[Yaoi] DON'T HURT ME ชนวนรัก หักดิบร้าย (สนพ. SENSE BOOK) มี E-book ค่ะ

ตอนที่ 20 : Ep.19::เมื่อมนุษย์บ้าเจอกับมนุษย์ซ่า มหาภัยพิบัติก็บังเกิด 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 727 ครั้ง
    11 มี.ค. 61







Ep.19

เมื่อมนุษย์บ้าเจอกับมนุษย์ซ่า มหาภัยพิบัติก็บังเกิด 2

 


 

          “ใครวะมันช่างกล้าหักอกมึงตั้งแต่หกขวบ” อันที่จริงต้องถามว่ามึงแก่แดดตั้งแต่หกขวบเลยหรอวะ!

 

          ไอ้ลู่ฟางเงยหน้าพรึ่บอย่างกับผมเอาอะไรไปจิ้มอกมันจนทะลุ ริมฝีปากน้อยๆนั่นเม้มแน่นก่อนที่แววตาเศร้าสร้อยจะแปรเปลี่ยนเป็นกราดเกรี้ยว เออเฮ้ย! ปฏิกิริยาอย่างนี้แสดงว่ากูต้องไปพูดแทงใจดำมันแล้วแน่ๆ

 

          ปัง!

 

          ผมสะดุ้งเฮือก...ไอ้ชิบหาย! กูยังไม่ตายเพราะไม่ใช่เสียงปืนแต่เป็นเสียงตบโต๊ะ! เห็นไอ้เด็กนี่มือเล็กแต่แรงควายแน่นอนกูฟันธง อยู่ดีๆแม่งก็ตบโต๊ะไม่รู้ผีเข้าหรือผีออก มันจะรวดร้าวอะไรขนาดน้านนน

 

“ฮึก! เขาไม่เอากูอ่ะพี่มึงงง”

 

ไอ้สัด...จะเรียกพี่หรือเรียกมึงก็เอาสักอย่าง! สมองมึงรวนเรอะ กูถามว่าใครทำมึงอกหักไม่ได้ถามว่าเขาเอามึงไหม ฟัค!

 

“เชี่ย! อย่าเอามือที่ป้ายขี้มูกมึงมาจับกรู๊ววว!

 

ผมร้องเสียงหลงเมื่อไอ้เด็กเวรมันเริ่มลามด้วยการลุกมาคว้าผมไปกอดคล้ายหาที่พึงพิงทางใจ ไอ้สัด! กูจะไม่โวยวายหาอะไรเลยถ้ามือมันที่เปื้อนขี้มูกไม่มาลูบๆเช็ดๆบนเสื้อกูแบบนี้...

 

ไอ้เด็กหัวหมอ! โฮกกก

 

“อ้าวกูป้ายหรอ ขอโทษครับ”

 

“ไอ้สัด! ไม่ทันแล้วโว้ย”

 

ใบหน้าจิ้มลิ้มประดับรอยยิ้มแหย จากนั้นมันก็ค่อยๆถอนมือออกไปคล้ายเพิ่งรู้สึกตัว ฮือ ใบหน้าใสๆของมึงนี่มันลวงตา กูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาไม่เอามึ๊งงง

 

หลังจากปรับอารมณ์ตัวเองได้มันก็ไปนั่งเจี๋ยมเจี้ยมอยู่ที่เดิม ผมก็กลับมานั่งกินข้าวต่อคล้ายไม่เคยโดนขี้มูกป้าย! ณ วินาทีนี้ความหิวชนะทุกสิ่งกูบอกเลย

 

พอกินข้าวเสร็จอะไรเสร็จผมก็ยกน้ำขึ้นดื่ม จังหวะนั้นไม่รู้ไอ้เชี่ยลู่ฟางเกิดบ้าอะไรขึ้นมา เพราะจากที่นั่งเงียบและทำหน้าอับอายมาสักพักใหญ่มันก็ถามขึ้นกลางปล้องว่า

 

“พี่มึงกับพี่อาคเนย์ได้กันแล้วหรอ”

 

“อึก! แค่กๆๆ!

 

เชรด! น้ำในปากกูถึงกับพุ่ง!

 

“มึงจะเรียกพี่หรือเรียกมึงก็เอาสักคำ! อีกอย่างกูกับไอ้เชี่ยนั่นไม่ได้เป็นอะไรกันโว้ย!

 

ไอ้ลู่ฟางทำหน้าเหมือนอยากยกมือปิดหู มันจ้องผมเหมือนจับผิดอะไรบางอย่าง เดี๋ยวนะ หรือว่าไอ้เด็กนี่...

 

“มึงชอบไอ้อาคเนย์?

 

“เปล่าโว้ย กูไม่นิยมเอามนุษย์โหดชิบหายวายวอดอย่างนั้นมาทำผัวหรอก! อีกอย่าง...พี่อาคเนย์อ่ะเป็นสิ่งมีชีวิตที่กูเข้าใจยากสุดแล้ว!

 

เหยดเข้! กูเจอเพื่อนร่วมอุดมการณ์แล้วสาส

 

“เข้าใจยากยังไงวะ”

 

ผมถามด้วยน้ำเสียงเตรียมเสือกเต็มที่ จงเผยข้อมูลไอ้หล่อเลวออกมาให้หมด! พอไอ้ลู่ฟางนี่พูดไปเรื่อยๆผมต้องจับจุดอ่อนไอ้อาคเนย์ได้แน่ๆ แล้วจากนั้นคนที่มีอำนาจการต่อรองก็จะกลายเป็นกรู๊ววว หึๆๆ

 

“เอ่อ...เรื่องนี้พี่อย่าดังไปนะเว้ย”

 

“เออๆ” ผมรับปากในขณะที่ไอ้ลู่ฟางหันซ้ายหันขวาแล้วกลืนน้ำลายเอื้อกนึงลงคอ

“พี่อาคเนย์แม่งเลี้ยงลูกเจี๊ยบ...”

