{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 12 : One And Only - Chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    7 ม.ค. 60

          กลิ่นกาแฟหอมอ่อน ๆ ลอยเตะปลายจมูกเมื่อความใกล้ชิดที่ชานยอลกำลังมอบให้เข้าใกล้กันจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้ม คืนนั้นอาจจะนึกไม่ออกแต่ตอนนี้ค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นคน นี้แน่ ๆ ทั้งเทคนิคการลงแรง...กลิ่นกาแฟ...และสัมผัส...ไม่ได้ต่างกันเลย

          “คุณจะปากแข็งไปถึงเมื่อไหร่?”

          “ปากผมไม่แข็งนะเคยลองแล้วไม่ใช่เหรอ?”

          “...!

          ตกลงว่าคู่ของเขาเป็นชานยอลจริง ๆ หรือเปล่า? ถ้าเกิดว่าใช่ขึ้นมาไม่ต้องปวดหัวกับคำหยอดคำหวานพวกนี้จนสติแตกเลยหรือไง?

          “ปล่อย”

          “ไม่อยากรู้แล้วเหรอ? วันธรรมดาแบบนี้ที่นี่ไม่ค่อยมีคนหรอก...อ๊า!

          ขบริมฝีปากของนายแพทย์หนุ่มอย่างแรงเมื่ออีกฝ่ายนึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ถ้าไม่คิดขอหรือเขาไม่อนุญาตก็อย่าหวังเลยดีกว่า...คนเจ้าเล่ห์ ชานยอลทิ้งตัวลงนอนยกมือปิดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้หลังโดนคนตัวเล็กกัดปาก(?)ตอนโน้มใบหน้าลงไปหวังจะขอลิ้มลองสิ่งสวยงามตรงหน้านั้นอีกรอบ

          “เจ็บนะคุณอ๊า!

          เดินโมโหออกไปนั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้าเต็นท์ทันทีหลังจากหยิบกระเป๋าเครื่องมือแพทย์ของคนตัวสูงขึ้นปาใส่เจ้าของ และต้องหัวร้อนมากกว่าเดิมเมื่อฝ่ายที่นอนอยู่ในเต็นท์กลับหัวเราะคิกคักอย่างไม่รู้สึกผิด

 

          นั่งยอง ๆ ลงมองดูชานยอลกำลังติดเยื่อตกปลาเข้ากับคันเบ็ด อากาศเย็นทำให้ลมหายใจของทั้งคู่ลอยเป็นไอขาว ๆ ลอยวนพันกันเนื่องจากดีโอก้มหน้าลงไปใกล้ชานยอลจนเกือบชิด เพราะอยากรู้อยากว่าอีกฝ่ายทำอะไรบ้างอย่างสนอกสนใจจนลืมคำนึงถึงระยะห่าง

          “ทางรีสอร์ทจะปรุงอาหารจากปลาที่คุณจับได้ให้ฟรี”

          “ไม่เสียเงินเหรอ?”

          “ใช่...ไม่เสียเงิน”

          ดีโอลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปใกล้ริมน้ำก่อนจะนั่งลงใหม่อีกรอบด้วยใบหน้าจริงจัง หย่อนมือเล็กลงไปใต้น้ำครู่หนึ่งและยกปลาตัวใหญ่ที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กในอุ้งมือไปมาอย่างแรงขึ้นชูในอากาศ

          “...!!!

          ฝ่ายที่ไม่มีเวทมนตร์เบิกตากว้างนิ่งค้างเมื่อเห็นดีโอเดินกลับมาพร้อมปลาตัวใหญ่ แค่จุ่มมือลงไปก็ได้มาแล้วเหรอ? ชานยอลเดินเข้าไปรับปลามาจากคนตัวเล็กที่ยืนอมยิ้มน่ารักมาถือไว้ก่อนจะใส่ปลาตัวดังกล่าวลงถัง ถ้าไม่ติดว่าไม่อยากทำลายรอยยิ้มหวานบนใบหน้าขาวใสนั่น เขาคงจะปล่อยปลากลับลงน้ำไปแล้วเพราะแบบนี้มันไม่ถูกต้อง

          “เรามาตกปลานะคุณ อย่าใช้เวทมนตร์แบบนี้ขี้โกง”

          “เราหิวแล้วนี่!

          “คุณเพิ่งจะกินเบอร์เกอร์หมดไปสองก้อนนะ?”

