[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

ตอนที่ 57 : Ep.13::ความเชื่อใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1189 ครั้ง
    10 เม.ย. 59












vEp.13v

 

:: ความเชื่อใจ ::

 

 


 

 

 

“พ..พี่เมฆฮะ ห้ามที ห้ามเขาที” ก่อนที่ไอ้หัวหน้าอสรพิษมันจะขาดใจตายไปเสียก่อน!

 

“ห้ามไม่ได้หรอกครับ” ยังไม่ได้ลองห้ามแล้วจะรู้ได้ไงล่ะโว้ย

 

ก่อนที่สถานการณ์จะย่ำแย่ไปมากกว่านี้ พี่เพลิงกัลป์ก็เดินออกมาทางประตูบานใหญ่พร้อมกับพี่แสบที่อยู่ในอ้อมแขน ผมเงยหน้ามองคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยเลือดของเหล่าบอดี้การ์ดอสรพิษ...ตอนนี้ไม่มีใครรอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว

 

“หึ เหลือสภาพดีกว่าที่คิด”

 

พี่เพลิงกัลป์กดสายตามองร่างที่ถูกแทงด้วยมีดตรงกลางฝ่ามือทั้งสอง อีกทั้งยังมีมีดปักคาอยู่ที่ขา ไหนจะร่องรอยถูกกรีดจากการต่อสู้อีก เพลิงนิลเงยหน้ามองชั่ววูบก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเสยผมทั้งที่มือเปื้อนเลือดคล้ายระงับอารมณ์คุกรุ่นให้เจือจางลง

 

“รีบเอามันไปจัดการซะ ก่อนที่กูจะทนไม่ไหว” ร่างสูงเอ่ยเสียงราบเรียบพลางมองไปทางพี่ชายของตน

 

“พี่แสบ!

 

ผมวิ่งเข้าไปหาพี่แสบที่บริเวณข้อเท้าทั้งสองข้างคล้ายถูกของมีคมบาด เพราะเหตุนี้สินะพี่เพลิงกัลป์ถึงต้องอุ้มออกมา พี่แสบถูกวางลงบนพื้นหญ้าในขณะที่พี่เพลิงกัลป์ก็สั่งให้ลูกน้องตัวเองมาลากร่างหัวหน้าอสรพิษขึ้นรถไปที่ไหนสักแห่ง

 

“ข้อเท้าพี่...”

 

ผมมองข้อเท้าที่เปรอะเปื้อนเลือดอย่างอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ พี่แสบมองตอบกลับมาก่อนจะผลักหัวผมเบาๆ ใบหน้าหวานของพี่มันมีร่องรอยการถูกต่อยเจือจาง อึก...โดนหนักกว่าผมเสียอีก

 

“กูยังไม่ตาย อย่าทำหน้าเหมือนกูจะตายได้ไหม”

 

ผมมองสำรวจส่วนอื่นๆ ไม่มีตรงไหนเสียหายนอกจากข้อเท้ากับแผลบนใบหน้า ชักจะเริ่มสงสัยว่าพี่มันไปยันโครมชายผมบลอนซ์เข้าหรือเปล่าเลยโดนปาดเท้ามาแบบนี้ ส่วนที่ถูกต่อยอาจเป็นเพราะไปพูดอวดดีอะไรเข้าแน่ๆ

 

“กลับ...กูยังมีเรื่องต้องไปสะสางอีก”

 

 พี่เพลิงกัลป์พูดเสียงเรียบก่อนจะเดินมาอุ้มพี่แสบเช่นเดิม น่าแปลกที่พี่แสบไม่มองหน้าสามีตัวเองเลยเนี่ยสิ

 

ทะเลาะอะไรกันมาหรือเปล่าวะ บรรยากาศดูเฉยชาบวกอึดอัดแปลกๆ

 

ก่อนที่ผมจะนึกสงสัยท่าทีของพวกพี่มันไปมากกว่านี้ เพลิงนิลก็ตรงเข้ามาลากข้อมือให้ออกห่างจากพี่แสบเสียก่อน เอ่อ...มือมึงเปื้อนเลือดอยู่ไม่ใช่หรอวะ

 

ผมพยายามไม่นึกกลัวร่างสูงที่มีคาบเลือดเปรอะเปื้อนตัวในตอนนี้ คือถ้าไม่เห็นฉากจ้วงแทงเมื่อครู่ก็จะไม่อะไรเลยไง ผมคงต้องทำใจให้ชินกับวิธีการกำจัดศัตรูของเพลิงนิลสินะ ภาพยังติดตาไม่หาย บรื้อ!

 

ผมหันหลังไปมองพี่แสบแต่เพลิงนิลก็ล็อกตัวให้หันมาเสียก่อน คิ้วทั้งสองเริ่มขมวดมุ่น...จะรีบไปไหนกันวะ ผมยังคุยกับพี่แสบมันได้ไม่กี่คำเลย!

 

“นิล ทำไมต้องรีบกลับล่ะ”

 

ผมร้องถามเมื่อเข้ามาอยู่ในตัวรถด้านนอกอาณาเขตของพวกอสรพิษแล้ว บอกเลยว่าเดินมาไกลโคตร ถึงว่าตอนที่พวกเขาบุกมาไม่ได้ยินเสียงรถเลย คงจอดไว้ที่นี่สินะ

 

“ดูสภาพตัวเองก่อนแล้วค่อยมาถามกู” อ่าว โดนยอกย้อนซะงั้น

 

“ห่วงหรอ”

 

ผมแกล้งแหย่ แต่ร่างสูงกลับตวัดหางตามามองอย่างเยือกเย็นมาก สงสัยคงไม่สบอารมณ์จากการที่ไม่ได้ฆ่าชายผมบลอนซ์ดั่งใจนึกเมื่อครู่

 

“มึงมันโง่” เอ้า! โดนด่าอีก

 

ผมยกมือเกาหัวแกรกๆอย่างไม่เข้าใจนัก เพลิงนิลกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้นก่อนจะขับรถออกไปจากบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว ผมนั่งนิ่งไปเป็นพักพร้อมกับสมองที่เริ่มประมวลผลเหตุการณ์บางอย่าง เหมือนจะลืมอะไรไปนะ...อะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆ

 

เวรแล้วไง ลืมกินยา!

