My Bodyguard คุณหนูตัวร้ายกับบอดีการ์ด [-END-]

ตอนที่ 3 : My Bodyguard :: Episode 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 มี.ค. 58

SQWEEZ





 

EPISODE 02

...พบกันอีกครั้ง...

 

            กลุ่มชายพวกนั้นมองสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า  ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าพวกนี้เป็นใครกันนะ ทำไมถึงกล้ามาลองดีกับคุณหนูทิฟฟานี่ ลูกสาวของประธานฮวังได้น่ะ  ฉันพยายามใช้สติพิจารณาทุกสิ่งทุกอย่างให้รอบคอบ  แต่สำหรับฉันในเวลานี้ความกลัวของฉันมาเหนือทุกสิ่ง

 

            สถานที่อันคร่ำครึและโสโครกแห่งนี้คงเป็นแหล่งกบดานของพวกมันล่ะสินะ  แต่การแต่งตัวของพวกมันที่ดูเหมือนพวกลูกผู้ดี ก็ทำให้ฉันต้องสลัดความคิดนั้นทิ้งไป

 

            “อ่ะนี่  ค่าจ้างของแกแล้วแกจะไปกบดานที่ไหนก็ไป”  คนขับรถที่พาฉันมาที่นี่รับเงินนั้นก่อนจะวิ่งหนีไปซ่อนตัวอยู่ที่อื่น  แต่ไม่นาน...ความสนใจมันก็ตกมาอยู่ที่ฉันเอง

 

            “ไม่คิดว่าจะจับตัวลูกสาวประธานฮวังได้ง่ายดายขนาดนี้นะ หึ! แต่ไม่ต้องกลัวหรอก พวกเราไม่ทำอะไรเธอแน่นอน” หนึ่งในพวกมันเอ่ยกับฉันพลางยิ้มอย่างสะใจ

 

            “ถ้าไม่ทำอะไรฉันแล้วจับฉันมาทำไมยะ” หล่อนทำใจดีสู้เสือถาม

 

            “แค่ไปบอกพ่อเธอว่า  ถ้าหากไม่เลิกยุ่งกับพวกฉัน ทั้งเธอและมันจะต้องตาย”

 

            “ทำไมฉันต้องทำตามที่พวกนายสั่ง  พวกนายเป็นคนไม่ดีแล้วฉันก็รู้ด้วยว่าคนอย่างพวกนายไม่มีสัจจะแน่นอน แล้วฉันก็จะไม่ทำตามที่พวกนายสั่งด้วย”  ทิฟฟานี่เดินหันหลังเตรียมหนี แต่มันคนหนึ่งยกกระบอกปืนขึ้นเตรียมลั่นไกปืนใส่แผ่นหลังของเธอ

 

            “...ระวัง!”  เสียงทุ้มเสียงหนึ่งตะโกนบอกฉัน ก่อนที่ผู้ชายคนหนึ่งจะกระโดดมาคว้าตัวฉันหลบไปอีกทางหนึ่งของพงหญ้า

 

            “นี่  นายเป็นใคร” ทิฟฟานี่ตกใจกลัว  ชายคนนั้นเอามือปิดปากเธอไว้ก่อนจะกระซิบบอก

 

            “ฉันคือคนที่มาช่วยเธอยังไงล่ะ  รีบไปเร็ว” ชายคนนั้นจูงมือเธอแล้วรีบพาเธอวิ่งหนีลัดเลาะไป จนกระทั่งพวกคนร้ายเริ่มสลายตัว

 

            “นายมาช่วยฉันแบบนี้ต้องการอะไรหรือเปล่า”

 

            “ปากร้ายอย่างเธอน่ะหรอ จะมีใครต้องการอะไร หน้าตาก็งั้นๆ ไม่รู้ว่าผู้ชายพวกนั้นจะลักพาตัวเธอมาทำไม”  เขากล่าวอย่างดูถูก และนั่นทำให้หญิงสาวเลือดขึ้นหน้าทันที  ทิฟฟานี่ฟาดฝ่ามือบางๆ ลงไปที่ใบหน้าหล่อๆ ของผู้ชายคนนั้น

 

            “นาย...ไม่เคยมีใครกล้ามาดูถูกฉันถึงขนาดนี้นะ”

 

            “ก็แล้วไง  ฉันเป็นคนแรกล่ะสิ...เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้านแล้วกัน  เดี๋ยวพวกมันย้อนรอยมาอีก”

