{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 29 : One And Only - Chapter 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    20 มี.ค. 60

          ค่อย ๆ ทิ้งตัวลงเหยียบพื้นบริเวณหน้ารั้วบ้านที่เจ้าชายเพิ่งจะเสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยตนออกมา ถึงแม้จะทำคุณหมอหล่นพื้นไปบ้างนิดหน่อย(?)แต่ก็ถือว่าช่วยแหละจริงไหม? บรรจงเกลี่ยเส้นผมที่ร่วงปรกใบหน้าออกให้เจ้าของชีวิตอย่างแผ่วเบา แบบนี้ต้องเรียกว่าเจ้าของชีวิตสินะถึงจะถูกเสี่ยงตายเข้ามาช่วยเขาโดยที่ไม่กลัวอะไรเลยแบบนี้จะไม่ใช่เจ้าของได้ไง

          “ไม่กลัวเหรอ หื้ม?”เอ่ยถามเพราะไม่เห็นว่าดีโอจะกลัวสิ่งใดเลยตอนอยู่ในห้องเมื่อครู่

          “ก็คุณบอกเองว่าจะไม่มีแผลไหนทำให้เราเจ็บไง”

          ชานยอลตกใจอยู่ไม่น้อยที่ดีโอคิดแบบนั้นแม้จริง ๆ แล้วจะไม่ผิดเพราะเขาเคยพูดตอนหลอกล่อหม่ำ ๆ ลูกชายของดั๊กลาส แต่พลังของดีโอไม่ได้มีมากพอจะใช้เยียวยาร่างกายหากโดนยิงเข้าที่หัวใจจริง ๆ มันยากถึงขั้นเขาเองก็อาจจะช่วยได้ทัน

          “มันต้องฝึกฝนนะไม่ใช่ใครก็ทำได้เลย แค่พาผมล่องหนคุณยังทำไม่ได้เลยที่รัก...เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บพื้นกับกำแพงมันแข็งจะตาย”

          รีบขยับตัวเข้ากอดหมอปาร์คพร้อมกับทำตาโตเมื่ออีกฝ่ายกำลังเอ่ยถึงความผิดที่ตนเพิ่งจะก่อ ต่มันดันเป็นลูกอ้อนที่ใช้ได้ดีเสียด้วย ฝ่ามือหนายกกระชับเพิ่มความอบอุ่นให้กันและกันมากขึ้น ยิ้มกว้างของชานยอลกำลังบ่งบอกถึงความสุขที่กำลังห้อมล้อมหัวใจ ความสุขที่มีแต่ดีโอที่สามารถมอบให้เขาได้...

          “ก็คุณไม่ยอมออกมาเองนี่!

          หัวเราะกับตัวเองลำพังเมื่อเห็นอาการดื้อรั้นหัวชนฝาของแฟนเด็ก ขนาดพูดแบบนี้แล้วยังไม่ยอมรับผิดอีกเหรอเจ้าชาย...ต้องลงโทษให้เลิกรั้นบ้างเสียแล้ว

          “...!!!

          ได้ยินเสียฝีเท้าหนัก ๆ วิ่งมาจากอีกฟาก ชานยอลจึงรีบพาดีโอหายตัวไปจากการมองเห็นในทันที แต่เสียงดังกล่าวทำให้รู้ว่าผู้มาใหม่นั้นมีไม่กี่คน เลยทิ้งตัวพิงกำแพงและกอดเจ้าชายไว้จมอกอย่างใจเย็น

          “หมอปาร์ค...”

          “ชู่~

          ส่งเสียงปรามเด็กในอ้อมแขนเพราะเสียงนั่นดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จนเกือบจะพ้นมุมรั้ว ยกยิ้มน้อย ๆ เมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่เป็นใคร...ทรอย

          “คนบ้า!!!

          “อ๊า! อ๊า! น้อง!

          เจ้าชายปรี่เข้าไปทุบองครักษ์ของชานยอลยกใหญ่เมื่อหันกลับไปเห็นว่าเป็นทรอยที่วิ่งมา เสื้อหนังของทรอยขึ้นรอยเล็บขูดยาวเป็นเส้น ๆ จากแรงโมโหของดีโอ

          “ที่รัก! ไม่เอาไปตีเขาทำไม”

          “ปล่อยเรานะ!

          ชานยอลปรี่ออกจากกำแพงมาแยกเด็กแสบของตัวเองให้ห่างจากเพื่อนสนิทในทันที แต่ถึงแม้ตอนนี้ชานยอลจะกอดเจ้าชายเอาไว้แน่นแล้วแต่

          “คนนิสัยไม่ดี!!!

          ดีโอก็ล่องหนหลุดออกไปจากอ้อมอกได้ไม่ยาก เลยต้องวิ่งหน้าตั้งเข้าไปแยกเจ้าชายออกมาอีกครั้ง

          “ทำไมทำแบบนี้ล่ะคุณ ไม่เอา คุยกันดี ๆ สิ”

          “ผลัวะ!

          “พี่ทรอย!

          “หมอปาร์ค!

