[Yaoi] DON'T HIDE ME ซ่อนรัก ลวงร้าย

ตอนที่ 5 : Ep.05::วิธีการจีบขั้นที่หนึ่งคือสบตา ว่าแต่...ซ่าส์ทำผิดพลาดตรงไหนกัน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,137 ครั้ง
    26 เม.ย. 63

 

 

 

Ep.05

:: วิธีการจีบขั้นที่หนึ่งคือสบตา ว่าแต่...ซ่าส์ทำผิดพลาดตรงไหนกัน! ::

 

 

 

ผมยืนจ้องตากับไดร์วูล์ฟนิ่ง ก่อนจะเผลอก้าวถอยหลังหลบอีกฝ่ายยามเมื่อรังสีอันตรายแผ่กระจายไปรอบด้าน กะพริบตาได้สติอีกครั้งก็ตอนร่างสูงกำลังเดินผ่านหน้า ฉับพลันนั้นร่างกายไปไวกว่าสมอง...ผมคว้ามือเขาไว้ตามสัญชาตญาณ ก่อนจะถูกชายซึ่งไม่ชื่นชอบให้ผู้อื่นแตะต้องตัวตะครุบเข้าให้

 

อย่าเรียกว่าตะครุบเลย เรียกว่าผมโดนผลักใส่กำแพงแบบเต็มแรงเสียยังดีกว่า

 

พลั่ก!

 

“โอ๊ย!” เจ็บนะเว้ย แค่แตะมือวินาทีเดียวเองนะ ทีเมื่อคืนที่ผมเผลอจูบเขาตอนไร้สติยังไม่เห็นโดนทำอะไรรุนแรงเลย แต่เอ๊ะ...ผมก็โดนเหวี่ยงกระแทกอ่างอาบน้ำนี่หว่า

 

ช่างเถอะ ต้องรีบเคลียร์สถานการณ์ตรงหน้าก่อน ไดร์วูล์ฟมองผมตาเขียวปั๊ดแล้ว

 

“เรา...เราแค่อยากจะขอบคุณ”

 

พอโดนจ้องในระยะประชิดแบบนี้มันก็อดที่จะประหม่าไม่ได้ ผมเริ่มเข้าใจความรู้สึกของสาวๆ เวลามองพ่อหมาป่าแล้ว เพียงแค่เขาปรายตามองมา...คนถูกมองอย่างผมก็รู้สึกคล้ายกับจะหลอมละลายกลายเป็นของเหลวยังไงก็ไม่รู้

 

อาจฟังดูเว่อร์...แต่ไดร์วูล์ฟทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ กับคนอื่นก็คงคิดเช่นเดียวกัน

 

“เรื่องเมื่อคืน...ขอบคุณที่ช่วยเราไว้”

 

“....”

 

“แล้วก็ขอโทษนะครับ ที่เราเผลอทำรุ่มร่ามใส่” ผมเม้มปาก นึกถึงฉากที่เผลอไปจูบใครอีกคนก็พลันอับอายจนหน้าร้อนผ่าว แก้มซับสีแดงระเรื่อ

 

“กองไว้ตรงนั้น...”

 

“....?”

 

“แล้วอย่ามายุ่งกับกูอีก”

 

แผ่นหลังกว้างทิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ ในขณะที่ผมยืนนิ่งอยู่ตรงจุดเดิม ยังไม่ทันได้เริ่มก็ถูกปฏิเสธซะแล้ว แต่คิดหรอว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้ผมสลดได้

 

ผมเชื่อว่าไม่มีใครทำให้ไดร์วูล์ฟใจดีด้วยได้หรอก...ไม่แปลกที่อีกฝ่ายจะเฉยชาใส่ผมเฉกเช่นคนอื่นๆ

 

ดังนั้นต้องสู้ให้ตายกันไปข้างแล้ว!

 

 

ผมไม่คิดเลยว่าการชื่นชอบใครสักคน จะทำให้ตัวเองมีพฤติกรรมแปลกประหลาดไป...

 

ผมเริ่มสะกดรอยตามไดร์วูล์ฟ กระทั่งรู้ว่าเขาไปหา ‘ลัค’ ลูกหมาป่าที่หลังโรงเรียนเกือบทุกวัน ตอนเผลอตัวก็มักจ้องมองอีกฝ่ายบ่อยๆ ยิ่งตอนนั่งข้างกันในห้องเรียน ใจผมมักเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

 

เรื่องที่เหนือความคาดหมายกว่านั้นคือพ่อหมาป่าชอบไปนั่งในร้านกาแฟ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ทำให้ผมเสียเงินไปกับค่าไอติมบ่อยครั้ง ถามว่าทำไมถึงเสียเงินกับค่าไอติมน่ะหรอ? ก็คือร้านไอติมอยู่ข้างร้านกาแฟไง เลยไปนั่งในร้านไอติมเพื่อความแนบเนียนในการแอบสะกดรอยตาม ขืนไปนั่งในร้านกาแฟ...ไดร์วูล์ฟคงจะรู้ตัวกันพอดี

 

แล้วคิดหรอครับว่านั่งอยู่ในร้านของโปรดทั้งที ผมจะไม่สั่งไอติมมากินเลย?

 

เสียเงินไปกับร้านไอติมหนักมากจนแทบจะร้องไห้! ผมว่าผมต้องเปลี่ยนแผน ไม่งั้นพวกแฝดต้องสงสัยแน่ว่าเงินผมหายไปไหนเยอะนัก

 

กลับมาที่ปัจจุบันกันดีกว่า ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในห้องของราชา..เปล่าครับ ไม่ใช่ห้องของไดร์วูลฟ์ แต่เป็นห้องราชาตะวันตกซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของหอตะวันตก ทั้งชั้นแบ่งเป็นสองห้อง มีประตูเชื่อมต่อถึงกันได้ เพิ่งถูกสร้างเสร็จเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง พวกแฝดเลยลากผมมาเยี่ยมชมห้องซะเลย

 

ถามน้องก่อนว่าอยากมาไหม? น้องจะเอาเวลาไปตามผู้เว้ย!

