ระบบพาซวยอย่าเข้าใกล้ (Yaoi)

ตอนที่ 6 : Chapter five

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,342 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

Chapter five

 

เมื่อเช็คดูแล้วไม่มีแผลลึกอะไรก็เบาใจเขาจึงหันไปถามระบบว่ามียาขายมั้ย ตอนที่รถจะพุ่งมาที่นี่แม่ของเด็กคงปกป้องสินะเลยได้แผลแค่รอยขีดข่วนเท่านั้น

‘มีครับโฮสต์ยาทุกอย่างห้าร้อยคูปอง ระบบแนะนำให้ซื้อยาอัจฉริยะด้วยจะดีมากครับ’ เมื่อระบบเห็นเขาทำหน้างงจึงอธิบายต่ออย่างใจดี

‘เด็กคนนี้คือตัวร้ายที่โฮสต์ต้องดูแลครับ และเขาต้องเป็นผู้นำคนต่อไป’

“ระบบ” น่านฟ้าก้มหน้าเลียแผลตัวร้าย

‘ครับโฮสต์’ ระบบมองท่าทางของโฮสต์อย่าไม่เข้าใจ

“สองร้อยคูปองได้มั้ย?”                     

‘...’ ระบบเงียบไปสักพักก่อนที่จะพูดขึ้นมาเสียงเรียบ ‘ถ้าโฮสต์จะต่อรองขนาดนี้ระบบจะเพิ่มราคาเป็นหนึ่งพันคูปอง’

“ห้าร้อยเหมือนเดิมนั่นแหละ เอามาได้แล้ว” น่านฟ้าว่าด้วยสีหน้าหงุดหงิดที่ต่อรองไม่ได้

ด้วยประการนี้เขาถึงกลับมาจนอีกครั้งเพราะซื้อยาตามที่ระบบบอก  คะแนนก็ขี้งกราคาก็ยังไม่ยอมลดให้อีก!

หลังจากที่เขาป้อนยาที่ซื้อกับระบบมานั้นแผลต่าง ๆก็เริ่มค่อย ๆจางหาย เหลือไว้แค่รอยเลือดที่บ่งบอกว่าเคยมีแผลอยู่เท่านั้น เขาไม่สามารถลากตัวร้ายไปไหนได้เพราะลำพังตัวเองเป็นแค่ลูกเสือตัวเล็ก ๆ ถึงแม้ตัวร้ายตอนนี้จะยังเป็นแค่เด็กก็เถอะนะ

น่านฟ้าเลือกที่จะหมอบตัวนอนข้าง ๆตัวร้ายที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นเลย พอรอไปนานเข้าหนังตาก็เริ่มหนักขึ้น พักสายตาสักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

“฿:) :฿:฿:;฿”

เสียงโหวกเหวกโวยวายดังมากระทบที่ข้างหู น่านฟ้าหูกระดิกขึ้นลงอย่างรำคาญก่อนที่จะลืมตาขึ้นมองต้นตอของเสียง ชายชุดดำมากมายต่างพุ่งเป้ามาที่เขาไม่ใช่สิ...พุ่งเป้ามาที่ตัวร้ายข้างเขาต่างหาก

“นายน้อย!” เหล่าชุดดำต่างมาดูนายน้อยของตัวเองอย่างตื่นตกใจที่เห็นรอยเลือดบนตัว พอมองว่าไม่มีบาดแผลก็โล่งอก

“เดี๋ยว..มีลูกเสืออยู่ใกล้นานน้อย!”

“ถึงจะเป็นแค่ลูกเสือก็อันตรายรีบไปช่วยนานน้อยเร็ว!!”

ชายชุดดำประมาณสามถึงสี่คนเข้ามารุมล้อมเขาอย่างตื่นตระหนก มือไม้สั่นเพราะเกรงว่านายน้อยจะเป็นอันตราย

พวกนั้นตั้งใจจะยิงปืนยาสลบใส่น่านฟ้าแต่เพราะเขาเทพเกินไปจึงไม่มีใครโดนตัวเขาสักคน ป่าวหรอกพวกนั้นมือสั่นเพราะเห็นศพชายหญิงคู่นั้นมากกว่าเลยไม่มีสมาธิ

‘หลงตัวเองจังเลยครับโฮสต์’ ระบบอดที่จะพูดไม่ได้ โฮสต์ของระบบจะหลงตัวเองเกินไปแล้ว

“ช่างฉันเถอะน่า” น่านฟ้ากระโดดหลบซ้ายทีขวาทีอย่างเมามันโดยมีเบื้องหลังคือระบบที่เตือนมาทุกอย่าง นี่ถ้ายุงกัดเขาตอนนี้ระบบก็คงเตือนว่าให้ตบยุง

‘โฮสต์ระวังทางซ้าย! ก้มลง! กระโดด!’ ระบบร้องเตือนโฮสต์ราวกับพากย์มวยอยู่ 

“อืม...”

