[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

ตอนที่ 45 : Ep.01::ลางสังหรณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102911
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1471 ครั้ง
    15 ธ.ค. 58











 

 

 

 

 

 

 

vEp.01v

::ลางสังหรณ์::

 

 

 

 

 

          "เบนซิน"

 

          "...."

 

          "เบน.."

 

          "...."

 

          "ไอ้เบนโว้ย!"

 

          "ห..หามีไรหรอ"

 

          ผมสะดุ้งเฮือกจากภวังค์ความคิดอันฟุ้งซ่าน ก่อนจะหันไปมองโซดาคนโสดที่ถูกเพื่อนคิม (เฉดหัว) ทิ้งไปกกอยู่กับแฟนมัน

 

          ...ก็ดินแดนนั่นล่ะนะ

 

          "มึงเป็นไรนักเนี่ยตั้งแต่เช้าล่ะ นั่งเหม่อลอยทำเอมวีไม่ปานว่าโดนเพลิงนิลเขี่ยทิ้งเชียวนะมึง! สนใจกูบ้างเหอะ โปรดสนใจกูหน่อยยยยยยย"

 

          สัด..ดันแช่งให้กูเลิกกับเพลิงนิลซะงั้น =_=

 

          ผมเหลือบตามองไอ้โซดาด้วยท่าทีเอือมระอา ช่วงนี้มันเรียกร้องความสนใจบ่อยอย่าบอกใครเชียว ดีนะที่นั่งกันอยู่ใต้ร่มไม้หลังอาคารที่ไม่ค่อยมีใครกล้าเหยียดกรายเข้าใกล้เท่าไหร่ ไม่งั้นผมว่าเด่นแน่ มึงได้เด่นได้ดังเพราะอาการโวยวายแปลกกว่าชาวบ้านเนี่ยแหละ

 

          "ไม่ได้โดนเขี่ยทิ้ง คือ..ตอนเย็นเราต้องไปกินข้าวบ้านใหญ่นิลอ่ะ"

 

          ผมตัดสินใจบอกความกลัดกลุ้มของตัวเองไป ถึงจะติ๊งต๊องและขี้โวยวายแต่ไอ้โซดามันก็คือเพื่อนไง

 

          มีเพื่อนไว้ก็ต้องคอยปรับทุกข์สุขด้วยกันใช่ไหมล่ะ

 

          "ห้ะ? อย่างเพลิงนิลเนี่ยนะจะพามึงไปไหว้พ่อสามี อุบะ!เพื่อนกูเลื่อนขั้นขึ้นนี่หว่า คิดว่าชาตินี้มึงจะไม่ได้เหยียบหัวกระไดบ้านมาเฟียแล้วซะอีก"

 

          กูขอถอนคำพูดที่ว่ามีเพื่อนแล้วคอยปรับทุกข์สุข เพื่อนอย่างมึงนี่มันตัวป่วนประสาทชัดๆ!

 

          ไอ้โซดาพูดพลางเบิกตาโตๆของมันอย่างไม่เชื่อหู จากนั้นก็ใช้มือ 'ลูบหลัง' ผมดังปั่กๆ ผมยังไม่เคยบอกมันซินะว่า..ยิ่งกว่าเหยียบหัวกระไดบ้านนิล..กูก็ทำมาแล้วเถอะ

 

          ผมไม่เคยเล่าเรื่องที่ไปบ้านเพลิงนิลให้ใครฟังหรอก ถ้าจะรู้ก็มีแค่พี่แสบเท่านั้นแหละ รายนั้นคงรู้มาจากพี่เพลิงกัลป์เพราะช่วงนั้นผมก็เกือบตายพอๆกับพี่แกเลยไง

 

          "แล้วมึงมากลุ้มอะไร ควรระริกระรี้เป็นปลากระดี่ได้น้ำสิถึงจะถูก"

 

          กูขอเป็นสัตวแพทย์แทนได้ไหม จะได้รักษาอาการปากหมาของมึงอ่ะ อย่าคิดนะว่าไม่รู้..เมื่อกี้มันจงใจด่าผมว่าระริกระรี้ชัดๆ! ใช่ซี๊..ไอ้คิมไม่อยู่นี่หว่ามันเลยเดือดพล่านๆแบบนี้

 

          "เฮ้อ เราไม่อยากเจอพ่อนิลอ่ะ" เหมือนสัญชาติญาณมันกู่ร้องว่าวันนี้ไม่ควรไปเจอคนๆนั้นเป็นอย่างยิ่ง

 

          ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน แต่ผมเชื่อในสัญชาติญาณตัวเองเสมอ

 