 

            ถึงจะอยากปฏิเสธผู้ชายปากร้ายคนนี้มากแค่ไหน   แต่เขาก็มีบุญคุณที่เข้ามาช่วยชีวิตฉันเอาไว้  ก็เลยอยากจะรักษาน้ำใจเอาไว้นิดนึงยังไงล่ะ

 

            เช้าวันต่อมา

            บ้านตระกูลฮวัง  ตอนนี้ทั้งประธานฮวังและลูกสาวทั้งสองคนคือ มินอา ลูกสาวคนโตและทิฟฟานี่ ลูกสาวคนเล็กที่ทุกคนในบ้านรักและค่อนข้างจะตามใจจนเกินไป

 

            “ยินดีต้อนรับน้องรักของพี่กลับบ้านนะจ๊ะ” มินอาทักทายทิฟฟานี่ด้วยน้ำเสียงใสปนยินดี

 

            “ขอบใจนะ  แต่ฉันไม่ต้องการ” ทิฟฟานี่เชิดหน้าใส่ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะรับประทานอาหาร

 

            “ยัยทิฟ  ทำไมพูดกับพี่เค้าแบบนั้นล่ะ แล้วเรื่องเมื่อวานพ่อเตือนแล้วทำไมเราไม่ฟัง ดีนะที่มีคนมาช่วยเอาไว้  ไม่งั้นพ่อกับพี่เราต้องเสียใจมากแน่ๆ” คุณพ่อเอ่ยแกมตำหนิ

 

            “ถ้าคุณพ่อเสียใจฟานี่เชื่อค่ะ  แต่ถ้าเป็นมินอาฟานี่ไม่เชื่อหรอกค่ะ”

 

            “ทำไมพูดอะไรทำร้ายจิตใจพี่เรานักล่ะ  พี่เขาอุตส่าห์เป็นห่วงและดีใจที่เรากลับมาอย่างปลอดภัยนะ”

 

            “ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ  มินอาไม่โกรธน้องหรอกค่ะ” มินอายิ้มจริงใจให้ฉันและคุณพ่อ

 

            ...ยัยนี่คือนางมารในคราบนางฟ้านั่นเองหล่ะ ใครไม่รู้แต่ฉันรู้...

 

            สักวัน...หน้ากากนางฟ้าของยัยนี่จะลอกออกมาเอง

 

            “จริงสิคะ  เห็นคุณพ่อจ้างการ์ดคนใหม่มาเหรอคะ” มินอาถามคุณพ่อด้วยความสนใจ

 

            “ก็ใช่น่ะ  จากเหตุการณ์เมื่อวานที่เกิดกับน้อง พ่อเลยหาการ์ดส่วนตัวมาให้น้องน่ะ เพราะช่วงนี้พ่อกับเราก็ติดงานเยอะมาก”

 

            “อะไรนะคะ...” ฉันลุกขึ้นโพล่งถามอย่างตกใจ  ทำไมคุณพ่อถึงทำอะไรไม่ปรึกษาฉันแบบนี้นะ “คุณพ่อจะจ้างการ์ดมาดูแลหนูโดยเฉพาะเลยหรอคะ”

 

            “ใช่  เขาเป็นลูกชายเพื่อนพ่อเอง แล้วเขาก็ไว้ใจได้ด้วย พ่อเลยอยากให้เราอยู่ใกล้ชิดเขาไว้”

 

            “ทำไมคุณพ่อทำอะไรไม่ปรึกษาหนูเลยคะ  หนูเพิ่งกลับมาจากอเมริกานะคะคุณพ่อหนูอยากมีเวลาอิสระของหนูบ้าง”

 

            “พ่อเห็นว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้  ตอนนี้พวกที่ไม่หวังดีกำลังลอบทำร้ายพวกเราอยู่ แล้วพวกมันก็จะฉวยโอกาสอยู่ทุกเมื่อ  พ่อจึงห่วงลูกมาก เพราะลูกยังไม่รู้จักพวกมันดีพอ”

 

            “ฟานี่ ทำตามที่คุณพ่อบอกเถอะ” มินอากล่าวกับน้องสาวด้วยความหวังดี

 

            “เธอน่ะ...หุบปากไปเลย เพราะเธอฉันถึงต้องเดือดร้อน” ทิฟฟานี่พูดเสียงไม่พอใจ “ยังไงหนูก็ไม่ยอมแน่ค่ะ”

