{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 22 : One And Only - Chapter 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    15 ก.พ. 60

          “ตั้งสติหน่อยดิวะ!!!

          “...”

          กระชากคอเสื้อเพื่อนตัวสูงให้ยืนขึ้นสบตา ไม่ค่อยชินนักกับสิ่งที่กำลังขังบ่ออยู่ในกระบอกตาคุณหมอตัวสูง พยายามอดกลั้นไม่ให้ต่อยชานยอลอย่างสุดความสามารถ สมองกำลังประมวลผลว่าสิ่งไหนควรเป็นเรื่องที่เขาควรจะทำก่อนหลัง

          “มันจะหาแกไม่เจอถ้าแกล่องหนไปจนกว่าฉันจะหาสร้อยเส้นนั้นเจอ”

          “แกจะหามันมาให้ฉันใช่มั้ย...ขอบใจนะ”

          ผลัวะ!!!

          “ถ้าแกยังคุมตัวเองไม่ได้ฉันจะฆ่าแกได้ยินมั้ยมันไม่ใช่เรื่องเล่นและฉันต้องการให้แกปลอดภัย”

          หมัดหนัก ๆ ซัดเข้าหน้าแก้มของชานยอลจนโหนกแตกเลือดไหลซิบแต่นั่นก็แค่ชั่วคราวเขารู้ดี จะโทษเขาไม่ได้ที่ลงไม้ลงมือเพราะเป็นชานยอลที่ยังไม่หยุดพูดจาไม่เข้าหูทั้ง ๆ ที่เขาก็พยายามไม่ทำให้ตัวเองโมโหแล้ว

          “ถ้าฉันล่องหนเขาจะหาฉันไม่เจอ...”

          “ใช่แล้วแกจะปลอดภัย”

          “ใครบอกว่าปลอดภัย? แกว่ามันปลอดภัยเหรอถ้าฉันไม่ได้เจอหน้าเขา...มันเจ็บตรงนี้มากรู้มั้ยเวลารถติดไฟแดงตอนฉันกลับบ้าน เวลาออกนอกบ้านทนได้แค่สองชั่วโมงฉันก็คิดถึงเขาแล้ว”

          ทรอยผละเพื่อนหมออกห่างเมื่อเรื่องที่เขาพูดเป็นคนละเรื่องเดียวกัน(?เพราะมันเป็นเรื่องเดียวกันแค่คนที่เขาสองคนกำลังพูดถึงนั้นไม่ใช่คน ๆ เดียวกัน เหนื่อยและเอือมกับชานยอลมากจนต้องผ่อนลมหายใจเข้าออกช้า ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ไม่ให้ซัดมุมปากจนแตกอีกแผล

          “แล้วแกจะเอายังไง?”

          “ทุกคนคงอยากให้ฉันปลอดภัยเพราะฉันเป็นคิงส์ของที่นี่...แต่ฉันไม่ได้อยากได้ตำแหน่งนี้ฉันไม่ใช่คนที่พวกเขาตามหา”

          ที่ควิ้นต์มีคิงส์คือดั๊กลาสที่จะคอยปกป้องดูแลเอ็กซ์ตร้าที่นั่น เช่นกันกับที่นี่...ชานยอลเป็นคิงส์ที่ดูแลเอ็กซ์ตร้าบนโลกมนุษย์ ตำแหน่งนี้ได้มาเพราะความใจดีของเขาบวกกับความสามารถทางด้านการแพทย์(?)ที่มีติดตัว ชานยอลให้การช่วยเหลือเอ็กซ์ตร้าทุกคนด้วยความสามารถพิเศษนั้นจนถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลและได้รับความเคารพมากมายมาอย่างไม่ได้ร้องขอ

          “...”

          “ฉันรู้สึกอยากมีชีวิตที่ยืนยาวตอนอยู่กับเขา...เขาทำให้ฉันไม่อยากตาย”

          “...”

