[Yaoi] DON'T HURT ME ชนวนรัก หักดิบร้าย (สนพ. SENSE BOOK) มี E-book ค่ะ

ตอนที่ 9 : Ep.09::รสชาติซาบซ่านทรวงนี้...ดีไฉน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 760 ครั้ง
    25 ส.ค. 60













 Ep.09

รสชาติซาบซ่านทรวงนี้...ดีไฉน

 

 

          “ม...มึง”

 

ผมถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเมื่อโดนยกหนี้มาข่มขู่ เอาปืนจ่อ...กูไม่กลัว! เอามีดแทง...กะ กูไม่กลัว! แต่เรื่องเงินๆทองๆเนี่ยกูโคตรกลัวเลยไง

 

โฮ...ขืนเพิ่มไปอีกเท่าตัวผมไม่ต้องตามไปใช้หนี้มันยันชาติหน้าเลยเรอะ!

 

“อย่านะโว้ย กูจะไม่เปิดเป็นรอบที่สองเด็ดขาด!

 

ผมสั่นหน้าระรัวประกอบคำพูด ฉับพลันนั้นไอ้หล่อเลวก็ถอยออกห่างและนั่งลงตรงขอบบ่ออย่างไม่สนใจไยดีผมอีก มันเคาะบุหรี่ขึ้นจุดสูบในขณะที่ปรายตาลงมองลูกไก่...

 

“เจี๊ยบๆๆๆ!

 

ไอ้เชี่ย! แม่งมากระโดดเหยงๆอยู่ข้างบ่อราวกับอยากให้เจ้าของแตะต้องเป็นนักหนา ที่สำคัญคือเสียงพวกมันช่างแหลมปี๊ดบาดหู กูเริ่มจะปวดหัวกับเสียงร้องแข่งกันนี้แล้วไง

 

“เลี้ยงอะไรไม่เข้ากับหน้าตาสัดๆ”

 

ผมบ่นพึมพำ ทว่ากลับต้องสะดุ้งเมื่อนัยน์ตาไร้อารมณ์ตวัดมองมาอย่างรวดเร็ว ขาก็ก้าวถอยห่างไอ้คนตายด้านแต่มันเสือกมือเร็วคว้าหมับเข้าที่แขนผมแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างฉับพลัน

 

พรึ่บ! ตุ้บ...

 

“อั่ก!

 

จ...จมูก จมูกกรู๊วววว!

 

อะฮึก! จมูกผมกระแทกไหล่มันเต็มๆเลยไง ไอ้เวรนี่...ดั้งกูยิ่งไม่ค่อยจะมีไม่ใช่คราวนี้จะยุบไปทั้งแผงนะโว้ย โฮ!

 

“ไอ้โหดหน้าตาย! ไอ้ชิบหายโคตรมุ้งมิ้...อ่อก!

 

ผมดิ้นปั๊ดๆเมื่อมือหนาเกี่ยวเอวและล็อกคอไว้แน่นทันทีทันใดที่คำว่า มุ้งมิ้ง ออกมาจากปาก อะเฮือก!มันจะฆาตกรรมคนหล่อแล้วโยนให้ลูกไก่กิน(?) ช่วยด้วยยย!

 

“เจี๊ยบๆๆๆ!

 

“หุบปาก ถ้าด่าอีกคำ...”

 

“”ปะ ปล่อยกู๊ อ่อก! มึง จะ...ทำไม!

 

“จะจับจูบให้เลือดกบปาก”

 

          ไอ้เชี่ย มึงมันลามกไอ้โรคจิต ไอ้สารเลววว!

 

          ผมนิ่งงันพลางมองมันตาแถบถลนจนมือที่บีบคอเมื่อครู่คลายแรงลงและทำเพียงกำไว้หลวมๆเท่านั้น คิดว่ามองกูอย่างไร้อารมณ์แล้วกูจะกลัวเรอะ! ในเมื่อมึงคลายมือเองดังนั้นจงรับคำแร็พไปซะ

 

“อ...ไอ้ แค่ก...ไอ้ซาดิสม์ ไอ้วิปริตหื่นกาม! อุ๊บ!

