[EXO SNSD] Bad Married วิวาห์ร้ายพ่ายรัก

ตอนที่ 4 : วิวาห์ร้าย พ่ายรัก ll Chapter 02 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 พ.ย. 59


Chapter 02

          และแล้ววันที่สองครอบครัวจะนัดดูตัวกันก็มาถึง!!

          ทิฟฟานี่เดินกระวนกระวายใจอยู่ในห้องตั้งนานสองนาน ด้วยตั้งใจหาวิธีหนีการดูตัวและล้มงานแต่งงานในครั้งนี้ให้ได้ แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ยังไม่สามารถหาทางได้สักที หญิงสาวเดินวนไปเวียนมาอยู่ในห้องแบบนั้นนานสองนาน นานจนเสียงรถยนต์นั้นมาจอดที่หน้าบ้านเธอ

          พวกเขามากันแล้ว...

          ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูแบบนี้เดาว่าต้องเป็นคุณแม่หรือน้องสาวของเธอแน่ที่เป็นคนมาตามเธอลงไป ทิฟฟานี่ส่องตาแมวก็พบว่าเป็นคุณหญิงแม่ของเธอนั่นเองที่เป็นคนมาเรียก

          “มีอะไรหรือเปล่าคะคุณแม่” ทิฟฟานี่ถามไม่รู้ไม่ชี้

          “ยังมาทำเป็นไม่รู้อีก วันนี้มีนัดดูตัวลืมไปแล้วหรือไงลูกคนนี้” คุณหญิงแม่เอ็ด ไม่ใช่ว่าเธอลืม แต่เธอลืมมันไม่ได้สักทียังไงล่ะ!

          “อ๋อ หรอคะ...พอดีว่าวันนี้ฟานี่ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย” หญิงสาวแกล้งหาวหวอดๆให้ผู้เป็นมารดาเห็น

          “ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ ผู้ใหญ่มาก็ควรลงไปต้อนรับไปตอนนี้เลย รีบอาบน้ำเร็วเข้า!!” คุณหญิงแม่ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด ทิฟฟานี่หน้าง้ำหน้างอเดินหยิบผ้าคลุมเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

          “แม่ให้เวลาแค่สิบห้านาทีเท่านั้น รีบอาบน้ำให้เสร็จ ถ้าไม่รีบลงมาแม่จะขึ้นมาตาม!!

          “โธ่ คุณแม่อ่ะ”

          ทิฟฟานี่โอดครวญแต่ก็ต้องทำตามที่แม่สั่ง เพราะแม่ของเธอนั้นเป็นคนทำจริง!

 

          เซฮุนกับซึงฮุนพร้อมด้วยครอบครัวเดินเข้ามาในบ้านตระกูลควอน หลังจากได้รับการต้อนรับอย่างดีจากเจ้าบ้าน ซึ่งเป็นพ่อแม่ของว่าที่ภรรยาของเซฮุนในอนาคต สองหนุ่มโค้งคำนับอย่างมีมารยาทก่อนจะเดินตามผู้อาวุโสทั้งสี่เข้าไปในห้องรับแขก

          เป็นซึงฮุนคนแรกที่เอ่ยถามเซฮุนพี่ชายฝาแฝดเบาๆ “นี่ นายคิดว่าน้องยูริกับทิฟฟานี่ โตขึ้นใครจะสวยสุดกันแน่วะ”

          เซฮุนหันมามองน้องชายพร้อมแววตาตำหนิ ทำให้ซึงฮุนจ๋อยไปเสียสนิท “ใครจะสวยหรือไม่สวย ไม่ได้สำคัญกับฉันเหมือนนายหนิ”

          “หนูทิฟฟานี่กับหนูยูริล่ะคะ” เป็นแม่ของเซฮุนที่เป็นคนเปิดการสนทนาก่อน

          “ทิฟฟานี่กำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ ส่วนยูริกำลังเตรียมอาหารอยู่ในครัวกับแม่บ้าน” คุณแม่ของสองสาวพี่น้องเป็นคนตอบ

          “เดี๋ยวเชิญที่โต๊ะอาหารกันดีกว่านะครับ” คุณพ่อของสองสาวเอ่ยยิ้มชวนแขกทั้งสี่ของบ้านมารับประทานอาหารเช้าร่วมกัน

         