 

ตายๆ อดรู้เลยว่าวันนี้ไดร์วูล์ฟจะไปไหนมาไหนบ้าง ผมนั่งหน้าหงิกอยู่ในห้อง ท่ามกลางวงล้อมของพวกพี่ชายทั้งสองที่ดูจะไม่รับรู้ถึงความกระวนกระวายของน้องชายคนนี้เลยสักนิด

 

สุดท้ายผมก็ทนอาการร้อนรุ่มในอกไม่ไหว ลุกยืนขึ้นแล้วเดินไปทางประตูห้อง คือผมว่าตัวเองชักโรคจิตตามพี่ชายขึ้นไปทุกวันๆ แล้ว มีอย่างที่ไหนตามผู้ชายต้อยๆ แม้จะแอบตามแบบลับๆ ก็เถอะ

 

“ไปไหน” อัคนีเอ่ยถาม พลางหรี่ตาลงอย่างจับผิด ในขณะที่อัคคีนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ทว่าดวงตาคมดุกลับตวัดมองผมอย่างฉับพลัน

 

“ก...ก็ไปร้านไอติมไงนิค ที่ซ่าส์บอกจะไปเมื่อวานอ่ะ” รีบแถจนลิ้นพันกัน ดีนะเคยบอกเรื่องร้านไอติมกับพวกมันไว้

 

“เดี๋ยวไปด้วย” อัคนีเอ่ยพลางทำท่าจะลุกเดินตาม

 

“ไม่ต้อง! ซ่าส์ไปแป๊บเดียว”

 

คือจะไปส่องผู้ชายที่ร้านกาแฟข้างร้านไอติม ถ้าอัคนีไปด้วยผมจะได้ส่องไหม? โปรดเข้าใจกูด้วยครับพี่

 

“เดี๋ยวนี้ขึ้นเสียง?”

 

ง่ะ นี่พี่หรือพ่อ ดุแบบนี้ไง น้องถึงไม่มีแฟนสักที!

 

“นะนิคนะ ให้ซ่าส์ไปเองเถอะ ข้างนอกอากาศมันร้อนมาก นิคต้องหัวเสียตามแน่ๆ ซ่าส์ไปแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับมาเลย...นะครับ”

 

เจอลูกอ้อนพร้อมดวงตาเปล่งประกายวิ้งๆ เข้าไป คิดว่าพวกพี่ติดน้องทั้งสองคนจะเป็นยังไง...พ่ายแพ้ไปสิครับงานนี้ สุดท้ายผมก็ได้ออกมาข้างนอกโดยไร้วี่แววฝาแฝดตามรังควาน

 

ต่อให้อาจมีสายสืบของพวกพี่ชายติดตาม แต่พวกนั้นไม่มีวันได้ล่วงรู้หรอก...ว่าเป้าหมายของผมไม่ใช่แค่มากินไอติม!

 

ผมเข้ามานั่งในร้าน แอบชำเลืองมองร้านข้างๆ ผ่านกระจกสีใสแบบผ่านๆ ไดร์วูล์ฟมาแล้ว...เวลาเดิมเป๊ะ นั่นคือห้าโมงเย็น ไม่ว่าจะมีเรียนหรือไม่ก็ตาม เขามักมาในเวลานี้ประจำ

 

ผมตักไอติมขึ้นกิน รอเวลาจนกระทั่งอีกฝ่ายดื่มกาแฟเสร็จแล้วออกจากร้าน สักพักจึงลุกตามแล้วแสร้งเดินเล่นตามทางไปเรื่อย หางตาก็ปรายมองเงาดำวูบไหวทางเบื้องหลัง

 

คนของพี่ชายฝาแฝดนี่ไม่เนียนเอาซะเลย จะแอบตามดูผมก็ทำให้มันไร้พิรุธหน่อยไม่ได้หรือไงกัน เผลอถอนหายใจอย่างปลงตกพลางก้าวเท้าเดินเร็วขึ้น จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นวิ่งเข้าซอกตึกลัดเลาะซ้ายขวาจนสลัดผู้ติดตามทางเบื้องหลังได้ในที่สุด

 

ขอโทษด้วยแล้วกันนะครับ แต่ซ่าส์ไม่ชอบให้ใครมาตามดูตัวเองหรอกนะ ซ่าส์ชอบตามดูคนอื่นมากกว่า โดยเฉพาะถ้าคนๆ นั้นเป็นไดร์วูล์ฟ!

 

ป่าหลังโรงเรียนเป็นจุดหมายปลายทางของผม สอดส่องสายตาหาไม่นานก็เจอพ่อหมาป่านั่งพิงต้นไม้อยู่ โดยมีลูกหมาป่านอนหมอบอยู่ข้างๆ มันกระดิกหูทำจมูกฟุดฟิด แล้วเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลันเมื่อผมก้าวเข้าไปใกล้

 

“บ๊อก!”

 

“ไง เจ้าตัวเล็ก” เจ้าลัคกระโดดดีใจไปรอบๆ ตัวผม มันแทบจะตะกายขากางเกงเมื่อได้กลิ่นขนม ใช่ครับ ผมซื้อขนมปังจากร้านไอติมมาให้มันนั่นเอง จมูกดีจริงๆ เลย ตัวก็แค่นี้ อยากกินขนมปังไม่ปานว่าตัวเองเป็นหมาบ้านเชียวนะ

 

“มาทำไม...” เสียงพ่อหมาป่าลอยแว่วมาตามสายลม ผมเหลือบมองเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะวกสายตากลับมาเมื่อสัมผัสได้ว่าตัวเองใจเต้นแรงไปหนึ่งจังหวะ

 

“มาหาลัคครับ” พูดชื่อลูกหมาป่า แต่ในใจคือ มาหา‘รัก’ นะครับบอกเลย

 

แสนซ่าส์ ทำไมนับวันมึงถึงเริ่มแรดงี้วะ!

 

“ลัค”

 

สุ้มเสียงทุ้มเย็นเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำเอาลูกหมาป่าสะดุ้งโหยงรีบคายขนมปังออกจากปากคล้ายเผลอกระทำความผิด มันมองขนมปังตาปรอย ก่อนจะตัดสินใจหันหลังวิ่งกลับไปหาผู้เป็นนายอย่างรวดเร็ว

 

“ห้ามกินของจากคนแปลกหน้า...”

 

“หงิง...” ลูกหมาป่าครางหงิงคล้ายรับรู้ความผิด ขนนุ่มฟูสั่นเทาราวกับหวาดกลัวยามมือหนาลูบลงบนหัวกลมมนครั้งหนึ่ง

 

“เด็กไม่ดี...”

