[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

ตอนที่ 56 : Ep.12::หลบหนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1281 ครั้ง
    4 เม.ย. 59










vEp.12v

 

:: หลบหนี ::

 

 


 

          “ผมชอบของสะสมที่ปากดีที่สุด เอาควีนของปีศาจยุคมืดมาเป็นของเล่นชิ้นใหม่ก็ไม่เลว...ว่าไหมกริช”

 

          ชายแปลกหน้าที่เอ่ยประโยคชวนอึ้งเมื่อครู่หันไปขอความเห็นจากชายชุดดำที่น่าจะเป็นมือขวาของเขา

 

          “ครับนาย”

 

          ถามกูก่อนไหม...ว่าอยากไปเป็นของสะสมบ้าบอของมึงหรือเปล่าอ่ะ!

 

          “ผมอยากเล่นแล้วล่ะ”

 

          ประโยคที่ชายผมบลอนซ์พูดทำให้ผมหันขวับไปมองมันอย่างไว เล่น? มันอยากเล่นอะไรของมันวะ แล้วตกลงที่คนตรงหน้าจับตัวผมมานี่เพื่อไว้เป็นของเล่นงั้นหรอ

 

          “ครับนาย”

 

          ไอ้ชายชุดดำที่จับตัวผมมาก็พูดเป็นอยู่คำเดียวจริงๆสินะ เมื่อตอนเผชิญหน้ากับผมและพี่แสบครั้งแรกดันพูดซะน้ำไหลไฟดับ น่าหมั่นไส้ชะมัด!

 

          โอเค...นี่ไม่ใช่เวลามาหมั่นไส้คนอื่น เพราะมันคือช่วงเวลาเป็นตายของชีวิต

 

          ชายชุดดำที่ผมเพิ่งรู้ว่าชื่อกริชเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะปลดสายโซ่ออกจากกุญแจมือ แล้วกระชากตัวผมให้ลุกขึ้นยืน ผมตวัดหางตามองคนที่ตัวสูงกว่าอย่างเฉยชาแล้วเป็นฝ่ายเอ่ยถามชายที่นั่งเป็นราชาด้านหน้าตัวเอง

 

          “จะพาไปไหน”

 

ไม่มีแล้วล่ะไอ้คำแทนตัวว่า ผม เนี่ย...เริ่มรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาเพราะไอ้คนที่ชื่อกริชมันฉุดแขนขึ้นจากพื้นซะเต็มแรง บอกดีๆกูก็ลุกขึ้นเปล่าวะ!

 

          “ไม่ไปไหนหรอกน่า ผมแค่จะเล่นนายตรงนี้เฉยๆ” นิ้วเรียวข้างที่คีบบุหรี่ชี้ไปยังผนังที่มีคาบเลือดแห้งเกรอะกรังอยู่

 

          “ไม่ต้องมาจับ เดินไปเองได้”

 

ผมสะบัดตัวออกห่างกริชก่อนจะเดินไปทางผนังอย่างว่าง่ายท่ามกลางสายตาที่ดูตกตะลึงของชายแปลกหน้าและคนที่ผมเพิ่งสะบัดมือเขาออกห่าง กุญแจมือยังอยู่...ดีที่ไม่ได้ถูกล่ามไว้อีกต่อไป เพราะฉะนั้นผมต้องมองหาลูกกุญแจให้เจอแล้วหาวิธีเอามันมา หรือไม่ก็หลบหนีทั้งๆที่มีกุญแจคามือไปด้วยเนี่ยแหละ

 

“หึๆ ผิดคาดแหะ คิดว่าจะได้เห็นนายหน้าซีดกว่านี้นะ”

 

ช่วยไม่ได้ที่เขาพาผมมาอยู่ในห้องนี้นานเกินไปหน่อย ตอนแรกๆก็กลัวอยู่หรอกแต่มนุษย์น่ะมักชินและปรับตัวกับสภาพแวดล้อมได้เร็วกว่าที่คิด

 

ผมมองไปยังคนพูดก่อนจะไล่สายตาสำรวจร่างกายแบบผ่านๆคล้ายไม่ได้ตั้งใจมอง ทว่าภาพของคนตรงหน้าก็ปรากฏอยู่ในสมองแบบละเอียดยิบเลยทีเดียว

 

เจอแล้ว...ลูกกุญแจอยู่ตรงกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีขาวที่หมอนี่ใส่อยู่!

 

“มาสิ จะเล่นกับผมไม่ใช่หรอ”

 

เอ่ยเชิญชวนก่อนที่ผมจะเดินไปยืนพิงกำแพงที่มีเลือดแห้งเปรอะเปื้อนอยู่อย่างนึกขยะแขยงแต่ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า กลับคอนโดได้เมื่อไหร่กูจะอาบน้ำสักสองชั่วโมงเลยคอยดู!

 

ชายผมบลอนซ์ทองลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะตวัดสายตาไล่ชายชุดดำออกไปจากห้อง กริชโค้งคำนับให้เขาแล้วเดินเปิดประตูออกไปเงียบๆ

 

“มีแผนตุกติกอะไรงั้นหรอ...ผมจะคว้านมันออกมาให้หมดเลย”

 

ว่าพลางเดินเข้ามาเสียประชิด ผมเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาเรียบเฉยอย่างที่พยายามจะทำให้มันไม่ตื่นตระหนกที่สุด...ผมน่ะ มีไพ่ตายอยู่

 

และคนตรงหน้าจะไม่มีวันรู้ทันแน่!