 


(Peangkun talk)

 

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้...

 

ผมนั่งคุยธุระอยู่กับเพลิงนิลในห้องของมัน ใบหน้าน้องชายดูเรียบเฉยทว่านัยน์ตาสีรัตติกาลกลับตวัดมองนาฬิกาอยู่บ่อยครั้งจนต้องหันไปมอง หนึ่งทุ่มสิบนาที...เพลิงนิลมันอาจนัดใครไว้หรือเปล่าถึงมองเวลาไม่เลิกอย่างนี้

 

“มีอะไร” ผมถามขึ้นเสียงเรียบในขณะที่อีกมือก็พลิกดูเอกสารการขนส่งอาวุธทางเรือในมือ

 

“...เปล่า”

 

เพลิงนิลตอบเสียงเรียบแล้วยกบุหรี่ที่คีบอยู่ขึ้นมาสูบเข้าปอดอีกครั้ง ผมว่าสักวันมันต้องเป็นมะเร็งตาย สูบหนักกว่าผมเสียอีก หึ

 

ความจริงเมื่อก่อนก็สูบหนักเหมือนมัน แต่ใครบางคนไม่ชอบใจที่เห็นผมสูบเลยหยุดไปได้ช่วงหนึ่ง แสบมันเป็นพวกเกลียดกลิ่นบุหรี่...ตอนนี้มันคงกลับมาถึงห้องแล้วเพราะช่วงนี้เห็นบอกว่าพาเบนซินไปฝึกอะไรสักอย่าง ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนักหรอก

 

ก๊อกๆ!

 

เสียงเคาะประตูเรียกให้ผมและน้องชายหันไปมอง ผมเบือนสายตากลับมาอ่านเอกสารต่อในขณะที่เพลิงนิลก็เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

 

“เข้ามา”

 

ชายชุดดำที่ผมเห็นทางหางตาปรากฏกายขึ้นในห้องทันทีที่ประตูถูกเปิดออก เขาโค้งคำนับให้ผมกับน้องชาย...นักฆ่าของตระกูล ทำไมมาอยู่ที่นี่?

 

“ขออภัยครับนายน้อยทั้งสอง รถที่นายน้อยให้ผมตามไปถูกยิงล้อจนเสียหลักชนข้างทาง ผมกำลังจะเข้าไปช่วยแต่นักฆ่ากลุ่มหนึ่งมาดักทางไว้ทำให้การทำงานล่าช้า ผมเลยคาดสายตากับคนในรถไปครับ”

 

กริ๊ก!

 

ผมมองเพลิงนิลที่ยกปืนจ่อไปทางนักฆ่าซึ่งนั่งลงคุกเข่าอย่างสำนึกผิด แววตาน้องชายช่างเรียบเฉย แต่คนนิสัยคล้ายกันทำไมจะไม่รู้ ไอ้ท่าที นิ่งนอกระเบิดในแบบนี้น่ะ

 

“เดี๋ยว...มึงไม่ควรฆ่าลูกน้องสุ่มสี่สุ่มห้า” ผมปราม ทว่าเพลิงนิลทำเพียงตวัดหางตามามองอย่างคุกรุ่น

 

“คนที่หายไปคือเบนซินกับเมียมึง เหตุผลแค่นี้เพียงพอให้กูฆ่ามันหรือยัง” ผมชะงักไปนิด ไม่คิดว่าคนที่ถูกโจมตีจะเป็นบรรดาควีนของพวกผม

 

“เออ จะฆ่ากูไม่ขัด แต่ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ไม่ได้หาได้ง่ายๆหรอกนะ หึ”

 

ผมพูดเตือนสติ นักฆ่าพวกนี้อยู่กับเรามานาน ทำงานรับใช้ตระกูลไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ด้วยใจภักดี ไม่งั้นคงไม่นำข่าวมาบอกหรอก ป่านนี้เตลิดหนีไปแล้วเพราะใครๆก็รู้ว่าถ้าทำงานผิดพลาด...น้อยคนที่จะได้รับความปรานี

 

เพลิงนิลวางปืนลงในที่สุด ก่อนที่นักฆ่าคนเดิมจะคำนับขอบคุณที่น้องชายผมมันไว้ชีวิต ฟังดูโหดร้ายสำหรับคนอื่นแต่สำหรับผมกับเพลิงนิลที่ผ่านอะไรมามากทั้งที่อายุไม่เยอะเช่นนี้ เรื่องการฆ่ามันดูเล็กไปเลยถ้าเทียบกับเรื่องที่เราแบกรับไว้

 

เป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปมันไม่ง่าย...โดยเฉพาะกับตระกูลไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ด้วยแล้ว ผมไม่รู้หรอกว่าพ่อจะเลือกใคร ถึงแม้ผมจะไม่สนเรื่องขึ้นปกครองตระกูลต่อก็เถอะ แต่สิ่งที่คนในตระกูลทุกรุ่นต้องมีคือความ เฉียบขาด และ เยือกเย็น

 

นั่นคือเหตุผลที่ตระกูลเรายังคงอยู่เป็น หนึ่งในสามตระกูลที่น่ากลัว

 

“ถ้าผิดพลาดครั้งหน้า...ตาย”

 

“ขอบคุณที่กรุณาครับนายน้อย ผมนำของที่อยู่บนรถมาด้วยครับ” ว่าแล้วก็ส่งกระเป๋าสองใบกับโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์คืนมาให้ คงเป็นของแสบกับเบนซิน

