{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 3 : One And Only - Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    13 ธ.ค. 59

“เราป่วยเหรอ?”

ชานยอลมีสีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดเพราะเขาเริ่มรู้สึกเป็นห่วงดีโอขึ้นมาจริง ๆ แล้วก็ตอนนี้ดูท่าเจ้าตัวก็จะไม่รู้ด้วยว่าตัวเองกำลังป่วย

“ถ้าให้ผมประเมินตอนนี้คุณน่าจะความจำเสื่อม”

คยองซูปิดเปลือกตาลงอย่างเอือมระอากับคำตอบที่ได้ยิน เขาไม่ได้ความจำเสื่อมแต่แค่พูดให้ฟังไม่ได้เฉย ๆ ถ้าเล่าไปมีหวังอีกฝ่ายต้องไม่ใช่แค่พาเจ้าชายตัวน้อยไปโรพยาบาลแน่แต่คงจะพาดีโอไปพบจิตแพทย์ด้วยเลยหลังจากฟังจบ

“เราไม่ได้ป่วย”

“ป่วยสิคุณป่วย มานี่เลยคุณต้องไปโรงพยาบาลกับผม”

ชานยอลลากดีโอมายืนรอที่ประตูทางออกก่อนเจ้าตัวจะวิ่งหายเข้าไปในห้องและหยิบเสื้อฮูดสีดำติดมือออกมาด้วย แต่พอยื่นให้คนตัวเล็กตรงหน้าอีกฝ่ายกลับไม่มีท่าทีสนใจหรือแม้แต่จะเหลียวมองมันด้วยซ้ำ

“ใส่สิคุณมันหนาวนะ”

เพราะฮีตเตอร์กำลังทำงานดีโอเลยไม่เข้าใจว่าที่บอกว่าหนาวนี่มันยังไงเพราะที่ควิ้นต์อากาศไม่เคยเย็นเท่าที่นี่แม้จะอยู่ในช่วงที่หนาวจัดอุณหภูมิก็จะอยู่ประมานสิบปลาย ๆ ไม่หนาวเท่าเมื่อคืนที่เขาได้เจอ

“...!!!”จัดแจงสวมเสื้อลงศีรษะให้แขกตัวน้อยในทันทีเพราะดีโอไม่ยอมจะขยับหรือทำอะไรตามที่เขาบอกเลยสักอย่าง คนตัวเล็กค่อย ๆ สอดแขนผ่านมาตลอดจนสุดความยาวแต่ก็ไม่เห็นว่านิ้วมือจะโผล่ออกมาเสียที

“มันตัวใหญ่ไปหน่อยเนอะ”

ดีโอนิ่วหน้าใส่เจ้าบ้านในทันทีพูดแบบนี้กำลังจะบอกว่าเขาแขนสั้นหรือเปล่า? หยาบคายที่สุด! เห็นอีกฝ่ายกำลังจะเปิดประตูเลยหันมาจ้องมองขณะที่มือหนาเอื้อมไปแตะเจ้าประตูทางออกที่เขาไม่สามารถเปิดมันออกไปได้อย่างใจจดใจจ่อเพื่อรอดูวิธี

“ติ๊ด!

เพราะเป็นคนหัวไวเลยสามารถจำได้ว่าชานยอลต้องทำกี่อย่างก่อนจะเปิดประตูได้ แรกสุดคือเอาคีย์การ์ดออกจากช่องเสียบ ปลดโซ่สั้น ๆ ที่มันตรึงประตูและกรอบประตูเอาไว้ด้วยกัน หลังจากนั้นถึงจะยกที่จับประตูขึ้น คิดวิเคราะห์เพลินไปหน่อยจนไม่ทันเห็นว่าเจ้าบ้านนั้นผิดสังเกตเข้าแล้ว...

“มีอะไรน่าสนใจเหรอ?”

คยองซูถอยหลังออกมาเล็กน้อยหลังจากที่ชานยอลโน้มตัวลงมาอยู่ในจุดเดียวกันกับที่เขามองจนต้องรีบถอยห่างเพราะอีกนิดแก้มของพวกเขาก็จะสัมผัสกันอยู่แล้ว

“อย่าบอกนะว่าลืมวิธีเปิดประตูด้วย?”

