{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 19 : One And Only - Chapter 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    6 ก.พ. 60

"ฮ่า ๆ มันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกน้อง"

ทรอยโผงขึ้นแทนเพื่อนหมอที่กำลังถูกเจ้าชายน้อยจ้องตาเขม็ง เบนสายตามองหน้านักสืบรูปหล่อก่อนจะค่อย ๆ คลายหัวคิ้วที่ขมวดยุ่งออกจากกัน จะว่าไปก็ลืมสงสัยเรื่องอาการบาดเจ็บของตัวเองไปซะเฉย ๆ หลังได้เห็นหน้าชานยอลในห้องใต้ดินวันนั้น เพราะตอนตกลงไปมันไม่ใช่ต่ำ ๆ มันค่อนข้างสูงและตอนตกถึงพื้นความเจ็บปวดที่ได้รับมันก็ต่างจากตอนออกมาจากห้องนั้นด้วย...หรือเขาคิดไปเอง?

“ผมเป็นหมอนะคุณ ถ้าคุณจะเจ็บน้อยลงก็คงเพราะผมเก่งและหล่อมาก”

“...”

“มาคุยกันหน่อยไอหมอ”

เดินตามเพื่อนออกจากห้องไปพร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่ทิ้งไว้ให้ดีโอ เชือกฝ้ายยังผูกกันแน่นตึงจนผิวชานยอลย่นเข้าหากันแดงเป็นทาง เห็นเช่นนั้นเจ้าชายน้อยจึงคลายเชือกให้จนมันหลุดร่วงลงพื้นพรมของห้องนอนก่อนชานยอลและทรอยจะเดินหายออกไป

 

“แกไปทำอะไรมา?”

“ไม่รู้ว่ะฉัน... ฮ่า ๆ ไปทำอะไรมาบ้างวะ”

สีหน้าของชานยอลทำให้เขาต้องเรียกมาคุยส่วนตัวที่อีกห้อง ปกติแล้วเพื่อนของเขาจะเป็นคนอารมณ์ดีและไม่ค่อยเครียดมองโลกในแง่ดีเสมอ การจะโกรธใครสักคนยังยากเกินไปสำหรับชานยอลเพราะเขาเป็นคนสนุกสนานอยู่เสมอ แต่วันนี้เสียงหัวเราะเมื่อครู่ของเพื่อนหมอมันดูไม่เป็นธรรมชาติเหมือนเคย

“ถ้าหนักมาก...อย่าคิดจะผ่านมันไปคนเดียว...ถ้าแกทำแบบนั้นฉันจะฆ่าแกได้ยินมั้ย?”

รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงจากประโยคขู่กรรโชกตามสไตล์ตำรวจเถื่อนแต่ก็นะเขาชินแล้วทรอยก็แสดงออกได้ดีสุดแค่นี้แหละ ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าสาว ๆ ชอบมันจากตรงไหน? หยาบก็ขนาดนั้น พูดก็ไม่เก่งจะให้ไปนั่งมองหน้ากันเฉย ๆ เหรอ? เบื่อตายพอดี

“ฉันจำมันได้ตั้งแต่แว่บแรกที่เห็น...”

“...?

“...เอมอส”

“...!!!

แววตาสุกสวยของเพื่อนรักหม่นแสงมองต่ำนิ่งเรียบไปกับพื้นห้อง เรื่องราวความเจ็บปวดมากมายที่ชานยอลได้เจอกำลังไหลผ่านแววตาคู่นั้น แม้ใบหน้าจะเปื้อนยิ้มแต่ก็ไม่สามารถบดบังความเจ็บปวดที่ฉายชัดในดวงตา

“ฉันรู้ว่ามันเป็นใคร แต่ฉันก็กลัว...กลัวว่ามันจะทำร้ายดีโอถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง”

“แล้วแก...”

“อืม...ฉันทำ”

“...!!!

“ฉันไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่นี้ต่อไปได้นานแค่ไหน ฉันกำลังทำให้ทุกคนที่รู้เรื่องตกอยู่ในอันตรายเพราะฉันรักเขา

“...”

“ฉันขอโทษ”

ร่างเล็กหลังประตูทิ้งตัวพิงบานไม้มะฮอกกานีขนาดใหญ่หลังได้ยินเรื่องที่ทำให้ปวดหัวมากกว่าเดิมเพราะความคิดมากมายกำลังไหลเข้าหัวจนขมับเต้นตุบ ๆ

 

 

หน้าที่อะไร?

ชานยอลรู้จักเอมอสได้ยังไง?