 

“สัด! รู้แล้วว่ามันเลี้ยง มึงไม่ต้องทำหน้าสะพรึงกลัวขนาดนั้นก็ได้โว้ย”

 

“ฟังให้จบก่อนดิเว้ย! กูยังเล่าไม่จบ” คนตรงหน้ากระซิบเสียงเครียด เล่นเอาผมหุบปากฉับในทันที

 

“คือพี่มันก็ดูรักลูกเจี๊ยบดีหรอก ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ตอนเด็กๆนะเห็นอุ้มไปเล่นในห้องนอนบ่อยด้วย แต่มันมีอยู่วันนึงอ่ะที่พวกบอดี้การ์ดพบศพลูกเจี๊ยบตัวนึงตรงด้านล่างระเบียงห้องพี่อาคเนย์”

 

“ห้ะ?! ซากศพลูกเจี๊ยบ...ไอ้เชี่ย คนทำไม่ชะตาขาดหรอวะ!

 

“จะชะตาขาดได้ไง...ในเมื่อคนที่โยนลูกเจี๊ยบลงไปคือพี่อาคเนย์ ทีนี้มึงรู้ยังว่าทำไมกูถึงได้บอกว่าพี่มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยากที่สุด!

 

 WTF! ไอ้สารเลวนั่นน่ะหรอจะกล้าฆ่าของรักของหวง ในเมื่อมันแทบจะสถาปนาตัวเองเป็นพ่อลูกเจี๊ยบขนาดนั้น! กูว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ

 

“ว่าแต่มึงเถอะ ทางที่ดีถ้ามีซัมติงกับพี่มันอ่ะรีบถอยออกมาจะดีกว่า ไม่งั้นจะเป็นมึงที่เจ็บหนักแน่ กูฟันธงได้เลย...กับสิ่งมีชีวิตที่คาดเดาอารมณ์ยากแบบนั้นอ่ะ มึงจะถูกถีบออกมาเมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้หรอก ยิ่งถ้าคนๆนั้นโผล่มา...”

 

“พล่ามอะไรของมึง กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไรกับไอ้ชั่วนั่น! ซัมตงซัมติงเชี่ยไรไม่มี๊!

 

“กูไม่ได้โง่นะสัด” เริ่มขึ้นซงขึ้นสัด ติดกูชัวร์ไอ้เชี่ยนี่...

 

“เออๆ แล้วแต่มึงจะคิดเลยไอ้เด็กเหลือขอ! ว่าแต่มึงแอบชอบใครนี่ยังไม่บอกกูเลยนะ” ผมเปลี่ยนเรื่องเร็วกริบกันตัวเองโดนล้วงความลับไปมากกว่านี้

 

“สังเกตเองดิมึง กูชอบเข้าใกล้ใครก็คนนั้นแหละ” เชรด! ใครบอกว่าไอ้เด็กนี่ใสๆกูจะก้มกราบ แม่งกวนตีนชิบหาย

 

“ไอ้เวรนี่ กวนส้นนะมึ๊ง!” ผมตบหัวมันไปทีนึง สนิทกันขั้นนี้ภายในห้านาที...มีใครทำได้อย่างพวกกูบ้าง ตอบ!

 

“เฮ้อ...มาไทยแล้วว่างจังอ่ะ เฮ้ยๆ คิดออกแล้ว วันนี้ไปเที่ยวกับกูป่าววว” ไอ้ลู่ฟางยักคิ้วหลิ่วตา เผยธาตุแท้เต็มเม็ดเต็มหน่วยเล่นเอาผมแสยะยิ้มพิมพ์เดียวกันไปให้

 

“พลาดก็ไม่ใช่กูล่ะสัด” โอกาสทองที่จะได้เดินเตร็ดเตร่ออกนอกกรงทอง...เอ้ย! คฤหาสน์ของกูมาถึงแล้ว หึๆๆ

 

 

หลังจากตกลงปลงใจกันได้ไอ้ลู่ฟางก็พาผมหนีเที่ยวทันที จะเรียกหนีก็ไม่ได้ด้วยสิเพราะมันเล่นนำผมเดินดิ่งๆออกจากบ้านไปเลย และอะเมซิ่งมากที่ไม่มีใครทักท้วงหรือเดินตามหลัง เหยดเข้! ไอ้เด็กนี่เส้นใหญ่เหมือนกันนี่หว่า ชักอยากรู้แล้วว่ามันเป็นใคร

 

ไอ้เรารึก็คิดว่ามันจะพามาขึ้นรถอะไร ที่ไหนได้จะขึ้นแท็กซี่ สัด...ไปมอไซค์กูประหยัดค่าน้ำมันกว่าเยอะ ว่าแล้วก็ลากๆมันไปเอามอไซค์แล้วจับนั่งเป็นสก๊อยวันนึง

 

“มึงจะไปไหน”

 

“เหอะน่า เดี๋ยวกูบอกทางเอง” สลัดเป็ด! ลีลายืดยาดอยู่นั่นแหละเดี๋ยวกูก็พาแวะร้านส้มตำแม่ง

 

ไอ้เด็กหน้าจิ้มลิ้มบอกทางผมไปเรื่อย ซ้าย ขวา ขวา ขวา ซ้าย แล้วก็ซ้าย เล่นเอาผมมึนงงจนแทบอ้วก คือผมไม่ได้เป็นคนแถวนี้ไง! รู้แค่ทางไปตลาดนัดกับป้าบัวผมก็เก่งแล้วโว้ย

 

ให้ทายว่าผมมาโผล่ที่ไหน?

