[Yaoi] DON'T HURT ME ชนวนรัก หักดิบร้าย (สนพ. SENSE BOOK) มี E-book ค่ะ

ตอนที่ 4 : Ep.04::แม่มีเรื่องด่วน! โซดาปั่นป่วนยกกำลังสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 824 ครั้ง
    25 ส.ค. 60













 Ep.04

:: แม่มีเรื่องด่วน! โซดาปั่นป่วนยกกำลังสอง ::

 

 

 

 

          หลายสัปดาห์ผ่านไป

          หลังเคลียร์งานเสร็จผมบิดขี้เกียจอย่างเมื่อยล้า เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่ชื่อไอ้พลมันเดินมาสะกิดยิกๆ จากนั้นก็นั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

 

          “ไปฉลองคืนนี้ไหมมึง เขาไปกันทั้งแผนกเลยนะ”

 

“ไอ้สัด...นี่มึงจะไม่ให้กูพักผ่อนหรือไงวะ ขอบายก่อนแล้วกัน ปวดหัวโคตรเลยว่ะวันนี้” ผมกล่าวพลางฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

 

ไอ้พลมันเป็นเพื่อนในที่ทำงาน ก็สนิทกันระดับนึง และแม่งก็ฮอตจนผมหมั่นไส้ไง ไปกินข้าวด้านล่างด้วยกันทีไรสาวๆมองมันให้ควั่ก

 

แต่เมินผมเนี่ยสิ...ฮือ ชีวิตกูช่างน่าเศร้า

 

ผัวะ!

 

“เชี่ยนี่ มึงจะไม่สังสรรค์กับเพื่อนๆบ้างหรือไง”

 

ไอ้พลมันตบหัวผมจนหน้าแทบทิ่มพื้น ดังนั้นผมเลยยันขามันคืนแบบเต็มแรง ผมยิ่งปวดๆหัวอยู่มันจะตบลงมาให้สมองไหลเรอะ

 

“ไอ้เวร! มึงก็รู้กูยิ่งโง่ๆอยู่ ยังจะตบลงมาได้นะมึง” ผมลูบหัวป้อยๆ ทำไมชีวิตคนหล่อต้องมีแต่คนจ้องรังแก!

 

 ยิ่งคิดยิ่งเศร้า กูอยากเมา ต...แต่เข็ดว่ะ เชี่ยเอ้ย กูจะไม่เมาข้างถนนอีกเป็นอันขาด!

 

ไอ้พลมันหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นสีหน้าบึ้งตึงของผม แถมยังนั่งกระดิกเท้าไม่ทุกข์ร้อนอีก ไอ้สันดาน! หมั่นไส้แม่ง ทำไมมีแต่หญิงมองมันวะ ผมไม่ดีตรงไหน...คิดดูว่าขนาดนั่งอยู่ด้วยกันนี่ผู้หญิงทั้งแผนกยังช้อนสายตามามองมันอ่ะคิดดู๊

 

“ปากดีไอ้สัด” มันพูดพลางยกมือมาโบกหัวผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เบาๆ...เบาพ่องดิ! เล่นเอาหัวผมโยกเลยไง

 

“ทีปากมึงล่ะไอ้ห่าราก! ด่ากูเอาๆนะไอ้เชี่ยนี่ ว่าแต่ไม่ไปฉลองกับสาวๆล่ะวะ มองมึงกันเป็นพรวนแล้วนั่น”

 

แม้จะไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ แต่ในบรรดาเพื่อนร่วมงานไอ้พลเป็นคนที่ผมกล้าเล่นหัวด้วยสุดล่ะ คงเพราะอายุเท่ากันล่ะมั้ง ที่สำคัญมันฮอตมากจนผมอดจะหมั่นไส้เบาๆไม่ได้ แต่แม่งไม่รู้จักใช้หน้าตาให้เป็นประโยชน์ไง สาวไหนเข้าหาก็เห็นปฏิเสธเขาซะหมด

 

ว่าจะลองถามล่ะว่าพวกเป็นเกย์ไรงี้หรือเปล่า แต่ดูท่าทางมาดแมนไม่น่าจะเป็นหรอกมั้ง

 

“ก็จะไปกับมึงนี่ไง” ไม่ต้องมามองกูแบบนั้น! กูไม่ตกหลุมสายตาของมึงเหมือนพวกผู้หญิงหรอกโว้ย

 

“กูบอกว่ากูเหนื่อยไง เดี๋ยวแม่งก็แร็พใส่ซะหรอก!” ผมขู่ฟ่อ เล่นเอาไอ้พลมันทำหน้าแขยงวูบหนึ่ง อ้อ! ชื่อเต็มมันคือจอมพล แต่ผมเรียกไอ้พลเฉยๆไง

 

คือไอ้พลมันเคยเจอผมด่าไฟแลบ ไม่ได้ด่ามันนะแต่ด่าไอ้คนหนึ่งที่มันมาตามตื้อผมถึงที่ทำงานเมื่อปีก่อน ตอนนี้ทั้งบริษัทคงรู้สกิลฝีปากกูกันหมดแล้วมั้ง

 

ชิ! ผมไม่ได้ปากร้ายนะโว้ย แค่อย่าให้ขึ้นเท่านั้นเองเพราะมันลงยาก!