 

หลังจากชายชุดดำกลับไปแล้ว ไอ้น้องชายหน้าตายก็เจาะข้อมูลจีพีเอสเพื่อหาตัวคนสำคัญของมัน เคยได้ยินมาว่าเพลิงนิลฝังจีพีเอสลงบนตุ้มหูมังกรนิล...ท่าจะจริง

 

ตอนแรกก็คิดว่าเพื่อความปลอดภัยของควีน แต่คิดอีกทางมันเหมือนโรคจิตที่สามารถสะกดรอยตามเมียตัวเองได้เลยไม่ใช่หรือไงวะ

 

สักพักก็รู้ว่าควีนอยู่ที่บ้านลูกชายคนกลางของตระกูลอสรพิษ ผมนิ่งไปเป็นพักเมื่อรู้ว่าแสบถูกจับตัวไปโดยชายคนนั้น ชักจะไม่สบอารมณ์เพราะไอ้หมอนั่นมันเป็นคู่อาฆาตเก่า แถมยังโรคจิตอ่อนๆอีก

 

จากที่ไม่ค่อยรู้สึกอะไรในตอนแรก ผมกลับยกโทรศัพท์หาลูกน้องให้ระดมพลไปยังบ้านตระกูลอสรพิษทันที แต่เสียเวลาอยู่หลายชั่วโมงจนผมกับไอ้เพลิงนิลเริ่มแผ่รังสีสังหารให้บรรดาบริวารขวัญผวากันเบาๆ

 


Loading 40%

 


ที่เสียเวลาเป็นเพราะระบบข้อมูลที่ตั้งของพวกงูใกล้ตายนั่นหาไม่ได้ง่ายๆ ขนาดเพลิงนิลที่เป็นอัจฉริยะในเรื่องนี้ยังใช้เวลาร่วมชั่วโมงกว่าจะเจาะข้อมูลเข้าไปได้

 

ผมตกลงกับน้องชายว่าจะจัดการในคฤหาสน์เอง ส่วนเพลิงนิลก็จัดการรอบนอก ว่าแล้วก็รีบขับรถออกไปสมทบกับบอดี้การ์ดแล้วตรงมายังคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งตั้งอยู่กลางป่าทึบในอีกจังหวัดที่อยู่ใกล้ๆกัน นับว่าพวกมันเดินแผนการได้ไม่เลว

 

          ผมกับบอดี้การ์ดของตัวเองบุกเข้าไปในคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบได้สำเร็จ ในใจเริ่มร้อนรนกระวนกระวายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ตั้งแต่เกิดจนโตผมไม่เคยต้องเต้นไปตามเกมของใคร ไอ้ นาคินทร์ มันเก่งมากที่ทำให้ผมรู้สึกหลุดจากความสุขุมได้ขนาดนี้

 

          นาคินทร์คือชื่อลูกชายคนกลางของตระกูลอสรพิษ ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงเป็นอริกัน...ยังไม่อยากเล่าวะ เพราะตอนนี้ผมเจอมันแล้ว!

 

          เตรียมรับความเจ็บปวดโทษฐานที่มึงทำกูอารมณ์เสียได้เลย หึ

 

          ผมจัดการลูกน้องที่อยู่ด้านหลังมันทีละคนสองคนแบบไม่ให้รู้สึกตัวด้วยการปักเข็มเข้าที่จุดตายตรงบริเวณต้นคอ เสียงของไอ้นาคินทร์ดังเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนถึงประโยคที่ว่า...

 

“คิดว่าจะโชว์เดี่ยวเสียแล้วสิ น่าเสียดายนะที่เพลิงกัลป์ไม่ได้มาด้วยน่ะ”

 

ผมตวัดสายตามองมันจากทางด้านหลังท่ามกลางลูกน้องของนาคินทร์ที่ล้มระเนระนาดไปกับพื้น ก่อนจะยกปืนขึ้นจ่อศีรษะคู่แค้นเก่าอย่างเยือกเย็น

 

“พูดถึงกูงั้นหรอ” ผมเห็นมันสะดุ้งนิดหน่อยแล้วหันมามอง

 

“ไม่คิดว่าจะมานะ” ปฏิกิริยาโต้ตอบค่อนข้างดีเพราะมันก็ยกปืนมาจ่อหน้าอกผมเช่นกัน

 

“ชอบเลือดนัก...กูจะทรมานมึงให้เลือดสาดเลยคอยดู” เอาเป็นว่าตอนนี้ผมโกรธมันมากที่จองล้างจองผลาญไม่เลิก

 

ต่อให้ปฏิกิริยาไวแค่ไหน ผมก็ฝึกรูปแบบการฆ่ามาเยอะกว่าอยู่ดี!

 

ผมจัดการร่างตรงหน้าได้ในที่สุดก่อนจะถีบมันให้ร่วงจากชั้นสองเต็มแรงพลางพูดคุยกับน้องชายที่อารมณ์ไม่ได้ต่างกันในเวลานี้นิดหน่อย หึ...หวังว่าจะไม่ถูกไอ้เพลิงนิลฆ่าก่อนที่ผมจะได้ทรมานมันล่ะ

 

ถ้าไม่ติดที่ต้องไปควานหาตัวแสบก่อน ผมคงเล่นมันได้หนักกว่านี้

 

“เจอไหม” ผมหันไปถามลูกน้องคนหนึ่งที่วิ่งมาทางด้านหลัง

 

“ไม่ครับนาย”

 

มันเอาแสบไปซ่อนไว้ที่ไหนวะ! ผมเริ่มหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิมเป็นสองเท่า และไม่รู้ตัวว่าทำสีหน้าเช่นไรออกไป ทว่าอาการหวาดผวาของลูกน้องยามจ้องมองมาทำให้ต้องระงับอารมณ์โกรธแบบฉับพลัน

 

ต้องเยือกเย็นและเด็ดขาด...ไม่งั้นผมจะกลายเป็นหนูติดจั่นไปตามเกมของไอ้นาคินทร์แน่

 

“ที่นี่มีห้องใต้ดินไหม”

 

“มีครับนาย แต่มันปิดตายครับ เราหาทั่วทุกซอกทุกมุมแล้วยกเว้นที่นั่นที่เดียว”

 

ปิดตาย? ถ้าเป็นอย่างที่ผมคิดไว้ล่ะก็...