ทุกคนที่รู้เรื่อง? รู้เรื่องอะไร?

แล้วที่ว่าทำ...ชานยอลทำอะไร?

 

 

เสียงฝีเท้าที่กำลังเข้าใกล้บานประตูเรียกสติเจ้าชายน้อยให้กลับเข้าร่าง รีบร้อนวิ่งไปเปิดประตูตู้เย็นและหยิบกล่องนมออกมาตั้งไว้ที่เคาน์เตอร์บาร์ได้ทันก่อนชานยอลจะโผล่ออกมาจากห้อง รอยยิ้มกว้างเห็นฟันหลายสิบซี่ของชานยอลยังสดใสน่ามองเหมือนเคยแต่วันนี้มันดูไม่เข้ากันเลยกับสายตาเศร้า ๆ แบบนั้น

“หิวแล้วเหรอคุณ?”

“อื้ม”

“งั้นไปกินหมูย่างกันเนอะเดี๋ยวผมไปหยิบโค้ทให้แล้วเราไปกัน”

“คุณไปนอนเถอะเรากินอันนี้ก็ได้”

ชะงักไปนิดหน่อยตอนเตรียมจะหันตัวกลับเข้าห้องเพราะดีโอยกกระปุกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้ดู ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปกินหมูย่างตอนนี้แต่ใบหน้าอิดโรยของชานยอลทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงเพราะอีกฝ่ายยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อวาน

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยนอนก็ได้ คุณหิวแล้วนี่นา”

“...”

“...!!!

สติสัมปชัญญะดับวูบพร้อม ๆ กันกับภาพตรงหน้าที่มืดดำเมื่อถูกเวทมนตร์จากดีโอทำให้ดิ่งเข้าสู่นิทราอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงโปร่งของคุณหมอลอยค้างในอากาศระหว่างที่ดีโอหันไปเสียบปลั๊กกาน้ำร้อนและหยิบแก้วนมติดมือมาด้วย

“เห้ย!

ทรอยเปิดประตูออกมายังไม่ทันจะก้าวออกจากห้องก็ต้องผงะเมื่อเจอเพื่อนตัวสูงลอยนิ่งอยู่หน้าห้อง คนตัวเล็กเดินถือแก้วนมดิ่งมาหาร่างที่ลอยอยู่ก่อนจะปรายตามองทรอยน้อย ๆ ขณะเดินผ่านหน้าอีกฝ่ายไป ทรอยมองดูร่างของชานยอลลอยตามเจ้าชายน้อยเข้าห้องนอนไปอย่างง่ายดายเหมือนร่างกายหนาใหญ่นั่นไร้ซึ่งน้ำหนัก

“...?

“ก็เพื่อนคุณไม่ยอมนอนจะให้เราทำยังไงล่ะ?”

“ป่าเถื่อนว่ะน้อง”

“ปัง!

ปิดประตูใส่ทรอยในทันทีหลังชานยอลลอยเข้ามาพ้นประตูห้อง ค่อย ๆ ผ่อนแรงว่างร่างของชานยอลลงเตียงนุ่ม มองดูอีกฝ่ายสลับกับแก้วนมในมืออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะว่างสิ่งในมือลงโต๊ะหัวเตียงเพื่อห่มผ้าให้ร่างสูงที่กำลังหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาตัวใหม่ที่เห็นผลเร็วสุดแรงสุดชื่อดีโอ ผู้ซึ่งสั่งยานอนหลับให้คุณหมอโดยไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพใด ๆ

 

 

เวลาผ่านไปเข้าชั่วโมงที่เจ็ดแล้วแต่ชานยอลก็ยังไม่ยอมตื่น เจ้าชายน้อยเดินเข้าออกห้องนอนและห้องนั่งเล่นเกือบทุกชั่วโมงเพราะเขาเริ่มจะหิวมาก ๆ แล้วแต่ไม่กล้าปลุกอีกฝ่ายให้ตื่น ทรอยก็ออกไปข้างนอกเลยช่วยไม่ได้ที่ตอนนี้ดีโอคงต้องสั่งอาหารด้วยตัวเองเพราะไม่อยากทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้ว

เดินดิ่ง ๆ ไปที่ราวแขวนเสื้อโค้ทของคุณหมอก่อนจะล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมา ทรุดนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่หน้าทีวี มือข้างหนึ่งถือใบปลิวอาหารที่เห็นชานยอลกับทรอยชอบหยิบมาดูและกดโทรสั่งอาหารตามเบอร์โทรของร้านที่ต้องการ และตอนนี้เขาก็มีมันครบทั้งสองอย่างเว้นแต่ไม่สามารถปลดล็อกโทรศัพท์ในมือได้ ในหัวกำลังประมวลภาพวิธีการปลดล็อคโทรศัพท์ของชานยอลอยู่และในที่สุดเขาก็รู้วิธี เดินกลับเข้าห้องไปเอานิ้วหัวแม่มือของชานยอลแตะกลางปุ่มสแกนจนปลดล็อกได้ในที่สุด

“...!!?”