          “...”

          ไม่ชอบให้คนขัดใจเพราะมีแต่คนตามใจมาเสมอ ไม่เคยต้องเอ่ยปากบอกว่าตัวเองหิวเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องรออะไรสักอย่างตั้งแต่เกิดมาแต่ตอนนี้ชานยอลกำลังจะบอกเขาว่าต้องรอให้ปลามากินเบ็ดถึงเขาจะได้กินข้าวอย่างนั้นเหรอ?

          เก้าอี้พับขนาดสองที่นั่งติดถูกกลางเอาไว้ให้คนสองคน เพื่อรอให้ปลามากินเบ็ดโดยที่ดีโอห้ามใช้พลังใด ๆ ในการโกงธรรมชาติทั้งสิ้น ขนเฟอร์สีน้ำตาลอ่อนพลิ้วไหวจากกระแสลมเย็นที่ทำให้รู้สึกผิวแห้ง ฮู้ดของเสื้อกันหนาวถูกชานยอลยกคลุมศีรษะทุยสวยเอาไว้ทุกครั้งที่มันหลุดออกเวลาคนข้างกายขยับตัวก้มลงไปหยิบนู่นหยิบนี่ออกจากกระเป๋าสะพายของเขาขึ้นมาดูไม่หยุด และก็ถามไม่หยุดเช่นกัน...

          “อันนี้อะไรเหรอ?”

          “แบตฯ สำรอง”

          “เอาไว้ทำอะไร?”

          “มันให้ไฟกับเจ้านี่”

          ชานยอลล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งให้ดีโอที่นั่งอยู่ในอ้อมกอด ไม่สิ...ยังไม่ใช่แต่ตอนนี้ก็คล้าย ๆ เพราะเขาวางมือเอาไว้ที่พนักเก้าอี้ด้านหลังของคนตัวเล็กนานแล้ว ดีโอชอบทุกอย่างที่นุ่ม ๆ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อกันหนาวหรือผ้าอะไรที่นุ่ม ๆ เจ้าตัวจะชอบหมดนั่นรวมถึงถุงใส่แบตเตอรี่สำรองของเขาด้วย มันเป็นกำมะหยี่หนานุ่มถึงได้สะดุดตาเจ้าชายน้อยที่กำลังรื้อค้นกระเป๋าของเขาอยู่เพื่อรอปลาติดเบ็ด

          “แล้วอันนี้ใช้ทำอะไร”

          รับโทรศัพท์เครื่องสวยของคุณหมอมาถือเอาไว้ก่อนจะเอ่ยถามเพราะเห็นทุกคนมีแต่เขาไม่มีเหมือนคนอื่นที่นี่ แล้วมันมีอะไรน่าสนใจเหรอ? เวลาที่มีแสงไฟจากจอทุกคนจะละสายตาไปจากมันไม่ได้เลยรวมถึงชานยอลด้วย

          “ทำได้หลายอย่างนะ...อย่างเช่นถ่ายรูปเป็นต้น”

          “...?”

          “คุณสามารถเก็บภาพอะไรก็ตามที่คุณอยากเก็บไว้ในเครื่องนี้...อ่าวยิ้มหน่อยสิคุณ”

          ฉีกยิ้มหวานแทบหยุดลมหายใจให้จอสี่เหลี่ยมที่ชานยอลชูขึ้นตรงหน้าไปอย่างงุนงง ก่อนภาพของเขาและชานยอลที่ใบหน้าเกือบแนบชิดกันจะปรากฎให้เห็นบนจอตอนอีกฝ่ายลดมือลงและเอามันส่งมาให้เขาดูใกล้ ๆ ยิ้มกริ่มของชานยอลวาดขึ้นน้อย ๆ เมื่อเห็นดีโอให้ความสนใจภาพถ่ายแรกของพวกเขาและนั่นก็เป็นยิ้มที่กว้างที่สุดของดีโอที่เขาเคยเห็นอีกด้วย อืม...มุกขอถ่ายรูปแบบนี้ยังไม่เคยใช้แต่ถือว่ามันได้ผลมากเลยทีเดียว

          “...!!!

