{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 13 : One And Only - Chapter 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    12 ม.ค. 60

          ร่างสูงโปร่งดูดีโดดเด่นในสุดสูทผูกไทเส้นสวยราคาเหยียบหมื่นเดินลงมาตามแนวบันได รอยยิ้มสวยยังคงโปรยให้ทุกชีวิตที่ตนเคลื่อนผ่านตามนิสัยส่วนตัว แทบทุกคนโค้งให้คิงส์กันมาตลอดทาง ฝูงชนแหวกกันเป็นทางยาวเมื่อคนที่พบเจอได้ยากย่างกรายเข้าสู่งานปาร์ตี้วันเกิดในค่ำคืนนี้

          ดวงตากลมเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าคนที่มาใหม่เป็นใคร ยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ เพื่อลุคที่ดูดีแม้จะยากยิ้มออกมากว้าง ๆ เพราะคิดถึงคนตัวเล็กตลอดการผ่าตัดใหญ่เมื่อบ่ายนี้ใจแทบขาด

          “ไม่รอกันเลย”

          “...”ยืนกระพริบตาปริบ ๆ อยู่คนเดียวในวงที่ตอนนี้มีผู้ชายที่สูงท่วมหัวยืนอยู่โดยรอบ

          “ไม่น่าจัดกลางแจ้งทำไมไม่จัดข้างในไม่หนาวกันเหรอ?”

          “มาถึงก็บ่นเลยทำไมไม่นอนอยู่บ้านล่ะ”ทรอยเอ่ยตอบเมื่อเพื่อนตัวสูงเริ่มทำท่าทางเป็นมือรับน้ำค้างประกอบประโยคสนทนาข้างต้น

          “ออกงานในรอบกี่ปีเนี่ยคิงส์ถามหาทีไรไม่เคยได้เจอ”

          “ทรอยมันเอาเด็กฉันมาด้วยจะให้นอนอยู่บ้านได้ไง”

          “ไม่เคยรู้ว่าหวงเด็กเห็นเปลี่ยนเป็นว่าเล่น”

          ใบหน้าหวานช้อนขึ้นมอง...หมอปาร์ค...ในทันทีหลังได้ยินหนุ่มหล่อในชุดสีแดงเลือดนกเอ่ยพูดกับชานยอลเช่นนั้น

          “พูดดี ๆ แบบนี้เสียหายหมดปัจจุบันมีแค่ดีโอคนเดียวปรับจูนใหม่ด้วยอย่าตกข่าว”

          “ฮ่า ๆ น้องคนนี้เหรอ?...ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

          หนุ่มคนเดิมจับมือของเจ้าชายน้อยขึ้นเตรียมจะจูบลงหลังฝ่ามือแต่แค่ยกขึ้นมาก็ไม่พ้นความไวของชานยอลที่ไล่ปัดมือเพื่อนออกในเสี้ยววิที่ถึงตัวดีโอ

          “มันโคตรขี้หวง”ทรอยเอ่ยก่อนจะปลีกตัวออกจากวงไปกับเพื่อน ๆ ที่ขบขันกับการกระทำของแพทย์หนุ่มกันอย่างออกรสออกชาติเพื่อปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน

          “คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”

          “ก็รู้จักเจ้าของวันเกิด”

          “คุณเป็น...”

          “เอ็กซ์ตร้าก็คบกับมนุษย์นะคุณมีเพื่อนเป็นมนุษย์ได้ไม่เห็นแปลก”

          “งั้นทำไมเขาเรียกคุณว่าคิงส์?”

          “รู้จักชื่อในวงการมั้ยคุณ...ชื่อในวงการอ่ะ”

          ดันร่างเล็กออกมานั่งที่ซุ้มดอกไม้ บริเวณนี้ค่อนข้างปลอดผู้คนแต่ก็ยังมีบ้างให้เห็นประปราย จ้องดูดีโอที่กำลังมองหาคนอื่นอยู่อีกทอดหนึ่งก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

          “มองหาใครคุณ?”

          “คุณเคยเจอเอ็กซ์ตร้าเยอะใช่มั้ย? แล้วคุณเคยเห็นคนที่มีตาสีฟ้าหรือเปล่า?”

          ทิ้งตัวลงนั่งข้างเจ้าชายน้อยก่อนจะเริ่มจ้องมองผู้คนที่เดินไปมาในงานเหมือนกับที่อีกฝ่ายกำลังทำ

          “คุณจะหาคนที่มีตาสีฟ้าไปทำไม”

          “ธาตุพลังเยียวยา...”

 

 

          ว่าแล้วเชียว...