“แต่ตอนฉันเห็นสร้อยเส้นนั้นในกล่องใบเล็ก ๆ ในตู้เสื้อผ้าของเรา...ฉันเพิ่งได้รู้ว่าเขาไม่ได้อยากให้ฉันช่วยเหลือแต่เขาอยากได้มันไปช่วยเหลือโดยไม่ต้องพึ่งลมหายใจของฉันที่มันมีแต่เขา”

          “...!!!” ทรอยมีสีหน้าตื่นตกใจไม่น้อยเมื่อได้ยินสิ่งที่ชานยอลกำลังพูด งั้นแสดงว่าชานยอลรู้มาตลอดว่าสร้อยเส้นนั้นอยู่บนโลกมนุษย์แต่ไม่คิดทำอะไรทั้งที่มันเป็นอันตรายต่อตัวเอง สร้อยที่สามารถคลาดชีวิตถูกเก็บอยู่ในห้องที่เขาเฝ้าเดินวนอยากจะเข้ามาข้างในใจแทบขาดทุกค่ำคืนเพียงเพราะเขารักดีโอ

          “ใช่ฉันรู้ว่ามันอยู่ในบ้านเรา...แต่ถ้าเขาอยากได้ฉันก็จะให้”

          “แล้วทำไมแกไม่ให้มันกับน้องเขาซะล่ะ? ยอมปล่อยให้เขากลับไปกับดั๊กลาสทำไม? เอาเลยสิถ้าแกอยากจะพังทุกอย่างที่ฉันทำมาเพื่อให้แกปลอดภัยโดยการฆ่าตัวตายก็เรื่องของแก!

          “ปัง!

          บานประถูกปิดลงอย่างแรงด้วยแรงโมโหขององครักษ์อารมณ์ร้อนที่เดินพลุนพลันออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ ทรอยก็กำลังแบกรับแรงกดดันรอบทิศไม่ต่างจากคนที่ตนเพิ่งทิ้งเอาไว้ในห้องมืด เขาดีใจที่ชานยอลได้เจอคู่แท้ของตัวเองเสียทีแต่ใครจะรู้ว่าวันที่ดีโอบอกถึงความต้องการที่มายังโลกมนุษย์นั้นเขาต้องควบคุมตัวเองไม่ให้ฆ่าดีโอทิ้งมากแค่ไหน แต่ความรู้สึกบางอย่างก็บอกเขาว่าดีโอจะไม่ทำให้เขาผิดหวังและเขาก็ยังเชื่อแบบนั้น

 

 


          สองสามสัปดาห์แล้วที่ชานยอลยังไม่ยอมออกจากบ้านไปไหน บ้านกลับมารกเหมือนเดิมเหมือนตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกันแค่สองคน เสื้อผ้ากองรวม ๆ กันทั้งใช้แล้วและยังไม่ได้ใช้เพราะไม่มีเจ้าชายน้อยคอยบ่นและช่วยเก็บเหมือนทุกที

ทรอยไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนสนิทเลยเพราะชานยอลล่องหนตลอดเวลาเลยไม่รู้ว่าแก้วนมที่ลอยข้ามหน้าตัวเองไปนั้นเป็นเพราะเวทมนตร์หรือเพราะเพื่อนของเขาเดินถือไปกันแน่

          “แกจะเป็นแบบนี้อีกนานมั้ย?”

          “นาน”

          เสียงเอ่ยตอบดังอยู่บนโซฟาตัวเดิมที่ดีโอชอบนั่ง ๆ นอนดูละครอยู่เป็นประจำ ซึ่งตอนนี้เป็นชานยอลที่ยืดมันเอาไว้ไม่ให้เขานั่งเลยแม้แต่น้อยเป็นเวลาเกือบเดือน ใบลาออกที่ทำไว้ก่อนหน้าถูกใช้จนได้เมื่อนายแพทย์รูปหล่อตัดสินใจไม่ไปทำงานที่รักมาเกือบเดือนแล้ว สิ่งที่ชานยอลทำในแต่ละวันเลยกลายเป็นพยายามเสกเงินขึ้นมาใช้เองทั้งที่เคยห้ามดีโอเอาไว้ แต่แล้วเขาก็เสกไม่ได้เลยสักใบ

          ชานยอลประชดทรอยด้วยการล่องหนทั้งวันทั้งคืนมาเกือบเดือนและไม่ออกจากบ้านเพื่อลดความเสี่ยงของตัวเองตามที่ทรอยบอก

          “ไม่มีใครอยากเห็นแกเป็นแบบนี้พวกเราเคารพในการตัดสินใจของแก ลองไปคิดดูว่าแกเองรึเปล่าที่เลือกจะทำแบบนี้ตั้งแต่แรก”

          “ฉันบอกเป็นล้านรอบแล้วว่าฉันเป็นคิงส์ให้ใครไม่ได้ทั้งนั้นแล้วมีใครฟังฉันบ้างวะ?!