          นิ้วเล็กจิ้ม ๆ ปัด ๆ หน้าจอมือถือไปอย่างไม่รู้เรื่องแต่ดันสไลด์เปลี่ยนภาพเมื่อครู่ให้กลายเป็นอีกภาพ มันเป็นภาพของเขาตอนที่หลับอยู่และที่ทำให้คนตัวเล็กตกใจก็คือชานยอลกำลังจูบเขาอยู่ น่าจะเป็นตอนที่เขาขอไปนอนกับคุณหมอเพราะชุดในภาพตรงกับวันนั้นพอดี ซึ่งภาพนี้เป็นภาพที่ชานยอลเอาให้ทรอยดูในวันนั้น...

          “เอาคืนมานะ!

          เครื่องมือสื่อสารถูกกระชากออกไปจากอุ้งมือเล็ก ๆ ในทันทีหลังโดนจับได้ว่าเป็นหัวขโมย เมื่อก่อนมันอาจเป็นรูปที่สำคัญแต่ว่าตั้งแต่ที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ที่สนามม้าวันนั้นก็คงไม่มีอะไรต้องปิดบังเจ้าชายน้อยอีกยกเว้นเรื่องนั้น...

          “ไม่ให้”

          ดีโอบีบริมฝีปากและหรี่ตามองผู้ชายที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาอย่างเอาเรื่อง ถ้าที่สนามม้าไม่ใช่ครั้งแรกแล้วในรูปนั้นเป็นครั้งแรกหรือเปล่า?

          “ถ้าวันนั้นไม่ใช่ครั้งแรกแล้วในรูปเมื่อกี๊ใช่ครั้งแรกหรือเปล่า?”

          ยังพยายามจับผิดคนตัวสูงอยู่อย่างไม่ลดละเพราะคืนนั้นเป็นคืนที่เขาเสียจูบแรกให้กับคนที่มองไม่เห็นและเช้ามาก็เสียจูบให้ชานยอลอีกรอบ มันน่าสงสัยขนาดนี้แล้วจะให้เขาปล่อยผ่านได้ยังไง เพราะถ้าเป็นชานยอลจริง ๆ นั่นหมายความว่าคน ๆ นี้จะเป็นคนที่เกิดมาเพื่อเขาและเขาเองก็เกิดมาเพื่อคน ๆ นี้เหมือนกัน

          “ครั้งแรกสิคุณมันจะมีครั้งก่อนหน้านี้ได้ยังไง ถ้าจะมี...น่าจะมีครั้งต่อ ๆ ไปมากกว่า”

          ไม่ว่าเปล่าแถมยังโอบร่างเล็กเอาไว้ด้วยลำแขนที่ตระเตรียมรอทำแบบนี้มานานแล้วเอาไว้แน่น โน้มใบหน้าลงใกล้ดีโอเมื่อมีโอกาสอีกรอบอย่างคนที่เจ็บแล้วไม่จำ ก็จะไปจำได้ยังไงในเมื่อเขายังโหยหามันอยู่ตลอดเวลาแบบนี้ ไม่รู้จะอธิบายยังไงว่ามันคุ้มค่าต่อการรอคอยเสียเหลือเกินสำหรับดีโอของเขา

          “เรายังไม่ได้พูดว่าครั้งก่อนหน้าเลย...แค่ถามว่ามันใช่ครั้งแรกหรือเปล่า?”

          “...!!!

          เสียแต้มให้นักสืบตัวน้อยอีกรอบแล้ว ตกลงว่าคนรอบตัวเขาจะเป็นนักสืบกันหมดทุกคนเลยหรืออย่างไร? ผละห่างร่างบางด้วยรอยยิ้มที่ยากจะตีความก่อนจะถอดผ้าพันคอของตัวเองมาพันให้ดีโอเมื่อรู้สึกได้ว่าอากาศเริ่มเย็นลงจนจมูกของอีกฝ่ายแดงก่ำ

          “ที่ควิ้นต์ไม่หนาวแบบนี้ใช่มั้ย...”

          “...”

“โชคดีจังที่เจอคุณที่นี่...ถ้าไม่หนาวขนาดนี้ผมคงจะทำแบบนี้กับคุณไม่ได้”

          ม่านตากลมไหวระริกไปกับน้ำเสียงและความหมายบางอย่างที่มันแฝงมาให้คิด สายตาที่ทอดมองมายังกันทำให้ก้อนเนื้อในอกเต้นระรัว เบิกตากว้างเมื่อเห็นชานยอลรูดชิปเสื้อกันหนาวตัวอ้วนของตัวเองออกเผยให้เห็นสเวตเตอร์สีดำด้านใน...

          “...!!!