          คิดดูสิ..ผมเป็นแฟนกับเพลิงนิลมาได้เกือบจะครึ่งปีแล้วมั้ง พ่อของเพลิงนิลก็ไม่เคยนัดกินข้าวรวมญาติเลยซักนิด จู่ๆมาทำอะไรที่แปลกประหลาดแบบนี้ใครก็ต้องสงสัยกันทั้งนั้น

 

          "มึงเครียดไปมั้ง เขาคงไม่แอนตี้มึงหรอก ไม่งั้นจะปล่อยให้ลูกชายมาคบกับมึงได้ยังไงตั้งนานสองนาน"

 

          น้อยไปเซ่!!!!!!! ผมได้แต่กรีดร้องในใจอย่างหัวเสีย

 

          รายนั้นน่ะหรอจะไม่แอนตี้ผมกับพี่แสบ..โธ่ เขาอยากให้ลูกได้กับหญิงไม่ใช่ชาย เพราะต้องการทายาทสืบสกุล ไฟร์ อภิเกียรติวงศ์ ไง ร้องไห้แป๊บเพราะกูท้องไม่ได้! โฮกก

 

          ความจริงผมก็ไม่อยากจะคิดเรื่องไปทานข้าวเย็นนี้หรอก แต่มันปัดเรื่องนี้ออกจากสมองไม่ได้นี่นา

 

          "กูแนะนำให้ตีสนิทกับพ่อผัวไว้ซะเบนซินเพื่อนรัก เพื่อเพลิงนิลมันจะได้เกียบ้าง"

 

          อยากบอกมึงเหลือเกิน..สนิทแบบลูกปืนเฉียดร่างกูก็เคยมาแล้ว =_= ว่าแต่..

 

          "เกียอะไร" ผมมุ่นคิ้วอย่างงงงวย ไอ้เบนซินพูดไรของมันวะ

 

          "เกียมัว กลัวเมียไง" เชี่ย...มุกมึงนี่มันมั่นมาก อย่าให้สุดที่รัก?ผมผ่านมาได้ยินเชียว โซดาอาจตายก่อนวัยอันควรก็เป็นได้!

 

          ชาติหน้าตอนบ่ายๆล่ะมั้งนะเกียมัวเนี่ย นิลออกจะติสแตกขนาดนั้น

 

          "เปิดเรียนวันแรกนี่ครึกครื้นเหมือนเดิมเลยนะ"

 

          ผมเปลี่ยนเรื่องพลางมองไปทางกลุ่มคนที่เดินอยู่ห่างไปไม่มาก ส่วนใหญ่ก็เป็นน้องปีหนึ่งที่ทำกิจกรรมอยู่นั่นแหละ โซดาเพื่อนรักมองตามสายตาผมไปก่อนจะหยักยิ้มเจ้าเล่ห์

 

          "แจ่มๆทั้งนั้นเลยโว้ย"

 

          สายตาของมันคงมองน้องผู้หญิงที่น่ารักๆหุ่นน่าฟัดอยู่สินะ มึงเสื่อมมากบอกเลย เก็บอาการหน่อยก็ดีนะเพื่อน..น้องเขาผวาหลบสายตามึงเป็นแถวซะขนาดนั้น

 

          ผมกับโซดามาเรียนวันแรกครับ ขึ้นปีสองก็ชักจะรู้สึกว่าแก่ขึ้นอีกปี อะไรในมหาลัยมันก็ดูคุ้นชินไปซะหมด ตอนนี้ผมไม่ค่อยถูกจับตามองหนักเท่าเมื่อก่อนหรอก เพราะส่วนมากจะไปเพ่งเล็งน้องๆปีหนึ่งซะมากกว่า

 

          ซึ่งนั่นก็เป็นอะไรที่ดีต่อชีวิตมาก ยกเว้นเสียแต่ว่า..

 

          "วู้ว..ผัวมาน่ะมึง" ไม่ต้องย้ำก็เห็นป่ะวะ =_=

 

          เอี๊ยด! เสียงเบรกที่มาพร้อมกับเฟอรารี่คันล่าสุดของเขา เพลิงนิลเปิดประตูรถลงมาด้วยท่วงท่านายแบบยังอาย เขายืนอยู่ไม่ห่างจากผมนักและทันใดนั้น...