 

ฉับพลันนั้นปากผมก็โดนย่ำยีในทันที พอจะกัดลิ้นที่สอดเข้ามามันก็เสือกบีบคอแน่นขึ้นคล้ายรู้ทัน พอจะหันหน้าหนีก็ติดตรงมือมันอีกนั่นแหละ! ฮือ ปากกรู๊ววว

 

“ฮึก...” น้ำตากูเล็ดเลยไอ้ชาติชั่ววว เจ็บปากโว้ย! แผลเมื่อคืนยังไม่ทันหายดีเลยด้วยซ้ำ

 

“เจี๊ยบๆๆๆ!

 

ไอ้ลูกไก่เฮงซวย...มึงกล้าร้องซ้ำเติมความเจ็บช้ำของกูเรอะ! ยิ่งผมดิ้นไอ้เชี่ยนี่ก็ยิ่งล็อกแน่นขึ้น ประกายตาของมันฉายความเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด โฮ...สุดที่รักจ๋า โซดาน้อยๆโดนกินปากอีกแล้ว!

 

“นาย...น้อยครับ”

 

เสียงเรียกแผ่วเบาลงในตอนท้ายพร้อมกับการปรากฏกายของไอ้ชายชุดดำคนหนึ่ง มันผงะหงายเงิบเมื่อเห็นผมกำลังโดนย่ำยีอยู่ก่อนจะหันหลังพรึ่บในทันที

 

ตุ้บ!

 

และแล้วร่างของผมก็ลอยละลิ่วจนก้นเกือบกระแทกพื้น...ไอ้สัด มันบังอาจมาเหวี่ยงคนหล่อ! ฮือ โดนกินปากไม่พอแต่ไอ้ห่ารากนี่ยังเขวี้ยงกูหลังกินเสร็จอีก ไอ้ชั่วชอบใช้ความรุนแรงงง

 

“มีอะไร”

 

มันยังนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นพลางปรายตามองลูกน้อง คือทิ้งบุหรี่ไปตั้งแต่คว้าร่างผมแล้วไง อะฮึก...กูโดนทำร้ายยย โฮ!

 

“ไอ้พวกนั้นมันไม่ยอมส่งของมาครับ”

 

“....”

 

เพียงเท่านั้นร่างสูงก็ลุกพรึ่บแล้วเดินดิ่งๆออกไปด้วยออร่าน่ากลัวในทันที ทำท่ายังกับจะไปฆ่าใครยังไงยังงั้น เอ๊ะ หรือจะไปฆ่าจริงๆ?

 

แต่ที่ทำให้ผมเจ็บใจสูงสุดเลยก็คือ....WTF! กูยังไม่ได้ด่ามันโทษฐานมาบดขยี้ซ้ำแผลเดิมเลยเชี่ยเอ้ย มันบังอาจมาสุมความแค้นให้กรู๊ววว แค้นนี้ต้องชำระ!

 

ผมฟึดฟัดออกมาจากดงต้นไม้หลังสองนายบ่าวจรลีลับไปไกลตาแล้ว ฉับพลันนั้นสายตาก็ไปสะดุดกับอะไรบางอย่าง โอ้แม่ยอดขมองอิ่ม! แม่ช่างงามน่าแดกเหลือจะกล่าว แผล่บ...

 

ผมเลียน้ำลายที่เกือบหยดย้อยตรงมุมปาก ตาก็จ้องเขม็งมองผลมะละกอดิบสูงเท่ามือเอื้อมถึง อะหื้อ! ในเมื่อไอ้เลวนั่นทำผมไว้อย่างเจ็บแค้นแสนสาหัส ดังนั้นจงมะละกอหายไปสักลูกสองลูกเถอะมึ๊งงง!

 

          ผมบิดๆมะละกอมาสองลูกถ้วน อวบอ้วนน่ากินเชียวแม่คุณเอ้ย! ว่าแล้วก็รีบเดินดิ่งๆไปยังที่พักของตัวเอง พอมาถึงปุ๊บกูก็ระลึกได้เลยไงว่าลืมอะไร...

 

          “ไอ้เชี่ย ไม่มีครก!

 

ล...แล้วก็ต้องไปขอบัวแม่ครัวสุดสยอง โฮกกก!