          ถูกรั้งเข้าไปกอดไว้แนบแน่นชิดร่างสูงโปร่ง ความอบอุ่นจากกายกำยำที่ว่ามากพอแล้วแต่ก็ถูกเสริมด้วยเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ของชานยอลที่แทบจะโอบรอบเขาได้เมื่ออีกฝ่ายตั้งใจจะแบ่งปันมันให้กันตอนกระชับอ้อมกอด

          “ที่ควิ้นต์ไม่มีหรอกใช่มั้ยแบบนี้...”

          ใช่...ไม่มี อากาศที่นู้นไม่ได้หนาวเย็นมากจนต้องการความอบอุ่นจากใครสักคนเหมือนที่นี่ ถ้าพระเจ้าออกแบบความหนาวมาเพื่อให้ตามหาอ้อมกอดอุ่น ๆ จากใครสักคนแบบนี้ เขาคงโชคดีไม่น้อยที่ไม่ต้องตามหาก็เจอมันข้างกายตั้งแต่วันแรกที่มาถึง จากคน ๆ เดิมที่ให้แบ่งปันที่พักให้ร่างกายที่เย็นยะเยือกเป็นเตียงนอนอุ่น ๆ รวมถึงให้ความอบอุ่นหัวใจดวงที่คิดว่าเคยผ่านการใช้งานแต่เปล่าเลยมันเพิ่งจะเริ่มทำงานต่างหาก...

          เอียงใบหน้าแนบแผ่นอกกว้างเพื่อให้รู้สึกสบายมากขึ้นก่อนจะปิดเปลือกตาลงซึมซับเอาความอบอุ่นของชานยอลอย่างน่ารักน่าเอ็นดูจนหัวใจดวงใหญ่กว่าเต้นไม่เป็นจังหวะ นอกจากจะชอบอะไรนุ่ม ๆ กับของกินอร่อยคงเป็นความอบอุ่นสินะ รอบหน้าต้องเสิร์ชหาจังหวัดที่อากาศติดลบแล้วล่ะ...

          “...!

          ชานยอลปล่อยคันเบ็ดราคาแพงร่วงลงน้ำไปเมื่อเห็นว่ามันกระตุกแต่ไม่กล้าลุกเพราะติดที่มีร่างเล็กนอนอิงกายอยู่ ความเสียดายเงินทองหายลับเมื่อเทียบกับสิ่งที่เขากำลังได้รับค่าของมันตีราคาไม่ได้เลยถ้าเทียบกับคันเบ็ด บางทีวันนี้พวกเขาควรจะสั่งอาหารมาทานมากกว่านะ...

 

          เดินจับมือเจ้าชายน้อยมายังห้องอาหารเมื่อถึงเวลาอาหารเย็นแต่พวกเขายังไม่ได้ปลาสักตัวและตัวที่ดีโอจับมาได้(?)ชานยอลก็แอบปล่อยมันลงน้ำไปแล้ว ชานยอลซุกมือที่ประสานกันลงกระเป๋าเสื้อกันหนาว ใบหน้าบูดบึ้งของคนที่ยังไม่ได้ทานอะไรยกเว้นนมกล่องทำให้ชานยอลหลุดยิ้มออกมาน้อย ๆ เมื่อเห็นแบบนั้น

          “ทำไมถึงอยากไปปาร์ตี้กับไอทรอยล่ะ”

          เอ่ยพูดคุยเรื่องที่คิดว่าคนตัวเล็กน่าจะสนใจเพราะเรื่องอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ดีโอไม่ค่อยยอมตอบอะไรเลย ไม่รู้ว่าดีโอเป็นใครแต่รู้ว่าจากที่ไหนเขาถึงได้ให้อยู่ด้วย ในใจยังคิดไม่ตกว่าคน ๆ นี้จะมาอยู่ที่นี่ถาวรหรือแค่มาหาอะไรบางอย่างแล้วกลับไป...

          “ที่งานจะเจอเอ็กซ์ตร้าไม่ใช่เหรอ?”

          การได้เจอเอ็กซ์ตร้าที่อาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ในงานนั้นเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ? และถ้าเกิดว่าเขาโชคดีได้เจอคนที่มีนัยน์ตาสีฟ้าและมันเรืองแสงได้ในที่มืดก็จะบรรลุเป้าหมาย...

          “แล้วทำไมต้องอยากเจอด้วยล่ะ?”