 

“ปลาจ้า ปลาตัวโตๆ ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งซื้อสองแถมแม่ค้าจ้า!” เอิ่ม...กูจะไม่เข้าใกล้ร้านนี้เด็ดขาด!

“หอยไหมจ๊ะ สดๆใหม่ๆซิงๆ มีให้เลือกหลากหลาย” ขายหอยหรือขายอะไรวะน้อง?

และอีกบลาๆๆ

 

คือกูมาโผล่ที่ตลาดนัดอีกแล้ว! โฮก ชีวิตนี้กูคงได้วนเวียนอยู่แค่ตลาด คฤหาสน์ไอ้เลว ตลาด คฤหาสน์ไอ้เลวใช่ม้ายยย!

 

“ทำไมมึงทำหน้างั้นอ่ะ”

 

“ไอ้เชี่ย! มึงไม่บอกว่าจะมาตลาดอ่ะ มีที่ที่ใกล้กว่านี้เยอะ!” ผมตวัดตามองไอ้หน้าบ๊องแบ๊วอย่างเชือดเฉือน น้ำมันกรู๊ววว พามาเที่ยวไหนไม่เที่ยวเสือกเที่ยวตลาด! รู้งี้พามันไปตรงใกล้ๆบ้านไอ้หล่อเลวก็ดี ฮือ

 

“เออน่า เปลี่ยนบรรยากาศไงมึง” ครับ...พ่องดิ! บรรยากาศตลาดที่ไหนๆก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ...

 

“แถมที่นี่ยังมีร้านส้มตำเจ้าเด็ด”

 

“จริงหรอวะ! มึงรีบพากูไปเลย”

 

ผมเปลี่ยนแววตาขุ่นขวางเป็นระยิบระยับในฉับพลัน ไอ้ลู่ฟางเหวอไปนิดก่อนจะเดินนำทางเมื่อผมเริ่มลากมันอย่างใจร้อน อะไร? เมื่อกี้ใครด่ามัน ไม่มี๊! กูรู้แค่กูจะแดกส้มตำอ่ะ ณ วินาทีนี้ เมื่อเช้ายังกินไม่อิ่มก็เสือกโดนไอ้หน้าจิ้มลิ้มมันก่อเรื่องซะก่อน ดังนั้นมันต้องรับผิดชอบ!

 

พอไปถึงร้านผมก็สั่งชุดใหญ่ไฟกระพริบ(?) แน่นอนว่าไอ้ลู่ฟางทำเพียงกระพริบตาปริบๆมองก่อนจะหัวเราะร่าเมื่อผมกินหมดภายในเวลาอันรวดเร็ว มันขำหน้าผมที่แดงเถือกด้วยความเผ็ดร้อนของพริกไง ไอ้เด็กชั่ววว!

 

“แฮ่กๆๆ น้ำๆ” ขนาดออกมาจากร้านแล้วผมยังไม่หายเผ็ด โฮก!

 

ผมรีบซื้อน้ำเป็นการด่วน โดยมีไอ้เด็กแสบที่กำลังมองข้าวของอย่างสนอกสนใจเดินขนาบข้าง

 

ตุ้บ! โพละ...

 

ชิบหายแล้ว! น้ำกรู๊ววว

 

ผมจ้องมองน้ำที่ค่อยๆตกสู่พื้นอย่างกับภาพสโลว์โมชั่นพลางทำหน้าเสียดายหนักมาก! ไอ้เวรคนไหนกล้ามาทำลายแหล่งโอเอซิสกูตอนนี้ ฮือ แสบปากแสบคอ เผ็ดจนชาลิ้นแล้วสัด

 

“เฮ้ย! เดินดูทางหน่อยสิวะ” ผมเงยหน้ามองไอ้ยักษ์กล้ามเป็นมัดตรงหน้า ไอ้เชี่ยนี่เดินมาชนเองแถมยังปรักปรำเองอีก อะหื้อ...มึงโชคดีมากที่มาทำกูปรี๊ด เดี๋ยวรู้เลยมึงเดี๋ยวรู้เลย!

 

“มึงเดินไม่ดูทางเองต่างหากไอ้หน้าเหียก! กูเดินทางตรงของกูดีๆมึงก็เลี้ยวมาเองยังมีหน้ามาโทษกูอีกเรอะ! หน้าหนายิ่งกว่าปูนซีเมนต์อีกนะไอ้สัด หรือมึงจะ...!

 

“มึง...มึงจะมีเรื่องกับมันอ่ะดูด้านหลังมันด้วย” ไอ้ลู่ฟางสะกิดยิกๆ

 

ผมชะงักกึกพร้อมมองไปยังด้านหลังไอ้กล้ามบึ้กนี่ ความจริงมันไม่ได้หน้าเหียกหรอก จัดว่าหล่อด้วยซ้ำแต่คือกูจะด่าไง อารมณ์นี้ต่อให้หน้าเป็นเทพบุตรกูก็สามารถด่าให้เสียหมาได้โว้ย

 

แต่คือด้านหลังมันมีพวกกล้ามเป็นมัดๆอีกสองคน แล้วไงวะ! ใครแคร์ ก็กูจะด่าอ่ะไอ้สองตัวนั่นก็ไม่ทำให้สกิลฝีปากกูหยุดทำงานได้หรอกบอกเลย

 

“มึงอยากมีเรื่องกับกูหรอ!” ดูเหมือนไอ้หน้าเหียกจะเริ่มโกรธ มันทำท่าคล้ายจะเข้ามากระทืบผมยังไงยังงั้น

 

“เอาไงมึง” ไอ้ลู่ฟางสะกิดอีกครั้ง

 

“คิดว่ากูกลัวมัน? วิ่งดิวะจะรอพ่อมึงมาตัดริบบิ้นเรอะ!

