[Yaoi] DON'T HURT ME ชนวนรัก หักดิบร้าย (สนพ. SENSE BOOK) มี E-book ค่ะ

ตอนที่ 13 : Ep.13::เหตุการณ์นี้มีความเปียก!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 818 ครั้ง
    25 ส.ค. 60














 Ep.13

 เหตุการณ์นี้มีความเปียก!

 

 

          หลังจากผมเดินซมซานกลับมาที่พักได้สำเร็จก็เข้าไปอาบน้ำแล้วมานอนฟุบอยู่บนเตียง จวบจนกระทั่งมีคนมาเคาะประตูนั่นแหละผมถึงสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาได้

 

          WTF! วันนี้หยุดแถมยังไม่ได้ทำงานบ้านเลย กี่โมงแล้ววะ

 

          พอเกาหัวแกรกๆและลองแง้มๆแอบมองคนที่มาเคาะ กูก็อยากปิดหนีในบันดล...

 

          “มึงไม่ไปทำงานบ้านหรอ” อ...ไอ้พี่ชล!

 

          เอางี้ ผมขอย้อนความแป๊บนะ ตั้งแต่วันนั้นที่ไอ้พี่ชลมันมองผมด้วยสายตาแปลกๆ พี่มันก็เล่นตามติดประชิดตัวซะแบบน่าขนลุก ไม่ได้เข้ามาชวนคุยนะเพราะพี่แกก็มีงานการทำคือเฝ้าระวังประจำจุดนั่นแหละ แต่คือกูอยู่ไหนก็เห็นพี่มันอยู่ทุกที่เลยไง!

 

          บอกเลยว่าคนนี้น่ากลัวกว่าป้าบัวเป็นสองเท่า! ผมเริ่มทำใจกับป้าแม่ครัวสุดสยองได้ล่ะเมื่อเห็นหน้ากันทุกวันเข้า ตอนนี้คนที่มอบความสยองให้ก็มีแต่ไอ้พี่ชลเท่านั้น

 

ฮือออ อย่ามามองกูด้วยสายตาน่าขนลุกนะสัด!

 

“ด...เดี๋ยวไปครับ นอนเพลิน แหะๆ” ผมตอบพร้อมหลบสายตาไปด้วย จะฆ่ากูเปล่าวะ มองมาแบบน่ากลัวชิบหาย! อย่างกับจะแดกเข้าไปทั้งตัว...

 

จะว่าไปเมื่อวานก็ไม่เห็นไอ้พี่ชลในกลุ่มบอดี้การ์ดนี่หว่า ดีนะที่พี่มันไม่เห็นกูตอนเมา ไม่งั้นสายตาคงน่าขนลุกกว่าเดิม โฮ! สุดที่รักจ๋า โซดาโดนคุกคามทางสายตา! กระซิกๆ

 

“อืม ตอนผมยุ่งๆก็น่ารักดีนะ”

 

ไอ้พี่ชลมันฉีกยิ้มน่าสะพรึงมาให้ คือพี่มันหน้าตาดีแต่ไม่เท่าพี่แอลวายว่ะ ระดับเดียวกับไอ้พลเลยแต่คนละแบบไง ว่าแต่ชมกูน่ารักทำไม?

 

ขนลุกโว้ย ไอ้ชิบหาย...หรือพี่มันจะจ้องเคลมผมอยู่?

 

ไม่ม้างงง อยู่มายี่สิบกว่าปีไม่เห็นมีตัวผู้เข้าหานะบอกเลย(?) มาเจอก็ตอนไอ้หล่อเลวมันลากผมไปกินตับเนี่ยแหละ อะฮึก พูดแล้วมันชอกช้ำระกำทรวง!

 

“เอ่อ...ครับพี่ ต้องหล่อสิครับมาน่ารงน่ารักอะไร”

 

ผมพูดเสียงอ่อยก่อนจะออกมาจากห้องเพราะเสียวพี่มันจะลากให้เข้าห้องแล้วล็อกกลอนงี้ ไม่ได้หลงตัวเองนะแต่สายตาไอ้พี่ชลมาเต็มมากเลยไง!

 

“วันนี้กูมีมะละกอ ตำให้กินหน่อยดิ” พอพูดถึงมะละกอผมก็หันขวับไปทำตาเป็นประกายอย่างไว

 

เรื่องขนลุกอะไรนั่นช่างมันก่อนเถอะ! เรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่ ว่าแล้วก็ปาดน้ำลายที่เริ่มไหลย้อยเบาๆ แต่ซี๊ดดด กูเจ็บปากอยู่ไม่ใช่?