          ยูริกำลังช่วยแม่บ้านเตรียมอาหารเช้าอย่างตั้งใจ เนื่องจากวันนี้เป็นวันดูตัวของพี่สาวเธอ และมีแขกคนสำคัญมาที่บ้านเธอเลยอยากอวดฝีมือการทำอาหารเสียหน่อย เพราะเธอได้รับการการันตีจากที่เคยไปแข่งขันการทำอาหารที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดาว่าอาหารของเธอนั้นรสชาตอร่อยอย่างลงตัวทีเดียว

          หญิงสาวจัดแจงตกแต่งจานผลไม้อย่างดี ด้วยความเป็นคนรักษ์สุขภาพจึงอยากให้มื้อเช้านี้มีผลไม้เบาๆ เป็นของว่างมากกว่าขนมหวาน

          “ยกเอาไปไว้ที่โต๊ะเลยมั้ยคะคุณหนู” ป้าแม่บ้านยิ้มหวานถามเจ้านายคนเล็กของเธอ

          “ได้เลยค่ะป้า เดี๋ยวยูลคงต้องล้างเนื้อล้างตัวก่อนน่ะค่ะ” ยูริยิ้มตอบแล้วจัดการกับจานผลไม้ที่เพิ่งหั่นเสร็จ ป้าแม่บ้านพร้อมกับเด็กสาวใช้รีบยกอาหารไปเสิร์ฟทันที

          คุณพ่อคุณแม่ของทั้งสองฝ่ายคุยเรื่องสัพเพเหระและเรื่องการแต่งงานเอาไว้ล่วงหน้าอย่างสนุกสนาน อาหารทั้งหลายก็ทยอยนำมาวางไว้ที่โต๊ะทีละอย่าง

          “แล้วยูริล่ะ” คุณพ่อของยูริถามแม่บ้าน

          “คุณหนูคนเล็กอยู่ในครัวค่ะ กำลังออกมา”

          “ผมขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะครับคุณป้า” เซฮุนเอ่ยขออย่างมีมารยาท

          “เชิญจ้ะ ห้องน้ำอยู่ตรงข้ามเลยห้องครัวไปนิดนึงนะ” คุณหญิงป้าชี้ทางอย่างใจดี เซฮุนถือโอกาสนี้แอบสำรวจรอบบ้านของว่าที่เจ้าสาวของเขาเสียเลย จนกระทั่งเดินมาถึงห้องครัว...

          “แค่กๆ” เสียงกระแอมไอเบาๆ ที่เล็ดลอดออกมาจากห้องครัว ทำให้เขาเดาไม่ยากว่าจะต้องเป็นยูริแน่ เพราะตั้งแต่เขาไปเรียนที่เมืองนอกก็แทบไม่ได้เจอเธออีกเลย แม่น้องน้อยของเขาเซฮุนมองเธอจากด้านหลังก็พลันคิดถึงวัยเด็ก สมัยนั้นเธอยังเป็นแค่เด็กน้อยผมเปีย ที่ชอบเล่นกับพี่ชายอย่างเขาอยู่เลย

          เขาเดินเบาๆ เข้ามาในห้องครัวจังหวะที่เธอกำลังหันหลังจัดเตรียมเก็บจานอยู่นั้นเอง เป็นจังหวะเดียวกับที่เธอกำลังหันหน้ามาแล้วประชิดเขาพอดี

          สองสายตาประสานกันสักครู่ ก่อนที่ยูริจะเป็นฝ่ายผละออกมาก่อน

          “ขอโทษด้วยนะที่ทำให้เธอตกใจ” เซฮุนเอ่ยเสียงเรียบ แววตานั้นฉายรอยยิ้มหวานประกาย เขาจำได้ดีว่าเธอคือยูริ...แม้ว่าจะผ่านไปสิบปีเขาก็ยังจำเธอได้ไม่เคยลืม

          “ไม่เป็นไรค่ะ” ยูริตอบลวกๆ

          “พี่คงเป็นซึงฮุนสินะคะ”

          เซฮุนแทบกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ จนป่านนี้เธอก็ยังแยกแฝดพี่แฝดน้องไม่ออกอีกแล้ว เธอยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เขาก้มหน้ามองเธอใกล้ๆอีกครั้ง แม้ว่าหล่อนจะอยู่ในครัว ทำอาหารจนเลอะมือ แต่กลิ่นหอมอ่อนๆยังลอยมาเตะจมูกเขาอยู่เลย

          “จำพี่ไม่ได้เลยหรือ? แม่น้องน้อยของพี่ชาย”

          ...เขามาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว พี่ชายของเธอ...

