[Yaoi] DON’T HUNT ME ล่ารัก สลักร้าย (สนพ. SENSE BOOK)

ตอนที่ 18 : Ep.18::เรื่องสยองกว่าราชา คือมีคนบ้าตามติด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 87,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,528 ครั้ง
    17 ส.ค. 63




Ep.18

เรื่องสยองกว่าราชา คือมีคนบ้าตามติด

 

ช่วงเช้านี้มีเรื่องน่าตื่นเต้นไม่มากก็น้อย ใช่ครับ...มันคือวันสอบ

แถมไม่ใช่สอบแบบธรรมดา แต่เป็นสอบทักษะการต่อสู้ในระยะประชิด!

คิดดูเถอะว่าปกติผมสู้พวกคนตัวโตๆ ได้ซะที่ไหน งานนี้ผมต้องแย่แน่ๆ ว่าแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่นท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่รอบทิศ บรรดานักเรียนต่างพากันมายืนเข้าแถวอยู่บนลานกว้าง การสอบจะทำโดยการสุ่มให้คู่ต่อสู้เป็นเพศเดียวกัน งดการใช้อาวุธทุกชนิด มีเพียงพละกำลังกับปัญญาเท่านั้นถึงจะรอด

ประเด็นคือผมไม่มีทั้งปัญญาและพละกำลังไงครับ....จะหนีก็ไม่ได้ด้วย ฮือ

ปั่ก!

ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนตบไหล่ไม่เบาแรง หันไปก็เจอคนคุ้นหน้ายืนฉีกยิ้มยิงฟันมาให้พอดี

"ไงมึง ไม่เจอกันนานยังเหม่อลอยเหมือนเดิม หัดฟังที่อาจารย์พูดบ้างสิวะ"

"เพียว..."

ผมพึมพำแผ่วเบา ความยินดีอัดแน่นอยู่ในอก เขาทักผมก่อนด้วย ผมคิดว่าเราจะห่างกันนานจนเขาลืมผมไปซะแล้ว

"ก็เออสิ ไรวะ แค่นี้จำกูไม่ได้แล้ว?"

เพียวเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างกวนๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาบีบแก้มผมแรงๆ จนผงะ ดวงตาคู่สวยจ้องมองผมก่อนจะหัวเราะลั่น เล่นเอาทุกคนหันขวับมามองอย่างพร้อมเพรียง

เอ่อ...บางทีผมก็ไม่ชินกับการตกเป็นจุดสนใจขนาดนี้นะ แม้ว่าช่วงหลังๆ จะโดนลอบมองบ่อยเพราะตกเป็นข่าวลือกับเครื่องจักรสังหารก็เถอะ

"นักเรียนที่หัวเราะอยู่ตรงนั้น มีอะไรหรือเปล่าครับ" สุ้มเสียงเย็นเฉียบของอาจารย์ทำเอาเพียวถึงกับสะดุดกึก เขากระแอมไอสองสามทีก่อนจะตอบด้วยท่าทางรื่นเริง

"ไม่มีครับ ขอโทษที่เสียมารยาทครับอาจารย์"

หลังจากนั้นอาจารย์ก็ไม่สนใจพวกเราอีก ท่านหันไปกดโปรแกรมบางอย่างเพื่อสุ่มคู่ต่อสู้อัตโนมัติ ไม่นานนักรายชื่อยาวเป็นพรืดก็ปรากฎสู่สายตา

"ใครคู่กับราชา...คนนั้นซวยเป็นบ้า"

"ไอ้สัส กูรอดเว้ย ใครก็ได้ที่ไม่ใช่ราชาตะวันตกกับราชาตะวันออกอ่ะ"

"กรี๊ด! ฉันคู่กับยัยนั่นอ่ะแก ที่เพิ่งมีเรื่องกันไปเมื่อวาน"

เสียงปรบมือหนักๆ สองครั้งของอาจารย์ทำให้ทุกคนสงบปากสงบคำในทันที บรรยากาศกดดันแผ่รอบบริเวณ ศึกนี้ดูหนักหนากว่าการสอบธรรมดามากนัก เพราะสำหรับพวกเราในฐานะทายาทตระกูลผู้ทรงอิทธิพล มันคือ 'ศึกศักดิ์ศรีไม่ใช่ 'การสอบ'

ถึงกระนั้น...ผมก็ยังคงเหม่อมองรายชื่อตัวเองที่คู่กับคนแปลกหน้าอยู่ดี

เสี้ยววินาทีหนึ่งหางตาของผมเหลือบไปเห็นรายชื่อเด่นหราของใครบางคนเข้า และช่างบังเอิญที่รายชื่อของคนๆนั้นอยู่ถัดจากผมพอดิบพอดี

'คิมหันต์ ไฟร์ อภิเกียรติวงศ์'

ขนคอผมลุกซู่ ก...เกือบไปแล้วไหมล่ะครับ เกือบไปแล้ว! อีกเพียงนิดเดียวระบบจะสุ่มผมคู่กับคิมหันต์ซะงั้น ฮือ

จะว่าไปผมยังไม่เห็นคิมหันต์เลย เขาไม่อยู่ในแถวว่าแต่ผมมองหาเขาไปเพื่ออะไรกันครับ หรือจะเพราะยังรู้สึกผิดที่ทำมือเขาเป็นแผลอยู่ ต้องใช่แน่ๆ ผมพยักหน้ากับความคิดตัวเองเบาๆ สายตาก็ยังชำเลืองมองรอบด้านไม่หยุด ผมสังเกตเห็นผู้หญิงหลายคนเริ่มไม่ตั้งใจฟังที่อาจารย์พูดแล้ว พวกเธอเริ่มสะกิดกันให้หันไปมองทางด้านหลัง ไหนจะหลุดเสียงกรี๊ดแผ่วๆ ออกมาอีก

มองอะไรกันน่ะครับ?