 

“เออๆ ไม่ก็ไม่ แล้วกลับไงล่ะมึง”

 

ไอ้พลมันหันมองผมแบบกวนโอ๊ยสุดขีด เท้าก็ยังกระดิกไม่หยุด ผมถามจริงเถอะว่ามันมีอะไรให้หญิงแลนักวะ ถ้าตัดหน้าตากับความรวยออกไป มันก็แค่คนห่วยๆเท่านั้นล่ะโว้ย

 

ใช่...ไอ้พลมันรวย แค่ลูกเจ้าของบริษัทเอ๊ง!

 

แบบว่าเคยถามมันเหมือนกันว่าทำไมไม่ไปเป็นรองประธาน ไอ้นี่ก็ดันบอกว่าอยากไต่เต้าศึกษางานในหลายๆแผนกก่อน คนจะได้ไม่นินทาครหาว่าใช้เส้นเป็นรองประธานเอาได้

 

ผมก็เห็นด้วยกับมันนะ แต่คือมึงศึกษาแผนกกูนานไปหรือเปล่า จะสองปีแล้วไอ้เชี่ย! ช่างเถอะ...อย่างน้อยผมก็สนิทกับมันมากสุดไง ดังนั้นถ้ามันไปแผนกอื่นก็คงเหงาปากเพราะไม่มีใครให้ด่าน่าดู

 

          เฮ้ยๆ! อย่าคิดเชียวว่าผมจะโดนไล่ออกเพราะด่าลูกประธานบริษัทไม่เว้นวัน ความจริงมันก็ด่าผมเหมือนกันนั่นแหละ

 

          ผัวะ!

 

          “สติหลุดหรอสัด ได้ฟังไหมเนี่ย กูถามว่ากลับยังไง” เอาอีกล่ะ กูโดนมันผลักหัวเป็นรอบที่สาม!

 

          “ไอ้เชี่ย มึงจะผลักกูอีกทำไมเนี่ยไอ้สันขวาน!” ผมมองมันตาขุ่นขวาง จากนั้นก็ลูบๆผมที่ยุ่งให้กลับมาทรงเดิม เดี๋ยวกูไม่หล่อขึ้นมานะมึ๊งงง

 

          “เอ้า! ก็มึงเอารถเข้าอู่ไม่ใช่? แล้วมึงจะขี่อะไรกลับวะไอ้เวรนี่” ยัง มันยังมีหน้ามามองผมด้วยสายตากวนส้นตีนอย่างถึงที่สุดอีก

 

          “พรุ่งนี้เดี๋ยวก็ซ่อมเสร็จแล้วว่ะ วันนี้คงนั่งรถเมล์กลับไม่ก็พี่วินล่ะมั้ง” ผมตอบมัน มือก็ยังไม่หยุดสำรวจความเสียหายของศีรษะ โฮ! สมองกรู๊ววว

 

          “เดี๋ยวกูไปส่ง”

 

          “ไม่ต้องหรอกว่ะ กูกลับเองได้” ผมรีบแย้ง รบกวนมันเปล่าๆ คอนโดผมอยู่ไกลจากที่นี่เหมือนกัน

 

          “กูบอกจะไปส่งไง หรือมึงจะไปสังสรรค์กับกู?” มีการข่มขู่คนหล่ออ้อมๆ โฮกกก

 

          “ก็ได้วะ น้ำมันหมดถังไม่รู้ด้วยนะมึง”

 

          “กูมีตังเติม” เออ ไอ้รวย รวยสัดๆ! ผมเบ้ปากใส่มันก่อนจะเก็บข้าวของแล้วเดินออกมาอย่างมาดแมนสุดขีด

 

          แต่ไอ้เชี่ย! สาวๆไม่มองกูเลยไง หันมองไอ้คนข้างๆหมดจนคอแทบหลุด มันมีดีอะไร ก็แค่หน้าขาว ตาคม สูงยังกะเปรต ยิ้มทีใจละลาย แค่นั้นเอ๊ง! เปล่านะ ผมเปล่าใจละลายแต่สาวๆที่ผมไปสอบถามเขาบอกมาอีกทีหนึ่งไง ผมออกจะมาดแมนแฮนซั่มขนาดนี้ จะไปใจเต้นกับผู้ชายด้วยกันได้ยังไงล่ะ!