 

         

          แม้จะคิดเข้าข้างตัวเองอยู่บ่อยครั้งว่าไม่ใช่...ไม่เหมือนคนอื่น พยายามจะมองข้ามคำพูดที่มันส่อให้ข้องใจไปหลายหนแต่ดูเหมือนดีโอยังคงหนักแน่นกับเรื่องนี้ หวั่นใจไปตั้งแต่ตอนที่บอกว่ามาหาบางอย่าง... และรอบล่าสุดที่รีสอร์ทเรื่องคนที่มีตาสีฟ้าเขาก็พยายามมองข้ามเพราะถูกใจคนตัวเล็กนี้เหลือเกิน ไม่สิ...ไม่ใช่ถูกใจมันเกินคำ ๆ นั้นไปมากแล้วไม่ใช่แค่ทางใจแต่มันถูกต้องตามประเพณี(?)ด้วย

          “ที่นี่ไม่มีคนที่คุณกำลังตามหา ถ้ามาเพื่อสิ่งนี้ต้องขอโทษด้วยที่ต้องบอกว่าคุณมาเสียเที่ยว”

          แววตาขี้เล่นเมื่อครู่หายไปและถูกแทนที่ด้วยสายตาเย็นยิ่งกว่าสภาพอากาศในตอนนี้ ไม่มีท่าทีอ่อนโยนให้พอที่ดีโอจะเอ่ยถามสิ่งที่อยู่ในใจ เดินหันหลังกลับเข้างานไปคนเดียวทิ้งเจ้าชายน้อยให้นั่งอยู่ในซุ้มตามลำพังพร้อมกับบรรยากาศมาคุที่ปล่อยทิ้งไว้

 

          ปล่อยดีโอเดินวนอยู่ในงานโดยไม่สนใจ... เจ้าชายน้อยกำลังพยายามนึกว่าตัวเองไปพูดอะไรไม่เข้าหูชานยอลหรือเปล่า เพราะตอนนี้ขนาดเดินวนอยู่ใกล้ ๆ เจ้าตัวยังไม่หันมามองกันเลย เดินเรียบ ๆ เคียง ๆ ไปนั่งอยู่ข้างทรอยที่อยู่โต๊ะติดกันกับคนที่กำลังสร้างความสับสนภายในใจให้กับตน

"เขาโกรธอะไรเราไม่รู้"

"ใคร?"

"หมอปาร์ค..."

แววตาเศร้า ๆ เบนมองคนตัวสูงที่โต๊ะข้างกัน ไม่ค่อยพอใจเลยที่เห็นชานยอลพูดคุยกับหญิงสาวสี่ห้าคนด้วยท่าทีสบาย ๆ เหมือนไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไร แต่เป็นเขาเองที่รู้สึกหงุดหงิดแม้จะไม่อยากยอมรับเหตุผลของสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นภายในใจ แต่เพราะโตแล้วจึงคอยโกหกตัวเองบ่อย ๆ ไม่ได้เรื่องหวงของ ก็ถ้าชานยอลเป็นคู่แท้ของเขาก็ต้องเป็นของเขาไม่ใช่หรือไง? แล้วการที่ไปเจาะแจะคนอื่นแบบนี้มันใช่เรื่องที่คนมีคู่แล้ว(?)ควรทำหรือไง

“ไปทำอะไรมาล่ะ?”

“แค่ถามว่าเคยเห็นคนที่มีตาสีฟ้าหรือเปล่าแค่นั้นเอง”

“เด็กมันไม่ใช่เหรอ? ใครจะชอบให้เด็กตัวเองไปพูดไปถามหาคนอื่นล่ะน้อง”

“...”

 

เมื่อเบื่อที่จะนั่งอยู่กับทรอยแล้วจึงเป็นเวลาที่คนตัวเล็กเลือกจะออกมาเดินยืดเส้นยืดสาย กวาดสายตามองทุกคนที่เดินผ่านโดยไม่ให้พลาดสักคน แต่ก็ยังไม่เห็นว่าจะมีใครที่มีนัยน์ตาสีฟ้าและเรืองแสงได้ตอนกลางคืนเลยสักคน เสียงถอนหายใจถูกพ่นออกมาจากร่างเล็กที่ทิ้งตัวนั่งลงใต้ซุ้มไม้เลื้อยที่ถูกดัดให้โค้งเป็นครึ่งวงกลมบริเวณทางเข้างาน

…!!!

ได้ยินเสียงดังตุบตับที่ด้านในสวนหย่อมโซนที่ถูกจัดให้เป็นเขาวงกตสูงท่วมหัว ลุกขึ้นมองดูรอบตัวแต่ไม่มีใครสักคน จึงตัดสินใจเดินผ่านทางเข้าของสวนเขาวงกตไปด้านในโดยลืมนึกหวั่นเกรงว่าด้านในจะเจอกับอะไรเพราะแน่นอนว่าในงานนี้มากกว่าครึ่งไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแต่คงไม่มีสิ่งนั้นที่นี่หรอกใช่ไหม?

