[Yaoi] DON’T HUNT ME ล่ารัก สลักร้าย (สนพ. SENSE BOOK)

ตอนที่ 52 : ตอนพิเศษ::คนรักในอุดมคติของลาวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,061 ครั้ง
    17 ส.ค. 63



***ตอนพิเศษนี้ไม่มีในเล่มค่ะ ไม่เกี่ยวกับเรื่องหลักด้วยค่ะ เป็นเรื่องของนุ้งลาวาโดยเฉพาะ หลายคนอยากให้ลาวามีคู่ ไรท์เองก็คิดถึงลาวา เลยตบๆ ตีๆ ออกมาเป็นเรื่องของนุ้งลาวาซะเลย ส่วนจะเปิดเรื่องตอนไหนนั้น น่าจะช่วงเรื่องของแสนซ่าส์จบค่ะ ><

 

 

 

ตอนพิเศษ

คนรักในอุดมคติของลาวา

 

 

เราชื่อลาวา เป็นลูกพ่อเพลิงนิลกับแม่เบนซิน

 

พ่อกับแม่ของเราเป็นผู้ชายทั้งคู่ เราเคยโดนล้อเรื่องนี้ตั้งแต่เด็กยันโตเพราะความแตกต่างทางสังคม เด็กส่วนใหญ่ล้วนมีแม่เป็นผู้หญิง...ในขณะที่แม่ของเราเป็นผู้ชาย แต่ไม่ทันให้คนเหล่านั้นพูดมาก คิมหันต์แฝดน้องของเราก็จัดการคนพวกนั้นเสียก่อน

 

  “ตัวเอง วันนี้จะไม่ไปโรงเรียนกับเค้าจริงๆ หรอ”

 

เอ่ยถามเสียงหวานพลางเขย่าแขนฝาแฝดไปมา ทว่ากลับได้รับดวงตาดุดันแทนที่จะเป็นคำพูดตอบกลับเสียได้ ไม่มีหรอกไอ้คำว่า ครับพี่สาวน่ะ ขืนคิมหันต์พูดคำนี้โลกคงระเบิดดังตู้ม!

 

          น้องชายเราน่ะมันฮาร์ดคอร์ ชอบเมินพี่ตัวเอง! ไหนจะซึนได้โล่แถมยังเงียบเป็นเป่าสากอีก วันๆ ก็นั่งอยู่กับอุปกรณ์อะไรไม่รู้จนจะแต่งงานกับมันอยู่รอมร่อ

 

          เราในวัยสิบสองปียืนสะพายกระเป๋าพลางทำหน้าบึ้งตึง อมลมในแก้มก็แล้ว เป่าฟู่ออกมาก็แล้ว ทว่าน้องชายตัวดีไม่มีวี่แววจะสนใจกันแม้แต่นิด

 

          “จะไปก็ไป...รำคาญ”

 

          ในที่สุดเจ้าน้องบ้าก็ยอมเปิดปากจนได้ แต่ดูคำที่มันพูดกับเราสิ พี่อย่างเราควรทนไหม? ทำไมปากร้ายแบบนี้!

 

          “ถ้าม๊ารู้ว่าตัวไม่ไปโรงเรียน ม๊าจะเสียใจเอานะ”

 

          ดวงตาสีน้ำตาลแดงเหลือบมองเราทางหางตาเล็กน้อย คิมหันต์วางอุปกรณ์ในมือลง ป้ายคราบน้ำมันกับเสื้อตัวเองลวกๆ ก่อนจะยกมือเสยผมคล้ายเริ่มหงุดหงิดเต็มที

 

          อี๋ สกปรกอ่ะ ใช่...เรามองว่าสกปรกนะ แต่เชื่อเถอะว่าถ้าให้คนอื่นมอง...คงตามกรี๊ดน้องเราเพราะท่วงท่าของเจ้าตัวโซฮอตเกินบรรยายไปแล้ว!