“เราไม่ได้ลืม”

 

แต่ไม่เคยรู้มาก่อนต่างหาก...

 

“...!!!” ไม่เข้าใจว่าที่นี่เขาถึงเนื้อถึงตัวกันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? เพราะอยู่ ๆ ชานยอลก็คว้าเอาข้อมือของดีโอติดมือออกมาจากบ้านด้วยแต่ต้นเหตุก็คือแขกตัวน้อยไม่ยอมเดินออกจากบ้านเสียทีเขาถึงต้องทำ

เอื้อมไปจัดการยกฮู้ดขึ้นคลุมศีรษะให้ดีโอด้วยเพราะข้างนอกมันเย็นและเขาได้บอกแล้วแต่ก็ไม่เชื่อกันถึงได้มีสีหน้าตื่นตกใจทุกครั้งเวลาลมพัดลอดเข้าออกเสื้อตัวใหญ่ รู้สึกประหลาดใจกับอากาศแปรปรวนของที่นี่มากเพราะเมื่อคืนหนาวมากแต่พออยู่ในบ้านก็อุ่นทั้ง ๆ ที่ไม่มีเตาผิง แต่พอออกมาข้างนอกก็หนาวเหมือนเดิม

“คาดเข็มขัดด้วย”

นั่งกระพริบตาปริบ ๆ สนอกสนใจยานพาหนะเจ็ดที่นั่งของคุณหมอหนุ่ม ดวงตากลมไล่มองไปเรื่อยตั้งแต่คอนโซลรถไปจนถึงชิ้นส่วนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยื่นต่อออกมาจากเครื่องเสียงภายในรถ

"คาดเข็มขัดนิรภัยด้วยสิคุณ"

"..."

หลังจากเดินอ้อมมานั่งประจำที่นั่งคนขับก็ยังไม่เห็นว่าคนตัวเล็กจะขยับกายทำตามที่สั่งสักอย่างเช่นเคย เว้นไว้อย่างคือทำตาโตเบิกกว้างมองทุกสิ่งอย่างตื่นตาตื่นใจนั่นแหละที่เจ้าชายน้อยกำลังทำไม่หยุดแม้จะไม่ขอให้ทำ

"...!!!"

เอื้อมไปดึงสายเข็มขัดนิรภัยของดีโอมาใส่ลงล็อกให้จนแก้มของชานยอลอยู่ห่างจากปลายจมูกของดีโอแค่เสี้ยวของเซนติเมตร เจ้าชายตัวเล็กนั่งเกร็งเพราะไม่เคยมีใครเข้าใกล้เขามากขนาดนี้นอกจากเซนและเซนก็ไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวมากเท่าชานยอลเพราะหลังจากเจอกันไม่กี่ชั่วโมงก็จับมือเขาเสียแล้ว ต่างจากเซนที่ต้องใช้เวลานานเป็นสิบ ๆ ปีกว่าพวกเขาจะกล้าจับมือ แต่กับคน ๆ นี้นั้น...

"ใจเต้นบ้างรึยัง? ถ้าอยากให้ช่วยบอกดี ๆ ก็ได้ผมเต็มใจเสมอ~"

"...?"

ใครจะไม่ใจเต้นบ้าง? คนเราก็ต้องใจเต้นกันเป็นปกติอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ยู่ปากนิด ๆ เมื่อมุกหยอดที่เคยทำแล้วได้ผลดันใช้ไม่ได้ผลกับดีโอ ปกติแล้วใครก็ชอบให้ผู้ชายคาดเข็มขัดนิรภัยให้ทั้งนั้นแหละที่เข้ามานั่งนิ่งนี่ไม่ได้แปลอ้อม ๆ ว่าอยากให้เขาคาดให้หรือไง?