          หมัดหนักซัดเข้าโหนกแก้มของชานยอลจนผิวแตกได้เลือดสีแดงสด ยอนจูรีบแยกคู่หูของเธอออกห่างจากคุณหมอที่กำลังลุกขึ้นยืนโดยได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าชายตัวเล็ก ซึ่งตอนนี้มียาพุหมุนรอบตัวเหมือนตอนเข้าไปในโรงพัก เรือนคิ้วยุ่ง ๆ ของเจ้าชายพันกันเป็นโบว์เมื่อหันหน้ามามองทรอยอย่างเอาเรื่อง

          “อ๊ะ ๆ ที่รักไม่เอา!

          “...!!!

          ดีโอวาดมือยกถังขยะให้ลอยลิ่วเข้าหาทรอยและยอนจูโดยไม่ฟังเสียงปรามจากคนรักข้างกายแม้แต่น้อย แต่มันก็ทำอะไรคนที่ต่อยแฟนของเขาไม่ได้เพราะยอนจูใช้โล่พลังขวางมันไว้ ชานยอลรีบรวบข้อมือของดีโอเอาแน่นเพราะกลัวอีกฝ่ายจะก่อเรื่องอีก เขาพอจะเดาได้ว่าทรอยโมโหจนออกหมักใส่กันเพราะอะไร

          "ขอโทษได้มั้ยล่ะ?"

ชานยอลเอ่ยบอกเพื่อนนักสืบตรงหน้าด้วยท่าทีสบาย ๆ แต่คนที่ไม่สบายนั้นเป็นเจ้าชาย ที่ดูเหมือนจะออกอาการไม่พอใจอีกแล้ว ไม่เข้าใจว่าชานยอลจะขอโทษทรอยทำไม ในเมื่อทรอยเป็นคนต่อยตัวเองแท้ ๆ ถึงแผลจะหายไปแล้วแต่ก็ใช่ว่าเมื่อครู่ทุกคนจะไม่เห็นว่ามันมีแผลจากการออกหมัด

"เราไปคุยกันที่บ้านดีมั้ยคะ คิงส์ดั๊กลาสรอพวกพี่อยู่ที่บ้านค่ะ"

ยอนจูเอ่ย จริงอย่างที่เธอว่าพวกเขาไม่ควรยืนคุยกันที่หน้าบ้านเอมอสแบบนี้ถึงจะอยู่ด้วยกันหลายคนแต่ก็ยังไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ เจ้าชายเบิกตากว้างเมื่อได้ยินที่ยอนจูพูด หมายความว่ายังไงพ่ออยู่บ้าน? งั้นทรอยก็ไปควิ้นต์มาเหรอ? เบนสายตาไปมองหน้านักสืบตัวสูง และได้รับใบหน้ายียวนกลับมา ยิ่งตอนเห็นเรียวลิ้นของทรอยกำลังดันกระพุ้งแก้มเขายิ่งอยากจะทุบให้หัวแตก ก็ได้เขาผิดก็ได้ที่ไม่รู้ว่าทรอยช่วยเขา

 

จริงตามที่คิด...ทรอยไปควิ้นต์มาจริง ๆ พ่อถึงมาหาเขาพร้อมกับสร้อยเส้นนั้น หลังทรอยไปถึงดั๊กลาสก็รีบมายังโลกมนุษย์พร้อมกันกับองครักษ์เซนที่เพิ่งได้รับคำสั่งให้ตามดูแลเจ้าชายน้อยของควิ้นต์จนกว่าเรื่องเอมอสจะจบ มันยากเกินไปที่จะควบคุมผู้ครองพลังแบบเอมอสไว้ในคุกใต้ดิน ทางเดียวที่ดีแต่ผิดมหันต์คือต้องมอบความตายเท่านั้น

"ดีโอ"

เด็กตัวเล็กเดินดิ่ง ๆ เข้าไปซุกอยู่ในอ้อมกอดของบิดาในทันทีที่เปิดประตูเข้ามาเจอ ชานยอลโค้งศรีษะให้ดั๊กลาสเล็กน้อยแต่นั่นถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่เขาได้รับการเคารพจากชานยอล ต้องขอบคุณเจ้าตัวเล็กของเขาที่ให้ความสัมพันธ์แย่ ๆ และความรู้สึกผิดบาปที่ผูกตัวอยู่ในใจมาเนิ่นนานได้คลายตัว และต้องขอบคุณชานยอลมาก ๆ ด้วยที่ให้อภัย

"ทำลายมันแล้วหรือยังครับ?"

"จำเป็นต้องใช้ดาบเวทมนตร์ที่ถูกสร้างขึ้นตอนเที่ยงคืนของจันทร์เต็มดวงเท่านั้นที่จะสามารถทำลายมันได้"

เจ้าชายตั้งใจฟังที่บิดาพูดอย่างใจจดใจจ่อ ถ้าพูดถึงเวทมนตร์ก็คงต้องเขาเท่านั้นสินะ ชักไม่มั่นใจว่าพลังที่มีจะพอสร้างดาบที่ว่าขึ้นมาได้หรือเปล่า ไม่เคยรู้มาก่อนว่าต้องเป็นพลังจากเขาเพราะเราไม่เคยได้มีแผนจะทำลายสร้อยเส้นนี้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไป

อีกตั้งสองคืนว่าจันทร์จะเต็มดวง ดังนั้นชานยอลก็ยังไม่ปลอดภัย วิ่งโร่เข้ามาหาคุณหมอของตัวเองก่อนจะ...