 

          “เอาอะไร...” คิมหันต์หมายถึง จะเอาอะไร ถึงจะปิดปากมึงได้ประมาณนี้

 

          เนี่ย! ถ้าไม่ใช่ฝาแฝดที่คลานตามกันมาคงเดาไม่ออกหรอกว่าเจ้าตัวต้องการพูดอะไร เล่นประหยัดคำพูดซะเหลือเกิน สงสัยอยากให้เราพูดแทนแหละ ดูออก

 

          “ไปส่งเราหน่อยสิ แล้วก็...สตรอเบอร์รี่สักหนึ่งกล่องใหญ่ๆ ก็ดีนะ~

 

          น้องชายมองมาอีกครั้ง ถ้าสายตาแปลงเป็นคำพูดได้ มันคงกำลังด่าเราว่า ประสาทอยู่แน่ๆ

 

          ความจริงคนขับรถก็มีแหละ แต่เราอยากก่อกวนให้น้องชายไปส่งนี่นา! อีกอย่างวันนี้เราอารมณ์ดีเพราะมีคาบเรียนคหกรรม

 

          ใช่แล้ว...เราจะทำอาหารวันนี้ ต้องเป็นเมนูสุดปังมากๆ แน่!

 

          ไม่นานคิมหันต์ก็เดินแกว่งกุญแจรถออกมาจากตัวบ้าน อะไรนะ? อายุยังไม่ถึง ขับรถไม่ได้งั้นหรอ ไม่จริงหรอก เราเห็นน้องชายขับออกจะบ่อยไป แถมไม่มีใครทำอะไรได้ด้วย อิทธิพลของตระกูลเรานี่มันน่ากลัวมากจริงๆ เพิ่งมาตระหนักได้ก็ตอนนี้แหละ

 

          “จะยืนอีกนานไหม...”

 

          พอเห็นเราไม่ขึ้นรถสักที สุ้มเสียงทุ้มเย็นก็ลอยเอื่อยมาตามลม ไม่อ่อนโยนเลย! นี่พี่ไง พี่บังเกิดเกล้าของตัวเชียวนะ

 

          เรารีบกระโดดขึ้นรถก่อนคิมหันต์จะขับหนีไปเสียก่อน บอกเลยว่ามันกล้าขับจริง เราเคยเกือบโดนมันทิ้งเพราะความพูดมากมาแล้ว เนี่ย! เห็นหรือยังว่าเจ้าน้องชายไม่ใช่คนดี ดังนั้นอย่าไปกรี๊ดมันมาก

 

          “ตัว วันก่อนนะเราไปเจออาหารเมนูนึงมาอ่ะ น่ากินมากกก แต่เราว่าเขาทำผิดสูตรไปหน่อย~ ถ้าเอาตีนกบมายัดใส่แทนน่าจะอร่อย วันนี้เราเลยเตรียมตีนกบไปทำอาหารที่โรงเรียนเพียบเลย ซาลาเปาไส้ตีนกบ...แค่คิดก็ฟินแล้ว! ดังนั้นเราจะแบ่งมาให้ตัวชิมด้วยนะ...”

 

          “ไม่ต้อง...”

 

          เจ้าน้องชายหน้าตายเอ่ยตัดบทพี่สาวคนสวยด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นอย่างไม่ไยดี เล่นเอาเราชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะแสร้งปรายตามองอย่างเศร้าสร้อย

 

          “ตัวไม่เคยกินอาหารที่เค้าทำเลยอ่ะ...เค้าน้อยใจนะ”

 

          แทนที่จะได้รับถ้อยคำปลอบประโลม คิมหันต์กลับตวัดหางตามองเป็นเชิงว่า เรื่องของมึง แทนซะงั้น

 

          ฮือ เราเหนื่อย! เราจะไม่คาดหวังอะไรกับน้องชายคนนี้แล้ว

 

          ขณะที่กำลังนึกปลงตกอยู่ในใจ รถก็จอดเทียบท่าหน้าโรงเรียนอย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว เหล่านักเรียนชั้นประถมต่างชะเง้อคอมองอย่างสนอกสนใจ แต่ไม่ทันให้เราได้ก้าวลงจากรถ ฝ่ามือที่ใหญ่กว่าก็เกาะกุมข้อมือเสียก่อน

 

          “กี่โมง..” แปลไทยเป็นไทยคือ จะให้มารับกี่โมง

 

          “สักสี่โมงแล้วกัน บ๊ายบายนะตัววว”

 