ย่ำกายเดินผ่านช่องนู้นช่องนี้ไปเรื่อยตามเสียงที่ได้ยิน ซึ่งดูท่ามันจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เลยรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีก

…!!!

มีบางอย่างตัดหน้าเจ้าชายน้อยไปตรงช่องทางแคบ ๆ ดีโอหยุดยืนนิ่งเมื่อรับรู้ได้ถึงบางอย่างที่ไม่ปลอดภัย ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่ได้ยืนอยู่ด้านหน้าลำพังแบบนี้เพราะองค์รักษ์คู่ใจจะต้องปกป้องเขาอยู่ด้านหน้าแทนเสมอ ร่างบางถอยหลังช้า ๆ เมื่อได้ยินเสียงของสิ่งที่เพิ่งวิ่งผ่านไปกำลังถอยหลังกลับมา คงเพราะอีกฝ่ายเห็นดีโอเข้าเหมือนกัน  

หายใจเข้าออกหนักหน่วงรู้สึกได้ถึงความเย็นที่แล่นลิ่วมาตามกระดูสันหลัง ชายผ้าสีดำปรากฏให้เห็นเบื้องหน้า...

 

 

ไม่...ไม่ใช่ใช่ไหม?

 


“อ๊ะ!!!

“ชู่~

ลมหายใจเป่ารดแผ่นอกกว้างของคนที่เพิ่งจะดึงเขาเข้าไปกอด ตอนที่สิ่งใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทจะเดินกลับมาจนพ้นมุมของกำแพงต้นไม้ ดวงตาสีแดงตัดกันกับผิวกายขาวซีดยืนอยู่ตรงปลายทางเดิน กำลังจ้องมองเข้ามายังช่องที่เจ้าชายน้อยยืนอยู่....

ดีโอยืนกลั้นหายใจไปตั้งแต่เห็นชัด ๆ ว่าตรงหน้าคืออะไรเพราะเป็นสิ่งที่ไม่อยากเห็นและไม่อยากเจอขนาดคิดเอาไว้ก่อนเข้ามาว่าขอให้ไม่ใช่แต่มันกลับใช่มันคือสิ่งเดียวกัน กำลังจะถอยฝีเท้ากลับแต่คนที่เขามองไม่เห็นก็ไม่ยอมให้เขาขยับตัวแม้แต่น้อย

 

 

...เจอกันอีกแล้วนะ

 

 

 

“...!!!

เกือบจะโยนลมหายใจของตนทิ้งเมื่อยกมือขึ้นชูตรงหน้าแต่กลับไม่เห็นฝ่ามือน้อย ๆ ของตัวเอง รีบร้อนก้มดูทั้งตัวก็พบว่าตัวเองได้ล่องหนหายไปแล้ว ถึงว่าสัตว์เลือดเย็นใต้ผ้าคลุมนั่นถึงหยุดนิ่งไม่วิ่งเขามาโจมตีเพราะมองไม่เห็นเขานี่เอง

แรงบีบที่ฝ่ามือด้านซ้ายกับสัมผัสที่คุ้นเคยทำให้หัวใจรู้ได้ทันทีว่าใครที่เพิ่งเข้ามาช่วยชีวิตเขาเอาไว้อย่างหวุดหวิด แฟนทัมสูงใหญ่เดินหายลับไปจากสายตาในวินาทีต่อมาเจ้าชายน้อยจึงทิ้งกายพิงคนที่กำลังโอบกอดเขาเอาไว้อย่างหมดเรี่ยวหมดแรง

“เห็นแก่ตัว”

หลังสุ้มเสียงหวานเอ่ยขึ้นทำเอาเจ้าของธาตุพลังล่องหนหายตัวหน้าชาไปทั้งแถบ ยังคงปิดปากเงียบเหมือนทุกครั้งที่เข้าใกล้หัวใจอีกครึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกันและกัน รอบนี้ยอมปล่อยให้คนตัวเล็กตรงหน้าสัมผัสได้แต่มิอาจมองเห็น

ดีโอกำเสื้อของคนเบื้องหน้าเอาไว้แน่น ไม่รู้จะวางสายตาเอาไว้ตรงไหนเพราะมองไม่เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ถ้าเป็นคนที่เขาคิดเอาไว้ความสูงคงจะประมาณตรงนี้...

“...!

“จับได้แล้ว...”