 

“จะยอมให้เล่นก็ได้ แต่นายต้องมัดมือผมทางด้านหน้า” แทนที่จะต่อรองด้วยการให้แกะกุญแจมือ ผมดันต่อรองให้เปลี่ยนมามัดด้านหน้าแทน

 

“ผมไม่จำเป็นต้องทำตาม เพราะตอนนี้นายน่ะอยู่ในกำมือแล้ว” ว่าพลางหยิบมีดขนาดเล็กทว่าคมกริบขึ้นมาตรงหน้าแล้วฉีกยิ้มน่าขนลุก

 

“ถือว่าผมขอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตายแล้วกัน”

 

ท่าทางหมอนี่จะโรคจิตพอควร ผมเลยต้องใช้น้ำเสียงที่อ่อนลงไปนิด เขามองนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมพอๆกับแววตาที่พราวระยับอย่างนึกสนุก

 

“ก็ได้...แต่ผมไม่ให้นายตายง่ายๆหรอก หึ”

 

ในจังหวะที่มือหนาหยิบลูกกุญแจมาไขออกให้ทางด้านหลัง เสียงกริ้ก ของแม่กุญแจเป็นสัญญาณให้ร่างกายวาดขาไปเตะร่างของชายผมบลอนซ์โดยอัตโนมัติ

 

ทว่า...

 

พรึ่บ!

 

“อึ่ก” ผมถูกจับขาไว้ได้แถมยังถูกดันตัวมาเสียชิดติดผนัง!

 

แววตาคนตรงหน้าวาววับทั้งที่เขาอยู่ใกล้ผมเสียจนแทบจะรวมร่าง...อึดอัด ขยะแขยง ผมไม่รู้จะบรรยายออกไปอย่างไรดี เอาเป็นว่ามันแย่สุดๆในท่วงท่าที่เขาเข้ามายืนประชิดแบบนี้

 

“อสรพิษรู้จักการแว้งกัดดีกว่าพวกมังกรนะ...ควีน” น้ำเสียงกดต่ำแหบพร่าดังขึ้นชิดริมหู

 

แคว่ก...

 

สัมผัสเย็บเยียบของโลหะบางเบาไล่กรีดเสื้อตัวบางที่ผมใส่ลงมาช้าๆ ไอ้เวรนี่คิดจะทำอะไร! กูผู้ชายนะโว้ยยยย

 

ความเจ็บแปลบบางบริเวณที่ปลายมีดเล่นผ่านทำให้รู้ว่าคนตรงหน้าจงใจกดปลายมีดให้ผมได้เลือดไม่มากก็น้อย และถ้ายิ่งดิ้นรนหนีก็จะยิ่งเจ็บตัว ชายตรงหน้ามัวแต่มองผิวใต้ร่มผ้าของผมด้วยแววตาพราวระยับ ไม่ได้สนใจมือผมที่ถูกปลดกุญแจเมื่อครู่...ซึ่งเอื้อมไปยังกระเป๋ากางเกงยีนด้านหลังช้าๆ

 

“เสียชาติเกิดเป็นผู้ชายมากเลยนะ ถ้านายจะมีร่างกายชวนอารมณ์ขึ้นขนาดนี้” คำพูดหยาบคายกรอกเข้าหูพร้อมสัมผัสจาบจ้วงที่ซอกคอ

 

อาศัยจังหวะที่เผลอไผล...ผมหยิบบางสิ่งขึ้นมา แสร้งโอบกอดตอบคล้ายเคลิบเคลิ้มแล้วเลื่อนมือปาดลงไปยังหลังคอของคนตรงหน้าเต็มแรง!

 

“อึ่ก..!

 

“งั้นหรอครับ” ผมฉีกยิ้มอย่างสาแก่ใจ สัด...เสือกมาว่ากูเสียชาติเกิด!

 

ชายผมบลอนซ์เผลอผละมือออกห่างทำให้ผมวิ่งไปเปิดประตูออกมาอย่างรวดเร็ว ในมือจับ ไพ่ควีนที่เพลิงนิลเคยให้ไว้แน่น ผมพกมันติดตัวตลอดและคงไม่มีใครคาดคิดว่าไพ่ใบหนึ่งจะสามารถกลายเป็นอาวุธสังหารชั้นยอดได้เลยทีเดียว!

