[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

ตอนที่ 94 : ตอนพิเศษ 2::ไปเที่ยวกับครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 107960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1369 ครั้ง
    20 พ.ค. 60










ตอนพิเศษ 2

ไปเที่ยวกับครอบครัว




 

          ทริปหยุดยาวหน้าร้อนนี้ คุณมักจะไปที่ไหน?

 

          ไม่ยากเลยที่จะตอบ ทะเลไง ใครๆก็นึกถึงน้ำกันทั้งนั้น แม้แดดเปรี้ยงก็ไม่หวั่น ดูซิ...ขนาดลูกชายที่น่ารักของผมยังไปยืนกลางแดดจ้องคลื่นที่สาดซัดอาบไล้เท้าน้อยๆนั่นเป็นระยะๆเลย นัยน์ตาสีน้ำตาลแดงมองคลื่นที่กระทบเท้าตนเองนิ่งๆคล้ายครุ่นคิดอะไรบางอย่าง มือเล็กๆนั่นหยิบเปลือกหอยใกล้ๆตัวขึ้นมาสามสี่อันแล้วไล่ปาลงดินตามระดับคลื่นน้ำที่ขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ปากเล็กขมุบขมิบเป็นคำว่า

 

“...ต้องเร็วกว่านี้”

 

หืม? ไปยืนกลางแดดเพื่ออะไรน่ะคุณลูกชาย ปาเปลือกหอยให้ทันระดับน้ำขึ้นน้ำลงเนี่ยนะ ใครมันจะไปทำได้ นอกจากหุ่นยนต์เท่านั้นแหละบอกเลย คิมหันต์ช่างเป็นเด็กที่คิดอะไรนอกกรอบจริงน้า

 

          “เดี๋ยวก็เป็นไข้หรอกคิมหันต์ ไปเข้าร่มกับแม่ก่อนดีกว่า”

 

          คุณลูกชายเหมือนเพิ่งตื่นจากภวังค์ความคิด เพราะเปลือกตาขาวนั่นกระพริบปริบๆหลังจากเบิกค้างมาเกือบนาที จากนั้นก็ยื่นมือมาจับมือผมไว้ น่ารักจริงๆเลยเนอะ ลูกใครก็ไม่รู้

 

          “ม๊าค่ะ หนูเจอเปลือกหอยด้วย ตัวววว เค้าเจอไอ้นี้ด้วย”

 

          ลาวาเงยหน้าเปื้อนคราบเม็ดทรายขึ้นมอง ในมือมีของเล่นจำพวกที่ตักทราย กระบะใส่ทรายชุดใหญ่ ส่วนเพลิงนิลก็นั่งพิงต้นไม้รับลมอยู่ใกล้ๆ เขาใส่แว่นดำผมเลยไม่สามารถคาดเดาได้ว่าหลับหรือตื่นอยู่

 

          พ่อคุณเล่นนั่งนิ่งซะเหลือเกิน!

 

          “เก่งมากครับลูก” ผมยกมือลูบหัวลูกสาวด้วยความเอ็นดู รางวัลที่ดีที่สุดของเด็กๆคือคำชมจากพ่อแม่นี่แหละ

 

“ตัวๆ ดูนี่สิ เปลือกหอยสวยขนาดนี้เอาไปป่นแทนข้าวคั่วแล้วใส่ลาบต้องอร่อยเหาะแน่ๆ!

 

อย่าสงสัยว่าทำไมลาวาเป็นแค่เด็กปอหนึ่งแต่ดันรู้จักคำเยอะ เผอิญลูกสาวเป็นเด็กปอหนึ่งที่ชอบอ่านหนังสือประวัติศาสตร์เป็นชีวิตจิตใจ แม้อ่านไม่ออกบางคำก็วิ่งมาให้ผมอ่านให้ฟัง ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลยที่จะรอบรู้คำต่างๆเกินกว่าเด็กวัยเดียวกันขนาดนี้

 

คิมหันต์ทำเพียงเหยียดตามองเปลือกหอยในมือพี่สาวราวกับมันเป็นเชื้อโรคร้าย ถ้าให้เดาในหัวคุณลูกชายคงกำลังมโนลาบที่โรยด้วยเปลือกหอยป่นอยู่เป็นแน่ เหอๆ

 

“ปะป๋า หนูอยากเล่นน้ำ”

 