ดวงตากลมประกายความตื่นเต้นกับทุกสิ่งอย่างที่กำลังได้เห็นไม่จบไม่สิ้นเพราะแค่รถยนต์เคลื่อนตัวดีโอก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจจนเกือบจะเก็บอาการไม่มิด นั่งมองทุกอย่างรอบตัวไปตลอดทางโดยไม่พูดอะไรกับคนข้างกาย สนใจทุกอย่างที่ตนกำลังเคลื่อนผ่านโดยที่น่าจะลืมกลัวไปแล้วว่าอีกฝ่ายนั้นกำลังจะพาเขาไปไหน

 

รถยนต์จอดที่อาคารจอดรถด้านหลังโรงพยาบาลก่อนที่มือเล็ก ๆ จะกดปลดล็อกเข็มขัดนิรภัยออกได้ด้วยตัวเองเพราะเห็นชานยอลทำพอดี

"ก็ทำเป็นนี่นา...มาลงมาเร็วเข้า"

ชานยอลหายออกไปยืนรอที่หน้ารถแล้วแต่เมื่อครู่เขาไม่ทันได้สังเกตดูวิธีที่อีกฝ่ายทำตอนเปิดประตูจึงงับริมฝีปากล่างของตัวเองเอาไว้แน่นอย่างรู้สึกประหม่าเพราะชานยอลกำลังยืนมองเขาอยู่ไม่วางตา

"อ่าว...ลงมาสิคุณ"

สำรวจมองดูที่ข้างบานประตูว่ามีสิ่งได้บ้างที่เขาพอจะดึงมันได้เหมือนตอนที่เห็นชานดึงประตูบ้านเพราะประตูรถก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกมั้ง ออกแรงงัดที่เปิดประตูและอมยิ้มน้อย ๆ เพราะมันเปิดออกในที่สุด งั้นแสดงว่าที่เขาทำก็ไม่ผิด...น่าสนุกดีใช่ไหมล่ะ

"ปล่อย"

เอ่ยบอกเสียงแข็งเมื่อชานยอลเดินวนกลับมาจับมือของเขาให้เดินตามไปอีกรอบ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบแต่นี่มันไม่ชินใครเขามาเดินจับมือถือแขนในที่ ๆ คนเยอะแบบนี้กันมันไม่สมควร ชานยอลจึงปล่อยมือเล็ก ๆ ให้เป็นอิสระเพราะดูจากท่าทีแล้วอีกฝ่ายไม่ได้บอกให้ปล่อยแค่อยากจะเล่นตัวเหมือนรายอื่น ๆ เลยปล่อยให้ดีโอเดินตามมาโดยที่หันไปมองเป็นระยะ ๆ แทน

"อ้าวหมอปาร์ควันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอคะ?"

 

หมอปาร์คเหรอ...?

 

ดีโอขมวดคิ้วมองร่างสูงที่เขาเพิ่งจะทราบว่าอีกฝ่ายมีชื่อเรียกว่าอะไรที่นี่หลังจากไปนอนอยู่บ้านเขามาทั้งคืน...เป็นหมอด้วยเหรอ?

"อ๋อครับ...หมอซงเข้าเวรเหรอครับวันนี้?"

"อ๋า...ใช่ค่ะนี่เพิ่งออกมาจากห้องผ่าตัดเองค่ะเหนื่อยมาก ๆ เลย"

"ไม่อยากจะเชื่อเลยนะครับ...ปกติหมอที่ออกจากห้องผ่าตัดต้องดูอิดโรยมากกว่านี้อีกแต่หมอซงยังสวยอยู่เลยนะครับ"

"หมอปาร์คก็พูดเกินไปค่ะ"

หญิงสาวยืนอมยิ้มอย่างน่ารักก่อนจะยกมือขึ้นช้อนกลุมผมขึ้นทัดหูแก้เขินเมื่อถูกชานยอลเอ่ยชมกันซึ่ง ๆ หน้าแบบไม่ทันตั้งตัว แต่กับอีกคนที่ยืนอยู่ด้วยไม่ไกลกำลังขมวดคิ้วยุ่งมากกว่าเดิมเพราะไม่เข้าใจว่าทั้งคู่คุยอะไรกันถึงได้เขินม้วนแบบนั้น

"จริง ๆ ครับไม่เห็นจะเกินไปตรงไหนแต่อย่าลืมพักผ่อนบ้างนะครับหักโหมมากไปไม่ดีต่อสุขภาพ"

"ค่า~"

"ผมขอตัวพาคนไข้ของผมไปตรวจก่อนนะครับ"