 

            “งั้นพ่อจะกักบริเวณ จนกว่าพ่อจะจัดการปัญหากับคนพวกนั้นได้แล้วกัน”

 

          “คุณพ่อคะ...” ทิฟฟานี่ยืนค้ำโต๊ะกล่าวเสียงดังก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องนอนไป  ทิ้งให้ผู้เป็นพ่อถอนหายใจออกมาดังๆ กับนิสัยของทิฟฟานี่

 

            ทิฟฟานี่หยิบหมอนบนเตียงนอนขึ้นมากอดแล้วนั่งหน้ามุ่ยอยู่บริเวณขอบเตียงนอน พลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่ระหว่างตนเองกับคุณพ่อที่โต๊ะรับประทานอาหาร  รวมถึงมินอาที่คอยส่งสายตาจิกกัดมาทางเธอทุกครั้งที่มีโอกาส

 

            สาเหตุที่เธอกับมินอาไม่ถูกกันนั้นทิฟฟานี่เองก็ไม่รู้อะไรมาก รู้แค่ว่ามินอาเกลียดเธอนับตั้งแต่วินาทีที่เธอเกิดมาบนโลกมนุษย์  เหตุเพราะทิฟฟานี่เป็นลูกของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายและแม่ของมินอาเสียชีวิตไปตั้งแต่มินอาคลอดออกมา แต่เพราะสุขภาพของคุณแม่มินอาอ่อนแอมากและมีโรคติดต่อหลายโรคทำให้แม่ของมินอาเสียชีวิตทันที  ตั้งแต่ที่มินอาคลอดออกมา

 

            ส่วนเรื่องความหลังไม่ดีที่เกี่ยวกับเธอและมินอาเธอเองก็พยายามไม่นึกถึงมันอีก ถ้าไม่มีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ฉันต้องรู้สึกแย่หรือถูกบังคับ  เหมือนที่คุณพ่อกำลังทำยังไงล่ะ

 

            ฉันรู้ว่าคุณพ่อท่านรักและเป็นห่วงฉันมากเหมือนกับที่รักและห่วงมินอา  แต่บางครั้งฉันก็ต้องการอิสระในชีวิตของฉันเอง  ฉันไม่ใช่เด็กน้อยที่คุณพ่อจะบังคับให้อยู่ในกฎเกณฑ์ได้อีกแล้วนะ...แต่ความรู้สึกหวาดกลัวที่นึกถึงเรื่องเมื่อหลายวันก่อน  ตอนที่ฉันถูกหลอกจับไปแล้วได้ผู้ชายคนนั้นมาช่วยฉันเอาไว้ (แถมยังยียวนกวนประสาท และมาหาว่าฉันหน้าตาบ้านๆ อีก)  ฉันจึงจำเป็นจะต้องหาทางพิสูจน์ให้คุณพ่อเห็นว่าฉันโตพอที่จะสามารถดูแลตัวเองได้แล้ว

 

            ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ฉันละความคิดของตัวเองทิ้งไปชั่วขณะหนึ่งก่อนจะรับฟังเรื่องๆ หนึ่ง ที่ทำให้ฉันต้องอึ้งไปมากกว่าสิบวินาที

 

            “คุณหนูครับ  คุณท่านเรียกให้คุณหนูลงไปพบการ์ดส่วนตัวที่ห้องโถงข้างล่างภายในห้านาที ไม่มีข้อแม้ครับ”  การ์ดของคุณพ่อกล่าวที่หน้าห้องฉัน  ก่อนจะเดินออกไป

 

            “สงสัยคงเตรียมกันมาดีล่ะสิ...ปิดกั้นอิสระฉันทุกทางเลยนะยัยมินอา”

 

            ฉันเดินลงมาจากห้องนอนเข้าสู่ห้องโถงใหญ่  คุณพ่อกำลังจิบน้ำมะตูมคุยกับผู้ชายที่อายุรุ่นลูกอย่างสนุกสนาน  จนเมื่อกระทั่งฉันเดินเข้ามาบรรยากาศแห่งความตึงงันก็เข้ามาปกคลุม  คุณพ่อเริ่มเข้าสู่วังวนแห่งการสนทนาอย่างจริงจังสักที

 