 

“เอาไงดีวะ...เอาไงดี” ผมเดินไปเดินมาอย่างอยู่ไม่สุข ตาก็เหลือบมองเรือนคนใช้ฝั่งผู้หญิง ฮึก! เพื่อส้มตำอันยิ่งใหญ่กูต้องไปตาย เอ้ย! ไปขอครกจริงๆน่ะเรอะ

 

“พี่ไม่ไปทำความสะอาดเรือนใหญ่หรอ อย่าอู้ดิวะ”

 

อะเฮือก! โผล่มาหาพ่องไง๊

 

“ไอ้สัดสน! มึงเกือบทำกูหัวใจวายไอ้เด็กบ้า” ผมยกมือลูบๆอกอย่างขวัญเสีย เชี่ยเอ้ย! ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังระลึกถึงป้าบัวอยู่กูคงไม่ขวัญอ่อนขนาดเน้

 

“หนวกหูว่ะ เคยมีคนบอกไหมว่าเสียงพี่โคตรน่ารำคาญ”

 

ไอ้สาส! เดี๋ยวกูยันโครมไอ้เด็กเวร ไม่คิดเปล่าแต่ผมไล่เตะตูดมันเลยไง จงรับความขุ่นเคืองของกูไปซะเถอะมึ๊งงง

 

“เฮ้ยๆ! พี่เล่นอะไรเป็นเด็กปอสามเลยว่ะ” แล้วมึงจะกระโดดหลบกูทำไมไอ้เด็กเปรต!

 

“ชิ! ว่าแต่มึงไปยืมครกมาให้กูหน่อยได้ป่ะวะ” ในเมื่อยันตูดมันไม่ได้ผมเลยหยุดแล้วกลับมายืนนิ่งๆแทน ตาก็มองมะละกอสองลูกในมือไปด้วย

 

“นี่พี่เอามาจากไหน” ไอ้สัดสนมองตามพลางขมวดคิ้ว

 

“ตรงนู้นนน” ผมชี้นิ้วไปตรงดงต้นไม้ประกอบคำพูด

 

“ทีหลังอย่าไปเก็บสุ่มสี่สุ่มห้านะพี่ ไม่มีใครหวงก็จริงแต่จะโดนเขม่นเอา พี่เพิ่งมาใหม่ด้วย”

 

“เออ ขอบใจมึง ว่าแต่ครกกูล่ะวะ” ผมท้วง คิ้วก็กระตุกยิกๆ

 

“พี่ไปทำความสะอาดบ้านใหญ่ก่อนเถอะว่ะค่อยมากิน มะละกอมันไม่หายไปไหนหรอก นี่เพิ่งเช้าอยู่เลยพี่ไม่กลัวท้องเสียหรือไง”

 

ไอ้สัดสนทำหน้าแขยง มันจะแย่งมะละกอไปจากมือแต่ผมเบี่ยงหลบแล้วเอาไปวางไว้หน้าห้องแทน อย่าคิดมาแตะแม่ยอดขมองอิ่มกูนะโว้ย!

 

“มึงสัญญาก่อนว่าจะไปเอาครกมาให้กู” ผมขู่ฟ่อ ไอ้เด็กเวรถอนหายใจเฮือกพลางมองมาอย่างประหลาดใจ

 

“เออ เดี๋ยวผมไปขอป้าบัวให้ ว่าแต่พี่อยากกินขนาดนั้น?

 

“โคตรพ่อโคตรแม่ น้ำลายกูนี่ไหลแหมะๆ ตำเสร็จตอนกลางวันเดี๋ยวชวนกิน ติดใจรสมือกูไม่รู้ด้วยนะโว้ย!

 

ผมพูดยิ้มๆพลางเดินตรงไปที่บ้านใหญ่ด้วยความโล่งอก รู้สึกกระปรี้กระเปร่าชิบหาย คือกูยังไม่อยากตายไงช่วยเข้าใจหน่อยเถอะ พลีสสส ไอ้สัดสนทำหน้ากระอักกระอ่วนพลางพึมพำบางอย่างตามหลังมา

 

“กูจะไม่ท้องเสียใช่ไหม...”

 

“ไอ้เด็กเวร! กูได้ยินนะโว้ย!

 

ผมหันไปแง่งๆใส่มัน ไอ้สนทำเพียงยักไหล่แล้วยกมือแคะๆหูก่อนจะเดินไปอีกทาง เดี๋ยวเจอส้มตำรสเด็ดสะท้านทรวงของกูเข้าไปแล้วจะหนาว!

 

แต่...ซี๊ด! เจ็บปากชิบ ลืมไปเลยว่าโดนกัดปากมา แต่เพื่อส้มตำยอดรักไม่มีหวั่นหรอกบอกเลย!