หน้าจอมือถือฉายรูปคู่รูปแรกที่พวกเขาถ่ายด้วยกันในวันที่ไปตกปลาแต่ไม่ได้ปลามาสักตัว ซึ่งมันสามารถสร้างรอยยิ้มให้ดีโอได้เป็นอย่างดีแต่ไม่รู้ทำไม เจ้าชายน้อยเดินงับริมฝีปากล่างของตัวเองออกมานั่งกดเบอร์ร้านอาหารที่ต้องตาถูกใจและโทรสั่งสินค้าก็เป็นอันเสร็จ ลดมือลงมองหน้าจอสี่เหลี่ยมที่มีรูปของเขาและชานยอลอยู่ไม่วางตาจนมันดับไปถึงได้ขมวดคิ้วเป็นเชิงไม่พอใจใส่เครื่องมือสื่อสาร

เดินวนไปวนมาอยู่สักพักเสียงกริ่งที่หน้าประตูก็ดัง แต่ตอนจะออกไปเอาของดันนึกขึ้นได้ว่าไม่มีตังค์สักบาท ทางเลือกเดียวนอกจากเสกเงินคือกระเป๋าสตางค์ของชานยอลนั่นเอง เจ้าชายน้อยกลายเป็นหัวขโมยตัวน้อยไปแล้วเมื่อเดินเข้าออกห้องนอนของคุณหมอเพื่อหยิบเอากระเป๋าเงินบ้างโทรศัพท์บ้างอยู่เรื่องตอนเจ้าของมันหลับสนิท

“ส่งจาจังมยอนคร้าบ~

วิ่งหน้าตั้งออกมาพร้อมกระเป๋าสตางค์ของเจ้าของบ้านและเมื่อเปิดก็ต้องขมวดคิ้วยุ่งอีกรอบเพราะบัตรในกระเป๋าชานยอลมีบัตรหลายใบเหลือเกิน...ตอนนั้นเขาใช้ใบไหนน้า? ตัดสินใจหยิบใบที่สีคล้าย ๆ เดิมส่งให้พนักงานส่งอาหารไปในที่สุด

“เอ่อคือ...อันนี้ใบขับขี่ครับ”

“ใช้ไม่ได้เหรอ?”

“ไม่ได้ครับลูกค้า ต้องเป็นบัตรเครดิตครับ” พนักงานยิ้มแหย่ ๆ ให้เด็กหนุ่มตัวเล็กที่ก้มลงขมวดคิ้วหาใบอื่นที่มีสีเหมือนกันส่งให้กันอีกรอบ

“แล้วใบนี้ล่ะ”

“ใบนี้ใช้ได้ครับ”

ถอนหายใจเมื่อโล่งอกกับการสั่งอาหารและจ่ายอาหารด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกได้สำเร็จ รับบัตรเครดิตของคุณหมอมาเสียบเข้าชองเดิมก่อนจะดิ่งเข้าบ้านมาพร้อมจาจังมยอนสองชามใหญ่

ปึก!

“อ๊ะ!

เงยหน้าขึ้นมาจากการถอดรองเท้าและกำลังจะก้าวเดินต่อ แต่ดันชนเข้ากับแผงอกกว้างของร่างสูงเจ้าของกลิ่นกายหอมสะอาดที่ไม่รู้ว่ามายืนขวางทางเขาเอาไว้ตั้งแต่ตอนไหน ชานยอลตามคว้าร่างเล็กเข้าแนบตัวเมื่อดีโอเซออกข้างเหมือนจะล้ม ยืนมองดูเจ้าชายน้อยอยู่นานแล้วเพราะรู้สึกตัวตื่นตอนถูกขโมยกระเป๋าสตางค์ในห้อง

“จับได้แล้ว”

“...”

“หิวแล้วเหรอขโมยน้อย...ทำไมไม่ปลุกผมล่ะหื้ม?”

ยกมือดันชานยอลให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผลจึงทำหน้าตึงใส่คุณหมอที่เอาแต่ยิ้มไม่หุบไปพร้อมกับหมัดน้อย ๆ ที่พุ่งทุบแผ่นอกกว้าง

“เอาแต่ใจ”

“...”