            เริ่มด้วยการที่คุณพ่อแนะนำฉันให้รู้จักกับลูกชายของเพื่อนท่านที่รับอาสาจะมาเป็นการ์ดส่วนตัวให้กับฉัน   ฉันใช้เวลาพินิจพิเคราะห์เขาอยู่นานเพราะภาพใบหน้าของเขายังคุ้นอยู่ในความทรงจำของฉัน  แต่ฉันยังนึกไม่ออกเท่านั้นเองว่าเขาเป็นใคร

 

            “ต่อแต่นี้ไปเซฮุนจะมาอยู่ที่บ้านของเรา  เขาอาสารับหน้าที่เป็นการ์ดคอยดูแลลูกจนกว่าพวกอันธพาลในโลกมืดจะดับสิ้นไป” 

 

            “นายชื่อโอ  เซฮุนงั้นหรอ” ทิฟฟานี่ทวนชื่อของเขา คิ้วทั้งสองข้างขมวดจนจะผูกกันเป็นปมอยู่แล้ว  พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้บ้าง

 

            “ครับ  คุณหนู” เซฮุนยิ้มให้นิดๆ

 

            “เรียกว่าคุณหนูทำไมล่ะเซฮุน  ลูกสาวลุงอายุน้อยกว่าตั้งสองปี เรียกว่าน้องดีกว่า” คุณพ่อคอยเห็นดีเห็นงามเหมือนอยากจะเอาใจเซฮุนเต็มที่  ทำให้ฉันที่เป็นลูกสาวแท้ๆ ของท่านยังรู้สึกน้อยใจอยู่เลย

 

            “ก็แล้วแต่คุณพ่อแล้วกันนะคะ  แต่ในเมื่อเค้ามาดูแลหนูเค้าก็ต้องทำตามที่หนูสั่งนะคะ  ว่าไงล่ะ” ทิฟฟานี่ถามเขาอย่างยียวนเชิงท้าทาย

 

            “นี่...ยัยทิฟ ต่อไปนี้พ่อให้เราอยู่ในความดูแลของเซฮุนนะ” ประกาศิตของคุณพ่อสั่งเฉียบขาด ก่อนที่จะหันไปกล่าวกับเซฮุน  “ถ้าลูกสาวลุงดื้อหรือทำอะไรไม่เหมาะสม  ลุงให้หลานจัดการเลยนะ จะทำโทษยังไงก็ได้”

 

            “คุณพ่อคะ...” ทิฟฟานี่พยายามค้านแต่คุณพ่อก็เดินออกไปจากห้องก่อนที่เธอจะได้กล่าวอะไรไปมากกว่านี้

 

            “นายคือคนเมื่อวานที่เข้ามาช่วยฉันใช่มั้ย” หล่อนเริ่มประเด็นการสนทนา  แต่สิ่งที่ได้รับมักจะต่างจากสิ่งที่คิดเสมอ

 

            “อย่าสำคัญตัวเองว่าจะต้องมีคนไปช่วยเลย  ยัยตัวร้ายนิสัยวีนอย่างเธอ ผู้ชายทั้งโลกก็ไม่อยากช่วยหรอก” 

 

            ทิฟฟานี่ถึงกับอึ้งพูดอะไรไม่ออกเมื่อเจอคำตอบกวนประสาทของเซฮุนเข้าไป  ความโกรธแล่นพลุ่งพล่านในใจ  เธอเชิดหน้าใส่เขาแบบหยิ่งๆ แล้วก้าวเดินออกไปจากห้องโดยไม่หันมามองเขาเลยสักนิด

 

            “ผู้ชายอะไรกวนประสาทเป็นที่สุด แล้วนี่ต้องมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกับตานั่นหรอเนี่ย”  ทิฟฟานี่ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนอันแสนนุ่มของเธอ แล้วกล่าวออกมาอย่างอารมณ์เสีย

 

            ห้องเสื้อ  In Week Style 

          ห้องเสื้อแห่งนี้เป็นห้องเสื้อชั้นนำของเกาหลีใต้  เนื่องจากแบรนด์เสื้อผ้าและกระเป๋าที่ดูดีมีระดับและนิยมกันมากในหมู่ของดาราหรือเซเลบริตี้  ทำให้ห้องเสื้อแห่งนี้ได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากลูกค้าหลากหลายวัย  ทำให้ต้องมีการโปรโมทโฆษณาสินค้ากันแทบจะทุกเดือน

 