        “พี่เซฮุน” ยูริอุทานออกมาเบาๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาในระยะประชิดแบบนี้

          “จำพี่ได้แล้วสินะ ทุกคนรอเธออยู่นะ” เซฮุนยิ้มหวานๆให้กับเธอ ก่อนจะช่วยเธอปลดผ้ากันเปื้อนออกอย่างรวดเร็ว

          เขาทำให้เธอนึกถึงตอนที่เขาชอบถักเปียให้เธอตอนวัยเด็ก!

          จนป่านนี้เขาก็ยังเป็นพี่ชายที่แสนดีของเธอเหมือนเดิม!          

 

          ทิฟฟานี่เดินลงมาร่วมโต๊ะรับประทานอาหาร ระหว่างทางที่กำลังเดินเข้าไปในห้องรับประทานอาหารนั้น เธอก็เจอยูริที่กำลังยกน้ำผลไม้มาพร้อมกับแม่บ้านประจำที่นี่ เธอเลยเดินตามน้องสาวเข้าไปในด้านใน ดีกว่าต้องไปเจอหน้าว่าที่เจ้าบ่าวเพียงลำพัง

          ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายกำลังคุยกันอย่างถูกคอ ในขณะที่สองหนุ่มพี่น้องที่มีความละ ม้ายคล้ายกันทุกส่วน ถ้าใครไม่ใกล้ชิดหรือรู้จักจริงๆก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าพวกเขาน่ะเป็นพี่หรือน้อง

          ยูรินั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเซฮุนที่ยิ้มอ่อนให้เธอเหมือนรอยยิ้มนั้น ภาพวัยเด็กที่เธอแทบไม่อยากจะนึกถึง ก็ดันต้องนึกถึงขึ้นมาจนได้...

          “มาแล้วเหรอฟานี่ รีบมานั่งเลยเร็ว” คุณหญิงแม่เรียกลูกสาวคนโต ตอนแรกก็แทบว่าตกใจแล้วที่จะต้องมาเจอโอ เซฮุนแต่เธอต้องช็อกยิ่งกว่าเมื่อเจอ โอ ซึงฮุนแฝดคนน้องที่เมื่อวันก่อนเธอเจอเขาที่ห้าง และด่าเขาจนไม่มีชิ้นดี!

          ซึงฮุนหันมามองที่หญิงสาวแล้วยิ้มซ่อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้ในดวงตาคมคู่นั้น หากจะสังเกตคนพี่หรือคนน้องนั้นไม่ยากหรอก เพราะทิฟฟานี่คุ้นเคยกับสองคนนี้มาก่อน หากเป็นเซฮุน จะวางบุคลิกเป็นคนนิ่งขรึม แววตาคมกล้านิ่งงัน ส่วนโอ ซึงฮุน แววตาจะเป็นคนเจ้าเล่ห์ มีลูกเล่นแพรวพราวเสมอ

          เธอไม่อยากจะเข้าใกล้สองพี่น้องนี่เลยจริงๆ!!

          “เคารพพี่เขาก่อนสิฟานี่” คุณหญิงแม่บอกเบาๆ ทิฟฟานี่จึงโค้งคำนับผู้ใหญ่และเซฮุนตามมารยาท ซึงฮุนจึงเป็นคนเริ่มต้นการสนทนากับเธอแทน

          “ดีใจจังเลยนะครับที่ได้เจอนูน่าคนสวยอีกครั้ง” ซึงฮุนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

          “จ้ะ...” แต่เป็นโชคร้ายของฉันมากกว่า...ทิฟฟานี่คิดในใจ กัดฟันกรอดกับท่าทียียวนกวนประสาทนั่น

          คุณหญิงแม่ของสองหนุ่มมองทั้งสองฝ่ายสลับกันก่อนจะเป็นฝ่ายถาม “อ้าว! สองคนนี้เคยเจอกันมาก่อนหรือจ๊ะ”

          ซึงฮุนยิ้ม “ครับ ผมเจอนูน่าเมื่อสามวันก่อนที่ห้างน่ะครับ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นถึงว่าที่พี่สะใภ้ในอนาคตด้วย”

          “งั้นวันนี้ก็ขอให้เซฮุนและทิฟฟานี่ทำความรู้จักกันไปก่อนนะจ๊ะ แล้วค่อยให้ช่างเสื้อมาวัดตัวนะ”