 

โฮ! จะมีวันไหนบ้างที่ไอ้หล่อเลวไม่กัดปากกรู๊ววว

 

          “ได้เลยครับพี่! เดี๋ยวรอตอนกลางวันก่อนนะ ผมขอไปซักผ้าก่อน” ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดีปรีดาก่อนจะรีบชิ่งออกมาอย่างไว

 

ฟู่ววว กูรอดแล้วโว้ย!

 

ว่าแล้วก็เดินลูบอกออกมาอย่างไว จากนั้นก็เดินดิ่งๆไปห้องไอ้เลวหมายเลขสอง โชคดีที่มันไม่อยู่ผมจะได้ไม่ต้องเปลืองฝีปากตอนแอบบ่น ส่วนไอ้หล่อเลวมันไม่ค่อยอยู่หรอกในตอนเช้า โดยเฉพาะวันหยุดของผมแบบนี้ด้วยแล้ว...

 

คิดพลางเดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปตลอดทาง จะว่าไปตอนเดินผมก็ยังติดขัดแต่คนหล่อต้องแกร่งดังนั้นแค่นี้ไม่สะเทือน จิบจิ๊บ!

 

ว่าแล้วก็วางตะกร้าผ้าไอ้คุณพายัพและผลักประตูห้องสีดำทมิฬในทันใด...

 

ไอ้เชี่ย!

 

ผมถอยกรูดออกมาเมื่อเห็นไอ้หล่อเลวมันนั่งดูทีวีบนโซฟา มือหนึ่งคาบบุหรี่ในขณะที่อีกมือวางพาดตรงพนักพิง เชรด...คือมึงไม่คิดจะใส่เสื้อไง๊! แค่กางเกงยีนมันไม่ช่วยอะไรนะโว้ย ความหล่อกระเด็นเข้าตาจนกูนึกอิจฉาแล้วไง

 

เดี๋ยวๆ นั่นไม่ใช่ประเด็น ปกติตอนผมมาเอาผ้าไปซักมันต้องออกไปทำงานดิเฮ้ย! ไม่ก็หมกอยู่ในห้องทำงานนู่น

 

ผมกระพริบตาและค่อยๆหุบปากที่อ้าค้างอย่างหมดมาด นัยน์ตาสีน้ำตาลเฉดแดงมองมาวูบหนึ่งก่อนจะหันไปดูโทรทัศน์ต่อ

 

เห็นดังนั้นผมจึงรีบวิ่งจู๊ดผ่านหน้ามันไปเอาตะกร้าผ้า และจังหวะที่วิ่งผ่านโดยมีตะกร้าแบกอยู่ตรงบั้นเอวไอ้หล่อเลวก็เสือกกระชากตัวไว้ซะงั้น!

 

ตุ้บ

 

“โอ้ย!

 

ไอ้สาส! คือมึงจำเป็นต้องกระชากให้ตูดกูกระแทกตักไหมไอ้ชาติชั่ว ซี๊ดดด โฮ! เจ็บแผลที่โดนมาเกือบทั้งคืนชิบหาย แถมตะกร้าผ้ายังหลุดไปกองกับพื้นอีก

 

“ปล่อยกรู๊ววว! มีอะไรวะไอ้...”

 

ผมชะงักปากอย่างทันควันเมื่อไอ้เวรนี่มันยื่นโทรศัพท์เครื่องหนึ่งมาให้ มองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าเป็นของผมเอง

 

“....” แถมมันยังไม่เอ่ยปากพูดอะไรอีก แววตาก็ดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ด้วย เป็นเชี่ยไรมึ๊งงง

 

อย่าบอกเชียวนะว่าที่กระชากให้มานั่งตักเนี่ยเพื่อจะคืนมือถือ!

 

ก็ดูเป็นคนดีนี่หว่า...เฮ้ยๆ! ไม่ด้ายยย ห้ามหลงกลมันเด็ดขาด! ไอ้เลวนี่มีดีแค่หน้าตาเท่านั้นแหละ นอกนั้นอ่ะชั่ว! ชั่วแบบโคตรพ่อโคตรแม่เลยด้วย

 

“ขอบใจที่คืน แล้วทีหลังไม่ต้องมากระชากนะกูยิ่งเจ็บๆอยู่! เชี่ยเอ้ย...เมื่อคืนก็เสือกไม่ยั้งแรงเลยนะไอ้เลว! ปล่อยกูได้แล้...อั่ก!

 

พลั่ก!