 

          พรึ่บๆๆ

 

          ไม่เข้าใจ..ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทั้งที่ไม่ค่อยมีคนสนใจผมแล้ว แต่ทำไมผู้คนยังมองเพลิงนิลได้อย่างไม่ลดละสายตา ร่างสูงก้าวเดินมาทางผมด้วยใบหน้าติดจะเรียบเฉยยิ่งเดินฝ่าแดดมาด้วยแล้วยิ่งดูราวกับมีออร่าออกมาจากร่างยังไงยังงั้น

 

          ทันทีที่เดินมาถึงตรงที่ผมนั่งเล่นกับโซดาอยู่..จากที่จุดๆนี้ไม่ค่อยมีคนสนใจ พวกเขาก็หันมามองกันให้พรึบ เฮ้อ..ความอยากรู้อยากเห็นนี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ

 

          "เหนื่อยไหม"

 

          ผมถามอย่างเคยชินในขณะที่เพลิงนิลถอดแว่นตากันแดดออกแล้วเหน็บตรงปกเสื้อ เขาทำเพียงมองผมนิ่งๆแต่คิ้วเรียวได้รูปดันขมวดมุ่นเหมือนเริ่มหงุดหงิด ไหนจะอาการเหงื่อออกจากการตากแดดเมื่อกี้อีก..

 

          "กลับ" ฟังเหมือนประโยคคำสั่ง แต่เชื่อเถอะ..ปกติของเพลิงนิลสุดๆแล้วล่ะแบบนี้  นอกจากจะไม่ตอบคำถามแล้วยังออกคำสั่งอีกนะคนเรา

 

          ...กรี๊ดด นั่นพี่เพลิงนิลนี่ ชั้นมาเรียนที่นี่เพื่อเค้าเลยนะแก...

          ...หล่อมากเลยอ่ะ แล้วเขามาหาใครน่ะ...

          ...ถึงจะอันตราย แต่ชั้นยอมถวายตัวแค่ได้เห็นเค้าล่ะ กรี๊ดดด..

          ...หาตัวยากมาก ทำไมมาโผล่ที่นี่ได้...

 

          เสียงกรี๊ดปะปนเสียงพูดคุยเบาๆไม่ได้สัพจนพี่ว๊ากหน้าใหม่ต้องออกปากปามให้น้องนั่งเงียบๆไม่เหลียวหน้าแลหลัง แต่คงยาก..ไม่ใช่ว่าผมไม่ชินกับความดังของนิลหรอกนะ แต่แบบนี้มันน่าหงุดหงิด

 

          เข้าใจอารมณ์ของรักของหวงโดนมองแทะโลมต่อหน้าไหม ? มีสิทธิ์อะไรมามองของๆคนอื่นราวกับจะกลืนกินแบบนี้!

 

          เพลิงนิลไม่เคยเอ่ยปากขอผมเป็นแฟน แต่ความสัมพันธ์ของเรามันเลยขอบเขตของแฟนไปมากโข เพื่อนๆผมก็เข้าใจว่าเพลิงนิลเป็นแฟนของผม และเขาก็ไม่ได้แย้งอะไร

 

          เราเลยอยู่ในความสัมพันธ์ที่อธิบายยากแบบงงๆ

 

          "หงุดหงิดอะไร" เพลิงนิลถามเหมือนรู้ใจ แล้วเขามองตามสายตาของผมไปก็ปะทะเข้ากับพวกปีหนึ่งและปีอื่นที่อยู่ปะปรายมองมาทางเรา

 

          ผมไม่รู้ว่าเขาจ้องพวกนักศึกษาด้วยสายตาแบบไหนรู้แต่ว่าเสียงซุบซิบค่อยๆเบาลงราวกับมีใครมาปิดปาก เมื่อเพลิงนิลหันกลับมาอีกครั้งเขาก็เอ่ยถามผมด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

 

          "แล้วเพื่อนมึงกลับยังไง" พูดพลางตวัดหางตาไปมองโซดา

 

          "เดี๋ยวกลับเองน่ะ ไปเถอะ" คิดเหมือนกันไหมว่าโซดามันสงบปากสงบคำขึ้นมากหลังจากนิลปรากฏตัว =_=

 

          "อืม งั้นเราไปก่อนนะ"

 

          เนื่องจากคอนโดของนิลกับหอโซดาอยู่คนละทางกัน มันก็ช่วยไม่ได้ที่จะต้องแยกกันตรงนี้

 

          อ้อ..สงสัยไหมว่าเรียนคณะเดียวกันแล้วทำไมนิลมารับผมตอนเย็น นั่นเพราะวันนี้นิลไปฝึกงานของทางตระกูลเขานั่นแหละ ใบหน้าหล่อเหลานั่นดูล้ามากจนผมอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ ถ้าไม่ได้อยู่กับเพลิงนิลตลอดอย่างผมคงสังเกตสีหน้าเขาไม่ออกแน่ๆ

 

          ผมกับนิลเดินไปที่รถดังเดิมถ้าไม่ติดว่า..