          เราเองก็ไม่ใช่คนงี่เง่าที่จะนึกงอนน้องชายนาน จึงยกยิ้มหวานแล้วเปิดประตูโบกมือลารัวๆ คิมหันต์ปรายตามองมาไม่ถึงสามวินาที จากนั้นก็ขับรถออกไปเป็นอันตกลง

 

          เราหอบหิ้วอุปกรณ์ทำซาลาเปาไส้ตีนกบเข้าโรงเรียน ฮัมเพลงลั้ลลาไปตลอดทางอย่างอารมณ์ดี ทว่าไม่รู้ทำไม...ทุกผู้คนที่เจอเราถืออุปกรณ์ทำขนมนี้ถึงพากันถอยห่างและแสดงสีหน้าหวาดผวาออกมา

 

          “ล...ลาวา วันนี้เรียนทำขนมหรอ” เพื่อนต่างห้องชั้นประถมหกเอ่ยทักทาย

 

          “ใช่ๆ ถ้าทำเสร็จเดี๋ยวเอามาให้ชิมน้า” คราวก่อนก็เอาไปให้ทุกคนทุกห้องในชั้นประถมหกกิน พวกเขาก็ดูตื่นเต้นดีใจกันใหญ่ หมายถึงท่าทางก่อนกินอ่ะนะ

 

          เราไม่รู้ว่าขนมของเรามีปัญหาอะไรหรือเปล่า หลังกินพวกเขาถึงไปโก่งคออาเจียนกันหมด บางทีวันนั้นเราอาจจะผสมสูตรลับผิดไป ดังนั้นวันนี้เราจะไม่พลาดแน่!

 

          “ไม่เป็นไรๆ วันนี้เราท้องเสียน่ะ อาการไม่ค่อยดี ไว้วันหลังดีกว่าเนอะ” เพื่อนต่างห้องเอ่ยบอกด้วยท่าทีประนีประนอม เราเองก็ไม่ได้คาดคั้นอะไร จึงทำเพียงโบกมือลาแล้วเดินเข้าห้องอย่างเงียบเชียบ

 

          “ลาวา! ฉันมีเรื่องเด็ดจะมาเล่าให้ฟังด้วยแหละแก” ยี่หวา...เพื่อนซี้ตั้งแต่สมัยเด็กๆ มาลากดึงแขนเราไปนั่งโต๊ะเรียนในทันทีที่พบหน้า

 

          “อะไรอ่ะ”

 

          “โรงเรียนข้างๆ จะมาร่วมเรียนทำอาหารกับเราในวันนี้ด้วย แล้วคือเป็นโรงเรียนชายล้วนอ่ะแก ชายล้วนเลยนะ ฮื่อออ”

 

          ตามประสาสาววัยแรกแย้ม ผู้หญิงวัยนี้เริ่มสนใจเพศตรงข้ามไม่มากก็น้อย แต่เว้นเราไว้คนหนึ่ง เพราะเราไม่นึกสนใจใครเลยตั้งแต่เกิดมาบนโลกใบนี้

 

          “ชายล้วนนี่...อร่อยไหมอ่ะยี่หวา” ถ้าเอามาทำอาหารจะได้ไหมนะ...เราทำหน้าครุ่นคิด ทว่าเพื่อนสนิทกลับเบิกตาโพล่ง

 

          “กรี๊ด! แกพูดอะไรออกมาอ่ะลาวา ถ้าคิมหันต์คนฮอตมาได้ยินเข้าแกไม่ตายดีแน่ จำใส่หัวไว้บ้างสิยะ! ยัยคลั่งการทำอาหารพิสดาร” ว่าพลางใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเราดังจึ้กๆ

 

          “อาหารของเราไม่พิสดารนะ!” ปัดมือออกพลางยู่ปากใส่เพื่อนสาวคนสวย แต่มันดันใช้นิ้วมาบีบปากเราคล้ายหมั่นไส้เสียได้

 

          “จ้ะแม่ ไม่พิสดารเลยจ้า ทำอะไรก็อร่อยไปหมด” สาบานมาว่าไม่ได้ประชดเราน่ะ ฮึ่ย!

