My Bodyguard คุณหนูตัวร้ายกับบอดีการ์ด [-END-]

ตอนที่ 21 : My Bodyguard :: Episode 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 เม.ย. 59



ตอนที่ 20 

 

หมดเวลาที่จะต้องอยู่กับนายชานยอลแล้วหรอ... 

ไม่รู้สิ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกินจนน่าตกใจ จากที่เคยใช้ชีวิตร่วมทริปฮันนีมูนที่นี่กันเป็นเวลาสามสัปดาห์ ตลอดเวลาเขาก็ดีกับฉันมากนะ ถึงแม้จะมีแตะนิดแตะหน่อย แต่เขาก็ไม่คิดล่วงเกินฉันแม้แต่น้อย 

อีกอย่าง ตอนนี้ฉันเองก็เริ่มรู้สึกดีกับเขาแบบไม่ทันตั้งตัว ทั้งเวลาที่ฉันต้องไปง้องอนเขา ตอนนั้นฉันตั้งใจเอาไว้อยู่แล้ว เพราะไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขาหึงหวงขนาดนั้น ถึงแม้ความสัมพันธ์จะยังไม่ชัดเจนก็ตามที แต่ฉันรู้สึกดีกับเขาจริงๆนะ 

ตอนนี้เขาลงไปรอฉันที่ล็อบบี้ด้านล่างของโรงแรม ส่วนฉันก็อาบน้ำและเก็บของลงกระเป๋าก่อนจะคิดอะไรสักครู่หนึ่ง  

ไม่เอาน่ายูริ อีกเดี๋ยวก็แยกจากหมอนั่นแล้ว อย่าคิดอีกเลยๆๆๆ 

 

ไม่ว่าฉันจะสลัดความคิดพวกนี้ออกไปเท่าไหร่มันก็ยังคงวนเวียนมาฉายซ้ำย้ำๆ ในหัวของฉันประหนึ่งมันเป็นโทละโข่งที่ดังในหัวตลอดเวลา โอเค!  ฉันรู้สึกดีกับเขามากตลอดเวลาที่เราต้องอยู่ด้วยกัน มีเรื่องมากมายที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่ใกล้เขา 

ตอนนี้เรายังมีอะไรให้ทำอีกมากมาย! 


พนักงานขนกระเป๋าฉันลงลิฟท์มาให้เรียบร้อย วินาทีนั้นฉันไม่กล้าสบตาเขาที่ต้องการบอกความนัยน์อะไรสักอย่าง ฉันรีบเดินไปที่รถทันทีเพื่อหวังจะหลบสายตานั้นที่จ้องมองมา ฉันเองก็รู้สึกอะไรไม่ต่างจากเขาหรอก 

ความรู้สึกที่เรียกว่ารักใช่มั้ย ถ้าเป็นแบบนั้นตอบเลยว่าใช่! ดูเหมือนฉันรู้สึกแบบนั้นกับเขาจริงๆ มันก่อตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน 

ตลอดทางฉันมองไปข้างนอกตลอดเวลาที่เขาขับรถ ถึงบรรยากาศจะวิวดีแค่ไหนแต่ความรู้สึกมันไม่ได้ดีเหมือนบรรยากาศเลยสักนิด 

"ขอบใจนายมากนะ ที่มาส่งฉันและขอบคุณตลอดสามอาทิตย์ที่ผ่านมาด้วย" ฉันขอบคุณเขา ตอนนี้ฉันถึงบ้านแล้วเป็นเวลาสองทุ่มเศษๆ เขายิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะบอก 

"ไม่เป็นไรหรอก" ระหว่างนั้นที่เขาหยิบสัมภาระออกจากรถเสร็จเรียบร้อย เป็นจังหวะที่ฉันกำลังจะเดินเข้าบ้านพอดี แต่ทว่า... 

เขาดึงตัวฉันเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะประทับริมฝีปากเขากับริมฝีปากของฉัน บอกเลยว่าครั้งนี้มันนุ่มนวลมากแค่ไหน เหมือนเขาต้องการระบายความรู้สึกทุกอย่างออกมาจากใจ วินาทีนั้นเองที่ความรู้สึกฉันมันเก็บเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ ฉันตอบสนองสัม ผัสของเขา ถึงจะดูไม่ประสีประสาเท่าไหร่แต่ความรู้สึกทั้งหมดนั่นมันมาจากใจของเราสองคนจริงๆ 