 

“ตามจับมันมาให้ได้!” เสียงชายผมบลอนซ์ไล่ตามหลังมาทำให้ต้องเร่งฝีเท้าขึ้นไปอีก

 

เชี่ยเอ้ย! ตายยากตายเย็น นี่อุตส่าห์เล็งตรงหลังคอกะให้เส้นเลือดใหญ่ขาดซะหน่อย แต่ดูเหมือนแรงผมจะน้อยไปนิดเพราะนอกจากจะไม่ตายแล้วมันยังตะโกนสั่งใครก็ไม่รู้ได้อีก

 

ผมตวัดหางตามองด้านหลังเสี้ยววินาทีหนึ่ง...อะเฮือก! วิ่งตามผมมาเป็นพรวนเลยครับ ไอ้ตัวหัวหน้านั่นวิ่งนำหน้าพร้อมยกมือกุมคอตัวเองไปด้วย

 

โธ่...ถ้าให้เพลิงนิลเป็นคนปาดคอล่ะก็มันคงตายไปแล้ว! ผมไม่รู้วิธีปาดให้ตายนี้หว่า ซึ่งเท่ากับว่าเหมือนผมเอามีดไปเฉือนหลังคอมันเล่นๆแบบเบาะๆอย่างไรอย่างนั้น

 

ผมวิ่งมาจนสุดทางเดิน เห็นตัวเล็กๆแบบนี้แต่ผมเคยแข่งวิ่งชนะในงานกีฬาตอนมอปลายเชียวนะ ว่าแล้วก็กระโดดลงบันไดอย่างรวดเร็ว

 

ฟู่...หน้าเกือบทิ่ม!

 

ตอนนี้ผมไม่มีเวลาตามหาพี่แสบหรอกในเมื่อคนทั้งฝูงไล่ตามหลังมาแบบนี้ ซวยแล้ว...ด้านหน้าก็มีคนดักทางไว้ ผมชะงักกึกตรงทางแยกของคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งมีสามทางแยก ด้านหลังมีคนไล่...ด้านหน้ามีคนดัก

 

 เอาวะ...เข้าไปทางที่เหลือก็ได้!

 

ผมวิ่งไปเรื่อยๆจนเริ่มหอบ ก่อนจะชะงักกึกตาเบิกกว้างเพราะทางข้างหน้ามัน....ตัน

 

WTF!!! กำแพงสีทึบมีหน้าต่างบานใหญ่(แทนที่จะเป็นประตู)ปรากฏอยู่ตรงหน้า!

 

ผมชะโงกมองด้านล่างด้วยความหวาดเสียว ดูเหมือนตรงที่ผมยืนอยู่จะเป็นชั้นสองซึ่งแน่นอนว่าอยู่สูงไม่น้อยและเสียงฝีเท้าก็ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ผมมองบริเวณพื้นด้านล่างที่ประกอบด้วยคอนกรีตสลับพุ่มไม้และต้นหญ้าปะปรายก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่

 

“หึๆหมดทางหนีแล้ว ทำผมไว้แสบนักนะ”


 

Loading 40%




เสียงกัดฟันกรอดเริ่มเข้าใกล้มากขึ้น ผมตัดสินใจปีนขึ้นหน้าต่างที่เปิดอยู่แล้วหันไปมองพวกมันอีกครั้ง ฮือ...น่าหวาดเสียวโคตรๆ พื้นด้านล่างมีคอนกรีตมากกว่าหญ้าเสียอีก ตกไปผมคงสภาพไม่สวยเหมือนนางเอกนิยายรักที่ตกชั้นสองแต่ร่างกายยังครบสามสิบสองแน่

 

ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย!

 

“อย่ามาทำให้ขำ ถ้าโดดลงไปผมรับรองว่านายไม่ตายก็พิการ ด้านล่างไม่ได้มีสระน้ำรองรับเหมือนในละครหรอกนะ...พื้นคอนกรีตอาจทำให้นายแขนหัก ขาฉีก ร่างละเลงไปด้วยเลือดหรืออย่างร้ายแรงที่สุด หัวตกกระทบพื้นตายคาที่ไงล่ะ”

 

เสียงยียวนของชายผมบลอนซ์ทองดังเข้าโสตประสาทเเรื่อยๆ เหมือนหมอนี่จะไซโคให้ผมเริ่มกลัวมากยิ่งขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น...

 

ผมก้มหน้าลงอย่างครุ่นคิดพลางเม้มริมฝีปากแน่น เส้นผมสีน้ำตาลเข้มคลอเคลียใบหน้าดูหดหู่ชอบกล หัวหน้าอสรพิษคงคิดว่าเหยื่อจะยอมจำนนแล้ว ทว่าผมกลับเงยหน้าขึ้นมองคนที่พูดประโยคชวนผวาเมื่อครู่เสียก่อน แล้วฉีกยิ้มเย็น

 

ถอยร่างห่างจากมือที่จะเอื้อมมาจับ...สบตาคนที่ชักสีหน้าตกใจวูบหนึ่ง

 

“คุณจะไม่มีวันได้ตัวผมแน่” ก่อนจะกระโดดลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว!

 

“เฮ้ย!!” เสียงบรรดาลูกน้องของเขาคนนั้นที่วิ่งไล่มาอุทานดังลั่น

 

ท่ามกลางสายลมเย็นเยียบที่พัดผ่านหน้า...ผมเลือกแล้ว ถ้าถูกจับได้ก็ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็นอยู่ดี แต่ถ้าโดด...อาจมีเปอร์เซ็นต์รอดมากกว่า

 

ร่างกายร่วงหล่นอย่างฉับพลันตามแรงโน้มถ่วงของโลก เสียงหัวใจเต้นระรัวจนเจ็บหน้าอก ผมปิดเปลือกตาแน่นก่อนจะ...

 

ตุ้บ!