 

ทั้งดวงตาเย็นชาซึ่งฉายประกายวาบยามกดลงมองลูกหมาป่า และริมฝีปากสีซีดเรียบตึงราวกับกำลังไม่พึงพอใจ ประกอบกับสุ้มเสียงเย็นยะเยือกน่าหวาดผวา ไม่ได้ทำให้ผมสั่นสะท้านตามเลยสักนิด

 

ผมเห็นอีกมุมหนึ่งของไดร์วูล์ฟเข้าแล้ว ใจที่เต้นแรงพลันเต้นไม่เป็นจังหวะหนักกว่าเก่า...ภาพของพ่อหมาป่าที่ดูหวงลูกหมาป่า และคำว่า‘เด็กไม่ดี’ มันดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหู

 

จะผิดไหมถ้าผมอยากโดน‘ดุ’ แบบลูกหมาป่าบ้าง แม่งเอ๊ย ใจจะวายแล้ว! ใจบางมากตอนนี้ ทำไมผมไม่เกิดมาเป็นลูกหมาป่าให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยวะ

 

ไดร์วูล์ฟเหลือบหางตามามองผมอย่างดุดัน เป็นเชิงไล่ให้ออกไปจากที่นี่ซะ แต่ช้าก่อน...เรื่องอะไรผมจะไปง่ายๆ กันเล่า มาทำให้ผมหน้าแดงและดาเมจกับคำว่า‘เด็กไม่ดี’ แบบนี้ คุณต้องรับผิดชอบกันหน่อยสิครับ

 

“ขนมปังนี่ไม่มีพิษหรอกครับ เราซื้อมาจากร้านไอติมข้างๆ กับร้านที่คุณไปนั่งกินกาแฟนั่นแหละ...อุ๊บ!”

 

ชิบหาย...เผลอหลุดปากบอกแบบนี้ก็ได้เรอะ!

 

ผมพลันทำหน้ากระอักกระอวนเมื่อไดร์วูล์ฟจ้องมองมาเขม็ง ในใจคือหวีดร้องกับความโป๊ะแตกของตัวเองหนักมาก ฮือ แบบนี้คราวหน้าจะแอบตามไปดูที่ร้านกาแฟก็ยากแล้วสิ พ่อหมาป่าต้องนึกสงสัยผมแน่ๆ อุตส่าห์มีสกิลติดตามขั้นเทพแล้วเชียว!

 

ผมลดมือที่ตะครุบปากของตัวเองลงพลางยกยิ้มแหย ปรับสีหน้าท่าทางให้ดูเป็นปกติที่สุดก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงละมุนละม่อม

 

“วันนี้...เราเห็นคุณที่ร้านกาแฟพอดีครับ”

 

ไม่ได้โกหกนะ ก็ซ่าส์เห็นพ่อหมาป่าที่ร้านกาแฟจริงๆ นี่นา แค่ยังบอกไม่หมดว่าเห็นมาหลายวัน ติดตามมาหลายครั้งแล้วเท่านั้นเอง!

 

ผมจ้องตาไดร์วูล์ฟนิ่งเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือให้เรื่องที่เพิ่งแถไป ดวงตาสีเทาซีดคล้ายมีประกายเย็นชาวาบผ่าน ทำให้คนถูกมองรู้สึกหนาวเหน็บราวกับยืนอยู่ท่ามกลางหิมะในเหมันตฤดู

 

อา...ผมเพิ่งรู้ตัวว่าชอบไปหมดเลย ทั้งคิ้ว ตา จมูก ปาก เส้นผม และนิสัยใจคอของคนตรงหน้า แม้จะเพิ่งรู้จักกัน ทว่าผมสัมผัสได้ว่าเขาคือคนที่ตามหา คนที่ผมอยากอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่ใช่คนดีก็ตาม

 

แต่มนุษย์ก็เป็นแบบนี้ ต่างมีด้านมืดกันทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับว่ามากหรือน้อย

 

ผมไปค้นหาวิธีจีบมาแล้ว ไม่ว่าจากในหนังสือหรืออินเตอร์เน็ต ขั้นแรกของการจีบ คือ‘สบตา’ ไม่ใช่เพราะดวงตาเป็นหน้าต่างของดวงใจ แต่การที่เราสบตากับใครสักคนบ่อยๆ จะทำให้เขาล่วงรู้ในสักวันหนึ่งว่าเรา‘แอบชอบ’ อยู่

 

จะสำเร็จไหมนะ ชักตื่นเต้นแล้วสิ!

 

ผมพยายามไม่หลบตาไดร์วูล์ฟทั้งที่ในใจเริ่มไม่ไหวแล้ว คนอะไรตาดุโคตรพ่อโคตรแม่ ยิ่งอีกฝ่ายมีกลิ่นอายเหมือนสัตว์ป่าดุร้าย ยิ่งทำให้ไม่กล้าแข็งข้อด้วยเข้าไปใหญ่

 

ฮึ้บ สู้ซะซ่าส์ เป็นถึงแฝดคนเล็กของตระกูลมังกรเชียวนะ จะยอมง่ายๆ ได้ยังไง!

 

จีบผู้ชายติดคราวนี้ แม่แสบต้องภูมิใจแหงๆ ส่วนพ่อกัลป์...รายนั้นเอาไว้บอกหลังสุดจะดีกว่า

 

“อย่ามาที่นี่อีก...”

 

สุดท้ายไดร์วูล์ฟก็เป็นฝ่ายเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงชวนหลอน ลูกหมาป่านอนเคียงข้างเขาอยู่เช่นเดิม ดวงตากลมเล็กของมันเหลือบมองขนมปังอย่างเศร้าสร้อย

 

โธ่...ช่างน่าสงสาร โดนพ่อสั่งห้ามไม่ให้กินสินะครับ เชื่อเถอะว่าลับหลังไดร์วูล์ฟ ขนมปังที่วางเรียงอยู่ในกล่องเป็นอย่างดีต้องหมดเกลี้ยงไม่เหลือซากแน่ๆ

 

“คุณห้ามเราไม่ได้หรอก” ผมเอ่ยบอกอย่างดื้อดึง ริมฝีปากก็ขยับยกยิ้มหวาน

 

“....”

 

“เราจะมาครับ”

 

ไม่ได้มาหาแค่ลูกหมาป่า แต่ซ่าส์มาหาพ่อหมาป่าด้วยต่างหาก!

 

“งั้นหรอกหรอ...”

 

ไดร์วูล์ฟรับคำในลำคอ คล้ายไม่ได้ทุกข์ร้อนกับความดื้อรั้นของผมแม้แต่นิด เขายืดตัวขึ้นนั่งหลังตรง ก่อนจะมองมาด้วยแววตาดั่งสัตว์ร้ายที่พร้อมจะปลิดชีพเหยื่อ คิดดูว่าลัคซึ่งนอนหมอบอยู่ข้างๆ ยังแอบขยับถอยห่างคล้ายสัมผัสได้ถึงรังสีอันตราย

 

“ก่อนจะเถียงกู...”