เขาถอนจูบอันอ่อนหวานออกก่อนจะกระซิบที่ข้างใบหูของฉันอย่างอ่อนโยน "ฉันรักเธอนะ และรักมากด้วย แล้วเธอล่ะ...รู้สึกยังไงกับฉัน" 

ตอนนั้นเองที่ฉันสบตากับเขาจริงๆ เขาเอ่ยคำว่ารักกับฉัน แต่ตอนนี้ฉันเองก็ไม่รู้จะบอกเขายังไงเหมือนกัน ถึงจะรักเขาแต่ฉันก็ไม่รู้จะบอกแบบไหนดี ตอนนี้คงต้องกลับไปคิดถึงความรู้สึกที่แท้จริงของฉันเองมากกว่า 

"ฉัน...ฉัน...ฉันยังไม่ขอตอบอะไรตอนนี้นะ" ยูริอบเขา "ฝันดีนะ เดินทางปลอดภัย" 

"อืม...ไว้ฉันจะรอคำตอบนะ"  

ฉันมองจนเขาขับรถกลับออกไปช้าๆ แล้วเดินเข้าบ้านไป จริงสิ! ตอนนี้พ่อกับแม่ไปฮันนีมูนที่ปาร์กนี่นา กว่าจะกลับคงอีกสองสามวัน ยังพอมีเวลาที่ฉันจะคิดเรื่องระหว่างฉันกับชานยอล ระหว่างนี้ฉันเองก็ต้องตั้งใจเรียนให้เต็มที่ เพราะเปิดเทอมคณะแพทย์แล้วนี่นา 


 

เช้าวันต่อมา... 

เด็กคณะแพทย์ทุกคนตื่นเช้ามาอย่างงัวเงียสุดๆ เดาว่าแต่ละคนคงกลับมาถึงไม่นานมานี้ เพราะเด็กคณะนี้ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเสมอ และที่สำคัญวันนี้ฉันมีทำแล็บด้วย อาจจะต้องทำถึงดึกแต่ก็บอกคนขับรถแล้วว่าไม่ต้องมารับ 

การเรียนภาคทฤษฏีของฉันในวันนี้ฉันไม่มีสมาธิเอามากๆ เลย อาจารย์หมอสอนทั้งชีวะ ฟิสิกส์หรือเคมีฉันเองก็เรียนไม่รู้เรื่อง หรือเพราะเรื่องที่เขาจูบและบอกรักฉันทำให้ฉันเป็นถึงขนาดนี้เลยหรือเนี่ย 

"เดี๋ยวฉันเอาชีทไปซีรอกซ์ก่อนนะ เดี๋ยวเอามาคืนตอนทำแล็บเย็น" ฉันบอกกับเพื่อนร่วมสาขาวิชา ก่อนจะเดินออกมาเพื่อไปรับประทานอาหารกับพี่เจสสิก้าและยุนอาที่คณะนิเทศศาสตร์ 

เอ! รู้สึกว่าช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างมาร์คกับยุนอาดูไปทางที่ดีขึ้นนะเนี่ย เพื่อนฉันมีแววว่าจะได้แต่งงานก่อนแน่เลย ดีใจกับมันด้วยจริงๆ 

แต่เรื่องของฉันยังไม่คืบหน้าถึงไหนเล้ย ให้ตายสิ! จะตอบพ่อกับแม่ว่าไงดีล่ะ แต่นั่นคือเรื่องของอนาคตเอาไว้คิดทีหลังดีกว่า ยิ่งวันนี้พ่อกับแม่กลับบ้านมาแล้วด้วย ท่านคงไม่ถามอะไรมากมายหรอกมั้ง 



 

โรงอาหารคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัย N 

ยัยยุนอาได้ทีอัพไอจีถ่ายรูปคู่กับมาร์คเต็มไปหมด แถมเขายังประกาศความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับยุนอาแล้วด้วย ทีนี้ล่ะ! สาวๆ หรือหนุ่มที่ไหนกล้ามาเกี่ยวนะ มีระเบิดกันล่ะค่ะ เชื่อมั้ยล่ะว่านายมาร์คหึงเพื่อนฉันระดับคูณสิบ 

ขนาดวันหยุดพิเศษแทนที่เพื่อนจะได้เที่ยวกัน ไม่ล่ะคะ ยัยนี่ไปเที่ยวกะแฟนตลอด! เชอะ...เห็นแฟนดีกว่าเพื่อน งอนล้ะ 