 

ผมเดินเข้าคฤหาสน์สุดแสนจะอลังการงานสร้างเพื่อทำหน้าที่คนใช้ แน่นอนว่าอันดับแรกคือเอาผ้าไปซัก ดังนั้นผมจึงเดินดิ่งๆขึ้นไปชั้นสอง ว่าแต่ห้องไหนเป็นห้องไหนวะเนี่ย

 

“พี่ๆ ผมมาเอาผ้าไปซักอ่ะครับพี่” ผมสะกิดหนึ่งในบอดี้การ์ดยิกๆ มันก็หันมามองชั่ววูบก่อนจะชี้มือไปทางห้องสองห้องทางมุมขวาสุด

 

ประตูสีเทากับสีดำ เลือกเข้าเทาก่อนดีกว่าว่ะ ว่าแล้วก็เปิดพรึ่บเข้าไปอย่างมีมารยาท(?) แต่ภาพตรงหน้าทำเอาแทบจะปิดไม่ทัน เหยดเข้!

 

“ไร้มารยาท”

 

ไอ้เลวหมายเลวสองยกปืนจ่อมาทางผม พอเห็นว่าเป็นใครมันก็เก็บปืนก่อนจะตวัดดวงตาร้ายๆมามองวูบหนึ่ง ที่สำคัญคือแม่งกำลังแต่งตัวอยู่ ไอ้ชิบหาย! หนอนน้อย(?)ติดตากรู๊ววว

 

“ได้ข่าวว่ามาขัดดอกเมื่อคืน สนุกไหมล่ะ...หึ”

 

ผมชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมหยิบตะกร้าผ้า จากนั้นก็หันมองไอ้เลวหมายเลขสองตาขวาง ไอ้เชี่ยนี่กวนโอ๊ยสัด! ถามมาได้ว่าสนุกไหม ถามว่ากูเกือบตายไหมจะดีกว่าม้างงง เดี๋ยวก็เอาผ้าทุ่มหัวซะนี่บักห่านจิก

 

“สนุกเชี่ยไรล่ะ! ไอ้...คุณอาคเนย์แม่งนิสัยเสีย อยู่ๆก็ให้กูมาเป็นคนใช้บ้าบออะไรเนี่ย”

 

“เรื่องปกติ คนใช้เพิ่งถูกไล่ออกไป อีกอย่างกูเห็นด้วยเพราะจะได้ไม่เสียเงินจ้างเพิ่ม”

 

ไอ้ชาติชั่ววว พวกมึงมันคู่แฝดโคตรงกนรกส่งมาเกิดชัดช๊าด!

 

“สัด...กูล่ะหน่ายกับแฝดนรกนี่จริงๆ”

 

ผมบ่นพึมพำพลางยกตะกร้าผ้าขึ้น และทันทีที่นัยน์ตาสีเทาคู่ดุมองมาคล้ายจะได้ยินเสียงพึมพำกูก็ชิ่งเลยไง! เรื่องอะไรจะอยู่ให้มันเอาปืนมาเป่าหัววะ

 

พอออกมาจากห้องโทนสีเทาดำได้ผมก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ และพอเดินไปเปิดประตูห้องข้างๆความมืดมิดก็ปรากฏสู่สายตาอย่างฉับพลัน ผมคลำๆมือกดเปิดไฟได้ไม่นานทั้งห้องก็สว่าง...แต่เป็นความสว่างแบบสลัวเชี่ย!

 

ผนังสีดำ โต๊ะสีดำ ทีวีสีดำ เตียงสีดำ ผ้าห่มสีดำ โซฟาสีดำและบลาๆๆสีดำ สรุปคือ...ทั้งห้องแม่งเป็นสีดำ! แม้แต่โคมไฟข้างเตียงก็เป็นสีดำ

 

โอ้ก็อด...ถ้ามึงจะติสท์ได้ขนาดนี้! เลี้ยงลูกไก่ ชอบสีดำ โคตรเข้ากั๊นเข้ากันเลยว่ะ เหอๆ

 

          โชคดีที่เจ้าของห้องไม่อยู่ผมเลยมีโอกาสเดินสำรวจรอบๆและหิ้วตะกร้าผ้าสีดำขึ้นแนบเอว คือชีวิตไอ้หล่อเลวนี่ไม่คิดจะมีสีสันบ้างเลยเนอะ

 

          พอออกมาด้านนอกได้ผมก็หิ้วตะกร้าทั้งสองลงไปซักและปั่นตาก จากนั้นก็ปัดฝุ่นตามเครื่องเรือนต่างๆ อู้วหูววว รวมเครื่องเรือนทั้งบ้านนี่มันหลักสิบล้านเผลอๆอาจแตะร้อยล้านเลยนะโว้ย ความรวยนี้กูชักอิจฉาตงิดๆ!

