{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 4 : One And Only - Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59

ก้มหน้างับเบอร์เกอร์เข้าปากอีกคำและคำนี้กัดได้เนื้อและชีสมาด้วยดวงตากลมถึงได้เบิกกว้างและเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่นั่งหนีบขาเขาเอาไว้อยู่ ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติชานยอลคงหนีบเขาเอาไว้แบบนี้ไม่ได้แน่ ๆ

"อร่อยใช่มั้ย?"

"..."สบจ้องนัยน์ตาสีดำสนิทนิ่งก่อนจะเคี้ยวอาหารในปากตุ้ย ๆ แทนคำตอบของคำถามเมื่อครู่

"เปื้อนหมดแล้ว..."

"...!!!" คุณหมอหนุ่มสอดมือเข้าฮู้ดแนบข้างแก้มขาวใสก่อนจะใช้หัวแม่มือเช็ดคราบมาสตาดที่เปื้อนมุมปากออกจากริมฝีปากอิ่มสวยให้ ดีโอรีบเบี่ยงใบหน้าหนีฝ่ามือของคนตรงหน้าอย่างอัตโนมัติทันทีด้วยความตกใจ ดวงตากลมหลุบต่ำลงมองค้างที่ขาเก้าอีกของอีกฝ่ายนิ่ง...

"อันนี้ได้ผลสินะ ฮ่า ๆ"

พวงแก้มขาวใสมีเลือดฝาดเฉดตามหน้าแก้ม แบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าชายน้อยกำลังรู้สึกเช่นไร ชานยอลยื่นแก้วโคล่าที่มีหลอดเสียบอยู่ให้ดีโอก่อนเจ้าตัวจะหันไปวางเบอร์เกอร์ลงถาดและเปลี่ยนมาถือแก้วน้ำแทน

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาสบตาชานยอลจึงเอื้อมไปหยิบแก้วของตัวเองขึ้นมาถือไว้เช่นกัน งับหลอดสีขาวขึ้นดูดของเหลวรสซ่าให้ดูเป็นตัวอย่างเพราะมีประสบการณ์มาหลายรอบที่เห็นว่าดีโอจะจ้องมองดูเขาก่อนจะลงมือทำอะไร ๆ เองเสมอ

"...?"

ยิ้มร่ากับภาพที่ได้เห็นตรงหน้าอย่างอดไม่ได้ก็ดีโอเล่นงับหลอดเอาไว้เฉย ๆ โดยไม่ออกแรงดูดแต่ดันทำคิ้วขมวดเมื่อโคล่าไม่ยอมไหลขึ้นมาเหมือนกับของชานยอล

"ดูดสิคุณ"

ช้อนสายตาขึ้นมองตามเสียงสูดลมเข้าปากจากร่างสูงโดยที่ยังไม่ย่อมละห่างจากหลอดกลม ๆ เมื่อเห็นตัวอย่างอีกรอบแล้วจึงออกแรงดูดบ้างแต่โคล่าก็วิ่งขึ้นมาแค่ครึ่งทางเท่านั้นเจ้าตัวก็หมดลมมันจึงไหลลงแก้วตามเดิม

“ดูดแรง ๆ สิ”

"แค่ก ๆ แค่ก ๆ"

สำลักโคล่าเพราะรอบนี้ใช้แรงเกือบทั้งหมดเพื่อจะดูดน้ำให้ขึ้นจากแก้วมาตามหลอดแต่มันมากเกินไปเจ้าตัวถึงสำลักจนน้ำหูน้ำตาไหล

"ฮ่า ๆ คุณนี่เป็นคนประเภทไหนเนี่ย?"

รีบใช้กระดาษทิชชู่เช็ดโคล่าออกจากใบหน้าของคนตัวเล็กออกให้อย่างเบามือแต่ก็ยังไม่หยุดขำเสียทีจน...

"เห้ย!"