 

          ทางผู้ใหญ่ก็คุยกันเรื่องเสื้อและฤกษ์มงคลสำหรับการจัดงานแต่งงาน ส่วนยูริก็ออกมานั่งรับลมเย็นตรงสวนหลังบ้านพร้อมกับซึงฮุน และเล่าเรื่องความหลังของกันและกันมาให้ฟัง

          “เธอยังไม่ลืมพี่ชายฉันเลยสินะ” ซึงฮุนถามพร้อมกับยิ้ม ไม่ว่ายังไงตอนนี้เธอก็ยังเป็นเพื่อนและน้องสาวของเขาเสมอ แม้เธอจะอายุอ่อนเดือนมากกว่าเขาเท่านั้น

          “ยังไม่ลืมอะไรกัน? ฉันแทบจำนายกับพี่นายไม่ได้ด้วยซ้ำนะ” ยูริเอียงคอมองอีกฝ่ายที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก อีกฝ่ายยิ้มอ่อนๆ เมื่อเห็นเธอถามแบบนี้

          “เธอน่ะไม่มีวันลืมพี่เขาได้หรอก ฉันรู้” จากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อย ต่างฝ่ายต่างก็ผลัดกันเล่าเรื่องของกันและกันไปมาอยู่แบบนั้น

          “นายยังไม่ลืมพี่สาวฉันใช่มั้ย? ซึงฮุน” ยูริเมื่อได้โอกาสก็ถามเรื่องนี้กับเขา ทำไมเธอจะดูไม่ออก ว่าซึงฮุนแอบรักพี่ทิฟฟานี่มาตั้งแต่ทั้งสองยังเด็ก หากแต่ตอนนั้นเธอสองพี่น้องยังเด็กเกินไปที่จะคิดว่ารักใครชอบใครมากกว่า

          ซึงฮุนนิ่งเงียบไปอึดใจหนึ่ง พ่นลมหายใจออกมาก่อนจะยิ้มเฝื่อนๆตอบ “ซักวันก็ต้องลืมอยู่ดี อีกไม่นานก็จะเป็นพี่สะใภ้ฉันแล้ว ฉันจะคิดอะไรกับภรรยาของพี่ได้ยังไงกัน” ซึงฮุนตอบเสียงเศร้าๆ ยูริตบบ่าเขาให้กำลังใจ แต่เหมือนจะเป็นเชิงปลอบมากกว่า

          “แต่ไม่แน่นะ...บางทีโชคชะตาก็ไม่ใจร้ายกับมนุษย์เรามากนักหรอก” ซึงฮุนพูดเข้าข้างตัวเองอีกครั้ง บางทีเขาอาจจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับทิฟฟานี่อีกครั้ง

 

          “นายยังเหมือนเดิมเลยนะ” ทิฟฟานี่คุยกับเขาเป็นคนแรก ตอนนี้ทั้งสองต่างก็นั่งอยู่ในห้องรับแขกของบ้าน ส่วนผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็จัดการเป็นธุระหาฤกษ์ยามให้เร็วที่สุด อาจจะเป็นข่าวดีมงคลของทั้งสองครอบครัว แต่สำหรับสองหนุ่มสาว...มันไม่ใช่!

          ในเมื่อเซฮุนมองทิฟฟานี่เป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น!

          “เธอเองก็เหมือนเดิมนะ คราวนี้คิดจะทำอะไรอีกหรือเปล่าล่ะ” เซฮุนมองเพื่อนอย่างรู้ทันความคิดของเธอ ทิฟฟานี่ถลึงตาโตมองคนตรงหน้า

          “นายรู้?”

          “มีอะไรบ้างที่ฉันไม่รู้” เซฮุนยกกาแฟขึ้นจิบแล้วเอ่ยต่อ “เธอไม่อยากแต่งงานกับฉันใช่มั้ยล่ะ”

          “นายเป็นแค่เพื่อน ฉันรู้สึกกับนายแค่เพื่อนจริงๆ” ทิฟฟานี่บอกอีกฝ่าย

          “ฉันเองก็รู้สึกกับเธอแบบนั้นเหมือนกัน แต่มันคือความต้องการของผู้ใหญ่ เราจะทำอะไรได้ล่ะ” เซฮุนเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ ตั้งแต่เด็กจนโตเขาไม่เคยขัดความต้องการของพ่อแม่เลยสักครั้ง คราวนี้ก็ไม่แน่นอนเหมือนกัน

          “แล้วนายรักใคร” ทิฟฟานี่ยิ้มถามอย่างรู้ทัน หากเขาไม่ตอบเธอก็เดาได้ไม่ยากหรอก คนๆนั้นที่ครองใจของเขาต้องเป็นน้องสาวเธออย่างแน่นอน

          “...”