 

และแล้วกูก็ถูกเหวี่ยงไปออกห่างมันจนกระเด็นไปบนพื้นทันใด แถมมันยังทำหน้าแบบเริ่มรำคาญล่ะ ไอ้หน้าพิการ! ไอ้สันดานวิปริต ไอ้โรคจิตผิดมนุษย์! โฮ...มันบังอาจมาเหวี่ยงร่างอันร้าวระบมของกรู๊ววว

 

“ออกไป” ไม่ต้องสั่งกูก็ไปโว้ย

 

ผมฝืนร่างลุกขึ้นเพื่อคว้าตะกร้าผ้าก่อนจะมองมันตาขุ่นขวาง จากนั้นก็เดินฟึดฟัดออกมาแล้วเอาเสื้อผ้าทั้งหมดไปขยำขยี้ด้วยความคลั่งแค้น ตายๆๆซะเถอะมึ๊งงง เอ๊อะ ถ้ากูทำเสื้อมันขาดขึ้นมานี่ตัวละเท่าไหร่วะ

 

ก้มดูแบรนด์แล้วก็เหงื่อตก ฮือ เป็นหมื่นเลยสัด! แม้แต่แก้แค้นกับข้าวของกูก็ทำไม่ด้ายยย โฮ!

 

พอทำทุกอย่างจนเสร็จด้วยเวลาที่ช้ากว่าปกติเยอะเพราะร่างกายไม่อำนวย ผมก็ลากสังขารมาที่หน้าห้องพักเดิม พอก้มลงมองโทรศัพท์ก็เห็นมีคนโทรเข้ามาหลายสาย แต่คือผมปิดสั่นไว้ไงเลยไม่ได้ยิน

 

พี่แอลวาย...โทรมาทำไมวะ! ร้อยวันพันปีเคยโทรหาผมที่ไหน นอกจากหาเรื่องแกล้งแล้วก็ไม่เคยมีเหตุผลอื่นใดอีก ผมมองหน้าจออย่างหวาดระแวงก่อนจะกดรับในที่สุด

 

“ฮัลโหล...”

 

(เมื่อเช้ามึงอยู่กับใคร) อะหื้อ...น้ำเสียงเย็นโคตร!

 

“ก...ก็อยู่คนเดียวนั่นแหละพี่ ว่าแต่โทรมาทำไมวะ” ผมพยายามไม่เผยพิรุธออกไปง่ายๆ อย่าบอกเชียวนะว่าไอ้หล่อเลวมันรับโทรศัพท์ผม!

 

(แต่เมื่อเช้ากูโทรมาแล้วไม่ใช่มึงรับว่ะ บอกมาและอย่าให้กูต้องไปตามถึงที่)

 

“เฮ้ยๆ! พี่พูดเหมือนเป็นพ่อผมเลยเว้ย” ผมแกล้งโวยวายแล้วหัวเราะในลำคอกลบเกลื่อน

 

(กูยิ่งกว่าพ่อมึงอีก ว่าไง? จะบอกได้หรือยัง) ผมล่ะยอมใจพี่มันชิบหาย

 

“ญาติว่ะพี่ พอดีผมเพิ่งย้ายมาอยู่กับมัน” ขอโทษนะไอ้พี่วาย คือนอกจากกูจะพูดปดมดเท็จไอ้พลแล้ว กูยังโกหกพี่รหัสตัวเองอีก

 

แต่ผมไม่อยากให้ใครรู้เรื่องหนี้นี่หว่า มันเกรงใจนะโว้ยเวลาใครจะยื่นข้อเสนอใช้หนี้ให้ ผมมั่นใจไงว่ารวยๆอย่างพี่มันต้องช่วยผมแน่ แต่สมัยนี้คนเราผิดใจกันเพราะเรื่องเงินมันก็มีเยอะโคตร ดังนั้นผมไม่อยากผิดใจกับไอ้พี่วายในอนาคตด้วยนั่นแหละเลยต้องปกปิดไว้

 

(ญาติ?) น้ำเสียงไอ้พี่รหัสผู้มั่วสาวและหนุ่มไปทั่วฟังดูเคลือบแคลงคล้ายไม่เชื่อเท่าไหร่นัก

 

“ก็ญาติไงพี่ ว่าแต่เมื่อเช้าโทรมามีไรวะ พอดีผมยุ่งๆเลยไม่ได้รับสาย สงสัยมันจะรับให้แทน” ผมไหลไปเรื่อย ลื่นกว่าปลาไหลก็กูนี่แหละ! คิดพลางปาดเหงื่อออกเบาๆ

 

(ญาติก็ญาติ แต่ทีหลังไม่ต้องให้มันรับสายเพราะกูไม่ชอบ ขนาดยังไม่เห็นหน้ากูยังรู้สึกอยากกระทืบเลยว่ะ ที่โทรหามึงเพราะเห็นบาร์เทนเดอร์บอกว่าเมื่อคืนมึงไปที่ร้าน)

 

คราวนี้ผมเหงื่อตกอย่างหนักหน่วง อย่ากระทืบเชียวนะไอ้พี่วาย! เดี๋ยวก็เจอขวดเบียร์ฟาดหัวพร้อมบุหรี่จี้หรอก! บรื้อออ คิดแล้วยังขนลุกไม่หาย

 

“อ...อ้อ! เมื่อคืนผมไปเลี้ยงฉลองกับเพื่อนร่วมงานไง เสียดายที่พี่ไม่อยู่ไม่งั้นแวะทักทายไปแล้ว!