 

หลังจากเช็ดถูและดูดฝุ่นเรียบร้อยก็เที่ยงพอดี ผมปาดเหงื่อแล้วเดินสะโหลสะเหลออกมาด้านนอก ทั้งคฤหาสน์นี่ไม่ใช่น้อยๆ ผมทำได้เร็วขนาดนี้ถือว่าสุดยอดแล้วเถอะ!

 

“โอ้โหววว พ่อหนุ่ม เรื่องงานบ้านเป๊ะใช้ได้เลยนะเอ็งเนี่ย ฮี่ๆๆ”

 

อะเฮือก! ห...หัวใจ หัวใจกรู๊ววว!

 

“ป...ป้ามาตอนไหนครับ” ผมถอยกรูดพลางยิ้มแหย มือก็ยกลูบๆอกอย่างขวัญเสีย อะฮึก! เกือบหัวใจวายตายอย่างฉับพลันแล้วคุณเอ้ย!

 

“ข้าเพิ่งมาเนี่ยแหละ ว่าจะออกไปดูของสดมาทำมื้อเย็น เดี๋ยวตอนเย็นเข้าครัวกับข้าก็แล้วกันนะ ว่าแต่เอ็งทำกับข้าวเป็นไหม” ป้าบัวเอียงคอแสยะยิ้ม ผมตาเหลือกขึ้นมานิดหน่อยก่อนจะว่าเสียงระรัว

 

“ป...เป็นครับป้า แม่ผมเปิดร้านอาหาร” โฮ! ใครก็ได้เอาป้าแกไปเก็บ ท่าเอียงคอท่านช่างสยองเกินจะกล่าว!

 

“ดีๆ งั้นข้าไปล่ะ ฮี่ๆๆ”

 

ป้าแกว่าพลางเดินละลิ่วออกไปอย่างเบิกบานใจ ผมถอนหายใจเฮือกพลางปาดเหงื่อที่หยดแหมะๆ ป้าบัวไม่ใช่คนตลกนะสัด! แต่น่าสะพรึงชิบหาย บรื้อออ

 

ไม่แปลกเท่าไหร่ที่ผมจะทำงานบ้านเป็น ตอนสุดที่รักต้องวุ่นกับร้านก็ผมเนี่ยแหละดูแลบ้าน แถมไอ้สัดแข็งยังไม่เอาอ่าว ไม่ทำไม่พอแต่เสือกโยนทุกอย่างของมันมาให้กูทำด้วยไง!

 

คิดพลางเดินละลิ่วไปยังเรือนคนใช้ก่อนจะคว้าหมับเข้าที่แม่ยอดขมองอิ่ม กวาดตามองได้ไม่นานก็เห็นครกวางอยู่หน้าห้อง ไอ้สัดสน! กูรักมึงเชี่ยๆ มึงช่างเป็นเด็กที่ประเสริฐเลิศเลออะไรเยี่ยงเน้!

 

ผมคว้าครกเข้าห้องด้วยใบหน้าเบิกบาน พอจัดการปอกเปลือกทั้งสองลูกจนเห็นเนื้อขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะเสร็จก็เริ่มทำส้มตำสูตรเด็ดในทันที

 

พอกลายร่างมะละกอสองลูกเป็นเส้นฝอยๆและตำๆกับบรรดาปูปลาร้าพร้อมเครื่องนิดหน่อยเสร็จ ผมก็เทใส่ถาดพลางชะแวบไปหน้าห้อง อย่าถามกูเชียวว่าเอาปูปลาร้ามาจากไหน แอบซื้อมาจากตลาดตอนเช้าไง

 

“ไอ้สน! กูทำเสร็จแล้วโว้ย”

 

ผมกวักมือเรียกมันยิกๆเมื่อเห็นร่างสูงเดินมาไกลลิบ...พร้อมบรรดาไอ้พวกชายชุดดำ สาส! พวกมึงยกโขยงกันมาทำเชี่ยไรเนี่ย