 

          ย...ยกเว้นไอ้หล่อเลวไว้คนหนึ่งแล้วกันวะ ตอนนั้นผมเมาหรอกโว้ย ถ้าไม่เมาอย่าหวังว่ากูจะมีไอ้อาการสาวน้อยอะไรนั่นเลย

 

          จากนั้นผมก็ได้นั่งรถไอ้พลมันไปถึงคอนโดตัวเองโดยสวัสดิภาพ โอ้...นั่งรถนอกทีไรมีอันต้องเคลิ้มตลอด ผมลูบเบาะรถไปมาด้วยแววตาเป็นประกาย เก็บเงินอีกกี่สิบชาติกูถึงจะซื้อได้วะเนี่ย!

 

          “มึงชอบรถกูหรอวะ” ไอ้พลมันขมวดคิ้วถาม

 

          “เออ เบาะนุ่มสัดๆ”

 

          อย่างกับฝัน หลายอาทิตย์มานี้ตูดผมแตะรถนอกสามครั้งแล้วว่ะ ครั้งแรกก็ไอ้หล่อเลว ครั้งที่สองก็ไอ้พี่วาย มาครั้งที่สามก็ไอ้พลเนี่ยแหละ

 

          โฮ...กูอยากได้ต้องทำไง!

 

          “มึงอยากนั่งทุกวันไหมล่ะ ไอ้เชี่ยนี่...มึงจะกรีดเบาะกูทำไม”

 

ผมโยกหัวหลบมือมันทันก่อนจะเบ้ปากใส่ไอ้ตัวการซึ่งคิดจะประทุษร้ายศีรษะกันเป็นรอบที่สี่ ผมแค่ใช้เล็บทดสอบความแข็งแรงของเบาะเถอะ! ไม่ได้กรีดโว้ย

 

          “ใครๆก็ต้องอยากนั่งกันทั้งนั้นแหละว่ะ ถามโง่ๆนะมึง” พอพูดตอบไปไอ้พลมันดันเงียบซะงั้น ผมเลิกคิ้วมองมันอย่างงงๆ ตกลงคือมึงถามกูเพื่ออะไร!

 

          “งั้น...” จะพูดก็ไม่พูด ผมชะโงกหน้าไปมองมันใกล้ๆในทันที

 

          “มึงจะช่วยกูซื้อไง๊ ไม่เอาว่ะ...แพงชิบหาย กูกินส้มตำได้ทั้งชาติเลยนะนั่น!

 

          ไอ้พลมันหันมามองอย่างเหลือเชื่อก่อนจะหัวเราะในลำคอ โห่...แม้แต่เสียงหัวเราะยังฟังดูกวนโอ๊ยมากอ่ะมึ๊ง! ทำไมคนหล่อถึงต้องพ่ายแพ้ให้คนที่หล่อกว่า ม่ายยย ไอ้สัดพลมันไม่หล่อสักนิ๊ด ขอย้ำอีกครั้งว่ามันไม่หล่อ! ดังนั้นสาวๆเชิญทางนี้นะจ๊ะ

 

          “เปล่า กูจะให้มึงนั่งทุกวันต่างหาก” ไอ้พลมันหันมองมาทางผมวูบหนึ่ง รอยยิ้มจากอาการขำเมื่อครู่ก็ยังคงติดตรงมุมปาก

 

          อ่อ...นี่มันกะจะอวดรถผมสินะไอ้เพื่อนเลววว น้ำใจของมันทำร้ายจิตใจผมมากอ่ะบอกเลย ฮือ...ผมอิจฉามันจริงๆที่เกิดมาแบบนี้!

 

          “ไม่ว่ะ กูมีรถกูอ่ะ อีกอย่างคอนโดกูอยู่คนละโยชน์กับบ้านมึงไม่ใช่หรอวะ เปลืองน้ำมันเปล่าๆ” ผมส่ายหน้าปฏิเสธ กูเกลียดความใจดีของมึงมากว่ะเพื่อน เพราะไอ้ออร่าแบบนี้ไงถึงดึงดูดสาวๆไปจากกูหมด!

 

          ไม่นานนักก็ถึงที่หมาย ผมตบบ่ามันแปะๆเป็นเชิงขอบใจก่อนจะลงจากรถมา ปากก็พูดว่า

 

          “เชี่ยพล! เดี๋ยววันหลังกูเลี้ยงส้มตำมึงสามจานเลย กูจะไม่งกกับมึงอีกแล้วว่ะ” ผมทำตาซึ้งก่อนจะโบกมือลามันรัวๆ

 

          “ไอ้สัด...”