ฝ่ามือเล็กนุ่มนิ่มวางแนบลงข้างแก้มของอีกฝ่ายได้อย่างพอดีแม้จะมองไม่เห็น ม่านตากลมไหวระริกขณะพยายามมองให้เห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใครแต่มันก็เปล่าประโยชน์

“แค่เห็นหน้า...ก็ไม่ได้เลยเหรอ”

“ดีโอ!!!

“...!!!

หันขวับไปตามเสียงเรียกที่ได้ยิน เสียงที่สามารถทำให้หัวใจคล้ายมีน้ำหล่อเลี้ยงแต่มันก็ทำให้หัวใจกระตุกวูบได้ไม่น้อยเช่นกัน ตั้งแต่มาที่นี่เขาทำผิด(?)กับคนดีคนนี้มากมายเหลือเกินจนการเจอหน้ากันกระทันหันเช่นนี้เป็นสิ่งที่เจ้าชายน้อยอยากหลีกเลี่ยง

“เซน...”

เอ่ยเรียกชื่อคนที่เพิ่งจะวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหากันเสียงแผ่ว... และอยู่ ๆ เนื้อผ้าของเสื้อที่ตัวเองกำไว้ในมือก็หลุดหายไป! มือที่วางแนบข้างแก้มล่วงลงตามแรงโน้มถ่วง ตอนนี้เจ้าชายน้อยไม่สามารถจับต้องคู่ของตัวเองได้อีกต่อไป

“ปึก!

ถูกกระชากเข้าไปกอดเอาไว้จนจมอกทันทีที่ทหารหนุ่มถึงตัว น่าแปลกที่ตอนนี้ได้อยู่ในอ้อมกอดของคนที่เขามั่นใจได้เลยว่าจะปลอดภัยหากอยู่ด้วยแต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนบางอย่างใต้แผ่นอกกำลังไม่ปลอดภัย ไม่รู้ว่าอีกคนยังยืนอยู่ตรงนี้หรือเปล่าแล้วถ้ายังอยู่ ก็เห็นพวกเขากอดกันอยู่แบบนี้อย่างนั้นเหรอ...ชานยอล

 

เดินตามหาคุณหมอใจดีทั่วทั้งงานจนเม็ดเหงื่อเริ่มซึมตามไรผมแต่ก็ไม่พบแม้เงาของคนที่เขาต้องการจะเจอ

“กลับกันเถอะ”

ทรอยเดินมาแตะหัวไหล่ของร่างเล็กที่ยืนหอบอยู่ข้างสระน้ำหลังปล่อยให้ดีโอกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปทั่วงานอยู่พักใหญ่ก็ไม่พบเพื่อนสนิทของตนโทรไปก็ไม่รับอีกต่างหาก คงต้องมีอะไรแน่ ๆ ถึงได้ทิ้งเด็กตัวเองไว้กับเขาแล้วหายหัวไปแบบนี้ แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามน้องตัวเล็กหน้าหวานตรงหน้าเสียที

“เขาอยู่ไหน...”

“...”

แม้อยากจะตอบแค่ไหนแต่ก็ทำได้เพียงตบมือลงไหล่บางเบา ๆ ให้กำลังใจ เพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชานยอลอยู่ที่ไหน เจ้าชายน้อยทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นหญ้าอย่างเหนื่อยอ่อน ถ้าเซนมาแล้วเขาคงไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลับบ้านกับทรอยแม้จะอยากทำแต่นั่นมันไม่สมเหตุสมผล

หลายเรื่องราวที่ยังอยากถาม หลายสถานที่ที่ชานยอลสัญญาว่าจะพาไป มีอีกหลายอย่างที่อยากกิน และสุดท้ายคือมีอยู่หนึ่งอย่างที่เขายังไม่ได้บอกชานยอล

ร่างสูงสง่ามีมาดเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา แต่งตัวแบบนี้คงไม่พ้นมาจากเอ็กซ์ตร้าอีกคนแน่ เซนโค้งศีรษะให้ทรอยเล็กน้อยก่อนอีกฝ่ายจะทำให้แบบเดียวกันตามมารยาท

"ฝากขอบคุณหมอปาร์คด้วยสำหรับทุกอย่าง และขอบคุณคุณด้วยที่ช่วยเหลือเรามาตลอด"

"ทำไมพูดงี้ล่ะจะไม่กลับบ้านเหรอ?"