 

“พวกพี่เขาเปลี่ยนเวรพอดี ยังไงก็มากินด้วยกันสิพี่”

 

ไอ้สนหันมาบอกผมพลางหันไปเอ่ยกับไอ้พวกชุดดำทั้งหลาย พวกนั้นก็พยักหน้าหงึกหงักกลับมา แต่กูเห็นนะไอ้เด็กเปรตว่ามึงลอบยิ้มดีใจ! คงคิดว่าจะได้มีคนแบ่งเบาภาระท้องเสียเพิ่มใช่ไหมไอ้เด็กเวร!

 

เอ๊อะ! ม้ายยย ส้มตำผมไม่ทำให้ท้องเสียโว้ย

 

“เชิญเลยครับพี่”

 

ผมยิ้มเกร็งๆเพราะไม่ค่อยคุ้นเคยกันเท่าไหร่ จากนั้นก็คว้าแขนไอ้สัดสนหมับและนั่งข้างมันทันใด ไอ้ชายชุดดำมองถาดส้มตำของผมด้วยแววตาเรียบนิ่ง ส่วนไอ้เด็กหน้าซื่อก็มองแบบกระอักกระอ่วน

 

“ทำไมสีดูเผ็ดวะพี่”

 

“กินๆไปอย่าพูดมาก!” ผมตบหัวไอ้สนอย่างลืมกลัวสายตาบรรดาพวกบอดี้การ์ด จากนั้นก็หยิบส้อมโซ้ยก่อนเป็นคนแรก

 

โฮ...น้ำตากูเล็ดเจ็บปากเชี่ย! แต่อร่อยโคตรเลยไงดังนั้นจึงจ้วงตักต่ออย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน ส่วนไอ้สนก็ตักขึ้นมาด้วยสีหน้าแขยงก่อนจะเอาเข้าปาก

 

ทันใดนั้นแววตามันก็เปลี่ยนไป...

 

“โหพี่! อร่อยจังวะ”

 

“กูลูกแม่ครัวไงโว้ย” ผมยกยอตัวเอง เห็นไหมสัด! กูบอกให้กินตั้งนานแล้วไม่เชื่อ

 

ไอ้พวกชุดดำที่ได้ยินบทสนทนาก็ตักกินตาม พอกินไปได้คำเดียวพวกมันก็แย่งผมกินกันใหญ่ อื้อหือ! ทีก่อนหน้านี้ยังทำท่าไม่กล้าแตะกันนะพวกมึ๊งงง

 

          “ซี้ด! แสบปาก น้ำๆๆ” ผม

          “เอ้า มึงนี่ตำอร่อยดีนะ” ชายชุดดำคนที่หนึ่งส่งแก้วให้

          “เผ็ดไปหน่อยแต่อร่อยชิบหาย” ชายชุดดำคนที่สอง

          “เออจริง พี่แม่งทำอร่อยไม่เข้ากับปากเลยว่ะ” ไอ้สัดสน

          “ว่าแต่มึงชื่ออะไรวะ พวกกูเห็นตั้งแต่เมื่อวานล่ะ” ชายชุดดำคนที่สาม

         

          เขามีแต่สนิทกันในวงเหล้า อันนี้เริ่มสนิทกันในวงส้มตำ กูล่ะเพลีย!

 

          “ผมชื่อโซดาพี่ ยินดีที่ได้รู้จัก” ผมเอ่ยตอบพลางคว้าแก้วน้ำกระดกอึกๆ เผ็ดโคตรแต่อร่อยเหาะ

 

          “ตกลงมึงเป็นเด็กนายน้อย?

 

          พรวด!

 

อ...ไอ้เชี่ยยย!

 

          “อี๋...สกปรกว่ะ” ไอ้สนถอยออกห่างผมที่พ่นน้ำ ไอ้สัด! ใครใช้ให้ไอ้ชุดดำคนที่สี่มาถามกูแบบนี้! ไอ้พวกตาถั่ววว

 

          “เปล่านะครับพี่! ผมมาทำงานใช้หนี้เฉยๆ” ผมท้วงเสียงหลงพลางหยิบผ้ามาเช็ดปากไปด้วย

 

          “อ้อ...ขัดดอกนี่เอง” ไอ้ชิบหาย! บอกว่ามาทำงานๆไม่ใช่ขัดดอก กูจิครายยย

 

          “ผมกับไอ้...! คุณอาคเนย์ไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น! ผมติดหนี้แล้วต้องมาเป็นคนใช้เฉยๆ ก็แค่นั่นอ่ะพี่!