ลาวาเดินไปทรุดตัวเกาะเอวเพลิงนิลที่นั่งอยู่ใต้ร่มไม้ ใบหน้าหล่อเหลาก้มมองคุณลูกสาวเล็กน้อยก่อนจะถอดแว่นกันแดดออก

 

ดาเมจแรงมาก ออร่าฟุ้งกระจายขนาดที่กลุ่มสาวๆบิกินีที่เดินผ่านนั้นหันมามองคอแทบหัก ผมไม่สามารถทำอะไรความหล่อของเขาได้จริงๆสิพับผ่า

 

“อืม...” เดี๋ยวๆ เห็นแดดไหมนั่น จะตามใจลูกเกินไปแล้ว อย่าไปหลงติดกับดวงตาแบ๊วๆของลาวาสิเว้ย

 

“ไม่ได้ครับ แดดยังแรงอยู่เลย รอให้เย็นกว่านี้ก่อนดีกว่าเนอะ”

 

ลาวาไม่ตอบโต้ ทำหน้าเหมือนอยากจะไปเล่นน้ำให้ได้ สงสัยผมคงต้องเบี่ยงประเด็นสินะ

 

“มีร้านไอติมอยู่ด้านนู้นด้วย จะไปดีไหมนะ”

 

“หนูอยากกินไอติม! ม๊าขาพาหนูไปกินไอติมน้า” ผมแอบอมยิ้ม ขนมนี่ล่อลวงเด็กๆได้ทุกยุคทุกสมัยจริงๆเลยเนอะว่าไหม

 

คิดพลางจูงมือลาวาไปยังจุดหมายปลายทาง ผมชะงักกึกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรบางอย่าง คิมหันต์จะกินไอศกรีมไหมนะ พอหันหลังกลับไปมองก็เห็นคุณลูกชายเดินเตอะแตะตามหลังมา เมื่อเห็นผมหยุดยืนรอ ใบหน้าขาวนวลก็เงยขึ้นก่อนจะเดินช้าๆมาเกาะขาผมไว้

 

หืม? มองมาด้วยสายตาเป็นประกายแบบนี้จะอ้อน(?)เอาอะไรกันนะ

 

ผมจูงมือลูกคนละข้างก่อนจะส่งรอยยิ้มบอกกล่าวเพลิงนิลว่าเดี๋ยวมา ลาวาดูตื่นเต้นกับสิ่งรอบข้างที่เห็นไม่หยุด ต่างจากคิมหันต์ที่เงียบสนิท แม้แต่เสียงย่ำเท้าเดินยังแผ่วเบา ถึงว่า...ตอนลูกชายเดินตามมาเมื่อครู่นี้ผมถึงไม่ได้ยินอะไรเลย

 

เสียงกรุ๊งกริ๊งของกระดิ่งที่โดนลมทะเลดังอยู่หน้าร้าน อากาศแบบนี้ลูกเด็กเล็กแดงต่างพากันมาซื้อไอศกรีมดับความร้อน

 

“เอารสสตรอเบอร์รี่สองถ้วยครับ” ผมสั่งให้ลูกๆเสร็จสรรพ อา...กินสตรอเบอร์รี่ไม่เบื่อกันบ้างหรือยังไงนะ

 

“หลานน่ารักดีนะครับ” ผมหันไปมองด้านข้างก็พบชายหนุ่มคนหนึ่ง ใกล้กับเขามีเพื่อนที่มาด้วยกันเป็นกลุ่ม ทุกคนต่างมองมาทางผมแล้วยิ้มให้นิดๆ

 

 “ลูกครับไม่ใช่หลาน” ผมยิ้มตอบกลับตามมารยาทจากนั้นก็รับถ้วยไอศกรีมพร้อมยื่นเงินให้แม่ค้า ผมก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อส่งถ้วยไอติมให้คิมหันต์กับลาวา

 

“ขอบคุณค่ะม๊า”

 

ลาวารับถ้วยไปตักกินอย่างน่ารักน่าชัง ผมหันไปสะกิดคิมหันต์ให้รับถ้วยต่อเพราะลูกยังคงจ้องมองกลุ่มคนที่ยืนใกล้ๆไม่หยุด

 