 

ม...ไม่เจ็บ? เอ๋ มันต้องเจ็บกว่านี้หรือเปล่าวะ

 

“ใครใช้ให้มึงโดดลงมา”

 

น้ำเสียงเย็นเฉียบดังขึ้นใกล้หู ผมเปิดเปลือกตาพรึบเมื่อสัมผัสได้ว่าตนอยู่ในอ้อนแขนใครสักคนที่รับไว้ ร่างกายสูงใหญ่เซไปนิดจากแรงกระแทกยามรองรับเมื่อครู่ ทว่านัยน์ตาสีสนิมกลับแข็งกร้าวขึ้นอย่างน่าประหลาด

 

พ..เพลิงนิลอยู่ตรงหน้าผม!

 

“น...นิล”

 

ผมค่อยๆยกแขนออกจากคอของเขาอย่างขนลุกกับบรรยากาศที่ดูน่ากลัวขึ้นแบบฉับพลัน ราวกับร่างทั้งร่างเริ่มหายใจติดขัดเมื่อสบมองดวงตาสีรัตติกาลในระยะประชิด

 

ความตื้นตันท่วมท้นในอก เหมือนทุกอย่างที่พยายามทำให้ตัวเองเข้มแข็งเมื่อครู่ถูกพังทลายลงเพียงแค่เห็นหน้าเขา ร่างของผมสั่นเทาจากการสะสมความหวาดกลัวที่กดลึกในเหตุการณ์เมื่อครู่

 

ใครบ้างจะไม่กลัวเวลาโดดลงมาจากชั้นสอง ใครไม่สั่นผมกราบเลยเอ้า!

 

เพลิงนิลวางตัวผมลงแล้วเอื้อมมือมาจับปลายคางให้เงยขึ้นพลิกซ้ายพลิกขวาสำรวจอย่างไม่เบาแรงจนผมเริ่มเบ้หน้าเพราะความเจ็บแปลบซึ่งแล่นสู่สมอง ก่อนที่เขาจะตวัดหางตามองไปยังหน้าต่างบานด้านบนด้วยประกายตาน่าขนลุกเพียงเสี้ยววินาที

 

ผมเพิ่งสังเกตได้ว่าบรรยากาศรอบตัวของคนด้านข้างในตอนนี้ช่าง...น่าหวาดผวาแบบสุดๆ!

 

ฟิ้ว!

 

“เฮ้ย...อั่ก!

 

มีดสั้นถูกเขวี้ยงขึ้นไปบนนั้นอย่างฉับพลันโดยไม่ทันให้ได้ตั้งตัว ผมอ้าปากค้างเพราะไม่รู้ว่าเขาหยิบมันขึ้นมาตอนไหน ในขณะที่ชายผมบลอนซ์ก็เอียงหัวหลบใบมีดส่งผลให้มันพุ่งไปปักคอลูกน้องคนหนึ่งทางด้านหลังของชายคนนั้นแทน

 

“จะออกมาดีๆหรือต้องให้ลากตัวออกมา...แบบซากศพ”

 

น้ำเสียงเย็นเฉียบถึงขั้วกระดูกถูกเอ่ยขึ้น เพลิงนิลควงมีดอีกเล่มในมือโดยที่สายตายังไม่ละห่างจากชายผมบลอนซ์ที่ยืนยิ้มผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของคฤหาสน์ตนเอง คาบเลือดจากรอยมีดเฉี่ยวปรากฏบนใบหน้าของชายคนนั้น...ของเหลวสีแดงสดไหลลงข้างแก้มในขณะที่ลิ้นสีชมพูก็ตวัดมันเข้าปากราวกับไม่ทุกข์ร้อน

 

“ไม่คิดเลยว่าจะมาเยือนถึงที่แบบนี้”

 

“ก็หมามันลอบกัด...เลยต้องมา”

 

เพลิงนิลเหมือนจะไม่สนใจเสวนาด้วยแล้วในขณะนี้ เขาจ้องมองไปยังชายวิปลาสที่ยืนยิ้มกวนอารมณ์ด้านบนด้วยสายตาเรียบเฉย ทว่าดูน่าสะพรึงกลัวเหมือนพายุที่กำลังเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเชื่องช้า

 

“ปากร้ายสมคำล่ำลือ ว่าแต่นายมาอยู่ในบริเวณคฤหาสน์ผมได้ยังไงทั้งที่บอดี้การ์ดชุกชุมแท้ๆ”

 

เพลิงนิลกระตุกยิ้มเย็นตรงมุมปากก่อนจะชี้นิ้วไปทางด้านหน้าคฤหาสน์ ส่งผลให้ทุกคนในที่นี้เพ่งผ่านความมืดไปยังทิศทางที่เขาชี้นำด้วย

 

ถ้าไม่สังเกตก็คงจะมองไม่เห็น...แต่เมื่อลองเพ่งสายตาผ่านความมืดดูแล้ว พระเจ้า! ผมรู้สึกเหงื่อตกกับภาพที่ปรากฏในครรลองสายตาขึ้นมาฉับพลัน แถมยังเผลอก้าวเท้าออกห่างเพลิงนิลจนอีกคนตวัดสายตามามองนั่นแหละ ผมเลยรู้สึกตัวแล้วเข้าไปยืนใกล้เขาเช่นเดิม

 