 

          หลังพูดคุยกับยี่หวาเสร็จ เราก็นั่งเรียนอย่างเบื่อๆ จนกระทั่งถึงคาบคหกรรม นักเรียนสาวๆ ต่างทยอยเดินไปยังห้องทำอาหารของโรงเรียนอย่างตื่นเต้น ส่วนผู้ชายก็ทำหน้าเนือยๆ เพราะส่วนใหญ่ไม่ชอบคาบเรียนนี้

 

เราเองก็ตื่นเต้นที่จะได้ทำเมนูแปลกใหม่ ตอนสวมผ้ากันเปื้อนสีฟ้าสดใส ปลายนิ้วยังสั่นระริกอยู่เลย อา...จะให้ใครชิมคนแรกดีน้า

 

“หายากมากเลยนะที่โรงเรียนชายล้วนจะมาเรียนร่วมกับเรา วันนี้โคตรโชคดี”

“ให้ตายเถอะ ฉันได้ยินว่าที่นั่นมีคนหล่อมาก เก่งมาก ปังมาก จนได้รับฉายาเทวดากับซาตานมาด้วย จะหล่อเท่าคิมหันต์ของห้องเราไหมนะ”

“เอ๊ะ มีเด็ดๆ อยู่สองคนงั้นหรอ...จะว่าไปเรื่องนี้ค่อนข้างลึกลับ ไม่ค่อยมีรูปหลุดออกมาเลย เห็นว่าทางนั้นก็ทรงอิทธิพลพอสมควร”

“ช่างเถอะ แค่หล่อก็พอแล้ว เป็นบุญตาของฉันจริงๆ!

 

ห้องเรียนทำอาหารในวันนี้ค่อนข้างคึกคักไม่น้อย เราจัดเตรียมอุปกรณ์อย่างไม่สนใจใครทั้งสิ้น ตั้งหน้าตั้งตาผสมแป้ง ทำไส้ตีนกบสุดอร่อย กระทั่งปั้นก้อนซาลาเปาแล้วเอาไปนึ่ง ทุกขั้นตอนล้วนจดจ่ออยู่กับอาหาร ไม่ได้สังเกตถึงสายตาจากคนมากมายที่จ้องมองมา

 

          “สวยเชี่ยๆ โดยเฉพาะคนนั้น”

          “แม่ง ตอนแป้งติดแก้มแล้วยิ้มทีคือกูนี่แทบล้มเลย”

          “ไงครับพ่อเทวดา มองตาไม่กะพริบแบบนี้คือเล็งไว้แหงๆ”

         

          คนที่ถูกทักว่า เทวดาละสายตาจากคนสวยซึ่งกำลังเอาซาลาเปาออกมาจัดวางบนจานพลางยกยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้เอ่ยโต้ตอบเพื่อนในกลุ่ม แต่เดินเข้าหาคนที่เล็งไว้เสียเลย

 

          “ฮิ้วว เอาจริงว่ะ ปกติแม่งไม่เคยเห็นเดินเข้าหาใคร มีแต่สาวเข้าหามัน”

          “แต่คนนี้คือน่ารักจริง”

 

          “ขอโทษนะครับ คุณทำซาลาเปาเหรอ”

 

          เราเงยหน้าขึ้นเมื่อมีคนเดินเข้ามาทัก อีกฝ่ายเป็นผู้ชายตัวสูงมาก ใบหน้าก็หล่อเหลาดี แต่ถ้าเทียบกับน้องชายเราแล้ว...เราว่าเขาดูด้อยกว่าอยู่หลายส่วน

 

          “ใช่ค่ะ” เราพยักหน้ารับ ลงมือจัดเรียงจานต่อเพราะต้องเอาไปให้อาจารย์ชิม ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอาจารย์หายไปไหนแล้ว เมื่อครู่นี้ยังเห็นอยู่เลย

 

          เป็นแบบนี้ตลอด! พอเราจะเอาอาหารที่ทำเสร็จไปให้อาจารย์ทีไร ท่านก็เล่นหนีหายทุกที เราล่ะเครียด แบบนี้คะแนนการทำอาหารก็ตกหมดน่ะสิ เฮ้อ

 

          “ผมขอชิมสักอันได้ไหมครับ”

 

          เรามองอีกฝ่ายวูบหนึ่ง เห็นเพื่อนๆ ผู้หญิงส่งสายตาริษยามาให้อย่างไม่ปกปิด ในขณะที่ยัยยี่หวากรี๊ดกร๊าดกระซิบกระซาบทำปากว่า เทวดาๆอะไรสักอย่าง

 

          คืออะไรอ่ะ ลาวางง...เทวดาเอามาทำอาหารได้หรือเปล่า?