“คิมหันต์” คล้ายหลุดจากภวังค์บางอย่าง คิมหันต์เหลือบมองถ้วยในมือผมด้วยหางตาก่อนจะรับมันไปเงียบๆ แววตาสีน้ำตาลแดงอาบไล้ไปด้วยประกายบางอย่างยามมองไปยังชายที่ทักผมเมื่อครู่นี้

 

“กลับกันดีกว่า อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เย็นแล้ว เดี๋ยวแม่เตรียมชุดให้เล่นน้ำนะครับ”

 

ผมพูดหยอกล้อลูกๆก่อนจะจูงแขนของทั้งสองคนเดินออกมา แม้จะได้ยินเสียงลอยลมแว่วตามหลังผมก็ไม่ได้คิดจะหันไปสนใจอะไร

 

“แทนตัวเองว่าแม่วะ”

“แห้วแล้วมึง 555

“สงสัยเป็นเกย์ที่รับเด็กมาเลี้ยง”

“เค้าอาจยังไม่มีใครก็ได้มึง สู้ๆโว้ย”

 

ระหว่างทางกลับลาวาก็หันรีหันขวางเช่นเดิม ผิดกับคิมหันต์ที่ทำหน้าคล้ายกำลังคิดแผนฆาตกรรมใครสักคน คือผมไม่ได้ใส่ร้ายนะบอกเลย หน้าคิมหันต์บ่งบอกแบบนี้จริงๆทว่าเมื่อโดนผมจ้องมากๆเข้านัยน์ตากลมสีน้ำตาลแดงก็เงยขึ้นมองตอบด้วยประกายใสซื่อ

 

ไม่ทันแล้วมั้งคุณลูกชาย...!

 

พอเดินกลับไปยังจุดเดิมก็พบว่าเพลิงนิลยังคงนั่งพิงต้นไม้เช่นเคย ผมกำลังจะอ้าปากทักแต่ติดที่สาวสวยหุ่นนางแบบคนหนึ่งเดินเข้าไปนั่งประชิดเขาราวกับไม่เกรงกลัวออร่าอันตรายที่พลุ่งพล่านออกจากร่าง

 

แถมเธอยังกล้าเบียดอกอวบอิ่มใต้ชุดบิกินีตัวจิ๋วกับแขนของเพลิงนิลอีก!

 

จะให้ปล่อยมือลูกๆแล้วเดินไปลากคุณคนสวยออกมาก็ใช่ที่ ในเมื่อผมรู้ดีอยู่แล้วว่าตัวเองเป็นใคร แม่ของลูกกับผู้หญิงที่เพิ่งเจอ...สถานะตัวเองชนะใสๆแบบไม่ต้องออกแรงเลยล่ะ

 

“นิล”

 

ผมเดินเข้าไปหาในจังหวะที่เขามองผู้หญิงคนนั้นด้วยแววตาน่ากลัวพอดี ลาวาปล่อยมือผมก่อนจะเดินเข้าไปแทรกกลางเขากับคุณคนสวย มือเล็กเกาะขาคุณพ่อของตัวเองแน่นก่อนจะชูไอศกรีมขึ้นอวด

 

“ปะป๋า ม๊าพาหนูไปซื้อไอติมมา อร่อยมากเลยค่ะ! ปะป๋ากินไหม แล้วนี่ใครหรอคะ ทำไมถึงมาเกาะแขนปะป๋าของหนู อา...ผมของคุณน้าน่าเอามาหั่นไปทำยำเส้นผมจังค่ะ เครื่องปรุงก็เหมือนยำวุ้นเส้น สนใจไหมคะหนูจะลองทำให้กิน คิกๆ”

 

เสียงเจื้อยแจ้วของลาวาดังต่อเนื่องไปเรื่อยในขณะที่ผู้หญิงคนดังกล่าวก็เริ่มปล่อยแขนจากเพลิงนิลเช่นกัน สีหน้าของเธอดูซีดเผือดและมองลาวาด้วยสายตาราวกับมองตัวประหลาด

 

“เด็กนี่ใครคะ มีอาการทางจิตหรือเปล่า”

 

“ไสหัวออกไป”

 

นัยน์ตาสีรัตติกาลเริ่มฉายประกายวาวโรจน์ชั่ววูบหนึ่ง เขาคงนึกโกรธที่คุณคนสวยมาว่าลาวาล่ะมั้ง ขนาดผมยังโกรธเลย อา เหมือนเริ่มเห็นมือหนากระตุก ไม่ใช่ว่าคิดจะล้วงมีดขึ้นมาปาดคอยัยสวยใสไร้สมองนี่หรอกนะ ถ้าทำแบบนั้นคงลำบากแย่ นี่มันที่สาธารณะเสียด้วย

 

ให้ตายสิ...ว่าจะอยู่นิ่งๆแล้วเชียว

 

“ไร้มารยาทจังเลยนะครับ ถ้าลูกผมมีอาการทางจิต...คุณก็คงไม่ต่างกันหรอกมั้ง”

 

“แกหมายความว่ายังไง!