ด้วยความสงสัย ผมจึงหันไปมองตามบ้าง และให้ตายเถอะ ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย...ก็คนที่ผมเพิ่งนินทาเขาไปในใจนั่นแหละ

คิมหันต์อยู่ในชุดเสื้อแจ็คเก็ตสีดำเข้ากันกับกางเกงยีนส์สีซีด ช่างเป็นชุดที่ดูธรรมดาทั่วไปแต่เมื่อมาอยู่บนเรือนร่างของเขาแล้ว...กลับให้ความรู้สึกชวนมองอย่างบอกไม่ถูก ชักจะเข้าใจอารมณ์ของพวกผู้หญิงขึ้นมานิดๆ แล้วครับ อารมณ์แบบละสายตาไม่ได้มันเป็นแบบนี้นี่เอง

ใช่...ผมเคยคิดแบบนั้น จนกระทั่งดวงตาดุดันตวัดมองกลับมาอย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

อะเฮือก!

ผมสะดุ้งแล้วหันขวับมาทางเดิม ใจเต้นแรงตามประสาคนมีชนักติดหลัง จะมาหาเรื่องผมที่ไปยุ่มย่ามทำแผลให้เขาไหมนะ ขนาดตามไปคืนมีดที่ทำตกไว้ยังเกือบถูกปาดคอ แต่นี่เล่นไปแตะเนื้อต้องตัวตอนที่เจ้าตัวหลับเลยนะครับ!

ฮึก อุ่นจิคราย

"ความสำคัญของการสอบครั้งนี้ มันไม่ใช่คะแนนหรอกนะรู้ไหม"

เพียวกระซิบกระซาบ ผมหลุดจากภวังค์ความคิดแล้วเริ่มลอบมองบรรยากาศกดดันรอบด้านบ้าง นั่นสิครับ...ทุกคนเริ่มทำหน้าเครียดกันแล้วในขณะที่ผมยังทำหน้ามึนอยู่เลย

"แล้วมันคืออะไรครับ"

"ตำแหน่งราชา ราชินีประจำหอไงล่ะ"

ผมนิ่งไปพักหนึ่งแล้วเริ่มพยักหน้าช้าๆ เกือบลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท 'ผู้แข็งแกร่งคือราชาดังนั้นใครชนะราชาได้ คนนั้นก็ขึ้นเป็นราชาแทน 

การต่อสู้เริ่มดำเนินไปอย่างเชื่องช้าคู่แล้วคู่เล่า ผมเกือบอ้าปากค้างตอนเห็นเพียวซัดคู่ต่อสู้สลบในหมัดเดียว ตัวผอมเพรียวแบบนั้นไปเอาแรงมาจากไหนกันครับ เห็นทีผมคงประมาทเพียวไม่ได้แล้วล่ะ ตัวเล็กๆ แบบนั้นคิดว่าจะโดนทำร้ายแล้วซะอีก

และแล้วการต่อสู้ในลำดับถัดมาก็สร้างความกดดันให้กับคนดูไม่น้อย ผมมองผู้หญิงที่ยืนอยู่กลางลานกว้างอย่างนึกเป็นห่วง

ลาวา...กำลังเผชิญหน้ากับราชินีทิศเหนือ!

"ต่อให้เป็นฝาแฝดของคิมหันต์ ฉันก็ไม่ออมมือให้หรอกนะ"

สาวสวยผมน้ำตาลแดงยกยิ้มร้าย ผมจำได้แล้ว...เธอคือผู้หญิงที่โดนคิมหันต์ดุแบบนิ่งๆ ในวันประชุมร่วมกันของบรรดาราชากับราชินีนั่นเอง

"อา ผมเธอสวยจังนะ...อยากเอามาทำผัดฉ่าเส้นผมจัง" 

ลาวาคล้ายไม่ได้ฟังคำพูดคู่ต่อสู้แม้แต่น้อย ต่อให้เป็นระดับราชินียืนขวางอยู่ตรงหน้า เธอก็ยังคงมองเส้นผมของฝ่ายตรงข้ามอย่างสนอกสนใจเสียอย่างนั้น

ผมถอนหายใจอย่างเพลียๆ ลึกๆ แล้วกังวลอยู่ไม่น้อย ผมไม่เคยเห็นลาวาเตะต่อยกับใคร วันๆ เอาแต่นั่งคิดเมนูอาหาร แล้วยิ่งไปทำเมินราชินีทิศเหนือแบบนั้นอีก...งานนี้เละแน่ๆ ครับ

ฉับพลันนั้นหางตาผมเหลือบไปเห็นเครื่องจักรสังหารเข้าพอดี เขาเอนร่างยืนพิงต้นไม้อย่างชิวๆ ทว่าก็ไม่ได้ละสายตาออกห่างจากการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแม้แต่นิด ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังไม่สนใจอะไรอยู่เลยแท้ๆ

อ้ะ! ท...ทำไมผมรู้ล่ะว่าเขามัวแต่ชมนกชมไม้ก่อนหน้านี้ เปล่านะครับ...ผมไม่ได้แอบมองมัจจุราชในคราบมนุษย์เลยสักนิด คิดพลางส่ายหัวปฏิเสธเบาๆ

"ปากดีแบบนี้ แต้มสีลงไปหน่อยเป็นไง"

ราชินีทิศเหนือจ้องมองลาวาด้วยสายตาอำมหิต ประกายโทสะพุ่งพล่านเมื่อโดนเมินอย่างซึ่งๆ หน้า ร่างเพรียวบางก้าวเข้าหาฝาแฝดของคิมหันต์ที่เอียงคอมอง ก่อนจะประเคนหมัดแรกรุนแรงและรวดเร็วเสียจนผมแทบจะมองตามการเคลื่อนไหวไม่ทัน

หวืด!