"คุณล่องหนตัวเองไว้ได้มั้ย? จนกว่าเราจะทำลายสร้อยเส้นนั้นได้"

"ถ้าคุณยอมหอมแก้มก็จะทำให้ก็ดะ...อ๊า!"

โดนทุบไปหนึ่งทีโทษฐานเล่นอะไรไม่ดูเวลา แต่เจ้าชายน้อยคงไม่ได้สังเกตว่าทุกคนในบ้านนั้นมีรอยยิ้มจากการกระทำของชานยอล สถานการณ์ตรึงเครียดดูเบาลงเพราะชานยอล แต่มีอยู่คนหนึ่งในที่นี้ที่ยังคงเครียดอยู่

 

 

...เซน

 

 

ทหารของควิ้นต์กระจายกำลังกันอยู่รอบบ้านของชานยอลที่ตอนนี้มีทั้งกษัตริย์และเจ้าชายน้อยพักอยู่ร่วมกับคิงส์บนโลก นั่งแกะกล่องโทรศัพท์เครื่องใหม่สวยปิ๊งส่งให้เด็กที่เอาแต่ยื่นหน้าเข้ามาดูใกล้ ๆ ไม่หยุดตั้งแต่เห็นกล่อง มือเล็กรับมันไปถือไว้ในทันทีอย่างไม่ลังเล ในที่สุดเขาก็ได้มือถือที่เคยขอไปเสียที แต่หน้าจอว่าง ๆ รูปคลื่นน้ำทำให้เจ้าชายขมวดคิ้วฉับในทันที

"ไม่ชอบเหรอ?"

ดีโอวางโทรศัพท์ลงบนเตียงหลังจากนั้นก็กอดอกยกขาขึ้นมานั่งขัดสมาธิในทันทีเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ชานยอลรีบคว้าโทรศัพท์เครื่องดังกล่าวขึ้นมาตรวจสอบดูอีกรอบแต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติจึงส่งคืนให้ ทว่าคนตัวเล็กบนเตียงก็ไม่ยอมรับไปเสียที ขยับเก้าอี้เข้าใกล้เตียงนุ่มพร้อมรอยยิ้มอย่างคนใจเย็นเพื่อจะสอบถามหาสิ่งที่แฟนเด็กไม่พอใจ

"เป็นอะไร...คุณไม่ชอบเหรอ? นี่สีเดียวกันกับผมเลยนะ รุ่นเดียวกันเลย"

ด้วยความที่คุณหมอจะซื้อของใช้ให้ดีโอเป็นแบบเดียวกันกับของตัวเองตลอด เครื่องมือสื่อสารเลยไม่พ้นต้องเหมือนกันด้วย จะได้บรรจุเพิ่มเป็นไอเทมคู่รักอีกอย่าง

"เป็นอะไรที่รักหื้ม? ถ้าคุณไม่บอกผมจะเอาใจถูกได้ยังไง"

"ไม่เห็นมีพวกเราในนั้นเลย ทำไมของคุณมี"

"อ๋า~ ภาพพื้นหลังเหรอ โถ่เรื่องง่าย ๆ เองคุณ มาเดี๋ยวผมเสกให้นะ"

ก้มหน้าก้มตาส่งรูปคู่ที่ถ่ายตอนไปตกปลาเข้าเครื่องเจ้าชายในทันทีพร้อมกับตั้งล็อกสกรีนให้ใหม่แล้วส่งคืน...

"ไม่ยากเลยเห็นมั้ย? เก่ง ๆ แบบผมต้องได้รางวัลนะจริงมั้ย?"

"..."

ทำแก้มป่องยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ดีโอเรื่อยจนหยุดลงเมื่อลมหายใจอุ่น ๆ ของเจ้าชายสัมผัสผิวแก้ม ซึ่งมันบ่งบอกว่าระยะนี้แหละกำลังพอดี มือเล็กกำโทรศัพท์ใหม่ไว้แน่น หลุบตาลงต่ำเมื่อเจอลูกอ้อนของคน ๆ เดียวบนโลกที่เขาจะยอมให้ ฝังจมูกลงข้างแก้มคุณหมออย่างรู้งาน

ไม่ค่อยมั่นใจว่าเขาเข้ากับโลกได้ดีหรือเข้ากับชานยอล(?)ได้ดีถึงได้รู้และเข้าใจความเป็นไปที่ควรจะทำได้อย่างรวดเร็ว อ้อมกอดอบอุ่นค่อย ๆ มอบให้กันรวมถึงร่างหนาใหญ่ที่ปีนขึ้นเตียงขณะมอบจูบหวานให้เขา การไม่ขัดขืนก็สร้างความพอใจให้คุณหมอมากแล้ว แต่ตอนนี้ต้องผละห่างออกมายิ้มกว้างในทันทีเมื่อลำแขนเล็ก ๆ เลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวสอบตอนที่เขากำลังจะพาเจ้าชายเข้านอน

"ผมรักคุณดีโอ"

"เราก็รักคุณ...หมอบ้า อื้อ..."