 

ผมก้าวเดินไปยังห้องใต้ดินของคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว แม้จะไม่รู้ทางแต่อาศัยประสบการณ์บุกบ้านคนอื่นเวลาไปทวงหนี้เอา แบบแปลนคฤหาสน์ก็ไม่ได้แตกต่างกันนักหรอก  ในที่สุดผมก็มาหยุดลงตรงหน้าประตูที่ถูกโซ่เส้นใหญ่คล้องไว้เป็นรูปกากบาท ไหนจะแผ่นไม้หนาที่ถูกตอกปิดกั้นบานประตูอีกขั้นหนึ่งอีก

 

“เปิดมันออกมา”

 

“ครับนาย”

 

ผมถอยไปยืนพิงกำแพงด้านตรงข้ามแล้วปล่อยให้บอดี้การ์ดแงะประตู มันค่อยข้างยากอยู่พอสมควรเพราะกว่าจะเอาแผ่นไม้ออกได้ก็กินเวลาไปหลายนาที จนเหลือแค่โซ่คล้องไว้...เห็นพวกชายชุดดำยกปืนขึ้นมายิงไปอย่างละนัดแล้วไม่ได้ทำให้แม่กุญแจหลุดก็เริ่มอารมณ์ขึ้นจนต้องผลักพวกมันออกแล้วยกปืนเล็งแทน

 

“ชักช้า” ทำไมต้องร้อนรน ผมกำลังกลัวอะไร?

 

ปังๆๆๆ! ปังๆๆๆ!

 

เคร้ง! ระดมยิงขนาดนี้ต่อให้โซ่กับแม่กุญแจใหญ่แค่ไหนก็ต้องหลุด ผมทึ้งโซ่ออกก่อนจะเปิดประตูดังผัวะ ภาพตรงหน้าคือคนที่กำลังตามหาในสภาพที่...ทำให้ฟางเส้นสุดท้ายถูกสะบั้นลง

 

แสบถูกมัดข้อมืออยู่ในห้องมืดขนาดคับแคบนี้ อย่าเรียกมันว่าห้องเรียกว่า ช่อง จะถูกกว่า มันมีขนาดยัดตัวคนสองคนเข้าไปไว้ได้พอดี ใบหน้าหวานสลบไสลอาจเพราะอากาศหายใจที่ไม่เพียงพอ ไหนจะเลือดที่ไหลจากข้อเท้าทั้งสองข้างอีก

 

ผมตั้งสติก่อนจะยิงโซ่ที่คล้องข้อมือบางทั้งสองข้างออกแล้วรับร่างของคนตรงหน้าไว้  แสบปรือตาขึ้นมองอย่างเชื่องช้า ทำให้ผมเห็นรอยช้ำที่ข้างแก้มของมันได้ชัดเจน

 

เวรเอ้ย...ผมบรรยายความรู้สึกตอนนี้ออกมาไม่ถูกเลยทีเดียว เหมือนทุกอย่างมันดูขาวโพลนสลับดำมืดเป็นช่วงๆ และอารมณ์ที่ชัดเจนที่สุดในตอนนี้คือ ผมโกรธมาก!

 

“กัลป์?

 

เสียงแหบพร่าถามขึ้นเบาๆ ผมกระชับอ้อมกอดก่อนจะอุ้มมันขึ้นมาจากพื้นแล้วตรงออกไปจากที่นี่ บรรดาบอดี้การ์ดที่มาด้วยกันไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองสภาพของคนในอ้อมแขนอย่างรู้หน้าที่

 

“เรื่องควีนคนก่อน...มึงจงใจปิดกูหรอ” ผมชะงัก มันรู้เรื่องนี้ได้ยังไง

 

“เอาไว้ค่อยคุยทีหลัง” แสบก้มหน้าไปเช่นเดิม ชั่ววูบหนึ่งผมเห็นรอยความผิดหวังในดวงตาคู่สวย

 

อารมณ์ตอนนี้คือไม่อยากอธิบายอะไรทั้งนั้น ผมจะต้องไปจัดการไอ้นาคินทร์ให้สิ้นซากเสียก่อน ถ้าไม่ได้เอาคืนผมนอนตายตาไม่หลับแน่!

 

เมื่อเดินออกมาจากคฤหาสน์ที่นองเลือดแล้ว ผมก็ทันเห็นท่าทีของน้องชายพอดี มันสติหลุดกว่าที่คิด ก็นะ...แทงไอ้นาคินทร์ซะจมมีดขนาดนั้น  ผมเดินเข้าไปนำตัวไอ้นาคินทร์มาเพื่อจะจัดการต่อ ก่อนจะอุ้มแสบไปไว้บนรถที่รอรับอยู่แล้ว

 

“กูจะไปจัดการธุระนิดหน่อย เอามันไปส่งที่คอนโดให้ดีๆ”

 

ผมบอกคนตัวเล็กที่นั่งหน้านิ่งตรงเบาะหลังก่อนจะหันไปพูดกับคนขับรถด้วยแววตาเย็นเฉียบ คำว่า ส่งดีๆ คือต้องคุ้มครองจนถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ

 

“ครับนาย”

 

ผมเดินถอยห่างออกมาเพื่อไปขึ้นรถอีกคันที่มีร่างโชกเลือดของใครอีกคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว มันปรือตามองมานิ่งงันในขณะที่ผมสอดตัวเข้าไปในรถแล้วกระชากผมไอ้นาคินทร์ให้เงยหน้าขึ้น พลางไล่สายตาลงไปยังข้อมือของศัตรูที่มีกุญแจล็อกไว้

 

มันทรมานคนของผมก่อน เพราะฉะนั้นจะไม่มีคำว่าปรานี!