"ผมจะดูแลดีโอเองครับ"

เซนเอ่ยแทรกขึ้นมาเมื่อทรอยถาม แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงจะไม่กลับบ้านด้วยกันแค่มีหนุ่มหน้าหล่อมาหาก็เลยจะหนีตามกันไปเลยงั้นเหรอ? หรือว่าเพื่อนเขากำลังจะถูกทิ้ง? ปล่อยให้ร่างเล็กเดินหายไปกับเซนนิ่งเพราะไม่รู้จะทำยังไงเขามีสิทธิ์ไปห้ามใครที่ไหนกัน แต่ต่อจากนี้เพื่อนหมอของเขาจะเป็นยังไงถ้าตัวจริงของดีโอมาแล้วแบบนี้...

 

 

ร้านกาแฟเป็นสิ่งที่เจ้าชายน้อยเลือกให้เป็นสถานที่นั่งคุยกับเซนทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ดื่มกาแฟแต่คิดถึงคนที่ดื่มกาแฟ(?) ชานยอลห้ามให้เสกเงินเพราะมันไม่แฟร์กับคนอื่นแต่ตอนนี้ก็คงเลี่ยงไม่ได้เพราะเขาจำเป็นต้องใช้มันซื้อเครื่องดื่ม

"แฟนทัมมาที่นี่ผมเลยจำเป็นต้องมา"

รีบเอ่ยเหตุผลเมื่อขัดคำสั่งเจ้าชายน้อยแล้วมาที่นี่ แฟนทัมเป็นปีศาจที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่พวกมันไม่ใช่มนุษย์ ถูกควบคุมโดยคนชั่วร้ายที่สุดของควิ้นต์ คนที่คอยจะล้มล้างบัลลังของดั๊กลาสซึ่งก็คือบิดาของเขาอยู่ตลอดหากมีโอกาส

แต่เพราะดั๊กลาสยังคงแกร่งเกินกว่าใครจะล้มง่าย ๆ ตอนนี้คน ๆ นั้นเลยจ้องจะจัดการผู้สืบทอดแทน เพราะถ้าไม่ทีผู้สืบทอดทุกอย่างที่ดั๊กลาสทำมาก็สูญเปล่า เป็นผลให้ผู้ดูแลเจ้าชายน้อยต้องขัดคำสั่งที่คนตัวเล็กให้ไว้และตามมาที่นี่

เดือนหนึ่งได้แล้วที่ไม่ได้เจอหน้าดีโอ อยู่ที่นู่นแทบไม่มีอะไรทำเลยหากไม่นับรวมงานที่ต้องปฏิบัติทุกวันเมืองที่ไม่มีดีโอมันไม่สดใสเลยสำหรับเขา

"เราเห็นมันแล้ว"

"เขาน่าจะรู้แล้วว่าคุณอยู่ที่นี่"

“...”

ดีโอถอนหายใจเฮือกใหญ่ จรดริมฝีปากอิ่มหนาลงปากแก้วนมอุ่น ๆ ที่เพิ่งได้ รสชาติมันแปลก ๆ แบบนี้อยู่แล้วหรือเพราะเขาชอบรสชาติของนมกล่องที่ชานยอลซื้อให้มากกว่า

เจ้าชายน้อยดูดีมีน้ำมีนวลกว่าเมื่อก่อนแสดงว่าการมาอยู่ที่นี่คงไม่ลำบากมากนัก ตกใจไม่น้อยหลังจากตามรอยแฟนทัมไปที่งานและพบว่ามีเอ็กซ์ตร้าอาศัยอยู่ที่นี่มากขนาดนั้น และทุกคนดูมีความสุขดีแต่ไม่ใช่ทุกคนที่รู้ว่ามีสิ่งอันตรายหนีมาจากควิ้นต์ได้แล้วในวันนี้

"สบายดีใช่มั้ย?"

"อื้ม"

แม้จะไม่ชอบอาการแบบนี้ ไม่ชอบให้เซนคิดมากแต่เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้กายกับใจของเขาอยู่คนละที่เลยอยากที่จะควบคุมไม่ให้ตัวเองมีอาการแปลก ๆ วนนิ้วไปรอบปากแก้ว ไม่รู้ว่าฟองนมเล็ก ๆ กำลังสะท้อนหน้าของคุณหมอตัวสูงอยู่หรืออย่างไรถึงได้มองมันไม่วางตาแบบนั้น ทว่าอีกส่วนคงเพราะไม่กล้าสู้หน้าเซนมากกว่า

"เรากลับควิ้นต์ไปตั้งหลักก่อนดีกว่านะ"

"ไม่"

ตอบกลับเสียงแข็งและรวดเร็วไปหน่อยเลยทำให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซะงักไปเล็กน้อย ปกติไม่เคยเห็นดีโอเป็นแบบนี้ ถึงจะเอาแต่ใจไปบ้างแต่นั่นก็เพราะการเลี้ยงดูจะสภาพการเติบโตมาในวังใหญ่ที่มีแต่คนเอาใจ แต่การตอบกลับแบบไม่ทันคิดนี่หาได้ยากในตัวของคนที่จะชอบเงียบไปนาน ๆ ก่อนตอบเนื่องจากดีโอเป็นคนรอบคอบ

"กลับไปก่อนได้มั้ย..."