เรื่องน่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นเมื่อลาวาหลบได้ ไม่เพียงแค่หลบ...เธอยังจับแขนข้างที่ชกตรงมาแล้วบิดไพล่หลังอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าการเคลื่อนไหวของราชินีเสียอีก

กร๊อบ!

"กรี๊ดด ก...แก โอ๊ย!"

เสียงกระดูกหักทำเอาคนที่ยืนมองอยู่พากันอ้าปากค้าง ภาพตรงหน้าคือผู้หญิงที่ผมเข้าใจว่าสวยหวานไร้เดียงสามาตลอด...กำลังหักแขนผู้หญิงอีกคนแล้วกดจมใต้ฝ่าเท้าอย่างไม่รู้สึกรู้สา 

"อันที่จริงเราก็ไม่อยากได้หรอก...ตำแหน่งราชินีน่ะ"

"ก...แก! อย่าให้ฉันหลุดไปได้เชียวนะ"

กร๊อบ! 

"โอ๊ย! จ...เจ็บ"

"แต่ถ้าตำแหน่งนั้น มันทำให้ฉันสอดส่องน้องชายได้...ก็น่าสนอยู่นะ คิก"

ไม่มีใครได้ยินว่าลาวาพูดอะไร แต่ทุกคนได้ยินเสียงหลุดหัวเราะในลำคอของเธอ ฟังดูระรื่นหูตัดกับภาพโหดอำมหิตอย่างสิ้นเชิง ผมพลันขนลุกซู่ รู้สึกสะท้านวาบพร้อมความคิดหนึ่งที่โลดแล่นในหัว

แท้จริงแล้ว...ลาวาก็ไม่ได้ต่างอะไรกับฝาแฝดตัวเองแม้แต่น้อย ตัวอันตรายขนานแท้!

การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยผู้ชนะคือลาวา ความจริงแล้วการสอบนี้มีเพียงกติกาเดียว คือใครล้มหลังติดพื้นก่อนเป็นฝ่ายแพ้ ทำรุนแรงได้แต่ห้ามถึงตายหรือพิการ มีหน่วยปฐมพยาบาลอยู่ด้านข้างลานกว้างคอยหามคนเจ็บอยู่เนืองๆ

ผมยังช็อกเรื่องของลาวาไม่หาย จนกระทั่งรู้ตัวอีกทีก็ถึงคิวตัวเองเสียแล้ว

ผมขึ้นไปยืนกลางลานกว้างตามเสียงประกาศเรียกชื่อ คู่ต่อสู้ของผมคือคนแปลกหน้าตัวสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลาในระดับหนึ่งเพราะผมเห็นผู้หญิงจ้องเขาตาวาวกันหลายคน แต่ผมไม่สนเรื่องนั้นหรอกครับ เพราะผมกำลังใช้สมาธิอยู่

จะเอาชนะคนที่ตัวโตกว่าขนาดนี้ได้ยังไง...แม้จะเตี้ยกว่าคิมหันต์เล็กน้อยก็เถอะ ว่าแต่ผมจะเอาคนแปลกหน้าไปเทียบกับคิมหันต์เพื่ออะไรกันครับ ฮือ บ้าชะมัด ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

พอเริ่มการต่อสู้อีกฝ่ายก็จัดการผมแบบไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยไง ผมหลบซ้ายหลีกขวา สมองก็คิดด่วนจี๋ ต่อให้หลบได้เก่งแค่ใหน แต่ในที่เปิดโล่งและระยะประชิดแบบนี้ ไม่มีทางหรอกที่ผมจะหลบพ้นตลอดไป

ผัวะ!

นั่นไงครับ และแล้วผมก็โดนจนได้ ความเจ็บแปลบแล่นริ้วบนใบหน้าซีกขวา ก่อนจะชาเป็นลำดับถัดมา ผมสัมผัสได้ถึงรสเลือดคาวฝาดในปาก พยายามทรงตัวไม่ล้มกระเด็นลงพื้นตามที่อีกฝ่ายคาดหวังไว้

"เด็กจากตระกูลหงส์สินะ หึ...ทนมือกูดีนี่"

คู่ต่อสู้อาศัยจังหวะที่ผมก้มหน้าทรงตัวยืนด้วยความมึนเข้ามาประชิดตัวอีกครั้ง มือหนากระชากคอเสื้อผมแล้วยกขึ้น จังหวะนั้นผมเงยหน้ามองสบตาอย่างไม่ยอมอ่อนข้อให้ ก่อนจะนึกแปลกใจเมื่อเห็นแววตาตกตะลึงจ้องมองกลับมา

ตะลึงอะไรน่ะครับ...ก็คุณเพิ่งต่อยผมไปไม่ใช่หรือไง

ผมอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายชะงัก เพื่อพลิกเกมกลับด้วยการประเคนหมัดลงไปแบบเน้นๆ แม้จะไม่เคยต่อยคนเป็นๆนอกจากกระสอบทรายที่เคยฝึกซ้อม แต่ผมมั่นใจว่าแรงพอสมควรเพราะคู่ต่อสู้ล้มกระเด็นหลังติดพื้นอย่างรวดเร็ว

ผัวะ!