 

เหมือนจะได้ยินเสียงไอ้พลพึมพำคำหยาบ แต่มันก็ส่งยิ้มหล่อมาให้ล่ะวะ จากนั้นก็ส่ายหัวเป็นเชิงเอือมระอากับอาการติดส้มตำอย่างหนักของผม

 

          ผมเดินขึ้นคอนโดมาไม่ทันไรเสียงโทรศัพท์ก็ดังลั่นซะเผลอสะดุ้งเลยทีเดียว พอล้วงๆควักๆขึ้นมาได้ก็ปรากฏว่าเป็นสุดที่รักนั่นเอง

 

          “คร๊าบแม่”

 

          (ซ...โซดาน้อยๆของแม่) เอ๋ ทำไมน้ำเสียงของสุดที่รักผู้เลิศเลอและงดงามที่สุดในสามโลกถึงแหบระโหยโรยแรงขนาดนี้วะ

 

          ร...หรือจะมีใครมาย่ำยีแม่ผม ม่ายยย ใครมันบังอาจผมจะไปกระทืบมัน!

 

          “แม่! แม่เป็นอะไรใครทำแม่ แล้วทำไมเสียงเหมือนร้องไห้แบบนั้นอ่ะ หรือว่าไอ้ตาลุงข้างบ้านมันจะ...”

 

          (เปล่าลูก ฮ...ฮึก ร้านเรากำลังจะถูกยึด โฮฮฮฮ) และแล้วสุดที่รักก็เป่าปี่ใส่ผม คือตอนนี้หน้าผมซีดเผือดพร้อมปากที่อ้าค้างแล้วไง

 

          ครอบครัวผมเหลือกันอยู่แค่สามคนคือ ผม แม่และน้องชาย พ่อเสียตั้งแต่ผมยังเด็กแล้ว และแม่เป็นผู้หญิงที่แกร่งมากเลยนะโว้ย สุดที่รักของผมเธอเปิดร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งพอมีรายได้ส่งเสียผมเรียนจนถึงฝั่งฝันไง

 

          “แม่อธิบายก่อนดิครับว่ามันเป็นยังไง อย่าเพิ่งร้องไห้นะแม่นะ โซจะได้ช่วยหาทางออกไง”

 

ผมตะล่อม กลัวแม่จะโวยวายอะไรขึ้นมาอีก แบบว่าปวดหูอ่ะนะ เหอๆ อย่าเจอสกิลฝีปากแม่ผมเข้าไปเชียวล่ะ ขอเตือนว่าอย่าทำให้สุดที่รักโกรธเด็ดขาด!

 

          (แม่ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้เพราะแม่ไม่อยากให้ลูกไม่สบายใจ ต...แต่เราไปกู้ยืมเงินมาทำร้านตอนพ่อเพิ่งเสียใหม่ๆ ล...แล้วตอนลูกเรียนก็อยู่ในช่วงที่เศรษฐกิจไม่ดี แม่ก็ไปกู้เขามาเพิ่มด้วย ฮึก...ไอ้พวกนั้นมันบุกร้านเราอ่ะลูก โฮ!  แถมมันยังทำท่าจะยึดร้านด้วย แม่จะทำยังไงดี ไอ้น้ำแข็งน้อยมันก็กำลังเรียนปีสอง เงินที่โซดาน้อยของแม่ส่งมาให้ก็ไม่พอจ่ายค่าหนี้หรอก เราต้องเสียร้านไปจริงๆหรอลูก ฮืออออ)

 

          เฮ้ยๆๆ! นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย

 

          แม่เล่าไปพลางสะอึกสะอื้นไป ไอ้น้ำแข็งคือชื่อน้องชายผมเอง มันอายุน้อยกว่าผมราวๆสี่ปีเห็นจะได้ แต่ระดับความกวนประสาทนี่สูงทะลุปรอทเลยเถอะ!

 

          เดี๋ยวโว้ย! นั่นไม่ใช่ประเด็นไง คือผมเพิ่งรู้ว่าแม่เป็นหนี้ คือสุดที่รักปกปิดผมมาเกือบสิบปีเชียวนะ

 

          “แม่ไปกู้มาเท่าไหร่ครับ” ผมเริ่มเข้าโหมดเครียดอย่างจริงจัง ตาขวากูก็กระตุกยิกๆไม่หยุดเลยไง หวังว่าคงจะไม่มีเรื่องเวรๆพุ่งเข้ามาหรอกนะเว้ย

 

          (รวมทั้งต้นและดอกก็ประมาณสองล้านนิดๆ ฮือ...โซดาน้อยของแม่ ฮึก...แม่จะทำยังไงดี)

 

          ส...สองล้าน! ชิบหายล่ะ ทำไมมันเยอะแยะปานนั้นวะ

 

          “นี่...แม่ไม่ได้กู้ธนาคารหรอครับ” ผมกลืนน้ำลายดังเอื้อก เหงื่อก็เริ่มแตกพลั่ก

 

          (ขอโทษนะลูก ช่วงนั้นแม่อับจนหนทางจริงๆ กู้กับทางสิงหวิโรจน์สกุลมันได้เงินมาทำร้านเยอะกว่า แม่ไม่น่าเลย ฮือออ)

 

          ว่าแต่...อะไรคือสิงหวิโรจน์สกุลวะ

 