 

ผมอาศัยจังหวะนั้นฉุดแขนไอ้เด็กใสๆ(?)วิ่งทันที ไอ้สาส! ที่พูดไปด้านบนกูอวดเก่งไปงั้นแหละ ใครจะอยู่ให้มันกระทืบวะช่วยดูขนาดตัวกูกับตัวมันด้วย มวยถูกคู่ชิบหาย! โฮกกก

 

“กรี๊ดดด หอยฉ๊านนน”

“ปลาๆๆ กรี๊ดดด”

“ผักเละหมดแล้วโว้ยยย”

 

และด้วยความที่มันเป็นตลาด การวิ่งหนีเลยค่อนข้างทำลายข้าวของเรียกเสียงโหยหวนมาได้ตลอดทาง เหอะๆ คาดว่าถ้ากูมาเข้าตลาดนี้อีกคงได้โดนมีดปังตอเสียบพรุนแน่ ฮือ! แล้วตัวกูจะหาทางมาแดกส้มตำเจ้าเด็ดได้เยี่ยงไร เพราะไอ้เวรที่วิ่งไล่กรวดด้านหลังตัวเดียว! ไอ้ห่ารากอย่าจ้องจะฆ่ากูขนาดน้านนน!

 

“แฮ่กๆๆ ทำไมเป็นงี้ได้อ่ะพี่มึงงง” ไอ้ลู่ฟางโอดครวญอยู่ข้างๆตัว สองขาก็วิ่งไม่หยุด

 

“ออกกำลังกายยามเช้าไงสัด”

 

“ออกกำลังกายพ่องดิ!” ไอ้เด็กแกล้งแอ๊บ! กูโดนมันย้อนจนได้ โฮก!

 

สรุปคือทุกที่ที่ผมวิ่งผ่านโคตรเละ ไอ้เชี่ยด้านหลังก็ไล่ล่าอย่างกับว่ากูไปฆ่าข่มขืนแม่มันมา! ตางี้โคตรดุ ไอ้อิบอ๋ายยย! กูเริ่มเหนื่อยแล้วนะเว้ย!

 

หมับ!

 

“จับได้สักที...วิ่งไวชิบ”

 

เชี่ย! มันกระชากคอเสื้อด้านหลังกรู๊ววว

 

          เป็นโชคร้ายของผมกับไอ้ลู่ฟางที่ถูกจับมือไพร่หลังและดันตัวติดผนังตึก ปวดร้าวกระดูกแขนไปยันทรวงอก...อะฮึก โชคร้ายที่บริเวณนี้ทะลุซอยตลาดมาแล้วมันเลยเป็นพื้นที่รกร้างคับแคบที่กูสาบานได้ว่าจะไม่มาเดินเหยียบแน่ๆในเวลาปกติ!

 

          “ไอ้พวกเชี่ย! แน่จริงตัวต่อตัวอย่าหมาหมู่ดิวะ!” ผมปรายตาขุ่นขวางมองด้านหลัง สองต่อสามแถมกล้ามเป็นมัดๆนี่โคตรไร้ความเท่าเทียม มันชกมาทีนึงกระดูกกูคงได้หักเป็นสองท่อน โฮก!

 

          “มึงอย่าปากดีเวลานี้สิครับ”

 

ไอ้ลู่ฟางกระซิบเสียงเครียด คือมึงจะสุภาพหรือหยาบคายก็เลือกมาสักทางเถอะ! ช่างเป็นประโยคที่ย้อนแย้งซะจนผมอยากยกมือตบหัวมันถ้าไม่ติดว่าถูกจับกุมอยู่ ไอ้เชี่ยด้านหลังนี่ก็ลีลา จะชกก็ไม่ชกจะกระทืบก็ไม่กระทืบ เอาแต่จดๆจ้องๆพวกผมเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ก็ไม่ปาน

 

คนหล่อก็งี้! สงสัยมันจะเริ่มหลงเสน่ห์...

 

“จับฆ่าแล้วยัดกระสอบเลยดีไหม” ไอ้หน้าเหียกหันไปปรึกษาเพื่อนมันเสียงขรึม

 

เชรด! มันจะฆ่าแล้วจับกูหมกกระสอบ! โฮก เอาอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่กระสอบ!...เอ้ย ไม่เอาอะไรทั้งนั้นแหละโว้ย กูไม่ยอมโดนฆ่าตายง่ายๆแน่

 

“ไร้สมองชิบหาย! มึงเป็นควายหรือไงถึงคิดได้แค่นี้ไอ้พวกไม่มีน้ำยา! อย่างกูถ้าจะตายก็ขอให้สภาพศพมันดีกว่านั้นหน่อยไอ้พวกสิ้นคิด!

 

เปล่านะ...ผมไม่ได้พูด ไอ้ลู่ฟางต่างหากที่อยู่ๆมันก็ปรี๊ดแตกองค์ลง อ้าวเฮ้ย! เมื่อกี้ยังห้ามกูไม่ให้ด่าอยู่เลยแล้วไหงไปด่าแทนแบบน้านนน!