ภาพกองซากศพของชายชุดดำที่น่าจะเป็นพวกบอดี้การ์ดจากตระกูลอสรพิษ...ผมไม่รู้ว่ามีกี่คนที่ล้มตายตรงนั้นเนื่องจากไม่สามารถนับจำนวนได้ และดูเหมือนจะเพิ่งตายเพราะเลือดไหลนองเป็นทางซะจนต้องเบือนหน้าหนี

 

อึก...ชักอยากอาเจียนขึ้นมาแล้วสิ ผมไม่ได้กลัวเลือดหรอกนะแต่ภาพเมื่อครู่มันติดตาจนอยากจะสำรอกของเก่าออกมายังไงก็ไม่รู้

 

ช่างน่าแปลก ทั้งที่ผมวิ่งหนีอยู่ในคฤหาสน์ใกล้ทางด้านหน้านี้แท้ๆ แต่กลับไม่ได้ยินเสียงต่อสู้แม้แต่นิด...ซึ่งนั่นหมายถึงเพลิงนิลฆ่าคนพวกนี้โดยไร้สุ่มเสียงและไม่ทันให้ได้ตั้งตัว!

 

น...น่ากลัวเป็นบ้า นี่เขาเรียกกันว่าการ สังหารหมู่ ชัดๆ!

 

“กูข้ามศพเข้ามา” ช่างเป็นคำตอบที่น่ากลัวสัดๆ =_=;;

 

ผมยกมือปาดเหงื่อทั้งที่ช่วงเวลานี้คือตอนกลางคืน พยายามไม่ล่อกแล่กสายตาไปทางบรรดาศพบอดี้การ์ดร่วมสิบ...ให้เดาผมว่าเขาต้องใช้ปืนไร้เสียงแล้วก็มีดแน่ๆ

 

“ยินดีต้อนรับ ถึงผมจะเริ่มไม่สบอารมณ์เพราะนายฉาบพื้นคฤหาสน์ผมเป็นสีแดงก็เถอะ รวมทั้งรอยนี่ด้วย...”

 

ชายผมบลอนซ์ใช้มือลูบไล้รอยเฉี่ยวจากปลายมีดที่ปรากฏบนใบหน้าของตัวเองไปมา สายตาของเขาดูน่ากลัวขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะเบือนมาหยุดลงที่ผม

 

นี่มึงช่วยซีเรียสหน่อยจะได้ไหม และหยุดส่งยิ้มชวนผวาให้กูสักที! หยึย...ขนลุก

 

“ผมยังยืนยันว่าอยากได้นายนะ หึๆ”

 

ไม่พูดเปล่า...พ่อคุณดันชี้นิ้วมาทางผมด้วย ผมเลยเผลอยกมือเกาะชายเสื้อเพลิงนิลซะแน่นทำให้เขาชะงักไปชั่วครู่พลางปรายหางตามามองผม ไม่สิ เขาเคลื่อนสายตาลงมองไปยังซอกคอผมเสียมากกว่า

 

เสี้ยววินาทีนั้น...ผมเห็นนัยน์ตาสีรัตติกาลคุกรุ่นขึ้นมาแบบฉับพลันเหมือนเจออะไรที่ไม่น่าพิสมัยเข้าให้อย่างไรอย่างนั้น

 

ปัง!

 

“รนหาที่ตาย...” น้ำเสียงเย็นเฉียบเอ่ยขึ้นทว่าแฝงความน่าสะพรึงไม่น้อย

 

ดูเหมือนร่างสูงด้านข้างจะมือไวกว่าความคิดผมเสียอีก เพลิงนิลชักปืนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้แล้วลั่นไกออกไป แต่ชายผมบลอนซ์ก็ยังคงเอียงหัวหลบได้เช่นเดิมส่งผลให้ลูกปืนพุ่งไปยังลูกน้องผู้เคราะห์ร้ายคนใหม่แทน

 

“อั่ก...!

 


Loading 70%



พวกบอดี้การ์ดของอสรพิษไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนที่แผ่รังสีสังหารชักปืนออกมาตอนไหนถึงโดนลูกหลงเช่นนี้ ทว่าชายผมบลอนซ์กลับเอียงหัวหลบได้ทุกครั้ง...แสดงว่าไม่ธรรมดา เขาคงจะมีฝีมือที่ร้ายกาจไม่มากก็น้อย

 

นัยน์ตาสีรัตติกาลเจือแวววาวโรจน์เป็นสัญญาณว่าอารมณ์ของเพลิงนิลปะทุถึงขีดสุดแล้ว คราวนี้พวกบอดี้การ์ดด้านบนต่างเล็งปืนมาทางพวกเราสองคนผ่านบานหน้าต่างและระเบียงห้องต่างๆอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป

 

เวรแล้วไง...นี่ผมกับเพลิงนิลยืนเป็นเป้าให้พวกมันเลยนะโว้ย!

 

พรึ่บ!

 

ฉับพลันร่างของชายชุดดำนับสิบก็เผยตัวออกมาจากเงามืดด้านหลังของเพลิงนิล พี่เมฆมือขวาของเขาเข้ามาโค้งคำนับตรงหน้าก่อนเอ่ยขึ้นท่ามกลางชายชุดดำที่ยกปืนเล็งประจันหน้ากับพวกที่อยู่ด้านบนเช่นกัน

 

“ขอโทษที่มาช้าครับนายน้อย เราจัดการคนที่เหลือด้านหน้าประตูหมดแล้วครับ”

 

“....”