          “ตกลงแม่ไปกู้กับใครครับ แล้วทำไมพวกมันต้องบุกร้านเราอ่ะ”

 

          (เป็นมาเฟียน่ะลูก ทางนั้นผ่อนผันให้เรามาหลายปีแล้วแต่แม่ผิดเองที่หาเงินใช้คืนเขาไม่ครบซะที ฮึก...แม่ขอโทษ)

 

โอ้ยยย ผมรู้สึกสงสารสุดที่รักโคตรเลยว่ะ แม่ผมทำงานตัวเป็นเกลียวเลยนะโว้ย เปิดร้านอาหารก็จริงแต่ความเหนื่อยนี่สุดๆล่ะ ไหนจะต้องทนเวลาลูกค้าตำหนินู่นนี่อีก เยอะอ่ะ เฮ้ยๆ! เดี๋ยวนะเว้ย เมื่อกี้แม่บอกว่าไปกู้เงินมาเฟีย?

 

WTF! แม่กูช่างกล้าแกร่งอะไรเยี่ยงเน้

 

“โซจะช่วยแม่เอง ค...แค่สองล้านถ้าเราช่วยกันผ่อนผันไปเดี๋ยวมันก็หมด! ดังนั้นแม่ไม่ต้องร้องไห้นะ โซจะทำทุกวิถีทางให้ร้านไม่ถูกยึดแน่นอน!” คือเสียงผมสั่นเลยไงตรงคำว่าสองล้านอ่ะ นี่กัดฟันพูดเพื่อให้แม่สบายใจสุดๆนะบอกเลย!

 

(ฮึก...สองล้านนิดๆลูก) สุดที่รักกูยังมีอารมณ์มาเล่น เหอๆ

 

“นั่นแหละๆ สองล้านนิดๆนั่นแหละ แม่ส่งที่อยู่ที่แม่ไปกู้เงินมาได้ไหมครับ โซจะจัดการไปเคลียร์เอง! แม่สบายใจได้เลยนะไม่ต้องห่วง”

 

ความจริงอยากไปหาแม่ตอนนี้แต่มอเตอร์ไซค์ผมส่งซ่อมอยู่ ดังนั้นขอที่อยู่ไอ้มาเฟียอะไรนั่นเลยก็แล้วกัน ร้านอาหารของสุดที่รักอยู่ไกลจากคอนโดผมมากเสียด้วย ขี่รถประมาณสองชั่วโมงนู่นกว่าจะถึง

 

(ต...แต่ทางนั้นเป็นมาเฟีย แม่เกรงว่าลูกจะ...)

 

“โซดวงแข็งน่า ไม่ตายง่ายหรอกครับแม่ รีบๆส่งมานะโซจะรอ ถ้าแม่ไม่ส่งที่อยู่อะไรนั่นมาเดือนนี้โซไม่ส่งเงินให้นะ! แล้วก็ฝากเตะตูดไอ้สัดแข็งด้วย แค่นี้นะแม่”

 

คือไม่อยากได้ยินเสียงแม่ร้องไห้เลยว่ะ ผมรีบกดตัดสายก่อนแม่จะได้แย้งอะไรออกมา จากนั้นก็นั่งพิงประตูห้องพลางถอนหายใจเฮือก และหลังจากยกมือลูบหน้าลูบตาตัวเองเสร็จ ผมก็กระโดดขึ้นเตียงอย่างเคร่งเครียดไม่น้อย

 

สงสัยต้องไปเคลียร์กับเจ้าหนี้วันพรุ่งนี้ ผมหยุดงานพอดีไง จะไปขอผ่อนผันต่ออีกหน่อย คาดว่าถ้าผมเก็บเงินดีๆมันก็คงได้อยู่ภายในระยะเวลาสักสิบปี...เอิ่ม นานไปว่ะ แต่ไอ้เชี่ย! กูเครียดชิบหายเลยอ่ะตอนนี้

 

ช่างแม่ง จะนอนล่ะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ อ้าว...ลืมอาบน้ำนี่หว่า และแล้วผมก็ลากสังขารมาอาบน้ำและนอนหลับไปอย่างอ่อนเพลีย

 

 

วันต่อมา

ผมได้ที่อยู่ของไอ้สิงห์ๆอะไรนั่นมาล่ะ คือแม่ไม่ส่งให้จนกระทั่งผมต้องโทรไปบังคับข่มขู่ในตอนเช้าไง พอนั่งแท็กซี่มาถึงที่หมายและลงจากรถปุ๊บ...