"เอาคืนไป"

ผลักแก้วกระดาษที่บรรจุโคล่าเอาไว้จนเกือบเต็มใส่หมอปาร์คอย่างเดือดดาลจนมันหกใส่อีกฝ่ายทั้งแก้ว มันใช่เรื่องที่ไหนมาแกล้งเขาแบบนี้ตั้งใจแน่ ๆ ชานยอลจะต้องตั้งใจแกล้งเขาตั้งแต่แรกถึงได้เสียบพลาสติกนุ่ม ๆ สีขาวทรงยาวมาในแก้วแบบนั้นเพราะรู้ว่าเขาใช้ไม่เป็น

"เดี๋ยว ๆ เดี๋ยวสิคุณ!"ซับน้ำออกจากเสื้อผ้าของตนได้แค่เล็กน้อยก็ต้องรีบลุกออกจากที่นั่งและเดินตามดีโอออกจากร้านไปในทันที

"ปล่อย!"

สะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของชานยอลได้เป็นผลสำเร็จก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้าอย่างไม่คิดหลบ เขาเป็นถึงเจ้าชายของควิ้นต์นะเรื่องศักดิ์ศรีย่อมมาเป็นที่หนึ่งแต่ชานยอลดันมาขำต่อหน้าเขาเพราะขบขันกับเรื่องที่เขาทำไม่เป็น แบบนี้มันยังเหลืออะไรค้ำคอเขาอยู่อีก

"เป็นอะไร...โกรธรึไง?"

"...!!!"

"ก็มันขำนี่"

"...!!!"

"เจ๊ากันสิคุณก็เทน้ำใส่ผมเหมือนกัน สาว ๆ ในร้านขำกันทุกโต๊ะผมเสียลุคนะคุณแบบนี้จะรับผิดชอบยังไง?"

"จะมาเรียกร้องอะไรในเมื่อคุณเริ่มก่อน"

"โอเค ๆ ไม่เรียกร้องก็ได้แต่คุณจะเดินไปไหนมาไหนตามใจชอบแบบนี้ไม่ได้ จนกว่าจะติดต่อญาติได้คุณต้องอยู่กับผมเพราะคุณเป็นคนไข้ของผม"

 

 

ชานยอลแวะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงพยาบาลเพราะชุดก่อนที่เคยใส่มันเหนียวคราบโคล่าที่คนตัวเล็กเทใส่เต็มไปหมด

"ถ้าไม่รักษางั้นกลับบ้านนะ"

“แกร๊ก~”กดเหล็กล็อกจากเข็มขัดนิรภัยลงช่องเสียบดังแกร๊กเพื่อบ่งบอกว่าเขาจะไม่ลงจากรถเพื่อไปเข้ากระบวนการรักษาตามที่อีกฝ่ายต้องการอย่างแน่นอน...เพราะเขาไม่ได้ป่วย

รถยนต์เคลื่อนไปเรื่อยบนท้องถนนระหว่างทางกลับบ้านต้นหนาวที่อากาศเย็น ๆ แบบนี้พระอาทิตย์ดวงใหญ่จึงกำลังจะลาลับขอบฟ้าเร็วกว่าฤดูอื่น ๆ แสงสีส้มสาดกระทบผิวของแม่น้ำประกายระยิบระยับน่าจับตา ถึงจะไม่ได้ต่างจากที่ควิ้นต์มากนักแต่...คนที่อยู่ข้างกันตอนนี้นั้นช่างแตกต่าง ภาพวันเก่า ๆ ที่เคยเดินเล่นกับใครคนหนึ่งผุดเข้ามาในหัว เป็นวันที่ตะวันเกือบจะลาลับเช่นนี้แหละเรียบแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่ากลางเมือง วันที่ได้ออกไปเดินเล่นกับเซนเป็นครั้งแรกกับความรู้สึกที่มากกว่าเพื่อนหรือองครักษ์

 

 

เราคิดถึงนายเซน...

 

 

แอบมองใบหน้าเศร้าสร้อยของคนที่นั่งมองข้างทางเล็กน้อยก่อนจะตีไฟเลี้ยวเข้าจอดที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในระแวกบ้าน

“หลังเลิกงานบางวันผมก็มาเดินเล่นที่นี่”

“...”