ชานยอลหันมากวักมือเรียกคนตัวเล็กในชุดฮู้ดดำหลวมโคล่งให้เดินตามตนไปและฝ่ายที่โดนเรียกก็ว่าง่ายเดินตามร่างสูงไปต้อย ๆ ไม่มีอิดออด ไม่ลืมที่จะแอบมองดูปฏิกิริยาของหญิงสาวที่ยังมองตามคนที่เขาเดินตามไปไม่หยุดด้วยอาการสงสัยไม่ตก

เดินตามชานยอลไปเรื่อยก็เห็นอีกฝ่ายหยุดพักคุยกับคนนู้นทีคนนี้ทีเลยยังไปไม่ถึงไหน จึงปลีกตัวออกมาทางอื่นเพื่อจะสำรวจดูโรงพยาบาลเป็นการฆ่าเวลา ถ้าที่นี่มีหมอเยอะขนาดนี้แสดงว่าต้องรักษาคนไข้มาแล้วนับไม่ถ้วนแน่ ๆ แล้วจะมีใครที่สามารถรักษาพี่ของเขาได้บ้างหรือเปล่านะ

"ดีโอ!"

"..."หันขวับกลับมามองเจ้าของเสียงเรียกและก็พบว่าเป็นหมอปาร์คที่เอ่ยเรียกเขาเอาไว้ แต่แค่ดีโอเหรอ? ถ้ารู้ว่าเขาอายุพันห้าร้อยปีแล้วจะยังเรียกแค่ดีโออยู่หรือเปล่า!

"อย่าเดินไปไกลเดี๋ยวหลง"

"...!!!"

ชานยอลเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะจับแขนเล็ก ๆ ขึ้นและสอดมือเข้าไปประสานกับฝ่ามือนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายไว้แน่น และรอบนี่แม้ดีโอจะพยายามสะบัดออกยังไงก็ไม่เป็นผล

 

ถูกดันเข้ามาในห้องตรวจที่มีป้ายชื่อที่ตั้งอยู่บนโต๊ะว่า 'ปาร์คชานยอล' ยังไม่เคยอยู่ในที่ ๆ สูงขนาดมองเห็นได้ทั้งเมืองผ่านกระจกใส ๆ แบบนี้มาก่อนถ้าไม่นับยอดเขาที่หลังวังของเขา ที่นี่น่าจะเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดที่ได้เข้าเยี่ยมชม

"เดี๋ยวรอห้องเอ็กซเรย์ว่างก่อนนะ"

"เอ็กซเรย์คืออะไร?"

ชานยอลทิ้งตัวลงนั่งโซฟาตัวตรงข้ามกันกับดีโอก่อนจะส่งสีหน้าไม่สบายใจให้อีกฝ่ายได้เห็นอย่างไม่คิดปิดเพราะดูจากอาการแล้วดีโอคงจะจำอะไรได้น้อยมาก

"คุณมีญาติมั้ย?"

"..."

"งั้นขอโทรศัพท์ของคุณหน่อยเดี๋ยวผมจะติดต่อญาติให้"

"..."

"ไม่มีโทรศัพท์เหรอ? แบบนี้อ่ะเครื่องแบบนี้ใช้โทรออก รับสาย ฟังเพลง คุยแชท..."

"เราไม่มี"

หลังจากมองดูของแข็งสีดำแบน ๆ ในมือของหมอหนุ่มแล้วก็รีบตอบในทันทีเพราะเขาไม่เคยมีสิ่งของที่อีกฝ่ายเรียกหาและหากอยากฟังเพลงก็แค่ไปที่โรงละครก็เท่านั้น...

"ไม่มีได้ยังไง? เดี๋ยวนี้ไม่มีใครที่ไม่ใช้โทรศัพท์แล้วคุณ"

"ก็เราไม่มีจะให้ทำยังไง?"

ใบหน้าสวยหวานยังคงเชิดรั้นขึ้นเล็กน้อยและยังอยู่ในอากัปกิริยาที่ดูสุขุมไม่ใจร้อนแม้เขาจะมองออกว่าอีกฝ่ายเริ่มจะมีน้ำโหหน่อย ๆ แล้วก็ตาม

"ไม่มีก็ไม่มีสิไม่เห็นต้องโมโหเลย"

"..."