"ตอนนี้แกก็เร่งๆ ความสัมพันธ์ซะสิ เดี๋ยวได้ขึ้นคานโดยไม่รู้ตัว" ยุนอาพูด 

"ไม่เอาอ่ะ ฉันยังไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเองเท่าไหร่ขอโฟกัสเรื่องเรียนก่อนล้ะกัน" ยูริตอบ 

"ว่าแต่ พี่เจสสิก้ามีใครบ้างหรือยังคะ" ยูริหันมาถามพี่สาว 

"พี่ก็ ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์แบบนี้สนุกดีแล้ว ไม่ได้อยากเจออะไรเหมือนพวกเธอสองคนตอนนี้หนิ" 

พี่เจสสิก้านี่ปากแข็งเหมือนยูริเลยจริงๆ ปากบอกยังไม่มีอะไรไม่คิดอะไรแต่จริงๆ คงเริ่มคิดบ้างแล้วล่ะ ก็ตอนนี้พี่เจสสิก้าจะเรียนจบแล้วหนิอีกไม่นานก็คงเจอคนที่ใช่เองนั่นแหละเนอะ 



 

#ชานยอล 

ทั้งๆ ที่ผมบอกความรู้สึกทั้งหมดผ่านจูบนั่น และเธอก็ตอบสนองผมเป็นอย่างดี เธอรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกกับเธอ แต่ทำไมเธอต้องขอเวลาสำหรับคำตอบของผมด้วยนะ 

ผมรู้ว่ายูริเป็นคนที่อาจจะปากแข็งไปหน่อย แต่ความรู้สึกทั้งหมดของผมคือผมรักเธอมาก นับตั้งแต่ตอนที่ผมเห็นเธออยู่กับเพื่อนเก่า ตอนนั้นผมเข้าใจแล้วล่ะว่าความหึงและความรักมันเป็นแบบไหน ตลอดเวลาสามสัปดาห์ที่เราอยู่ด้วยกัน เธอไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นหรือ  

หรือว่าเธออาจจะยังไม่พร้อมสำหรับการที่จะมีความรัก หรือเพราะเธอคิดว่ามันเป็นพันธะหน้าที่ของครอบครัวที่เธอต้องทำ เธอเลยต้องขอเวลาอีกสักพัก 

แต่ไม่ว่าตอนนี้อะไรที่ผมต้องรอเพื่อเธอ ผมจะต่อไปเพื่อพิสูจน์ความมั่นคงในจิตใจที่ผมมีต่อเธอให้ได้ แม้จะมีผู้หญิงเข้ามาหาผมอย่างไม่ขาดสายก็ตามที... 

"มานั่งเครียดอะไรคนเดียวอีกล่ะ" คุณพ่อจับบ่าผมก่อนจะนั่งโซฟาข้างๆ 

"ก็เครียดเรื่องสาวอีกน่ะสิคุณ จนป่านนี้ความสัมพันธ์คืบหน้าหรือยังก็ไม่เห็นบอกเราเลย" คุุณแม่เดินเข้ามาบอก 

"อย่าให้มันช้านักล่ะ รีบพิสูจน์ให้เขาเห็นความจริงใจเลย" 

"ผมน่ะบอกรักเขาไปแล้ว แต่ดูเหมือนจะลังเลอยู่ คงเพราะตัวผมในอดีตที่ทำตัวไหลไปเรื่อยอ่ะมั้ง" ผมบอกพ่อแม่ 

"งั้นลูกก็ต้องรีบทำคะแนนแสดงความจริงใจให้เขาเห็นเลย ผู้หญิงอ่านะเขารักผู้ชายที่จริงใจกับเขาจริงๆ ถ้าลูกเลิกเจ้าชู้ซะอย่างรับรองหนูยูริไม่ปฏิเสธหรอก"แม่บอก 

งั้นผมต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เธอสารภาพรักออกมา คำๆนั้นคือคำตอบที่ผมเฝ้ารอจากเธอมาแสนนานเหลือเกิน 

มีอาต้องช่วยผมได้แน่นอน! 

 


 

จะว่าไปวันนี้ก็เป็นวันเกิดเขานี่นา... 

ที่จริงฉันก็ไม่ได้อะไรมากมายหรอก แต่ฉันก็อยากบอกผ่านความรู้สึกของฉันผ่านวันเกิดของเขาอย่างไรล่ะ ที่ฉันรู้ก็เพราะวันนี้เขาโทรมาบอกฉันล่ะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมฉันถึงดีใจเหมือนเป็นคนพิเศษของเขา ทำให้รู้สึกว่าเขาใส่ใจมากขนาดบอกวันเกิดให้ฉันรู้ 

คิดว่าฉันจะสารภาพรักในวันเกิดน่ะสิ! 