 

“อึ่ก...!”

 

ไวมาก...ครั้งนี้ผมโดนพ่อหมาป่าจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงกำยำประชิดเข้าหาพร้อมมือหนาคล้ายคีมเหล็กบีบลงมาบนลำคอราวกับตั้งใจจะลิดรอนลมหายใจกันจริงๆ

 

“เตรียมตัวตายแล้วหรือยัง...?”

 

 

 

 

 

Loading 50%

 

 

 

 

 

ทั้งที่วิธีจีบขั้นแรกคือการสบตาแท้ๆ ผมทำผิดพลาดไปตอนไหนกัน!

 

แม้จะต่อล้อต่อเถียงด้วยนิดหน่อย แต่ไม่น่าทำให้แผนการจีบล่มได้ คิดแล้วก็แอบเหงื่อตก หนทางเข้าใกล้คนตรงหน้าคงยุ่งยากน่าดู ทว่าก่อนอื่น...เอามือออกไปจากคอผมสักทีเถอะ เกิดมันเป็นรอยแดงแล้วฝาแฝดมาเห็นต้องมีเรื่องแน่ๆ จะเอาออกเองก็ไม่ได้อีก บ้าชิบ! เขาอยู่ประชิดตัวผมเกินไป ถ้ามีช่องว่างสักนิดนึงก็คงดี

 

“บ๊อก!”

 

ลูกหมาป่าเห่าเสียงดังแล้ววิ่งไปมารอบๆ ตัว เหมือนมันจะกลัวผมตายยังไงยังงั้น ซึ่งได้ผล...เพราะพ่อหมาป่าเองก็เหลือบตาลงมองลูกของเขาจังหวะหนึ่ง

 

พลั่ก!

 

ผมกระชากมืออีกฝ่ายออกก่อนจะถอยกรูดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หอบเอาอากาศเข้าปอดหน้าดำหน้าแดง ถ้าไม่ติดว่าไดร์วูล์ฟให้ความสนใจกับลูกหมาป่า...ผมคงรอดยากกว่านี้แน่

 

บางทีอาจเป็นเขาเองที่ตั้งใจปล่อยมือจากผม เพราะอีกฝ่ายทำเพียงยืนนิ่งมองมา ไม่มีท่าทีจะเข้ามาทำร้ายกันอีก

 

หรือนี่เป็นเพียง‘การเตือน’ ไม่ให้ผมเข้าไปยุ่มย่ามด้วยกันนะ

 

“อย่ามายุ่งกับกูอีก”

 

นั่นปะไร ทีซื้อหวยดันไม่เคยถูก!

 

“อาทิตย์หน้า...มีสอบยิงปืน”

 

“....”

 

“ถ้าเราชนะคุณได้ ขอเข้าใกล้คุณได้ไหมครับ”

 

ไดร์วูล์ฟเลิกคิ้วมองมาเสี้ยววินาทีหนึ่งคล้ายไม่คาดคิดว่าผมจะพูดแบบนี้ จะมีคนดีๆ ที่ไหนท้าทายชายซึ่งเป็นถึงหัวหน้าตระกูลมาเฟียด้วยการแข่งยิงปืนบ้าง

 

แค่มองดูก็รู้แล้วว่าฝ่ายไหนจะแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม...

 

แต่ก็ไม่เสมอไปหรอก จริงไหม? คนเราไม่ควรดูถูกคนอื่นเพียงเพราะรูปร่างหน้าตาหรือระดับชนชั้น ถ้าไม่มั่นใจจริง ผมจะท้าทายเขาได้ยังไง

 

“มั่นใจ...ว่าจะชนะ?”

 

นับเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแววปรามาสฉายวาบภายในดวงตาสีเทาซีด ร่างสูงกำยำก้าวเท้าเข้ามาใกล้อย่างเชื่องช้า ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ร้ายที่คืบคลานเข้าประชิดเหยื่อ

 

“ไม่ลองก็ไม่รู้ จริงไหมครับ”

 

“ทำไมถึงอยากยุ่งกับกูนัก...”

 

จะให้บอกว่ากำลังจีบอยู่มันก็กระอักกระอวนเกินไป คนที่ไม่เคยจีบใครอย่างผม...อยู่ดีๆ ก็พลันรู้สึกน้ำท่วมปากขึ้นมาเมื่อเจอคำถามข้างต้น

 

ก็แค่‘อยากอยู่ใกล้’ จะมีเหตุผลอะไรนอกเหนือจากนั้นอีกหรอ

 

“เราอยากเป็นเพื่อน...”

 

อ่ะ ล่าสุดมอบเฟรนด์โซนให้คนที่แอบชอบแล้ว แสนซ่าส์...ทำไมมึงปากแข็งขนาดนี้วะ!

 

“กูไม่เป็นเพื่อนกับศัตรู”

 

จ้ะพ่อ ผมนี่ถึงกับอึ้งไปเลย ทำไมไดร์วูล์ฟถึงมองผมเป็นศัตรูล่ะ? ผมไปทำให้เขาเกลียดขี้หน้าตอนไหนกัน

 

แต่ไม่เป็นเพื่อนนี่...คืออยากเป็นแฟนใช่ไหม บ้าจริง! เขินนะเว้ย เดี๋ยวๆ พักก่อน รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังละเมอไปไกลมาก

 

“ทำไม...”

 

ผมเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ ทว่ากลับได้รับเพียงความเงียบตอบกลับมา อีกฝ่ายโน้มตัวเข้ามาใกล้จนผมได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ใจเต้นผิดไปจังหวะหนึ่งตอนมือหนาเอื้อมมา...ก่อนจะลดลงไปคว้าลูกหมาป่าซึ่งนั่งนิ่งอยู่ข้างเท้าผมขึ้นอุ้ม

 

คิดดูเถอะครับ คำถามของผมสำคัญน้อยกว่าเจ้าลัคที่กำลังนั่งทำหน้าตาบ๊องแบ๊วอีก อยากจะพ่นไฟ! เพราะเป็นเจ้าลัคหรอกนะผมถึงให้อภัยการเมินในครั้งนี้ คราวหน้าอย่าหวังว่าจะได้เมินผมอีกเชียว

 

สักวันเถอะ...ไม่มีแสนซ่าส์อยู่ในสายตาแล้วจะรู้สึก!