พลังที่กำลังไหลเวียนในตัวที่ไม่เคยทดลองใช้กำลังถูกใช้ล่องหนบ้านทั้งหลังให้หายไปในพริบตา ความสุขที่กำลังได้รับเพิ่มพลังให้มีมากพอจะล่องหนได้ทั้งเขตแต่แค่นี้ก็พอเผื่อจะต้องเก็บไว้ใช้อีกขุมพลังที่ผูกมัดติดมากับพลังเยียวยาที่ไม่มีใครรู้ยกเว้นเขา

 

 

 

เช้าวันกาแฟ...กลิ่นหอมเดิมลอยเตะจมูกจนต้องลุกขึ้นขยี้ตาไปมาเพื่อเรียกตัวเองออกจากความฝัน ขมวดคิ้วเข้าหากันในทันทีตอนได้กลิ่นหอมไหม้ของเมล็ดกาแฟคั่วใกล้ ๆ ตัวทั้งที่ประตูยังไม่ได้เปิด

"คุณน่ารักมากตอนเพิ่งตื่นรู้มั้ย..."

"...!!!"

เสียงของชานยอลกระซิบชิดใบหูจนเผลอสะดุ้งออกจากตำแหน่งเดิม แต่กลับมีมือดีตามคว้ารอบเอวเอาไว้ได้เสียก่อน...คนขี้โกง!

"จนอยากจะ..."

"คุณมันหมอบ้า!

"ปกติหมอก็บ้าอยู่แล้วนะจ๊ะไม่รู้เหรอ?"

"อื้อ..."

ดันตัวเข้าประชิดและครอบครองริมฝีปากอิ่มสวยล่อตาเอาไว้โดยที่ไม่ยอมให้อีกฝ่ายเห็นตัว ดีโอซึบซับอะไรต่าง ๆ จากเขาไปเยอะจริง ๆ โลกของเจ้าชายดูสดใสขึ้นจากที่ไม่พูดก็กลายเป็นพูดเยอะขึ้นแต่ก็ไม่ได้พูดเก่งเหมือนแฟนหมอของตน แต่เรื่องยิ้มก็ยังคงยากกับคนอื่น ๆ เว้นกับชานยอลที่ดูจะสร้างรอยยิ้มให้กันได้เสมอไม่เว้นวัน

"ไอเหี้ยหมอ!!!"

ทรอยทุบประตูเป็นบ้าเป็นหลังในทันทีเมื่อได้ยินเสียงประหลาด ๆ ดังออกมาจากห้องเพื่อนตอนตัวเองเลิกงาน ด้วยความที่กลัวว่าคนอื่น ๆ จะรู้เลยต้องรีบเข้ามาปรามอารมณ์รักของเพื่อนหมอเอาไว้เสียก่อนที่พ่อเจ้าชายจะเด็ดหัวชานยอลออกจากบ่า

"คุณก็เบื่อไอทรอยเหมือนผมใช่มั้ย?"

"..."

จูบลงหน้าผากกว้างของดีโอหนัก ๆ ก่อนจะปรากฏตัวให้เห็น แต่จังหวะที่ชานยอลกำลังดันตัวออกจากเตียงนั้น...ดันกระชากเอาหัวใจเจ้าชายไปด้วย

"...!?"

จับข้อมือของคุณหมอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้ชานยอลเดินไปถึงประตู แต่ดันรีบหลุบตาลงต่ำเมื่อร่างสูงหันกลับมามอง เขย่าแขนคุณหมอไปมาไม่หยุดขณะนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงด้วยท่าทางน่ารัก

"หื้ม?"

"..."

"อะไรคุณ?"

"..."

ขวยเขินเกินกว่าจะพูดออกไปตรง ๆ ในสิ่งที่ต้องการ บางทีเขาอาจจะเสพติดชานยอลไปแล้วก็ได้ ติดลูกอ้อนลูกหยอดที่ทีมีให้กันไม่เว้น ไม่อยากห่างกายอยากติดตามไปด้วยทุกหนแห่ง อยากจะมีความกล้ามากพอจะหอมแก้มหรือเริ่มต้นจูบของเราก่อนเหมือนอีกฝ่ายที่เอาแต่ทำมันแบบไม่ลังเล

ช้อนใบหน้าสวยหวานให้เชิดขึ้นสบตา ดวงตากลมโตไม่ได้ปกปิดความต้องการบางอย่างไว้ ซึ่งมันน่ารักมากจนเขาไม่คิดว่าจะมีใครบนโลกอ้อนขอจูบได้น่ารักเท่าดีโอ

"ผมควรจะจูบคุณใช่มั้ย?"

“...”พยักหน้าพัลวันเมื่อได้ยินประโยคที่ชานยอลพูดเปิดทาง

ให้ตายเถอะ! เขาต้องชนะดีโอสิไม่ใช่แพ้ราบคาบเพียงเพราะอีกฝ่ายมองตาแบบนี้ เขาควรจะแกล้งต่อสิไม่ใช่ยอมโน้มตัวลงชิดลมหายใจอุ่นแบบนี้...