 

          "เบนซินลูกรักกลับแล้วหรอค๊า ราชรถมาเกยแบบนี้มันน่าอิจฉาจริงจริ๊ง"

 

          "วี้ดวิ้ววววววว"

 

          คุณสองสาววายเพื่อนรัก น้ำกับเอมดันตะโกนทักมาแต่ไกล เสียงตะโกนของมันเด่นพอที่จะทำให้ผมกับเพลิงนิลตกเป็นเป้าอีกครั้งทันที เสียงเป่าปากแซวของพวกปีสองกับพี่ปีสามนี่มันอะไรวะเนี่ย

 

          ...นั่นของสูงวิศวะปีที่แล้ว..

          ...หล่อแบบน่ารักอ่ะแก พี่เค้าเป็นไรกันนะ..

          ...น่ารักชิบหาย...

 

          บลาๆๆๆ

 

          ผมทำเพียงแค่หันไปส่งยิ้มกลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้สองสาวแล้วเดินไปทางรถเพลิงนิลเหมือนเดิมแต่เสียงนินทาระคนสรรเสริญก็ยังไม่หยุดกระทบโสตประสาท

 

          ...ยิ้มทีโคตรน่ารักอ่ะ...

          ...ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชาย ถ้าเป็นผู้หญิงกูจะเข้าไปจีบ...

 

          สัด! กูผู้ชายโว้ย อยากเห็นหน้าไอ้คนพูดประโยคเมื่อกี้จนต้องหันหลังกลับไปมองเลยทีเดียว

 

          พรึ่บ!

 

          ผมสะดุ้งตัวเมื่ออยู่ๆเพลิงนิลก็ดึงร่างเข้าไปใกล้ก่อนจะสอดแขนเข้ามาโอบรอบเอวแล้วดันให้เดินไปที่รถด้วยความเร็วสม่ำเสมอ และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงด้วยความฉงนกลับเห็นว่านัยน์ตาสีรัตติกาลตวัดหางตาไปยังกลุ่มนักศึกษาให้ได้สะดุ้งเฮือกกันเป็นแถวๆ

 

           เสียงนินทาเริ่มเงียบดังเดิม เพิ่มเติมคือรังสีกดดันมหาศาล!

 

          เมื่อเหลือบสายตากลับไปมองตัวต้นเหตุ..ผมเห็นสองสาวเค้าหัวเราะกันคิกคักอย่างสุขใจ..หารู้ไม่ว่ากำลังจะทำกูเดือดร้อน!

 

          แรงรัดที่เอวเริ่มแน่นขึ้นจนต้องนิ่วหน้าและหันกลับมามองทางเดิม อา..ดูเหมือนเพลิงนิลจะเข้าถึงอารมณ์ หงุดหงิด แบบสุดๆเลยล่ะ!

 

loading 60%

 

 

  

          ปัง

 

          สิ้นเสียงปิดประตูรถหลังจากผมและเขาเข้ามานั่งบนเบาะนุ่มเรียบร้อย บรรยากาศวังเวงก็ตามมาหลอกหลอนทันทีทันใด ผมแอบชำเลืองสายตามองนิลที่เริ่มขับรถออกสู่ถนนใหญ่..วันนี้เขาเงียบแปลกๆแหะ

 

          หรือยังหงุดหงิดอยู่ ต้องใช่แน่ๆเพราะเมื่อกี้ผมแทบโดนโยนขึ้นรถกันเลยทีเดียว

 

          "นิลดูล้ามากเลยนะ เบนเช็ดเหงื่อให้ดีกว่า"

 

          ผมยิ้มหวานแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อข้างขมับให้เขา เพลิงนิลเป็นคนขี้ร้อนตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย หรือเป็นมานานแล้ววะ ผมเห็นเขาถูกแดดทีไรเหงื่อออกทุกที

 

          และร่างสูงก็มักรำคาญเหงื่อตัวเองด้วย เท่าที่ผมสังเกต..

 

          "หึ เข้าใจหาทางรอดให้ตัวเองนะ"

 

          ผมได้ยินเพลิงนิลส่งเสียงเบาๆในลำคอทำให้ต้องส่งสายตาเป็นเชิงถามกลับไป สงสัยผมคงทำหน้างงจนเขาเอือมละมั้ง แววตาสีรัตติกาลจึงฉายแววอ่อนลงเป็นราบเรียบดังเดิมเช่นนี้

 

          นั่นเป็นสัญญาณที่ดีว่าอารมณ์ของเขามันเริ่ม 'เย็นลง' ไงล่ะ

 

          ในจังหวะที่รถติดไฟแดงและผมเผลอวางใจว่าตัวเองจะไม่โดนเล่นงานแน่แท้..เพลิงนิลกลับเอี้ยวตัวเข้ามาแล้วใช้มือตรึงท้ายทอยผมให้เบิกตาโพล่งอย่างตื่นตระหนก!

