{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 31 : Special Chapter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60

          วันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่ได้นับเพราะทุกวันนั้นมีความสุขมากจนไม่ได้สนใจ หลังแต่งงานคิงส์บนโลกและคู่ชีวิตกลับมายังโลกมนุษย์เหมือนเดิมตามที่ตั้งใจ ส่วนบ้านที่ใช้เป็นเรือนหอก็ยังเป็นหลังเดิมและมีเจ้าบ้านสองคนเหมือนเดิมคือหมอปาร์คและนักสืบทรอย...

          “ติ๊งหน่องติ๊งหน่อง!

          “น้อง! ใครมาหน้าบ้าน”

          ตะโกนเรียกเจ้าชายน้อยที่น่าจะนอนอยู่ในห้องนอนขณะที่ตนกำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่นานนักก็เห็นคนตัวเล็กวิ่งหน้าตั้งถือเครดิตการ์ดของหมอบ้าออกไปนอกบ้าน แน่นอนว่าไม่ต้องเดาก็รู้เพราะทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละสามสี่วันหากดีโออยู่บ้านก็ต้อง...กินซูชิ และยังคงใช้ตะเกียบไม่เป็นดังเดิมทุกวันนี้เลยใช้มือแทนไปแล้วเมื่อชานยอลไม่อยู่ช่วย

          “กินมั้ย?”

          “ไม่ล่ะเชิญตามสบาย เดี๋ยวจะออกไปกินข้าวกับเพื่อน”

          จริง ๆ ตอนนี้ก็เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้วซึ่งอีกครู่ชานยอลคงจะมารับดีโอไปทานข้าว แต่เด็กเอาแต่ใจคนเดียวในบ้านถ้าอยากกินเมื่อไหร่ต้องได้กิน ถ้วยเล็ก ๆ ลอยออกจากชั้นมาตั้งป๊อกลงตรงหน้าดีโอเมื่อเจ้าชายน้อยวาดมือขึ้น

          “เปิดม่านทำไมเนี่ย!”เสียงทรอยโวยวายยกใหญ่เมื่อดีโอสั่งเปิดม่านทั้งหลังเพราะรู้สึกว่าไฟในบ้านไม่สว่างพอให้มองเห็นซูชิก้อนเล็ก ๆ

          “ก็มันมืดนี่เรามองไม่เห็น”

          “ก็เปิดแค่ฝั่งคุณซี่เจ้าชาย!

          ดีโอไม่สนใจเมื่อทรอยเบี่ยงตัวหันมาต่อว่ายิ่งไปกว่าไม่ตอบไม่สะทกสะท้านคือดีโอยังงาบซูชิเข้าปากมองหน้าทรอยแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างไม่แยเส

          “บ่นอะไรแฟนฉันไม่ทราบ แกอยากมีปัญหาเหรอไอทรอย?”

          อยู่ดี ๆ ตัวปัญหาอีกคนก็เดินทะลุประตูบ้านเข้ามายืนจังก้าระหว่างเขาและภรรยาตัวน้อยของตัวเองในทันที เขายืนยันไปแล้วว่าจะย้ายไปอยู่อีกหลังใกล้ ๆ กันนี้แต่ชานยอลและดีโอไม่ยอมพวกเขาเลยต้องอาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกันไปตามเดิม ทรอยเบะปากเบือนหน้าหนีทันทีเมื่อเห็นดีโอยิ้มหวานให้ผู้มาใหม่จนมดที่กำลังไต่น้ำตาลก้อนย้ายมาไต่ตัวเจ้าชายน้อยแห่งควิ้นต์แทน

          “ทรอยมันบ่นคุณเหรอหื้ม?”

          ชานยอลเดินเข้าไปหาคู่ชีวิตที่ยืนยิ้มหวานกินซูชิอยู่อย่างน่าเอ็นดู จูบลงบนกลุ่มผมของดีโอน้อย ๆ เมื่อถึงตัวก่อนจะกวาดมือลากกล่องทิชชู่ให้เลื่อนมาใกล้ เช็ดมือเล็ก ๆ ที่เปื้อนข้าวเปื้อนซอสออกให้ก่อนจะเปลี่ยนไปหยิบตะเกียบแล้วคีบซูชิจุ่มโชยุให้ดีโอแทนเพราะนี่มันหน้าที่เขา

“ทำไมไม่รอออกไปทานข้าวข้างนอก...”ยื่นซูชิไปตรงหน้าคนตัวเล็กที่กำลังจ้องจอทีวีกับทรอยตาไม่กระพริบ ดีโอก้มมองระยะห่างระหว่างตนกับซูชิที่ชานยอลคีบให้นิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปมองจอตามเดิม ใบหน้าน่ารักค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหาอาหารโปรดแต่ทำไมมันถึงไม่ถึงเสียที... ชานยอลยืนยิ้มขณะกำลังดึงมือที่มีซูชิกลับเข้ามาหาตัวส่วนคนตัวเล็กก็เอียงตามมาเรื่อย ๆ ทั้งที่ตายังจ้องจอไม่ห่าง

          “...!!!