 

“อันดับแรก มึงต่อยหน้าเมียกูสินะ” ผมแสยะยิ้มเหี้ยม แต่ไอ้นาคินทร์มันกลับเลิกคิ้วคล้ายขบขันก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ

 

“ผม ตบต่างหาก”

 

ผัวะ! ผมใช้หลังมือตบมันจนหน้าหันแทบจะในทันที อยู่ในสภาพนี้ยังจะมาปากดีอีก

 

รถเริ่มเคลื่อนที่ออกไปแล้ว คนขับรถไม่แม้แต่จะเหลือบสายตามามอง ลูกน้องของผมทุกคนรู้ดีว่า การทรมาน ที่มอบให้ศัตรูมันโหดร้ายจนน่าดูชมแค่ไหน ได้ยินเพียงแค่เสียงก็สามารถขนลุกชันได้ทั้งตัวแล้ว

 

“อ๊ากกกกกกกกกกก! ไอ้สัด”

 

นาคินทร์เริ่มสติหลุดเพราะผมใช้อุปกรณ์ฉีกเล็บมันออกทีละนิ้วด้วยสีหน้าเย็นชา...นิ้วพวกนี้สินะที่ทำให้ใบหน้าขาวนวลต้องช้ำเลือด มันกล้าดียังไงมาทำร้ายคนของผมทั้งที่ผมยังไม่เคยทำร้ายแสบมันถึงขั้นนั้นด้วยซ้ำ ร่างด้านข้างดิ้นพล่านหลบหนีแต่ผมก็คว้าตัวมันมาตรึงไว้กับที่เสียก่อน

 

“เจ็บได้เท่าที่เมียกูเจ็บไหมล่ะ หึ”


 

Loading 70%



 “ปล่อยกู!! อ๊ากกกกกก”

 

ผมไม่รู้ตัวว่าทรมานมันไปถึงขั้นไหน เพราะรถแล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์หลังหนึ่งเสียก่อน...คฤหาสน์หลักของตระกูลอสรพิษ

 

ผัวะ ตุ้บ!

 

ผมถีบร่างโชกเลือดของมันออกไปทางประตู ก่อนจะเดินออกไปยืนด้านข้างพลางกดสายตามองลงต่ำ ไม่รู้ว่าสีหน้าผมเป็นเช่นไร ไอ้นาคินทร์ถึงตัวสั่นและไม่กล้าเงยขึ้นมองตอบ ความอวดดีหายไปจนหมด มันคงใกล้ตายเต็มทีเพราะไม่มีแม้แต่แรงลุกขึ้นนั่งเสียด้วยซ้ำ

 

กริ๊ก!

 

ผมยกปืนจ่อหัวลูกชายคนกลางของคฤหาสน์ตรงหน้าไว้ บอดี้การ์ดอสรพิษที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทำหน้าเลิ่กลั่กและไม่กล้ายกปืนใส่ผม ไหนจะลูกน้องหลายสิบคนที่ขี่ตามมาสมทบด้านหลังอีก

 

“ไปตามนายใหญ่ของพวกแกมา” ในเมื่อคิดจะใช้ลูกชายตัวเองหาผลประโยชน์จากตระกูลมังกร ผมก็ควรจะต้องโต้กลับสินะ หึๆ

 

สักพักนายใหญ่ของบ้านก็เดินออกมาพร้อมบอดี้การ์ดที่มากกว่าฝั่งของผมไม่น้อย อายุน่าจะราวๆพ่อของผมล่ะมั้ง เขาดูตกใจนิดหน่อยที่เห็นสภาพลูกชายตัวเอง

 

“ลูกชายคุณต้องการสืบผลประโยชน์จากตระกูลไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ ดังนั้นทางเราจะไม่ร่วมหุ้นกับคุณอีกต่อไป นับแต่นี้ตระกูลอสรพิษคือศัตรูของผม เซ็นยกหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์คืนให้เราซะ ไม่งั้นไอ้นี่...ตาย” ทำไมจะไม่รู้ว่าไอ้นาคินทร์จับตัวแสบไปทำไม คงคิดจะใช้แสบสืบข่าวจากผมล่ะสิ

 

นายใหญ่ของอสรพิษกัดฟันกรอดยามเมื่อลูกน้องผมคนหนึ่งยื่นเอกสารสัญญาไปให้ เขาคงรู้ว่าต่อให้สู้ไปก็ต้องโดนโต้กลับคืนไม่น้อยเพราะพวกอสรพิษไม่ใช่หนึ่งในสามตระกูลที่ครองอำนาจเอเชีย บารมีของตระกูลมังกรย่อมมีมากกว่าเป็นเท่าตัว

 

ต่อให้ต้องสู้กันตรงนี้...ผมก็มั่นใจว่าจะไม่แพ้ และดูเหมือนพ่อไอ้นาคินทร์จะรู้เช่นกันว่าพวกผมเคี้ยวยากแค่ไหน นี่ยังดีที่เป็นผม ถ้าเป็นไอ้น้องชายนิ่งนอกระเบิดในอย่างเพลิงนิล มันคงถล่มที่นี่โดยไม่ต้องมายืนเจรจาและสนใจเรื่องธุรกิจแบบผมหรอก

 

ก็นะ ผมถือคติที่ว่าเอาคืนก็ต้องเอาให้คุ้ม ถล่มพวกมันไปแล้วได้อะไร แย่งหุ้นส่วนมาเพื่อความสะใจดูเข้าท่ากว่าเยอะ

 

หลังจากราชาอสรพิษตัดสินใจจรดปากกาเซ็นในใบสัญญาเสร็จ ผมก็ผลักไอ้นาคินทร์คืนสู่อ้อมกอดคนเป็นพ่อทันที คนสูงวัยมองมาด้วยแววตาน่ากลัววูบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นประโยคแรก

 

“เหมือนพ่อแกเลยนะ ฉันจะต้องเอาคืนแน่”

 

“หึ แล้วผมจะรอ” ผมตวัดหางตามองส่งก่อนจะขึ้นรถออกมา ง่ายกว่าที่คิด...อาจเป็นเพราะทางนั้นรู้ว่าผมเอาจริงก็เป็นได้

 

(Sap talk)

 

ผมไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดีในเวลาเช่นนี้...