          “นายไม่ตอบก็ไม่เป็นไร ฉันเองก็พอจะรู้แล้วล่ะ เพียงแต่อยากให้นายบอกเท่านั้นเอง” ทิฟฟานี่ยิ้ม

          “...”

          ทิฟฟานี่เดินออกจากห้องทิ้งเขาไว้ให้นั่งคิดอะไรบางอย่างคนเดียวในห้องรับแขก ส่วนทิฟฟานี่ก็พอนึกแผนการอะไรดีๆ ออกในหัวหมดแล้ว

          งานแต่งงานไม่มีทางล้มเลิกอีกแล้วล่ะ!

 

          วันนี้เป็นวันสองครอบครัวอยากให้ทิฟฟานี่กับเซฮุนทำความคุ้นเคยกันมากกว่าเดิม จึงคิดว่าจะให้ทั้งสองนั้นได้ลองออกเดทกันดูสักครั้ง แต่ทิฟฟานี่นั้นก็เตรียมแผนการเอาไว้หมดแล้ว ด้วยการขอร้องให้ยูริน้องสาวของเธอไปแทน

          “แล้วทำไมฉันต้องไปทานข้าวกับพี่เซฮุนแทนพี่ด้วยล่ะ?” ยูริถามพี่สาวของเธอ

          “เอาเถอะหน่า วันนี้ฉันไม่ค่อยสบายแบบว่าปวดท้องเมนส์น่ะ แล้วไม่อยากผิดนัดด้วย เธอช่วยไปแทนหน่อยนะ” ทิฟฟานี่รบเร้า ลองมาใช้วิธีนี้สิยูริใจอ่อนแน่

          “อือๆ ก็ได้ แต่ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงแน่นะ”เธอถามพี่สาวเหมือนรู้ทัน แต่ทิฟฟานี่ก็ส่ายหน้าแล้วรีบกลับเข้าห้องตัวเองไป ยูริจึงหันไปเลือกชุดที่เหมาะสมกับการไปทานอาหารนอกบ้านกับเขาแทนพี่สาว

         

          ตอนเย็นรถของเซฮุนมาจอดที่หน้าบ้านของยูริพอดี แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อเดินลงมาจากรถกลับไม่เจอทิฟฟานี่แต่กลับเจอน้องสาวของอีกฝ่ายแทน

          “พี่ทิฟฟานี่ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ เลยไปด้วยไม่ได้” ยูริตอบน้ำเสียงขัดๆ “ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ...” หญิงสาวกำลังจะเดินกลับเข้าบ้านอีกครั้ง แต่ว่าเสียงของเขาที่เอ่ยขัดๆ เหมือนเธอแต่สุภาพนุ่มนวล แฝงไปด้วยความอบอุ่น

          “ไม่เป็นไรครับ เราไปกันเลยดีกว่า” รอยยิ้มแห่งความพึงใจของเซฮุนเผยออกมา โดยที่ยูริไม่ทันสังเกตเห็น สงสัยทิฟฟานี่คงรู้เห็นเป็นใจล่ะมั้ง

        ขอบใจเธอมากนะ ที่ทำครั้งสุดท้ายก่อนแต่งงานเพื่อฉัน เซฮุนเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายในใจ ก่อนจะขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับแล้วออกรถทันที

 

          รถหรูเข้ามาจอดในโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งชั้นบนสุดเป็นร้านอาหารด้วยบรรยากาศที่ดีมาก สมกับเป็นโรงแรมใจกลางเมืองที่หรูที่สุดแห่งหนึ่ง ยูริวันนี้เองก็แต่งตัวสบายๆ ไม่เน้นความหรูหรามากเท่าไหร่ ส่วนหน้าก็แต่งเองบางๆ เพื่อให้เกียรติเขา สองหนุ่มสาวเริ่มสั่งอาหาร โดยของเขาจะเป็นสเต็กเนื้อกับไวน์แดง ส่วนของยูริเป็นสลัดซีฟู๊ดกับน้ำเปล่าเท่านั้น