          “ผมน่าสนใจน้อยกว่าหนังตรงไหนเหรอ?”

          ดีโอยืนนิ่งหันมามองหน้าคนที่เพิ่งจะแอบหอมแก้มกันตอนลากเขาเข้าไปใกล้ด้วยซูชิอย่างเอาเรื่อง ชานยอลก็ยังชอบฉวยโอกาสเหมือนเดิมและกับคนเดิม ๆ คนนี้เสมอไป

          “หมอบ้า!

          “บ้ารักคุณนั่นแหละ...ไหนขอหอมหน่อยซิ”

          ชานยอลวางตะเกียบลงและเริ่มวิ่งไล่จับเจ้าชายตัวน้อยที่วิ่งหนีตนไปทั่วบ้านยกเว้นห้องนอนของเรา คงจะรู้และเข้าใจเพราะเมื่อวิ่งหายเข้าห้องไปทีไรกว่าจะได้ออกมาก็ใช้เวลานานสองนาน

          “อย่ามายุ่งกับเรานะปล่อยยย!

          “อ๊า! อ๊า!

          มือเล็ก ๆ กำคอเสื้อของคุณตำรวจเอาไว้แน่นเมื่อถูกชานยอลอุ้มลอยขึ้นจากพื้น ทรอยที่นั่งอยู่จึงต้องรีบยืนขึ้นในทันทีเพราะดีโอไม่ยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระ

          “ไปเล่นกันสองคนได้มั้ยฉันจะไปกินข้าวโว้ยยยยยยยยยย!

          “ไม่ให้ไป! ปล่อยนะหมอบ้า!

          เจ้าชายน้อยยังตะเกียกตะกายพยายามจะลงจากอ้อมแขนของชานยอลมาหาทรอยอย่างสุดความสามารถ เพราะหากขืนปล่อยให้ทรอยไปตอนนี้เขาก็จะโดนชานยอลแกล้ง(?)อีก

          “ไปละ ๆ ไม่รู้ไม่ชี้ อยากเปิดม่านทำไมล่ะ”

          “ทรอยบ้า! คนบ้า!

          ทรอยดึงมือของดีโอออกก่อนจะแลบลิ้นให้ด้วยน้อย ๆ นักสืบตัวสูงวิ่งหนีเพื่อนรักและคนรักของเพื่อนไปที่ประตู...

          “ปิดทีวีให้ด้วย”

          “เออรู้แล้ว”ชานยอลตอบกลับเพื่อนไปขณะที่กำลังจัดการเด็กตัวเล็กที่ดิ้นไม่หยุดให้อยู่นิ่ง ๆ

          “แกติดหนี้ฉัน...เดือนนี้ค่าไฟไม่หารครึ่งนะเว้ย ฮ่า ๆ”

          พูดจบก็รีบหนีออกจากบ้านเพื่อทิ้งเวลาส่วนตัวให้คู่สามีภรรยาได้เคลียปัญหากันตามลำพัง ชานยอลจิ๊ปากน้อย ๆ เมื่อรู้ว่าเดือนนี้ต้องจ่ายค่าไฟคนเดียวแต่ก็นั่นแหละผลที่ได้มันคุ้มกว่าเสมอ ดีดนิ้วปิดไฟปิดทีวีในห้องนั่งเล่นและโซนครัวก่อนจะพาดีโอเดินทะลุประตูห้องนอนหายไปในทันที

 

 

          เสียงอื้ออึงในลำคอดังมาจากร่างเล็กในอ้อมกอดที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงเดียวกัน ชานยอลจึงกระชับอ้อมแขนให้ดีโอเข้าใกล้กันมากขึ้น ฝ่ามือหนาลูบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของคนรักที่เขาเพิ่งจะทำให้หมดแรงหลับไป คงต้องรอให้ดีโอตื่นก่อนถึงจะได้ออกไปกินข้าวถ้าช้าไปกว่านั้นคงได้ทำอะไรกินเองที่บ้านเพราะไม่อยากพาเจ้าชายออกไปเที่ยวกลางคืนบ่อย ๆ

 

 

          “หมอปาร์ค...เราหิวแล้ว”

          เช้าวันใหม่เป็นดีโอที่ตื่นขึ้นก่อน สรุปว่าเมื่อคืนไม่มีใครได้ทานอะไรทั้งนั้นเพราะต่างคนต่างเหนื่อยไม่มีใครฟื้นขึ้นมาหาอะไรใส่ท้องแม้แต่คนเดียว การแบ่งพลังจบไปอีกรอบ ดีโอยังนอนกลิ้งอยู่บนที่นอนนุ่ม ๆ ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับชานยอล อากาศหนาวติดลบทำให้คนที่ชอบความอบอุ่นเบียดกายเข้าใกล้ร่างหนาใหญ่ของสามีในทันที ออดอ้อนขอออกไปทานข้าวแบบนี้มามากกว่าสามรอบแต่พูดยังไงชานยอลก็ยังไม่ตื่นเสียที

          “...?”