          “คุณเคยเห็นใครที่มีตาสีฟ้าหรือเปล่า?”

          “...”

          “แล้วคุณจะไปด้วยมั้ย? คุณก็เข้างานได้ไม่ใช่เหรอ?”

          “ฮ่า ๆ อยู่ที่ควิ้นต์ทำงานเป็นนักสืบเหรอคุณ”

          เผลอไม่ได้ต้องหาวิธีล้วงความลับจากหมอปาร์คอยู่ตลอดเวลาจนเริ่มสงสัยแล้วว่าที่ควิ้นต์ดีโอทำอาชีพอะไร?

 

 

แต่คงไม่ใช่เจ้าชายน้อยของควิ้นต์หรอกใช่ไหม...

 

 

เดินวนอ้อมรีสอร์ทไปอีกฟากหนึ่งก่อนจะวนกลับมาฟากเดิมเพื่อเข้าห้องอาหาร ทั้งที่ตามจริงแล้วไม่ต้องเดินวนก็ถึง เพียงแต่มีคนอยากใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์(?)ก็เท่านั้น และดูเหมือนเจ้าชายน้อยจะชอบมันเสียด้วยถึงได้มีใบหน้าผ่อนคลายตลอดการเดินเล่นริมแม่น้ำครั้งแรกกับชานยอล บรรยากาศที่ได้พบอาจจะคล้าย ๆ วันวานที่เคยผ่านมากับใครอีกคนที่ยังคงอยู่ในใจแต่ความรู้สึกที่ได้รับมันต่างกันเกินกว่าจะยืนยันว่าหัวใจนั้นเหมือนเดิม

 


 

เปลือกตาหนักอึ้งเปิดรับแสงแดดอ่อน ๆ ของเช้าในหน้าหนาว คืนแรกที่ต่างจังหวัดกับดีโอผ่านพ้นไปด้วยการที่เขาทั้งคู่นอนแยกห้องกันตามที่ตกลงเอาไว้ แม้จะไปสับคัทเอาท์ห้องพักของคนตัวเล็กเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายมานอนด้วยแต่คงลืมไปว่ากำลังเล่นกับผู้มีเวทมนตร์หนึ่งเดียวบนโลก เจ้าชายน้อยสามารถเปิดไฟได้ด้วยตัวเองโดยไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากหมอปาร์คเลยแม้แต่น้อย ชานยอลเลยต้องล่าถอยเข้าห้องไปนอนในที่สุด...

“อื้อ~

ลุกขึ้นบิดขี้เกียจบนเตียงนอนที่ตั้งอยู่ชิดประตูกระจกระเบียงหลังห้อง และสิ่งแรกที่เห็นของวันใหม่ก็คือเจ้าชายน้อยที่เดินเล่นอยู่ในสวนหย่อม ยิ้มกว้างวาดขึ้นอย่างไม่รู้ตัว... จะมีสักกี่คนบนโลกที่จะสร้างรอยยิ้มให้อีกคนได้ง่ายดายยิ่งกว่าฟังเรื่องตลกนับร้อยนับพัน

“หื้ม?”

เอะใจกับอะไรบางอย่างที่กำลังสวมมือของดีโอเอาไว้ข้างหนึ่งมันคุ้นตาจน... เดินดิ่งกลับมาที่กระเป๋าสะพายของตัวเองและพบว่ามีบางอย่างหายไปจริง ๆ ตามที่คิดไว้

“เหอะ! คุณนี่มัน...”

คว้าเอาเสื้อกันหนาวได้ก็ดิ่งออกมานอกห้องหาคนตัวเล็กที่นั่งตากแดดอยู่ในทันที ร่างเล็กนั่งเงยหน้ารับแดดรับลมอย่างสบายอารมณ์ จนคนที่ได้มองพลอยจะรู้สึกผ่อนคลายไปด้วย

“อุ่นมั้ย?”