          “ต้องขอโทษด้วยนะคะที่พี่ฟานี่ไม่สามารถมาได้” ยูริเอ่ยอีกครั้ง

          เซฮุนยิ้มอ่อน “ไม่เป็นไรหรอก...” ต้องขอบคุณต่างหาก

          สักพักหนึ่งอาหารก็มาเสิร์ฟ ทั้งสองระหว่างรับประทานอาหารก็คุยกันเรื่องสมัยเด็ก ซึ่งทำให้เขาสองคนมีความสุขมากทีเดียว

          ...มาก จนไม่อยากจบความสัมพันธ์เพียงแค่นี้...

          “คิดถึงตอนเด็กๆเนอะ” จู่ๆ เซฮุนก็คนเอ่ยทำลายความเงียบอีกครั้ง ยูริวางแก้วน้ำเปล่าลงแล้วหันมาสบตาเขาที่มีเลศนัย

          “..คะ..”

          “คิดถึงตอนที่เราสองคนเคยเล่นด้วยกัน แล้วพี่ก็ถักเปียให้ยูล แล้วก็ตอนที่พี่แกล้งยูลอีก พี่ไม่รู้ว่าเธอจำได้หรือเปล่า?”

          เธออยากจะบอกเหลือเกินว่าเธอจำได้ไม่เคยลืมเลย! พี่ชายใจดีคนแรกที่เป็นรักแรกของเธอ

          “ไม่เลยค่ะ ยูลไม่เคยลืมเรื่องสมัยเด็กเลย” ยูริยิ้มตอบ

          “เรามาทานอาหารกันต่อดีกว่านะ” เซฮุนบอกปิดการสนทนา ถ้าหากสนทนากับเธอต่อไป ความรู้สึกผิดจะมีต่อเธอมากเท่านั้น เพราะหลังจากนี้เธอจะมีฐานะเป็นเพียงแค่น้องสาวภรรยาเขาเท่านั้น

 

          เซฮุนขับรถมาส่งเธอที่บ้าน... หลังจากทานอาหารค่ำกันเสร็จ เนื่องจากเขาเกรงใจพ่อแม่หญิงสาวที่อาจรอคอยว่าลูกสาวคนเล็กหายไปไหนก็ได้

          “กลับบ้านดีๆนะคะ” ยูริบอกเพียงแค่นั้น ส่วนเซฮุนยิ้มเพียงเล็กน้อยแต่ใจนั้นตื้นตันล้นอก แล้วขับรถพ้นจากเขตบ้านควอนไป

          ยูริเดินเข้ามาในบ้านก็พบคุณพ่อคุณแม่นั่งยิ้มมองเธอที่เดินเข้ามาในบ้าน

          “ได้ยินว่าพี่เขาไม่สบาย จนต้องขอให้ลูกออกไปดินเนอร์แทนเลยหรือไง” คุณพ่อถามเป็นคนแรก แต่น้ำเสียงท่านไม่เหมือนคนโกรธเลยสักนิด เหมือนยินดีมากกว่า

          “ค่ะ...คือ...”

          “เอาล่ะๆ แม่ไม่ว่าหรอกเพราะพี่เขาขอให้ลูกไปแทนนี่นา แต่อยากให้ระวังนิดนึง แม่ไม่อยากให้ลูกขึ้นชื่อว่าแย่งคนรักของพี่สาว” สิ่งที่คุณแม่พูดออกมานั้น กระทบส่วนลึกของจิตใจยูริจริงๆ

          “หนูคิดกับเขาแค่พี่ชายเหมือนเดิมค่ะแม่” ยูริตอบเสียงสดใส

          “ก็ดีแล้วล่ะลูก ถ้าลูกชอบพอคนบ้านนั้นก็ลองกับซึงฮุนดูก็ได้ ท่าทางเขาสนใจหนูเหมือนกันนะ” คุณพ่อยิ้มเอ็นดู

          “ค่ะ งั้นหนูขอไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ”

 

          ยูริปิดประตูห้องนอนเบาๆ แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันที่เธอได้พบกับเซฮุนในรอบหลายสิบปีที่ผ่านมา แม้ว่าใจอยากจะลืมเขาแต่เธอก็ลืมไม่ลงจริงๆ และเธอเองก็ไม่แน่ใจว่า...หลังจากนี้ถ้าหากเธอกับเขายังคงเจอกันต่อไป ความรู้สึกแบบพี่น้องในใจเธอจะเหมือน เดิมหรือไม่...