          “ไม่ใช่เรื่องนี้”

          พวกเขารู้ดีว่าการบีบให้ชานยอลขึ้นตำแหน่งนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยสอบถามความสมัครใจของอีกฝ่ายเลย แต่เพราะมันไม่มีใครแล้วที่นี่ที่จะสามารถซื้อใจชาวเอ็กซ์ตร้าได้นอกจากหมอปาร์ค

          “...”

          “แล้วอีกเรื่อง...อย่าบอกว่าแกไม่รู้ว่าประตูอยู่ไหน”

          “...”

          “เพราะฉันไม่เชื่อ”

 

 


          ถ้าเป็นเรื่องนั้น...เขายอมรับว่าเลือกเอง

          แต่ถ้าใครเป็นเขาก็คงจะทำแบบเดียวกัน...

          แต่เรื่องประตูนี่เขาก็ต้องเลือกหรือไง...?

 


 

          วันที่อากาศรอบวังเย็นสบาย ท้องฟ้าปลอดโปร่งแต่ก็ยังมีเมฆขาวปุยลอยให้เห็นอยู่ประปราย เป็นสภาพอากาศเดิมที่เจ้าชายน้อยเคยชอบแต่เดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไป อุ้งมือเล็ก ๆ ยังคงกำเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ที่แม้จะอยากใส่แต่ก็ไม่สามารถทำได้ในที่ ๆ อุณหภูมิราว ๆ ยี่สิบเจ็ดองศา รู้สึกอยากให้ควิ้นต์มีหน้าหนาวบ้าง ไม่รู้ว่าที่อยากให้มีเป็นเพราะควิ้นต์ไม่เคยหนาวเลยหรือกำลังคิดถึงคนที่ทำให้เขาชอบหน้าหนาวกันแน่

          ศิลาแผ่นใหม่กำลังถูกแกะสลักโดยช่างฝีมือดีเพื่อจะใช้ทำพิธีสร้างประตูมิติใหม่ทดแทนบานเดิมที่ลูกชายสุดที่รักทำพังไปเพราะความเอาแต่ใจ ใช้เวลาฝึกเด็กหนุ่มที่มีพลังเคลื่อนย้ายสสารคนหนึ่งอยู่นานกว่าจะจะพาดั๊กลาสไปยังโลกมนุษย์ได้โดยไม่ต้องพึ่งประตูนำทาง ไม่อยากจะคิดว่าถ้าไม่มีเด็กคนนี้เขาจะต้องทนรออีกนานแค่ไหนกว่าจะไปหาดีโอได้

          “ผลไม้ค่ะเจ้าชาย”

          “เราไม่อยากกิน...”

          เจ้าชายน้อยไม่ยอมออกจากห้องเลยตั้งแต่พ่อของตัวเองลากกลับมาที่ควิ้นต์ เขาไม่เข้าใจและพ่อก็ไม่ยอมบอกหรือใบ้อะไรให้คิดได้เลยว่าทำไมเขาถึงอยู่กับชานยอลไม่ได้ทั้งที่ปกติแล้วพ่อจะต้องให้เขาทั้งคู่รักกันเหมือนคู่อื่น ๆ