“ถ้ารู้สึกไม่สบายใจมันช่วยได้นะ”

เอ่ยกลอมให้อีกฝ่ายลงมาเดินเล่นด้วยกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนดีโอจะยอมเดินตามลงมาอย่างไม่อิดออดเพราะสนใจบรรยากาศรอบ ๆ แต่นั่นไม่ได้หมายรวมถึงชานยอลแต่อย่างใด...

ตั้งแต่เจอกันทุกครั้งจะเป็นดีโอที่เดินตามเขาเสมอแต่ครั้งนี้ได้ลองเปลี่ยนมาเดินข้างหลังคนตัวเล็กดูบ้างก็พบว่าเขาอยากจะลองเดินตามดีโอแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่อยากหยุด คนตรงหน้าไม่ใช่เพียงมองออกยากแค่ภายนอกหากแต่ข้างในจิตใจก็ดูซับซ้อนไม่ต่างกัน ดูเป็นคนนิ่ง ๆ แต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อหรือไม่น่าสนใจมันกลับให้ความรู้สึกในทางตรงกันข้ามคือน่าสนใจมาก ๆ ดูเป็นคนเอาแต่ใจไหม? ก็ไม่...แต่ก็ทำตามแต่ใจบางในบางเวลาเหมือนกับเคยชินและคิดว่าที่กระทำไปนั้นไม่ผิดและเจ้าตัวก็ไม่รู้สึกผิดจริง ๆ

“...!!!

“อย่าไปเดินบนทางจักรยานสิคุณ”

“คุณชื่ออะไร?”

ขมวดคิ้วฉับในทันทีหลังฝ่ายที่ตนเพิ่งจะเขาไปดึงออกมาจากการที่เกือบจะโดนจักรยานชนอย่างหวุดหวิดเอ่ยถามชื่อเสียงเรียงนามแทนที่จะเป็นขอบคุณหรืออะไรประมาณนั้นมากกว่าการจะมาถามชื่อกันแบบนี้

“ชานยอล...ปาร์คชานยอล”

“หมอปาร์ค...?”

“ใช่หมอปาร์คจะเรียกแบบนั้นก็ได้ใคร ๆ เขาก็เรียกกันก็ผมเป็นหมอนี่”

ดีโอแกะข้อมือของตัวเองออกจากมือหนาของชานยอลเมื่อได้รับคำตอบที่ต้องการก่อนจะออกฝีเท้าเดินไปตามทางเท้าเพราะเพิ่งได้เรียนรู้มาอีกอย่างว่าทางเดินเมื่อครู่เป็นของพาหนะสองล้อที่เรียกว่าจักรยานและมันอันตรายหากเดินบนนั้น

“คุณ...”

“หื้ม?”

ลมหายใจขาดห้วงไปครู่หนึ่งเมื่อเพิ่งได้รับท่าทีที่ดูผ่อนคลายและอ่อนลงในอีกมุมที่แตกต่างจากดีโอ น้ำเสียงที่ส่งให้กันมันทุ้มนุ่มน่าฟังแม้จะเป็นแค่เสียงสั้น ๆ ในลำคอที่ใช้แทนประโยคคำถามในแบบที่ใคร ๆ ก็ใช้กันแต่ก็ดูพิเศษ ตอนนี้เลยทำให้ลืมไปแล้วว่าเมื่อครู่กำลังจะถามอะไร...

“เอ่อคือ...ถ้าคุณไม่ได้ป่วยแล้วทำไมถึง...”

“เราไม่สามารถบอกเรื่องของเรากับคุณได้มากนักแต่ที่บอกได้คือเรามาตามหาของบางอย่างที่หายไปนานและมันมีค่ากับเรามาก”

“อะไร?” น้ำเสียงเย็นเหยียบของชานยอลเอ่ยถามออกไปขณะที่กำลังจ้องมองใบหน้าสวยหวานของดีโอโดยที่อีกฝ่ายก็ประเมินไม่ได้ว่าคุณหมอกำลังคิดอะไรเพราะมันนิ่งเกินไป

“บอกไม่ได้”

“ก็เผื่อจะได้ช่วยหาไง”

“คุณเชื่อ...เรื่องเวทมนตร์มั้ย?”ดีโอขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะเอ่ยถามชานยอลเบา ๆ เพื่อให้ได้ยินกันเพียงสอง

“ฮ่า ๆ ใครเขาจะเชื่อ...ผมบอกแล้วว่าคุณป่วย”

“...!!!