          บังเอิญหันไปเห็นแบตฯ สำรองที่วางอยู่หัวเตียงฝั่งชานยอลเข้าพอดีเลยอดใจไม่ไหวที่จะไม่หยิบ พลิกกายยันแขนกับเตียงไว้ข้างหนึ่งก่อนจะเอื้อมสุดพลังข้ามแผ่นอกเปลือยเปล่าของชานยอลไปคว้าเอาแบตฯ สำรองมาถือไว้ แน่นอนว่าที่ดีโอเลือกเป็นถุงใส่นุ่ม ๆ ส่วนสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นก็ถูกผลักให้ตกเตียงไปตามระเบียบ ทิ้งตัวลงนอนบนแขนของคุณหมออีกครั้งแต่การปลุกรอบนี้มันต่างจากรอบอื่น ๆ ก็ตรงที่...

          “...”

          เสียงขำคิกคักดังมาจากร่างเล็กที่กำลังใช้มือที่สวมถุงแบตเตอรี่สำรองไว้ลากผ่านแผ่นอกกว้างของคนที่หลับสนิท ก่อนจะลากยาวลงมาเรื่อยจนจะถึง...

          “อ๊ะ!

          ทั้งร่างถูกพลิกให้ลงไปนอนแนบเตียงโดยมีคุณหมอหน้าหล่อคร่อมอยู่ด้านบน อยากให้รู้ว่าเขาต้องขบกรามแน่นขนาดไหนตอนดีโอลากขนนิ่ม ๆ ปุย ๆ ที่ตัวเองชอบลงมาตามหน้าท้องแบนราบ ทั้งสองแขนถูกรวบตรึงเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียวของชานยอล

          “ปล่อยเรานะ!

          “ม่ายยย~

          “คุณมันหมอบ้า!

          “อยากรู้มั้ยว่ามันรู้สึกยังไง...”

          ดีโอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเห็นชานยอลสอดมือที่ว่างอีกข้างใส่เข้าไปในถุงแบตฯ สำรองที่ขโมย(?)ไปจากตน ช้อนตาจากฝ่ามือหนาใหญ่ไปมองแววตาซุกซนของคุณหมอด้วยแววตาหวาดหวั่นไหวระริก

          “...!!!

          สัมผัสนุ่มลื่นแตะลงที่ไหปลาร้าก่อนจะค่อย ๆ ลากผ่านมาตามแผ่นอกบางที่ตอนนี้กระเพื่อมขึ้นลงไม่เป็นจังหวะ

          “มะ...หมอปาร์ค...”ขานนามคนรักแผ่วเบาแทบไม่เป็นคำเมื่อชานยอลลากมือผ่านมาถึงหน้าท้องแบนราบ

          “เมื่อกี๊ใครดื้อไหนพูดซิ”

          “ระ...เราดื้อ...อื้อ...”ทนความเสียวซ่านไม่ได้จนต้องรีบตอบชานยอลเพื่อวอนให้คุณหมอหยุดแกล้งตนเสียทีแต่ก็ศูนย์เปล่าเพราะก็ยังถูกชานยอลโน้มลงมาดูดกลืนเอาลมหายใจสั่นระรัวนั้นในวินาทีต่อมาอยู่ดี...

 

          ชานยอลยืนมองคนตัวเล็กเดินย่ำหิมะขาวสะอาดตาอยู่ในตัวบ้าน ดีโออาบน้ำเสร็จก่อนถึงได้มีเวลาออกไปหากิจกรรมสนุก ๆ เล่นลำพังข้างนอก จริง ๆ จะพูดว่าอาบเสร็จก่อนก็ไม่ถูกเสียทีเดียวควรจะพูดว่าเขาอาบให้เสร็จเรียบร้อยก่อนน่าจะถูก เจ้าชายน้อยกับหิมะแรกและหน้าหนาวแรกในชีวิตกำลังแฮ็ปปี้กับหิมะในสวนที่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยหิมะขาวนุ่มจนมองไม่เห็นพื้น รอยยิ้มสวยปรากฏขึ้นบนทั้งสองใบหน้า ดีโอยังน่ารักเหมือนเดิมไม่ต่างจากวันแรกที่เราเจอกันในสวนแห่งนี้ เวลาจะช้าเร็วก็ขึ้นอยู่กับความสุขที่เกิดขึ้นระหว่างนั้นน่าสนใจที่พวกเขามีอายุที่ยืนยาวพอจะสร้างความสุขให้กันและกันไปอีกนานแสนนาน

          “อ๊ะ!

          ชานยอลรีบกระชากประตูกระจกออกไปหาคนตัวเล็กที่สะดุดล้มในทันทีโดยมีแค่เสื้อคลุมอาบน้ำตัวเดียว นึกห่วงคนข้างนอกมากกว่าสิ่งอื่นเสมอจนลืมไปแล้วว่าอากาศลบสิบกว่าองศาจะทำให้ตนรู้สึกยังไง

          “เจ็บมั้ย? คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่า?”

          ดีโอไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยกมือขึ้นตบกันเพื่อไล่เกล็ดหิมะที่เปื้อนออกจากฝ่ามือน้อย ๆ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าแค่สะดุดกิ่งไม้ชานยอลนั่นแหละที่ตื่นตูมไปเอง

          “ไม่หนาวเหรอ?”

          “...?!”เพิ่งจะนึกได้และรู้ตัวว่าตนไม่มีเครื่องนุ่มห่มหนานุ่มเหมือนกับที่ดีโอมี

          “แบ่งให้ก็ได้นะ”

          “...!!!

          มือเล็กรูดซิปเสื้อกันหนาวนวมหนานุ่มของตนออกก่อนจะจับมันอ้าและเดินเข้าไปโอบชานยอลเอาไว้ใต้เสื้อ ความรู้สึกอบอุ่นนั้นไม่ได้เกิดขึ้นจากตรงนี้หรอก...มันเริ่มจากที่ใจต่างหากแค่เขารู้ว่าดีโออยากให้แค่นั้นก็อุ่นแล้ว

          “ใจดีจังเลยน้า...ไม่ได้อยากได้อะไรหรอกใช่มั้ยหื้ม?”

ชานยอลว่าพลางกระชับเจ้าชายน้อยเข้ามากอดเอาไว้จนจมอก ส่วนคนตัวเล็กที่อยู่ชิดแผ่นอกก็กำลังทำปากมุบมิบกับตัวเองเมื่อถูกชานยอลจับได้ สงสัยว่าไม้นี้จะใช้ไม่ได้ผลบ่อย ๆ สินะ...ชิ!

“ถ้าไม่รักก็ไม่ต้องให้สิ! เราไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”

นี่! ถ้าแผนเดิมใช้ไม่ได้ผลก็ใช้แผนใหม่ไฉไลกว่าเดิม... ดีโอยอมรับว่าเวลาอยากได้อะไรก็จะอ้อนเอาจากชานยอลตลอด ก็เขาไม่มีบัตรเครดิตนี่ เสกเงินก็ไม่ได้แล้วจะให้ทำยังไง?

“โอ๊ะ ๆ ไม่เอาที่รักไม่โกรธสิ”ชานยอลตามคว้าเด็กเอาแต่ใจที่ผลักตัวออกจากอ้อมแขนมากอดเอาไว้ตามเดิม ถ้าไม่ใช่เขาแล้วใครกันจะตามใจดีโอได้ทุกเรื่อง...

“ไหน...อยากได้อะไรเดี๋ยวจะพาไปซื้อเดี๋ยวนี้ตอนนี้เลย”

“ก็เราไม่มีตังค์นี่! ถ้าเราไม่ขอจากคุณแล้วเราจะหามาจากไหน ไม่งั้นก็อย่าห้ามให้เราเสกเงินซี่”

“งั้นเดี๋ยวผมจะบอกวิธีหาเงินดีมั้ย? ง่าย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเยอะเลย”

“อื้อ”จบประโยคเชิญชวนของชานยอลดีโอก็ผงกหัวซ้ำ ๆ อย่างรวดเร็วเพราะอยากรู้เต็มทนแล้วว่าการหาเงินง่าย ๆ เป็นยังไง

นั่งรอชานยอลแต่งตัวจนเสร็จก็เดินไปรอที่หน้าประตูบ้านทันทีตอนร่างสูงก้าวออกมาจากห้องนอน คุณหมอตัวสูงหลุดขำออกมานิดหน่อยตอนเห็นดีโอรีบร้อนขนาดนั้น ดูเหมือนจะทนไม่ได้ทนไม่ไหวที่จะหาเงินแล้วสินะ...เอาแต่ใจ!

“ไม่ต้องใช้รถหรอกมันอยู่ใกล้ ๆ แค่นี้เอง”

ชานยอลเอ่ยบอกพร้อมกับไปจับมือของดีโอลงมาจากรถ ทั้งคู่เดินมาที่ข้างบ้านอีกฝั่งหนึ่งก่อนชานยอลจะหยุดนิ่งไม่พูดไม่จาและเอาแต่ยืนมองพื้นที่เปล่า ๆ ที่มีอยู่ตั้งแรกเริ่มหน้าตาเฉย เจ้าชายน้อยเงยหน้ามองชานยอลสลับกับที่ดินว่าง ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

“ไหนอะ?”

“นี่ไง...”ชานยอลยกมือโอบลาดไหล่แคบเอาไว้ขณะแบมือกวาดอากาศให้ได้ปรากฏอะไรบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้

“...!!!

ตึกสูงสองชั้นถูกทาสีและตกแต่งด้วยเอิร์ธโทนทั้งหลังปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาทั้งสอง ชานยอลล่องหนมันเอาไว้นานพอสมควรเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของคนที่เขาตั้งใจสร้างให้ คนที่ชอบกลิ่นกาแฟ... ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องรอให้เขาตื่นมาชงทุกเช้าแล้ว...