ดีโอปฏิเสธที่จะทานอาหารบ่อยครั้งจนไม่ได้นับแล้วว่าบอกบริวารไปว่าไม่กินไปกี่รอบในวันนี้ สายน้ำตาไหลลงอาบแก้มเป็นครั้งคราวเวลาห้ามไม่อยู่...เขาคิดถึงชานยอล ไม่เพียงแค่ทะเลาะกับบิดาแต่เจ้าชายน้อยก็กำลังทะเลาะกับตัวเองอยู่แทบจะตลอดเวลา เขาไม่สามารถไปจากที่นี่ได้ในตอนนี้หากไม่พึ่งความสามารถของเด็กที่พ่อหาเจอกับเอมอสที่ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน เพราะสองคนนี้สามารถไปยังโลกมนุษย์ได้โดยไม่ต้องพึ่งประตู อีกอย่างคือเขาไม่สามารถเข้าป่าไปหาประตูบานเก่าได้โดยไม่พึ่งเซนเพราะเขาขี่ม้าไม่เป็น การจะเดินเท้าไปก็ยากเพราะเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปพ้นรั้ววัง

 

 

ชานยอลไม่คิดจะมาหาเขาเลยหรือไง...

 

 

          แม่ครัวคนโปรดต้องเดินคอพับคอตกกลับออกไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น อาหารหลายอย่างที่เธอเคยทำแล้วเจ้าชายน้อยชอบก็เข้าครัวปรุงกันยกใหญ่แต่ดีโอก็ยังมีอาการเบื่ออาหารไม่ยอมแตะอะไรเลยอย่างที่เห็นจนแม่ครัวเริ่มเหนื่อยใจ ค่อย ๆ ลงจากเตียงส่งปลายเท้าแตะพื้นพรมของห้องก่อนจะแวะหยิบหมวกปีกรอบสีน้ำตาลอ่อนขึ้นสวมเพื่อจะออกไปเดินเล่นที่สวนหลังวัง

          ทหารองครักษ์จัดแถวกระจายกำลังเพื่อดูแลเจ้าชายน้อยจนทั่วบริเวณ บ่ายคล้อยจนตะวันลอยตำชิดขอบฟ้าเป็นเวลาโปรดเวลาเดิมที่เคยออกมาเดินเล่นริมแม่น้ำกับเซนซึ่งตอนนี้คนที่กำลังถูกกล่าวถึงก็เดินจูงม้าตามหลังดีโอมาติด ๆ ลอบมองแผ่นหลังเล็กที่ดูเจ็บปวดแม้ไม่เคยบอกแต่มันก็ดูเปล่าเปลี่ยวจนเขานั้นรู้สึกได้มาตลอดทาง

          “เราขออยู่คนเดียวได้มั้ย...”

          “...!

          ทิ้งห่างดีโอที่กำลังหย่อนตัวนั่งลงบนโขดหินข้างธารน้ำออกมายืนมองอยู่ไกล ๆ ไม่ได้นึกโทษโกรธใครเมื่อความรักไม่สมหวัง คำว่ารักของคนเราไม่เหมือนกันบ้างก็เป็นผู้รับ บ้างก็เป็นผู้ให้ซึ่งสำหรับดีโอแล้วเขาก็พร้อมจะเป็นเพียงผู้ให้โดยไม่คิดจะรับความรักใด ๆ ที่เกินเลยคำว่าเพื่อนหากนั่นเป็นสิ่งที่คนรักของเขาต้องการ อาการที่ดูเปลี่ยนไปไม่ต้องอธิบายเลยว่าเจ้าชายน้อยนั้นแปรผันความรู้สึกในใจ บางทีนี่อาจเป็นเพราะบาปจากการที่เขาไม่เคยตั้งใจค้นหาคู่แท้ของตัวเองถึงได้กำลังเจ็บปวดสาหัสสากรรจ์เช่นนี้

          ดวงตากลมเหม่อลอยออกไปไกล...ลอยตามกระแสน้ำไปนอกวังตามริ้วน้ำเส้นเล็ก ๆ ที่ม้วนเกลียวบนผิวน้ำ ลอยไปไกลหาคนที่อยู่แสนไกล ภาพความทรงจำตอนที่ไปตกปลาฉายขึ้นข้างกันเป็นตอนที่ชานยอลกำลังนั่งยอง ๆ ใส่เหยื่อเพื่อตกปลา แต่เมื่อกระพริบตาดูอีกทีถึงได้พบว่ามันเป็นแค่ความทรงจำ ทุกอย่างเลือนหายหลงเหลืออยู่แค่ข้างในหัวใจที่ยังชัดเจน...

