอีกเยอะ เตรียมตัวใช้หนี้ได้เลย

“...?”

เราจะสอนคุณเรื่องการเอาใจใส่ การดูแล การรู้จักให้ รวมถึงรักใครสักคน

คยองซูตั้งใจแล้วว่าถ้าหากทำให้ชานยอลตกหลุมรักราเชลด้วยกระสุนตกหลุมรักไม่ได้ ก็จะทำให้ทั้งคู่รักกันเอง แต่ก่อนอื่นต้องเช็คให้ชัวร์ก่อนว่าราเชลของคนพี่และคนน้องบ้านนี้เป็นคนเดียวกันหรือไม่

ก็กำลังทำอยู่นี่ไง

“...!!!”

“...?”

แค่ก ๆ ทะ...ทำอะไร

ชานยอลยกยิ้มมุมปากเมื่อจู่ ๆ คยองซูก็สำลักน้ำจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อทนเห็นอีกฝ่ายเปื้อนไม่ไหวจึงล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกงและเช็ดหยดน้ำที่ไหลเปื้อนตามลำคอขาวให้อย่างเบามือ ชานยอลลากไล้ดวงตาไปตามมืออย่างอ้อยอิ่ง... คยองซูกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อจู่ ๆ ก็เหมือนจะโดนแอทแทคจนหัวทิ่ม

ก็เอาใจใส่ ดูแล รู้จักให้ รวมถึง...

“...?!!”

          รวมถึงสละผ้าเช็ดหน้า

          “...!!!”



 

          อีตาบ้านี่!!!









สรุปตอนนี้ทุกคนตกหลุมเรานะคะ อิอิ

         

         












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 378 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,685 ความคิดเห็น

  1. #2650 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 08:08
    อีตาบ้าาาา
    #2,650
    0
  2. #2589 Luvcs (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 17:06

    เขินเปงที่สุด

    #2,589
    0
  3. #2542 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    หยอดเป็นขนมเลยน้าาาา
    #2,542
    0
  4. #2106 munkrishear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:32
    คือตกหลุมรักไปแล้วแต่ไม่รู้ตัว เลยไม่ค่อยได้ผลเท่าไรงี้ป่าวววว เขินนนน
    #2,106
    0
  5. #1812 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:53
    หยอดมากกว่าอีกสิ เจ้าชานยอล
    #1,812
    0
  6. #1259 PCY231 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:59
    พี่ชานยอลลลลลลลล หึ
    #1,259
    0
  7. #1183 fuji_far (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 02:14
    แน่ะๆๆๆ มีหยอดนะ เจ้าชานยอล
    #1,183
    0
  8. #1166 C Griffin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 03:09
    ดีที่สุด!!!!
    #1,166
    0
  9. #937 kyungmin___ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 15:13
    "ก็กำลังทำอยู่นี่ไง".. .
    ป่าบเข้าให้!! ฮุกที่หนึ่ง
    #937
    0
  10. #757 TiNa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 11:20
    แต่มีคนตกหลุมรักกันนะคะ อิอิ
    #757
    0
  11. #754 mobic (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:47
    เจ้าชานยอล!!! แบบนี้เรียกว่าจีบน้องโต้งๆได้มั้ยเนี่ย เขินจริงวุ้ย!! คุณคิวปิดจะปิดยังไงหล่ะทีนี้
    #754
    0
  12. #703 Changmanka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:16
    ดีดดดดด ดิ้นนนนนน 😭😭😭💓💓💓
    #703
    0
  13. #684 Beautifuleyes (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:59

    เขินมากกกกก><

    #684
    0
  14. #679 kyungsom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 08:03
    ไม่ตกหลุมรักเพราะรักอยู่แล้วป่ะคะ อิอิ
    #679
    0
  15. #678 neeen_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 01:05
    ที่กระสุนไม่ได้ผลเพราพตาพี่รักน้องอยู่แล้วสินะน่อววว ปล.อิพี่โคตรจะเก๊ก5555
    #678
    0
  16. #677 Slyly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:37
    เจ้าชานยอลเริ่มจะรักคนเป็นแล้ว น้องเขินจนสำลักน้ำแล้วนะนั่น
    #677
    0
  17. #676 momylove78 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:34

    คือ เขินไง อ่านไปลุ้นไปเขินไป ชานยอลแลอ่อนโยนขึ้นเมื่ออยู่กับคยอง

    #676
    0
  18. #674 Rabbit of Wolf (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 20:42
    คือบับ ลูกกระสุนนั่นไม่จำเป็นเลยอ่ะ เพราะชานยอลรักเจ้าคิวปิดน้อยอยู่ก่อนแล้ว????
    #674
    0
  19. #673 Pawina1421 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:27
    น่ารักที่สุดเลย ตกหลุมรักไรท์เตอร์5555
    #673
    0
  20. #672 meena2560 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 19:20
    มันจะน่ารักเกินไปแล้วนะเจ้าคิวปิดน้อย
    #672
    0
  21. #671 MYCUTEBOY0112 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 14:37

    กรี๊ดดดด!!!!! คุณชานยอลทำไมถึงอยากให้น้องดื่มน้ำให้ดูน้าาาา บ้าาา แก!!!! เขิน
    #671
    0
  22. #670 0412BD (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 12:55
    น่ารักกกกก
    #670
    0
  23. #669 Beeyourbear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 01:01
    น้องงงงงแสนน่ารักกกกก
    #669
    0
  24. #668 time2spring (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:00
    เขินนนน ;——;
    #668
    0
  25. #667 wunnk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 14:13
    น่ารักที่สุดเลยยย เขินๆๆๆๆๆ
    #667
    0