 

(เออ ไม่โทรบอกล่ะจะได้กินฟรี) ป๋าสัดๆ! ถึงจะมั่วสาวเคล้าหนุ่มน้อยแต่พี่วายก็ใจป้ำกับผมตลอดเลยว่ะ

 

“ไม่ต้องห่วงว่ะพี่ คราวหน้าผมจะไปนั่งกินให้หมดตูดเลยคอยดู!

 

(กูรวย) เอิ่ม...ทำไมกูชักหมั่นไส้พี่มันขึ้นมาตงิดๆแล้วล่ะเนี่ย

 

“รู้ว่ารวย งั้นแค่นี้นะผมมีธุระต้องไปทำต่อว่ะ” ธุระกับแม่ยอดขมองอิ่มไงจะใครล่ะ!

 

(เออ)

 

ไอ้พี่วายวางสายไปแล้วในขณะที่ผมแฮปปี้ดี๊ด๊าสุดขีด ว่าแล้วก็เดินไปยังหน้าห้องที่มีแม่ยอดขมองอิ่มสิงสถิตอยู่ จากนั้นก็หยิบมะละกอลูกอวบอ้วนขึ้นมา อา...น้ำลายกูสอเลยไง

 

“จะตำส้มมะละกออีกแล้วเรอะพ่อหนุ่ม”

 

ชะอุ้ย...ถึงมาเงียบๆก็ไม่ได้กินกูหรอกโว้ย! บอกแล้วว่าป้าบัวน่ะจิ๊บๆ เพราะไอ้ที่ทำสะพรึงสุดในปัจจุบันคือไอ้พี่ชลนู้นนน

 

“ครับป้า ตำเสร็จแล้วมากินด้วยกันนะ” ผมชักชวนด้วยรอยยิ้ม คือกูอารมณ์ดีดังนั้นอย่างสงสัยอะไรให้มากความ ว่าแต่คนเพิ่งโดนเอาจะมีใครอารมณ์ดีเท่าผมบ้างวะ

 

“เออๆ ข้าไม่พลาดอยู่แล้ว ฮี่ๆๆ” แล้วอย่าชิ่งเหมือนเมื่อวันก่อนเชียวนะป้า!

 

“งั้นเดี๋ยวผมไปเรียก ชวนไอ้สนมาด้วยนะป้า” ผมว่าพลางเดินฮัมเพลงเข้าห้อง

 

พอจัดการกลายร่างแม่ยอดขมองอิ่มอันอวบอ้วนน่ากินให้กลายเป็นเส้นกรุบๆรสจี๊ดจ๊าดเปรี้ยว เค็ม เผ็ดแถมหอมปลาร้าและปูดองเสร็จผมก็ตักใส่จาน อะหื้อ...หิวโว้ย! คือกูยกมือปาดน้ำลายเป็นรอบที่ล้านแล้วไง

 

“มึงทำเสร็จแล้วหรอ”

 

อะเฮือก! ไอ้สาส!

 

ผมเบิกตากว้างก่อนจะหันขวับไปมองด้านหลังที่ไอ้พี่ชลมายืนในระยะประชิดทันที ถ...ถอยออกไปก็ได้เนอะพี่ คือกูเริ่มหายใจไม่คล่องคอแล้วอ่ะ อีกอย่าง...

 

“พี่เข้ามาห้องผมได้ยังไงวะ!

 

“ประตูไม่ได้ล็อก” ฮือ...พลาดแล้วกรู๊ววว!

 

“ง...งั้นออกไปกันก่อนดีกว่าเนอะ”

 

ผมยิ้มแหยก่อนจะถือถาดส้มตำเบี่ยงร่างหลบไอ้พี่ชล แต่ในจังหวะที่เดินผ่านพี่มันดันโน้มใบหน้าลงมาใกล้เนี่ยสิ! แถมยังมองหน้ากูสลับกับจานส้มตำอีก ไอ้เชี่ย...กูกลั๊ววว

 

“หอมดีว่ะ”

 

หอมส้มตำหรือหอมหน้ากู ตอบ! คือถ้าหอมส้มตำตามึงก็ควรอยู่ที่จานไง แล้วอะไรคือการจ้องหน้ากูเขม็งแบบนี้ โฮ!