รีบซ่อนทั้งสองมือไว้ข้างหลังและดีดตัวขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ชานยอลพยายามจะมองสิ่งที่ดีโอกำลังซ่อนเอาไว้ แต่คนตัวเล็กก็ไม่ยอมให้เจ้าของสิ่งที่เขาบังเอิญ(?)ถือติดมือมาด้วยเห็นง่าย ๆ

“ปล่อยนะ!” ชานยอลดึงแขนเล็กที่ซ่อนไว้ออกมาจากด้านหลังในทันทีหลังสืบเท้าเข้าถึงตัวเจ้าชายน้อย

“ขาดความอบอุ่นหรือไงคุณ...มีผมทั้งคนอันนี้มันไม่จำเป็นหรอก”

ดึงถุงใส่แบตฯ สำรองนุ่มนิ่มที่ดีโอเอาสวมออกจากอุ้งมือจนร่างเล็กทำหน้าตาหงิกงอ เปลี่ยนเป็นประสานมือของตัวเองกับเจ้าชายน้อยและสอดมันเข้าไปไว้ในกระเป๋าเสื้อของตนแบบที่เคยทำ ไม่รู้ว่าจะขำหรือเอ็นดูกับวิธีทำให้ตัวเองคลายหนาวของดีโอ...ถุงแบตฯ สำรองเนี่ยนะ?

“ก็คุณไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลา”

“ต่อไปนี้จะอยู่ด้วยตลอดเวลาก็ได้...ถ้าคุณต้องการผมมากขนาดนั้น”

“...”

“ปกติผมไม่ค่อยชอบหน้าหนาว...”

“...”

“แต่คุณทำให้ผมเริ่มจะชอบหน้าหนาวแล้วล่ะ”

จากนี้เขาจะเหยียบให้มิดว่าบนโลกมีสิ่งที่เรียกว่าถุงมือเพราะเขาอยากจะทำหน้าที่นั้นให้ดีโอไปตลอด...

 

 


          น่าแปลกที่วันหยุดรอบนี้ไม่เห็นเพื่อนหมอของเขานอนนิ่งติดเตียงเหมือนก่อน ตื่นแต่เช้าพาคนตัวเล็กออกไปเที่ยวทุกวันกว่าจะพากันกลับเข้าบ้านก็ค่ำมือดึกดื่นประจำ ตอนนี้พอชานยอลต้องไปทำงานตามปกติจึงมีคนนั่งหน้าบูดอยู่หน้าทีวีหนึ่งอัตรา ทั้งที่วันนี้ควรจะเป็นวันที่เจ้าชายน้อยพอใจเพราะมันเป็นวันที่จะได้ไปงานเลี้ยงกับทรอย...

          “ไปกันได้ยัง?”

          ดีโอยันตัวลุกขึ้นเดินตามทรอยออกไปอย่างว่าง่ายหลังจากรอให้นักสืบหนุ่มอาบน้ำอาบท่าหลังกลับจากเลิกงานเพื่อไปงานเลี้ยงต่ออยู่เกือบชั่วโมง ถึงจะเป็นเวลาที่ค่อนข้างนานแต่ก็แอบขอให้ทรอยใช้เวลาให้นานกว่านี้เพื่อที่จะรอชานยอลกลับบ้านก่อนแล้วถึงจะออกไป

 


 

...แค่เห็นหน้าก็ยังดี

 

 

 

          รถของทรอยออกตัวได้ไม่นานก็เจอกับรถของชานยอลวิ่งสวนกลับเข้ามาในซอย ใบหน้าหวานหันเอียงมองตามรถยนต์เจ็ดที่นั่งของคนที่เขารอให้กลับบ้านอยู่นานแต่ก็ยังไม่เห็นแม้เงาไปจนสุดวงสวิง

          “นี่ต้องวนรถกลับบ้านก่อนมั้ยเนี่ย?”

          “ไม่...”หันกลับมานั่งมองถนนข้างหน้าเมื่อเจอแซวเข้าให้เต็ม ๆ เขาควรจะเสกให้ผมที่เซ็ตมาของทรอยยุ่งฟูไหมนะ? พูดอะไรไม่เคยเข้าหูเลย!

 

          เดินเข้างานมาพร้อมกับนักสืบหนุ่มอย่างประหม่า แม้จะเคยไปงานรื่นเริงพวกนี้มาบ้างแต่ก็ไม่เคยได้รับความเป็นกันเองแบบที่นี่ คงเป็นเพราะที่นั่นเขาเป็นเจ้าชายเลยไม่มีใครกล้าเดินเข้ามาส่งเครื่องดื่มให้เช่นนี้

          “อ่าว...มากับใครวะทรอย”

          “เด็กใหม่ ๆ เพิ่งเจอกันไม่นานนี่เองน้องเขาชื่อดีโอ”

          “หื้ม? ดีโอเหรอ?”