 

เอาเป็นว่ามันค่อนข้างกะทันหันที่ถูกจับตัวไป ผมถูกบังคับให้บอกความลับของเพลิงกัลป์เกี่ยวกับเรื่องธุรกิจของเขา แน่นอนว่าผมไม่รู้เพราะเพลิงกัลป์มักจะกันผมออกจากเรื่องธุรกิจในมุมมืดนั่นบ่อยครั้ง และถึงผมรู้...ก็ไม่คิดจะบอกด้วย

 

อย่างที่รู้กันว่าผมเป็นพวกชอบยั่วโมโหคนเลยโดนเล่นมาไม่ใช่น้อย พอขัดขืนไม่พูดอะไรก็ถูกตบจนเลือดกบปาก  ด้วยความเจ็บใจจึงยกขาที่ไม่ได้ถูกมัดยันไอ้ตัวหัวหน้าที่ดูโคตรโรคจิตไปเสียหลายที

 

นั่นเป็นเหตุให้ผมถูกปาดข้อเท้าและจับยัดเข้าช่องแคบๆ ผมพยายามดิ้นรนหนีแล้วแต่เสียงตอกตะปูด้านนอกช่องแคบๆนี้ทำให้รู้...พวกมันต้องการขังผมไว้ที่นี่ ช่องแคบที่อากาศหายใจมีเพียงน้อยนิด

 

มันต้องการให้ผมตาย หัวหน้าอสรพิษนั่นคงสุดจะทนที่ผมดิ้นรนขัดขืนถีบมันไปเสียหลายครั้ง!

 

หัวใจของผมเต้นระรัวจนเจ็บแปลบทั่วหน้าอก กลัวหายใจไม่ออกก็ส่วนหนึ่ง ทว่าสิ่งสำคัญที่ทำให้รู้สึกเช่นนี้อาจเป็นเพราะ...

 

“อดีตเหมือนจะย้อนรอยแล้วสิ คนก่อนก็ขาดใจตายที่นี่นั่นล่ะนะ หึๆ”

 

“หมายความว่ายังไง”

 

ผมถามไอ้อสรพิษที่ยืนอยู่เบื้องหลังประตูที่ถูกปิดตายเรียบร้อยแล้ว ในนี้มันมืดซะจนน่ากลัว ทว่าผมเจ็บแผลจนไม่อาจสนใจอะไรได้อีก

 

“ควีนของไอ้เพลิงกัลป์คนก่อน ตายที่นี่เพราะหายใจไม่ออกยังไงล่ะ โชคร้ายจังนะ...เพราะมันไม่ยอมมาช่วยแท้ๆ ผู้หญิงคนนั้นรักมันขนาดไม่ยอมเปิดปากพูดอะไรออกมา โคตรน่าเบื่อ อย่างที่รู้ๆว่าพวกมังกรต้องเลือกธุรกิจมากกว่าคนรักอยู่แล้ว จริงไหม หึ...เลิกหวังให้ใครมาช่วยได้เลยเพราะผมมั่นใจว่ามันจะไม่มาแน่”

 

ควีนคนก่อน? เหมือนสมองผมถูกน็อคจากประโยคข้างต้น ผมรู้ว่าความรู้สึกที่ฉายผ่านดวงตาของคนรักทุกครั้งยามจ้องมองมามันคือเรื่องจริง เพลิงกัลป์รู้สึกดีๆกับผม เขาไม่เคยมีความลับเลยตั้งแต่คบกันมา ดังนั้นจึงรู้สึกใจสั่นไหวเมื่อต้องมารับรู้เรื่องนี้จากปากของคนอื่น

 

และแล้วผมก็ถูกช่วยออกมาได้ในที่สุด พอเอ่ยถามเรื่องที่คาใจเพลิงกัลป์กลับบ่ายเบี่ยง

 

“เอาไว้ค่อยคุยทีหลัง”

 

 เหมือนถูกบดขยี้ก่อนจะขว้างลงหุบเหวลึกเลยล่ะ ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้สัมผัสมานานแล้วแหะ ผมรู้ว่าไม่ควรคิดมากเรื่องของควีนคนก่อน เพราะอย่างไรเขาก็มาช่วยผมทั้งที่เคยแอบคิดชั่ววูบว่า 'ขนาดผู้หญิงที่รักเขามากคนนั้นเพลิงกัลป์ยังไม่มาช่วย แล้วผมล่ะ?'