เสียงดังครึกโครมของเขากับชายชุดดำพวกนั้นทำให้ตัวร้ายเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เหมือนว่าทุกอย่างรอบตัวหยุดชะงักไปในทันที

ไม่รอช้าเขารีบพุ่งไปดูอาการตัวร้ายที่น่ารักว่ามีผลข้างเคียงกับยาหรือเปล่า พอดูแล้วว่าไม่มีอาการข้างเคียงอะไรก็ค่อยโล่งอก

ชายชุดดำรีบกันนายน้อยของตนออกจากลูกเสือเพราะเกรงว่าลูกเสือตัวนั้นจะทำร้ายนายน้อยของตัวเอง

เขานั่งมองตัวร้ายนิ่ง ๆแสดงตัวว่าจะไม่ทำร้าย ตัวร้ายก็มองเขาเช่นกันดวงตากลมโตนั่นช่างน่ารักเหลือเกิน

นี่เขาจะเป็นตาเฒ่ากินเด็กหรือไงเนี้ยเฮ้อ.. เอ๊ะ?! แต่เขายังไม่แก่นี้แต่ตัวร้ายนี่น่ารักจังเลยน้า~~

‘นี่โฮตส์! อย่าทำตัวเหมือนตาแก่โรคจิตสิครับ!’

“ฉันยังไม่แก่สักหน่อย แบบนี้เขาเรียกว่าบราค่อนต่างหาก” เขาทำมึนไม่ฟังเสียงระบบที่หาว่าตัวเองเหมือนตาแก่โรคจิต อาการแบบนี้เขาเรียกว่าหลงความน่ารักของน้องชายต่างหาก ถึงแม้ว่าเขากับตัวร้ายจะไม่ได้เป็นพี่น้องกันก็เถอะ

ตัวร้ายเดินมาหาน่านฟ้าท่ามกลางเสียงห้ามของชุดดำ พวกนั้นนึกเหรอว่าเขาจะสนเขาค่อยๆช้อนมือเข้าไปอุ้มลูกเสือตัวนั้นแนบกับอกของตัวเอง ลูกเสือตัวนั้นยอมให้เขาอุ้มขึ้นมาอย่างง่ายดาย

ตัดสินใจแล้ว!

“ฉันจะเลี้ยงลูกเสือตัวนี้” ว่าจบโซสึเกะก็อุ้มลูกเสือขึ้นรถที่ลูกน้องเตรียมไว้ให้ทันที ถึงแม้ว่าจะสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงไม่บาดเจ็บ โซสึเกะคิดพลางมองไปยังซากรถที่เขาเคยนั่งมากับครอบครัว

น่านฟ้ามองท่าทางครุ่นคิดนั่นอย่างเป็นห่วง ตัวร้ายของเขายังเด็กอยู่นะ! ทำไมโลกช่างทำร้ายเด็กที่น่ารักของเขากัน!! เขาฮึดฮัดในใจพลางใช้หัวคลอเคลียกับฝ่ามือเล็กของตัวร้ายอย่างออดอ้อน

พวกชุดทำที่เห็นว่าลูกเสือไม่มีอันตรายกับนายน้อยจึงปล่อยให้เขาเล่นกับตัวร้ายอย่างไม่มีมารมาขวาง ก่อนที่จะพากันช่วยจัดการเรื่องอุบัติเหตุครั้งนี้อย่างเงียบเชียบ เซย์โยริคอยสั่งลูกน้องในความดูแลพลางมองไปที่นายน้อยอย่างเป็นห่วงตัว เธอนั้นได้ตระกูลของนายน้อยรับมาเลี้ยงเพื่อคอยดูแลทุกเรื่องของนายน้อยต่อให้ต้องตายเธอก็ต้องปกป้องนายน้อยให้ได้!

“กลับกันเถอะค่ะนายน้อย” เซย์โยริเดินมาเปิดประตูด้านหลังให้ก่อนที่จะเดินไปนั่งฝั่งคนขับ ในตอนนี้เธอไม่ไว้ใจให้คนอื่นดูแลนายน้อยอีกแล้ว

หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาหลายปี ตอนนี้ตัวร้ายของเขาก็อายุสิบแปดปีแล้ว ตัวร้ายยิ่งโตความน่ารักในวัยเด็กแทบไม่มีเหลือให้เห็นแล้ว เหลือเพียงความหล่อเหลาที่ติดจะไปทางเย็นชาซะมากกว่า เซย์โยริเดี๋ยวนี่ก็ออกไปข้างนอกบ่อยจนเขาแทบจำหน้าไม่ได้ ทั้งที่แต่ก่อนตัวติดกับตัวร้ายยิ่งกว่าเขาเสียอีก