"อื้อ..."

สิ่งที่ประสงค์ถูกมอบให้อย่างง่ายดายโดยที่ไม่ต้องทำอะไรมาก ก็ถ้าชานยอลยากมากเขาจะได้มัดแขนมัดขาเสียเลย! ดันดีโอนอนลงแนบเตียงอีกครั้งก่อนจะปีนตามขึ้นมาโดยไม่ยอมปล่อยให้ริมฝีปากละห่างออกจากกัน คงจะดีไม่น้อยถ้าเราจะอยู่กันท่านี้ทั้งวันนะเจ้าชาย

"เพล้ง!"

"...!!!"

"...!!!"

สะดุ้งกันสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงข้าวของตกแตกจากภายนอก รีบร้อนช่วยติดกระดุมเสื้อสองสามเม็ดบนให้ดีโอโดยเร็ว และเจ้าชายนั้นก็รู้งานพรางตัวเองให้ล่องหนในทันทีโดยที่ชานยอลไม่ต้องสั่ง

"คุณรออยู่ที่นี่นะ"

"อื้อ"

เร่งฝีเท้าเข้าใกล้ประตูอย่างรวดเร็วและไม่ลืมที่จะล่องหนตัวเองเอาไว้เพื่อความปลอดภัย แต่ทันทีที่มือถึงลูกบิดประตูเสียงของเพื่อนรักก็ดังให้ได้ยินเสียก่อน...

"อย่าออกมานะไอหมอ พาน้องหนีไปได้ยินมั้ยอย่าออกมา!"

ลมหายใจเริ่มไม่คงที่ รู้ได้ทันทีว่าข้างนอกต้องมีเรื่องเกิดขึ้นเสียงดังครึกโครมทำให้ชานยอลตัดสินใจเดินกลับมาหาดีโออีกครั้ง เจ้าชายปรากฏกายให้เห็นก่อนจะรีบลงมายืนอยู่ข้างกัน ถ้าเซนอยู่พ่อก็จะปลอดภัยดังนั้นตอนนี้เขาต้องพาคนที่เอมอสต้องการตัวหนีไปก่อน!

"อ๊า!"

"เซน...!"

บีบข้อมือหนาใหญ่ที่คว้าเอาไว้แน่นเมื่อได้ยินเสียงร้ององครักษ์คู่ใจ ความเจ็บปวดเข้าทำร้ายใจอย่างรุนแรง เพราะเสียงที่ได้ยินมันทำให้คิดไปในทางที่ดีไม่ได้เลย งั้นท่านพ่อของเขาล่ะ?

"ท่านพ่อ..."

"คุณรอผมอยู่ในนี้นะอย่าออกไปไหน"

"ไม่!"

จับข้อมือของชานยอลเอาไว้แน่นไม่ปล่อย แม้จะหนักแน่นกับความคิดที่ต้องพาชานยอลหนีมากเพียงไรแต่หัวใจนั้นกำลังเดินย้อนไปอีกฝั่ง ปฏิเสธไม่ได้ว่าทั้งใจนึกห่วงแต่ดั๊กลาสจนแทบคลั่ง คุณหมอจึงเป็นคนตัดสินใจแทนเพื่อไม่ให้ดีโอลำบากต้องเลือก เพราะคนที่สำคัญกับลูกที่สุดต้องเป็นพ่อกับแม่เสมอ

"รออยู่ในห้องนะที่รัก ผมจะรีบกลับมาหาคุณ"

กดจูบลงกลางกระหม่อมบางก่อนจะผละตัวออกห่างมาจนเห็นคนตัวเล็กพยักหน้าให้อย่างว่าง่าย รีบล่องหนซ่อนสายน้ำตาสีสวยให้พ้นจากชานยอลเพราะเขาไม่รู้จะขอบคุณอีกฝ่ายยังไงที่ตัดสินใจไปช่วยพ่อของเขาทั้งที่เคยโกรธเคือง แม้จะอยากชดเชยเรื่องในอดีตยังทำไม่ได้ ตอนนี้เขาจะตอบแทนชานยอลยังไงหมดในชาตินี้?

บานประตูเปิดออกช้า ๆ โดยไม่เห็นคนเปิด แต่นั่นก็สามารถเรียกรอยยิ้มของเอมอสที่นั่งอยู่โซฟาได้ไม่ยาก เพราะเขารู้ว่าใครที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอน เซนถูกล่ามด้วยโซ่เส้นใหญ่แต่นั่นไม่สามารถเอาเขาอยู่หรอกหากพวกมันไม่เอามีดจ่อคอพระราชาแบบนั้น ส่วนทรอยก็ถูกปืนสองสามกระบอกจ่อศีรษะเอาไว้เลยอยู่ในสภาพที่ตกเป็นรองไม่ต่างกับเซน

"ล่องหนให้ได้ตลอดนะคุณหมอ"

"...!"