"งั้นมีกระเป๋าสตางค์มั้ย? บัตรที่อยู่ข้างในผมขอหน่อย"

"..."

"แบบนี้...เอาไว้ใส่เงินกับบัตรอ่ะคุณมีใช่มั้ย?"

"ไม่มี"

เสียงถอนหายใจจากคุณหมอที่มีคนไข้ผ่านมือมาแล้วนับไม่ถ้วนดังขึ้นอย่างเหนื่อยอ่อน และดูชานยอลจะเหนื่อยใจมากจริง ๆ สำหรับการหาว่าอีกฝ่ายเป็นใครและมาจากที่ไหน เปลี่ยนเรื่องเดินไปหยิบเอาฟิล์มเอ็กซเรย์บนโต๊ะของคนไข้รายอื่น ๆ มาหลากหลายแบบเพื่อจะอธิบายสิ่งที่ดีโอต้องทำ แต่คนตัวเล็กดันไปเห็นแผ่นที่เป็นกระโหลกศีรษะเข้าพอดีเลยคว้าเอามาถือไว้อย่างตกอกตกใจ

"นี่อะไร"

"ฟิล์ม..."

"เราต้องทำแบบนี้เหรอ?"

"ก็ไม่เชิงนะแต่ก็คล้าย ๆ มันไม่เจ็บหรอกแค่นอนอยู่นิ่ง ๆ"

เริ่มรู้สึกหวาดกลัวคนที่นี่แล้วบางทีมนุษย์อาจจะอันตรายอย่างที่คนอื่น ๆ ว่าก็ได้ไม่งั้นคงไม่ถือรูปกะโหลกไปทั่วเหมือนมันเป็นเรื่องปกติแบบนี้หรอกจริงไหม?

"ห้องน่าจะพร้อมแล้ว รออยู่นี่ก่อนนะเดี๋ยวผมไปถามพยาบาลก่อน"

"เราไม่ได้ป่วย"

"คนป่วยก็พูดแบบนี้ทุกคนนั่นแหละ"

สิ้นประโยคร่างสูงโปร่งก็หายออกไปจากห้องตรวจในทันที และเวลานี้ก็เป็นเวลาที่เจ้าชายดีโอเลือกที่จะหนีคนพวกนี้ไปให้ไกลเช่นกัน ผลักบานประตูห้องออกมาได้ก็เดินดิ่งไปให้ห่างห้องของชานยอลในทันที เดินลงบันไดมาตั้งแต่ชั้นที่สิบห้ามายืนหอบอยู่ที่ชั้นหนึ่งได้สำเร็จในที่สุด

เดินผลักประตูหน้าโรงพยาบาลออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็ได้เห็นเมืองใหญ่ที่มีตึกสูงต่ำตั้งเรียงรายกันอยู่เต็มพื้นที่ ยานพาหนะที่เขาใช้โดยสารมาพร้อมคุณหมอวิ่งกันไปมาด้วยความรวดเร็วบนถนนด้านหน้าโรงพยาบาล

"อ๊ะ!"

"คุณจะเดินไปทั้วแบบนี้ไม่ได้"

"ปล่อยนะ" ข้อมือเล็ก ๆ ถูกจับเอาไว้แน่นจากเจ้าของใบหน้าที่หล่อเหลาที่กำลังผูกคิ้วจนเป็นโบว์

หลังจากชานยอลเดินกลับเข้ามาที่ห้องตรวจแล้วไม่เจอดีโอก็รีบออกตามหาในทันทีเพราะเป็นห่วง วิ่งถามผู้คนมาตลอดทางว่าเห็นเด็กตัวเล็ก ๆ ที่มากับเขาหรือเปล่าซึ่งทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าคนที่เขาตามหาเดินลงมาข้างล่างแล้ว

"คุณนี่มัน!"

"เราไม่ได้ป่วยแล้วเราก็จะไม่ไปเอ็กซเรย์อะไรนั่นด้วย"

"..."

"เราบอกเหตุผลไม่ได้แต่...มันยากเกินกว่าที่มนุษย์แบบคุณจะเข้าใจ"

"มนุษย์?"

 

 

มีบางอย่างวิ่งลิ่วเข้ามาแทรกความคิดบางอย่างที่มัน...