 

ผมเหยียดยิ้มมุมปากก่อนจะปล่อยมือคิมหันต์แล้วเดินไปโน้มคอร่างสูงมาจุ๊บแก้มเบาๆ เป็นไงล่ะ ถึงกับมองกันตาค้างเลยทีเดียว

 

“ก็หมายความว่าคุณมันโรคจิต ที่คิดจะแย่งสามีชาวบ้านไงครับ” ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวาน คุณคนสวยถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว เธอดูหน้าเสียก่อนจะเดินเชิดออกไป

 

พอสถานการณ์อยู่ในโหมดปกติ ผมก็ปล่อยมือออกจากคอของเพลิงนิล ว่าแต่ทำไมดวงตาของเขายังไม่เลิกจ้องหน้าผมสักทีวะ พอเงยหน้าขึ้นประสานสายตาผมถึงเพิ่งรู้ตัวว่าคิดผิดมหันต์

 

คือถ้าจะจ้องราวกับอยากกลืนกินเข้าไปทั้งตัวแบบนี้...มึงจับกูยัดลงท้องไปเลยก็ได้นะ

 

โฮกก อับอายโคตร เมื่อครู่ผมพูดอะไรออกไป! น่าอายชะมัดเลยให้ตายสิ ไหนจะลูกๆทั้งสองที่มองมาตาแป๋วอีก ผมไม่น่าทำตัวอย่างที่ไม่ดีให้ลูกเห็นเลย

 

“...เล่นน้ำ” โชคดีที่คิมหันต์เอ่ยขึ้นเป็นประโยคแรกของวัน

 

มาแค่ประโยคเดียวก็ช่วยชีวิตแม่เลยหรอลูก น่ารักอะไรขนาดนี้!

 

“ใช่ๆ ม๊าคะ หนูกับคิมอยากเล่นน้ำแล้วววว”

 

ผมหันไปหยิบโลชั่นกันแดดมาทาให้ลูกๆอย่างกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วนเมื่อชั่วครู่ เพลิงนิลก็เลิกมองผมไปแล้วก่อนจะหยิบแว่นตาดำมาใส่ตามเดิม คนที่เดินผ่านไปมาก็มีมองพวกเราบ้างเป็นบางครั้ง โดยเฉพาะเด็กแฝด

 

ช่วยไม่ได้นี่หว่า ลูกผมเล่นน่ารักกันขนาดนี้นี่นะ

 

ตู้ม!

 

หลังจากใส่ห่วงยางให้ทั้งสองคนเสร็จ ลาวากับคิมหันต์ก็พากระโดดลงน้ำทันที ที่กระโดดคือลาวาน่ะ ส่วนคิมหันต์...รายนั้นเดินเอื่อยเฉื่อยลงน้ำ ตาก็สังเกตสีของน้ำทะเลตลอดเวลา ผมเดินตามหลังทั้งคู่ไปโดยไม่ลืมที่จะดึงลาวาไว้ไม่ให้ไปเล่นตรงบริเวณลึกๆ

 

คิมหันต์น่าจะไว้ใจได้อยู่ หรือเปล่านะ?

 

“คิมหันต์!