 

          “อ้อ ได้ค่ะ” เรายื่นซาลาเปาให้อย่างใจกว้าง ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นตอนปลายนิ้วอีกฝ่ายแตะโดนปลายนิ้วเราตอนรับขนมไป

 

          ไม่ชอบเลย...รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

          “ขอบคุณครับ”

 

          อีกฝ่ายคลี่ยิ้มก่อนจะกัดซาลาเปาของเราไปคำหนึ่ง จังหวะนั้นเราก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มหวานพอดิบพอดี

 

          “ซาลาเปาไส้ตีนกบของเราอร่อยไหมคะ”

 

          “แค่ก!

 

          ซาลาเปาที่เราอุตส่าห์หมั่นเพียรทำมาพลันตกลงพื้นอย่างรวดเร็ว สุดหล่อตรงหน้ามีท่าทีพะอืดพะอม ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างหมดรูป

 

          เงียบกริบ...

 

          เรากะพริบตาปริบๆ เสียงจอแจรอบด้านพลันเงียบลงชั่วขณะ ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความช็อกค้าง ก่อนจะมองขนมที่เราทำเหมือนเป็นวัตถุระเบิดอะไรสักอย่าง

 

          เราเริ่มรู้สึกไม่ดี ต่อให้จะทำตัวใสซื่อไม่รู้เรื่องราวแค่ไหน แต่การที่มีคนมาถุยขนมของเราออกจากปากต่อหน้าแบบนี้ มันก็ค่อนข้างจะทำให้เรารู้สึกแย่พอสมควร

 

          ขนมที่เราทำมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ?

 

          สีหน้าของเราคงหม่นหมองลงไม่น้อย ยัยยี่หวาเลยทำท่าจะเข้ามากอดปลอบ ทว่ายังไม่ทันให้เธอได้ก้าวเข้าหา ใครคนหนึ่งกลับขยับตัว...ในขณะที่ทุกคนกำลังสตั๊นกันไปหมด

 

          “กลิ่นอะไร...”

 

คนๆ นั้นงัวเงียลุกขึ้นยืนในมุมมืด พวกนักเรียนชายล้วนเบิกตาโพล่งคล้ายเห็นผี ก่อนจะถอยฉากหลบอีกฝ่ายแต่โดยดี

 

“ซาตานมางั้นหรอ”

“ไม่จริงน่า นี่มันคาบคหกรรมนะ”

“ชิบหาย...กูไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม”

 

ท่ามกลางกลิ่นขนมมากมายที่ลอยอบอวลภายในห้อง ร่างสูงกลับเดินตรงมายังซาลาเปาที่วางเรียงรายอยู่บนถาดของเรา เขาเอื้อมมือซึ่งขึ้นเส้นเลือดอย่างชัดเจนมาหยิบขนมของเราไปโดยไม่ได้รับอนุญาต

 

จากนั้นก็กัดเข้าไปคำหนึ่ง...

 

ทุกคนพลันเบิกตาโพล่ง แม้แต่เรายังตกตะลึงจ้องอีกฝ่ายตาค้าง คนตรงหน้าสูงมาก คล้ายจะสูงกว่าคนเมื่อครู่นี้ด้วยซ้ำ ใบหน้าหล่อเหลาเป็นส่วนผสมของหลายเชื้อชาติจนแทบแยกไม่ออก รับรู้เพียงยามที่เผลอสบตา...เสียงหัวใจของเราก็พลันเต้นแรงขึ้นมาจนดังก้องหูไปหมด

 

ดวงตาเฉยเมยคู่นั้นไม่ได้สนใจเราด้วยซ้ำ แถมเขายังกล้าหยิบชิ้นที่สอง สาม สี่ ขึ้นกินต่ออีก คราวนี้ไม่ใช่แค่อ้าปากค้างแล้ว ทุกคนพลันกรามค้างกันไปด้วย!