 

ผมไม่รู้ว่าสติตัวเองหายไปไหน แต่รู้ว่าอารมณ์ในตอนนี้มันสะสมปนเปกันมั่วไปหมด ผมโกรธ...ที่เขาไม่เคยบอกเรื่องนี้ ผมไม่ชอบใจ...ที่เขาพยายามปกปิด ผมยินดี...ที่เขามาช่วยไว้ และน้อยใจที่เขาทิ้งผมให้อยู่คอนโดคนเดียวหลังเกิดเรื่อง

 

เอาเป็นว่ามันดูงี่เง่า แต่ผมก็เป็นของผมอยู่แบบนี้ไง ว่าแล้วก็ค่อยๆพยุงร่างไปหยิบยาที่ควรกินมาหนึ่งเม็ดพร้อมโยนเข้าปากแล้วกระดกน้ำตาม ถึงจะมีเรื่องของเพลิงกัลป์รบกวนใจแต่ถ้าลืมเรื่องกินยาไปล่ะก็...อันตรายแน่ๆ

 

ผมพยุงตัวเอากระปุกยาไปซ่อนไว้ที่เดิมแล้วเอนตัวนอนลงบนเตียงอย่างอ่อนเพลีย ข้อเท้าไม่เป็นอะไรมากแล้วเพราะแผลไม่ลึกเท่าไร ผมเลยปฐมพยาบาลไปเองก่อนหน้านี้

 

 เสียงประตูถูกเปิดไม่ได้ทำให้สายตาของผมเบือนไปจากเพดานห้องได้ เพลิงกัลป์กลับมาแล้ว กลิ่นคาวเลือดเจือจางลอยมาจากร่างสูงที่หยิบผ้าขนหนูเข้าไปอาบน้ำ ผมยังคงเบิกตาค้างไว้แบบนั้นทั้งที่เริ่มเดาได้ว่าเขาไปจัดการ ธุระ อะไรมา

 

กำลังรอ...ว่าเมื่อไหร่จะอธิบาย

 

เนิ่นนานจนรู้สึกได้ว่ามีคนเปิดประตูห้องน้ำออกมา เพลิงกัลป์เดินมาทางผมที่นอนนิ่งอยู่แล้วโน้มใบหน้าเข้ามามอง ทัศนียภาพของเพดานถูกบดบังด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่ดูนิ่งเฉยได้ทุกสถานการณ์ เพลิงกัลป์เป็นพวกใจเย็น...จนบางครั้งมันก็เย็นเกินไป!

 

หยดน้ำจากเส้นผมเปียกชื้นไหลลงกระทบใบหน้าทำให้ผมต้องเผลอประสานสายตากับเขาในที่สุด และคนใจร้อนอย่างผมจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว

 

“อธิบายมา” ผมพูดอย่างเริ่มอารมณ์เสีย เพลิงกัลป์เลิกคิ้วก่อนจะเอามือมาลูบแก้มผมแทนที่จะตอบคำถามนั้นอย่างรวดเร็วตามที่ใจต้องการ

 

“ทายาหรือยัง”

 

พลั่ก!

 

ไม่เข้าใจว่าทำไมชอบบ่ายเบี่ยงทุกที เรื่องไอ้เด็กเวรนั่นก็ครั้งหนึ่งแล้วถึงผมจะเคลียร์เรียบร้อยก็เถอะ นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยนิ่งสงบเริ่มฉายแววคุกรุ่นเมื่อผมปัดมือเขาออกอย่างไม่สนใจไยดี

 

“กล้าปัดมือกูหรอ” ถูกจับล็อกมือทั้งสองข้างจนได้ ผมไม่คิดขัดขืนหรอก รู้ดีว่ายิ่งขัดขืนเพลิงกัลป์จะยิ่งอารมณ์ขึ้นกว่าเดิม

 

“เออ กูรอคำอธิบายอยู่” ทั้งกล้าปัดมือและกล้ายอกย้อนเลยล่ะ!

 

“มันนานแล้ว ไม่มีอะไรน่ารู้หรอก” เพลิงกัลป์คลายข้อมือผมให้หลุดจากพันธนาการเมื่อเห็นว่าผมก็เริ่มไม่สบอารมณ์เช่นกัน

 

ผมกระชากคอเสื้อมันให้โน้มตัวมาใกล้อีกนิดอย่างหงุดหงิด แมร่งเอ้ย...เกลียดการที่ทะเลาะกับมันก็เพราะแบบนี้แหละ ชอบบ่ายเบี่ยงเหมือนไม่ใช่เรื่องสำคัญอยู่เรื่อย

 

แบบนี้จะยังให้ผม เชื่อใจ มันได้อยู่อีกหรอ

 

“มึงจงใจปกปิดกูสินะ”

 

ผมถามเสียงรอดไรฟัน เพลิงกัลป์ถอนหายใจเฮือกแล้วสบตากับผมอย่างเอือมระอา นี่ยังกล้าส่งสายตาแบบนี้มาอีกทั้งที่ตัวเองทำคนอื่นร้อนรนเนี่ยนะ!

 

“ปล่อยคอเสื้อ กูไม่ชอบ” ยิ่งห้ามก็ยิ่งดึง เอาสิ

 

“กูเตือนแล้วนะ”

 



 

Writer talk3

พี่แสบ...พี่เพลิงกัลป์เขาเตือนแล้วนะ! ครั้งหน้าพบเพลิงนิลกับเบนซินต่อแน่นอนค่ะ รวมถึงคลายปมเรื่องควีนคนก่อนด้วย (บางทีปมมันไม่ได้เยอะอะไรเลยนะ แหะๆ) แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

10/04/2016


Writer talk2

ตัดการทรมานของพี่เพลิงกัลป์ไปค่ะ สะเทือนอารมณ์เยาวชนตาดำๆมากมาย ถ้าบรรยายมากกว่านี้ไรท์คงเข้าขั้นโรคจิตแล้วล่ะ 555 (นี่คือยังไม่จิต?) พี่เพลิงกัลป์กับพี่แสบยังอยู่กับเราอีกนาน แล้วพบกันน้า

ปล.มีคนถามเรื่องแยกเรื่องพี่เพลิงกัลป์กับพี่แสบมาเยอะ ขอตอบที่นี่นะคะว่าไรท์ก็แทรกเรื่องพี่เพลิงกัลป์กับพี่แสบในนี้เป็นช่วงๆแหละค่ะ แหะๆ//หลบระเบิด อันที่จริงคือคิดพล็อตเรื่องกัลป์ แสบ ไม่ออก เอาเป็นว่าจะเสิร์ฟพี่แสบมาให้กระชุ่มกระชวยเป็นระยะนะคะ