“เราไม่อยากย้ายบ้าน”

“...!”ชานยอลถูกค้อนด้ามใหญ่ขว้างใส่หน้าไปหนึ่งตุบ! ถ้าเป็นคนอื่นคงจะโรแมนติกกว่านี้แต่เพราะนี่คือดีโอเด็กเข้าใจยากหรือแทบจะไม่เข้าใจอะไรเลยของเขา

“ไม่ได้ให้ย้ายบ้านนี่ร้านกาแฟนอนไม่ได้”

“เราดื่มกาแฟไม่ได้ไงหมอบ้า!”คำอธิบายที่หนึ่งไม่เป็นผลจนคุณหมอทำหน้างอแงเมื่อโดนดีโอแว๊ดใส่

“ไม่ได้ให้ดื่มกาแฟที่รักนี่ร้านของคุณ”

ชานยอลรีบอธิบายให้ดีโอเข้าใจอย่างรวดเร็วที่สุดเพราะดูท่าแล้วเจ้าชายน้อยของเขาจะไม่รู้และไม่เข้าใจทุกเรื่องจริง ๆ จูงมือเล็กเดินผ่านประตูรั้วเหล็กกั้นไม่สูงมากเข้าไปข้างใน ประตูเข้ามีสองทางคือติดบ้านและทางหน้าร้าน...

“รู้มั้ยว่าเครื่องดื่มแก้วนึงราคากี่บาท”

“...”

“ถ้าคุณขายได้วันละร้อยสองร้อยแก้วนี่รวยเลยนะ”

ชานยอลลงทุนกับร้านนี้ไปเยอะพอสมควรตั้งแต่รู้ว่าตนกำลังจะแต่งงานกับดีโอ อยากให้อีกฝ่ายได้มีอะไรทำบนโลกจะได้ไม่เหงามากเวลาที่เขาไม่อยู่บ้านหรือต้องไปเข้าเวร และเงินเก็บเกือบครึ่งได้เนรมิตร้านกาแฟสวย ๆ ให้ดีโอหนึ่งร้านสมใจหมาย

“เราทำไม่เป็นหรอก”

“เดี๋ยวจะมีคนมาทำให้ คุณแค่คอยเก็บตังค์ก็พอ เก็บได้เท่าไหร่ก็เอาใส่กระเป๋า”

จูงมือดีโอมาดูห้องพักเล็ก ๆ หลังจุดชำระเงินที่ถูกตกแต่งด้วยทุกอย่างที่เป็นขนนุ่ม ๆ ฟู ๆ ทั้งห้อง โซฟาสีครีมขนฟูถูกเลือกเป็นสิ่งแรก เจ้าชายน้อยทิ้งตัวนั่งลงพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ

“แค่นี้เองเหรอ?”

“แค่นี้เองครับ ง่ายมั้ย?”

“ง่าย”

“งั้นขอรางวัลหน่อยได้มั้ย? ตรงนี้...”

เจ้าชายน้องไม่ลังเลไม่รีรอที่จะมอบรางวัลฟอดใหญ่ลงข้างแก้มสามีดีเด่นของตัวเองเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มสวยหวานรูปหัวใจเคลือบร้านกาแฟใหม่ที่จะเปิดในพรุ่งนี้จนสดใสไปหมดทั้งหลัง ไม่รู้จะพูดยังไงว่าเขาโชคดีเหลือเกินที่ได้คู่ครองเป็นชานยอล ที่ดีกว่านั้นคือมีแค่เขาที่คู่ควร

 

 




เกือบทั้งงานเป็นเอ็กซ์ตร้าที่มางานวันเปิดร้านกาแฟภรรยาตัวน้อยของคิงส์บนโลก หลายคนอยากยลโฉมของเจ้าชายดีโอโอรสของคิงส์ดั๊กลาสจนแทบอดใจรอไม่ไหวเลยรีบร้อนมากันตั้งแต่เช้าตรู่ ความเหมาะสมที่มิอาจหาใดเทียบกำลังเดินจูงมือหนุ่มน้อยหน้าหวานเจ้าของดวงตากลมโตสดใสเข้ามาในร้าน ทุกสายตาจับจ้องไปที่ชานยอลและดีโอเป็นตาเดียวเมื่อทั้งคู่เดินผ่านประตูหน้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มกันทั้งคู่

“ไงคิงส์เป็นฝั่งเป็นฝาแล้วดูเด็กลงนะ อายุลดลงไปร้อยสองร้อยปีได้มั้งเนี่ย”

“ของอย่างนี้ต้องลองเองว่ะมันบอกกันได้ที่ไหน ฮ่า ๆ”

แวะทักทายกลุ่มเพื่อน ที่นั่งอยู่มุมนึงของร้านโดยไม่ปล่อยมือของดีโอให้ห่างกาย รับรู้ได้ว่าคนรักกำลังรู้สึกประหม่าก็ทั้งหมดในงานนี้ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนเขา ส่วนบางคนที่เป็นเพื่อนดีโอด้วยก็มีเจ้าทรอยกับคู่หูคนสวยที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์กับเหล่าเพื่อนตำรวจ