มีดเล่มเล็กหลายด้ามหลุดออกจากมือเอมอสแหวกอากาศเข้าเสียบหน้าท้องของดั๊กลาสจนได้เลือด

"ท่านพ่อ!"

เสียงเล็ก ๆ ของร่างบางวิ่งโล่ออกมาจากห้องจนทุกสายตาต้องหันไปจับจ้อง เจ้าชายน้อยวิ่งหน้าเสียออกมาเกือบจะถึงราชาของควิ้นต์แล้วเหลืออีกเพียงเสี้ยวแต่ดันถูกเอมอสเคลื่อนที่ไปกระชากกลับมาล็อกเอาไว้ได้ก่อน

"อ๊ะ! ปล่อยเรานะ!"

"ดีโอ!"ชานยอลรีบปรากฏกายให้ทุกคนเห็นในทันทีเพราะกลัวว่าเอมอสจะมือเร็วทำอะไรดีโอหากยังไม่เห็นหน้าเขา

"รวดเร็วดีนี่คุณหมอ จะเข้ามาช่วยเจ้าชายเหรอ? ฝั่งนู้นดูท่าจะไม่ดีซะแล้วนะจะปล่อยให้เสียเลือดจนตายว่างั้น?"

สถานการณ์กดดันตกอยู่กับชานยอลเมื่อหันไปเห็นดั๊กลาสนอนจมกองเลือด เขาเคยสัญญากับตัวเองว่าจะช่วยคนทุกคนที่ยังมีโอกาสรอดไม่ว่าจะยังไงก็ตามเพราะนั่นเป็นสิ่งที่หมอควรทำอย่างไม่ลังเล แต่ทว่าตอนนี้เวลานี้ดีโอยังถูกล็อกตัวเอาไว้กับคนที่ชั่วร้ายไว้ใจไม่ได้ สมองและหัวใจเลยเริ่มค้านกัน

"ช่วยพ่อเราได้โปรด...หมอปาร์ค"

สุ้มเสียงสั่นสะท้านหลุดออกจากริมฝีปากอิ่มหนา น้ำตาสีฟ้าเม็ดโตร่วงลงข้างแก้มขาว ชานยอลขบกรามแน่นหันหลังกลับไปยกฝ่ามือทุบอากาศจนลูกน้องของเอมอสลอยกระเด็นไปไกล ทรอยและเซนจึงรีบเข้ามาพยุงดั๊กลาสในทันที แต่ละหว่างที่ชานยอลกำลังเร่งฝีเท้าพลางพับแขนเสื้อขึ้นนั้น...

"อ๊ะ!"

เอมอสผลักเจ้าชายกระแทกฝาผนังอย่างแรงจนร่างเล็กร่วงไปกองกับพื้น เพลิงในกายที่ไม่เคยคิดว่าจะโหมลุกกำลังก่อตัวเติมเชื้อกันอย่างบ้าคลั่ง ปิดเปลืองตาลงก่อนจะค่อย ๆ เปิดมันขึ้นโชว์นัยน์ตาสีฟ้าสะท้อนแสงตอนกลางวันจนเอมอสหยุดชะงัก...มันต้องเรืองแสงแค่ตอนกลางคืนไม่ใช่เหรอ? ดั๊กลาสผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ ด้วยรอยยิ้ม ในตอนนี้เหมือนเหลือเกินกับที่เขาเคยเห็น วันนี้คงเป็นอนาคตสินะ

"แกบังคับฉันเองนะ"

"อ๊า!!!"

เชือกฝ้ายสีแดงถูกชานยอลเสกขึ้นมามัดคอของเอมอสไว้แน่น เพราะจำได้ว่าเมื่อคราวที่แล้วอีกฝ่ายจะเคลื่อนที่ไปไหนตามแต่ใจไม่ได้หากถูกบีบคอไว้อย่างนี้ สาวเท้าเข้าใกล้เอมอสฉับ ๆ ด้วยความเร็ว...

"หมอปาร์ค..."แต่เสียงหวานของคนรักก็รั้งกันเอาไว้ซะก่อน

"แม่งเอ้ย!"

ดิ่งเข้าไปช่วยดั๊กลาสโดยปล่อยเอมอสไว้ข้างหลังเพราะคำวอนของเจ้าชาย ทาบฝ่ามือลงเหนือแผลก่อนแสงสีฟ้าจะแล่นวนไปใต้ผิวของพระราชาผู้ยิ่งใหญ่

"พอแล้ว...ไปเถอะถ้าช้ากว่านี้มันจะ..."

"อ๊า!!!"

"ดีโอ!!!"

นิมิตที่เคยเห็นไม่มีผิดเพี้ยนสร้อยแยกธาตุถูกสวมลอบคอของเจ้าชายน้อยในทันทีตั้งแต่คำเตือนของเขายังไม่จบ ลูกชายตัวน้อยดิ้นเร้าจากความเจ็บปวดกำลังกรีดแทงก้อนเนื้อของบิดาและเซนจนหายใจแทบไม่ออกแต่มันได้ทุบหัวใจของชานยอลออกเป็นเสี่ยง ๆ ไปแล้วในวินาทีนั้น

"เร็วกว่านี้ไอเหี้ยหมอ!"