วันนี้ตั้งแต่ช่วงเช้าฉันลงทุนซื้อส่วนผสมและอุปกรณ์ทำขนมเค้กมาทำเองเลย คือ...ปกติฉันไม่ค่อยทำอาหารเองหรอกนะ แต่เค้กนี่ฉันตั้งใจทำสุดฝีมือเลยล่ะ เพื่อเขาโดยเฉพาะเลยนะงานนี้ 

"วันนี้คุณหนูลงมือทำเค้กเองเลยเหรอคะเนี่ย มีคนพิเศษหรือเปล่าคะ" หัวหน้าแม่ครัวแกล้งถามแซวฉัน 

"ไม่มีหรอกค่ะน้า ยูลก็แค่จะทำให้เพื่อนน่ะค่ะ" ว่าจบแล้วฉันก็ลงมืออบเค้กเข้าเตาอบทันที แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นฉันก็ได้ก้อนเค้กช็อกโกแลตก้อนเล็ก แต่ฝีมือฉันทำเองล้วนๆ แล้วก็บรรจงแต่งหน้าเค้กอย่างสวยงาม เขาอาจจะต้องอึ้งหรือดีใจเป็นแน่นอน 

 


ฉันได้ที่อยู่ห้องพักชานยอลมาจากคุณแม่ของเขา คุณน้าบอกว่าเขาจะพักอยู่ที่คอนโดหรูใจกลางเมือง ฉันนั่งแท็กซี่มาเองแทนการขับรถมาเพราะมันสะดวกกว่าที่จะต้องมาหาที่จอดรถเอง และฉันก็จะได้ชมทิวทัศน์ไปตลอดทาง คิดว่าจะเซอร์ไพรส์เขาแบบไหนดี 

รถแท็กซี่จอดที่หน้าคอนโด ฉันควักเงินจ่ายพอดีตามค่าโดยสารก่อนจะเดินไปหาประชาสัมพันธ์เพื่อถามถึงห้องพักของเขา 

ห้องพักของเขาอยู่ชั้นที่เจ็ดของคอนโดแห่งนี้ ฉันเดินตามหาหมายเลขห้องของเขา จนมาเจอห้องตรงกลางริมขวาสุด ก่อนจะตัดสินใจเคาะประตูเรียกเจ้าของห้อง 

ก๊อกๆ 

ฉันเคาะประตูสองถึงสามครั้ง รอประมาณสามนาทีเจ้าของห้องที่ฉันต้องการพบก็มาเปิดประตูรับฉัน พร้อมกับมองกล่องขนมที่ฉันทำ 

"วันเกิดนาย ไม่คิดจะชวนแขกเข้าไปหรือไง" ฉันแกล้งถามเขา  

"ก็ไม่คิดว่าเธอจะรู้เรื่องวันเกิดฉัน" เขายิ้มตอบ ก่อนจะฉวยโอกาสสวมกอดฉันจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ทำให้ฉันแอบเขินและตกใจเล็กๆ อยู่เหมือนกัน 

ฉันเองก็คิดถึงนายเหมือนกันนะ คิดถึงอ้อมกอดนี้จังเลย 

"คำตอบของเธอคือขนมเค้กงั้นหรอ" เค้ายิ้มกรุ้มกริ่มถาม ก่อนจะคลายอ้อมกอดออกให้ฉันเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ 

"ไม่รู้สินะ แค่เห็นว่าเป็นวันเกิดนายก็เลยทำขนมเค้กมาฝาก" ยูริบอก 

"งั้นก็ตอบตกลงเรื่องนั้นแล้วสิ" เขายิ้มถาม คิดจะรวบรัดกันเลยหรือไงเนี่ย! 

"..." 

แปะๆ 

ก่อนที่ฉันจะตอบอะไร เสียงปรบมือก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเราสองคน เผยให้เห็นใครอีกคนที่อยู่ร่วมห้องเดียวกับเขา ในสภาพชุดคลุมอาบน้ำเพียงผืนเดียว! 

เท่านี้ก็คงเดาได้ไม่ยากว่าความสัมพันธ์ทั้งคู่ถึงขั้นไหนแล้ว! 