 

ผมกระพริบตาใส่ไอ้ลู่ฟางปริบๆ และยังไม่ทันได้ขยับไหล่ไปสะกิด ก็มีมือที่ไหนไม่รู้ไปสะกิดปากมันซะก่อน

 

ผัวะ!

 

“ปากดีชิบหาย”

 

          ใบหน้าจิ้มลิ้มถึงกับหันไปอีกทางตามแรงต่อย ผมซี๊ดปากเจ็บแทน ก่อนจะหันนัยน์ตาขุ่นขวางมองไอ้คนทำที่เป็นหนึ่งในเพื่อนของไอ้หน้าเหียก ไอ้สันดานเสีย! บังอาจมาทำร้ายเพื่อนร่วมอุดมการณ์กรู๊ววว คิดดูว่าเลือดไหลซึมตรงมุมปากมันเลย! อย่าอยู่เลยมึงเตรียมหูดับตับไหม้จนกว่าลิ้นกูจะขาดกันไปข้าง!

 

          “ไอ้หน้าปลาสลิด! มึงคิดว่าตัวเองแมนนักหรอวะมารังแกคนไม่มีทางสู้น่ะห้ะไอ้เวร! ปลากระเบนยังนิสัยดีกว่ามึงเลยไอ้สันขวาน!...อึก!

 

          ผัวะ!  

 

ผมถูกไอ้หน้าเหียกพลิกร่างให้ประจันหน้ากับมันก่อนที่มือหนาจะกระแทกลงมาเต็มแรง กลิ่นคาวเลือดฉุนจมูกกึก...ถ้าดั้งกูยุบจะตามไปฆ่ามึงไอ้ห่าราก! เจ็บสัดๆ ฮือออ

 

“ถุ้ย! แน่จริงมึงเอากูให้ตายนะไอ้สัด เพราะถ้ากูไม่ตายมึงนั่นแหละที่จะตาย!

 

ผมโกรธขึ้นมาจริงๆแล้วคราวนี้ บังอาจมาทำหน้าหล่อๆของผมเสียโฉมได้ยังไง  จากที่สาวๆไม่เข้าหากูว่าคราวนี้คงไม่คิดมองหน้าด้วยแน่ๆ โฮ!

 

“เอาให้ตาย? หึ”

 

คอเสื้อผมถูกกระชากรั้งให้ใบหน้าแทบจะแนบชิดกับไอ้ชั่วช้าตรงหน้า ดวงตาก็ยังคงจับจ้องมองมันอย่างไม่มีกลัวเกรง ออกจะเกรี้ยวกราดอยากฆ่าคนด้วยซ้ำ! สายตาไอ้หน้าเหียกกวาดมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะฉีกยิ้มที่ทำเอาผมคิ้วกระตุกแปลกๆ

 

          “มึงเป็นคนแรกเลยนะที่โดนหมัดกูแล้วยังทำตาแข็งอยู่ได้”

 

          “ไม่ใช่แค่ตาแข็ง แต่กูจะด่ามึงไปเรื่อยๆจนต้องร้องขอชีวิตเลยล่ะไอ้หน้าปลาไหลใจมารสันดานโฉด!

 

          “กูก็อยากรู้ว่ะว่าถ้ามึงโดนเอาจนตายนี่จะยังปากดีได้อยู่ไหม”

 

          “พวกมึงจะทำอะไรพี่มึงโซดาวะ! อย่าดีกว่ากูขอเตือน...อึ่ก!” ไอ้เชี่ยลู่ฟางมึงจะเรียกกูว่าอะไรก็เอาให้แน่! แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นเพราะมันโดนต่อยท้องจนตัวงอและทรุดไปกับพื้นแล้ว

 

          “ไม่ต้องห่วง มึงก็จะโดนแบบเดียวกันนั่นแหละ” หลังจากหันไปพูดกับไอ้ลู่ฟางเสร็จไอ้ชั่วหน้าเหียกก็ผลักผมลงพื้นก่อนที่ไอ้กล้ามสองตัวจะเข้ามาตรึงร่างไว้อย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

 

          ชิบหายแล้วกู! อย่าบอกนะว่าพวกมันจ้องจะแทงข้างหลัง กูจิครายยย

 

 

          อีกด้านนึง...

 

          ภายในโกดังร้างมีชายชุดดำหลายนายยืนประจำจุดท่ามกลางซากศพคล้ายเพิ่งเกิดเหตุนองเลือดไปไม่นาน โซนตรงกลางมีบุรุษสองคนที่สภาพแตกต่างกันมากนัก คนหนึ่งยืนขยับถุงมือเปื้อนเลือดในขณะที่อีกคนก้มหน้าคุกเข่าตัวสั่นหวั่นไหวทว่าแววตากลับฉายความอาฆาตแค้น

 

“นายน้อยครับ”

 

          อาคเนย์ชะงักมือที่กำลังจะรับปืนจากลูกน้องก่อนจะตวัดสายตาไร้อารมณ์มองชายชุดดำคนหนึ่งที่เดินเข้าหาระหว่างการทำงานอย่างไม่เกรงกลัวความตาย เมื่อพบว่าเจ้านายมองมาด้วยสายตาแบบไหน ปากที่กำลังจะกล่าวรายงานบางอย่างก็หุบฉับลงในทันที

 

          นัยน์ตาสีน้ำตาลแดงบ่งบอกให้รู้ว่า...เมื่อจัดการงานเสร็จแล้วเท่านั้นจึงจะยอมรับฟังเรื่องด่วนที่คนของเขาอุตส่าห์หาญกล้าเข้ามาขัดจังหวะ ไม่งั้นคนที่จะตายอาจไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นคนที่ขัดคำสั่งแทน

 

          “มึงมันชั่ว! กูขอสาปแช่งให้มึง...อ๊ากก!