เอ่อ...ผมต่อยแรงไปหรือเปล่านะ

เสียงเซ็งแซ่รอบข้างเงียบลงอย่างฉับพลัน ผมพอจะเดาได้...พวกนักเรียนคนอื่นคงเริ่มเงียบเพราะไม่คาดคิดว่าผมจะชนะ

เดี๋ยวนะครับ...ว่าแต่ผมชนะแล้วงั้นหรอ

ผมยืนกะพริบตางุนงง ในขณะที่อาจารย์ส่งสายตากดดันให้ออกไปจากกลางลานเสียที จะว่าไปเมื่อกี้ผมต่อยคู่ต่อสู้แรงไปหน่อย เดินไปขอโทษสักนิดดีไหมนะ คิดพลางเดินไปหยุดยืนด้านหน้าคนที่ยังคงมองกันตาค้างอยู่แล้วก้มหัวเล็กน้อยเป็นเชิงขอโทษขอโพยก่อนจะเดินออกมา

สายตาเมื่อกี้มันคืออะไรน่ะครับ แทนที่จะมองผมด้วยสายตาอาฆาตแค้นของผู้แพ้ แต่คนตัวโตกลับมองผมด้วยสายตาประหลาดแทนเสียอย่างนั้น

 

คิวต่อไปคือคิมหันต์ จังหวะที่เดินผ่านกัน...ดวงตาไร้อารมณ์คู่นั้นเจือประกายบางอย่างที่ผมไม่สามารถคาดเดาได้ ผมตัวสั่นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณระวังภัย ก่อนจะเผลอหลุบตาลงมองรอยแผลบนมือหนาที่เริ่มจางลงแล้ว

หายเร็วจัง...ให้ตายเถอะครับ เขาแข็งแกร่งเสียจนผมหลงลืมว่าเป็นมนุษย์!

ไม่ถึงห้านาทีก็ประกาศผล ไม่ต้องบอกก็คงรู้นะครับว่าใครชนะ เครื่องจักรสังหารทำคู่ต่อสู้บาดเจ็บสาหัสเสียจนเกือบปางตาย บรรยากาศน่าสะพรึงกลัวแผ่อบอวลรอบบริเวณเล่นเอาหายใจแทบไม่ออกไปตามๆกัน

ให้ตายอุ่นก็ไม่มีวันชิน! งื้อออ

หลังจบการสอบเสียงผู้ชนะหัวเราะรื่นเริงในขณะผู้แพ้เดินคอตก ส่วนผมโดนลาวาลากแขนมาทำแผลอย่างมึนๆ สาวสวยในตำแหน่ง 'ราชินีทิศเหนือคนใหม่กำลังบ่นงุ้งงิ้งข้างใบหูไม่หยุดหย่อน

"ฮือดูสิ ใบหน้าขาวผ่องเป็นยองใยของแฮมเตอร์เสียหายไปตั้งครึ่งซีก แบบนี้ต้องบำรุง! เราจะขนครีมมาให้และแฮมเตอร์ห้ามปฏิเสธนะ"

"เอ่อ...ไม่ต้องก็ได้ครับ"

สงสัยลาวาจะลืมไปแล้วว่าผมเป็นผู้ชาย อยากโดดน้ำตายวันละหลายๆ รอบจัง อะฮึก...อุตส่าห์ทนนั่งนิ่งให้มือหนักเกินหญิงนั่นทำแผลให้ แต่ไม่วายโดนยัดเยียดครีมมาให้อีก

ขวดเก่าอุ่นยังใช้ไม่หมดเลย โฮก!

"อุ่นไม่เห็นเราเป็นเพื่อนแล้วใช่ไหม...ทำไมปฏิเสธครีมเราล่ะ"

ลาวาทำหน้าตาน่าสงสาร ทว่าภาพที่เธอหักแขนคนก็ผุดวาบเข้ามาในหัวผมทันใด ผมยิ้มหน้าซีดก่อนจะพยักหน้าตอบรับอย่างอดไม่ได้

"น่ารักที่ซู้ด"

และแล้วลาวาก็ปล่อยผมกลับหอจนได้ ผมเดินโดดเดี่ยวไปบนเส้นทางมืดครึ้ม อากาศเริ่มเย็นลงในขณะที่เมฆเกาะกลุ่มหนาแน่น ฝนใกล้ตกแล้ว...ผมต้องเร่งเท้ากว่านี้

ทว่าก่อนผมจะได้เดินพ้นจากทางแยกของหอทั้งสี่ทิศ ใครบางคนกลับปรากฏกายออกมาจากมุมมืดเสียก่อน

ผมถอยหลังออกห่างสองสามก้าว คู่ต่อสู้เมื่อตอนกลางวันเขามาดักรอผมงั้นหรอ หรือว่าจะมาดักทำร้าย...

"กูชื่อดีล"

ผมเอียงคอทำหน้างง กะพริบตาปริบๆ ด้วยอารามไม่เข้าใจ ในขณะที่อีกฝ่ายยกยิ้มเป็นมิตร นัยน์ตามีประกายพร่างพราวบางอย่างที่ผมไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่นัก

ขอโทษนะครับ...แต่ผมไม่พูดกับคนแปลกหน้าในสถานการณ์แปลกประหลาดแบบนี้แน่ๆ เคยมีคนเข้ามาทักทายผมก่อนซะที่ไหน ยกเว้นเพียวกับลาวาไว้สองคน

"มึงน่ะ ไอ้เด็กจากตระกูลหงส์..."

ไม่พูดเปล่า คนด้านหน้ากลับเดินเข้ามาใกล้เสียจนแทบประชิด ผมถอยกรูดในทันที อีกฝ่ายทำเพียงเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนๆ ก่อนจะยกยิ้มหมายมาด

"กูขอดูหน้าให้ชัดๆ อีกทีสิ"

ผมสะบัดหัวเป็นเชิงปฏิเสธแล้วรีบวิ่งหนีออกมา เสียงสบถดังแว่วไล่ตามหลังไม่ละห่าง ผมเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น มองทางด้านหน้าสลับเหลือบมองด้านหลังเป็นระยะ

ฮือ ผมไปทำอะไรให้ ทำไมสลัดไม่หลุด ก้มหัวขอโทษไปแล้วจะเอาอะไรกับอุ่นอี๊กกก

"แม่ง! วิ่งหนีทำไมวะ อย่าให้กูจับได้นะมึง จะฟัดให้จมเขี้ยวเลยสัด!"