ร่างเล็กกำลังจะถอยห่างหลังจากขยับเข้าไปบอกแล้วแต่อีกฝ่ายไม่เชื่อ แต่ฝ่ามือหนาใหญ่ก็โอบรั้งรอบเอวบางเอาไว้เสียก่อนที่ทั้งคู่จะเปิดช่องว่างให้อากาศมากกว่านี้...

“แต่ถ้าคุณพิสูจน์ได้...ผมก็จะเชื่อ”

เสียงกระซิบแผ่วเบามาพร้อมกับลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดใบหูทำให้ก้อนลมเล็ก ๆ วิ่งลิ่วขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง...ใกล้เกินไป

“อยากพิสูจน์มั้ยล่ะ?”

 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก ตึก ตัก!

 

 

ก้อนเนื้อในอกกำลังเริ่มสูบฉีดเลือดเร็วขึ้นแรงขึ้นเพียงเพราะชานยอลถอยใบหน้าออกห่างเลยทำให้เขาสามารถมองเห็นนัยน์ตาสีดำสนิทคู่สวยที่เคยบอกไปแล้วว่ามันคล้ายจะมีอะไรบางอย่างในนั้นแต่ก็ไม่มี...

“อ่าว...ไอหมอ?”

          ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มที่มีเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนถูกเช็ตให้ตั้งขึ้นเปิดเผยให้เห็นหน้าผากกว้างและเรียวคิ้วโค้งสวยได้รูป ริมฝีปากรูปกระจับสีแดงระเรื่อรับกันได้พอดีกับจมูกโด่งรั้นที่มีหมุดเล็ก ๆ เจาะอยู่ที่ปีกจมูกข้างหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขาทั้งคู่ช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อน

          “ปกติวันหยุดต้องนอนอยู่บนเตียงไม่ใช่เหรอวะแล้วนี่...?”เบนสายตามามองคนตัวเล็กในอ้อมกอดของนายแพทย์ตัวสูงนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปมองหน้าคู่สนทนาตามเดิม

          “...!!!

          “ไม่ขัดจังหวะได้มั้ยวะคนเขากำลัง...”

          หัวร้อนทันทีเมื่อเพื่อนสนิทเดินเข้ามาขัดจังหวะเวลาที่กำลังหาวิธีที่จะทำให้ดีโอใจเต้นแรงเพราะเขาเอาไว้ก่อนเลยทำให้ฝ่ามือเล็ก ๆ รีบดันตัวออกจากอ้อมแขนของเขาในทันที

          “ดูหน้าน้องเขาแล้วเหมือนไม่อยากเล่นกับแกเลยว่ะ บอกแล้วว่ามันต้องมีสักคนแหละที่ไม่ชอบลูกหยอดหวานเจี๊ยบ”

          “ไม่ช่วยก็ไม่ต้องเบรกโว้ย!

          ชานยอลแว๊ดใส่เพื่อนของตัวเองทันทีแต่อีกฝ่ายก็ไม่สนใจ เดินตรงดิ่งพร้อมคลี่ยิ้มบางเข้าหาร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างชานยอลในทันทีก่อนจะ...

          “สวัสดีครับผมทรอย

          “...!!!

          ดีโอรีบชักมือออกจากฝ่ามือหนานุ่มของผู้มาใหม่ในทันทีเมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็ยกหลังมือเขาขึ้นไปจูบโดยที่ไม่ขออนุญาตและเขาเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว

          “แล้วคุณ?”

          “ไม่ต้องตอบ!