"...!!!"

"...แล้วพรุ่งนี้เราจะตามไป"

มืออุ่น ๆ ที่เอื้อมมาจับมือของเขาอยู่มันไม่ได้ทำให้หัวใจรู้สึกอุ่นขึ้นเหมือนก่อน รู้ดีเมื่อตัวเองไม่ใช่มันคงต้องเป็นคนอื่น แต่ไม่คิดว่าดีโอจะเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้เท่านั้นเอง เพราะเขาอยู่ที่นู่นยังไม่เคยหวั่นไหวกับใครหัวใจยังคงหนักแน่นและรักเพียงเจ้าชายน้อยของเขาเหมือนเดิม

 

ติดตามมาส่งดีโอถึงหน้าบ้านหลังหนึ่งโดยที่ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ ไม่อยากจะเดาว่าคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้จะเป็นคนที่ถือครองหัวใจดวงน้อยที่เขาเฝ้ามองมาครึ่งชีวิตแต่สถานการณ์มันฟ้องแม้ดีโอจะไม่เอ่ยปากแต่มันน่าจะเป็นเรื่องจริง

ใช้เวทมนตร์เปิดประตูบ้านที่ข้างในเงียบสนิท จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครกลับเข้าบ้านแล้วเขาจะพบชานยอลได้ที่ไหน เดินเข้าห้องนอนของตัวเองเพื่อทิ้งตัวนอนบนเตียงนุ่ม ๆ ที่ถ้าจากไปแล้วเขาคงคิดถึงมันไม่น้อย กำมะหยี่ที่ใช้บุหัวเตียงยังคงลื่นมือเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนยามได้สัมผัส

"...!!!"

เสียงเครื่องยนต์ดับลงบริเวณหน้าบ้านเจ้าชายน้อยจึงดีดตัวลุกขึ้นดิ่งไปยังประตูบ้านในทันที แต่เมื่อออกมาข้างนอกกลับไม่เห็นใคร และไม่มีใครอยู่บนรถแล้วในเวลานี้ มองซ้ายทีขวาทีหาเจ้าของรถยนต์เจ็ดที่นั่งแต่ก็ไม่พบคนที่ตนกำลังตามหา

“ปัง!” เสียงปิดประตูห้องนอนดังขึ้นในบ้าน

“...?!

เจ้าชายน้อยเดินกลับเข้ามาข้างในอีกรอบแต่ก็ไม่พบใคร ค่อย ๆ แง่มประตูบานใหญ่ที่เป็นห้องพักที่ตนใช้หลับนอนมาตลอดช้า ๆ และสายตาก็ต้องเข้ากับร่างสูงในชุดสูทตัวเดิมที่เจอคน ๆ นี้ใส่ไปงานเมื่อค่ำ

 

หมอปาร์ค...

 

ทิ้งตัวนั่งลงข้างขอบเตียงจ้องมองดูใบหน้าหล่อเหลาของคุณหมอหนุ่ม ทำไมถึงชอบเปลี่ยนเรื่องเวลาที่เขาถามว่าเป็นเอ็กซ์ตร้าหรือเปล่า เพราะเมื่อครู่ไม่มีใครเดินผ่านเขาที่ยืนอยู่หน้าบ้านไป ดังนั้นถ้าชานยอลเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาคงเข้ามาในห้องนี้โดยไม่ผ่านเขาไม่ได้ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคุ้งเตะจมูกแม้ไม่ได้เข้าใกล้ก็ยังได้กลิ่นชัดเจน

“...”

“...!

เปลือกตาหนักอึ้งเปิดปรือ ภาพคนน่ารักที่เขาน่าจะตกหลุมรักปรากฏขึ้นตรงหน้า ไม่รู้ว่าตัวเองดื่มเยอะไปหรือว่าดีโอลงรากลึกในหัวใจเขาจนเริ่มสร้างภาพของคนที่อยากเจอได้ด้วยตัวเอง ไม่อยากกลับบ้านที่เคยมีคนรออยู่เมื่อรู้ตัวว่ามันไม่มีแต่จะเข้าโรงพยาบาลสภาพนี้ก็ไม่ได้ จึงจนมุมด้วยการต้องกลับมาที่บ้านในที่สุด

“เราต้องกลับแล้วนะ”

ยันตัวลุกขึ้นนั่งมองใบหน้าสวยหวานของคนที่เขาคิดว่าเป็นภาพหลอนแต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ บางทีกลับมาเจอบ้านเปล่า ๆ น่าจะดีกว่ามารู้ว่าดีโอจะกลับควิ้นต์แบบนี้เขาน่าจะเมาพับที่บาร์ในโรงแรมไปเลยไม่น่ากลับบ้าน

“เราไม่รู้ว่าคุณโกรธเราเรื่องอะไรแต่...ในเขาวงกตขอบคุณนะ”

“...!