          “ถ้าลูกฟังที่พ่อพูดแล้วยังอยากกลับไปหาเขาพ่อก็จะไม่ว่า”

          “...!

          เจ้าชายน้อยสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียทุ้มต่ำที่คุ้นเคยของบิดาดังมาจากด้านหลัง ดั๊กลาสเดินเข้ามานั่งข้างเด็กหนุ่มตัวเล็กของเขาที่เขาตั้งใจสร้างมากับเมริด้าก่อนจะเริ่มเปิดบทสนทนาต่อ...

          ภาพนิมิตของดั๊กลาสค่อนข้างตรงและไม่ผิดเพี้ยนแต่บางครั้งมันก็บอกได้ไม่ทั้งหมด เช่น เขารู้ว่าดีโอจะหนีออกจากวังไปสองรอบแต่ไม่ได้บอกว่าไปไหนอย่างไร ซึ่งอนาคตมันเปลี่ยนไม่ได้เพียงแต่บอกให้เขานั้นเตรียมรับมือก็เท่านั้น เคยสงสารลูกเพราะไม่อาจมองเห็นคู่แท้ของดีโอเลยที่ควิ้นต์นี้ เลยไม่เคยห้ามเรื่องความรู้สึกของเซนกับดีโอทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าทั้งคู่นั้นไม่ใช่ แต่ตอนนี้คงจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้เพราะเจ้าชายองค์เล็กของเขาเจอตัวจริงเข้าให้แล้ว...

          “ลูกคงจะรู้เรื่องของอามาบ้าง”

          ดีโอพยักหน้าให้ดั๊กลาสน้อย ๆ ใช่...เขารู้เรื่องของอาคนหนึ่งที่เป็นโรคแบบเดียวกันกับเจ้าหญิงดีน่าร์ อาคนที่พ่อช่วยชีวิตเอาไว้ไม่ได้เพราะพ่อหาธาตุพลังเยียวยาไม่เจอ มันเป็นทางออกเดียวสำหรับคนที่ป่วยแบบดีน่าร์ เราไม่สามารถวิงวอนของให้ผู้ที่ถือครองพลังนั้นมารักษาคนที่ป่วยเป็นโรคนี้ได้เพราะมันยากเกินไป ทางเดียวที่ทำได้คือต้องแยกธาตุออกมาใส่ไว้กับผู้ที่ป่วยถึงจะสามารถใช้งานมันได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เพราะมันจะทำงานด้วยตัวมันเองหากร่างที่มันอาศัยอยู่เจ็บป่วยซึ่งข้อนี้ผู้ที่ถือครองพลังเอาไว้แต่ไม่ป่วยจะไม่สามารถช่วยรักษาได้เพราะมันเกินกำลัง จึงต้องแยกธาตุแต่เพียงเท่านั้นถึงจะช่วยอาและพี่ดีน่าร์ได้

          “ไม่ใช่พ่อไม่เจอเธอคนนั้น...แต่ลูกรู้มั้ยว่าการจะเอามันออกมาได้เสี่ยงต่อชีวิต...เธออาจจะตายได้”

          “...”

          “ซึ่งพ่อจะเห็นแก่ตัวทำแบบนั้นกับคนที่มีลูกชายวัยกำลังโตเท่า ๆ กับลูกของพ่อไม่ได้ เราเลยต้องปล่อยให้อาของลูกจากไปแต่เป็นการจากไปที่สมเกียรติ ลูกจะดูด้อยค่าและตกเป็นผู้ต้องหาทันทีที่ใช้สร้อยทำการแยกธาตุของคนอื่นมาเป็นของเราทั้งที่เป็นของเขาโดยชอบธรรม”

          ดีโอมีความคิดจะแยกเอาธาตุออกมาจากคนที่มีดวงตาสีฟ้าและยอมตกเป็นผู้ต้องหาคดีร้ายแรง ยอมใครคนด่าว่าเพื่อแลกกับชีวิตของพี่สาวที่เขารักมากที่สุดเพียงคนเดียว ซึ่งแตกต่างจากพ่อที่ไม่ยอมทำเช่นนั้น...