ทรอยกับชานยอลรู้ดีว่าต้องทำยังไง ภาพของแม่ยังคงติดตา ความทรมานที่สุดแสนจะบรรยายพรากเธอไปจากพวกเขาอย่างไม่มีวันหวนคืน ดังนั้นเขาจึงต้องรีบไปเอามันออกจากคอก่อนที่ดีโอจะกลายเป็นแค่มนุษย์ที่ไม่อาจคู่กัน หรือร้ายที่สุดคือหมดลมหายใจ

"อ๊า!!!"

เสียงร้องทรมานดังออกมาจากแสงสีฟ้าสว่างจนแสบตารอบตัวเจ้าชาย ชานยอลเร่งฝีเท้าให้หนักและเร็วขึ้นอีกหวังจะช่วยชีวิตของคนรักให้ทันแต่วินาทีนั้นเองที่เขาต้องตัดสินใจคร่าชีวิตอสูรร้ายเพราะวาจาโง่เขลาที่ไม่รู้ว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร

"ฉันจะฆ่าแกเอมอส"

"แกจะฆ่าฉันได้ยังไงในเมื่อสิ่งที่ฆ่าฉันได้มันกำลังฆ่าคนรักของแกไอคุณหมอ ฮ่า ๆ อึก..."

"ฉัน! ไม่จำเป็นต้องใช้สร้อยเส้นนั้น"

มีเยียวยาแน่นอนว่าไม่พ้นต้องมีซ้ำเติม หนึ่งสิ่งที่ไม่มีใครรู้ว่าผู้ที่คอยต่อชีวิตและช่วยเหลือชีวิตอื่น ๆ แบบชานยอลจะมีนั้นคือการลดอายุไขของใครก็ได้ให้หมดหรือลงจนสิ้นใจ ก้อนเนื้อในอกบีบรัดรุนแรงจนหายใจไม่ออก เอมอสทรุดลงคุกเข่าพร้อมกับยกมือกุมแผ่นอกด้วยความเจ็บปวด เรี่ยวแรงที่มีกลายเป็นศูนย์

"แกทำอะไรฉัน อึก..."

"การตายที่ทรมานที่สุดคือการตายในตอนที่ไม่ต้องการจะตาย...จำเอาไว้ก่อนตายด้วยว่าถ้าได้เกิดใหม่อย่าคิดมายุ่งกับเด็กของฉัน!"

"อ๊า!!! อึก!!!"

ปล่อยเอมอสนอนสำลักเลือดที่พรั่งพรูออกจากทุกรูทวารที่มีอยู่บนตัวเพื่อมาถอดสร้อยแยกธาตุออกจากคอของดีโอในทันที ชานยอลปามันทิ้งไปไกลก่อนจะช้อนร่างบางที่หายใจรวยรินขึ้นมาไว้บนตัก

"ที่รัก...ไม่ ๆ"

"..."

"ไม่เอาแบบนี้ดีโอลืมตาขึ้นมามองหน้าผมก่อน"

น้ำตาลูกผู้ชายหยดแล้วหยดเล่าร่วงเผาะลงใบหน้านวลเนียนน่ารักของเจ้าชายองค์เดียวของควิ้นต์ และเป็นคนเดียวที่ถือครองหัวใจของชานยอลตั้งแต่แว่บแรกที่สบตา

"ที่รักได้โปรด..."

"..."

ยกมือปาดน้ำตาสีฟ้าออกจากพวงแก้มของคนรักลวก ๆ ก่อนจะรั้งร่างบางขึ้นมากอดแนบอกกว้างของตนที่ไม่มีแล้วหัวใจเพราะยิ้มรูปหัวใจนั้นจางหายจากสายตา...




#OAOchansoo



ขอโทษที่ช้านะคะ ;^;

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1359 Baby_5766 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 19:36
    คนพี่ถอดออกให้แล้ววว