 

ผมนี่รีบดึงห่วงยางคุณลูกชายไว้เลยทีเดียว มีอย่างที่ไหนเดินตามคลื่นจนจะถูกคลื่นพาไปไกลแล้ว ใจหายวูบเลยเหอะ เกือบไปแล้วเชียว ผมคงลืมไปว่าสองแฝดนี่ไว้ใจไม่ได้ เห็นหน้าใสๆแต่ความอยากรู้อยากลองล่ะที่หนึ่ง

 

“ตัววว น้ำทะเลอร่อยมากเลยน้า ลองกินดูสิ อ้ำๆ”

 

คุณลูกสาวมีความพยายามที่จะล่อลวงน้องชายของตนเป็นอย่างสูง มือเล็กๆกวักน้ำขึ้นมาจ่อปากของอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มใสซื่อ ทว่าคุณลูกชายคล้ายรู้ทันจึงทำเพียงปรายหางตามองก่อนจะเบือนหน้าหนี

 

“ง่ะ เค้าอุตส่าห์ป้อน ฮือ ใจร้ายยยย”

 

ลาวาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้...แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด

 

เออเฮ้ย ไปหัดมาจากใครกันเนี่ย

 

“ดูแลเด็กตั้งสองคนคงเหนื่อยแย่เลยนะครับ”

 

ผมหันไปมองผู้ชายคนหนึ่งที่เดินลุยน้ำเข้ามาใกล้ๆ คิดว่าช่วงเวลานี้ไม่ค่อยมีคนเล่นแล้วซะอีก เห็นต่างพากันเก็บของทยอยกลับกันทั้งนั้น อา...คุณคนนี้ ที่ทักผมตรงร้านไอศกรีมนี่นา ผมจำได้ พอมามองใกล้ๆแบบนี้ก็หน้าตาดีในระดับหนึ่ง ไม่น่ามาสนใจผมได้เลยแหะ

 

ถามว่าทำไมผมรู้? คือผมไม่ได้โง่ขนาดมองสายตาของอีกฝ่ายไม่ออกไง

 

“ไม่หรอกครับ สนุกดี”

 

และมันคงจะหมดสนุกแน่ๆถ้าหมอนี่ยังชวนผมคุยต่อ พายุบนฝั่งจะก่อตัวเมื่อไหร่ก็ไม่อาจมีใครทราบได้ นั่นไง...คิดไม่ถึงเสี้ยววินาทีหางตาของผมก็เหลือบไปเห็นเพลิงนิลกำลังเดินลุยน้ำมาทางนี้แล้ว

 

เหอๆ ตัวใครตัวมันนะครับพี่ชาย

 

“ผมว่าคุณถอยไปห่างๆผมหน่อยจะดีกว่านะครับ ขอเตือนด้วยความหวังดี”

 

“ทำไมล่ะครับ คุณจะทำอะไรผมงั้นหรอ”

 

ให้ตายสิ ผมไม่อยากโดนหางเลขไปด้วยเลยสักนิด รู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มหน้ามืด คือกูจะมาตายในทะเลเหตุเพราะโดนฆาตกรรมไม่ได้นะเว้ย ยังมีลูกให้เลี้ยงอีกตั้งสองคน!

 

“ผมน่ะไม่ทำอะไรหรอก แต่...”

 

ฟิ้ว!

 

พูดได้ไม่ทันขาดคำมีดก็ลอยเฉียดหน้า ผมเอนหลบอย่างเคยชิน ทว่าผู้ชายใจกล้าที่มาทักคงไม่ชินด้วย มีดเลยเฉียดแก้มเขาไปอย่างช่วยไม่ได้

 

คือว่านะ...ปามีดในทะเลอย่างนี้ก็ได้หรอ!

 

พรึ่บ!

 

“กูนี่แหละจะทำ” เอ่อ...จำเป็นไหมที่จะต้องแผ่ออร่าน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้?

 

ผมดึงห่วงยางของลูกๆให้ถอยฉากหลบเหตุการณ์ระทึกขวัญสั่นประสาทตรงหน้า เชี่ย...น่ากลัวยิ่งกว่าดูจูออนสามวันสามคืนติดอีก!

 

“มึงเป็นใครวะ” ผู้ชายที่ผมคิดว่าจะสุภาพในคราแรกหายไปไหน พอโดนมีดบาดแก้มนิดหน่อยนี่เปลี่ยนสรรพนามเชียว อนิจจา ใดใดในโลกล้วนไม่ยั่งยืนจริงๆสิพับผ่า

 

“เขาเป็นสามีผมครับ” ตามนั้น คือกูยังไม่อยากให้มีเหตุการณ์นองเลือดกลางทะเลไง แค่บอกความจริงไปก็สิ้นเรื่อง

 

“อ่าว? มีผัวแล้วทำไมไม่บอก”

 

“ก็คุณไม่ถามนี่ครับ” ผมฉีกยิ้มให้อย่างนึกรำคาญ ก็บอกอยู่ว่ามีลูกๆ แล้วจะไม่มีผัวได้ไงวะ

 

“เสียดายว่ะ...”