 

          เสียงร้องโหยหวนคลอเคลียไปกับเสียงกระดูกหักกร่อบๆเมื่อร่างกำยำกระแทกเท้าลงบนร่างของเหยื่อจนต้องนอนราบด้วยความเจ็บปวด ปืนคู่ใจถูกยกขึ้นจ่อกลางหน้าผากด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร

 

          “กล้าโกงกู...ก็ต้องกล้าตาย”

 

          ปัง!

 

          นัดเดียวดับชีพอย่างไร้ความปรานีก่อนจะเคลื่อนสายตาออกห่างอย่างชินชา ทั้งถุงมือเปื้อนเลือดและปืนถูกส่งให้ลูกน้องที่รอรับก่อนจะตวัดตามองชายชุดดำที่มาขัดจังหวะเมื่อครู่เป็นเชิงให้พูดธุระด่วนมาได้

 

          “เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ คุณลู่ฟางกับคุณโซดาออกไปจากคฤหาสน์...”

 

          เสียงที่รายงานในคราวแรกเงียบหายไปเมื่อร่างสูงของเจ้านายชะงักกึกอยู่กับที่ บรรยากาศรอบด้านเย็นเฉียบลงอย่างน่าหวาดหวั่น ไม่ต้องรายงานต่อเจ้านายของเขาคงพอรู้ว่ามีเรื่องบางอย่างที่ มากกว่านั้นเกิดขึ้น เพราะแค่เรื่องพากันออกไปข้างนอก...คงไม่ด่วนขนาดต้องไปขัดจังหวะการทำงานเมื่อครู่นี้

 

          พวกเขาได้รับคำสั่งจากนายน้อยทั้งสองให้จับตามองก็จริง แต่ไม่ได้รับคำสั่งให้ช่วยเหลือหรือปกป้องไม่ว่าจะเกิดกรณีใดๆทั้งสิ้น สำหรับนายน้อยอาคเนย์...มันเป็นเรื่องปกติที่ต้องจับตามองเด็กของเขาเผื่อจะเป็นสายสืบแฝงตัวมา ส่วนในกรณีของนายน้อยพายัพ...เขาแค่ไม่อยากตามแก้เรื่องวุ่นวายที่ใครบางคนชอบก่อปัญหาให้ จึงต้องส่งคนคอยติดตามตลอดเวลา แค่นั้น

 

          หลังจากหยุดชะงักไปพักหนึ่ง นายน้อยอาคเนย์ก็เริ่มก้าวเดินอีกครั้ง ร่างสูงสอดตัวเข้าไปนั่งในรถก่อนจะเอ่ยถามขึ้นเสียงเย็น

 

          “มันอยู่ไหน” เป็นคำถามที่น่าแปลกใจเสียจนคนเป็นลูกน้องนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นก็รีบบอกสถานที่ไปอย่างรวดเร็วด้วยเกรงว่าแววตาไร้อารมณ์นั่นจะมีประกายโทสะขึ้นมา

 

          เคยเห็นนายน้อยระเบิดอารมณ์แค่ครั้งเดียวเมื่อนานมาแล้ว...และเขายังไม่พร้อมจะเห็นอะไรที่บ้าคลั่งแบบนั้นอีก

 

 

          สถานการณ์ปัจจุบันคือผมกับไอ้ลู่ฟางถูกจับปิดปากมัดมือมัดเท้า ไอ้ชิบหาย! แค่เดินชนกันแล้วด่ามันนิดเดียว(?)พวกกูถึงกับจะโดนข่มขืน! ทำไมถึงมั่นใจว่าจะโดนน่ะเรอะ ก็ไอ้พวกชั่วสามตัวเล่นจับพวกผมมาที่บ้านใครสักคนแล้วโยนลงเตียง แถมยังมีหน้ามาตั้งกล้องพร้อม!

 

          เล่นใหญ่มากไอ้สัด...พวกมึงเล่นใหญ่มาก!  WTF! ทำไมชีวิตกูถึงมีแต่ตัวผู้จ้องจะงาบ คนหล่ออยากจิร้องห้ายยย ฮือ!

 

          “มึงเอาก่อนหรือจะพร้อมกัน”

 

          “ไอ้อายยย! ไอ้อ้าดอั้ว!! อ่าใอ้อูอ้อดอ๊ะอูอ่ะอับเอะอ่าอากเอียงอัวไอ้อั๋วอ๋า! (ไอ้ฟายยย! ไอ้ชาติชั่ว!! อย่าให้กูรอดนะกูจะจับเตะผ่าหมากเรียงตัวไอ้หัวหมา!)

 

          “ดีนะที่มึงปิดปากมันไว้ ไม่งั้นคงหนวกหูชิบหาย”

          “เออ กูก็ว่างั้น”

          “พร้อมกันเลยก็ดี หึๆ”

 

          “อื้อออ! อ่าเอ้าอาอะเอ้ยไอ้อ้วกอั๋วอวง อึงไอ้ออดแน่ไอ้อ้วกอ่ำอ๊า! (อื้อออ! อย่าเข้ามานะเว้ยไอ้พวกหัวกลวง มึงไม่รอดแน่ไอ้พวกต่ำช้า!)