          ชานยอลรีบร้อนยกมือกั้นดีโอจากเพื่อนตัวสูงของตนในทันทีเพราะทรอยก็ร้ายไม่ได้น้อยไปกว่าเขาสักเท่าไหร่หรอกในเรื่องพวกนี้ แต่เพราะลุคแบดบอยของทรอยเลยทำให้ผู้หญิงติดเจ้าตัวเอาง่าย ๆ แต่กับเขานั้นหมดไปไม่รู้กี่คำหวาน

          “ขี้หวงว่ะปาร์คก็น้องเขาไม่เล่นด้วยแล้วนี่หว่า”

          “ให้เขาอยู่ด้วยแล้วกันนะช่วงนี้”

          “ที่บ้านเหรอ? โห่ร้ายนี่หว่า” ไม่เคยเห็นเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกันมานานหลายปีพาใครเข้าบ้านสักคนและทรอยเองก็ไม่เคยเช่นกัน ทั้งคู่อาศัยอยู่ด้วยกันมาเกินสิบปีแล้วแต่เพราะต่างคนก็ต่างงานยุ่งอีกคนเลยนอนโรงพักและอีกคนก็นอนที่โรงพยาบาลกันไปตามระเบียบ

          “แกไม่ต้องกลับบ้านบ่อย ๆ ก็ได้นะ”

ทรอยเป็นนักสืบเลยต้องใช้เวลาทำงานเกือบจะทั้งวันทั้งคืนในการตามสืบเรื่องนู่นเรื่องนี้ไปเรื่อยกับทีมของเขา ที่บ้านจึงมีชายโสดบ้างานและฝีมือดีในสายอาชีพอาศัยอยู่ชายคาเดียวกันแต่ตอนนี้กำลังจะมีอีกคนที่กำลังจะเข้าไปร่วมหัวจมท้ายในบ้านหลังโตบนเนินเขา

         



          ดีโอนั่งเล่นอยู่ที่ชิงช้าข้างบ้านมานานหลายชั่วโมงแล้วเพราะด้านในบ้านที่ห้องนั่งเล่นสองหนุ่มกำลังนั่งดูกีฬาชนิดหนึ่งที่คนหลายคนวิ่งไล่ลูกกลม ๆ ไปทั่วสนามหญ้าสีเขียวบนวัตถุสี่เหลี่ยมโค้ง ๆ ขนาดใหญ่ที่ส่งเสียงได้ มันหนาวหูเกินไปและเขาก็ไม่สนใจจะดื่มแอลกอฮอล์บรรจุกระป๋องที่ทั้งสองคนยกดื่มกันจนวางเกลื่อนพื้นเกือบยี่สิบกระป๋องแล้ว

          เสียงดังลอดผ่านประตูบานเลื่อนก่อนจะเงียบลงเมื่อชานยอลเลื่อนปิดมันไว้ดังเดิมหลังเดินเท้าเปล่าออกมาหาเขาข้างนอก

          “เข้าไปในห้องนอนก็ได้นี่คุณ ข้างนอกมันหนาวนะเดี๋ยวเป็นหวัด”

          “...”

          หันมาสบตาชานยอลแว่บหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจแสงไฟของเมืองใหญ่ยามราตรีที่มองยังไงก็ไม่เบื่อ บางที่เอ็กซ์ตร้าหลายคนไม่กลับไปอาจเพราะหลงเสน่ห์ของที่นี่ก็ได้ก็มันสวยซะขนาดนี้ แถมของกินก็อร่อยและการเดินทางก็เป็นเรื่องง่ายเหลือเกินสำหรับที่นี่

          “มา ๆ เร็ว ๆ ถ้าเป็นหวัดแล้วต้องเอ็กซเรย์นะ”

          ดีดตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะมองค้อนร่างสูงและเดินผ่านเข้าไปในตัวบ้านทันที ขายาว ๆ จึงก้าวตามคนตัวเล็กไปติด ๆ ดีโอทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนนุ่มที่เมื่อคืนเขาใช้นอนก่อนจะจ้องหน้าคนที่เดินตามเข้ามาอย่างไม่วางตา