    ต้องปลอยภัยสิ
    #1,359
    0
  2. #1333 pigkapoom (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 17:10
    จะร้องแล้วนะ คืนองค์ชายน้อยมา
    #1,333
    0
  3. #1246 Hanami_jelly (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 20:08
    อย่านะ ถ้าน้องเป็นมนุษย์แล้วจะคู่กันได้ยังไง ฮื้ออออ!!
    #1,246
    0
  4. #1215 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 03:17
    เอมอสสสสตายซะที!!!! พินี่พลังเยอะนะ เดดๆทั้งนั้นน่าจะจัดการมันนานแร้วอ่ะ แร้วนี่เจ้าชายน้อยเปนงัยบ้างโอ้ยยยย เอมอสคนเดียวทำปั่นป่วนไปหมดดด ถถถ
    #1,215
    0
  5. #1182 chicken (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:56
    ไม่นะ !!!!!! เรายังเขินกับการอ้อนน่ารักๆของดีโออยู่เลย ทำไมมาเป็นแบบนี้ได้ล่ะ ฮือออออ อย่าเป็นอะไรนะ
    #1,182
    0
  6. #1153 Monsday (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 15:41
    คุณหมอเก่งอยู่แล้ว ต้องช่วยน้องได้สิ ฮื้อออ
    #1,153
    0
  7. #1032 Action!! (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:20
    ถ้าเจ้าชายน้อยเป็นอะไรไปนะเราจะโกรธ บราวนี่ก็จะไม่ให้กิน เชอะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ /อินจัด
    #1,032
    0
  8. #1028 SirimaHongngam (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:04
    หมอปร์าคเท่เลยเพคะแต่ละฉากคือดีนึกภาพตามล่ะแบบกรี๊ดดกดตอนท้ายๆนี่เจ้าชายอย่าเป็นไรนะTTจิตใจหม่อมชั้นบางเลยยยยTT
    #1,028
    0
  9. #1027 iKatay (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 15:58
    ไม่ๆๆๆๆๆ น้ำตามาเลยจ้า ชานยอลเยียวยาดีโอสิ ทำอะไรสักอย่าง เจ้าชายอย่าเป็นอะไรนั
    #1,027
    0
  10. #1026 Mr.Victor (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:42
    โนวๆๆๆๆ เจ้าชายอย่าเป็นอะไรนะ
    #1,026
    0
  11. #1025 เพนกวิ้นเมียยีราฟ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:06
    ไม่ได้ๆๆๆๆๆๆๆดีโอจะตายไม่ได้ไม่ยอมมมไม่เอาๆๆๆๆๆไม่ได้น้าาาาไม่.จะปล่อยคุณหมออยู่คนเดียวบนโลกใบนี้โดยปราศจากหัวใจไม่ได้ไม่เอาาาาาาดีโองื้ออออฟื้นๆๆๆๆ
    #1,025
    0
  12. #1024 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 07:16
    ไม่น่ะไมเอาแบบนี้สิ
    #1,024
    0
  13. #1023 sumalee_7163 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:49
    เศร้าไปอีก
    #1,023
    0
  14. #1022 seasea14 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:04
    ไม่เอาแบบนี้นะ ไม่เอา??
    #1,022
    0
  15. #1021 chachanityns (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 22:19
    ม่ายยยยยยยย มันจะต้องไม่ดราม่าค้างคาแบบนี้ ม่ายยยยยย ดีโอจะต้องไม่เป็นอะไรรรร ม่ายยยยย
    #1,021
    0
  16. #1020 kscy.chipper2012 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:32
    ไม่นะคะ ฮือออ เจ้าชายย ฟื้นสิคะ เจ็บปวดแทนชานยอลเลนอ่ะ ฮืออ ได้โปรดดดดดด อย่าให้เจ้าชายเป็นอะไรเลยนะคะไรท์
    #1,020
    0
  17. #1019 Kaitui (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 20:58
    เจ้าชายน้อยต้องไม่เป็นอะไรสิ ฮือออออ
    #1,019
    0
  18. #1018 GO!디오 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 19:59
    เดี๋ยวก่อนนค่ะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากกกก
    #1,018
    0
  19. #1017 BBLD.O. (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 18:55
    ฮื่อออ ไม่เอาแบบนี้นะไรท์ อย่าใจร้ายกับเจ้าชายน้อยและคุณ-่างนี้สิ //สมน้ำหน้าเอมอส ตายๆไปสะ ค.ตายคือสิ่งที่คู่ควรที่ทำกับเจ้าชายน้อยแบบนี้
    #1,017
    0
  20. #1016 Akyung (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 15:01
    T ? T T ^ T
    #1,016
    0
  21. #1015 ออแกนแฟนศรีโด้ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 14:09
    ฮือออออออออออออออออออ ?.?
    #1,015
    0
  22. #1014 DDYO (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 12:50
    ไรท์คนใจร้ายยยย;-; ใจร้ายที่สุดเลยอ่ะ ทำไมต้องทำร้ายเจ้าชายน้อยของเราด้วย เจ้าชายไม่น่าออกมาเลย น่าจับมาตีๆๆๆ เค้าบอกให้อยู่ในห้อง ทำไมไม่ฟัง!!! ถ้าเจ้าชายเป็นแค่มนุษย์อืออออ มันต้องเศร้าแน่ๆ
    *คำผิด ขาวของ,จนสินใจ,ชานยองเร่ง
    #1,014
    1
    • #1014-1 ริแน(จากตอนที่ 29)
      20 มีนาคม 2560 / 19:31
      แง้ ขอบคุณที่ช่วยบอกนะคะ TT
      #1014-1
  23. #1013 TiNa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 12:47
    ฮืออออออ ToT
    #1,013
    0
  24. #1012 MMinnimous (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 12:00
    เจ้าชายน้อยอย่าเป็นอะไรนะ ชานยอลช่วยด้วยยยยยT^T
    #1,012
    0
  25. #1011 น้องตัวเล็ก●♡● (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 11:24
    ฮือออมันเศร้ามาก เจ้าชายอย่าเป็นอะไรไม่นะห้ามเป็นอะไรไปเด็ดขาด หมอปาร์ครีบช่วยคยองซูสิ โอ้ยยยจะบ้าตายจะเป็นแบบนี้ไม่ได้น๊าาาาาา
    #1,011
    0