            อิม  ยุนอาได้รับการติดต่อให้มาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์เสื้อผ้าและสินค้าแบรนด์เนมชั้นนำของห้องเสื้อแห่งนี้ เพราะตอนนี้เธอเป็นนางแบบที่กำลังมาแรงและเป็นที่จับตาของเหล่าบรรดานักข่าวและผู้คนจากวงการบันเทิงมากมายหลายคน

 

            หญิงสาวในชุดเดรสสีดำกระโปรงสั้นเหนือเข่าแค่คืบเดียว กำลังยืนโพสท่าพร้อมกับในมือที่ถือกระเป๋าเสื้อและเสื้อผ้าที่เธอสวมถ่ายแบบอยู่ก็มาจากห้องเสื้อแห่งนี้เหมือนกัน  ถึงแม้ว่าเธอจะทำงานในวงการบันเทิง  แต่ตอนนี้เธออายุเพียงแค่ยี่สิบสามปี เรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยที่ครอบครัวของเธอเป็นเจ้าของอยู่

 

            “ยิ้มอีกนิดนึงนะครับ” ช่างภาพกล่าวกับหญิงสาว  ยุนอาทำตามอย่างว่าง่าย  ในที่สุดงานวันนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ที่เหลือก็เพียงแค่รอให้รูปของเธอลงในนิตยสารของห้องเสื้อแห่งนี้เท่านั้น  หญิงสาวเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วก็ลาทีมงามและช่างภาพเพื่อขอตัวกลับก่อน

 

            “วันนี้น้องมาร์คไม่มารับเหรอคะน้องยุนอา” มาร์คที่พี่ช่างแต่งหน้าของยุนอาเอ่ยถึงก็คือว่าที่คู่หมั้นของเธอที่มีอายุมากกว่าเธอเพียงหนึ่งปี เจ้าของกิจการโรงแรมและฟาร์มปศุสัตว์แถวๆ ต่างจังหวัดและในโซล  อันที่จริงเขาก็เป็นผู้ชายที่ดูดีทุกระเบียดนิ้วเลยนะ หลังจากที่พวกผู้ใหญ่แนะนำให้ทั้งสองรู้จักกัน   แต่นี่คือยุคสมัยใหม่...แนวคิดคลุมถุงชนนั้นไม่มีอยู่ในหัวสมองของหญิงสาวเลยสักนิดเดียว  เธอจึงพยายามคัดค้านสิ่งที่พ่อกับแม่บังคับอยู่ตลอดเวลายังไงล่ะ

 

            “วันนี้เขางานยุ่งนะค่ะ เลยมารับไม่ได้” ยุนอาตอบโกหกไป เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเสียภาพลักษณ์ของนางแบบสาวระดับท็อปของวงการ

 

            หลังจากนั้นได้ไม่นานยุนอาก็ติดต่อโทรศัพท์หายูริเพื่อนสนิทของเธอที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันแต่คนละคณะ   ชีวิตของยูรินั้นก็ไม่ต่างจากยุนอาเท่าไหร่ เพียงแต่ว่ายูริเป็นลูกสาวของมาเฟียที่มีอิทธิพลในโลกมืด  ทำให้เธอค่อนข้างมีนิสัยห้าวๆ ออกผู้ชาย  แต่ส่วนที่เหมือนกันก็คือเธอถูกทางผู้ใหญ่จับหมั้นหมายกับหัวหน้ามาเฟียอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งอายุก็ห่างกันเพียงแค่สองปีเท่านั้น

 

            ...นี่หล่ะ  ความเหมือนและความต่างของชีวิต...

 

            “ฮัลโหล  ว่าไงจ๊ะแม่นางแบบ ถ่ายแบบเสร็จแล้วหรอ” ยูริที่กำลังขับรถอยู่ทักปลายสายเสียงหวานใส

 

            “(อืม...ว่าแต่แกอยู่ตรงไหนเนี่ย เดี๋ยวฉันจะไปหา)”

 

            “ไม่ต้องอ่ะ  วันนี้แกไม่ได้เอารถมา แล้วนายมาร์คก็ไม่ได้มารับด้วย เดี๋ยวฉันไปรับแกดีกว่า” ยูริกล่าว  แล้วขับรถไปตามเส้นทางที่ยุนอาบอก

 

            ร้านอาหารอิตาลี

 