 

ฉับพลันนั้นนัยน์ตาสีรัตติกาลก็สาดประกายอำมหิต คล้ายจะเห็นเพลิงนิลเตรียมขยับมือทำบางอย่าง อย่านะโว้ย

 

“เออๆ ผมไม่ยุ่งก็ได้” และดูเหมือนผู้ชายอีกคนจะสัมผัสได้ถึงรังสีฆ่าฟัน หมอนั่นเลยยอมยกธงขาวแล้วเดินจากไปด้วยใบหน้าซีดเซียว ผมถอนหายใจเฮือกเมื่อสถานการณ์คลี่คลาย...นึกว่าจะต้องมีคนตายซะแล้ว

 

“อ้ะ...!

 

ผมสะดุ้งเมื่อโดนเพลิงนิลดึงไปกอดเอวใต้น้ำ ลูกๆก็เล่นน้ำไปแบบไม่สนใจอะไรเลยสักนิด เมื่อครู่คิมหันต์ก็ดูสนใจอยู่หรอก แต่พอคุณปะป๋ามาลูกชายผมดันหันไปเล่นน้ำแทนซะงั้น

 

“เสื้อบาง...ไปเปลี่ยน” เห? เล่นมาขนาดนี้แล้วเพิ่งเห็นเรอะ!

 

“เดี๋ยวเบนก็ขึ้นฝั่งแล้ว อยู่นานๆกลัวลูกไม่สบาย”

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับมา แต่เขาก็ไม่ปล่อยมือจากเอวผมเช่นกัน ถามว่าอายไหม ไม่หรอก ก็แถวนี้มันมีใครอยู่ซะที่ไหน

 

หลังจากพาเจ้าพวกแฝดมาอาบน้ำเสร็จ ตอนนี้พวกเราก็กำลังนั่งกินอาหารทะเลอยู่ ผมแกะทุกอย่างให้ลาวากับคิมหันต์กิน จากนั้นก็ส่งให้เพลิงนิลยกเว้นกุ้ง

 

“ม๊าเคยลองทำไข่เจียวเปลือกกุ้งไหมคะ หนูว่าต้องอร่อย...อ้ะ! ต้มจืดกระดองปูด้วย คิกๆ ต้องอร่อยแน่ๆ”

 

“ของพวกนี้มันกินไม่ได้ครับลูก เอาไปทำอาหารประเภทต้มจืดมันจะคาวนะ ไม่อร่อยหรอก” ผมค่อยๆสอนไป หวังว่าสักวันลาวาจะเลิกคิดเมนูเปิบพิสดารเสียที

 

“ง่า น่าเสียดายคุณเปลือกกับคุณกระดองที่ต้องถูกทอดทิ้งแย่เลยนะคะ”

 

“ไม่ใช่กับทุกอย่างที่ถูกทิ้งหรอกนะลาวา ดูอย่างเปลือกหอยสิ มันยังเอากลับมาทำโมบายกับของตกแต่งได้เลย ถูกไหมครับ” ลาวาพยักหน้าหงึกหงัก

 

“งั้นเอาเปลือกกุ้งมาทำโมบายก็ได้ใช่ไหมคะ เอาเปลือกปูมาทำเป็นตะกร้า ว้าว...น่าลอง”

 

เอ่อ...ลูกเข้าใจแล้วแน่นะลาวา

 

“...เบน”

 

ก่อนที่ผมจะอึ้งตะลึงงันไปมากกว่านี้ คิมหันต์ก็สะกิดก่อนจะเอากุ้งที่ปอกเปลือกแล้ววางลงในจานของผมกับลาวา จากนั้นก็ปรายตามองเพลิงนิลแล้วตักปลาหมึกให้ อ...อะเมซิ่ง! นี่คุณลูกชายทำอะไรแบบนี้เป็นด้วยหรอ โดยเฉพาะตักให้คุณปะป๋าตัวเองเนี่ย

 

“ให้...เหมือนปลาหมึก”

 

คิมหันต์ยกยิ้มมุมปากในขณะจ้องตาฟาดฟันกับเพลิงนิล อะไรคือเหมือนปลาหมึกกันวะ หรือจะหมายถึงเพลิงนิลเหมือนปลาหมึก แบบพ่นหมึกสีดำแห่งความชั่วร้ายออกมาได้(?) เออ ก็เหมาะอยู่