อะเฮือก!  ฟัดคืออะไร หรือหมายถึงเตะต่อยผม...นี่มันเจตนาจงใจจะทำร้ายร่างกายกันชัดๆ ฮือ อุ่นจิคราย

ผมวิ่งมาจนถึงด้านหน้าหอตะวันตก บรรยากาศเงียบสงัดอย่างกับหอพักผีสิง ช่วงที่ฝนเริ่มตกปรอยๆ แบบนี้ ทุกคนคงพากันเข้าห้องหมดแล้ว

ผมเบรกเอี๊ยดพลางหอบแฮ่ก ก่อนจะลนลานหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาแตะประตูหอ ทว่ายังไม่ทันได้เปิดประตูดี ร่างทั้งร่างกลับถูกกระชากไปทางด้านหลังเสียก่อน

"จับได้สักที..."

"ปล่อย"

ผมสะบัดแขนแต่ไม่หลุด คนด้านหลังฉีกยิ้มมาดร้ายก่อนจะเอียงคออย่างกวนๆ

"ฤทธิ์เยอะนักนะมึง ตัวก็แค่นี้"

อยู่ๆ ผมก็รู้สึกขนลุกกับสายตาที่ไล่มองมาตั้งแต่หัวจรดเท้า เริ่มคลื่นไส้เล็กน้อยที่โดนคนแปลกหน้าแตะตัว คล้ายจมูกผมมันทำงานได้ดีผิดปกติ คนตัวโตไม่ได้มีกลิ่นตัว แต่ผมแค่ไม่ชอบกลิ่นของเขา

ผมตัดสินใจวาดขาเตะใต้ข้อพับเข่า สะบัดมือออกห่างมือหนา ไม่สนใจเสียงสบถดังลั่น ก่อนจะหลับหูหลับตาวิ่งเข้าหอ

พลั่ก!

"อ๊ะ!"

ผมหลุดอุทานด้วยความเจ็บหลังวิ่งชนอะไรบางอย่างเข้า ร่างกายเซถลาเล็กน้อยแต่ยังทรงตัวได้ทัน พอเงยหน้าขึ้นมองผมก็พลันรู้สึกสะท้านเฮือกในอก

คิมหันต์...เขามายืนสูบบุหรี่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!

คนที่แผ่กลิ่นอายอันตรายกดตามองลงมาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปรายหางตามองผู้บุกรุก ผมกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกหนึ่ง ชั่งใจคิดว่าระหว่างภัยร้ายทางด้านหน้ากับภัยร้ายทางด้านหลัง อะไรปลอดภัยกว่ากัน

ในที่สุดผมก็เลือกเบี่ยงร่างหลบสายตาของคนที่ชื่อดีล แล้วซุกซ่อนตัวเบื้องหลังราชาที่เพิ่งโผล่มา หรือไม่ก็อาจจะอยู่ตรงนี้นานแล้ว 

ไม่ใช่ไม่กลัว...ผมก็แค่เลือกตามสัญชาตญาณเท่านั้นเอง

คนตัวโตที่จ้องจะคุกคามกันในตอนแรกชะงักกึกเมื่อสบตากับเครื่องจักรสังหารเข้า สายฝนเริ่มกระหน่ำลงมารุนแรงพอๆ กับความหนาวเหน็บซึ่งแทรกซึมไปทุกอณูขุมขน หยดน้ำไหลลงตามกรอบหน้าเป็นสัญญาณว่าอีกไม่นานร่างทั้งร่างของผมจะเปียกโชก...

ผมกะพริบตาไล่หยาดฝน ก่อนจะยกมือขยี้ตาเบาๆ ว่าแต่...เราสามคนมายืนตากฝนเพื่ออะไรกันครับ?

ผมแอบชะโงกหน้าออกจากหลังของคิมหันต์เพื่อมองดูสถานการณ์ ฉับพลันนั้นก็ต้องสะดุ้งเฮือกเพราะดันสบตาเข้ากับดีลเต็มๆ ที่สะดุ้งไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะระแวงกับสายตาที่ไม่เคยพบเคยเจอมาก่อนต่างหาก มองแบบนั้นหมายความว่ายังไงกันครับเขาต้องการอะไรกันแน่ ถ้าไม่กลับไปสักทีผมจะไปเองแล้วนะ

ผมมองแผ่นหลังของคิมหันต์อย่างชั่งใจ โปรดอย่าคิดเด็ดขาดว่าผมยืนติดประชิดหลังเขาไม่ปานว่าลูกลิงตามติดแม่ เพราะในความเป็นจริงแล้วผมยืนห่างเขาเป็นคืบ ช่างประเด็นนั้นก่อนเถอะครับ เพราะตอนนี้ผมอยากเข้าหอแล้ว แต่จะหนีไปแบบเนียนๆ ก็ไม่ได้อีก เกิดหันหลังให้คิมหันต์ขึ้นมา แล้วเขาควักมีดมาแทงด้านหลังผมข้อหาพาคนนอกมาเยือนถึงหอพัก ผมก็ซวยน่ะสิครับ

ฮือ...เกิดเป็นอุ่นนี่มันช่างลำบาก

เปรี้ยง!

อะเฮือก!