รักรีดเดอร์

08/04/2016

 

          Writer talk

          ช่วงนี้จะเป็นซีนของพี่กัลป์กับพี่แสบล่ะค่ะ ตามที่หลายๆคนรอคอย อุปนิสัยพี่น้องคู่นี้ถูกหล่อหลอมจากแรงกดดันตั้งแต่ยังเด็กเลยดูเฉยชาค่ะ คิดว่าน่าจะป็นเพราะขาดความอบอุ่นจากครอบครัวด้วยล่ะมั้ง แม่ก็ตายแถมท่านราชามังกรยังไม่ค่อยสนใจลูกๆเท่าไหร่นอกจากใช้งานไปวันๆ 555 ไรท์คิดว่าราชามังกรก็รักลูกนะแต่แค่แสดงออกไม่เป็นเฉยๆ เค้าเลยเฉยชากันทั้งบ้านแบบนี้ แล้วเจอกันค่า

รักรีดเดอร์

06/04/2016


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.189K ครั้ง

24,199 ความคิดเห็น

  1. #23996 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:35

    พี่น้องนี่ขี้โมโหพอกันเลย

    อธิบายทีแรกก็จบ กลัวดอกพิกุลล่วงกันรึงายยยยยยยย

    #23996
    0
  2. #23854 B-BUBBLE (@hathat) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:16
    พี่แสบนี่แสบสมชื่อเลยนะ
    #23854
    0
  3. #23836 fomeriam690 (@0924211827) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:06
    วลีเด็ดหม่อมป้อมก็มา
    #23836
    0
  4. #23607 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:10
    ใจเย็นจริง 555555555+ เหมือนแกล้งแสบอ่ะ พ่อคุณตอบไปเถอะะะ 55555555+
    #23607
    0
  5. #23322 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 10:50
    โอ๊ยยย อยากทุบเพลิงกัลป์ทิ้งจริงเลย
    แสบใจเย็นยังไม่เท่าเพลิงกัลป์ที่เหมือนแกล้ง
    #23322
    0
  6. #22943 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 13:22
    เป็นแฟนกัน อีกคนไม่บอกไม่อธิบาย ทะเลาะกันทีไรมีแต่บ่ายเบี่ยง คือถ้าอีกฝ่ายไม่รักจริงๆ ไม่แดทนพอ คือเลิกอะ แบบนี่น้อยคู่นักที่จะไปกันรอด
    #22943
    0
  7. #22424 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 09:16
    จยยๆทั้งสองคน
    #22424
    0
  8. #22284 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:35
    เอาจริงๆก็ไม่ได้เข้าข้างใครนะ ฮ่าา
    #22284
    0
  9. #22283 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:35
    จริงๆก็ไม่ได้เข้าข้างใครนะ ฮ่าา
    #22283
    0
  10. #21653 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:48
    สงสารพี่แสบจัง
    #21653
    0
  11. #21546 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:13
    อธิบายไปเถอะ
    #21546
    0
  12. #21131 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:32
    ปิดทำไมอะ มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ เป็นเราเรก็ไม่ทนอะ
    #21131
    0
  13. #20658 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 15:22
    สงสารพี่แสบ
    #20658
    0
  14. #20561 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 10:53
    ทำไมไม่อธิบาย
    #20561
    0
  15. #20038 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 06:28
    ทะเลาะกันอีกละ
    #20038
    0
  16. #19838 ksnrcream (@kkkanompanggg) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 16:10
    การทรมาณของเพลิงกัลป์ทำร้ายจิตใจคนไว้เล็บยาวอย่างเรามาก ฮืออ
    #19838
    0
  17. #18962 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 14:54
    เลิกแม่ง!!
    #18962
    0
  18. #18930 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:43
    พี่แสบอย่างกล้า
    #18930
    0
  19. #18660 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 14:31
    .............................
    #18660
    0
  20. #18336 sprinkle_star (@aleenaaom) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 15:53
    สภาพตอนนี้คือกำแก้วน้ำแล้วมโนว่ามันคือคอเสื้อเฮียกัลป์ค่ะ...ทำไมใจเย็นอะไรเบอร์นั้นนนน ชอบบ่ายเบี่ยงไปเรื่องอื่นตลอดเลยนะคะเฮีย รู้มั้ยว่าคนรอฟังมันเจ็บแค่ไหนนน //เกาะขาพี่แสบแล้วหลบกระสุน

    #18336
    0
  21. #15184 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:30
    เดี๋ยวได้ตายคาเตียง พี่เเสบ !!!
    #15184
    0
  22. #14676 lovelove_empty (@lovelove_empty) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 02:27
    กัลป์จะใจเย็นไปไหน เรื่องบางเรื่องมันควรอธิบายไหมละ
    #14676
    0
  23. #13130 Aoyyah (@jxperyah) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 02:44
    ทำไมกัลป์ไม่เคยอธิบายอะไรเลย คิดว่าเป็นเรื่องไม่สำคัญตลอดสินะ
    #13130
    0
  24. #13012 BABOLONA (@babolona1997) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 16:08
    เฮียกัลป์ ทำไมไม่อธิบายไปว่ะ! โห่~~ สงสารเจ้แสบชิบหายเลยยย~~ TT
    #13012
    0
  25. #12780 TReat~trapz[Y] (@trapzy) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:23
    เฮียเพลิงคนพี่ชอบไม่อธิบาย ไม่ชอบอ่ะ เคืองมากก สงสารพี่แสบมากอ่ะ
    เฮียเพลิงคนน้องนี่โหดได้ใจ ชอบบบ หลงแรง ><!!
    #12780
    0