 

เพียงเท่านั้นกูก็อ้าปากค้าง

 

เหยดเข้! บ...บ้านหลังนี้ บ้านหลังนี้ที่ผมเคยก่อวีรกรรมด้วยการตะโกนว่า F*ck U ไว้ไง เวรเอ้ย! ฟ้าช่างกลั่นแกล้งกรู๊ววว

 

ไอ้พวกชุดดำที่ยืนประจำจุดเริ่มหันมองผมซึ่งยืนเกาะรั้วพลางจับเขย่าๆไปมาเป็นคนบ้าเขม็ง ไอ้เชี่ย...หรือกูควรเรียกแท็กซี่กลับดี? ม่าย! กูต้องเคลียร์ให้แม่ก่อน สุดที่รักสำคัญกว่าชีวิตโว้ย

 

          ไอ้ชายชุดดำคนหนึ่งเริ่มเดินมาทางนี้แล้ว มันมองผมเหมือนเห็นตัวประหลาด เชรด! กล้าทำสายตาแบบนี้ใส่คนหล่อนะมึ๊งงง

 

          “มาหาใคร ถ้าไม่มีธุระอะไรอย่ามาเกะกะหน้าประตู”

 

โห่...พูดเสียงขรึมใส่ผมเป็นเชิงไล่อีกไอ้ใจดำ! ผมยังจำได้นะว่าวันนั้นพวกมันไม่มีแม้แต่จะมาช่วยผมเรียกแท็กซี่อ่ะ

 

          “มาหาเจ้าของบ้าน ตกลงเจ้าของบ้านอยู่ไหมอ่ะครับพี่” แบบว่า...ผมไม่กล้าโวยวายมากไง เมื่อเหลือบตาไปเห็นวัตถุสีดำที่เหน็บตรงข้างเอวพี่แก ผมนี่เรียบร้อยขึ้นมาเลย

 

          “ได้นัดไว้หรือเปล่า” ไอ้ชายชุดดำนี่เริ่มจ้องผมเขม็งล่ะ เฮ้ยๆไอ้เชี่ย! ไม่ใช่ว่าเกิดจำได้ขึ้นมานะว่าผมทำวีรกรรมอะไรเอาไว้ก่อนไปน่ะ

 

“เปล่าครับ”

 

โอ้...แทบเบ้ปากใส่ตัวเองในโหมดสงบเสงี่ยมเลยว่ะ คือผมกลัวพี่มันจำได้แล้วควักปืนขึ้นมายิงโทษฐานด่าเจ้านายตัวเองซะลั่นบ้านเลยไง

 

“งั้นก็คงให้เข้าไม่ได้...”

 

“แต่ผมมาคุยเรื่องหนี้นะโว้...ครับ” กระดากปากมากเลยว่ะ ผมชักจะคันปากขึ้นมาตงิดๆล่ะ พูดสุภาพมากไปทีไรเป็นงี้ตลอด

 

ปี๊นๆ!

 

ก่อนที่ผมจะได้ประนีประนอม(ขู่ฟ่อ)ใส่ไอ้ชายชุดดำต่อ เสียงบีบแตรรถก็ดังมาจากทางด้านหลัง ลีมูซีนคันหนึ่งเคลื่อนมาจอดด้านข้างพร้อมกระจกรถที่เลื่อนลงเผยให้เห็น...ไอ้เลวหมายเลขสอง!

 

“เด็กไอ้อาค? มาทำอะไรที่นี่” ไอ้เลวตาสีเทามันจ้องหน้าผมพลางเลิกคิ้วขึ้น

 

“กูจะมาคุยธุระแต่ไอ้...พี่คนนี้ไม่ให้เข้าไปว่ะ อีกอย่างกูไม่ใช่เด็กไอ้เลวนั่นโว้ย!

 

ผมระงับคำว่า ไอ้ชายชุดดำ ได้ทันก่อนจะหันไปมองไอ้เลวหมายเลขสองตาขวางโทษฐานบอกว่าผมเป็นเด็กไอ้สันดานเสียนั่น

 

กริ๊ก!

 

“พูดหยาบคายกับนายน้อย...สมควรตาย”

 

เฮ้ยๆๆ! ผมเบิกตากว้างแทบถลนเมื่อไอ้ชายชุดดำคนเดิมมันยกปืนเล็งขึ้นมาทางนี้ สายตาก็พร้อมเป่าหัวผมในเสี้ยววินาทีขอเพียงได้รับคำสั่งจากไอ้เลวหมายเลขสองเท่านั้น

 

ไอ้เชี่ย...นี่กูกำลังจะตายข้อหากล่าววาจาจาบจ้วงมาเฟียเรอะ!

 

“สรุปคือมาหาไอ้อาคสินะ ขึ้นมาสิ” เหวอ! ไอ้สาส อย่าลากกรู๊วววว

 

ไอ้ชายชุดดำเก็บปืนไปเมื่อเห็นเจ้านายไม่เอาความ แถมยังเปิดประตูรถแล้วกระชากผมขึ้นไปนั่งข้างมันอีก ไอ้สันขวาน ไอ้เผด็จการ ไอ้มารหูทวนลม! กูบอกว่าไม่ใช่เด็กไอ้หล่อเลวไงแล้วจะมาหามันทำซากอะไรวะ!