            สองสาวสวยสั่งอาหารอิตาเลียนมารับประทานเป็นมื้อกลางวันแล้วคุยไปกันอย่างสนุกสนาน  พูดถึงเรื่องสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยอย่างสนุกสนาน

 

            “แกก็ใกล้จะหมั้นกับนายมาร์คแล้วหนิ  แล้วพ่อแม่ไม่ว่าหรอที่แกยังทำงานเป็นนางแบบอยู่” ยูริถามเพื่อนสาว

 

            “แกก็รู้หนิยูล ว่าแนวคิดคลุมถุงชนไม่มีอยู่ในหัวสมองของฉันเลย  ฉันถึงต้องพยายามเลี่ยงที่จะใกล้ชิดกับผู้ชายที่พ่อแม่จัดหาไว้ให้ยังไงล่ะ”  ยุนอากล่าวอย่างเซ็งๆ

 

            “เอาเถอะๆ  ฉันเองก็ต้องเลี่ยงงานหมั้นกับผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเหมือนกันแหละ” ยูริกล่าวพลางจิ้มเนื้อสเต็กปลาเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

 

            พวกเราสองคนรับประทานอาหารกันไปได้สักพักใหญ่  บริกรสาวก็เดินนำผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาในร้านบริเวณที่ยูริกับยุนอากำลังรับประทานอาหารอยู่   ยุนอาจำได้ทันทีว่าเขาเป็นใคร  ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง

 

          หญิงสาวถึงกับวางช้อนส้อมลง  ยูริมองเห็นการกระทำของเพื่อนสาวที่มองไปยังข้างหลังเธอ  ยูริจึงเหลียวหลังไปมอง พบว่าเป็นมาร์คนั่นเองที่เดินเข้ามาที่นี่  สงสัยคงจะมารับยุนอากลับบ้านแน่ๆ

 

            “นายตามฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย” ยุนอาเริ่มประเด็นถามว่าที่คู่หมั้นของเธอ  ส่วนยูริก็เดินไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้สองหนุ่มสาวคุยกันตามลำพัง

 

            “ก็เห็นเธอเดินออกมาจากห้องเสื้อนั่น ก็เลยตามมาน่ะสิ...” เขาตอบแบบอารมณ์ดีและไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับสายตาของยุนอาเลยแม้แต่น้อย  เขารู้ว่าหญิงสาวไม่ชอบให้ใครตามประกบ แต่หยอกล้อเธอแบบนี้มันก็น่าสนุกไม่ใช่หรอ

 

            “ถ้านายตามฉันมาเพราะพ่อฉันบอกล่ะก็  นายกลับไปเลยก็ได้ เพราะยังไงวันนี้ฉันก็กลับพร้อมเพื่อนอยู่แล้ว” 

 

            “คืนนี้เธอต้องไปกินอาหารค่ำที่บ้านฉัน แล้วตอนนี้ฉันก็จะมารับเธอไปที่บ้านฉันด้วย”  ออกคำสั่งกับหญิงสาวยังไม่พอ  เมื่อยูริเดินกลับออกมาจากห้องน้ำ  มาร์คก็เอ่ยสั้นๆ กับยูริว่าจะพายุนอาไปทานข้าวที่บ้าน  ซึ่งยูริก็พยักหน้าเชียร์ให้ยุนอาไปกับเขาเต็มที่

 

            ยุนอาส่งสายตาคาดโทษไปทางยูริ  เธอรู้ว่ายุนอาแค่โกรธเท่านั้นที่ยูริไม่ออกปากค้าน ก็เพราะยูริรู้น่ะสิว่าภายในเขาเป็นผู้ชายที่ดีมาก  ถึงแม้ภายนอกจะดูเหมือนไม่ค่อยสนใจยุนอาสักเท่าไหร่ก็ตาม

 

            เย็นวันนี้การรับประทานอาหารค่ำของยุนอาที่บ้านนายมาร์ค  พ่อกับแม่ของทั้งสองฝ่ายรู้สึกเป็นปลื้มที่ดูเหมือนว่ากำลังจะมีข่าวดีในเร็วๆ นี้   ยุนอาเองก็ความรู้สึกเฉยๆ  พ่อกับแม่ของมาร์คพูดอะไรก็ตอบหรือยิ้มรับพอเป็นพิธี

 