“ซื้ออะไรมาเหรอ? ขอกินด้วยได้มั้ย?”

“ก็เงินคุณนี่เราไม่แบ่งได้ด้วยหรือไง”

ยอมปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระก่อนจะเดินตามถุงของกินไปต้อย ๆ ชานยอลยังไม่ได้ทานอะไรเลยซึ่งตอนนี้ก็ใกล้จะครบยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วหลังอาหารมื้อเย็นวานที่ได้ทาน วางโทรศัพท์ไว้บนกระเป๋าสตางค์ก่อนจะเลื่อนไปตรงหน้าเพื่อคืนให้ชานยอลที่นั่งอยู่อีกฝั่งของเคาน์เตอร์บาร์และกำลังมองเขาตาไม่กระพริบด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ไม่ต้องแบ่งก็ได้ถ้าคุณไม่อยากแบ่ง ผมไม่กินก็ได้แค่มองหน้าคุณผมก็อิ่มแล้ว”

“เราซื้อมาสองอัน”เอ่ยขัดขึ้นมาไม่สนใจมุขหวานยิ่งกว่าแววตาของคุณหมอตัวสูง เพราะสนใจเอาชามจาจังมยอนออกจาถุงใส่มากกว่า ชานยอลเลยต้องเก็บเศษหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเคยเพราะมันไม่เคยใช้ได้ผลกับดีโอ...เขาน่าจะจำเสียที

“ให้ผมเหรอ? ใจดีจัง~

รับเอาจาจังมยอนจากมือเล็กมาถือไว้ก่อนจะนั่งยิ้มกว้างเห็นฟันเกือบทุกซี่ไปให้ดีโอที่ไม่มีแม้จะยิ้มตอบแต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอกเขายิ้มเผื่อดีโอมาเยอะแล้ว

“อย่าเพิ่งแกะสิคุณ...มันต้องเขย่าวน ๆ แบบนี้ก่อนเส้นกับซอสจะได้เข้ากัน...มาเดี๋ยวผมทำให้นะ”

เอาชามจาจังมยอนของดีโอไปเขย่าให้ตัวเส้นคลุกซอสชุ่มฉ่ำจนเสร็จเรียบร้อยถึงได้ดึงพลาสติกใสออกให้และส่งตะเกียบให้ตามมาแต่ดีโอไม่ยอรับไม่เอาไว้ เดินหน้านิ่งไปหยิบส้อมสีเงินสวยเงาวับมาถือไว้แทน นอกจากจะเมินคุณหมอแล้วเขายังสามารถเมินตะเกียบของคุณหมอได้อีกด้วย

“โอเคคุณใช้อันนั้นก็ได้”

ม้วนเส้นจาจังมยอนส่งเข้าปากตัวเองคำแรกก็ทำซอสเปื้อนริมฝีปากทันที ชานยอลขำออกมาน้อย ๆ ก่อนจะขยับตัวเข้าใกล้และยื่นมือไปหวังจะเช็ดคราบเปื้อนออกให้แต่ก็เปลี่ยนใจ...

“...!!!

ยกยิ้มอย่างคนเหนือกว่าเมื่อถอยห่างจากริมฝีปากรสหวานของเจ้าชายน้อยที่นั่งตัวแข็งทื่อเป็นท่อนไม้ ถ้าใช้มือช่วยมันก็ไม่พิเศษสินี่คนพิเศษของเขาจะทำอะไรธรรมดา ๆ ไม่ได้เปื้อนปากก็ต้องใช้ปากเช็ดถึงจะถูก

“อื้ม~ ร้านนี้อร่อยนะเนี่ย”

พวงแก้มเริ่มเห่อร้อนขึ้นมาจนไฟแทบติด กระพริบตาปริบ ๆ ปรับรับกับเสียงหัวใจที่กำลังดีดกระทบแผ่นอกตึงตังไม่เข้าเรื่อง เริ่มจะรู้และเข้าใจว่าที่ทรอยบอกว่าเพื่อนเขาร้ายมันเป็นยังไงแต่ไม่ทราบเหตุผลที่แน่ชัดว่าที่เข้าใจเพราะเขาเข้าใจคนที่นี่มากขึ้นเริ่มชินกับโลกมนุษย์มากขึ้นหรือเพราะอยู่กับชานยอลมากขึ้นกว่าแต่ก่อนกันแน่

คุณหมอยกลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองตอนมองหน้าเจ้าชายน้อยอย่างตั้งใจไม่ติดหลบ ไม่รู้ว่ารสหวานที่ติดอยู่ปลายลิ้นเป็นเพราะซอสจาจังมยอนหรือริมฝีปากอิ่มสวยนุ่มนิ่มที่เพิ่งได้สัมผัส ก้มลงแกะพาสติกชามของตัวเองออกบ้างด้วยอาการอมยิ้มที่หยุดยั้งไม่ได้

“ถ้ากินเลอะรีบเช็ดให้ทันนะ...ไม่งั้นผมจะช่วยคุณอีก”ชานยอลก็คือชานยอลความเจ้าเล่ห์ที่มีนั้นไม่เคยลดน้อยถอยลง รู้ทั้งรู้ว่ากินจาจังมยอนไม่ให้ริมฝีปากเปื้อนเป็นอะไรที่ทำได้ยากและยิ่งกับคนที่เพิ่งเคยทานมันครั้งแรกแบบดีโอยิ่งเข้าทางเป็นพิเศษ

 

กว่าจะทานอาหารเย็นชุดแรกเสร็จดีโอต้องคอยยกทิชชู่ขึ้นเช็ดปากแทบทุกคำที่ส่งบะหมี่ซอสดำเข้าปากเพราะชานยอลเอาแต่จ้องเขาไม่หยุด มีบ้างที่พลาดและโดนคุณหมอขโมยจูบทางอ้อมไปเพราะตัวเองเร็วไม่ทันชานยอลที่จ้องจะกิน(?)ซอสบนปากอยู่ก่อนแล้ว

ตัดสินใจพาคนตัวเล็กออกมากินหมูย่างต่อกับทรอยเพราะร้านใหม่ที่พามาเป็นร้านที่นักสืบหนุ่มชอบและอยู่ใลก้สถานีตำรวจด้วยเลยชวนออกมาทานพร้อมกัน และตอนนี้ทั้งสามคนก็นั่งล้อมเตาถ่านเตรียมย่างเนื้อแล้วเรียบร้อย และแขกคนพิเศษอีกหนึ่งคือยอนจูคู่หูของทรอยเขาที่ถูกหนีบมาด้วย

“ดีโอเป็นคู่แท้ของพี่ชานยอลเหรอคะ?”

“เอ่อคือ...”

ประโยคแรกหลังจากส่งแก้วน้ำให้ถูกยิงใส่เจ้าชายน้อยอย่างไม่ทันตั้งตัว คนถูกยิงมีท่าทีอึกอักกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะถ้ายอมรับว่าใช่แสดงว่ายอนจูก็จะรู้ว่าพวกเขาจูบกันแล้วและถ้ารู้ว่าชานยอลใช้เวทมนตร์ได้ด้วยก็จะรู้อีกว่าพวกเขาผ่านคืนแบ่งพลังมาแล้วเช่นกัน

“ช่ายยยย~

ชานยอลเต็มใจตอบแทนให้อย่างออกหน้าออกตาพร้อมดวงตาเป็นประกายระยิบระยับระหว่างคีบเนื้อหมูลงย่างบนเตาไฟ

“อย่าแย่งหมูเด็กฉันกินเยอะนะดีโอชอบกินหมูย่าง อ๊า!

เจอข้อสอกกระทุ้งเข้าสีข้างจากเจ้าชายน้อยไปนิดหน่อยเพราะโรคหวงของกำเริบ เขาชอบหมูย่างก็จริงแต่ไม่ใช่เรื่องที่ชานยอลจะมาหวงเนื้อพวกนี้ไว้ให้เขาคนเดียว

“แล้วยอนจูกับทรอย?”

“ไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้นอ่ะ ไม่อยากเป็นคู่แท้กับคนที่ลืมแม้กระทั่งมื้อเที่ยงกินอะไรเข้าไป”

“ก็ตอนนั้นพี่ถามตอนฉันเหม่ออยู่นี่!

“ก็เห็นเหม่อลอยจิตหลุดตลอดเวลา”

“เออทะเลาะกันเข้าไปทำไมไม่ขอหัวหน้าเปลี่ยนคู่ล่ะจะได้จบ ๆ”

“...”

“...”