“เป็นเกียรติมากที่ได้พบครับเจ้าชาย”

ดีโอโค้งให้เพื่อนของชานยอลที่เอ่ยทักทายพร้อมโค้งให้เขาจนสุดตัว รอยยิ้มหวานถูกส่งไปให้ชายทั้งโต๊ะเมื่อดีโอหยิบยื่นความเป็นมิตรให้เพื่อนของคุณหมอผ่านการกระทำ จึงเป็นเหตุให้หลายคนในโต๊ะสำลักเครื่องดื่มหวานมันกันจนเสื้อเปื้อน

“โชคดีจังนะไอหมอ”

“ฮ่า ๆ ก็แน่สิ”ชานยอลโอบคนตัวเล็กให้เข้าชิดแนบกายเมื่อรู้และเข้าใจว่าเพื่อนหมายความว่ายังไงเรื่องโชคดี พูดถึงความโชคดีของเขาเรื่องที่ถูกจัดไว้เป็นอันดับแรกเลยคือมีดีโอเป็นของตัวเองส่วนเรื่องที่สองคือมีตัวเองไว้เป็นของดีโอ

“ผมจะแวะมาทุกวันครับเจ้าชาย”

“ดีเลยครับ”

ดีโอยื่นมือไปจับมือกับหนุ่มหล่อเพื่อนหมออีกคนด้วยความดีใจเพราะถ้ามีลูกค้าเยอะ ๆ เขาก็จะได้มีเงินเยอะ ๆ ไว้ซื้อเสื้อกันหนาวให้ชานยอลเองบ้าง เป็นฝ่ายรับมามากจนอยากจะรู้บ้างว่าการให้เป็นเช่นไร มีของที่ต้องใช้คู่กันหลายอย่างที่ดีโออยากใช้มันกับคน ๆ นี้

“น้อย ๆ หน่อยไม่ต้องทุกวันขนาดนั้นก็ได้โว้ยยย!

ชานยอลดึงทิชชู่ออกมาสี่ห้าแผ่นและปาใส่เพื่อนที่พูดจาเต๊าะแฟนตัวเล็กของเขาก่อนจะจูงมือพาเจ้าชายน้อยมานั่งที่โต๊ะว่างโต๊ะหนึ่งภายในร้าน

“รออยู่ตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวผมไปเอาเครื่องดื่มมาให้”

“...”

“...!!!

ชานยอลหยุดชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเจ้าชายหยิบกล่องของขวัญออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวนอกและวางมันลงบนโต๊ะ ดวงตากลมหลุบมองลงต่ำสลับกับหันมองดูทรอยที่กำลังนั่งยิ้มอยู่เป็นระยะ

“ใช้มันคู่กับเราได้มั้ย...”

เจ้าชายน้อยเปิดฝ่ากล่องให้เห็นเคสโทรศัพท์สองอันวางชิดรวมเป็นรูปหัวใจหนึ่งดวง ใช่...เงินที่มีก็ยืมทรอยมาก่อน จำได้ว่าตอนได้ไปเดินเล่นกับชานยอลและเห็นคู่รักเขามีเคสโทรศัพท์คู่แต่คู่เขาไม่มีมันรู้สึกยังไง ไปห้างฯ ทีไรก็ได้แต่เดินวน ๆ ดูร้านเดิมที่มีสิ่งที่ต้องการแต่ก็นั่นแหละเขาไม่กล้าขอมันจากชานยอล

“...!

คุณหมอเดินเข้ามาดึงร่างบางให้ลุกขึ้นยืน ไม่ลังเลต่อคำขอรีบล้วงเอามือถือออกจากกระเป๋ากางเกง ถอดเคสเก่าและใส่เคสใหม่ให้ดีโอเห็นในทันที

 

 

ยืมแล้วต้องคืนนะน้อง

          รู้แล้วหน่าเรามีร้านกาแฟแล้วไม่รู้หรือไง!’

 

 

          บทสนทนาของเจ้าหนี้และลูกหนี้ดังขึ้นซ้ำในหัวเมื่อดีโอหันไปเห็นทรอยกำลังยิ้มกริ่ม และตอนนั้นเองที่แก้วสมูตตี้ในมือของนักสืบหน้าหล่อหลุดโบ๊ะลงพื้นด้วยฝีมือเจ้าแห่งเวทมนตร์ตัวเล็กที่ชอบเอาเรื่อง

          “ผมชอบทุกอย่างที่ได้ใช้คู่กับคุณ...”ชานยอลโน้มศีรษะลงชิดหน้าผากกว้างของคู่ชีวิตเดียว

          “...”