 

          ไอ้ลู่ฟางเริ่มดิ้นปัดๆและด่ากราดพอกันกับผมเมื่อเราทั้งสองคนโดนมือของพวกมันจับถอดเสื้อผ้า นี่มันวัยเบญจเพสของกูหรืออะไร! รอดมาได้ยี่สิบกว่าปีนี่คือกูโชคดีไปใช่ม้ายยย! ยะ อย่ามาจับหน้าอกกูไอ้พวกชั่ว ฮือออ

 

          “ปากอย่างงี้แต่ผิวเนียนนุ่มอย่างกับผู้หญิงเลยว่ะ มึงดูเอวมันดิน่าขยี้ชิบ”

 

หยาบมากไอ้สัด! แววตานี่เริ่มเผยความกระหายเล่นเอาผมตัวสั่นไปเลย สมองคิดย้อนถึงเหตุการณ์ครั้งที่ไอ้พี่ชลบุกมาลวนลามแล้วก็เผลอส่ายหน้าไปมาอย่างหวาดผวา ไอ้เชี่ย...กูไม่เอาแบบนั้นนะ เริ่มกลัวจริงๆแล้วนะโว้ย!

 

ก๊อกๆๆ

 

กิจกรรมทุกอย่างหยุดชะงักลงเมื่อมีคนมาเคาะห้อง พวกมันมองหน้ากันไปมาก่อนที่ไอ้หน้าเหียกจะยักไหล่แล้วเดินไปเปิดประตู

 

“สงสัยไอ้พวกนั้นจะมาร่วมแจมว่ะ”

 

นะ นี่มึงยังตามคนมาเพิ่มอีกเรอะ! ผมกัดฟันกรอดอย่างอธิบายอารมณ์ไม่ถูก ทั้งกลัวและโกรธในคราวเดียวกันแต่จะดิ้นหนีก็ไม่ได้เพราะถูกมัดมือไว้กับหัวเตียง ดีหน่อยที่พวกมันยังเหลือบ๊อกเซอร์ชิ้นสุดท้ายปกปิดกายไว้ให้

 

          ไอ้พวกสารเลว! ถ้าหลุดไปได้กูจะฆ่าพวกมึงไอ้โรคจิต! กูขอแช่งให้พวกมึงเสื่อมสมรรถภาพทางเพศไปตลอดชีวิต โฮก!

 

         




แจ้งท่านที่เข้ามาอ่านทีหลัง เรื่องตอนถัดไปที่ 'ปิดตอน' ค่ะ

ก่อนหน้านี้ไรท์ได้ทำการลงเนื้อหาจนจบเรื่องตามที่สัญญาไว้ และมีความจำเป็นที่จะต้องปิดตอนเนื้อหาช่วงหลังตามกฏของ สนพ. ซึ่งไรท์ได้บอกกำหนดการ วัน เวลา ในการปิดตอนก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นต้องขออภัยท่านที่เข้ามาอ่านทีหลังด้วยนะคะ TT //กอดขา

#ท่านที่ต้องการหนังสือ ยังมีขายตามร้านหนังสือทั่วไป (นายอินทร์, b2s, อื่นๆ) หรือจะสั่งซื้อทางเว็บของ สนพ.เซ้นส์บุ๊คโดยตรงก็ได้ค่ะ(>>คลิ๊ก<<)   มีตอนพิเศษที่ไม่ได้นำลงเว็บคือเรื่องของ พายัพ ลู่ฟาง กับตอนพิเศษของคู่หลัก รวมๆแล้วตอนพิเศษก็เยอะอยู่ค่ะ ขอสงวนสิทธิ์ไว้ให้ท่านที่อุดหนุนหนังสือนะคะ ^^



         

          Writer talk2

          มาต่อแล้วนะคะ แม้จะมาช้าไปนิ๊ด//วิ่งหลบ เหตุเพราะไรท์คลื่นไส้อยากอ้วกเลยปั่นช้า ไม่มีอะไรมากแค่จะบอกข่าวดี(?)ว่าตอนหน้ามีเอ็นซีค่ะ สาเหตุที่อยากอ้วกก็เพราะนั่งปั่นพี่อาคติดๆนี่แหละ ไรท์ติดลมเกินง่ะ แหะๆ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้จะมาลงตอนหน้าให้อ่านกันนะคะ เนื้อหาประมาณ 70% ได้ถ้ารวมฉากตัด สาเหตุที่ยังไม่ได้ลงรวดเดียวเนื่องจากอยากปรับเปลี่ยนเนื้อหาบางอย่างนิดหน่อยค่ะ แล้วพบกันนะ จุ๊ฟฟ

รักรีดเดอร์

 

          

Writer talk

ความพินาศก็บังเกิดค่ะ//กุมขมับ มีพี่กล้ามโผล่มาสาด เอ้ย! สร้างสีสันให้กับเนื้อเรื่องซะแล้ว โซดาและลู่ฟางจะรอดไม่รอด จะโดนกระถืบหรือโดนอย่างอื่น...(ตบปากตามด้วยตัดลิ้นไงจะอะไรล่ะ) ก็ต้องลุ้นกันต่อไปค่ะ//หลบสิ่งขว้างปาแล้วกระพริบตาอ้อน ไม่อยากตัดจบอย่างนี้เลย กลัวค้าง เอาเป็นว่าพรุ่งนี้จะแต่งมาเติมให้ครบร้อยเปอร์แล้วกันนะคะ เรื่องพี่แสบก็ปั่นวนไป

#ติดตามข่าวสารการอัพนิยายได้ที่เพจ >>คลิ๊ก<<

รักรีดเดอร์

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 727 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,227 ความคิดเห็น