สองชีวิตฝั่งตรงข้ามนิ่งเงียบก้มหน้าก้มตากินหัวไขเท้าดองกับจัดผักที่เรียงตัวสวยดีอยู่แล้วในถาดผักไม่หยุดเมื่อชานยอลเสนอทางออกที่ดีให้แต่ไม่มีใครคิดทำตามที่คุณหมอชี้ทาง เลยได้แต่ปิดปากเงียบไม่พูดไม่จาตลอดมื้อเย็นชุดที่สอง

ตบท้ายของหวานเป็นร้านสมูทตี้เจ้าดังที่แม่ค้าสวยจับตา เมื่อก่อนชานยอลและทรอยมักจะมาดื่มของหวานเย็นฉ่ำที่นี่ตลอด แต่ว่ารอบนี้ที่มาไม่ใช่เพราะเจ้าของร้านหรอกนะแค่ร้านใกล้กันเท่านั้นไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง

“ไปสั่งสิไอหมอชอบแย่งฉันสั่งอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ...ไปสิ!

เอ่ยเปิดเกมนำไปหนึ่งแต้มเมื่อเห็นเพื่อนสนิทนั่งนิ่งกอดแขนน้องเล็กตัวน้อยที่นั่งติดกระจกไม่ปล่อย ชานยอลถลึงตาใส่ทรอยในทันทีหลังดีโอหันไปมองเคาน์เตอร์สั่งสินค้าและเบนสายตากลับมามองตนนิ่ง จึงได้แต่ยิ้มแหย่ ๆ ส่งให้เจ้าของหัวใจตัวน้อยไปแก้ตัว

“คุณไปสั่งสิ”

ดีโอดึงแขนที่คล้องพันกับของชานยอลออกจากกระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ของคุณหมอและเอ่ยบอกให้อีกฝ่ายลุกไปสั่งเครื่องดื่มตามที่ทรอยบอก

“ฮ่า ๆ ไปดิแกถนัดอยู่แล้วนี่”

“เงียบหน่า!

ยันตัวลุกขึ้นเดินไปสั่งเครื่องดื่มอย่างสงบเรียบร้อยไม่เล่นหูเล่นตา ชี้ ๆ จิ้มนู่นจิ้มนี่ก่อนจะเดินกลับโต๊ะด้วยใบหน้าออดอ้อนคนตัวเล็กตั้งแต่ห่างกันห้าสิบเมตร เดินมาย่อยกายนั่งลงข้างดีโอตามเดิมก่อนจะดึงฝ่ามือเล็กของเจ้าชายน้อยมาถือไว้และสอดเอาไว้ในกระเป๋าตามเดิม ดีใจไม่น้อยที่คนตัวเล็กไม่ขัดขืนการกระทำดังกล่าว

“...?”

“หื้ม...มีอะไรเหรอ?”ยอนจูนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเมื่อเห็นดีโอมองตนตาไม่กระพริบ

ดวงตากลมจ้องมองยอนจูที่กำลังถอนถุงมือและเสื้อโค้ทตัวนอกออกอย่างสนอกสนใจเพราะดูเหมือนสิ่งที่ยอนจูเพิ่งจะถอนออกนั้นน่าจะช่วยทำให้มือของเขาอุ่นขึ้นได้โดยที่ไม่ต้องพึ่งชานยอล

“อันนั้นอะไรเหรอ?”

“ฮ่า ๆ อะไรอ่าคุณ? ไม่มีอะไรนี่เนอะยัยปลาทอง ไม่มีใช่มั้ย?!

ชานยอลรีบกวาดเอาถุงมือตรงหน้ายอนจูโยนทิ้งถังขยะตรงประตูทางเข้าในทันทีหลังสังเกตเห็นว่าดีโอกำลังให้ความสนใจมัน ส่งสัญญาณเตือนน้องสาวให้ช่วยเออออไปตามกันและยอนจูก็รีบช่วยพี่ชายของเขาในทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่เจอชานยอลกับดีโอเธอยังไม่เห็นทั้งคู่เอามือแยกห่างจากกันเลย สงสัยว่าพี่หมอของเธอจะไม่อยากให้ดีโอรู้จักถุงมือสินะ

“เหอะ”

ทรอยเบือนหน้าหนีเพื่อนหมอของตัวเองไปมองแม่ค้าที่เคาน์เตอร์แทนเพราะทนดูอาการบ้าบอของเพื่อนสนิทตัวเองไม่ไหว แต่ก็เข้าใจเพราะถ้าดีโอเกิดและโตที่นี่ชานยอลคงทำแบบนี้ไม่ได้ซึ่งถ้าเพื่อนเขาแฮปปี้เขาก็แฮปปี้

ครืด~ ครืด~”เครื่องส่งสัญญาณรับเครื่องดื่มสั่นเพื่อบอกว่าโต๊ะของพวกเขาได้เครื่องดื่มแล้ว ชานยอลที่เป็นคนไปสั่งเลยอาสาไปเอามันกลับมาให้ด้วย

“ผมไปเอาเครื่องดื่มก่อนนะ”

“...!