 

“เอ่อ ฮะๆ...ก็ต้องหอมอยู่แล้วป่ะพี่ ผมทำอร่อยขนาดนี้” ผมหัวเราะแห้งๆก่อนจะฉีกยิ้มหน้าซีดเซียว จากนั้นก็รีบจรลีออกจากห้องอย่างไว เชรด! รู้สึกว่าห้องตัวเองไม่ปลอดภัยก็วันนี้

 

“อ้าว พี่ทำเสร็จแล้วหรอวะ”

 

ไอ้สัดสนมันทักอยู่หน้าห้อง และผมก็รีบไปหลบหลังมันอย่างไว โฮ...ไอ้เด็กเปรตช่วยกูด้วย! มีปลาสลิดเข้ามาคุกคามถึงในห้องเลยนะเว้ย บรื้อออ ขนลุก!

 

“เอ๊ะ พี่ชลเข้าไปทำอะไรในห้องพี่โซดาอ่ะ” ไอ้เด็กซื่อมันเกาหัวแกรกๆถามไอ้พี่ชลเมื่อร่างสูงเดินตามหลังผมมา

 

“ไอ้สน ป้าบัวล่ะวะ” ผมเบี่ยงประเด็น คือกูกลัวพี่ชลมันจะตอบอะไรแปลกๆออกมาไง

 

“เหมือนจะมีธุระเดี๋ยวก็มามั้ง เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าพี่สองคนสนิทกัน” สนิทพ่องสิ!

 

“มากด้วย” ไอ้พี่ชลมันเอาอีกแล้ว มันมองผมแบบน่าสะพรึงอีกแล้วคุ๊ณ!

 

“ก็คนรู้จักกันธรรมดานั่นแหละ ว่าแต่มึงจะถามอะไรมากมายวะสัด!” ผมสะกิดไอ้เด็กเวรยิกๆให้มันรีบเดินไปได้แล้ว

 

“เออๆ ว่าแต่พี่จะเกาะเสื้อผมอีกนานไหมวะ แม่งยางยืดหมดแล้วเนี่ย พี่ชลก็อีกคน...ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ”

 

มองแบบไหนกูไม่สน แต่มึงพากูไปหากลุ่มคนเยอะๆได้แล้วโว้ย อยู่กับไอ้พี่ชลสองต่อสองทีไรกูล่ะเสียวตูดชิบหาย สายตาพี่มันฟ้องเลยไงว่าต้องการอะไร

 

หลังพากันไปตั้งวงส้มตำเสร็จไอ้พวกชายชุดดำทั้งหลายก็มา ไอ้พี่คนที่ชอบยุว่าผมเป็นเด็กไอ้หล่อเลวชื่อพี่ถัง ส่วนอีกคนที่นิ่งๆชื่อพี่เกม นอกนั้นผมก็ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่

 

กินไปกินมาเรื่องก็บังเกิดเมื่อไอ้พี่ถังพูดขึ้นว่า...

 

“เมื่อคืนโดนไปกี่ดอกล่ะมึง” อึก...แค่กๆๆๆ

 

ไอ้เชี่ย! ใครเขาให้พูดถึงเรื่องนี้ในวงส้มตำกันวะ โฮกกก

 

“เอ้า! น้ำ” ไอ้พี่เกมส่งน้ำมาให้ด้วยใบหน้าเรียบเฉยคล้ายรู้อยู่แล้วว่าเรื่องที่ไอ้พี่ถังพูดหมายความว่ายังไง

 

ผมดื่มน้ำไปหลายอึกเพราะรู้สึกแก้ตัวไม่ออก เนื่องจากหลักฐานอยู่ตรงท่าเดินล้วนๆ!

 

“พะ พะ พะ...โธ่โว้ย! พี่รู้ได้ไงวะ!