 

“หึ...” เพลิงนิลทำเพียงแค่หัวเราะในลำคอแล้วตักปลาหมึกชิ้นนั้นกินด้วยแววตาเรียบเฉย

 

มือหนาตักยำไข่แมงดาทะเลกลับไปให้คิมหันต์ในขณะที่ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มร้าย สองพ่อลูกจ้องตากันอย่างไม่มีการยอมแพ้ ลืมบอกไปเลยสินะว่าคิมหันต์เกลียดไข่แมงดาทะเลแค่ไหน...คือคุณลูกชายเคยกินครั้งนึงแล้วอ้วกออกมาเลยไง

 

“ว้าว ยำไข่แมงดาของโปรดหนู” โชคดีที่ลาวาแก้สถานการณ์ก่อนผมจะได้แก้ คิมหันต์เบือนสายตาจากเพลิงนิลมามองพี่สาวที่แอบตักยำไข่แมงดาในจานตนเองออกไปด้วยแววตาพึงพอใจไม่น้อย

 

“อ่า อร่อย!

 

“อุ๊บ...ฮ่าๆๆ”

 

ผมหลุดหัวเราะกับสีหน้าหงุดหงิดของเพลิงนิลที่ปรากฏออกมาเพียงเสี้ยววินาทีหนึ่ง ฟันธงเลยว่านอกจากเขาจะโหดเหี้ยมอำมหิตแล้วยังมีงานอดิเรกคือการกลั่นแกล้งลูกชายของตนเองอีกด้วย

 

ก็นะ ครอบครัวของผมไม่มีอะไรมากมายหรอก นอกจากลูกสาวที่สมองซีกขวา(คิดสร้างสรรค์)มีเยอะกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย(?) ลูกชายที่นิ่งไม่ต่างจากท่อนไม้แต่กลับชื่นชอบการปาสิ่งของโดยเฉพาะพวกโลหะเป็นพิเศษ และสามีที่โหดเกินกว่าจะเป็นมนุษย์ได้

 

...ก็แค่ครอบครัวปกติธรรมดาเท่านั้นเอง หมายถึงมีแค่ผมน่ะที่ ปกติ โฮกกก

 

 

 

 

Writer talk

ในที่สุดก็ลงตอนพิเศษครบแล้วนะคะ สองแฝดยังน่ารักน่าหยิกเหมือนเดิมเลยเนอะ ครอบครัวสุขสันต์กับวันไม่ธรรมดา//ปาดเหงื่อ เบนซินดูจะมีภูมิต้านทานสูงขึ้นนะคะ แม้จะยังเหมือนไม่ชินกับพฤติกรรมลูกๆเท่าไหร่ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายไรท์มาเป็นปีๆ//เพราะแกดองนานไปนั่นแหละ! คือช่วงนี้อีกนิดไรท์ก็จะเป็นซอมบี้แล้วค่ะ ขอเวลานอน(ช่วงนี้ขอเวลามันทุกตอน) แล้วพบกันค่า

#สามารถติดตามข่าวสารการอัพนิยายของไรท์ได้ที่เพจ Love_Novell ค่ะ

รักรีดเดอร์

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.369K ครั้ง

24,165 ความคิดเห็น

  1. #24149 kulapkhao (@kulapkhao) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 07:51

    ชอบค่ะ สนุก
    #24149
    0
  2. #24125 stam_04 (@stam_04) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 20:25

    งื้อ อ่านจบหลายรอบเเล้วก็ยังชอบอยู่ดี #รักคู่นี้ที่สุด
    #24125
    0
  3. #24059 Bbyak (@Bbyak) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:34
    กลับมาอ่านรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่ทุกครั้งที่อ่านคือชอบมาก มีความสุขมาก สนุกมากจริงๆค่ะ รักเรื่องนี้มากๆ นิยาย1ในดวงใจของเรา รอติดตามน้องคิมอยู่นะคะ ชอบมากเหมือนกัน รอวันไรท์อัพทุกวันเลยยยยย💕
    #24059
    0
  4. #24035 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:56