 

 

"จะบอกว่าคุณไม่ใช่มนุษย์หรือไง?" เอ่ยปากสอบถามเหมือนคนปกติทั่วไปแม้จริง ๆ แล้วเขานั่นแหละที่ไม่ควรจะถามคำถามนี้กับคนไข้ตัวน้อยในเมื่อมันมีบางอย่างที่เจ้าตัวรู้ดีเกินกว่าใครในโซล

"..."

"จะบอกว่าคุณมาจากที่อื่นแล้วบังเอิญมาโผล่ที่บ้านผมซึ่งเพราะอะไรคุณก็ไม่ทราบงั้นเหรอ?"

"..."

"ผมบอกแล้วว่าคุณป่วยดีโอ"

"เราไม่ได้ป่วย"

"โอเค ๆ ถ้าไม่ยอมรักษาแล้วคุณจะไปไหน?"

ดีโอจ้องมองนัยน์ตาของอีกฝ่ายนิ่งขณะกำลังคิดหาคำตอบของคำถามและชานยอลเองก็จ้องมองเขาไม่ว่างตาเช่นกัน ยังไงก็ไม่ยอมปล่อยให้คนที่จำอะไรไม่ได้เดินไปทั่วโซลคนเดียวแน่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาเขาคงรับผิดชอบไม่ไหวอีกอย่างเขาเริ่มสงสัยอะไรบางอย่างแล้วด้วย

"...!!!"

คนตัวเล็กรีบยกมือขึ้นกุมหน้าท้องเมื่อมันส่งเสียง 'จ๊อก~ จ๊อก~' บ่งบอกว่าเขานั้นกำลังหิว รู้สึกว่าพวงแก้มเริ่มเห่อร้อนยิ่งตอนเห็นรอยยิ้มกว้างของคนตัวสูงตรงหน้ายิ่งอยากจะกลับควิ้นต์ซะเดี๋ยวนี้ตอนนี้บ้าที่สุดเลย!

"เบอร์เกอร์มั้ย?"

 

 

ถูกลากมานั่งติดเคาน์เตอร์ชิดกระจกหน้าร้านแฮมเบอร์เกอร์แบรนด์ดัง ก่อนคนที่ลากเขามาจะเดินหายไปไหนก็ไม่รู้...

"ไม่รู้ว่าชอบอะไรเลยสั่งแบบที่ผมชอบมาสองชิ้น"

ถาดเบอร์เกอร์ก้อนโตพร้อมกับโคล่าเย็น ๆ แก้วใหญ่ถูกเลื่อนมาให้ตรงหน้า ดีโอหยิบก้อนขนมปังห่อเนื้อที่ถูกหุ้มด้วยกระดาษอีกรอบหนึ่งขึ้นมาถือไว้ก่อนจะออกแรงบีบมันน้อย ๆ และหันหลังไปมองดูโต๊ะอื่น ๆ ว่าเขาทานเจ้าก้อนกลม ๆ นี้ยังไง

"ให้ช่วยมั้ย?"

ดีโอหันกลับมามองคนที่นั่งข้าง ๆ ก่อนจะมองมือหนาใหญ่ของชานยอลที่กำลังแกะกระดาษห่อและเริ่มทำตามด้วยท่าทางจริงจังเอาเรื่องจนสามารถทำให้ก้อนเบอร์เกอร์โผล่ออกมาส่งกลิ่นหอมน่าทาน

"อย่าแกะกระดาษออกหมดสิคุณแบบนั้นมันจะเปื้อนมือ"

"..."

เอื้อมมาหยิบก้อนขนมปังของดีโอไปโดยที่ไม่ได้ขอและพันกระดาษห่อเบอร์เกอร์เพิ่มชีสให้คนตัวเล็กใหม่ เจ้าชายน้อยหมุนเก้าอี้หันมาทางคุณหมอและนั่งหุบขาชิดวางผ่ามือแนบไปบนหัวเข่าทั้งสองข้างเพื่อจ้องมองก้อนขนมปังในมือของอีกฝ่ายอย่างใจจดใจจ่อ แม้ดีโอจะดูสบาย ๆ แต่กับชานยอลนั้นเริ่มไม่สบายยังไงชอบกลเพราะท่าทางของคนไข้ตัวน้อยที่ได้เห็นมัน...น่ารักเกินไป

"อะ..."