ความมั่นใจที่มากเกินร้อยทำให้ดีโอกล้าจะเอ่ยตัดสินว่าชานยอลคือคู่แท้ของเขา แม้จะมองไม่เห็นแต่เขาจำได้และคิดว่าไม่ผิดแน่

“แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องที่คุณทำให้ตลอดเวลาที่เราอยู่ที่นี่...”

“ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว”

“...!!!

“ผม...หรือคุณกันแน่ดีโอ”

“อื้อ...” 




#HappyKyungsooDay


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1321 pigkapoom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 13:58
    น้อง อื้ออ ทำไม ทำอะไรน้องงง
    #1,321
    0
  2. #1310 - cherish 。 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 16:55
    น้องค้าบบบบ อย่าทิ้งพี่หมอไป t___t แต่ตาพี่ทำไมต้องโกรธน้องที่มองหาคนตาสีฟ้าอ่ะ ไม่น่าใช่เหตุผลแค่เพราะหึงป่ะ เพราะเหมือนตาพี่น่าจะรู้อะไรมากกว่านั้น หรือแค่หึงจริงๆ.... แต่แบบยังไงก็แล้วแต่ รั้งน้องไว้ก่อนตาพี่ อย่าให้น้องไปปป
    #1,310
    0
  3. #1267 Riyachoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:45
    โสน้าหน้าเลอน้องจกลับแล้วเล่นตัวอยู่นั่นแหละคุณหมออออ
    #1,267
    0
  4. #1235 Hanami_jelly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:49
    จะปิดบังอะไรน้องอีกล่ะ คุณหมอ?!!
    #1,235
    0
  5. #1198 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 14:19
    หมอนี่ลีลาท่าเยอะ เจอน้องเค้าทิ้งละม้ายยย ปิดบังเก่งจิมๆ จะปิดบังถึงไหนกันนน ถถถ
    #1,198
    0
  6. #1166 chicken (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 11:20
    แล้วคุณหมอโกรธอะไรคะ มีพลังเยียวยาใช่มั้ย ดีโอมีเหตุผลนะ อย่าโกรธกันสิ
    #1,166
    0
  7. #1139 Monsday (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:51
    คุณหมอเมา ฮื้ออออ อารมณ์ข่มๆอึดอัดปนๆกันไป
    #1,139
    0
  8. #683 DDYO (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:11
    น่ากลัวววว แต่ขอบคุณคุณหมอจริงๆที่ช่วยน้องได้ทัน ใจหายใจคว่ำ แทบช็อคตอนที่น้องเจอตัวประหลาด หมอปาร์คใจเย็นๆนะ ค่อยๆคุยอย่ารุนแรงกับน้องงงง
    #683
    0
  9. #510 SirimaHongngam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 15:17
    ใจเย็นๆนะคะ
    #510
    0
  10. วันที่ 21 มกราคม 2560 / 14:04
    ;-; อย่าตีกัน อย่าตีกัน พี่คงน้อยใจน้องมากอ่ะ ตัดพ้อซะสงสาร ??
    #503
    0
  11. #457 [SHF]S.B.M.L. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 07:38
    โอยยยย สงสารจุง ทั้งคู่เลย เลือกใครดีนะ
    #457
    0
  12. #426 GO!디오 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 01:07
    กร๊าซซซซซซซวซซซซวอื้อคือไรคะอื้อๆๆฮืออ ติดเรื่องนี้มากเลยย ปริศนาแฟมทอมและก็คนนัยตาฟ้าา เราว่าชานยอลรู้ว่าใครแต่เหมือนจะไม่อยากให้ใครรู้ มันต้องมีอะไรแน่ๆ แต่ฮื้อสงเชนเหมือนกันนะ
    #426
    0
  13. #425 blacknbird (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 23:01
    หมอปาร์คทำไมดูโกรธตอนเจ้าชายน้อยพูดถึงคนตาสีฟ้า แล้วอื้อตอนจบนี่มัน อิอิอิอิ
    #425
    0
  14. #424 fah_tc (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 22:53
    พี่ก็รีบเฉลยยยสิว่าคือคนที่อีน้องมันตามหาาาอ่ะ เป็นคู่แท้อีกกกก พี่จะกลัวววอะไร กลัวน้องมันใช้ประโยชน์เสร็จแล้วทิ้งหรอ ไม่มีทางงงง งื้อออ เห็นแก่ตัวทั้งคู่นั้นแหละ เอารีดเดอร์ใจบ่ดี
    #424
    0
  15. #423 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 06:36
    งื้อออออออเจ้าชายจะทิ้งหมอปาร์คไม่ได้นะ ไม่กลับไปได้ไหม หมอปาร์คก็บอกความจริงสักทีสิงื้อออออ
    #423
    0
  16. #422 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 02:27
    ฮืออออ อย่ากลับไปนะอย่ากลับไปควิ้น ไม่กลับไม่ได้หรอ -/\-
    #422
    0
  17. #421 eastseaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 20:30
    ตามอ่านรัวมาก ขออนุญาตเม้นไว้ที่แชบนี้นะคะ โว้ยยยย พี่ชานนน ตอนแรกนะหยอดคำหวาน เต๊าะเขา อ้อยเขา แต่ทำไมขี้น้อยจังเลยยยยยตัวโต แล้วคุณหมอล่องหนเนียนแค่ไหนถามใจดูซิ ล่องหนมาจูบลูกเขา อ่ะะหนึ่ง แล้วยัง ตอนเป็นหมอปาร์คคนดีก็จูบลูกเขาอีก! ปาร์คชานยอลลล แล้วใครมันจะไม่รู้คะ อดใจไม่ไหวขนาดนั้นเลยหรออ โอ้ยยย หมันไส้อะ แล้วมาทำพระเอกเอ็มวี งอนน้องไปอีก ช่วยเขาเสร็จก็งอนเขา มีคนมาทวงเขาคืนละว้อย รู้เรื่องบ้างงง ฃ