          “เดี๋ยวผมไปนอนกับไอทรอยก็ได้ จากนี้ก็ใช้ห้องนี้แล้วกัน”

          หลักจากยืนมองดูคนตัวเล็กอยู่ครู่หนึ่งแต่อีกฝ่ายก็ไม่พูดอะไรเจ้าตัวถึงได้เดินออกมาข้างนอกและได้ยินเสียงล็อกประตูตามหลังมาติด ๆ เจ้าชายน้อยเริ่มใช้เวทมนตร์ให้ความสะดวกกับตัวเองหลังจากที่ห่างจากมันมานานเป็นวันในการล็อกประตูและปิดผ้าม่าน จริง ๆ ตอนแรกเขากะว่าจะไม่ใช้มันที่นี่แต่ทุกอย่างดูอยากเกินไปเวลาไม่มีเวทมนตร์ที่เขาเคยชินที่จะมีมันอยู่ด้วยมาตั้งแต่เกิด

 





          กลิ่นหอมของอะไรบางอย่างปลุกให้ร่างเล็กบนเตียงลืมตาตื่นเพราะทนไม่ไหวแล้วกับกลิ่นหอมติดจมูก ผ้าห่มผืนหนาเคลื่อนออกจากร่างเล็กเองรวมถึงผ้าม่านก็เปิดรับแสงแดดอ่อน ๆ ของยามเช้าเองเช่นกันจากฝีมือของคนบนเตียง

          ผลักบานประตูออกมาข้างนอกก็เจอสองหนุ่มนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์หน้าห้องครัวพร้อมกับแก้วกระเบื้องสีขาวที่มีกลุ่มควันขาว ๆ ลอยอยู่บนปากแก้วที่ชานยอลถืออยู่ สืบเท้าเข้าใกล้ทั้งคู่ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามกันกับชานยอลและทรอย...

          “อยู่บ้านคนเดียวได้มั้ย? พวกผมต้องออกไปทำงาน”

          “อื้ม”

          ดวงตากลมมองตามแก้วคาปูชิโน่ที่ชานยอลยกขึ้นจรดริมฝีปากอย่างไม่วางตาจนทรอยต้องขำออกมาน้อย ๆ กับอาการของเพื่อนร่วมบ้านคนใหม่

          “อยากได้กาแฟเหรอ?”

          “กาแฟเหรอ?”เอ่ยทวนชื่อของเหลวสีน้ำตาลนมที่มันส่งกลิ่นหอมเข้าไปถึงข้างในห้องอีกรอบพร้อมกับรับแก้วที่ทรอยลุกขึ้นไปชงให้มาไว้ในมือ

          เจ้าชายน้อยทำใบหน้าเหยเกทันทีหลังได้ชิมกาแฟที่มีกลิ่นหอมไหม้น่าทานแต่รสชาติกลับไม่เป็นที่ถูกใจสักเท่าไหร่จึงเลื่อนแก้วที่เพิ่งได้ไปข้างหน้าเล็กน้อยและเปลี่ยนมามองดูนมกล่องของรสหวานของทรอยแทน

          “เขาไม่ชอบกาแฟว่ะ ฮ่า ๆ แกไม่ได้ไปต่อไอปาร์ค”รอบนี้เป็นชานยอลที่เดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบนมกล่องออกมาให้เจ้าชายตัวน้อยแทน กำลังจะเสียบหลอดดูดให้แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าครั้งล่าสุดที่ดีโอใช้หลอดมันเป็นยังไงเลยเปลี่ยนไปหยิบแก้วใสทรงยาวมาเทนมให้แทน และดูเหมือนว่าดีโอจะชอบนมเหมือนทรอยจริง ๆ เพราะยกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว

          “...!!!”ยกมือขึ้นปัดฝ่ามือของชานยอลเมื่ออีกฝ่ายยื่นเข้ามาหวงจะช่วยเช็ดคราบเปื้อนที่ริมฝีปากให้และเป็นฝ่ายยกมือขึ้นเช็ดมันด้วยตัวเอง ทรอยมองดูใบหน้าของเพื่อนสนิทนิ่งเพราะมุกนี้มันไม้ตายของชานยอลแต่คนตัวเล็กตรงหน้าดันไม่ชอบเอาเสียได้

          “งั้นก็อยู่บ้านนะ ทรอยจะกลับมาบ่าย ๆ แต่ผมจะกลับค่ำ ๆ อาบน้ำซะด้วยห้องน้ำอยู่นั่นชุดก็เลือกเอาในตู้...”