              นอกจากเสียงฟ้าผ่าจะทำให้ผมสะดุ้งอีกรอบแล้ว มันยังเป็นตัวเร่งให้รีบยื่นมือไปดึงชายเสื้อคนด้านหน้าพร้อมเอ่ยเสียงพึมพำ

              “ฝนตก...เข้าหอกันครับ”

              ขอเถอะครับ...คิดว่าผมต้องทำใจกล้ามากแค่ไหนกว่าจะเอื้อมมือสั่นๆ ไปจับชายเสื้อคุณได้น่ะ ผมหลับตาครู่หนึ่งเพื่อควบคุมระดับการเต้นของหัวใจตัวเอง เสียงตุ้บๆ ดังก้องอยู่ในหูบ่งบอกว่าผมไม่ชินกับรังสีน่าขนลุกของคิมหันต์เลยสักนิด และจะไม่มีวันชินด้วย

อย่ากลัวนะอุ่น อย่ากลัว...แค่จับชายเสื้อเอง

ผมคิดแบบนั้น ทว่าเสี้ยววินาทีที่ดวงตาไร้แววเคลื่อนมองกลับมา ผมก็พลันตัวสั่นระริกและรีบปล่อยมือจากชายเสื้อสีดำราวกับต้องของร้อน แม้คิมหันต์จะเคลื่อนสายตากลับไปทางดีลแล้ว ผมก็ยังไม่หายตัวสั่นเลยสักนิด

สายตาเมื่อครู่นี้...ราวกับจะลงทัณฑ์ผู้ที่เผลอจ้องมองอย่างไรอย่างนั้น

ในที่สุดดีลก็เป็นฝ่ายล่าถอย เขาเลือกที่จะไม่ปะทะกับราชาทว่ากลับไม่ทีท่าทีเกรงกลัวแต่อย่างใด เพราะถ้ากลัว...เขาคงไม่จ้องผมเขม็งแล้วยกยิ้มให้จนกระทั่งร่างกลมกลืนไปกับสายฝนแบบนี้หรอก

คนบ้า...ดีลต้องเป็นคนบ้าแน่ๆ คนดีๆ ที่ไหนเขาวิ่งตามอุ่นกัน!

คิมหันต์ก้าวเท้าเข้าหอพัก ในขณะที่ผมเดินตามอย่างงงๆ มือหนาเสยผมเปียกชื้นขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นใบหน้าคมสันราวประติมากรรมชั้นสูง ผมเผลอจ้องมองอยู่นานจนกระทั่งดวงตาดุดันตวัดมองกลับมา

“เอ่อ ผมขอไปอาบน้ำก่อนนะครับ...แล้วจะขึ้นไปทำน้ำปั่น”

ผมกะพริบตาแก้เก้อ ให้ตายเถอะครับ...ใครก็ได้เอาเขาไปเก็บที ผมชักจะเข้าใจความรู้สึกของพวกผู้หญิงที่เผลอจ้องมองคิมหันต์ขึ้นมาอีกนิด อันตรายทั้งภายนอกและภายในจริงๆ

คิมหันต์ทำเพียงตวัดตามองไปทางอื่น ไม่ตอบรับคำพูดของผมอีกตามเคย ทว่าผมรับรู้ได้ตามสัญชาตญาณว่าเขาอนุญาตให้ไป เพราะถ้าไม่...ผมคงโดนทำอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่เมินเฉยแบบนี้

อา...ผมยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลยที่ดันไปยืนอยู่ตรงนั้นพอดี ถ้าไม่มีเขาผมคงโดนคนบ้าฟัดไปแล้วแน่ๆ น่ากลัวชะมัด ถ้าเจอดีลอีกเมื่อไหร่สัญญาเลยว่าผมจะหนีไปให้ไกลที่สุด

รู้สึกตัวอีกทีมัจจุราชในคราบมนุษย์ก็ขึ้นลิฟต์ไปเสียแล้ว ผมจึงขึ้นลิฟต์ไปยังห้องของตัวเองบ้างอย่างมึนงง ล้วงควักหาคีย์การ์ดในกระเป๋าก็ไม่เจอสักที ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย หายไปทั้งคีย์การ์ดและกุญแจห้อง...คงจะตกอยู่ระหว่างทางที่ผมวิ่งหนีดีลมา

แล้วแบบนี้ผมจะเข้าห้องยังไงครับ...ที่สำคัญ คืนนี้ผมจะนอนที่ไหน

ผมมองประตูห้องตาปริบๆ นึกอยากให้มีปาฏิหาริย์ประตูเปิดเองได้แบบห้องของคิมหันต์

อา...ใช่ ห้องของคิมหันต์ ไปอาบน้ำที่นั่นดีไหมนะ

ต...แต่เอาจริงหรอครับ ห้องของเครื่องจักรสังหารเลยนะผมเดินวนไปวนมาอย่างคิดไม่ตก นั่งกอดเข่าอยู่ข้างห้องเป็นครึ่งชั่วโมง จะไปขออาศัยห้องข้างๆ ก็ไม่ได้เพราะเขาคงนอนกันหมดแล้ว อีกอย่างผมไม่มีเพื่อนที่อยู่หอเดียวกันแม้แต่นิด

จะไปเคาะห้องทักก่อนก็ไม่กล้า โรคกลัวคนแปลกหน้าของผมคงไม่หายไปง่ายๆ แน่ อีกอย่างช่วงนี้มีข่าวล่ำลือเรื่องที่ผมอยู่กับราชาตะวันตกบ่อยๆ คนในหอเลยพากันหลบเลี่ยงผมไปโดยปริยาย

จะไปอยู่กับเพียวสักคืนดีไหมนะ แต่ฝนตกหนักขนาดนี้ผมคงเดินไปไม่ถึงหอตะวันออกหรอก แถมฟ้าผ่าเปรี้ยงไม่หยุดอีก น่ากลัว...

ท้ายที่สุดผมก็ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมาเกือบชั่วโมง เริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ครั่นเนื้อครั่นตัวคล้ายจะเป็นไข้ ฉับพลันนั้นสมองก็นึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรบางอย่างไป

ลืมทำน้ำปั่น...แถมเลทเกือบชั่วโมง!