            คุณแม่ของมาร์คก็ถามถึงความสัมพันธ์นั้นไปถึงไหนแล้ว  นั่นถึงกับทำให้สองหนุ่มสาวต้องกลืนน้ำลายลงคอ เพราะยังไม่เคยทำความรู้จักกันมากกว่านี้เลยด้วยซ้ำ

 

            “ตอนนี้หนูยุนอากับตามาร์ค สนิทกันไปถึงไหนแล้วเอ่ย” คุณแม่ของมาร์คถามอย่างอารมณ์ดี  แต่ด้วยความที่ไม่อยากทำให้ผู้ใหญ่เสียความรู้สึก  ยุนอาจึงต้องตอบคล้ายกับยังไม่ค่อยสนิทกันทางอ้อม

 

            “คือตอนนี้ยุนยุ่งแต่เรื่องงานและเรื่องเรียนน่ะค่ะ  เราสองคนเลยยังไม่รู้จักกันเท่าที่ควร”

 

            “ครับ...ส่วนผมก็ยุ่งแต่เรื่องกิจการ  เลยรู้จักแค่ตอนไปรับหรือไปส่งเท่านั้นเองครับแม่  เรื่องแบบนี้คงต้องใช้เวลานานหน่อย”

 

            คุณแม่ของมาร์คแอบผิดหวังนิดหนึ่งที่ทุกอย่างผิดไปตามคาด  แต่อย่างไรทั้งสองครอบครัวก็ยังไม่ยอมแพ้ที่จะให้ลูกของทั้งสองครอบครัวเป็นทองแผ่นเดียวกันไปได้หรอก

 

            “งั้นหรอ...พ่อกับแม่นึกว่าจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้ซะอีก”

 

            หลังจากบ่ายวันนั้นยูริก็ขับรถมุ่งตรงกลับมาที่บ้าน หลังจากที่มาร์คมารับยุนอาจากร้านอาหาร  บ้านของยูรินั้นจัดว่าเป็นบ้านหลังใหญ่สมกับฐานะของเธอที่คุณพ่อเป็นถึงมาเฟียที่มีอิทธิพลในโลกมืดพอสมควร  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องทำเรื่องอะไรที่ผิดกฎหมาย  ครอบครัวของเธอก็แค่ช่วยตำรวจจับคนร้ายหรือสืบหาคนร้ายที่หนีหลุดจากคดีอาชญากรรมไปได้เท่านั้น

 

            หญิงสาวเดินลงมาจากรถคันหรูโดยมีบอดี้การ์ดเปิดประตูรถให้เธอ  ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปยังห้องรับแขกที่คุณแม่คุณพ่อของเธอกำลังคุยธุระสำคัญอยู่กับใครบางคน   เมื่อเห็นว่าลูกสาวเดินเข้ามาในห้องรับแขก คุณหญิงควอน แม่ของยูริก็เรียกลูกสาวเข้ามาคุยด้วย

 

            “มีอะไรเหรอคะพ่อแม่” ยูริถามพ่อกับแม่  โดยไม่ลืมหันไปสวัสดีชายอาวุโสที่อายุใกล้เคียงกับคุณพ่อของเธอ  และชายหนุ่มอายุไล่เลี่ยกับเธอที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน

 

            “นี่...แม่มีคนจะแนะนำให้ลูกรู้จักนะ” คุณแม่ผายมือไปทางชานยอลที่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร “ปาร์ค ชานยอล ลูกชายของคุณชายปาร์ค ที่แม่อยากให้หมั้นหมายกับลูกยังไงล่ะ”

 

            “อะไรนะคะ...หมั้นหมาย” ถึงเธอจะพอรู้เรื่องการหมั้นหมายระหว่างสองครอบครัวมาบ้างแล้วก็ตาม  แต่เรื่องแบบนี้ทำไมพ่อกับแม่ไม่ถามความสมัครใจของเธอสักคำ

 

            “จ้ะ...ลูกได้ยินไม่ผิดหรอก  ทำความรู้จักกันไว้ซะสิ”

 

            “ค่ะ...แต่พ่อกับแม่ยังไม่ถามความสมัครใจของหนูสักคำเลยนะคะ” ยูริโพล่งออกมา

 

            “อย่าบังคับเธอเลยครับคุณอา  เธอคงไม่อยากหมั้นหมายกับผู้ชายที่ไม่รู้จักกันหรอกครับ” ชานยอลเอ่ยขึ้น  ยูริมองเขาด้วยความไม่พอใจ

 