          ดีโอพยักหน้าให้คนออกคำสั่งน้อย ๆ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นและเดินออกไปที่สวนข้างบ้านในทันทีโดยไม่อยู่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ

          “ฮ่า ๆ ชอบว่ะไปเก็บมาจากไหนวะ?”

          “เก็บบ้าอะไรล่ะ! หล่นลงมาเหมือนแกนั่นแหละ”

          “ว่าไงนะ?”

          “เออ! หล่นลงมาจากไหนไม่รู้”

 

 

          หลังจากพากันออกจากบ้านไปไม่นานทรอยก็วนรถกลับเข้าบ้านมาอีกรอบเพราะต้องการจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง กระโดดข้ามรั้วบ้านมาโดยที่ไม่เปิดประตูเหล็กเพราะกลัวจะเสียงดัง ค่อย ๆ หลับตาลงตั้งใจฟังอะไรบางอย่างอย่างใจเย็นแต่ก็เงียบสนิทไม่มีเสียงอะไร...เดินลัดเลาะอ้อมไปที่สวนข้างบ้านเงียบ ๆ ก็ไม่พบคนตัวเล็กที่เขากำลังมองหา

          “...!!!

 แต่เมื่อมองเข้าไปในบ้านก็เจอกล่องนมที่กำลังเทตัวเองลงแก้วได้โดยที่ไม่มีใครถือ! ร่างเล็กเดินออกมาจากห้องก่อนจะวาดมือขึ้นในอากาศให้แก้วนมทรงสูงลอยดิ่งมาหาตัวเองที่กำลังจะเดินออกมาที่สวนข้างบ้าน

“เพล้ง!!!

แก้วนมตกกระทบพื้นกระจายไปทั่วพื้นบ้านเมื่อสายตาต้องเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของนักสืบหนุ่มรูปหล่อที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงจ้องมองเขาอยู่ที่สวนนอกบ้าน รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นน้อย ๆ ขณะสืบเท้าเข้าใกล้ประตูกระจกบานใหญ่และค่อย ๆ เปิดมันออกทักทายคนตัวเล็กด้วยรอยยิ้มเย็น

“สวัสดีเอ็กซ์ตร้า”




#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1338 Baby_5766 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 02:50
    หล่นลงมาเซมๆ