ซวยแล้วอุ่นเอ๊ย ฮือ ซวยแน่ๆ ผมรีบลุกพรึ่บ เสื้อผ้ายังคงเปียกชื้นทว่าไม่เท่าเมื่อชั่วโมงก่อน ผมรีบลงลิฟต์แล้วขึ้นลิฟต์อีกตัวเพื่อมายังห้องของคิมหันต์ หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก

ไม่ใช่เพราะวิ่งมาเหนื่อยๆ แต่เพราะหวาดระแวงว่าเปิดประตูไปจะโดนดักบีบคออีก ขืนเป็นแบบนั้นอุ่นต้องแย่แน่ๆ โฮก

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเคาะประตูแล้วพึมพำขออนุญาตเปิดเข้าไป แอบลอบมองซ้ายขวาท่ามกลางความมืดเล็กน้อยแล้วปิดประตูลง

มืดสนิท...วันนี้ไม่เปิดผ้าม่าน ยังดีนะครับที่มีไฟในครัว

ผมมองหาเจ้าของห้อง ก่อนจะขนลุกวาบเมื่อรู้สึกคล้ายว่าถูกจ้องมองจากมุมสูง คิมหันต์อยู่บนนั้น...ชั้นสองริมระเบียงที่สามารถทอดมองมายังชั้นหนึ่งของห้องได้

เสื้อคลุมสีดำ และเส้นผมเปียกชื้นสีรัตติกาลกลมกลืนกับความมืดมิด หากไม่มีดวงตาสีน้ำตาลแดงที่เปล่งประกายเรืองรอง ผมคงหาตัวเขาได้ยากกว่านี้

คิมหันต์อาบน้ำแล้ว ที่สำคัญ...เขากำลังกวาดตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้ายากเดาความคิด แม้ไม่มีคำถามจากอีกฝ่าย ผมก็พอเดาได้ว่าเขาต้องการถามอะไร

“ผมทำคีย์การ์ด....กับกุญแจห้องหายครับ”

ผมพึมพำบอกเสียงแผ่ว หลบเลี่ยงสายตาที่จ้องมองมา ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นนานนับนาที

ก่อนที่บรรยากาศจะกดดันไปมากกว่านี้ คิมหันต์ก็เริ่มขยับตัวเดินลงบันไดมาอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งเดินผ่านผมไปนั่งลงบนโซฟา เขาไม่แม้แต่จะใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กขยี้ผมตัวเองให้แห้งก่อนมาเดินร่อนกระทบแอร์เย็นเฉียบ ผมยังมองเห็นหยดน้ำตามปลายผมของเขาอยู่เลย

เดี๋ยวนะอุ่น นี่มองละเอียดขนาดนั้นเลยเรอะ

 

 



Writer talk2

มาแล้วค่า คือช่วงนี้น้องอุ่นสังเกตหนูคิมคนไสยบ่อยเนอะ//ยิ้มกรุ่มกริ่ม หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมช่วงครึ่งหลังมันสั้น คือครึ่งแรกมันยาวค่ะ ไรท์ใส่เปอร์เซ็นต์ผิด ครึ่งแรกไม่ใช่ 50% แต่เป็น 70% น้า(ยาวมั่กมาก) มีข่าวดีจะแจ้งคือวันนี้จะมาลงตอนหน้าอีก 50% ในช่วงกลางคืนนะคะ เนื่องจากกำลังแต่งและปรับแก้อยู่ค่ะ แล้วพบกันน้า

ติดตามข่าวสารการอัพนิยายได้ที่ เพจ , ทวิต

#ไล่ฆ่าล่ารัก  

#คิมอุ่น

รักรีดเดอร์


Writer talk
น้องไม่ธรรมดานะคะ โดนตามติดซะแล้ว หนูคิมคนไสยล่ะว่าไง มัวพิรี้พิไรระวังคนอื่นคาบไป...//หลบปืน  แล้วพบกันค่า
รักรีดเดอร์








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.528K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45,876 ความคิดเห็น