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาปรายตามองเพียงชั่วครู่ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ที่เดิมราวกับรอเวลาอย่างไรอย่างนั้น

 

“คิดว่าจะโชว์เดี่ยวเสียแล้วสิ น่าเสียดายนะที่เพลิงกัลป์ไม่ได้มาด้วยน่ะ”

 

“...ชักช้า กูจะรออีกแค่สิบวินาทีเท่านั้น”

 

เพลิงนิลพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์ ผมหันไปมองอย่างนึกสงสัยว่าเขาเอ่ยถึงอะไร อยู่ดีๆก็พูดขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมน้ำเสียงยังเจือแววเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจอีกต่างหาก

 

และไม่กี่วินาทีต่อมา...ผมก็ได้รับคำตอบว่าร่างสูงด้านข้างเอ่ยถึงใคร

 

“พูดถึงกูงั้นหรอ” น้ำเสียงเรียบเรื่อยของใครสักคนดังขึ้นมาจากด้านบน

 

เสียงพี่เพลิงกัลป์!

 

ผมหันไปมองตามเสียงแทบจะทันที ภาพที่ปรากฏคือพี่เพลิงกัลป์ยกปืนขึ้นจ่อศีรษะของชายผมบลอนซ์ในขณะที่ชายคนนั้นก็ไหวตัวทันและยกปืนขึ้นจ่อหน้าอกด้ายซ้ายของพี่มันเช่นกัน แทบจะไม่รู้ตัวว่าพี่เพลิงกัลป์โผล่มาตอนไหน แถมพวกบอดี้การ์ดที่เคยอยู่ใกล้ตัวไอ้หัวหน้าอสรพิษก็หายไปหมดแล้ว

 

คงถูกกำจัดไปในช่วงใดช่วงหนึ่งที่ทุกคนไม่รู้สึกตัว...!

 

ทว่าก็ยังคงเหลือบอดี้การ์ดบางส่วนที่ยืนเล็งปืนลองเชิงกับบอดี้การ์ดของเพลิงนิลอยู่ พวกนั้นมีท่าทีตกใจไม่น้อยที่พี่เพลิงกัลป์เข้าไปถึงตัวหัวหน้าของตนได้ง่ายดายเช่นนี้

 

นี่ขนาดมองไกลๆยังรู้ว่าอารมณ์ของพี่เพลิงกัลป์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตานัก พี่เขาดูน่าสะพรึงกลัวกว่าปกติแปลกๆ...ไหนจะรอยยิ้มน่าขนลุกที่แต่งแต้มบริเวณริมฝีปากอีก

 

บรื้อ! รอยยิ้มนั่นมันช่าง...อธิบายไม่ถูกวะ รู้แค่มันทำให้บรรยากาศดูเย็นยะเยือกขึ้นมาแบบฉับพลัน

 

“ไม่คิดว่าจะมานะ” ชายผมบลอนซ์ดูตกใจชั่ววูบหนึ่งแต่ก็ปรับเปลี่ยนสีหน้าได้อย่างรวดเร็วในวินาทีต่อมา

 

“ชอบเลือดนัก...กูจะทรมานมึงให้เลือดสาดเลยคอยดู”

 

พี่เพลิงกัลป์พูดเสียงเหี้ยม ที่ได้ยินมาว่าตอนโกรธพี่แก โหดมากท่าจะจริง =_=;;

 

ผัวะ!

 

ผมเบิกตากว้างมองร่างของชายผมบลอนซ์ทองที่เผลอตกใจเมื่อครู่จนโดนพี่เพลิงกัลป์ปัดปืนออกและถีบเขาลงมาจากคฤหาสน์ชั้นสอง!

 

เอ่อ ใช่...ผมใช้คำว่าถีบ เพราะดูพี่แกจะแค้นหมอนี่มาก

 

ตุ้บ!

 

“อั่ก...!

 

เสียงร้องด้วยความเจ็บดังอยู่บริเวณที่ชายผมบลอนซ์ตกลงมา ผมผงะไปชั่วครู่แล้วก็ไม่กล้าหันไปมองอีก พี่เพลิงกัลป์กะเอาถึงตายเลยหรือเปล่าวะเนี่ย เล่นถีบไม่ยั้งเลยแรงอ่ะ สงสารอยู่หรอกนะแต่จากการที่ไอ้หัวหน้าอสรพิษทำกับผมไว้...ชักจะสะใจมากกว่าแหะ!

 

“กูจัดการได้แล้วสินะ”

 

เพลิงนิลเงยหน้าถามพี่เพลิงกัลป์ที่ยืนมองร่างของคนที่ตนถีบเมื่อครู่จากบานหน้าต่างด้วยแววตาน่าขนลุก

 

“เออ อย่าถึงตายแล้วส่งมาให้กูด้วย” น้ำเสียงเรียบเย็นเอ่ยตอบกลับมา

 

“แต่กูอยากให้มันตาย...” น้ำเสียงเย็นยะเยือกไม่แพ้กันเอ่ยขึ้น

 

ผมเหลือบไปมองนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ฉายความอำมหิตแล้วเผลอยกมือลูบแขนตัวเองเบาๆ สองพี่น้องเขาพูดเรื่องคอขาดบาดตายได้อย่างหน้าตาเฉย แถมยังต่อรองชีวิตคนเหมือนแลกเปลี่นสินค้าอีก น่ากลัวเป็นบ้า!