 

          ฮ..เฮ้ย จะทำอะไรของเขาน่ะ นี่มันที่สาธารณะเลยนะ!

 

          "อย่านะนิ..อุ๊บ!"

 

          ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบจูบลงบนริมฝีปากของผม มือของเขายังคงตรึงท้ายทอยไว้แน่นไม่ให้ขยับหนีไปได้ พร้อมๆกับลิ้นร้อนที่ตามเข้ามากวาดความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจในจังหวะที่เผลอเปิดปากพูด ร้อนแรงดุดันซะจนผมแทบสำลัก

 

          อ่า มันคงเป็นจูบที่ดี..ถ้าที่นี่ไม่ใช่กลางสี่แยกไฟแดงน่ะโว้ย!!

 

          ผมพยายามใช้มือทั้งสองข้างผลักตัวเขาออกแต่มือหนาข้างที่ว่างดันรวบมือผมไว้ด้วยมือแค่ข้างเดียวซะงั้น

 

          เอาแต่ใจและเผด็จการเกินไปแล้ว!

 

          ปี๊มๆ!!

 

          เสียงบีบแตรดังขึ้นทำให้เพลิงนิลผงะออกห่าง เขาใช้มือเสยผมไปด้านหลังด้วยท่าทีเฉยเมยแต่นัยน์ตากลับส่อแววคุกรุ่นไม่น้อยที่ถูกขัดจังหวะ ตรงข้ามกับผมแทบจะหอบเอาอากาศเข้าปอดไม่ทัน แล้วหยิบทิชชู่มาซับน้ำลายตรงมุมปาก

 

          "แฮ่กๆๆ" คิดอะไรของเขากันถึงมาทำอนาจารในที่สาธารณะแบบนี้ ฉากเมื่อกี้จะมีใครเห็นหรือเปล่านะ อยากจะบ้าตาย! รู้สึกขอบคุณรถคันหลังจริงๆที่บีบแตรช่วยชีวิตผมไว้ได้ทันท่วงที

 

         

 

          "ท..ทำไม" ผมละล่ำละลักถามเมื่อเริ่มหายใจเป็นปกติขึ้น

 

          "..แค่อยาก" กูขอเงิบกับเหตุผลมันแปบ =[]=

 

          สาบานว่าจะไม่เผลอวางใจอีก ไม่น่าเลย..ถ้าเมื่อกี้รู้ตัวก่อนซะก็ดี ปากผมต้องเจ่อแน่ๆแล้ววันนี้มันวันกินข้าวรวมญาตินะ ฮือออ อับอาย

 

          ผมนั่งนิ่งไม่หือไม่อือ หัวใจยังเต้นแรงไม่ลดละ จูบกันมานับไม่ถ้วนก็ไม่เคยชินเลยสักครั้งโดยเฉพาะครั้งนี้ที่น่าสะพรึงเป็นพิเศษ! นานแสนนานที่นั่งเหม่อจนรู้ตัวอีกทีก็ถึงที่หมายซะแล้ว

 

          คฤหาสน์หลังใหญ่ปรากฎตรงหน้าแต่คนละที่กับเชียงใหม่เพราะที่นี่ใกล้กรุงเทพมากกว่า และคุณโลคัส..พ่อนิลก็มาทำธุระแถวนี้ด้วย

 

          ผมเปิดประตูลงจากรถด้วยสติยังไม่เต็มร้อยนัก ชายชุดดำคนหนึ่งโค้งตัวให้เพลิงนิลที่ลงมายืนข้างๆกันแล้วรายงานความเป็นไปในปัจจุบัน

 

          "คุณเพลิงกัลป์และควีนมาถึงก่อนหน้านี่แล้วครับ เชิญนายน้อยกับควีนไปที่ห้องรับประทานอาหารก่อน เนื่องจากนายใหญ่ใกล้เดินทางมาถึงแล้ว"

 

          "...." นิลทำเพียงแค่ปรายตามองลูกน้องของพ่อตัวเองนิ่งเรียบแล้วเดินนำเข้าคฤหาสน์ เหมือนเหตุการณ์แบบนี้มันคุ้นๆนะว่าไหม?