            “นายรู้ก็ดีแล้วหนิ   หนูขอตัวก่อนนะคะ”  ยูริเดินออกไปจากห้องรับแขกมุ่งไปยังสวนหลังบ้าน เพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังจะเดือดพล่านในไม่ช้า  ปาร์ค  ชานยอลว่าที่คู่หมั้นที่เธอเพิ่งเจอในวันนี้  และดูเหมือนเขาจะสมัครใจหมั้นหมายกับเธอเสียด้วย

 

            “ยัยลูกคนนี้หนิ  สงสัยคงตามใจมากเกินไปจนเคยตัวและทำนิสัยแบบนี้” คุณพ่อกล่าวตำหนิลับหลัง

 

            “เดี๋ยวผมไปคุยกับเธอเองดีกว่าครับ  เธอจะได้เข้าใจ” ชานยอลอาสา  ผู้ใหญ่ทั้งสามก็เห็นด้วย เพราะทั้งสองน่าจะเข้ากันได้

 

            “คอยดูนะ  ฉันจะไม่มีวันหมั้นหรือแต่งงานกับผู้ชายที่ฉันไม่ได้รักหรอก” ยูริกล่าวอย่างอารมณ์เสีย

 

            “เธอก็เลยจะทำตัวเป็นเด็กดื้องั้นสิ” เสียงที่ผ่านหูเธอไปไม่กี่วินาที  ตอนนี้ได้ดังเข้าหูของเธออีกครั้ง  หญิงสาวหันไปมองแล้วเชิดหน้าใส่ไปอีกทาง

 

            “แล้วมันเรื่องอะไรของนาย   นายเองก็ไม่อยากหมั้นกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักไม่ใช่หรอ”

 

            “ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น  แต่ตอนนี้ฉันเห็นเธอครั้งแรก ความคิดมันก็เปลี่ยนไปแล้วล่ะ” ชานยอลกระตุกยิ้มที่มุมปากเจ้าเล่ห์

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #311 Kwon Yuri Sowon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 20:26
    พระนางจะรอดมั้ยเนี่ย แต่อีกสองคุ่ออกแนวกัดกันมากกว่า รอต่อค่ะ
    #311
    0
  2. #262 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #262
    0
  3. #261 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #261
    0
  4. #260 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #260
    0
  5. #259 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #259
    0
  6. #258 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #258
    0
  7. #257 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #257
    0
  8. #256 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #256
    0
  9. #255 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:04
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #255
    0
  10. #254 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:03
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #254
    0
  11. #253 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:03
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #253
    0
  12. #252 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:03
    ฮุนฟานี่จะรอดมั้ย มาร์คยุน ไม่มีความคืบหน้า ยอลยูล ไม่สมัครใจ ดูท่าแล้วคู่ไหนจะลงเอยก่อนกัน
    #252
    0
  13. #212 ไข่มุกของอี้ฝานน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 15:57
    ยอลทำไรยูลน่ะ
    #212
    0
  14. #190 tirada stang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 20:05
    มาร์คยุน ยอลยูล มาแล้ววว
    #190
    0
  15. #139 NoonPs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 00:18
    มินอาแอ๊บ
    #139
    0
  16. #109 padzy fany bf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 23:58
    ฮุนฟานี่ ชอบบบบ
    #109
    0
  17. #90 tiffany (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 23:28
    เม้นทุกตอน
    #90
    0
  18. #89 tiffany (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 23:28
    เม้นทุกตอน
    #89
    0
  19. #74 ตัวนิ่ม ตัวนิ่ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:40
    ชอบๆฮุนฟานี tangahonim@hotmail.com
    #74
    0
  20. #73 ตัวนิ่ม ตัวนิ่ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:39
    ชอบๆฮุนฟานี tangahonim@hotmail.com
    #73
    0
  21. #54 sweetie_fon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 11:33
    ยูลยอมๆเค้าไปเถอะ5555 หล่อ รวย อิอิ
    #54
    0
  22. #29 exo snsd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 09:13
    ยอลๆ คิดอะไรอยุ่
    #29
    0
  23. #26 itimchan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 03:10
    น่าอ่านทุกคู่เลย><~
    #26
    0
  24. #24 Luvhunyul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:30
    เชียร์ยอลริๆๆๆๆๆ
    #24
    0
  25. #23 srw_2001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 17:32
    ยอลริเจอกันแล้วววว
    #23
    0