 

เราไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตอนนั้นยังไงดี ไม่เคยมีใครกินอาหารของเราเป็นคำที่สองมาก่อน กระทั่งคนในครอบครัวยังไม่กล้ากิน อ้างว่าอิ่มไม่ก็ติดธุระชิ่งหนีกันตลอด ดังนั้นเราจึงอดที่จะตื้นตันใจไม่ได้

 

“ซาลาเปาไส้ตีนกบของเรา...อร่อยไหม” เราถามเขาด้วยแววตาเปล่งประกาย มือก็กำแน่นลุ้นจนตัวโก่ง ทว่าคนที่เคี้ยวตุ้ยๆ กลับกินซาลาเปาต่ออย่างเฉยชาไม่สนใจกันแม้แต่นิด

 

ชีวิตของเราจะเจอแต่คนแบบนี้หรือยังไงกันนะ เจ้าน้องชายฝาแฝดก็อีกคน!

 

“อืม...”

 

ดวงตาคมกริบซึ่งยังคงหลงเหลือร่อยรอยง่วงงุนตวัดมามองเราครู่หนึ่ง ก่อนอีกฝ่ายจะชิ่งหนีไม่จ่ายค่าอาหารด้วยการเดินล้วงกระเป๋าออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ

 

“น...นั่นซาตาน”

“ซาตานงั้นหรอ กรี๊ดดด ตัวเป็นๆ เลยอ่ะแก หล่อมาก ฉันจะเป็นลม!

“ดวงตาคือคมบาดมาก ใจฉันเหลวไปหมด!

 

          พวกผู้หญิงไม่เก็บอาการกันแล้ว ลับหลังคนๆ นั้นต่างก็พากันจับกลุ่มวี๊ดว้าย ยี่หวาเองก็รีบเดินตรงดิ่งมาทางเรา ยัยเพื่อนซี้หยิบซาลาเปาขึ้นมาด้วยท่าทีสงสัย ก่อนจะกัดเข้าไปคำหนึ่งแล้วทำหน้าพะอืดพะอม

 

          “อา...ไม่ไหวจริงๆ ให้ตายเถอะ อย่าโกรธฉันเลยนะเพื่อนรัก เดี๋ยวฉันมา!

 

แล้วยัยนั่นก็วิ่งเข้าห้องน้ำไป...

 

หลังกลับออกมาด้วยสีหน้าซีดเซียว ยัยยี่หวาก็พึมพำไม่หยุด อีกทั้งยังมองซาลาเปาของเราด้วยสายตาหวาดผวา

 

“ซาตานต่อมรับรสเสียแหงๆ ต้องต่อมรับรสเสียอย่างไม่ต้องสงสัย ฮื่อ...ทั้งที่หล่อมากขนาดนั้นแท้ๆ ไม่น่าเลย...”

 

“ไม่ใช่สักหน่อย เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจอาหารของเราต่างหาก!

 

“จ้ะ ไม่มีใครเข้าใจอาหารของแกเท่าพ่อซาตานคนหล่อแล้ว แต่อ๊ะๆ พูดแบบนี้ไม่ใช่ว่าเกิดปิ๊งปั๊งเขาเข้าแล้วนะ”

 

“ปิ๊งปั๊งคืออะไรอ่ะยี่หวา กินได้ไหม” เราเอ่ยถามพลางขมวดคิ้วมุ่น ยี่หวาชอบพูดศัพท์แปลกๆ บางทีเราก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ คิดพลางจัดซาลาเปาใส่ถาดไว้ให้อาจารย์มาตรวจ แน่นอนว่าไม่ลืมห่อใส่กล่องเก็บไว้ให้คนที่บ้านด้วย

 

ถ้าคิมหันต์ไม่ได้กินคงจะเสียใจตายเลย : )

 

“โอ๊ย แกจะเอาทุกอย่างไปทำอาหารกินแบบนี้ไม่ได้นะยะลาวา ฉันล่ะเพลีย”

 

แม้ปากจะบ่นแต่ก็ยังคงช่วยเราเก็บของอยู่ดี ยี่หวามักมีมุมน่ารักๆ แบบนี้เป็นประจำ เราถึงไม่เคยโกรธเคืองตอนเธอบ้วนอาหารเราออกจากปากเลย

 

มองซาลาเปาแล้ว เราก็คิดย้อนไปถึงคนที่กินมันไปตั้งสี่ห้าลูกอีกครั้ง...