 

          "อ่ะ.." ไม่เหมือนก็ตรงที่ผมโดนแขนของร่างสูงลากเข้าไปโอบเอวเนี่ยแหละ

 

          รู้สึกหน้าร้อนผ่าวแปลกประหลาด ยามเมื่อเดินผ่านเหล่าบอดี้การ์ดที่ก้มหัวให้อย่างนอบน้อม รังสีกดดันจากเพลิงนิลยังแผ่ซ่านเฉกเช่นเดิมทำให้ไม่มีใครกล้ามองตามเรานัก

 

          "ไงน้องรหัสที่รัก เอ..ปากบวมๆไปโดนอะไรมาน่ะ"

 

          พี่แสบกรีดยิ้มทักทันทีที่เพลิงนิลพาผมเดินมาถึงโต๊ะอาหารแล้ว ผมขยับตัวนั่งด้วยความกระอักกระอ่วนก่อนจะยกมือไหว้พี่เพลิงกัลป์และพี่แสบ เขาก็พยักหน้ารับ..แค่พี่เพลิงกัลป์น่ะนะ เพราะพี่แสบมัวแต่ส่งสายตาเป็นคำถามมาทางผมน่ะสิ!

 

          "เอ่อ.." ถ้าสายตาเจ้าเล่ห์ของพี่มันจะบรรลุล่วงรู้ไปขนาดนั้นแล้ว จะถามขึ้นมาทำซากอะไรฟะ

 

          "แกล้งน้อง"

 

          พี่เพลิงกัลป์พูดขึ้นมาแล้วหันไปตบหัวพี่แสบเบาๆด้วยสีหน้านิ่งตามแบบฉบับ เขาไม่กล้าตบของเขาแรง(หรอกมั้งนะ) ผมกับพี่เพลิงกัลป์เริ่มสนิทกันระดับหนึ่งแล้วล่ะ

 

          "ก็น่าแกล้งน้อยซะเมื่อไหร่ล่ะ" พี่แสบหันไปแยกเขี้ยวให้พี่เพลิงกัลป์คนหล่อต้องทำหน้าเอือมระอา

 

          ไม่นานนักประมุขของบ้านก็เดินทางมาถึง ร่างสูงองอาจย่างก้าวเข้ามานั่งตำแหน่งหัวโต๊ะสร้างบรรยากาศอึกครึ้มทันควัน ผมลอบกลืนน้ำลายแล้วตีสีหน้านิ่งเรียบแบบที่เคย ดีนะที่เพลิงนิลเป็นผู้ที่นั่งใกล้พ่อตัวเอง ไม่งั้นผมอาจเป็นโรคประสาทเร็วๆนี้แน่

 

          ผมนั่งในตำแหน่งด้านตรงข้ามกับพี่แสบจึงเห็นสีหน้าปกติของพี่มันได้ชัดเจน ดูพี่มันก็เกร็งๆพอกันกับผมล่ะ ลืมเล่าไปอย่างหนึ่งว่าตอนที่พี่แสบโดนส่งไปทดสอบน่ะ ดันไปโผล่กลางป่าใหญ่ที่ซึ่งขังงูตัวมหึมาไว้และด้านหลังเป็นหน้าผา พี่แสบหนีรอดมาได้ด้วยการกระโดดหน้าผาอย่างบ้าบิ่นและโชคดีที่ด้านล่างเป็นแม่น้ำเลยรอดชีวิตอย่างหวุดหวิด

 

          พี่เขาถึงนอนโรงพยาบาลตั้งนานสองนานไง

 

          ถึงจะแกร่งแค่ไหน..แต่ก็ต้องมีความกลัวฝังอยู่ในใจลึกๆล่ะนะ

 

          แม่บ้านเริ่มนำอาหารมาเสิร์ฟ บนโต๊ะไร้เสียงพูดคุยซะจนน่าอึดอัด ผมรับรู้ได้ถึงบรรยากาศกดดันมหาศาล สมกับเป็นผู้นำตระกูลมังกรที่ครองหลายพื้นที่ในเอเชียแห่งนี้ เวลาช่างผ่านไปเนิ่นนานในความรู้สึกจนกระทั่งแม่บ้านยกอาหารออกไปเมื่อรับประทานเสร็จ

 

          นี่ไม่เหมือนการกินข้าวร่วมกับครอบครัวสักนิด..มันเหมือนการกินข้าวกับผู้คุมในคุกชัดๆ!