          ชายหนุ่มร่างสูงที่ดูแล้วน่าจะเป็นเพื่อนของทรอยเอ่ยถามเหมือนส่งสัยอะไรบางอย่าง ตอนนี้เจ้าชายน้อยเลยมีอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที แต่ดีที่ชายอีกคนเอ่ยแทรกขึ้นมาช่วยเบี่ยงเบนความคิดเพื่อนเข้าเสียก่อน

          “คิงส์ไม่มาด้วยเหรอวะ?”

          “มันไม่ค่อยออกงานแกก็รู้”

          “อ่าวนั่นไง...มานู่นแล้ว”

          สายตาสามคู่ของผู้ชายตัวสูงที่ดีโอยืนร่วมวงสนทนาด้วยมองไปยังบันไดของอาคารที่เป็นทางผ่านมายังสวนหลังบ้านซึ่งพวกเขากำลังยืนอยู่...

 

          คิงส์เหรอ...?



#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1309 - cherish 。 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 16:45
    คิงส์คือตาพี่เหรอ... แล้วทำไมตาพี่ดูเหมือนไม่อยากให้น้องเป็นเจ้าชายน้อย ;_____; อมกๆๆ อย่าให้มีอะไรเศร้าๆเลย แต่น้องก็คือน่ารักมากกก ถ้าชอบอะไรนิ่มๆ น้องก็ยังแพ้พี่หมออยู่ดีนะคะ เพราะหนูน่ะนิ่มฟูที่สุดในโลกแล้ว y vy อุอิ
    #1,309
    0
  2. #1266 Riyachoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:24
    คิงคือหมออออออออใช่มั้ย(แหะๆตื่นเต้นประหนึ่งว่าไม่เคยอ่าน)
    #1,266
    0
  3. #1234 Hanami_jelly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:34
    เอ็นดูความเอาถุงแบตมาจับจะได้อุ่นมือ 5555
    #1,234
    0
  4. #1197 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 14:03
    ใครคือคิงงงงงง????? ว่าแต่ชานยอลนาแค่ถุงแบตเองงง หวงมือน้อยๆขนาดนั้นเลยอ่ออออ แหมมมมม ชอบช้อตรวมร่างอบอุ่นดี ข้อดีของอากาศหนาวสินะงิงิ
    #1,197
    0
  5. #1165 chicken (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 11:00
    ชานยอลใช่มั้ย !!!! เราเดาจนคิดว่าชานยอลจะเป็นทุดอย่างบนโลกใบนี้แล้วอ่ะ 55555 ชอบความนุ่มนิ่ม ชอบความอบอุ่นก็พิงอกนุ่มๆอุ่นๆของหมอปาร์คไปนานๆสิลูก
    #1,165
    0
  6. #1138 Monsday (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:31
    ดีโอชอบความนุ่มนิ่ม น่ารัก
    #1,138
    0
  7. #682 DDYO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:59
    น้องงงงง น้องเอาถุงแบตสำรองไปใส่แทนถุงมือง่าาาา คนบ้าอะไรเนี่ย น่ารักกว่าทุกอย่างบนโลก จะเอาๆๆๆๆเจ้าชาย ว่าแต่คิงส์คือใครหว่า คิดว่าสองคนไม่คริส(?)ก็หมอปาร์ค5555555555
    #682
    0
  8. #509 SirimaHongngam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 14:55
    ทำไมดีโอต้องน่ารักขนาดเน้ๆๆๆๆๆ><~
    #509
    0
  9. #389 GO!디오 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 15:06
    ชานยอลคือคิงส์ชิม้ายยยย
    #389
    0
  10. #388 TiNa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 12:35
    ละมุนมากเลยค่ะ ชอบ น่ารักมากๆเลย ขอบคุณนะคะ
    #388
    0
  11. #387 bee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 04:01
    คิงส์คือใครรรร???