    ดีร้ายไม่รู้555
    #1,338
    0
  2. #1337 Baby_5766 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 02:50
    เอ็นดูความเป็นน้อง
    #1,337
    0
  3. #1301 - cherish 。 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 00:38
    คือพี่เค้าไม่ได้แกล้งอะไรหนูเลยลูกก ;-; อย่าเพิ่งไปโกรธพี่เค้าแบบน้านน55555555 สงสารพี่มาก น้องไม่ชอบใจในมุขพี่ซักอย่าง ส่วนทรอย ก็เป็นเอ็กซ์ตร้าสินะ ไม่งั้นไม่รู้จักหรอก แต่แบบว่า อย่าร้ายเลยนะ ;-; ได้ป่ดดด
    #1,301
    0
  4. #1254 Riyachoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 09:21
    น้องงงงงกลัว X - ray เอ็นดู
    #1,254
    0
  5. #1228 Hanami_jelly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:27
    งื้อออ น้องดูดหลอดไม่ได้อ่ะ 555555
    #1,228
    0
  6. #1189 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 07:11
    ความศีลเสมอในการเต้าะของคุ่หุปั้กทอยยย55555 เอาล้าวววเจ้าชายน้อยเจอพวกแร้ววว จะดีจะร้ายรอดูววววว
    #1,189
    0
  7. #1158 chicken (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 16:58
    แล้วทรอยเป็นอะไรรร คิดไว้ว่ามาอย่างเป็นมิตรซะอีก หล่นลงมาเหมือนกันด้วยย
    #1,158
    0
  8. #1130 Monsday (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:19
    ทรอยนี่น่ากลัวมั้ย อย่าร้ายนะเพราะชื่อหล่อ แฮ่ๆ
    #1,130
    0
  9. #673 DDYO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:00
    ม่ายยยยยย อะไรอ่ะทรอยก็เป็นเอ็กซ์ตร้าหรอ แหล่วๆๆๆๆๆๆ เอาแล้ว เป็นเจ้าชายน้อย อย่าทำอะไรน้องนะ!
    #673
    0
  10. #494 SirimaHongngam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 18:50
    ทรอยก็เป็นแบบดีโอหนอเนี๊ยแล้วทำไมไม่รู้จักกัน อ่านต่ออออ
    #494
    0
  11. #378 TiNa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 12:35
    งืออออ ทำไมต้องยิ้มเย็น เป็นพวกเดียวกันอะป่าวนี่
    #378
    0
  12. #303 Tongdchr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 14:03
    เจอพวกว่ะ
    #303
    0
  13. #294 Mys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 01:44
    อ้าว ทรอยก็เป็นเอ๊กซ์ตร้าเหมือนกันเหรอนี่

    อะไรยังไง ข้างกายชานยอลมีเอ๊กซ์ตร้าถึงสองคน



    #294
    0
  14. #285 [SHF]S.B.M.L. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:10
    ทรอยคือใครนะ อยากรู้ เซนที่ว่านี่คือโอ เซฮุนป่ะคะ อิอิ
    #285
    0
  15. #253 bee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 02:01
    มุขพี่ชานแป้กหมดเลย ดีโอไม่มีอาการใจเต้นกับพี่เลยค่ะ555

    ทรอยจับได้ซะแล้ว พวกเดียวกันใช่มั้ยเนี่ยย?
    #253
    0
  16. #115 Minimin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 09:57
    ชอบดีโอมากเลย น่ารักกกกกกกกก โอ้ยยยใจบาง หลงรักเรื่องนี้แล้วน่าติดตามมากๆค่ะ สนุก
    #115
    0
  17. #111 Laksika_xol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:58
    ชอบคนแบบพี่ทรอย งื้อออพี่เขาเป็นเอ็กซ์ตราใช่ไหม
    #111
    0
  18. #97 babariaba (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 10:48
    ทรอย หนูจะเป็นคอยช่วยดีโอใช่มั๊ย งี้ชานยอลก็เป็นคนธรรมดาน่ะสิ ลุ้นอั
    #97
    0
  19. #83 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 10:09
    ยังไงล่ะ นี้ทรอยเป็นคนดีมั๊ยเนี้ย ลุ้นน รอนะคะไรท์
    #83
    0
  20. #82 chachanityns (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:44
    รอนะคะรออออ
    #82
    0
  21. #81 chachanityns (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:43
    ทรอยนี่พวกเดียวกับดีโอสินะ แต่ทำไมรู้สึกแปลกๆ อย่าร้ายนะทรอย
    #81
    0
  22. #80 Action!! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 21:45
    อ้าววว ทรอยพวกเดียวกันนิ่ ทำความเคารพซะนี่เจ้าชายเลยนะ
    #80
    0
  23. #79 LoveD.O. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 20:45
    เฮลโหลลลลลลลลล โป๊ะแตกล่ะ ทรอยมาดีมาร้ายเนี่ย
    #79
    0
  24. #78 BunnyAB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 17:44
    เชรดดดด เอาแล้วไง
    #78
    0
  25. #77 seasea14 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 12:20
    โอ้ยสนุกๆๆๆ ทรอยก็เอ็กซ์ตร้าใช่มั้ย ชานก็ต้องรู้บ้างสิ ฮอลล รีบมาต่อนะคะ ติดตามมมม
    #77
    0