“รวมถึงตัวเองด้วยที่ได้ใช้(?)มันคู่กับคุณ”แน่นอนว่าประโยคหลังนั้นพวกเขาได้ยินกันเพียงสอง ประโยคล่อแหลมที่บางคนอาจจะไม่เข้าใจแต่คนที่มีธาตุพลังของคนรักไหลเวียนในกายย่อมเข้าใจดีว่าได้มากันอย่างไร ชานยอลรั้งร่างบางเข้าใกล้มากขึ้นและมากขึ้นอีก ก่อนจะจูบลงเบา ๆ บนกลีบเนื้อนุ่มนิ่มที่กำลังคลี่ยิ้มหวานบิดหัวใจหลายดวงที่กำลังทอดมองคู่รักคู่ใหม่กันเป็นตาเดียว

“ผมรักคุณดีโอ”

“เราก็รักคุณ...อื้อ...”

“โหหหหหหห่~~~ ไอหมออออออ~

เสียงโหร้องดังสนั่นร้านมาจากทุก ๆ คนที่อยู่ทุกมุมเมื่อเห็นชานยอลประกบจูบดูดกลืนกลีบกุหลาบนุ่มนิ่มสีแดงระเรื่ออย่างไม่คิดเขินอายใครหน้าไหน

“วู้!!!!

ส่วนเจ้าชายน้อยก็ดีดนิ้วเสกกลีบกุหลาบแดงให้ร่วงลงจากเพดานร้านจนได้รับเสียงตอบรับที่น่าพึงพอใจจากลูกค้าอีกระรอก พื้นปาเก้ปกคลุมไปด้วยพรมสีแดงสดของธรรมชาติตัดกับข้างนอกที่ขาวโพลนด้วยหิมะสีขาวสวยงาม แลกลิ้มความหอมหวานกันจนลืมเวลาและหูดับ...ลองใครได้มีความสุขก็คงไม่คำนึงถึงเวลาเหมือนกัน... ขอบคุณที่เกิดมาเป็นเอ็กตร้าซ์เพื่อได้พบคู่ชีวิตที่ดียิ่ง ขอบคุณที่ได้เจอกับเจ้าของตาสีฟ้าสวยเรืองแสงในที่มืดที่มาพร้อมพลังล่องหนหายตัว...ปาร์คชานยอล



One And Only




#OAOchansoo



จบไปอีกเรื่องแล้วสำหรับเจ้าชายน้อยและหมอบ้าเนอะ

ดีใจมากที่ได้มีโอกาศสร้างความสุขผ่านตัวอักษรให้ผู้อ่านที่กรุณาติดตามกันมาจนจบ

หวังว่าเราจะมีโอกาสแลกเปลี่ยนความสุขให้กันแบบนี้ไปนาน ๆ นะคะ ^-^

...รักเสมอ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1364 Creamloxe12 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:59

    ไว้จะกลับมาอ่านอีกหลายๆรอบนะคะ ชอบที่สุดเลย
    #1,364
    0
  2. #1363 เอมิลี่ ครุคริ 555 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 14:14
    ดีมากกกกกก ชอบทุกเรื่องเลนยย
    #1,363
    0
  3. #1361 nunkapolo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 05:11
    ขอบคุณค่ะ
    #1,361
    0
  4. #1292 Smoothy_A (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 13:44
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ จากนี้ไปจะติดตามทุกเรื่องเลย ชอบมากๆ ทั้งภาษา ทั้งพล็อต ทั้งปมต่างๆของคุณนักเขียน ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านนะคะ
    #1,292
    0
  5. #1291 ชานซู (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 20:27