หยิบเบอร์เกอร์มาอุ้มไว้ด้วยสองมือก่อนจะนั่งรอชานยอลแกะเบอร์เกอร์ของตัวเองให้เสร็จเพื่อที่จะได้รู้ว่าทานยังไง หมุนเก้าอี้ของตัวเองให้หันมาทางดีโอก่อนจะใช้หัวเข่าหนีบเรียวขาของคนตัวเล็กเอาไว้ตรงกลางระหว่างขาของตนแน่น จงใจสบตาเพราะใครก็ตามที่ได้สบตาเขาตรง ๆ แบบนี้ต้องใจสั่นกันทั้งนั้นแหละเขามั่นใจ

กัดขนมปังเข้าปากคำโตระหว่างมองดูคนตัวเล็กอย่างสื่อความหมาย...เป็นใครก็ต้องอ่อนยวบทั้งนั้นเวลาที่มีผู้ชายหน้าตาดีแบบเขาจ้องมองและแสดงออกว่าสนอกสนใจขนาดนี้ แต่ดีโอกลับก้มลงสนใจแฮมเบอร์เกอร์ในมือและกัดเข้าปากตามเขาบ้างเมื่อได้เห็นตัวอย่าง

 

 

อะไรอ่าคุณเบอร์เกอร์มันทำให้ใจสั่นกว่าผมหรือไง...?






#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1336 Baby_5766 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 02:33
    555 ไปซ้อมมาใหม่นะคุณหมอ ดูจากหลายๆน้องของเรา ไม่ขงไม่เขินเลย //ทำไมต้องนั่งเอาขาหนีบขา
    #1,336
    0
  2. #1317 pigkapoom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 01:20
    อะไรของคุณหมอเนี่ย มีความมั่นใจสูงมากๆ. 555
    #1,317
    0
  3. #1300 - cherish 。 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 00:28
    วงวารคุณหมอปาร์คเค้านะคะ เสน่ห์ที่เคยใช้มาได้ตลอดต้องมาแพ้ให้กับเบอร์เกอร์สำหรับน้อง555555555 เก้อเรยอ่ะดิคุณพี่ ไปฝึกมาใหม่นะคะ555555
    #1,300
    0
  4. #1279 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:55
    สงสารคุณหมอเค้าน่ะค่ะ
    #1,279
    0
  5. #1253 Riyachoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:34
    ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนคะคุณหมออออนั่นน้องงงงงนะคะน้องผู้เห็นเรื่องกินสำคัญเสมออ555
    #1,253
    0
  6. #1227 Hanami_jelly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:11
    โอ้ยยยย เอ็นดูเหลือเกินองค์ชายน้อยของมี้ // งื้อๆ
    #1,227
    0
  7. #1188 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 05:15
    ขำความหว่านเสน่แทบตายแต่ไม่สำเรดสักอย่างของตาหมอเค้านาคาาาา ไม่สำเรดพิไม่เลิกสินะ วงวานนนน5555555
    #1,188
    0
  8. #1187 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 05:14
    หมอปั้กทั้งหยอดเก่งทั้งมั่นใจในความหล่อเหลือเกินนน มีความน่าหมั่นไส้เร้กๆนาจาาา อ่านแร้วก้ออยากรุ้จักวิถีชีวิตในโลกของเจ้าชายน้อยบ้างจิม ว่าแต่เจ้าชายนี่ไม่เหมาะเป้นนักเดินทางเลยนะ มาแบบดุ่ยๆเน้นลุยต่างถิ่นฉบับเรื่องอื่นไว้ทีหลังงี้อ่ะ โอ้ยยยย>< แร้วนี่ชานยอลรุ้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับที่มาดีโอเบาสินะ ดีๆ นี่ว่าโชคดีด้วยเหมือนชะตาส่งมา ตามหาหมอก้อเจอหมองี้อิอิ
    #1,187
    0
  9. #1157 chicken (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 14:26
    ดีโอน่ารักมากกกก คุณหมอระวังจะใจสั่นเองนะคะ แหมมมม
    #1,157
    0
  10. #1129 Monsday (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 14:03
    นี่แค่เพิ่งเจอ คุณหมออ่อยมากจริงๆค่ะ แต่น้องเค้าซื่อๆ ไม่หลงคุณหมอง่ายๆหรอกค่ะ
    #1,129
    0
  11. #734 MMinnimous (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หิวเลยยยยย5555
    #734
    0
  12. #672 DDYO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:52
    กรี๊ดดดดดดด น่ารักจะบ้าตายอยู่แล้ว ไรท์แต่งให้มันน่ารักทุกเรื่องแบบนี้ได้ยังไงอ่ะ แงงงงงงเจ้าชายน้อยของบ่าวววว
    #672
    0
  13. #486 SirimaHongngam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 01:48
    หมอปร์าคต้องชอบน้องแล้วแน่ๆๆๆๆ><~
    #486
    0
  14. #383 Ramidoiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 16:16
    น่ารักมากกกกกแง้
    #383
    0
  15. #292 Mys (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 00:01
    งื้ออออออ ดีโอน้อยน่ารักมากกกกกกก หนูเฉยๆแต่พี่นี่ใจสั่นเลยนะคะ ><