กดจูบลงกลางหน้าผากของคนตัวเล็กตอนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เรียกเสียร้องหงิงของสาว ๆ กลุ่มใหญ่โต๊ะข้างกันได้ในทันที เพราะพวกเธอเล็งชานยอลเอาไว้ตั้งแต่เข้าร้านมาแล้วเจอแบบนี้เข้าไปก็เลยต้องจุดกันบ้าง ตอนนี้เจ้าชายน้อยเลยหน้าแดงก่ำกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อชานยอลทิ้งห่างและเดินไกลออกไป พอยิ่งเจอสายตาของทรอยและยอนจูตรงหน้านี้แล้วด้วยยิ่งอยากจะยืมพลังของชานยอลมาใช้ให้รู้แล้วรู้รอด

พรึ่บ!!!

หลอดไฟทุกดวงดับสนิทก่อนความเย็นจะเข้าครอบคลุมพื้นที่ ชานยอลเบนสายตาออกไปมองดูร้านค้าอื่น ๆ ด้านนอกเมื่อพบว่ามีร้านพวกเขาเพียงร้านเดียวที่ไฟดับหัวใจที่อยู่ใต้แผ่นอกก็หล่นวูบในทันที

 

 

รอเวลานี้อยู่แล้วสินะ...?

 

 

“ดีโอ!” ชานยอลหันมาตะโกนเรียกชื่อเจ้าชายน้อยของตนเสียงดังแต่นั้นไม่ใช่แค่การขานนามธรรมดา ๆ เขาต้องการให้เพื่อนสนิทของตัวเองช่วย ซึ่งทรอยรู้ตัวว่าต้องทำอะไรตั้งแต่ก่อนกระแสเสียงดังกังวานของเพื่อนหมอจะกระทบโสตประสาท เพราะเสียงบางอย่างที่ได้ยินทำให้เขารีบลุกขึ้นคว้าข้อมือของดีโอเอาไว้ในทันที

พรึ่บ!!!

“พี่ทรอย!

“...!!!

ทันทีที่ไฟในร้านติดชานยอลก็วิ่งเข้ามาถึงโต๊ะพอดีแต่ไม่ทัน...เขามาไม่ทัน

 

 

 

มันพาดีโอกับทรอยไปแล้ว...



#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1349 Baby_5766 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:51
    อะไร! อะไร~~ ไม่เอา

    อย่าเอาน้องไปป
    #1,349
    0
  2. #1274 Riyachoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 13:57

    ถามเลย
    #1,274
    0
  3. #1273 Riyachoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 07:29