 

“เวรเอ้ย กูบอกมึงไปแล้วนะว่ามีธุระกับเจ้าของที่นี่ ไม่ได้มีธุระกับไอ้เลวนั่น!

 

“ถ้าไม่หยุดโวยวายกูจะสั่งให้ลูกน้องยิงมึงทิ้งซะ หึ...เด็กไอ้อาคกูก็ไม่เว้นหรอกนะ” เอาแล้ว...ไอ้เวรนี่เริ่มข่มขู่ผ๊มมม

 

แต่ไอ้เชี่ย! ผมก็เสือกนั่งเงียบกริบในบันดลเลยไง ไอ้พายัพอะไรๆนี่มันเริ่มฉายแววตาหงุดหงิดกับเสียงผมนิดหน่อยแล้ว เป็นความดันต่ำสินะไอ้ห่าราก!

 

ทว่าไม่นานท่าทีของมันก็กลับมาเฉยชาดังเดิม พอเปิดประตูรถลงปุ๊บก็ลากแขนผมติดมือไปปั๊บ

 

“ปล่อยนะไอ้...! กูเดินเองได้” ผมสะบัดแขนมันออกแล้วถอยห่างไปอีกโยชน์

 

“ตกลงมึงไม่ได้มาหาไอ้อาค?” ไอ้เลวหมายเลขสอง มันยอมฟังผมดีๆแล้วสินะ! แหม...โคตรซาบซึ้งเลยว่ะ ถุย!

 

“กูมาคุยเรื่องหนี้ให้แม่ พากูไปหาเจ้าของที่นี่หน่อยดิวะ”

 

แม้จะต้องกัดฟันกรอดเพื่อเอ่ยคำขอความช่วยเหลือนี้ก็เถอะ น้ำตาผมแทบเล็ดเลยไง

 


 



Writer talk2

โซดากำลังเดินเข้าถ้ำเสือนะคะ! เข้าแล้วระวังจะออกมาไม่ได้...//ยกมือปิดหู ช่างเป็นลูกที่ดีอะไรอย่างนี้ พี่อาคเมื่อไหร่จะโผล่เนอะ ไรท์คิดถึงความเอสของพี่มากมาย//หลบเท้าพี่อาค ส่วนคุณพายัพ(ดูระดับการเรียกแล้วโคตรลำเอียง!)โดนโซดาด่าแหลกในใจไปแล้วค่ะ 555 โถ...คุณพายัพอุตส่าห์ช่วยให้โซดาเข้าถ้ำเสือได้เชียวนะคะ ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ//หลบปืน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

30/06/2016 

          Writer talk

          พี่จอมพลนี่ยังไงคะ? ชักช้าระวังคนอื่นคาบไปกินนะพี่อาค! อ...เอ่อ พี่อาคคาบไปกินแล้วนี่นา//นั่งหลบมุมอย่างสงบ ทีมพี่แอลวายเยอะมากนะคะพี่อาค หึๆ ดังนั้นมาเป็นของไรท์ซะดีๆ!//หลบเท้าพี่อาค โซดาจะมีเรื่องอะไรวิ่งเข้ามาอีกน้า แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

28/06/2016

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 824 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,225 ความคิดเห็น

  1. #17144 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 07:47
    เเหมะะะะะะ
    #17,144
    0
  2. #17087 มากิริจัง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 13:58
    เพื่อนสุดที่รักของหนูเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน
    ไปผ่อนหนี้กับเบนซิลดีกว่านะ
    #17,087
    0
  3. #17061 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 03:49
    พลก็คือชอบโซดาสินะ...ดูท่าจะชอบมานานละด้วยแต่โดนคนอื่นงาบไปแล้ว
    #17,061
    0
  4. #17028 vipsky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 18:49

    เดี๋ยวนะ แม่เป็นหนี้แต่โซดาทำงานจนมีคอนโดอ่ะนะ

    #17,028
    1
    • #17028-1 vipsky(จากตอนที่ 4)
      17 กรกฎาคม 2562 / 18:51
      แล้วปากก็คืออออออ ตอนทำงานก็พูดจาแบบนั้นอ่ะนะ ตอนแรกคิดว่ายังเรียนมหาลัยอยู่
      #17028-1
  5. #16970 792979 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:08

    โซดาน่าสงสารนะแต่ปากร้าย คำด่าพร่ำเพื่อมากเกินไปใครอยู่ข้างๆคงรำคาญมากๆ

    #16,970
    0
  6. #16887 sunmarine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:56
    5555 จะรอดไหมล่ะโซดา
    สงสัยต้องใช้วิธีอื่นแลกหนี้แล้ว