 

พอจะมีช่องทางให้ได้ทวงค่าอาหารไหมนะ แต่ทำแบบนั้นคงไม่ดีเท่าไหร่ เกิดคิมหันต์รู้เข้าคงไม่เป็นผลดีต่อตัวเราและซาตานอะไรนั่นแน่ เห็นแบบนี้แต่เจ้าน้องชายเป็นพวกหูตาไวอย่างกับอะไรดี เราติดต่อกับใครไม่ได้เลยโดยเฉพาะผู้ชาย...คนเหล่านั้นล้วนหายไปจากชีวิตจนหมด

 

เราไม่อยากให้เขาหายไป เขาเป็นคนแรกที่กินอาหารของเราได้โดยไม่บ้วนทิ้งเชียวนะ!

 

ดังนั้นรอให้คิมหันต์เลิกสอดส่องชีวิตเรา...แล้วค่อยตามหาใครคนนั้นก็ยังไม่สาย

 

เราคงต้องเก็บเขาไว้เป็นความลับไปอีกหลายปี โชคดีจริงๆ ที่เจ้าน้องตายด้านไม่ได้มาโรงเรียนวันนี้ คิก~

 

 

 





Writer talk

ตอนพิเศษนุ้งลาวาค่า นึกถึงความพินาศย่อยยับยามลาวาจะมีสามีขึ้นมาก็ได้แต่เอามือกุมอก เรื่องมันเกิดจากการคุยทวิตกับนักอ่านแล้วพล็อตมันวูบวาบเข้าหัว เลยอยากแต่งตอนพิเศษของลาวาขึ้นมาค่ะ ผู้ชายของลาวาจะเป็นใครค่อยมาเฉลยตอนเปิดเรื่องอีกทีน้า คาดว่าเรื่องของลาวาจะได้แต่งก็ตอนแสนซ่าส์จบนู่นแหละค่ะ และคงมีไม่กี่ตอน ไม่ยาวเหมือนเรื่องอื่นๆ ในเซตเท่าไหร่ ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้นะคะ ><

          ปล. เรื่องรายละเอียดปก + ราคา + การวางขายเล่มหนูคิมคนไสย + ชื่อตอนพิเศษในเล่ม เดี๋ยวไรท์มาแจ้งอีกทีน้า แล้วพบกันค่ะ

รักรีดเดอร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.061K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45,876 ความคิดเห็น

  1. #45862 Yoyo (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 01:56

    ดูๆแล้วคิมหันต์รักลาวามากนะแค่แสดงออกไม่เก่งบวกกับซึนเท่านั้นเองงง รักมากหวงมากแหละดูออก มันเป็นน่ารักกกกกกกกก