    แงงงงง
    #1,273
    0
  4. #1241 Hanami_jelly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 14:04
    ฮื้อออ เอาตัวน้องไปอีกแล้ว แต่ยังดีที่พี่ทรอยติดไปด้วย!!
    #1,241
    0
  5. #1205 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:31
    ชานยอลความลับเยอะอยากรุ้ๆๆๆ>< งืออออใครบังอาจลักพาตัวเจ้าชายน้อยอีกกกก อยากเจอคิงพิโรธม้ายยยย!!!!
    #1,205
    0
  6. #1172 chicken (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 00:56
    ใครก็ช่างใจร้ายใจดำจัง จะพาดีโอกับทรอยไปไหน!
    #1,172
    0
  7. #1145 Monsday (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 22:46
    อย่าน้อยทรอยก็หายไปด้วย อ่านแล้วก็ลุ้นตามตลอดเลย
    #1,145
    0
  8. #689 DDYO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:37
    ม่ายยยยยยยย พาน้องไปไหนนนน อื้ออออ ไรท์คนใจร้ายย เรากำลังยิ้มแก้มจะแตกกับความไร้เดียงสาของน้องที่สนใจถุงมืออยู่เลยอือออ คนใจร้าย เอาเจ้าชายน้อยของเรากลับมานะ เอาทรอยกลับมาด้วยอย่าทำแบบนี้ย้ากกกกกกก
    #689
    0
  9. #662 Action!! (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:21
    หน้าที่อะไร ทำอะไร ??? ชอบตรงที่ไรท์เตอร์วางบทพระเอกของเรื่องให้ดูลึกลับ มีเเต่คำถามตลอด แตกต่างจากเรื่องอื่นๅที่เคยเขียนมาก ยิ่งอ่านยิ่งมีความอยากรู้
    #662
    0
  10. #637 specialgirl20 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:58
    อ๊ากก!! อะไร ใครพาดีโอของเราไปหนายย?
    #637
    0
  11. #636 Dumbmerzy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:55
    แงงง อะไรกันอีกเนี่ยยยย
    #636
    0
  12. #635 Tongdchr (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:41
    อะไรอีก อะไรกันนักหนา ฮือออ ชานยอลต้องไปช่วยดีโอ เหนื่อยย ลุ้นจนเหนื่อย จับแล้วจับอีก พวกบ้า
    #635
    0
  13. #634 fah_tc (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:03
    มานนนนนนเป็นครายยยยย อ๊ากกกกกกก มาเอาดีโอไปหนายยยยย ไรท์สู้ๆนะฮะ ช่วยชานยอลด้วยนะไรท์ ไรท์คือผู้ที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างงได้ !! สู้!!
    #634
    0
  14. #633 B_SUGA_DO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:11
    ลุ้นๆมากตอนนี้ต่อเถอะไรท์ขาา
    #633
    0
  15. #632 AAPRIL (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:06
    ระทึกมากกกกกค่ะคุณคะ ความสงสัยหลายๆ อย่างจากหลายๆ ตอนสุมหัวไปหมดแล้วตอนนี้ ทับถมจนงงไปหมดว่าตกลงสงสัยเรื่องอะไรบ้าง ฮืออออออ แต่ตอนนี้คือชานยอลช่วยสำแดงฤทธิ์ซักทีเถอะ
    #632
    0
  16. #631 innanya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:05
    ขโมยน้อยยยย น่าจับมาทำโทษโดยกาาฟัดสะให้เข็ด เมียมากทั้วโทรศัพท์ กระเป๋าตังค์ 555555555 ชานยอลจะไปช่วยเจ้าชายได้ไหม ลุ้นนนน
    #631
    0
  17. #630 นีนี่คยอง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:39
    อยากอ่านต่อเลยอ่ะ ลุ้นๆๆๆๆๆ
    #630
    0
  18. #629 TiNa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:59
    แงงง จาพาดีโอไปทำไม พวกเอมอสบ้า
    #629
    0
  19. #628 babariaba (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:28
    อ้ากกกกกกกก คือจะไม่หยุดเลยใช่มั้ย จะเอาไปให้ได้เลยช้ะ อย่าทำให้ชานยอลโกรธ ศพไม่สวยแน่นอนนนน เอาดีโอคืนมาาาาา กำลังฟินๆเลย ฮือออหนูเขินตอนเขาช่วยเช็ดปากด้วยปากกันมาก หมอปาร์คขยันทำให้ดีโอเขินจริงๆ คนอ่านก็เขินด้วยยยยย ตอนนี้ทิ้งปมชานยอลไว้เยอะเลย จริงๆตอนนี้ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่าชานยอลเป็นอะไรกันแน่ มีอะไรเกี่ยวกับชานยอลที่เรายังไม่รู้อีกเยอะเลย ลุ้นกันต่อไป รอติดตามนะคะพี่โดนัท ชอบมากๆๆๆ
    #628
    0
  20. #627 Phonphanchaisit9 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:39
    โอ๊ยเขิลหมอปาร์คเจ้าเล่ห์เช็ดปากให้เจ้าชายน้อยอ่ะเป็นเรานะจะไม่กินแล้วจาจังมยอนอ่ะเราจะเอาทาปากให้หมอปาร์คเช็ดให้สมใจอยากเลย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:43
    #627
    0
  21. #626 ✿宜嘉✿ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:31
    กำลังเข้าสู่โค้งสุดท้าย(?)ของเรื่องแล้วรึเปล่า กำลังมันเลย ดีโอจะได้รู้ความจริงแล้วสินะว่าชานยอลเป็นใคร
    ขอให้พี่ขานไปช่วยทันนะ ยังไม่คาอยห่วงมาก เพราะมีทรอยอยู่ด้วย~
    #626
    0
  22. #625 ออแกนแฟนศรีโด้ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:37
    ฮืออออ ไม่นะไม่ ไม่ ม่ายยยย
    #625
    0
  23. #624 Kaitui (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:46
    เห้ยเดี๋ยว ไม่ดิ พาไปไหน!?
    #624
    0
  24. #623 best bowling (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:29
    เอมอสนี่ป่วนทุกงานจริงๆ มีวิธีกำจัดมั้ย ไม่สบายใจเลย กลัวเจ้าชายน้อยเป็นอันตราย
    #623
    0
  25. #622 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:02
    โอ้ยเกลียดเอมอสสส แกทำอะไรเจ้าชายน้อยยนย อ๊ากกกกก
    #622
    0