 

“กูจะทรมานมันต่อ เพราะฉะนั้นอย่าให้ถึงตาย” พี่เพลิงกัลป์แสยะยิ้มน่ากลัววูบหนึ่งแล้วเดินหายไปในตัวคฤหาสน์

 

 

                พวกบอดี้การ์ดอสรพิษที่เหลือพลันหน้าซีด ในใจคงคิดเพียงว่าสองพี่น้องตระกูลมังกรช่างน่าสะพรึงกลัวเป็นบ้าไม่ต่างกับผมในตอนนี้นักหรอก

 

          “เจ็บจังแหะ”

 

ชายผมบลอนซ์พยุงตัวขึ้นแล้วเอียงคอลั่นกรอบแกรบ น..นี่ยังไม่ตายหรอกหรอ มึงถูกถีบลงมาจากชั้นสองเลยนะโว้ย

 

ผมมองคนที่เพิ่งตกลงมาบนพุ่มไม้ยืนยืดเส้นยืดสายอย่างไม่เชื่อสายตา ช่วยทำท่าเหมือนคนตื่นตะหนกให้มากกว่านี้หน่อยเถอะ!

 

เคร้ง! ฟิ้ว...เคร้งๆๆ!!

 

พี่เมฆลากตัวผมออกห่างบริเวณนั้นอย่างรู้หน้าที่ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือเพลิงนิลปามีดใส่ชายผมบลอนซ์ที่ปัดกลับด้วยมีดเช่นกัน ดูเหมือนหัวหน้าอสรพิษมันจะพกมีดไว้กับตัวด้วยล่ะ เหมือนตัวเองหลุดเข้ามาในละครบู๊สักเรื่อง พวกเขาดูมีฝีมือสูสีอยู่ไม่น้อย

 

ทว่าผมคิดผิด มันไม่ได้สูสีเพราะเมื่อสู้กันด้วยมีดแล้ว ร่างกายของชายผมบลอนซ์กลับเต็มไปด้วยรอยกรีดทั้งแขนและขาทั้งที่เพลิงนิลไร้รอยข่วนซะจนแทบไม่น่าเชื่อ นี่เขาเรียกว่าฝีมือต่างกันแบบสุดๆเลยไม่ใช่หรือไง

 

ราวกับปีศาจกำลังเล่นกับเหยื่อและไล่ต้อนให้จนมุม!

 

ในที่สุดชายผมบลอนซ์ก็พลาดท่า ร่างสูงที่ไม่ต่างอะไรกับปีศาจในเวลาเช่นนี้ตรงขึ้นไปเหยียบหน้าอกซ้ำจนหมอนั่นกระอักลิ่มเลือดในขณะที่อีกมือก็ควงมีดเปื้อนคาวเลือดไปด้วย

 

เพลิงนิลกระชากคอเสื้อของคนเจ็บขึ้นมาแล้วกระซิบบางอย่างข้างใบหู ผมมองภาพตรงหน้าอย่างนึกสงสัยว่าเขากำลังพูดอะไรกับชายผมบลอนซ์ ทำไมต้องกระซิบกระซาบกันด้วย ร...หรือว่าจะมีซัมติง เอ้ย!จะบ้าหรอ ถ้ามีซัมติงเขาจะสู้กันเลือดสาดได้ไง

 

“อย่ามาเสือกแตะ คนของกู อีก”

 

“หึๆ แค่ก..แตะไปเยอะแล้วล่ะ จ...จะทำไม” ทันทีที่ประโยคข้างต้นถูกเอ่ยขึ้น นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยวาวโรจน์กลับดูมืดมนไร้แววแบบฉับพลัน

 

ผมไม่รู้ว่าหัวหน้าอสรพิษขยับปากตอบว่าอะไร แต่การที่เพลิงนิลเงื้อมีดขึ้นเตรียมแทงแบบฉับพลันก็ทำให้ต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะหนก พอจะเข้าไปห้ามตามสัญชาติญาณพี่เมฆก็รั้งตัวไว้ก่อน

 

ฉึก! ฉึก!

 

“อั่ก..!

 

ผม เคยคิดว่าจะเข้าไปห้าม ทว่าตอนนี้ทำได้เพียงยืนมองด้วยความตกตะลึงเท่านั้นคล้ายไม่สามารถขยับร่างกายได้...ในเวลาเช่นนี้ และเพลิงนิลเวอร์ชั่นนี้ บอกเลยว่ากูจะไม่ยุ่ง!

 

เวอร์ชั่นไหนน่ะหรอ...ก็ไอ้เวอร์ชั่นที่เหยียดยิ้มน่าขนลุกแล้วจ้วงแทงร่างตรงหน้าอย่างไร้ปรานีน่ะสิ ผมเผลอตัวสั่นขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวกับอารมณ์บ้าคลั่งอย่างเงียบงันของเขาจนพี่เมฆต้องลูบหลังเบาๆ

 

“เป็นเรื่องปกติครับ คุณหนูเบนซิน” ปกติพ่อง!