 

ผมอธิบายแทบจะลิ้นพันกัน แต่ไอ้พวกบอดี้การ์ดกลับขมวดคิ้วพลางยกมือแคะๆหูนิดหน่อยเท่านั้น ไอ้พวกนี้บังอาจทำท่ารำคาญเสียงกรู๊ววว

 

“มึงนี่เสียงดังว่ะ”

“เออ กูเห็นด้วย”

“พวกกูไปล่ะ เดี๋ยวตอนกลางคืนต้องเปลี่ยนเวรอีก”

“ขอบใจสำหรับส้มตำล่ะไอ้โซดา แต่เสียงมึงน่ะเบาๆบ้าง”

 

ไอ้พวกชุดดำทั้งสี่ผลัดกันร่ายยาวพลางลุกพรึ่บแล้วเดินดิ่งๆหนีไปทิ้งให้ผมนั่งอ้าปากค้าง ผมเสียงดังตรงไหนวะไม่เข้าใจ พอจะหันหน้าไปถามไอ้สัดสน...

 

“ไอ้สน....” มันหายไปไหนวะไอ้เด็กเวร! กินแล้วชิ่งนะมึ๊งไอ้เด็กสันดานนน

 

ผมเก็บถาดด้วยความกระฟัดกระเฟียด คราวหลังกูจะไม่ชวนมึงกินอีกแล้วคอยดู๊ววว! ว่าพลางสะบัดหน้าหนีเข้าห้อง พรุ่งนี้ก็ไปทำงาน เบื่อหน้าไอ้พลแม่ง...แต่กูเบื่อมันไม่ได้นี่หว่า เดี๋ยวในอนาคตถูกไล่ออกล่ะแย่แน่

 

 



Writer talk2 

ฮาเร็มโซดาจงมา ฮาเร็มจงมา...//ยกมือปิดหู พี่อาคหายไป ไปจัดการซื้ออาหารไก่ใช่ไหมคะ//หลบปืน ใครว่าพี่อาคไม่โหด ไรท์แค่ไม่อยากสปอยเฉยๆค่ะ อย่าลืมว่าไรท์ชอบหักมุม//หลบระเบิด หมดกัน...ความเท่ห์และความโหดของพี่อาคหายหดเพราะลูกเจี๊ยบ! ไม่ได้ๆ ไรท์ต้องกู้ชีพให้พี่อาคของไรท์//หลบมือแม่ยก ว่าแต่จะกู้ทันไหมคะ แบบว่ามันมุ้งมิ้งไปแล้ว...แค่กๆๆ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

10/07/2016 

Writer talk

ค่ะ...เอาตามที่โซดาสบายใจเลยเนอะ//หลบเท้าโซ พี่อาคยังคงความโหดแม้ความมุ้งมิ้งจะมา//หลบปืน เห็นแวบๆคล้ายใครบอกว่าไรท์สองมาตรฐานกับพระเอก เปล่านะคะ! ไรท์เปล่าสองมาตรฐานเลยสักนิ๊ด(เสียงสูงทำไม) ก็แค่พี่อาคน่ากินสุ...เอ้ย! สองเพลิง(เพลิงนิล เพลิงกัลป์)น่ากลัวเกินไปไรท์จิไม่ยุ่งค่ะ(พี่อาคนี่ไม่น่ากลัว?) ยกให้เบนซินกับพี่แสบไปไรท์จะเอาพี่อาค//โดนแม่ยกดักตบ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

09/07/2016


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 760 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,226 ความคิดเห็น

  1. #17067 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 03:21
    แม่บ้านแม่เรือนสุดแต่ลดเสียงลงบ้างนะลูกกก
    #17,067
    0
  2. #17057 pupthestpid (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 18:55

    พลชอบพระเอกใช่ม้ะ??