          “ผมปล่อยให้พี่ตายไม่ได้”

          “แล้วการที่ลูกไปเอาอายุไขของคนอื่นมาต่อให้พี่นั้นถูกแล้วเหรอ?”

          นิ่งคิดไปเล็กน้อยก่อนจะเบนสายตาไปมองผิวน้ำเพื่อหลบเลี่ยงนัยน์ตาทรงอำนาจของพ่อ ใช่ว่าการแยกธาตุจะทำให้เอ็กซ์ตร้าเจ้าของพลังตายเสียหน่อนมันก็ยังมีโอกาสรอด เพียงแต่ถ้ารอดมาได้ก็จะไม่เหลือพลังอะไรเลยกลายเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ๆ ที่ไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่ควิ้นต์ ต้องลาทุกคนที่นี่เพื่อไปอยู่กับกลุ่มคนที่มีอายุไขเท่า ๆ กัน รวมถึงลาคู่แท้ของตัวเองด้วยเพราะพวกเขาจะไม่สามารถคู่กันได้อีก

          “ผมไม่ได้บอกว่ามันถูกแต่ถ้าวิธีที่ผิดมันสามารถช่วยพี่ได้ผมก็จะทำ”

          “ไม่สงสัยเหรอ? ว่าพ่อรู้จักชานยอลได้ยังไง”

          “...!!!

          “วันที่แม่เขาตายเป็นเพราะ...พ่อ”

          “...!!!

ม่านตากลมเบิกกว้างสบตาดั๊กลาสจนเกือบจะลืมหายใจ... หมายความว่ายังไงที่บอกว่าเป็นเพราะพ่อ? ดีโอยันตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะเตรียตัวเดินหนีเพราะดูเหมือนเหตุผลที่อยากรู้นั้นไม่เป็นดังใจและดูท่ามันจะมากเกินกว่าใจเขาจะรับไหว

“พ่อไม่รู้ว่าเอมอสจะตามพ่อไปที่นั่นเพื่อจะแยกพลังของเธอ แต่สิ่งที่พ่อรู้คือเอมอสไม่ได้มันไป ธาตุพลังเยียวยา...”

“...!

“...อยู่ในตัวคู่แท้ของลูก”

“...!!!

ร่างบางทิ้งตัวลงกระแทกพื้นดินที่คลุมทับด้วยก้อนหินทรงมนน้อยใหญ่อย่างแรงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ภาพบทสนทนาต่าง ๆ ที่เขาเอ่ยบอกกับชานยอลเรื่องคนที่มีดวงตาสีฟ้าและเรื่องที่เขาต้องการธาตุพลังนี้ไหลเข้ามาในหัวจนต้องรีบยกมือขึ้นกุมศีรษะเอาไว้แน่น

“ไม่จริง”

“พ่อบอกสิ่งที่พ่อต้องบอกไปแล้ว ที่เหลือลูกต้องคิดเอาเอง”

“ฮึก...”

แล้วทำไมยังรักเขาอยู่ในเมื่อรู้ตั้งแต่แรกว่าเขามาที่นี่ทำไม ทำไมต้องดีกับเขาทั้งที่เขาสามารถฆ่าได้ทุกเมื่อถ้าอยากฆ่า... ถึงว่าล่ะทำไมทรอยที่ถูกหิ้วเข้าบ้านวันนั้นถึงมีอาการดีขึ้นหลังจากเจอชานยอล รวมถึงตัวเขาเองที่ได้รับพลังนั้นเยียวยามาโดยตลอดตั้งแต่เหยียบโลกมนุษย์

 

 

ช่วยเขาทำไมทั้งที่เขาตั้งใจจะไปเอาชีวิตแท้ ๆ

 

 

“คุณมันหมอบ้า...”

เข้าใจเหตุผลที่พ่อต้องลากตนกลับมาที่นี่ เพราะหากเขายังอยู่กับชานยอล เรื่องในตอนนี้อาจจะซ้ำรอยเดิมเมื่อในอดีต แล้วยิ่งตอนนี้เอมอสก็เจอชานยอลกับสร้อยแยกธาตุแล้วด้วย...เขามันโง่สิ้นดี

“มีคนมาขอพบเจ้าชายน้อยครับ”

ทหารองครักษ์ที่เพิ่งวิ่งมาถึงโค้งทำความเคารพดั๊กลาสและดีโอก่อนจะรายงานสิ่งที่ไดยินมาจากทหารที่เฝ้าประตูวัง

“ใคร?”