  1. #45442 ming1128 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 05:07
    คือลาวานี้ต้องขายครีมละมั้ยอะ
    #45,442
    0
  2. #45279 nisworddunn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:46
    น้องน่ารักที่สุดในโลกกแน่ๆ
    #45,279
    0
  3. #38485 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 13:37
    ดีลหลงน้องอ่ะดิเมื่อไหร่ต้องจะตัดผมมมมม...พี่คิมก็สังเกตเหนล่ะเส๊ว่าใีคนหลงน้องอ่ะ
    #38,485
    0
  4. #37977 TONThapjinda (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 13:35
    ชอบนิสัยไออุ่นมากจริงๆนะ คาแรคเตอร์มันโดนมากจริงๆ คือแบบ บะลั่กๆๆๆอุ่กๆๆ
    #37,977
    0
  5. #37201 mmymm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:28
    น้องต้องน่ารักแน่ๆเลยยยย พาไปตัดผมทีเถอะ พลีสสสส
    #37,201
    0
  6. #37183 Kunmang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 01:54
    ไออุ่นใสจริงเหรอ เหมือนพยายามหาเหตุผลให้ตัวเองเข้าไปอ่อยพระเอกเลย จริงนะ เราไม่เชื่อว่าในชีวิตจริงจะมีผู้ชายสติดีที่ไหนทำแบบนี้ คือความคิดกับการกระทำมันสวนทางมากอ่ะ เหมือนกับว่าสิ่งที่ไออุ่น’รู้สึก’และ’คิดตาม’มันจะดูซื่อๆ แต่พออ่านดีๆ แล้วจะเห็นว่าทุกความคิดของนางและดู’เป็นเหตุเป็นผล’และเป็นเชื่อมโยงไปสู่ฉากที่ต้อง’ใกล้ชิด’กันและ’เรียนรู้ซึ่งกันและกัน’จนรักกันในที่สุด สรุปง่ายๆ เหมือนไรต์พยายามหาเหตุผลให้นายเอกต้องเข้าหาพระเอกโดยใช้นิสัยซื่อๆ ของนายเอก เพราะถ้าจะให้พระเอกเป็นฝ่ายเริ่มก่อนมันจะผิดคาแรกเตอร์ ดังนั้น มันเลยทำให้เรารู้สึกว่านิสัยนายเอกมันไม่บริสุทธิ์จริงๆ บอกไม่ถูกแต่มันดูปลอม การกระทำกับสิ่งที่ไออุ่นรู้สึกมันขัดแย้งกัน คนอื่นอ่านแล้วอาจจะเอ็นดูนายเอกนะ แต่เรายิ่งอ่านยิ่งรำคาญนานเอก รู้สึกว่าถ้าไออุ่นไม่ใช่นายเอกแต่เป็นตัวละครในนิยายเรื่องอื่น คงถูกคนอ่านหมั่นไส้อ่ะ นี่คือสิ่งที่เราคิด แต่อาจจะเป็นเพราะส่วนตัวเราไม่ชอบนายเอกที่มีบุคลิกอ่อนแอยิ่งกว่าผู้หญิงและดูใสซื่อเหมือนเด็กสามขวบก็ได้มั้ง
    #37,183
    6
    • #37183-2 poohoip(จากตอนที่ 18)
      7 พฤศจิกายน 2562 / 02:26
      คิดเหมือนกันเลย ถถถ ชอบซีรี่ส์นี้มากนะ ตามตั้งกะ3ปีก่อน แต่พอกลับมาอ่านอีกรอบละรู้สึกคาร์แรคเตอร์ตัวละครค่อนข้างแปลก ดูไรท์คุมนิสัยตัวละครไม่ค่อยอยู่ยังไงไม่รู้ค่ะ แต่เนื้อเรื่องสนุกดี ติดตามต่อไป เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
      #37183-2
    • #37183-6 คยองซู_lovelove(จากตอนที่ 18)
      22 พฤศจิกายน 2562 / 13:35
      นิสัยแปลกจริงไออุ่นแต่เพราะเนื้องพลอตหลักน่าตามเลยอ่าน
      #37183-6
  7. #36301 FreshyWaranya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 23:05
    ตัดผมทีค้าบบบบบ
    #36,301
    0
  8. #35682 mayfront_01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 18:45
    พาน้องไปตัดผที~~
    #35,682
    0
  9. #32862 Punch_9397 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 21:54

    อยากเห็นน้องตัดผมเเล้วอ่ะ

    ดีลถึงได้วิ่งตามขนาดนั้นอ่าาาา

    ลาวาาาาาาาพาน้องไปตัดผมหน่อยยยยย

    #32,862
    0
  10. #32828 ddewotaku (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 10:01
    อิดีล หลงน้องเเล้วอะดิ
    #32,828
    0
  11. #30567 crzoldyck7 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 16:40
    ชอบเพียวอ่ะ..//ดีลต้องเห็นหน้าเต็มๆของอุ่นแน่ๆแล้วต้องดูดีมากแน่ๆถึงตะลึงตอนต่อสู้..จะว่าไปคิมก็เคยเห็นสงสัยเก็บอาการชัวร์ต้องมีแอบเขวบ้างล่ะ
    #30,567
    1
    • #30567-1 sidik22(จากตอนที่ 18)
      9 กันยายน 2562 / 23:21
      เออเนอะลืมคิดเลย
      #30567-1
  12. #28525 moom_mam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:39
    ดีลสนใจอุ่นแน่ๆเลย
    #28,525
    0
  13. #28354 kung_jame (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 14:25
    ลาวาพาน้องไปตัดผมหน่ยยยย
    #28,354
    0
  14. #25887 mook (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 16:21

    น้องอุ่นต้องสวยมากแน่ๆเผลอๆสวยกว่าไอฝนอีก

    #25,887
    0
  15. #23898 KiHaE*129 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:21

    ชักอย่างเห็นน้องตัดผมซะแล้วซิ

    ดีลถึงกับตะลึงมาวิ่งตามขนาดนี้

    #23,898
    0
  16. #22778 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:15
    น้องสวยแน่ๆใครมองก็หลงง
    #22,778
    0
  17. #22776 MayYL (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 01:02
    ไออุ่นนี่ต้องหน้าตาดีมากแน่ๆใครได้สบตามีอึ้งค้างทุกคน
    #22,776
    0
  18. #21678 SkmilkSk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:08
    ใครได้สบตาก็ต้องตะลึง555
    #21,678
    0
  19. #20952 mytty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:07

    ขอเชียร์นายดีลได้ป้ะ เเงงงง/

    #20,952
    0
  20. #20314 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 15:33
    น้องต้องสวยมากแน่ๆๆไมั้นพ่อดีลคงไม่ตะลึงขนาดนั้น งืออออ พ่ออุ่นของสิบบ
    #20,314
    0
  21. #18941 QueenP. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:28
    แงงงงงงงงยัยน้องจะต้องน่าหมั่นเขี้ยวมากแน่ๆเลยยยยย
    #18,941
    0
  22. #18368 MINERVA09 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:41
    ตอนแรกก็งงที่แท้อึ้งความสวยน้องนี่เอง#ทำไมตอนคุณพี่เปิดถึงไม่มีปฎิกริยาเลยแงง
    #18,368
    0
  23. #15899 Xialyu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 18:33
    น้องเบ้าหน้าดีจ้า
    #15,899
    0
  24. #15456 นกน้อยของบอสแบม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 14:22
    เดาว่ายัยน้องต้องสวยมากแน่ๆ / แจวเรือต่อ~
    #15,456
    0
  25. #15225 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:21
    อุ่นเมื่อไหร่จะตัดผมลูกกก
    #15,225
    0