 

อะไรนะ? ผมไม่ได้สำคัญตัวผิดสักหน่อย เขาเรียกว่ามั่นใจในตัวเองต่างหาก

 

“ช่างเถอะ เอาเป็นว่าถ้าเราชนะ คุณต้องยอมให้เราเป็นเพื่อนนะครับ” ตอนนี้ขีดเส้นเฟรนด์โซนไปก่อน เดี๋ยวต่อไปค่อยหลัวโซน—แค่ก ทำไมมึงทำตัวแรงแบบนี้วะซ่าส์!

 

“ไร้สาระ...”

 

ไดร์วูล์ฟพึมพำเสียงทุ้มห้วน ไอเย็นยะเยือกในแววตาอีกฝ่ายบ่งบอกว่าไม่คิดจะเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ ถ้าผมเข้าใกล้เขาเมื่อไหร่ ก็แค่กำจัดไปให้พ้นทาง...แค่นั้น

 

“คุณไม่กล้าแข่งกับเราสินะครับ” ผมช้อนตามองพ่อหมาป่า พลางยกยิ้มมุมปากที่คิดว่าคงแลดูกวนประสาทต่อผู้พบเห็นไม่น้อย

 

ไดร์วูล์ฟมองผมนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนนัยน์ตาสีเทาซีดจะหลุบลงมองเจ้าลัคซึ่งกำลังหลับตาพริ้มในอ้อมอก ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยลงบนขนนุ่มฟูของลูกหมาป่าอย่างเชื่องช้า สร้างความรู้สึกจั๊กจี้หัวใจไม่น้อย อยู่ดีๆ ก็ดันอยากโดนลูบแบบนั้นบ้าง นี่ผมเป็นบ้าไปแล้วหรอวะ!

 

แต่แล้วความเคลิบเคลิ้มก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกหนาวเหน็บเมื่อดวงตาคู่เดิมวกกลับมามองสบตาอีกครั้ง กลิ่นอายดุดันชวนหวาดผวาแผ่ซ่านกระจายรอบด้าน พร้อมถ้อยคำที่ทำเอาผมแทบล้มทั้งยืน

 

“งั้นถ้าแพ้...ก็เตรียมตัวตายซะ”

 

นั่นคือคำขู่ใช่หรือเปล่า ฮือ ทำไมกร๊าวใจเบอร์นี้!

 

เดี๋ยวนะ ผมไม่ควรตื่นเต้นสิ ผมต้องกลัวหรือเปล่า? แต่มันอดไม่ได้จริงๆ ดวงตาคู่ดุนั่นมีดาเมจรุนแรงมาก ผมจินตนาการไปร้อยแปดพันเก้าแล้ว แม่ครับ ซ่าส์จะเอาคนนี้!

 

หลังโดนขู่ฆ่าผมก็ถอยทัพกลับมาที่หอ มานอนควงปืนเล่นไปพลางๆ ก่อนจะพลิกตัวไปมาเพราะนอนไม่หลับ จะไปซ้อมยิงปืนก็ขี้เกียจอีก

 

บนเกาะนี้อนุญาตให้นักเรียนพกพาอาวุธได้ แต่ห้ามทำร้ายกันถึงตายก็แค่นั้น...ที่ให้พกอาวุธ เหตุผลหนึ่งก็เพราะไว้ใช้ในการสอบภาคปฏิบัติต่างๆ เนี่ยแหละ

 

การสอบ...แน่นอนว่าทุกคน ทุกห้อง สอบรวมกัน

 

จะชนะไดร์วูล์ฟไหมนะ คิดพลางหยิบปืนคู่ใจขึ้นมามองดู ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ถือว่าผมทำเต็มที่แล้ว!

 

 

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก...

 

ใกล้ถึงเวลาสอบยิงปืนแล้ว เหล่านักเรียนต่างเดิมพันกันอย่างลับๆ ว่าปีนี้ใครจะได้คะแนนสูงสุด วันนี้เป็นวันแรกที่ได้เห็นราชินีทิศเหนือ และราชินีทิศใต้อย่างชัดเจนถนัดตา

 

ผมจะไม่เพ่งเล็งพวกเธอเลย ถ้าหนึ่งในนั้นไม่จ้องมองพ่อหมาป่าจนออกนอกหน้า คนแอบชอบด้วยกันมันก็รู้แหละครับ เฮ้อ ขนาดน่ากลัวเบอร์นี้ยังฮอต แล้วถ้ายกยิ้มอย่างเป็นมิตรสักครั้งหนึ่ง เขาจะไม่ตกผู้หญิงได้ทั่วโรงเรียนเลยหรอ

 

กระทั่งตอนนี้ผมยังไม่มั่นใจเลยว่าผู้หญิงกว่าครึ่งถูกเขาตกไปแล้วหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ...ฝาแฝดของผมก็ฮอตพอๆ กัน สาวสวยนี่เหลียวมองกันให้ควั่ก

 

ชักเริ่มเบื่อ ทำไมไม่มีผู้หญิงมาสนใจผมบ้าง มีแต่สายตาของพวกตัวผู้ด้วยกันที่จ้องมองมาเป็นระยะๆ ถ้าไม่ติดว่าพวกแฝดต้องไปเข้าแถวเรียงคิวสอบยิงปืนคนละสถานที่กัน คงเกิดเรื่องยุ่งยากแหงๆ

 

เมื่อไม่นานมานี้ ทางโรงเรียนมีเงินเหลือพอจนทำสนามยิงปืนเพิ่มขึ้นอีกแห่ง เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาจึงแบ่งคนไปสอบอีกสนามหนึ่ง ซึ่งพี่ชายฝาแฝดก็ถูกแยกจากผมไปสอบยังที่แห่งนั้นนั่นเอง

 

ผมอ้าปากหาวหวอด ก่อนจะมองแผ่นหลังกว้างทางด้านหน้าตาปรอย เพราะเลขที่ของไดร์วูล์ฟดันอยู่ติดกับผมพอดี เขาเลยยืนตะหง่านเข้าแถวอยู่เบื้องหน้า เสียงซุบซิบรอบด้านนี่มีมาให้แซ่ด อารมณ์แบบโดนจับตามองยิ่งกว่าดารานักร้องที่ดังข้ามทวีปเสียอีก

 

“ไดร์วูล์ฟ...ไดร์วูล์ฟตัวเป็นๆ กรี๊ดดด”

“ฉันเรียนคนละห้องกับเขา แบบหาตัวยากมาก ฮื่อ ตัวจริงโคตรหล่อ ถ้าหาลูกเขยแบบเขาเข้าบ้านได้พ่อคงภูมิใจ”

“ใช่ว่าใครจะได้เป็นสะใภ้ตระกูลวูล์ฟง่ายๆ สักหน่อย นั่นมันตระกูลใหญ่ที่ครอบครองอำนาจมากที่สุดทางฝั่งตะวันตกของซีกโลกเชียวนะ แกเพ้อฝันมากไปแล้ว!”