“เขาไม่ยอมบอกชื่อครับ แต่ว่าเขาสามารถทำให้อาวุธของทหารฝั่งเราลอยไปอยู่รอบตัวเขาได้ครับ”

“คืออะไรล่ะ? ควบคุมเหล็กเหรอ?”ดั๊กลาสยังไม่หยุดตั้งคำถามเพราะเขาเองยังเข้าใจไม่กระจ่างแจ้ง

“ไม่น่าจะใช่ครับเพราะเขาสามารถทำให้ทหารของเราลอยได้ด้วย และสามารถดับคบเพลิงที่ติดอยู่รอบวังได้ด้วยครับ”

ดั๊กลาสหันกลับไปมองหน้าลูกชายที่กำลังเบิกตากว้างก่อนจะหันกลับมาถามทหารคนเดิมอีกครั้งเมื่อเขาเหมือนจะเจอเบาะแสสำคัญบนใบหน้าของดีโอ

“งั้น...เวทมนตร์เหรอ?”



#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1352 Baby_5766 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 18:54
    อร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

    มาวะ
    #1,352
    0
  2. #1328 pigkapoom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:01
    ต้องผ่านมันไปให้ได้นะ บทพิสูจน์คู่แท้ไง
    #1,328
    0
  3. #1242 Hanami_jelly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 17:04
    คุณหมอมาแล้ว!!!
    #1,242
    0
  4. #1208 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 17:10
    เข้มแข้งน่อยนะเจ้าชายน้อยTT สงสารชานยอลกับแม่จุมมม
    #1,208
    0
  5. #1175 chicken (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 12:02
    ทำไมหมอปาร์คถึงดีขนาดนี้คะ TT เราไม่ให้หมอตายนะ ไม่ให้เป็นมนุษย์ธรรมดาด้วย มันไม่มีทางอื่นเลยเหรอ แงงง
    #1,175
    0
  6. #1148 Monsday (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:44
    เหมือนหมอบ้ามาบอกกรายๆว่าผมมีพลังเวทมนต์คนับคุณพ่อยังไงยังงั้นเลย
    #1,148
    0
  7. #1081 bee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:27
    หมอปาร์คมาแล้ววว

    ชอบในความรักที่หมอปาร์คมีให้เจ้าชายน้อยมาก รู้ตั้งแต่แรกว่าเขาอยากได้อะไร แล้วพร้อมที่จะให้ด้วย

    รักขนาดนี้แท้ๆ เล่่นตัวอยุนั่นแหละหมอปาร์ค มาได้ตั้งแต่แรกก้ไม่รีบมาหาดีโอซะที น้องรออยุเนี่ยยย
    #1,081
    0
  8. #815 Tongdchr (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:32
    ชานยอลมาหรอ มาได้จังหวะมากๆ พีค
    #815
    0
  9. #812 fah_tc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:24
    ฮืออออคนพี่นี่รักน้องมากเลยอ่ะ ทั้งที่รู้ว่าตัวเองต้องตายยยยยย คนดี
    #812
    0
  10. #809 SirimaHongngam (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:46
    ชานยอลมาแล้วใช่ไหมมมมมมม
    ขอให้เขาได้รักกันน
    #809
    0
  11. #807 NATURE_AM (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:40
    ชานยอลลลใช่มั้ยยยย กี๊ดq><