    ดีโอน่ารักน่าเอ็นดูมากลูก ถามนู่นถามนี่ไม่หยุด และที่สุดๆเลยคือเอาถุงใส่แบตมาใส่เป็นถุงมือเนี่ยแหละ โอ้ยย น่ารักไปไหนลูก ต่อไปนี้ก้ไม่ต้องทนหนาวล่ะ มีคนยินดีเป็นทั้งเสื้อทั้งถุงมือให้ขนาดนี้แล้ว > < เขินแทนเลย หมอปาร์คโคตรอบอุ่นอ่ะ
    #387
    0
  12. #385 DopaKayeol (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 02:13
    ชานยอลแน่ๆ ถ้าไม่ใช่คือนกค่ะ เรานก
    #385
    0
  13. #384 seasea14 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:54
    คิงส์นี่ชานยอลหรอ อมกกกก ติดเรื่องนี้มากฮืออ
    #384
    0
  14. #382 maomakkkk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:56
    กำลังโตเลยกินจุ555555
    #382
    0
  15. #381 chachanityns (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:27
    คิงส์คือชานยอลหรอ โอ้ยยยย สงสัยตลอดเรื่องเลยย มาต่อเร็วๆนะค่าาา
    #381
    0
  16. #380 pornthipchaisit9 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:12
    โอ๊ยขำเจ้าชายยยยเอาถุงแบตสำรองไปใส่เป็นถุงมือ555หมอปาร์คนี่ก้นะมีีโอกาสไม่ได้เลยพี่จำเป็นต้องหยอดคำหวานให้เขิลม้วนตลอด
    #380
    0
  17. #377 Kaitui (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 11:47
    หมอปาร์คเป็นใครกันแน่อ่ะ
    #377
    0
  18. #375 Tongdchr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 09:32
    คิงลี่ .... ขอโทดคับ .__.,
    แค่ชื่อก็เท่แล้ว ลุ้นเลยว่าใคร
    แล้วสรุปชั่นยอลลลลลนี่มีพลังอะไร
    #375
    0
  19. #373 babariaba (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 07:48
    คิงส์ ใครรรกัน ชานยอลใช่มั้ย ชานยอลนี่ไม่ชอบบอกสักทีเลย พูดอ้อมค้อมตลอด 55555555 ชอบเวลาเขาอยู่ด้วยกันที่สุดเลย ดีโอคนซื่อที่โดนคุณหมอต้อนจนจนมุมทุกครั้ง ไม่รู้จะขยันหยอดไปไหน รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังจะได้ครอบครองหัวใจดวงน้อยๆของดีโอแล้ว แล้วคืนนั้นแอบจุ๊บแอบถ่ายรูปไว้อีก หมอบ้าาาาาา อ้ากกกกก ทำไมชานยอลยังบอกดีโอไม่ได้ ต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆเลย ตอนนี้ก็ลุ้นไปอีกว่าคิงส์จะเป็นใคร ตัวละครใหม่หรือชานยอล??

    สนุกทุกตอนเลย ไม่ไหวแล้วชอบจนไม่รู้จะชอบยังไง ฮืออออออออ รอตอนต่อไปนะคะ เฝ้าเด็กดี >////<
    #373
    0
  20. #372 sirochaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 06:46
    ทั้งเขินทั้งขำหมอปาร์คอ่ะ นิดหน่อยก็เอาตลอดด แล้วใครเค้าจะทนไม่หลงกลไหว ถ้าเซนไม่มาโลกมนุษย์นี่เจ้าชายโดนพี่หมอซิวไปแน่ๆ แต่เค้าเป็นคู่กันนี่นาาา โล่งใจที่คนจูบคืนนั้นเป็นหมอปาร์ค เอ็นดูเจ้าชายมากๆชอบอะไรนุ่มนิ่มตัวเองก็ดูนุ่มนิ่ม 555 ถ้าหมอปาร์ครู้ว่าดีโอคือเจ้าชายจะเป็นไรไหมอ่ะ? คงไม่มีไรเปลี่ยนแปลงใช่ไหม ที่แน่ๆคิงส์นี่ใครรร หมอปาร์คหรอ?
    #372
    0
  21. #371 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 06:06
    หมออะมีความลับไรเยอะแยะอะ อยากรู้แล้วนะงื้ออออออ
    #371
    0
  22. #370 Case Fern (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 05:10
    คิงส์คือหมอปาร์คปะ โอยยยย หมอก็เฉลยสักที โอยยยยย
    #370
    0
  23. #369 Oh se (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 04:14
    คิงส์คือใครถามไมถามหาคิงส์ ไมเขาอยู่บ้านเดียวกับทรอยหรอ หื้มมมม
    #369
    0
  24. #368 innanya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 03:50
    โอ้ยยย อะไรยังไงลึกลับซับซ้อนเหลือคนเกินนเคุณปาร์ค
    #368
    0
  25. #367 นีนี่คยอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 03:30
    คิงส์คือใคร ชานยอลหรอ 
    #367
    0