 

“ยอมรับซักทีนะมึงว่าเป็นเด็กนายน้อย” ไอ้พี่ถัง กูขอให้มึงเป็นสังคังเถอะสาธุ๊! ชอบยุยงให้กูได้กับเจ้านายจริงนะมึ๊งงง

 

“ไม่ได้เป็นเด็กไอ้...คุณอาคเนย์สักหน่อย! มัน...นายน้อยของพี่ล่อลวงผมต่างหาก!” ว่าแต่นี่ใช่เรื่องที่จะมาพูดในวงส้มตำหรอวะ โฮ! กูจะบ้า

 

“ก็เป็นเด็กนายน้อยนั่นแหละว่ะ ใครหวังเคลมมึงกูว่าไม่น่ารอด” ไอ้พี่ถังพูดพลางมองไปที่ไอ้พี่ชลซึ่งเลิกคิ้วขึ้นนิด

 

“นายน้อยไม่เคยหวงเด็กว่ะ มึงไม่สังเกตหรอว่าใช้เสร็จก็แบ่งให้บอดี้การ์ดตลอด” คือพวกมันพูดเรื่องอะไรกันอ่ะ WTF! กูต้องการกินส้มตำแบบสงบๆนะสัด ซี๊ดดด เจ็บแผลในปากโว้ย

 

“นั่นมันเด็กที่ไม่ยอมเลิกตามตื้อนายน้อยไม่ใช่หรอพี่ แต่พักนี้หายไปไหนกันหมดวะ ปกตินะเข้ามาอย่างกับฝูงมด”

 

ไอ้สัดสนพูดเสริม ดีๆ พวกมึงพูดกันไปเพราะกูจะได้แดกส้มตำแบบจุใจหน่อย! ไม่มีคนแย่งกินนี่มันโคตรดีอ่ะคิดดู๊ววว

 

“อิ่มชิบหาย...หมดแล้วว่ะดังนั้นกูไปล่ะ ไปนะโว้ยพี่ๆ” ว่าแล้วผมก็คว้าถาดที่เกลี้ยงไม่เหลือมะละกอสักเส้นและชิ่งออกมาอย่างฉับไว คือกูได้ยินเสียงแว่วๆตามหลังมาเลยไง

 

“เฮ้ย! เมื่อกี้เหลือตั้งครึ่งจาน!” ไอ้พี่ถัง

“พี่แดกหรือเขมือบวะ!” ไอ้สัดสน

“เฮ้อ...” ไอ้พี่เกม

“หึๆ เงิบชิบหาย” ไอ้พี่ชล

 

สมน้ำหน้า! คราวนี้พวกมึงก็เก็บโต๊ะกันไปซะ บังอาจทิ้งให้คนหล่อเก็บข้าวของมาหลายทีแล้ว ดังนั้นจงรับกรรมไปเถอะพวกมึ๊งงง

 

          ลืมบอกว่าป้าบัวติดภารกิจบางอย่างเลยมากินด้วยไม่ได้ ผมคิดพลางเดินลูบท้องอย่างสบายอารมณ์ไปเรื่อย ข้างๆลานกว้างหลังคฤหาสน์มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ด้วยนะ! ว่าแล้วก็ชะแวบไปดูซักหน่อย คือเดินโฉบหลายทีแล้วแต่ไม่เคยสำรวจเลยไง

 

          ว้าวๆๆ น้ำสีใสชิบหาย น่าเล่นโคตรจนผมต้องชะโงกลงไปมองใกล้ๆ ดูเผินๆแล้วไม่ค่อยลึกเท่าไหร่ งั้นคนว่ายน้ำไม่เป็นอย่างผมต้องลงได้!

 

          ว่าแล้วก็หันมองซ้ายขวาหน้าหลัง ปลอดบรรดาไอ้พวกชายชุดดำทั้งหลายและทางสะดวก! ว่าแต่จะไม่มีกล้องวงจรปิดหรอวะ...

 

ไม่ม้างงง แอบลงไปสำรวจแป๊บเดียวเดี๋ยวค่อยขึ้นมาไง!

 

ผมโน้มตัวไปใกล้ผิวน้ำทำท่าจะกระโดดอีกครั้ง และบังเอิญที่สายตากูไปหยุดตรงทางเข้าซึ่งไอ้หล่อเลวกำลังเดินตรงมาในชุดเสื้อคลุมหลวมๆเผยให้เห็นซิกแพครำไร ให้เดามันคงมาว่ายน้ำชัวร์ แต่คือกูหยุดท่ากระโดดของตัวเองไม่ได้...

 

อ...ไอ้เชี่ยยย!

 

ตู้ม!

 

เสี้ยววินาทีก่อนจะร่วงลงสระผมประสานสายตากับไอ้หล่อเลวมันพอดี ไอ้เวรนั่นมองมาอย่างแปลกใจวูบหนึ่งก่อนจะเดินมาทางผมที่กำลัง...

 

“อึ่ก! ไอ้...ลึกเชี่ย อุ้บ...ช่วยด้วย!

 

โฮ! คุณหลอกดาววว! มองบนบกโคตรตื้นแต่กระโดดลงมาเท่านั้นแหละมึงเอ๊ย! เท้ากูยังไม่แตะพื้นสระเลยไง

 

ในวินาทีที่น้ำเข้าปากเข้าจมูกและผมตะเกียกตะกายร้องโวยวายอยู่แบบนั้น รู้ไหมว่าไอ้หล่อเลวมันทำยังไง...