 

         

          "หึ คบกันนานดีนะ" แต่แล้วเสียงทุ้มเย็นถึงไขสันหลังก็เอ่ยออกมา

 

          ไม่ได้เจาะจงใคร..แต่ผมเห็นว่าสายตาทรงอำนาจนั่นมองมาทางผมและพี่แสบ

 

          "ขอบคุณฮะ" ผมยิ้มนิดๆ ตอบรับคำอวยพร(?) นั่น แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นพี่แสบที่ทำหน้ากลั้นขำสุดชีวิต

 

          เห..ผมพูดอะไรผิดไปหรอ =_= คุณโลคัสถึงมองผมด้วยสายตาเย็นเหยียบเข้ากระดูกแบบนี้

 

          'นั่นมันคำประชด' พี่แสบทำปากขมุบขมิบให้ผมได้ล่วงรู้ อ่าว..ก็คิดว่าอวยพรนี่หว่า

 

          "พ่อมีอะไรถึงนัดพวกเรามากินข้าว" พี่เพลิงกัลป์เบี่ยงเบนประเด็นเมื่อกี้จนสายตาดุๆนั่นละห่างจากผมซะที

 

          "ชั้นมีเรื่องต้องคุยกับควีนของพวกแก 'ตามลำพัง' "

 

          "ไม่" เป็นเพลิงนิลที่นั่งเงียบมานานเอ่ยตัดบทสนทนาอย่างฉับพลัน นัย์ตาดุจหุบเหวลึกจ้องมองพ่อตัวเองอย่างไม่ไว้ใจนัก

 

          สงสัยเหตุการณ์คราวก่อนจะฝังหัว..เรื่องที่ผมเกือบโดนลูกปืนน่ะ

 

          "ถ้าฉันจะ 'ฆ่า'  มันง่ายกว่าที่พวกแกคิดเยอะ" คนสูงวัยเอนตัวไปด้านหลังในท่วงท่าสบายๆแต่ดวงตาแผ่ไอคุกคามมหาศาล

 

          คำพูดนั้นคงเป็นการบ่งบอกนัยๆว่า ถ้าจะฆ่าผมกับพี่แสบท่านมาเฟียเค้าคงทำไปนานแล้วไม่รอถึงตอนนี้หรอก

 

          อย่าว่าแต่เพลิงนิลเลยที่ไม่ไว้ใจ เพราะผมเองก็เช่นกัน

 

          "ต้องเก็บอาวุธออกจากห้องนี้ให้หมดก่อน และเหลือแค่พ่อในที่นี้"

 

          พี่เพลิงกัลป์ต่อรอง ผมหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจ นี่เขายอมให้พี่แสบกับผมอยู่กับ 'คนอันตราย' กันตามลำพังจริงดิ?

 

          เพลิงนิลตวัดสายตาเย็นเหยียบไปมองพี่ชาย สองพี่น้องจ้องตากันเหมือนสื่อสารทางโทรจิต จากนั้นเพลิงนิลก็ปรายตามองบรรดาลูกน้องของพ่อให้ได้สะดุ้งและรู้หน้าที่ว่าควรออกไปจากห้องนี้

 

          "ได้สิ" ทันทีที่สิ้นคำสั่งกรายๆ บรรดาชายชุดดำก็ทยอยกันออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

          "พวกผมจะอยู่กันหน้าห้อง ถ้ามีสิ่งผิดปกติล่ะก็..." พี่เพลิงกัลป์หันไปพูดกับพ่อของเขาด้วยแววตานิ่งงันจนยากจะล่วงรู้ความรู้สึก

 

          "เตรียมหาผู้สืบทอดกิจการคนใหม่ได้เลย" เพลิงนิลพูดเติมให้จบประโยคด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าดูน่ากลัวไม่น้อย

 

          "กล้าขู่ชั้นงั้นสิ เจ้าพวกเด็กปากดี" ผมแอบเห็นท่านมาฟียเขาคิ้วกระตุกไปนิด บรรยากาศกดดันยิ่งหนักหน่วงจนแทบจะหายใจไม่ออกตาย

 

          สามคนพ่อลูกยังคงจ้องตาราวกับจะประกาศสงครามเร็วๆนี้

 

          "นิลไปเถอะ เบนไม่เป็นอะไรหรอก" ผมเชื่อว่าคุณโลคัสคงยังไม่กล้าลงมือสังหารในเร็ววันนี้หรอก อย่างน้อยเขาก็ต้องกลัวลูกชายอาละวาดบ้างละนะ

 

          เฮ้อ..คิ้วขวาชักจะกระตุกถี่ยิบแล้วสิ!

         





 

writer talk

เข้ามาดูนิยายอีกที..แทบลุกขึ้นแล้วกรีดร้องลั่นบ้าน!