ฉันผละตัวออกจากชานยอลอย่างรังเกียจ พร้อมกับมองผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาขวาง เธอคือ 'มีอา' ดาวคณะเศรษฐศาสตร์นั่นเอง เธอเดาไม่ยากว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง 

"แหม...เซอร์ไพรส์กันจังเลยนะคะ อุตส่าห์จะมาฉลองวันเกิด แต่ก็ช้ากว่าฉันตั้งหลายชั่วโมง" มีอาพูดเย้ยหยันฉันอย่างสะใจ 

คำพูดของหล่อนทำให้ฉันกำหมัดแน่น เจ็บใจที่เขาเคยบอกว่ารักฉันและทำกับฉันแบบนี้ และเจ็บใจที่ผู้หญิงของเขามาหยามหน้าฉัน 

"เธอ...!" ฉันชี้หน้าหล่อนอย่างโมโห 

"น่าจะดีใจมากกว่านะคะ ที่มีคนมาฉลองกับผู้ชายของเธอก่อนน่ะ หึๆ" 

"มีอา! กลับไปได้แล้ว" เขาออกคำสั่งต่อมีอา 

"หึ! ฉันเองก็ไม่อยากอยู่นานนักหรอก แต่เห็นยัยดาวคณะแพทย์ก็อดเยาะไม่ได้" 

"ยูริ มันไม่ใช่แบบนั้นนะ" ผมพูดกับเธอ แต่เธอกลับไม่ตอบผมเลย เธอเดินสุ่มสี่สุ่มห้าออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว 

ผมหันมามองมีอาอย่างขอบคุณที่เธอยอมทำตามแผนของผม ตอนนี้ผมก็เหลือแผนขั้นสุดท้ายล่ะ 

"ขอบใจเธอมากนะมีอา ที่อุตส่าห์ทำตามแผนของฉัน"  

"เออๆ ไม่เป็นไร เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ แต่นี่...รีบไปง้อแฟนนายเดี๋ยวนี้เลยนะ เดี๋ยวพาลเอาเรื่องฉันไปโพนทนาต่ออ่ะฉันเสียชื่อเลย" 

"ก็ยูริยังไม่ให้คำตอบนั้นแก่ฉันหนิ ฉันเลยต้องใช้วิธีนี้ล่ะ" 

"เออ แต่อย่าลืมบอกให้เข้าใจด้วยล่ะ ถ้าแฟนฉันรู้เข้าฉันตายเหมือนกันเพราะมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งเพ" 

"ได้ๆ เดี๋ยวบอกซูโฮซะหน่อย ว่าแกนี่ช่วยฉันเป็นครั้งที่สองล่ะ ฮี่ๆ" 

"เดี๋ยวแกตายแน่ถ้าบอกซูโฮอ่ะ หมอนั่นยิ่งหึงแรงอยู่ ฉันกลับก่อนล่ะ" 

อันที่จริงผมก็แค่นัดมีอาให้มาเจอผมตอนเช้าเท่านั้นเองแล้วเราก็ดำเนินแผนตามที่ผมวางเอาไว้ แต่ตอนนี้เธอน่าจะโกรธหนักแฮะ แต่ก็เป็นโอกาสดีที่ผมจะรู้ถึงความในใจของเธอเสียที 

แต่ผมก็ต้องไปง้อเธอบ้างล่ะ ท่าจะง้อยากเหมือนกันนะเนี่ย! 



#จากที่ชานยอลเคยโดนเค้าง้องอน คราวนี้เป็นฝ่ายง้อพี่ยูลบ้างละ555 อีกไม่กี่ตอนก็จบแล้วจ้า รับรองว่ามีสเปเชี่ยลแน่นอน แค่คนที่เม้นครบนะคะ จะได้สเปเชี่ยลไป

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #330 Kwon Yuri Sowon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 20:38
    อย่าเล่นตัวมากสิพี่ยูล เดี๋ยวไม่มีสามีหรอก
    #330
    0
  2. #283 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 21:20
    ชานยอล เอาใจช่วยอยู่นะสู้ๆ ง้อให้สำเร็จนะ
    #283
    0
  3. #243 min_yul (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 10:33
    ไปง้อเลยยยยย พี่ยูลเข้าใจผิดแล้ววว เค้าจะรอน้าาา
    #243
    0
  4. #237 Karie ฟรุ้งฟริ้ง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 20:24
    อ้ากกกกก ชานแกทำไรของแกกกกกก ยูลงอนเลยยยยยยย
    #237
    0
  5. #236 LUVs. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 22:51
    มาต่อเร็วๆ
    #236
    0
  6. #235 nannan3003 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 22:40
    รอค่ะ. ง้อยูลให้ได้นะชานสุ้ๆ
    #235
    0