 

มันยืนกอดอกมองมานิ่งๆอยู่ข้างสระ ไอ้สันดาน! ฮือออ ไอ้มารใจดำ! ดูคนจมน้ำนี่สนุกมากไหมไอ้ชาติชั่ววว

 

“อึ่ก! ช่วย...”

 

ผมตะเกียกตะกายสุดกำลังจนวินาทีที่ร่างจมดิ่งลงไปใต้น้ำนั่นแหละถึงได้ยินเสียงความวุ่นวายบางอย่างลอยมากระทบหู

 

“เกิดอะไรขึ้นครับนายน้อย!

“เฮ้ย! มีคนจมน้ำ!

“ให้ช่วยไหมครับนายน้อย!

 

“ไม่ต้อง...”

 

ไอ้สารเลววว! ฆาตกรรมกูแบบนี้ศพออกมาไม่หล่อนะไอ้ห่าราก! ถ้ามึงไม่กากก็เอาปืนมายิงกูเลยเซ่ คนหล่อไม่อยากนอนขึ้นอืดดด โฮ!

 

ตู้ม!

 

และแล้วผิวน้ำก็แตกกระจายพร้อมกับร่างของผมที่ถูกดึงขึ้นไปสูดอากาศด้านบนอย่างรวดเร็ว คือผมไม่รู้หรอกว่าเป็นใครแต่ล็อกคอมันไว้แน่นเลยไง! อะฮึก...จมน้ำไม่ใช่เรื่องตลกนะสัด เกือบตายแล้วกรู๊ววว!

 

“แค่กๆๆ”

 

ว่าแต่ทำไมบรรยากาศมันเงียบๆวะ พอกวาดตาแดงๆมองดูรอบด้านก็เห็นไอ้พวกชุดดำทำหน้าตกตะลึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึมแบบเดิม มีไอ้พี่ถังด้วย ว่าแต่พี่มันยิ้มกริ่มทำไม?

 

แล้วอะไรรัดสะโพกกู พอก้มดูก็เห็นว่าเป็นแขนคน...

 

“ออกไปให้หมด”

 

ชัดเจนเลยไอ้สัด!

 


 



Writer talk2

พี่อาคคะ! อึ่ก...ไรท์จมน้ำ! ช่วยด้วยยยย บุ๋งๆๆ//โดนเมินหน้าใส่แล้วเดินหนี แหมๆเล่นเอาพี่ชุดดำอึ้งไปมีอะไรหรือเปล่าน้า โซดาน้อยๆโดนกลั่นแกล้ง โถๆน่าสงสาร//ปิดหู แกล้งลูกเจี๊ยบให้ตาเหลือกได้นี่มันฟินสินะคะพี่อาค ใบหน้าโซดาตอนหวาดกลัวคงเป็นของโปรดสำหรับสายเอส...เอ้ย! พี่อาคของไรท์(โดนมองแรง)มุ้งมิ้งต่างหาก เอสเอิ๊สอะไรไม่มี๊ แล้วพบกันค่า

#วันนี้ไม่ลงพี่แสบนะคะ ปั่นไม่ทันค่ะ

รักรีดเดอร์

19/07/2016

Writer talk

พี่อาค! โซดาน้อยๆมีพี่ชลมาตอมหึ่งๆแล้วนะคะ//ยื่นปืนให้ ส่วนพี่แอลวายก็ยังน่าลาก เอ้ย! น่ารักเหมือนเดิมค่ะ เชื่อไหมว่าอ่านเม้นท์เรื่องไหนไม่เคยตลกเท่าเรื่องนี้ โดยเฉพาะตอนที่มีพี่งูกับน้องลูกเจี๊ยบโผล่ ไรท์ลืมบอกว่าเคยหัวเราะท้องแข็งเพราะอ่านเม้นท์มาแล้วค่ะ 555 แบบว่ามันตลกจนหายใจไม่ทันเลยนะ แล้วพบกันค่า

#ถ้าวันไหนสี่ทุ่มครึ่งแล้วไม่โผล่คือปั่นไม่ทันนะคะ

รักรีดเดอร์

18/07/2016


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 818 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,227 ความคิดเห็น