“หล่อจริง แต่ได้ข่าวว่าเขาไม่สนใจใครเลย กระทั่งผู้หญิงที่ทางตระกูลอื่นส่งไปให้ยังเกือบตาย มากสุดคงเป็นได้แค่คู่นอน แถมสภาพตอนกลับมายังไม่มีใครดูดีเลยสักคน”

“น่ากลัวจัง...แต่ฉันก็ยังหวีดเขาอยู่ดีอ่ะแก เห็นคะแนนสอบภาคทฤษฎีครั้งแรกนั่นหรือยัง ไม่รู้สมองทำมาจากอะไร ได้คะแนนเต็มทุกข้อ สมแล้วที่เป็นผู้นำตระกูลตั้งแต่อายุยังน้อย ไหนจะเป็นราชาหอตะวันออกอีก”

 

คะแนนสอบภาคทฤษฎี? อา...เรื่องนั้นผมไม่เถียง ไดร์วูล์ฟฉลาดจริง ตอนคะแนนออกเมื่อวันก่อนผมยังทึ่งเลย ทั้งที่ข้อสอบยากมากจนแทบจะฉีกกระดาษขยำๆ แล้วยัดใส่ปากแท้ๆ ทว่าพ่อหมาป่าดันทำได้คะแนนเต็ม

 

ตอนเรียนก็ไม่ค่อยตั้งใจฟังอาจารย์สอน...ชอบทำตาลอยมองนกมองไม้นอกหน้าต่างไปเรื่อย แต่ดันได้คะแนนเต็มนี่มันสุดจะบรรยายจริงๆ

 

ให้ตายเถอะครับ แสนซ่าส์อยากจะร่ำไห้! อ้อ ไม่ต้องถามถึงคะแนนผมหรอก ผ่านครึ่งมาได้ก็บุญแล้ว!

 

“สวยชิบหาย...คนอะไรวะ” ผมมองตามสายตาของพวกผู้ชายที่จ้องมองมา ก่อนจะหันหลังกลับไปมองผู้หญิงซึ่งน่าจะเป็นเป้าสายตา เพราะเธอยืนตรงกับตำแหน่งของผมพอดี

 

ก็สวยดีนะครับ แต่ไม่ใช่สเปคผมอ่ะ ทุกวันนี้ในใจก็มีแต่พ่อหมาป่า ไม่เหลือที่ว่างไว้ให้ใครแล้ว ฮิ้ว!

 

“ดอกไม้ต้องห้าม...ตอนแรกกูยังคิดว่าคำนี้แม่งโคตรนิยายน้ำเน่า แต่มาเห็นแล้วถึงรู้ว่าไม่ค่อยเกินจริงเท่าไหร่”

“เมื่อกี้มองมาด้วยว่ะ ตาโคตรหวาน แม่งทำไมไม่เกิดเป็นผู้หญิงให้รู้แล้วรู้รอด คิดดูว่ามองผู้หญิงกูยังไม่รู้สึกเจริญหูเจริญตาเท่านี้”

“ผู้ชายกูก็ไม่เกี่ยงหรอก แต่พี่มันดุ...พวกแฝดที่เป็นราชาน่ะ ครั้งก่อนตอนเดวิดแม่งเกิดหน้ามืดอยากเด็ดดอกไม้ ก็โดนหิ้วไปแล้วไง หายต๋อมไปจากโรงเรียนเลย ไม่รู้ตายไปแล้วหรือยัง”

“หรอวะ น่าสนใจดีนี่...พวกแฝดมันไม่รู้หรอว่ายิ่งห้ามยิ่งยุ คนแบบเดวิดน่ะมีทั่วทั้งโรงเรียน เหลือแค่รอคอยโอกาสก็เท่านั้น”

“รวมถึงมึงด้วย?”

“หึ หรือพวกมึงจะปฏิเสธว่าไม่อยากได้...?”

 

ฟังไปฟังมาผมก็เริ่มมั่นใจแล้วว่าพวกมันไม่ได้พูดถึงผู้หญิง...แต่อาจพูดถึงผม พวกเวร! คิดว่าผมอ่อนแอจนต้องงอมืองอเท้าให้พี่ชายปกป้องตลอดเลยหรือไง ถ้าไม่ติดว่าวันนั้นโดนยาปลุกเซ็กส์ ผมจะแสดงอำนาจของผู้ชายตัวเล็กที่ซัดคนตัวโตเลือดอาบหน้าให้ดู

 

ยิ่งคิดยิ่งโมโห หัวร้อนจนอยากระบายลงกับอะไรสักอย่าง บรรยากาศรอบร่างของผมจึงดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ กระทั่งคิดจะชวนไดร์วูล์ฟคุยในคราวแรก ผมยังเลือกที่จะหุบปากเงียบสนิทเลย

 

ในที่สุดก็ถึงคิวของไดร์วูล์ฟ ก่อนที่คนตรงหน้าจะเดินไปสวมใส่อุปกรณ์ป้องกัน ผมก็กระซิบเสียงแผ่วเสียก่อน

 

“สู้ๆ นะครับ”

 

คล้ายอีกฝ่ายจะชะงักกึกแล้วเหลือบหางตามองมาเสี้ยววินาทีหนึ่ง ผมยกยิ้มหวานส่งให้ทว่ากลับได้รับท่าทีไม่สนใจคืนมาเสียอย่างนั้น

 

บ้าเอ๊ย! ถ้าไดร์วูล์ฟสนใจผมให้ได้สักเสี้ยวของผู้ชายพวกนั้นก็คงดี

 

ปังๆๆๆ!

 

เสียงยิงปืนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแม้เป้าจะเปลี่ยนจากระยะใกล้เป็นไกล หรือกระทั่งเป้าเคลื่อนไหวยังไม่อาจหลุดรอดจากลูกปืนที่คล้ายยิงส่งๆ ไปได้ ทุกคนต่างพากันเบิกตากว้างจนแทบถลนเมื่อพบว่าราชาตะวันออกยิงไม่พลาดเป้าเลยสักลูก

 

อีกทั้งยังใช้เวลาไม่นาน รวดเร็ว แม่นยำ และเด็ดขาดราวจับวางลูกปืนบนเป้าเสียเอง

 

เงียบกริบ...