    อ่านจบแล้ว มีความสุขมากๆเลยค่ะ ฮื่ออออ ขอบคุณนะคะไรท์

    #1,291
    0
  6. #1276 seaseasea (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 09:18
    อ่านกี่รอบก็เขินทุกรอบเลย ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ
    #1,276
    0
  7. #1247 Hanami_jelly (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 20:30
    อ๊ากกกกกก เขินรอบที่ล้าน งื้อออ ///// ย่กำีบฝาลรเแาฃขึพดเวขน
    #1,247
    0
  8. #1221 Pacharaporn Chiangsin (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:43
    กลับมาอ่านรอบที่3 ก็ยังสนุก ชอบเหมือนเดิม คนเอาแต่ใจ!
    #1,221
    0
  9. #1220 Nek WD (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 15:10
    หวานจนบทส่งท้ายเลย ชอบมากกับประโยคที่ว่า ?โชคดีที่มีดีโอเป็นของตนเอง และมีตนเองเป็นของดีโอ? มันดีจริงๆนะ
    #1,220
    0
  10. #1219 caniscrush (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 02:08
    เรามีความสุขมากต่ะตอนอ่านเรื่องนี้จบ ไรท์ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ฮือ อยากให้รวมเล่มมากๆ
    #1,219
    0
  11. #1218 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 03:51
    ไม่เคยจะหยุดหว่นเลยคู่นี้เนี้ยยยยยย วี้ดวิ้วววว5555555 อิดสานังถุงแบตวาสนาดีมากคร่าาาา เจ้าชายน้อยยามออดอ้อนนี่น่ารักเกินใคร จิงๆเราว่าแค่ทำตัวน่ารักเหมือนที่เปนอยุ่หมอเค้าก้อพร้อมทำงานถวายตังนะ นี่เปิดร้านกาแฟให้คนไม่กินหวานจะทำไง555555
    #1,218
    0
  12. #1184 chicken (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 16:32
    รักๆๆๆๆ รักตัวละครเรื่องนี้ทุกคนเลย ยกเว้นเอมอสกับแฟนทัมนะ หมอปาร์คดีมากกกกก ไม่เสียใจเลยที่ให้ชานยอลเป็นคู่ชีวิตดีโอ แงงงง ทำไมดีขนาดนี้คะ. ว่าแต่เมื่อไหร่ทรอยจะกล้าพิสูจน์คู่แท้ของตัวเองคะเนี่ย ไม่มีความรักจะไปเข้าใจคู่นี้ได้ไงล่ะเนอะ
    #1,184
    1
    • #1184-1 NukNook 'Titayaporn(จากตอนที่ 31)
      20 กรกฎาคม 2560 / 22:31
      นิยายสนุกมากกก ดูซับซ้อนแต่อ่านเข้าใจ คู่นี้ก้อน่ารัก ชอบๆ
      #1184-1
  13. #1126 Blue Lilac (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 12:22
    ขอบคุณมากๆนะคะ สำหรับนิยายที่ดีขนาดนี้ เราชอบการดำเนินเรื่องที่เริ่มจากเริ่มต้นจนถึงรักกันจริงๆ อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ส่วนตัวเราขอบทรอยมาก ????????????????
    #1,126
    0
  14. #1125 chachanityns (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:04
    ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่แต่งเรื่องที่สวยงามแบบนี้ขึ้นมาาา มันดีมากจิงๆค่ะ
    #1,125
    0
  15. #1124 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:34
    ชอบความละมุนความอบอุ่น ขอบคุณนะคะสำหรับสเปดีๆแบบนี้ ดีต่อใจต่ออายุความสุขได้อีกนานเลย ติดตามต่อไปเรื่อยๆดลยนะคะ พี่โดคนเก่งของน้องสู้วววว
    #1,124
    0
  16. #1123 GO!디오 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 08:05
    ขอบคุณแล้วขอบคุณอีกค่ะ ฮือคิดถึงงง เจ้าชายดื้อ จะติดตามผลงานต่อไปอีกเรื่อยๆเลยพี่เก่งมากๆค่ะ
    #1,123
    0
  17. #1122 เพนกวิ้นเมียยีราฟ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:44
    แฮะๆๆๆหมายถึงอยากให้มีสเปเชียลอีกค่าาแงงงงงงงงง...ก็อยู่กับเจ้าชายน้อยกับหมอปาร์คมานานค่าคิๆๆๆๆ..สู้ๆน้าคะ
    #1,122
    0
  18. #1121 เพนกวิ้นเมียยีราฟ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:43
    งื้ออออออจบแล้วจริงๆหรอคะง่าาาาาาาาคิดถึงงงงงง...ต้องมีสเปเชียลน่าาาคะพี่ไรท์คิๆๆๆๆ. ..รอน้ารอๆๆๆๆๆๆๆ...สู้ๆน้าคะมีฟิคชานซูออกมาต่อน้าคะรอตลอดน้าาาพี่โดนัทสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,121
    0
  19. #1120 BBLD.O. (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:41
    แหนะ ก็น่ารักสะขนาดนี้จะไม่ให้หมอบ้าหวงได้ไงล่ะเจ้าชายน้อย อิจฉาคนทั้งคู่ที่ได้รักกันจริงๆ >\\\<
    #1,120
    0
  20. #1119 K.Daim (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:17
    ขอบคุณสำหรับการเขียนฟิคดีๆนะคะไรท์ สเปน่ารักมากแงง อบอุ่นเวอร์ จนเราต้องกลับไปเริ่มอ่านแชป 1 อีกรอบ ฮือออออ รักนะคะแงงงงงงง
    #1,119
    0
  21. #1118 noyphilom (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:35
    ขอบคุณนะค่ะชอกมากเลย
    #1,118
    0
  22. #1117 kscy.chipper2012 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:24
    งื้ออออ มีความสุขขขข เจ้าชายดีโอน่ารักกกก เด็กเอาแต่ใจ 5555555555 คุณหมอดูแลน้องดีๆน้าาาา
    #1,117
    0
  23. #1116 Only-ao (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 12:17
    เขินมากกกก คิดถึงเรื่องนี้มากๆ เป็นอีกเรื่องประทับใจมาก เจ้าชายน่ารักมาก คุณหมอก็อบอุ่นมาก
    #1,116
    0
  24. #1115 Action!! (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 12:06
    หมอบ้า ทำงี้เค้าก็เขินดิ โอ๊ยยยย นี่สายเปย์ที่เเท้จริงอะ
    #1,115
    0
  25. #1114 SirimaHongngam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 10:24
    มีความสุขตามทั้งคู่เลยอ่ะะมันดีมากกฟิคเรื่องนี้จะอยู่ในใจของเรา??ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ
    #1,114
    0