  1. #17215 meeniie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 13:55

    พี่อาคเค้าหวงของเค้า โซดาของพี่อาค

    #17,215
    0
  2. #17073 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 05:14
    อารมณ์​ไม่ดีเมื่อเช้าเพราะรับสายพี่รหัสสุดหล่อของเมียสินะหุหุ...น้องก็สเน่ห์​แรงเว่อร์มีแต่ผู้หล่อๆมาตอม///ไม่ให้คนอื่นช่วยแต่ช่วยเองหวงแหละดูออกกกกก...อิพี่ถังก็คือชงให้เจ้านายเว่อ5ุ5
    #17,073
    0
  3. #17072 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 05:13
    อิพี่ชลต้องแสดงอาการเบอไหนโซดาถึงดูออกขนาดพล2ปียังดูไม่ออกเลยนะเว้ยยย5555
    #17,072
    0
  4. #17048 Sulo_6v6 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:05
    ไรท์!!!!! เราจะช่วยไรท์เอง!!! ตู้มมม//กระโดลงน้ำ

    บะลั่กกๆๆๆๆๆๆๆ แค่กกๆๆๆๆๆ อ่อกๆๆๆ //จมน้ำตาม
    #17,048
    0
  5. #16963 fomeriam690 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:22
    โอ้ย ไรท์!!

    //คว้าห่วงยางช่วยชีวิตโยนให้ไรท์

    ขึ้นมาเองนะคะ เพราะเราก็ว่ายไม่เป็น ฮึก!
    #16,963
    0
  6. #16949 ks_siri (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:47
    -เห้ โอ้ยยยย ซึนนน
    #16,949
    0
  7. #16937 num'crazy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 11:53
    หวงหรอคะพี่อาค
    #16,937
    0
  8. #16896 sunmarine (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 19:46
    หวงล่ะสิ ทำเป็นเข้มนะอาค
    #16,896
    0
  9. #16166 KannikaSangsut (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 22:41
    ออกไปให้หมด... พรี่จะอยู่กับเมีย ...ฮะ เฮือก//หลบกระสุนอาคเนย์
    #16,166
    0
  10. #15523 pommys (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 13:36
    อาคเนย์มีหึงๆ
    #15,523
    0
  11. #13546 nroung7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 06:42
    ลงทำไมลูกกกกกกกกกกก
    #13,546
    0
  12. #12777 chootikarn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:40
    มีความเป็นห่วงเป็นใยโอ้ยยยย
    #12,777
    0
  13. #12736 ฺBedroom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 02:39
    พี่ชลเอ๋ย รีบถอยออกมาก่อนนายน้อยรู้เถอะ ไม่อย่างนั้นศพไม่สวยเหมือนคนโรคจิตนั้นเเน่ ว่าแต่ทำไมทุกคนถึงตะลึกกันนะ ตะลึงความสวย?ของโซดาหรือเปล่า
    #12,736
    0
  14. #12192 Piny Park (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:20
    พี่แอลวายก็ไม่ได้ พี่ชลก็อย่าหวังเลย555
    #12,192
    0
  15. #8618 Minutedao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:13
    555555ทำไมขำ
    #8,618
    0
  16. #7062 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:08
    ตกน้ำชะงั้น
    #7,062
    0
  17. #7045 มินามิ คาเอเดะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 13:18
    ฮาตอนหยุดโดดไม่ได้แล้วเนี่ยแหละ 5555
    #7,045
    0
  18. #7040 RhongTood (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 10:12
    โอ้ยสงสาร 555555
    #7,040
    0
  19. #6291 tungminpe (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 02:41
    ตกน้ำเฉยยยยย55555+
    #6,291
    0
  20. #6187 ningthanaporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 09:51
    หุหุ พี่ห้องดำมีคู่แข่งเพียบเลย
    #6,187
    0
  21. #6161 NeNe (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 19:25
    โอ้ยยย พี่ถัง! 55555
    #6,161
    0
  22. #6156 Tan81142 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 18:35
    โอ้ยยยยเขิลจะตายอยู่แล้วววววว
    #6,156
    0
  23. #5348 แพะสีดำ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:32
    พี่ชลจะไม่ตายดีแน่นอน โฮะๆๆ
    #5,348
    0
  24. #5330 I'm SonE ... B2utY ...!!! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:10
    ไอคุนชลอย่าแม้แต่ขะคิดอะไรกับโซดาถ้าไม่อยากตายจริงๆคนของนายน้อยแกไม่มีสิทธิ์ยุ่งนะเว้ยยยยย นายน้อยเอ้ยยยยกว่าจะลงไปช่วยได้ไม่ให้นางจมไปสักสิบนาทีก่อนละ ทีนี้เขารุ้กันโจ่งแจ้งเลยว่าโซดาเป็นเด็กนายน้อยจริงๆ อุอิ
    #5,330
    0
  25. #5276 The-ChaBae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 03:46
    ฮาโซดาตอนตกน้ำ55555555
    #5,276
    0