 

“คะ...คะแนนเต็ม ผ่านครับ” กระทั่งกรรมการคุมสอบยังอึ้ง ดูเหมือนจะไม่ได้อึ้งที่ไดร์วูล์ฟได้คะแนนเต็มเพราะผ่านมาหลายปีอาจมีคนเก่งๆ ได้คะแนนเต็มอยู่บ้าง ทว่าเหมือนจะอึ้งที่อีกฝ่ายใช้เวลาทั้งหมดไปเพียงไม่ถึงนาทีมากกว่า

 

ฝีมือน่ากลัวมาก...ใช้ปืนเก่งขนาดนี้ไม่ต้องเป็นแล้วครับผู้นำตระกูลน่ะ ไปเป็นนักฆ่าดีกว่า! ผมเดาว่าที่ผ่านมา บอดี้การ์ดของไดร์วูล์ฟคงพากันร้องไห้ไปหลายรอบแล้ว เนื่องจากเจ้านายเก่งจนไม่มีอะไรให้ตัวเองต้องปกป้อง

 

ต่อไปก็ถึงตาผม คล้ายทุกคนยังคงติดอยู่กับความรู้สึกหวาดหวั่นยามไดร์วูล์ฟใช้ปืนอยู่ จึงไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่ บางคนก็พึมพำว่าผมจะไหวหรอ ดันมาต่อคิวเป็นลำดับถัดไปจากท่านเทพแบบนี้ คงกลายเป็นตัวประกอบในสายตาผู้คนอย่างไม่ต้องสงสัย

 

ผมยกยิ้ม ใครจะไปสนใจเรื่องนั้นกันเล่า! หงุดหงิดจากการโดนผู้ชายด้วยกันนินทาไม่พอ ผมยังหงุดหงิดเพิ่มเพราะโดนไดร์วูล์ฟเมินอีก ดังนั้นการยิงปืนจึงเป็นตัวระบายชั้นดี

 

ปังๆๆๆ!

 

เสียงพูดคุยค่อยๆ เงียบลงเมื่อผมจับปืนขึ้นเล็งเป้าแล้วลั่นไก หลังยิงจนไม่มีอะไรให้ยิงแล้ว ผมก็แกว่งปืนในมือเล่น แล้วหันไปพูดกับผู้คุมสอบ

 

“ขออีกรอบได้ไหมครับ...” ซ่าส์ยังไม่หายหงุดหงิดเลย! ให้ตายเถอะ

 

“แต่...สอบผ่านแล้วนะครับ ควรให้คนอื่นมาสอบต่อ” ผู้คุมเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก อีกทั้งยังหน้าแดงเถือกเมื่อโดนผมจ้องมองตรงๆ

 

ลืมคิดไปเลยว่าคนอื่นต้องสอบต่อ สงสัยต้องไปหาอะไรเย็นๆ กินดับความรุ่มร้อนในอกแล้ว คิดพลางเดินออกมาจากที่ตรงนั้นอย่างช่วยไม่ได้ โดยมีเสียงซุบซิบดังกระหึ่มอยู่เบื้องหลัง

 

“เข้าทุกเป้า...นะ นั่นใครน่ะ”

“เหมือนจะเคยเห็นอยู่กับพวกราชาตะวันตกบ่อยๆ พวกตระกูลมังกร”

“นั่นมันดอกไม้ต้องห้าม...เชี่ยเถอะ ใช้เวลายิงนานกว่าราชาตะวันออกแค่สามสิบวินาทีเอง”

“ไหนข่าวลือที่ว่าอ่อนแอ? ฝีมือแบบนั้นน่ากลัวพอๆ กับพวกระดับราชาเลยด้วยซ้ำ”

“น่าสนใจดีนี่...”

 

ผมหันซ้ายขวาหาไดร์วูล์ฟเพื่อทวงสัญญา ผมได้คะแนนเท่าเขา...แม้จะใช้เวลานานกว่าเล็กน้อย แต่เราก็ไม่ได้ตกลงกันเรื่องเวลานี่นา ดังนั้นผมมีสิทธิ์ที่จะเข้าไปยุ่งกับอีกฝ่ายได้

 

ผลตัดสิน‘เสมอ’ กันแบบนี้ ไดร์วูล์ฟจะทำหน้ายังไงนะ แค่คิดก็สนุกแล้ว!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จาก@UsernumberB7 ค่ะ

(เด็กไม่ดี...คำนี้ดาเมจรุนแรงมากค่ะ ฮึ่กก//จิกหมอนขาด นับถือคนวาดตรงที่ถ่ายทอดอารมณ์ผ่านดวงตาตัวละครออกมาได้ดีมาก ไรท์ซูมดูแล้วรู้เลย มันแบบเป็นดวงตาดุดันที่แฝงความอ่อนโยน(?)ลึกๆค่ะ)

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จาก@wekhaiwan ค่ะ

(พ่อหมาป่าแอบแตะอั๊งน้องหรอคะ อุกรี๊ด)

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จาก@201_bongkot ค่ะ

(น้อนซ่าส์ตะเร้กตะน้อย น่าหยิกแก้มมากค่ะ ฮื่ออ)

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จาก@DJNjFHP7nNe1frH ค่ะ

(น้อนซ่าส์และพ่อหมาป่าของเขา แอบมีเจ้าลัคมาจอย เป็นครอบครัวสุขสันต์มั่กๆค่า--แค่ก)

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จากคุณ Ray Ratchanekorn ค่ะ

(เป็นฉากที่พ่อหมาป่านั่งข้างน้องลัคค่ะ น่าร๊าก//ลืมลงเลยมาย้อนลงวันนี้ค่ะ 26.04.63)

 

 

 

Writer talk2

น้องซ่าส์ หนูต้องแปลงเป็นลูกหมาป่าแล้วล่ะค่ะ พ่อหมาป่าถึงจะสนใจ//ลูบหัว น่ารักน่าตีสุดในเรื่องก็คงเป็นเจ้าลัค ซุกแผงอกล่ำๆ นอนอย่างสบายใจ—แค่ก แล้วพบกันค่า

ติดตามข่าวสารการอัพเดตนิยายได้ทาง เพจ , ทวิต (จิ้มที่คำว่าเพจหรือทวิตได้เลยค่ะ)

#ซ่อนรักลวงร้าย

รักรีดเดอร์

 

 

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จากคุณ@UsernumberB7 ค่ะ

(ภาพแฝดสามคนนอนกอดกันจากตอนที่แล้วค่ะ คืออบอุ่นใจมาก ฮื่อ)