    โดนหมอปาร์คนั่งเอาขาหนีบซะขนาดนั้น แถมยังจ้องตาสื่อความหมายไปอีก

    เจ้าชายตัวน้อยน่ารักแรงขนาดนี้ คุณหมอไม่หวั่นไหวก็บ้าแร้ววววววว
    #292
    0
  16. #252 bee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:55
    โอ้ยยย เจ้าชายน้อยน่ารักมากเลยยยย

    หมอปาร์คนี่ยังไง จะทำให้เขาหลง แต่ตัวเองกลับหลงในท่าทางน่ารักๆของดีโอซะงั้น แล้วมีความมั่นหน้ามากอ่ะแต่ดีโอก้ไม่สนจ้า น้องสนใจแต่ของกิน555
    #252
    0
  17. #238 Worapan Penjun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 19:06
    คุณหมอหลงตัวเองมากมาย
    #238
    0
  18. #179 Sunlight (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 20:06
    หมอหลงตัวเองมากไปป่ะคะ555555
    #179
    0
  19. #110 Laksika_xol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:48
    ละมุนละไมซูดดดด
    #110
    0
  20. #95 babariaba (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 10:33
    คุณหมออออออ เล่นแบบนี้ใจดีโอไม่สั่นแต่ใจคนอ่านสั่นไปหมดแล้วค่าาาา เอ็นดูเจ้าชายน้อยมาก น่ารักมากๆที่สุดในโลกเลย
    #95
    0
  21. #60 Oh se (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 06:37
    หมอคะ หมออ่อยเบอร์นี้ยังสู้เบอเกอร์ในมือน้อง(?)ในมือน้องไม่ได้เลยค่ะ ทำไมชอบบบบบบบบบ รอนะคะ มีความน่ารักมากกกกกก อยากอ่านทุกวันเลย~~
    #60
    0
  22. #59 minz12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:17
    หมอปาร์คขี้อ่อยเบอร์แรงมากก เป็นพวกปากหวาน แถมยังหยอดเค้าไปทั่วอีก คิดว่าเจ้าชายน้อยจะหลงเสน่ห์พี่ง่ายๆ หรอ เค้ามีคนของเค้าอยู่แล้วจ่ะ ก็นกไปนะคะ แต่ว่าหมอปาร์คจะใช่คู่แท้ดีโอใช้มั้ย (นี่มันฟิคชานซูก็ต้องใช่เนอะ 555) ขยันหยอดน้องไปทุกวันเดี๋ยวก็คงใจอ่อนเข้าสักวันแหละ (จะเรียกน้องได้มั้ยแก่กว่ากันเป็นพันปี 555)
    #59
    0
  23. #58 dueanlap luedee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:36
    โอ้ยคุณหมอมีความอ่อยแรงนะคะ
    #58
    0
  24. #57 akzth (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:09
    พี่ชานมีความนก5556
    #57
    0
  25. #56 kuntatahaha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 17:11
    ดีโอ น่ารักกกกกกกกกก ????
    #56
    0