    #45,862
    0
  2. #45831 prayfarsipang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 06:57
    ถ้าแต่งแสนซ่าส์จบ อยากให้แต่งของนุ้งลาวา กับอัคคี อัคนีด้วย และอยากเห็น2ครอบครัว(พี่แสบ เบนซิน)มาเจอกันพร้อมหน้า อยากรู้จังเลยค่ะไรต์ว่าจะเป็นแบบไหน สู้ๆนะคะ
    #45,831
    0
  3. #45830 Rossarinspy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 16:21
    ชแบอ่านชายชายนะ แต่ของลาวานี้ แค่ตอนพิเศษก่อนเปิดเรื่องก็น่าลุ้นแล้วอะ รอเลยจ้าาาา
    #45,830
    0
  4. #45823 Pim Jiratchaya (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 03:14
    ไม่อยากให้เซตนี้จบเลยค่ะ งื้อออ ช่วงติดแสนซ่าส์งอมแงม แถมยิ่งรู้ว่าจะมีลาวาอีก ยิ่งดีใจมากเลยย แอบลุ้นของพี่ๆฝาแฝดด้วยนะคะ อยากให้มีรุ่นลูกทั้งหมดเลยยย สู้ๆนะคะไรท์
    #45,823
    0
  5. #45822 phapha087bw (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 02:54
    น่าสนใจจจจจ
    #45,822
    0
  6. #45797 อะไรก็ได้YYก็ดี (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 09:30
    รอทุกวันนนน อ่านกี่รอบแล้วก็ไม่รู้
    #45,797
    0
  7. #45786 Suphattoey49 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 08:17
    รอเรื่องนี้แล้วว;-;
    #45,786
    0
  8. #45783 Ypsxcio (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 13:05
    รอเรื่องลาวาเลยค่ะแงงงง
    #45,783
    0
  9. #45773 อะไรก็ได้YYก็ดี (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 07:55
    รอจ้ารอ
    #45,773
    0
  10. #45772 ppm272514 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 19:54
    ต้องมาแล้วคู่นี้ เจ้าหญิงคนเดียวแห่งตะกูล จะผ่านกี่ด่านกันค่ะถึงจะได้
    #45,772
    0
  11. #45771 Kenare2- (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 19:23
    รอเรื่องลาวาค่ะ!!!!!!!รอจริงๆ ต้องแต่ให้ได้นะค่ะ._.พลีสสส
    #45,771
    0
  12. #45765 baekbow (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 21:16
    แค่คิดก็สยองแล้วอ่ะ ซาลาเปาไส้ตีนกบเนี่ยนะ เอาจริงเราคิดว่ากินได้นะ ถ้าทำเนียนๆ. แล้วไม่รู้ว่ามันคืออะไรอ่ะ คือปกติเราไม่กินกบ ไม่รู้มันมีกลิ่นเฉพาะหรือป่าว แต่เลือกได้คงไม่มีใครกิน 5555 // ซาตานอะไรนั่นอาจเกิดมาเพื่อเป็นคู่ของลาวาก็ได้ เพราะจะหาคนที่เข้าใจลาวาในเรื่องนี้น่าจะยากจริงๆ
    #45,765
    0
  13. #45764 ujasaai (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 02:41
    ต้องเนื้อคู่แล้วมั้ยคะสามารถกินอาหารที่เจ้าก้อนสีชมพูทำเนี้ย55555555555
    #45,764
    0
  14. #45761 jeabsuwimol (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 05:58
    อยากได้อีบุ๊ค เราสะดวกแบบนี้
    #45,761
    0
  15. #45759 2519pitcha (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 14:01
    รอนู๋ลาวาค่า😊😊😊😊
    #45,759
    0
  16. #45758 4458656 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 23:47

    รอจร้าาาา
    รอนุ้งลาวา
    #45,758
    0
  17. #45757 sangoomsin (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 23:47
    ปกติเราไม่ค่อยอ่านชายหญิงนะแต่ถ้าเป็นลาวาเรารออ่านเลยล่ะ
    #45,757
    0
  18. #45750 Mistyblack (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 04:19
    เป็นชายหญิงที่อยากอ่าน.....
    #45,750
    0
  19. #45745 Burning Princess (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 20:34
    ปกติเราไม่อ่านชายหญิงนะเเต่ถ้าเป็นไรท์คนนี้เราจะอ่าน!
    เรารักไรท์ที่สุด
    ติดตามทุกเรื่องจ้าาาาาาาา รักๆๆๆๆๆๆ
    #45,745
    0
  20. #45740 Elleskk (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 19:03
    รอค่าาาาา
    #45,740
    0
  21. #45735 Emi1806 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 10:28
    เป็นนิยายชายหญิงที่เราอยากอ่านจากที่ไม่แตะมาเกือบ6ปีแล้ว 55555
    #45,735
    0
  22. #45732 neovenesia (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 06:25
    เรื่องนี้คงจะเป็นนอมอลเรื่องแรกที่เราอ่านเลยล่ะ
    #45,732
    0
  23. #45726 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:01
    แงรอออออ
    #45,726
    0
  24. #45725 theA3My_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:59
    จะเป็นชายหญิงเรื่องแรกที่เราจะอ่านเลยค่ะ รอน้าาาาาาาาาา
    #45,725
    0
  25. #45724 chanya_123 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:57
    รอน้าาาาาา
    #45,724
    0