  

Writer talk3

อยู่ดีไม่ว่าดีไปหาเรื่องตายเฉยเลยนะคะ เพลิงนิลก็โหดได้เสมอต้นเสมอปลายมาก ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าช่วงท้ายๆนี่คนโหดเค้าดูคลุ้มคลั่งแปลกๆ(?) ส่วนพี่แสบอยู่ไหน...จะมีดราม่าพี่แสบกับพี่เพลิงกัลป์หรือเปล่าน้าเห็นมีคนถามถึงเยอะ 555 เดี๋ยวตอนหน้าก็รู้แล้วค่ะว่าสภาพจะเป็นเช่นไร//หมายถึงสภาพคุณอสรพิษด้วยนะ แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

04/04/2016


Writer talk2

          คุณอสรพิษนี่รนหาที่ตายอย่างที่เพลิงนิลเค้าว่าไว้จริงๆแหละค่ะ...เฮ้อ กว่าพระเอกของเรื่องจะโผล่มาก็เล่นเอาคนอ่านใจหายใจคว่ำไปหลายตลบแล้วเนอะ รอดตัวในการเปลี่ยนพระเอกไปน้านิล//หลบลูกปืน แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

02/04/2016

  

Writer talk

เอ๋? เห็นหลายคนเชียร์เปลี่ยนพระเอก โอเคค่ะ! ไรท์จัดให้...//หลบไพ่บิน เบนนี่ก็หลบหนีมาจนได้สินะคะ แต่ดูท่าจะไม่รอด...หรือเปล่าน้า ฮือ ไม่ได้ตั้งใจทำค้างอีกครั้งนะคะ//กระพริบตาปริบๆ เดี๋ยวก็หายค้างแล้วเชื่อไรท์(เห็นทีว่าจะโดนระเบิดปาบ้านก่อน555) แล้วพบกันค่า

รักรีดเดอร์

31/03/2016



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.281K ครั้ง

24,187 ความคิดเห็น

  1. #23995 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:14

    โรคจิตดีอะ

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

    สายโหดมาก

    #23995
    0
  2. #23822 JusOH (@JusCake) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 15:58
    so hot สุด_ๆ
    #23822
    0
  3. #23773 GiantBird (@GiantBird) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:24
    ปกติพ่อง 5555555555
    #23773
    1
    • #23773-1 siwaya (@siwaya) (จากตอนที่ 56)
      9 มิถุนายน 2562 / 17:08
      ขำสัสสส55555555
      #23773-1
  4. #23682 ks_siri (@ks_siri) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 15:00
    พี่เมฆน่าร้ากกกก
    #23682
    0
  5. #23606 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 12:51
    โง้ยยยยยยย รัก
    #23606
    0
  6. #23542 kineran (@kineran) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 16:57
    โหดดแท้
    #23542
    0
  7. #23461 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:14

    ทำใจซะเถอะน้องเบน มีหลัวโหดก็งี้

    #23461
    0
  8. #23371 Nusry (@Nusry) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:11
    อหหหห แทงยับ
    #23371
    0
  9. #23321 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:36
    คือถ้าไม่มีเบนซินมาดับอารมณ์
    จะเครียดมากจนบ้าไปแล้วนะ
    เพลิงนิลคือโหดแท้ ไม่มีเจรจาใดๆ
    #23321
    0
  10. #23279 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 15:46
    ปกติ...ตรงไหน
    #23279
    0
  11. #23028 RISAL (@pwangthiyxng) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 00:44
    โอเครมีคนไปกระทืบ(เสียบไม่ยั้ง)แทนแล้วอารมณ์ดีขึ้นอ่ะ
    #23028
    0
  12. #23024 Noonny-Akamy94 (@Noonny-Akamy94) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 12:03
    ปกติจริงนะ55555555
    #23024
    0
  13. #22974 chanawanbb (@chanawanbb) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 20:04
    ปกติพ่อง ขำโว๊ย5555
    #22974
    0
  14. #22942 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 13:12
    อรุ่ม ปกติ..
    #22942
    0
  15. #22858 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:55
    ปกติครับ555555555
    #22858
    0
  16. #22715 Nuchziiy (@Nuchziiy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 21:10
    55555 ปกติพ่อง
    #22715
    0
  17. #22491 335360 (@335360) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:31
    5555555555555+
    #22491
    0
  18. #22423 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 08:53
    ชายวิปลาส ขำ555555
    #22423
    0
  19. #22282 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 18:20
    ชอบตอนจบอ่ะ 'ปกติพ่อง!' 555555555555
    #22282
    0
  20. #22184 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    ปกติ จ้าา
    #22184
    0
  21. #22125 Tan81142 (@Tan81142) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 19:53
    ขำลั่นตรงคำว่าปกติพ่อง-นี่แหละ55555
    #22125
    0
  22. #21997 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 09:39
    ตลกอ่ะ ปกติพ่อง!
    #21997
    0
  23. #21741 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 09:45
    ปกติของเขานะนูเบน5555555
    #21741
    0
  24. #21651 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 21:37
    สามีหนูเบนซินหึงต้องทำใจนะค่ะ
    #21651
    0
  25. #21545 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 07:49
    เอิ่มมปกติหรอ555
    #21545
    0