อะไรกันคะกับยอดเม้นท์พุ่งขนาดนี้ เกิดมาในชีวิตพึ่งเคยได้กับเค้า TOT

ขอบคุณทุกกำลังใจมากๆเลยนะคะ มีกำลังใจขึ้นเยอะ เป็นกำลังใจที่ล้มหลามมาก 555

พรุ่งนี้เจอกันอีกครึ่งที่เหลือน้า ไปผจญภัยบ้านมาเฟียกันเถอะ! (ส่งเบนไปตายกันเถอะ ฮา)

รักรีดเดอร์

 

         

 

         Writer talk 2

       เอาแล้วสิ ท่านมาเฟียนี่จริงๆเลยมาขัดหนทางความรักของหนูเบนซะได้ แล้วเขาจะคุยกันเรื่องอะไรน้า ใครทายออกบ้างเอ่ย? ตอนหน้าหนูเบนกับพี่แสบจะรอด..หรือกอดคอกันตาย เอาใจช่วยด้วยนะคะ ไรท์แอบฮาตอนน้องใสซื่อซะจนไม่รู้ว่าคุณโลคัสประชดเนี่ยแหละ 555 แล้วพบกันใหม่วันพรุ่งนี้ ขอขอบคุณทุกเม้นท์ทุกกำลังใจคะ

รักรีดเดอร์






 

         

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.471K ครั้ง

24,155 ความคิดเห็น

  1. #23977 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:53

    ชอบความหึง หวงนี้

    คุณพ่อมีเรื่องอะไรทดสอบอีกเนี่ย

    #23977
    0
  2. #23910 saisaisaisai14 (@saisaisaisai14) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:41
    ขี้หวงงงงง
    #23910
    0
  3. #23862 ReMiFa (@ReMiFa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 16:49
    มีหึงๆๆๆๆ
    #23862
    0
  4. #23847 ข้าน้อย (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:29

    เพ่ิงมาอ่านไม่รู้ได้คณะถูกใจไหมเป็นห่วงน้า

    #23847
    0
  5. #23784 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 10:10
    โคตรหวงเลยย
    #23784
    0
  6. #23677 ks_siri (@ks_siri) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 11:13
    ใครบอกนิลไม่มีหัวใจคะ อินี่จะกลับไปตบปากมัน 5555
    #23677
    0
  7. #23595 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:18
    555555555555+ ก็นะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับของรักของหวงขึ้นมา ชีวิตพ่อก็จบเช่นกันน
    #23595
    0
  8. #23389 bongkot25022018 (@bongkot25022018) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:39
    ถถถถหนูลูกทำไมซื่อได้ขนาดนี้ 5555
    #23389
    0
  9. #23265 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:42
    5555 ทำไมเพลิงนิลเป็นคนแบบนี้
    ไม่รู้ร้อนหรือหงุดหงิดมากกว่ากันเนาะ

    #23265
    0
  10. #23080 orio-tete (@orio-tete) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 13:34
    เบนซินลูกรัก ใสซื่ออออ
    #23080
    0
  11. #22931 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 09:38
    โอ่ยยย บทจะซื่อก็ซื่อจนไม่รู้ว่าเค้าประชด555555
    #22931
    0
  12. #22849 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 17:24
    น้องเบนก็ยังเป็นน้องเบนอยู่อะ55555
    #22849
    0
  13. #22759 kimleehyun (@kimleehyun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 09:24
    ชอบใครก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าชอบ
    #22759
    0
  14. #22411 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:03
    ชอบเพลิงกัลป์แหมมมงื้อ
    #22411
    0
  15. #22270 ศิษย์ปัญจ (@aom_zero) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 22:40
    ชอบบบบบบบ
    #22270
    0
  16. #22263 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 20:28
    ขอให้รอด อาเมน. ........ . . . . ....
    #22263
    0
  17. #22157 park_jimin292 (@park_jimin292) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:33
    สูๆๆๆๆๆๆ
    #22157
    0
  18. #21987 DONOVANK (@DONOVANK) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:40
    จะมีอะไรน้า
    #21987
    0
  19. #21933 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:23
    เออกุก้คิดแบบเม้นล่าแหละนึกว่าเบนกวนบาทาแต่ไหงได้ น้องมันซื่ออ? อืมๆ-_-
    #21933
    0
  20. #21821 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 10:58
    นึกว่าเบนกวนทีน สรุป ซื่ออออ!?
    #21821
    0
  21. #21624 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:25
    พ่อสามีจะแกล้งไรสะใภ้อีกล่ะ
    #21624
    0
  22. #21533 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 12:23
    ลุ้นนนนน
    #21533
    0
  23. #21155 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:50
    อย่างน้อยถ้าจะตายก็ไม่ตายคนเดียวนะหนูเบน มีพี่แสบลงนรกด้วยอีกคน
    #21155
    0
  24. #21072 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 16:43
    พ่อสามีน่ะเด้อ เค้ามีแต่แม่สามีมิใช่เรอะ
    #21072
    0
  25. #20652 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:13
    มาถึงก็พ่อสามีโหดเลย
    #20652
    0