    #807
    0
  12. #783 babariaba (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:27
    ไม่อยากให้อะไรๆมาพรากชานยอลกับดีโอจากกันเลย เขาเหมาะที่จะอยู่ด้วยกันที่สุดแล้ว เฉลยปมชานยอลแล้วคือโล่งเลย กระจ่างทุกอย่าง คิงส์คืออะไร ชานยอลที่พลังเยียวยาจริงๆใช่มั้ย ได้พลังนี้มาจากใคร แม่ชานยอลตายยังไง เข้าใจแล้วทุกอย่าง ชานยอลรักดีโอมากจริงไอะสัมผัสได้เลย ทั้งๆที่พอรู้จุดประสงค์จากดีโอแล้วจะฆ่าทิ้งเลยก็ได้ แต่เขาก็ไม่ทำ เพราะรักหมดทั้งหัวใจ ;-;
    #783
    0
  13. #771 นีนี่คยอง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:43
    โอ้ยๆๆๆ อยากอ่านต่ออ่ะ ลุ้นๆๆๆ ชานยอลมาตามดีโอแล้วใช่มั้ย เรื่องมันจะเป็นยังไงต่อ โอ้ยๆๆๆๆๆ อยากอ่าน 
    #771
    0
  14. #770 atchariyachoorat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:20
    รุสึกว่าหมอปาร์คจะมีอะไรที่พิเศษหรือป่าวค่ะในคนๆเดียวมีทั้งพลังแห่งการรักษา มีทั้งพลังแห่งการอำพรางตัวหรือหายตัว จำได้ตอนนึงที่เจ้าชายน้อยดีโอถามนางพยาบาลว่าคนที่มีอะไรกันครั้งแรกจะเจ็บแต่ดีโอไม่เจ็บและเจ้าชายก็ยังไม่ได้พลังแห่งการอำพรางตัวจากหมอปาร์คความคิดเห็นส่วนตัวนะคะพี่หมอต้องมีความพิเศษที่มากว่า1อย่างแน่ๆไม่งั้นเอมอสคงไม่กลัวเค้ามากขนาดนี้เดาและมโนล้วนๆค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะจะรอติดตามค่ะ
    #770
    0
  15. #769 chachanityns (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:53
    ชานยอลมาหาดีโอแล้ววว มันต้องมีทางอื่นรักษาสิ ที่ไม่ต้องแยกธาตุอ่ะ ต้องมีสิ!!!
    #769
    0
  16. #768 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:50
    พี่หมอมาหาน้องใช่มั้ยงื้อออออ คงรักเจ้าชายมากสิน่ะถึงยอมขนาดนี้อ่ะ เราเชื่อว่าเจ้าชายต้องมีทางออกที่ดีน่ะ รอค่าาาาาาา
    #768
    0
  17. #767 specialgirl20 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:10
    งือออ ชานยอลมาหาใช่มั้ยยยยย ดีกันไวๆน่ะ เรื่องจะเป็นยังไงต่อไปลุ้นไปอีก
    #767
    0
  18. #766 B_SUGA_DO (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:46
    หมอปาร์คมาเเล้ว
    #766
    0
  19. #765 Prinpreeya Biiu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:45
    พี่ชันมาแล้วววววววส เย่สสสสส
    #765
    0
  20. #764 minz12 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:45
    สงสารทุกคนเลย แต่... พี่กลับมาหาน้องแล้วใช่มั้ย!!!! คนที่มีเวทย์มนต์เหมือนคยองซูก็ต้องเป็นหมอปาร์คนี่แหละ!!! รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ อยากให้เค้าอยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่อยากให้ชานยอลตายอ่าาา แงงงง หน่วงงง T T
    #764
    0
  21. #763 ผักยองจู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:40
    พิชานขามาเเล้วใช่มั้ย???? สงสารน้อง น้องไม่รู้เรื่อง อย่าใจร้ายกับน้องนะพิชาน????
    #763
    0
  22. #762 -CEEBEE- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:36
    สงสารดีโอ สงสารหมอ สงสารหมดทุกคนเลย ฮื่อออออออออออออออออออ
    #762
    0
  23. #761 Worapan Penjun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:23
    สงสารหมอมากๆๆๆเลย
    #761
    0
  24. #760 น้องตัวเล็ก●♡● (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:31
    สงสารหมอปาร์คมากตอนนี้
    #760
    0
  25. #759 GO!디오 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:44
    โอ สงสารชานยอล ถ้าคยองยังจะเอาอีกนี้คือใจร้ายมากนะ ชานยอลมากับทรอยรึเปล่า คิดถึงทรอยยย5555
    #759
    0