          “เฮ้อ!” ยูริถอนหายใจดัง แล้วทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนหนานุ่ม วันนี้เธอเหนื่อยใจกับเรื่องปวดหัวใจเหลือเกิน ทำยังไงเธอถึงจะลืมโอ เซฮุนได้สักทีนะ...

          หญิงสาวหยิบรูปหัวเตียงที่เธอถ่ายคู่กับเขาตอนเด็กมาดู “เมื่อไหร่ฉันจะตัดใจจากพี่ได้สักทีนะ”

          “ท่องไว้นะยูล เขาคือพี่เขยเธอๆๆ” ยูริท่องซ้ำๆในใจหลายครั้ง ก่อนจะสลัดหัวไล่ความคิดต่างๆออกไป แล้วอาบน้ำนอน เตรียมรับเรื่องราวเช้าวันใหม่ดีกว่า

          พรุ่งนี้ยังมีอะไรให้ทำอีกมากมาย...

        ‘If you love somebody, let them go, for if they returned, there were always yours. And if they don’t, they never were.’

(หากคุณรักใครสักคนแล้วให้ปล่อยเขาไป หากเขากลับมา แสดงว่าเขาเป็นของคุณมาโดยตลอด แต่ถ้าไม่...แสดงว่าเขาไม่เคยเป็นของคุณเลย)

                                                                                                         

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #50 sm159 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 09:42
    รอนะค้ะ
    #50
    0
  2. #49 Viewpaintz2113 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 22:42
    สงสารยูลอ่ะ รอนะค่ะ
    #49
    0
  3. #48 amam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 15:04
    ติดตามค่ะ ลุ้นๆจะเป็นไงต่อนะ

    #48
    0
  4. #47 exo snsd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 11:37
    โอ๊ยยย สงสารพี่ยูลลลล จากรักแรกในวัยเด็กจะกลายเป็นพี่เขยในไม่ช้านี้
    #47
    0
  5. #46 แม่ยกยูลสิก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 18:00
    ทำไมพ่อแม่ดูไม่ออกอ่ะ สลับคู่เลยค่ะ win win ทุกคนน เพราะยังไงก็ดองกันอยู่ดีอ่ะะะ 555555
    #46
    0
  6. #45 ❤ Willis ❤ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 13:31
    สงสารยูริกับซึงฮุนอ่ะ ทำไมคุณพ่อคุณแม่ถึงไม่ให้ฟานี่แต่งงานกับซึงฮุนและให้ยูริแต่งงานกับเซฮุนแทนล่ะ ใจร้ายจริงๆเลยแค่นี้ก็ดูไม่ออกว่าลูกคนเล็กของตัวเองรักใคร
    #45
    0
  7. #44 miwmm58 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 00:15
    พี่ยูลน่าสงสารจังอ่าาาา. รักแรกต้องไปแต่กับพี่สาวตัวเอง. รอน่ค่าา
    #44
    0
  8. #43 ;Pocky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 23:58
    คือสลับฝาสลับตัวกันตั้งแต่เด็กแล้ววว
    คนพี่ชอบคนน้อง คนน้องชอบคนพี่
    พี่ฟานี่ต้องจัดนะคะ
    รีบมาอัพน้าา
    #43
    0
  9. #42 Lacy20 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 23:42
    โอ๊ยยยย พี่ฮุนรักแรกของน้องยูล ฮือออ ทำไมพ่อกับแม่พูดแบบนั้นเล่า
    #42
    0
  10. #41 yuriexo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    โอ้ยยยยพี่ยูลของน้องงงงงงง รักแรกในวัยเด็กจะมาเป็นพี่เขยในอีกไม่นาน ดูเศร้าใจจัง พ่อแม่ดูไม่ออกหรอว่าใครชอบใครทำไมไม่ถามว่าอยากแต่งกับใคร รอคร้า
    #41
    0
  11. #40 ing260639 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:40
    โหยยย ทำไมพวกพ่อแม่ต้องขนาดนั้นอะคะ ถ้าแค่อยากจะดองกัน ให้เด็กๆเลือกเองไม่ได้หรอ
    #40
    0
  12. #39 ตัวนิ่ม ตัวนิ่ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 22:07
    รอคู่ฟานี่คะ
    #39
    0