    จอมพลชอบโซดาหรอ
    #16,887
    0
  7. #16864 namtran99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 14:33
    แม่ว่าโซดา....เก็บลูกๆในปากก่อน....นั่นๆๆๆมาเฟีย นะลูก
    #16,864
    0
  8. #16828 baby-m2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:07
    โซมาหาเจ้าของที่นั่น? แล้วเจ้าของที่นั่นไม่ใช่คนที่คุณ-ด่าเค้าแบบแร็ปใส่เรอะ!? =_=" //ยืนยันคำเดิม ปากแม่ง..โครตร้ายอ่ะ ใครจะต่อกรนี่ต้องสกิลฝีปากดีๆๆนะ
    #16,828
    0
  9. #15773 ดิเดียร์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:31
    นิสัย-มากนายเอกอะ
    #15,773
    0
  10. #15517 pommys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 11:30
    จอมพลต้องชอบโซดาแน่เลย
    #15,517
    0
  11. #15058 AnutsaraPanthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 20:00
    เกือบตายแล้วไหมล่ะ
    #15,058
    0
  12. #15018 yupasukto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 01:00
    สงสารโซดาาาา~
    #15,018
    0
  13. #15013 Mad Mint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 05:51
    โซดาน่ารำคาญมากนะเอาจริง คือนึกไม่ออกว่าจะมีใครหลงรักคนแบบนี้ลง 
    #15,013
    0
  14. #15000 โย้ช! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 13:40
    โซดาคาแรคเตอร์ไม่ได้แค่อวดดีธรรมดา แต่น่ารำคาญเลย ในชีวิตจริงๆไม่ใช่นิยายต้องอีคิวต่ำประมาณหนึ่งถึงจะเป็นแบบนี้ได้ ดูเป็นตัวละครที่ไม่มีมิติเลย ดูมีแค่ด้านปากเก่งทื่อๆ อย่างเดียว
    #15,000
    1
    • #15000-1 โย้ช!(จากตอนที่ 4)
      21 ตุลาคม 2560 / 13:41
      มันดูไม่สมจริงเลยไง ไม่มีวุฒิภาวะกับสมองอย่างไม่เม้คเซ้นส์
      #15000-1
  15. #13739 KKMP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:47
    แบ่งบันอาคเนย์กับไรท์อีกคนได้ไหมคะ มองข้ามความปากร้ายเว่อร์วังของโซดาอย่างน่าชื่นตาบาน 555
    #13,739
    0
  16. #13312 sank (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:08
    คือโตขนาดนี้แล้วปากร้ายเกิ้น ไม่น่าหางานทำได้-_- บริษัทไหนรับบอกมาาา
    #13,312
    0
  17. #12784 Suchadakulkes (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 08:03
    เราว่าเอาลงนิดๆก็ได้นะ มันดูเหมือน หยาบคายเกินไปอะ
    #12,784
    0
  18. #12726 ฺBedroom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 01:28
    3รถนำเข้าที่โซดาเคยนั่ง ถ้าอยากได้รถคงจะเเถมเจ้าของด้วยละมั้ง
    เอาจริงๆคือชอบโซดานะ ขำความปากร้ายของคุณเธอดี แต่ก็อย่างที่หลายๆคอมเมนต์บอกว่าบางทีมันก็เกินไปหรือเปล่า ยิ่งโซดาโตแล้ว ทำงานแล้ว ควรมีวุฒิภาวะมากกว่านี้ไหมหรือสำนึกได้ว่าตนเองอยู่ในดงเสือแค่ไหน ยังกล้าไปด่านายเขาอีก นี่มันไม่กลัวตายเกินไปหรือเปล่า อีกอย่างรอเหตุผลที่โซดาปากร้ายขนาดนี้นะคะ เพราะครอบครัวก็ดูอบอุ่นดี อาจปากร้ายเพราะต้องการปกป้องตนเองหรือเปล่า
    #12,726
    0
  19. #12679 กู 'กูมานลู่เหีย' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 22:18
    เราว่าบางทีก็ก้าวร้าวเกินไปนึกภาพในหัวแล้วรำคาญน่าดู
    #12,679
    0
  20. #8830 pooi654 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:06
    โวยวายอะไรขนาดนั้น ปากร้ายไปนะคะปรับน้องลดๆลงมาหน่อยเนาะเพราะมันจะดูไม่น่าอ่าน ????????
    #8,830
    0
  21. #8605 Minutedao (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 11:59
    ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น5555555
    #8,605
    0
  22. #7671 kanjana1999 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 10:12
    ลดสกิลปากลงหน่อยก็ดีนะ โซดาหนู
    #7,671
    0
  23. #7052 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:06
    ปากนี้จริงๆๆเลย
    #7,052
    0
  24. #6276 tungminpe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 01:23
    คราวที่เเล้วด่าไว้ซะ.. 55555
    #6,276
    0
  25. #6183 ningthanaporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 07:13
    จะตายมั้ยเนี้ยโซดาน้อยๆ
    #6,183
    0