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จากคุณ@DJNjFHP7nNe1frH ค่ะ

(หุ่นพ่อหมาป่าแซ่บมากค่ะ เฮือก)

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จากคุณ@shxtx_ ค่ะ

(ฝาแฝดคีนิคหล่อมากๆ ค่ะ จองคนไหนดีเอ่ย? )

 

ขอขอบคุณแฟนอาร์ตสวยๆ จากคุณ@tryto2223 ค่ะ

(พ่อหมาป่าก็หล่อ หนูซ่าส์ตอนเปลือยไหล่คือกำเดาพุ่ง-.,-)

 

 

 

 

Writer talk1

ไรท์เตือนแล้วนะคะว่าพ่อหมาป่ายังมีอะไรอีกมากที่เราไม่ล่วงรู้ ที่ผ่านมาคือซ่าส์ไม่ได้อยู่ในสายตาไง โฉบไปโฉบมาแถมเคยช่วยลูกหมาป่าเลยไม่โดนทำร้ายเท่าไหร่ แต่ครั้งนี้คือซ่าส์ตั้งใจปะทะตรงๆ อารมณ์เหมือนท้าทายอำนาจมืดค่ะ เลยถูกอำนาจมืดเล่นงาน—แค่ก อ่อ แต่ไรท์ยังยืนยันนะคะว่านายเอกเรื่องนี้ไม่อ่อนแอ อาจสะบักสะบอมไปบ้างเพราะพระเอกก็คือระดับหัวหน้าตระกูล ฝีมือคนละขั้นกันอยู่แล้วค่ะ คงต้องรอดูต่อไป แล้วพบกันนะคะ

ติดตามข่าวสารการอัพเดตนิยายได้ทาง เพจ , ทวิต

#ซ่อนรักลวงร้าย

รักรีดเดอร์

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.137K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,896 ความคิดเห็น

  1. #8791 Gello@ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 17:22
    เมื่อยรจะได้คุยกันนนลุ้นมากกกกกก
    #8,791
    0
  2. #8298 I'm beautiful (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:53
    จะว่าไปสรุปพ่อหมาป่าชื่อจริงๆว่าอะไรรรร555555
    #8,298
    0
  3. #7977 praeprae3012 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 19:50
    น้องซ่าแบบสุดยอดดดดด
    #7,977
    0
  4. #7972 crzoldyck7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 14:06
    ลัค แกทำบุญมาด้วยอะไร
    #7,972
    0
  5. #7834 MINERVA09 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 11:25
    เข้าใจน้องนะอยากเป็นเจ้าลัค555
    #7,834
    0
  6. #7335 shirohitsune (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 13:00
    พี่อัคคีxพี่อัคนี
    ไดวูฟxน้องซ่า
    ได้สองคู่แล้ว
    #7,335
    1
    • #7335-1 NutNattatida(จากตอนที่ 5)
      21 ธันวาคม 2563 / 16:55
      เดี๋ยววววววคู่แรกนี่ใช่เหรอ?5555
      #7335-1
  7. #7107 bj vamtoon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 01:26
    ชอบบบบ
    #7,107
    0
  8. #6673 SsB3 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 17:57
    น้องชอบลองของงเนี่ย555สู้ๆรู้กก
    #6,673
    0
  9. #6390 meeniie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 02:08

    น้องเก่งมากลูก

    #6,390
    0
  10. #5561 Foxgo_O (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 09:13
    เก่มมากลูกกกกก
    #5,561
    0
  11. #5490 Muay888 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 19:13
    น้องซ่าส์เก่งมากลูกกกก
    #5,490
    0
  12. #5333 mook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 12:34

    อร้ายยยน้องซ่าลูกแม่หนูเก่งมากๆเลยลูกกก

    #5,333
    0
  13. #5305 khimmee56 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 16:28
    เด็กตระกูลมังกรจะไก่กาได้ยังไงละจ๊ะ
    #5,305
    0
  14. #4094 pommys (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 11:48
    เด็กไม่ดี อยากโดนดุ
    #4,094
    0
  15. #4054 YanisaCH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 12:24
    หยักเปงหมาาาา
    #4,054
    0
  16. #3349 Minutedao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 14:38
    อยากโดนดุแทนเต้าลุคเลย น้องต้องสู้
    #3,349
    0
  17. #3322 บาบาบิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 14:35
    ในหัวมีแต่คำว่า "เด็กไม่ดี" วนเต็มไปหมด เขินนนน
    #3,322
    0
  18. #3271 Soo Gass (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 14:39
    เก่งมากลูกแม่ ไม่อ่อนแอ กล้าได้กล้าเสีย เอาเลยลูก มีส่งเสริมให้ลูกมีผัว555
    #3,271
    0
  19. #3210 PANGDL7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:09
    คำว่าเด็กไม่ดีนี่มันกร้าววจจริงๆนะคะ ใจเต้นแรงเลย ฮือออออ แต่ก็นะหนูซ่าลูกได่แม่มาเต็มๆ
    #3,210
    0
  20. #3207 lovelove25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 15:51
    อยากเป็นลัคจริงๆเลยนะอยากโดนดุๆๆ
    #3,207
    0
  21. #2967 baekbow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:48
    ซ่านี่ได้แสบมาเต็มๆเลยนะ อันตรายไม่กลัว สนใจแค่เป้าหมายที่ตัวเองต้องการ ล่าสุดก็กลายเป็นสต็อกเกอร์ไปละ แต่เราว่าพ่อหมาป่าน่าจะรู้นะ แค่อาจไม่ได้ใส่ใจ
    #2,967
    0
  22. #2953 AsClub (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    ไม่บอกก็รู้ได้เลยอะนี่คือลูกแสบแน่ๆอะ -บคือใกล้เคียงกันมากอะ
    #2,953
    0
  23. #2913 phapha087bw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:29
    ชั้นก็เขินกับคำว่า เด็กไม่ดี เหมือนกัน แงงง
    #2,913
    0
  24. #2617 Saguramio (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 19:36
    แหมมมมม ได้เชื้อแม่มาเต็มๆเลยลูก
    #2,617
    0
  25. #2460 Parny98500 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 10:58
    รอค่ะ รอๆๆๆๆๆ
    #2,460
    0
  26. #2456 Chear2007 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:16
    อับด่วนค่าาาาอยากอ่านแล้ววว
    #2,456
    1
    • #2456-1 mo2ksrwi3_thawe2.ng(จากตอนที่ 5)
      8 พฤษภาคม 2563 / 12:40
      สามีเราคือ

      เด็กไม่ดี~
      #2456-1