    เชือมั่นว่าหมอเขาต้องทวงคืนน้องมาจากเจ้าของได้นะคะ (เอ๊ะ ประหลาด 55) แต่ให้ไวเลยพี่ พี่ช้าแบบนี้ ถึงละล่องหนและคู่แท้น้อง แต่ถ้าเขากลับบ้านกลับเมืองไปแล้วก็ไม่ทันนาจา 

    รอออ่านตอนต่อไปค่ะ เย่
    #421
    0
  18. #420 Action!! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 19:14
    เป็นตอนที่เจ็บที่สุดตั้งเเต่อ่านมาเเล้วอะ (คาดว่าไรท์คงไม่ต้มหม้อมาม่านานนะ) ที่ชานยอลไม่บอกเพราะพลังของชานยอลมันมีคนต้องการใช่ป่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าดีโอจะมาดีหรือมาร้ายเลยไม่บอหว่าตัวเองเป็นใคร แต่แบบคุณเอ๊ยยย น้องมันจะกลับควิ้นส์เเล้วอะชานยอลจะยอมหรออออ เเล้วถ้ารู้ว่าน้องเป็นเจ้าชายอีกล่ะจะไม่มาม่าไปกะนใหญ่เลยหรอ ฮรึก ไม่เอาเเล้ว ไม่คิดเเล้ว รอไรท์นำทางเราได้ตามสบายเลย ขอไม่รักษาแผลใจแปป
    #420
    0
  19. #419 น้องตัวเล็ก●♡● (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 17:15
    ใช่ๆใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว รู้สึดสงสารหมอปาร์คจัง
    #419
    0
  20. #418 BBLD.O. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 17:06
    งอนน้อง เพราะคิดว่าน้องต้องการครอบครองพลังธาตุเยียวยาของตัวเองใช่มั้ย ต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่องก่อนนะ พี่หมอปาร์ค
    #418
    0
  21. #417 innanya (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 15:57
    อื้ออะไรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮืออออ รักเค้าแล้วใช่ไหมเจ้าชาย หน่วงอย่าไปนะๆ
    #417
    0
  22. #416 Case Fern (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 15:52
    อระโหรรรร เพริ่งตริวเสร็จมราอร่านระบรับ อื้อ... อื้อร้ะ -/-
    #416
    0
  23. #415 Punyanaja (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 12:20
    อื้อ ???? อื้อ ????? อื้อนี่คือไรอะ ไรท์ >\\\<
    #415
    0
  24. #414 chachanityns (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 10:57
    มาต่อเร็วๆนะค่าา รอใจจดจ่อจิงๆ มันค้างมากตอนนี้
    #414
    0
  25. #413 chachanityns (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 10:56
    สงสารเซนนน เอาจิงๆสงสารทุกคนนน แงงงงง จะกลับจิงๆหรอออ
    #413
    0