    ลั่นเลยให้ปลาหมึก เพราะพ่อมือปลาหมึก

    น้องวาก็ครีเอทสุดอะไรสุด

    น้องคิมเชือดเฉือนกับนิลสนุกดี ชอบบบ

    #24035
    0
  5. #24024 yyyyobaby (@yyyyobaby) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:04
    อ่านจบไปอีกรอบ สนุกเหมือนเดิม งื้ออออ แต่พออ่านตอนสุดท้ายก็รู้สึกใจหาย ไม่ชินสักที คิดถึงเบนกับเพลิงนิลเลย หวังว่าจะเจอในเรื่องหนูคิมกับหนูอุ่นบ้างน้าาาาา
    #24024
    0
  6. #23922 saisaisaisai14 (@saisaisaisai14) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 13:28
    โอ๊ยน่ารักมากเด้ออขอบคุณไรท์ที่แต่งให้อ่านเด้ออเดี๋ยวไปตามอ่านเรื่องน้องคิมต่อ
    #23922
    0
  7. #23887 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 13:38
    ครอบครัวสุขสันต์จริงๆๆ สนุกมากค่ะไรท์ ขอบคุณมากนะคะที่แต่งให้อ่านน จิตมากก5555 ชอบบบบ
    #23887
    0
  8. #23884 pond_sn (@pond_snnnn) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 09:04
    ขอบคุณค่าาาา
    #23884
    0
  9. #23778 GiantBird (@GiantBird) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:21
    แค่ผมนะที่ปกติ โฮกกกก ขำไม่ไหวเเล้ว สงสารน้อง55555
    #23778
    0
  10. #23771 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:21
    โห้ ไข่แม่งดาทะเลสินะ...น้องอุ่นจำด่วนๆเลย!!!
    #23771
    0
  11. #23707 NingBundith (@NingBundith) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 07:41
    สนุกมาก จนวางสายตาจากการอ่านไม่ได้ ขอบคุณค่ะที่แต่งนิยายออกมาได้ดี
    #23707
    0
  12. #23647 661295 (@661295) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 08:44
    อ่านวนเป็นรอบที่10แต่ก็สนุกเหมือนเดีมมมมมม
    #23647
    0
  13. #23500 moningup (@moningup) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:04
    คือแบบปกติไม่อ่านวายท้องได้นะ แต่เรื่องนี้คือบับน่ารักอะ อ่านไปยิั้มไปละมุนสุดดดดดด
    #23500
    0
  14. #23495 jm2611 (@jm2611) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:38
    รักเรืรองนี้มากเลย กลับมาอ่านอีกแล้ว เฮียคิมตอนเด็กน่ารักมากๆเลย
    #23495
    0
  15. #23489 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 02:17

    สงสารเบน มีแต่วายร้ายอยู่รอบตัว 555555

    #23489
    0
  16. #23485 Maillona (@Maillona) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:02
    กลับมาอ่านซ้ำๆกี่รอบก็ไม่เบื่อ รักตัวละครทุกตัวเลยย^_^
    #23485
    0
  17. #23484 Maillona (@Maillona) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:00
    อ่านซ้ำๆกี่รอบก็ไม่เบื่อ รักตัวละครทุกตัวเลยย
    #23484
    0
  18. #23374 yyyyobaby (@yyyyobaby) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:12
    กลับมาอ่านอีกรอบ น่ารักเหมือนเดิม ครอบครัวนี้ 555
    #23374
    0
  19. #23302 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:34
    รว้ายกันจริงๆ55555 แต่ชอบนะ
    #23302
    0
  20. #23149 Aunchalee Minchai (@aunpic) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:35
    ...เหมือนปลาหมึก

    555555
    #23149
    0
  21. #23111 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:59
    คิมมม 555
    #23111
    0
  22. #23097 xxixxx (@siriyakornying) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 13:32
    โคตรน่ารัก ชอบความกวนตีนของคิมหันต์อะ55555555555555555
    #23097
    0
  23. #23085 My-iDeA (@Mydean) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 14:32
    ไรท์มีแพลนจะรีปริ้นท์เรื่องนี้ไหมค่ะ เพราะเราพึ่งได้อ่าน อยากเก็บเล่มนี้ด้วย
    #23085
    0
  24. #23002 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 17:28

    ย้ากกกกกๆๆๆๆ >///<

    #23002
    0
  25. #22996 pepo3341 (@pepo3341) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 18:46
    พึ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมากค่ะ
    #22996
    0