    #17,057
    0
  3. #16978 jitlada5688 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:15
    ทำไมโดาต้องพูดเสียงดัง อยากให้เบาเสียงอะแบบยอมๆบ้าง
    #16,978
    0
  4. #16892 sunmarine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 19:25
    คือโซดาเป็นคนพูดเสียงดังมากหรอ
    ทำไมทุกคนแสดงออกแบบนั้น
    คือเข้าใจว่าน้องพูดมาก พูดได้ทุกเวลา
    สรุปคือเสียงดังด้วย เออ เหมารวมไปอีก
    #16,892
    0
  5. #16626 BenzJirarat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 16:39
    เมื่อไหร่โซดาจะเบาเสียงลงบ้าง--
    #16,626
    0
  6. #16141 Khunkhaoz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:54
    ทำไมอ่านแล้วนึกเสียงโซดาออก อ๋อ สงสัยตัวเองเป็นคนแบบนี้ ฮาาาาาาาา
    #16,141
    0
  7. #16076 lluv KAITO vull (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:02
    เสียงลูกไก่ร้อง = เสียงโซดาโวยวาย
    เดี๋ยวฟังไปนานๆก็น่ารักเองใช่มั้ย พี่อาค 555+
    #16,076
    0
  8. #16055 โพนี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 20:41
    แค่อ่านยังรู้สึกรำคาญโซดาเลย มันจะมีวันที่นางยอมลดเสียงตัวเองลงบ้างม้ะ??
    #16,055
    0
  9. #15302 pizz_y (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 12:15
    รำคาญโซดา //พอดีไม่ชอบคนเสียงดัง-.-
    #15,302
    0
  10. #15259 benda5002539 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:51
    โซดาลดเสียงหน่อย หนวกหูแทน
    #15,259
    0
  11. #14329 Daebae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:14
    โซดาลูก เปิดคอนเสริตรือทำวงแร๊พใปเลยม่ะ พุดมาก ถ้าความคิดลึกๆกุคิดว่าคนท้องล่ะ พุดมาด้ ทุกวิ ม่เมื่อยปากบ้างอ่ะ บ่นใส่อุ้อี้ๆ ปากรืออรัยค่าา 555 แต่ชอบกวนตีนดี
    #14,329
    0
  12. #14263 Dearcb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 17:39
    อยากกินส้มตำขึ้นมาทันทีที่อ่านจบ
    #14,263
    0
  13. #13741 KKMP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:28
    อ่านแล้วอยากกินส้มตำ
    #13,741
    0
  14. #12888 Mr. landing :D (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 15:21
    3p เหอะะ
    #12,888
    0
  15. #12771 chootikarn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:07
    นึกว่าชมใครชมมะละกอนี่เอง55555
    #12,771
    0
  16. #12732 ฺBedroom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 02:09
    พี่อาคช่างเป็นพระเอกค่าตัวแพงยิ่งนัก ที่แพงยิ่งกว่าคือคำพูดพี่อาค สงสัยตอนเกิดพระเจ้าอาจใส่ทักษะการพูดลงไปให้น้องโซดาหมด
    แต่อ่านแล้ว อยากกินส้มตำที่โซดาทำจัง ถึงจะหูดับเราก็ไม่หวั่น ซื้อที่อุดหูมาเตรียมพร้อม
    #12,732
    0
  17. #12325 Ingfalalabell (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:32
    เมื่อไหร่นางจะยอมรับความดังของเสียงตัวเองสงสารคนฟัง /
    #12,325
    0
  18. #8614 Minutedao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 13:06
    เมนูนี้คือส้มตำประสานมิตรรึป่าว5555
    #8,614
    0
  19. #7058 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:14
    อ่านแล้วอยากกินเลย
    #7,058
    0
  20. #6569 Mookkyn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 05:53
    แค่อ่านยังรู้สึกแสบหูเลย
    #6,569
    0
  21. #6285 tungminpe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 02:05
    ความเสียงดังนี้55555+
    #6,285
    0
  22. #6151 Tan81142 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:44
    โอ้ยยยยเอาฮาไปไหนพึ่งเคยเห็นคนชอบกินสำตำเป็นชีวิตจิตใจอ่านแล้วนี้อยากกินสำตำเลยยย5555
    #6,151
    0
  23. #6115 NoonaVK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:08
    สนิทกันในวงส้มตำ55555
    #6,115
    0
  24. #5372 พฤศจิธนู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 23:15
    พายัพจะมีเรื่องเป็นของตัวเองไหมน้อ? รอๆ
    #5,372
    0
  25. #5095 ntn.9846 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 15:25
    พายับ นี่ เป็น น้อง หรือ เป็นพี่
    #5,095
    0