  1. #17204 sanghormiz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 23:03

    ไรท์คะ นี่คือรอเรื่องของลู่ฟางกับพายัพนานมากก555ไรท์ไม่ลองแต่งหน่อยหรอคะอยากอ่านค่ะ:)แต่ชอบทุกเรื่องที่ไรท์แต่งนะคะ
    #17,204
    0
  2. #17187 บลาๆๆ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 12:54

    คือเปิดตอนต่อไปให้อ่านอีกได้มั้ยยย อร๊ากกกชอบอ่าาา

    #17,187
    0
  3. #17160 mint-ok (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 15:53
    อารมย์ค้าง เลยอะ ไม่น่าเปิดไว้ให้อ่านเลยคะ ถ้าจะล๊อคช่วงหลังไว้
    #17,160
    0
  4. #17084 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 02:29
    ลู่ฟาง+โซดา=ความชิบหายดีๆนี่เอง..โอ้ยยยยปวดหัวแทนแฝดพี่น้อง///ๆปหาซื้อเล่มแพร้บบ
    #17,084
    0
  5. #17034 Somluck2510 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 15:13
    อยากได้ทั้งชุดเลยค่ะสั่งซื้อได้ที่ไหนค่ะ
    #17,034
    0
  6. #17021 judit (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 20:03
    ค้างๆๆๆๆๆ ค้างสัสๆ
    #17,021
    0
  7. #16910 -sasikarn- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 17:19
    ค้างสัสๆ
    #16,910
    0
  8. #16902 sunmarine (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:30
    มาช่วยแล้วใช่ไหมม
    #16,902
    0
  9. #16877 AmThitiporn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:28
    อ่านไม่ทานนนน มีใน e book ไหมคั
    #16,877
    0
  10. #16865 namtran99 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 08:39
    เสียใจที่มาช้า...ไม่ได้อ่าน..คืออ่านเเสบตามด้วยเบนซินตามด้วยไออุ่น...ไม่น่าเลย..ร้องไห้แปป
    #16,865
    0
  11. #16088 TukTIkinlove (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 16:20
    โซดากับเบนซินสมเป็นเพื่อนกันเนาะสามีโหดและเข้าใจยากทั้งคู่เลย
    #16,088
    0
  12. #16073 335360 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 18:55
    ไม่ต้องแช่งมันหรอกเดียวมันตายแล้ว!!555555+
    #16,073
    0
  13. #16037 choompoo2424 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:24
    เสียใจ อ่านต่อไม่ได้
    #16,037
    1
    • #16037-1 DARK I DEA(จากตอนที่ 20)
      18 มีนาคม 2561 / 21:19
      มากระซิบว่าตอนหน้ามีnc ด้วยค่าาาา
      #16037-1
  14. #15748 Jeonjungkook1997 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:17
    ทั้งปากดีและ- โคตรน่ารำคาญ
    #15,748
    0
  15. #15529 pommys (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 15:30
    เพราะปาก-หมาแบบนี้ไง ถึงทำให้มีเรื่องตลอด ปากหาเรื่อง ปากพาซวย ปากพล่อย
    #15,529
    0
  16. #15355 Tipphy_614 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 19:48
    พี่อาคต้องมาช่วยน้องงงงง(ได้ข่าวโซดาเปนพี่นะ555)
    #15,355
    0
  17. #13324 Love SinB (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 08:18
    หึงโหดสะ5555
    #13,324
    0
  18. วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 15:24
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #12,821
    0
  19. #12742 ฺBedroom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 03:46
    โซดาควรคิดได้แล้วว่าซวยเพราะปากมาบ่อยขนาดไหนแล้ว ไม่อยากเป็นลูกเจี๊ยบแล้วอยากเป็นปลาหมอที่ตายเพราะปากแทนรึ หากไม่มีคุณอาคมาช่วยจะทำยังไง นี่พูดเพราะความเป็นห่วงล้วนๆเลยนะ อ่านไปอ่านมาก็อดจะเอ็นดูเด็กปากร้ายคนนี้ไม่ได้
    ส่วนลู่ฟาง เลือกเอาสักอย่างเถอะคะ จะเอาพี่ หรือจะเอามังงะ เชียร์คู่นี้นะคะ น้องได้ใจเรามาก
    ข้อคิดจากเรื่องคือ ความใสซื่อในเรื่องนี้ไม่มีจริง และอย่าดูคนจากหน้าตา ตอให้คนนั้นจะหน้าตาน่ารักขนาดไหน
    อยากเห็นพี่อาคโกรธแบบบ้าคลั่งซะที
    ป.ล.หนูโซดาอย่าลืมไปทำบุญนะ ช่วงนี้เสน่ห์แรงต่อผู้ชายเหลือเกิน
    #12,742
    0
  20. #12355 Timtha (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 16:32
    อยากให้อิพี่หึงโหด
    #12,355
    0
  21. #12223 Piny Park (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:14
    เจอพี่อาคแน่ๆจ้าหนู555
    #12,223
    0
  22. #10271 olpn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 18:32
    กลับไปอีแฝดมันจะทำอะไร...
    #10,271
    0
  23. #8628 Minutedao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 16:52
    พนมมือสวดมนต์ให้ทั้งสองรอดจากฝาแฝด
    #8,628
    0
  24. #7068 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 09:01
    อาคมาช่วยโซดาาาา
    #7,068
    0
  25. #7035 I'Am Nattapat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 02:47
    บางครั้งก็รำคานโซดาเมื่อกันแหะ ด่าเอาๆ โทดไคไม่ได้ โทดปากโซดาละกัน5555 #รอติดตามอยู่นะคะ มาต่อเร็วๆนะ!!!
    #7,035
    0