ตัวน่านฟ้าเองนั้นก็กลายเป็นเสือโตเต็มวัยแล้วเหมือนกัน เขานั้นเป็นเสือขาวที่น่าเกรงขามมากเลยนะ ดีกว่าโลกก่อนที่เป็นจิ้งจอกแต่ขนาดตัวเหมือนหมาพันธุ์ปอมทำอะไรก็ไม่ได้

'โฮสต์ครับ นั่นของแรร์เลยนะ' ระบบว่าขึ้นอย่างเศร้าใจ

แล้วยังไง...

"กลับมาแล้วกัส"

เพราะความอัจฉริยะของตัวร้ายทำให้เรียนจบตั้งแต่แปดขวบบริหารงานได้ตั้งแต่ห้าขวบทำให้แก๊งพยัคฆ์ขาวนั้นเติบโตขึ้นมาก ถึงแม้จะไม่ได้เก่าแก่เท่าแก๊งค์มังกรของพระเอกก็เถอะนะ

ยาระบบจงเจริญ! ถึงแม้มันจะแพงมากก็เถอะ

"นายน้อยผู้นำแก๊งมังกรมาขอพบครับ" พ่อบ้านวัยกลางคนเดินเข้ามารายงานอย่างนอบน้อม 

"ฉันไม่ได้นัดนี่" โซสึเกะคลายเนคไทด์พลางนั่งลงบนโซฟาเดี่ยว

"ทราบแล้วครับ" ว่าจบพ่อบ้านคนนั้นก็โค้งตัวลา ช่างมาไวไปไวสมกับที่เซย์โยชิคัดมาจริง ๆ

'โฮสต์ครับ ดูเหมือนว่าตัวเอกของโลกนี้จะปรากฏตัวแล้วนะครับ' ระบบว่าขึ้นมา

"นั่นสินะ" เวลาผ่านไปเร็วจังเลยน้า~ คิดถึงตัวร้ายตอนเป็นเด็กจังเลย

'ภารกิจของโลกนี้โฮสต์มีหน้าที่แค่ดูแลตัวร้ายนะครับ' ระบบรีบดักทางโฮสต์ เมื่อเห็นท่าทางเจ้าเล่ห์ของน่านฟ้า ในหัวของโฮสต์อะไรซับซ้อนบางครั้งระบบก็อ่านความคิดไม่ได้

แถมระบบไม่อยากให้เนื้อเรื่องมันปั่นป่วนมากกว่านี้นะ โฮสต์โปรดเข้าใจ

"ภารกิจให้แค่ดูแลตัวร้ายมันออกจะน่าเบื่อนี่ ขอไปป่วนพระเอกโลกนี้หน่อยนะ" น่านฟ้าไม่ว่าเปล่าเขาวิ่งตรงไปยังหน้าบ้านเห็นรถที่ไม่ค้นตาลาง ๆ นั่นต้องเป็นรถของพระเอกแน่! ไม่รอช้าเขารีบวิ่งเร็วขึ้นไปอีกเพื่อให้ถึงเป้าหมายโดยไว

'โฮสต์! เดี๋ยวก่อนครับ โฮสต์จะทำให้ตัวเอกของโลกนี้ไม่เจอกับตัวเอกหญิงนะครับ!!' ระบบร้องเตือนขึ้นมาอย่างร้อนรน เนื้อเรื่องเพี้ยนขึ้นมาทางเราจะลำบากนะครับ

"แล้วไง ใครสนเรื่องนั้นกัน" เขาว่าอย่างไม่แยแส ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่าสนุกไปอีกแบบ

น่านฟ้าพุ่งตัวตะครุบพระเอกอย่าฉับไว ด้วยความที่เขาเป็นเสือโตเต็มวัยแล้วบวกกับพระเอกยังไม่ทันตั้งตัวทำให้ล้มลงไปนอนที่พื้น

ดวงตาของพระเอกเบิกกว้างอย่างตกใจนั่นยิ่งทำให้เขาสนุก กะว่าจะเอากรงเล็บข่วนนิดหน่อยพอให้หวาดกลัวเล่น แต่ยังไม่ทันได้ทำตามใจคิดตัวร้ายที่น่ารักของเขาก็จับหางของเขาไว้ซะก่อน

"กัสอย่าเสียมารยาทกับแขกสิ" โซสึเกะเดินตามเขามาพลางเอ่ยเสียงดุ ไม่พอยังจับหางเขาไว้อีก

เท่านั้นและน่านฟ้ารีบถอยออกมาจากตัวพระเอกโดยไว

ก็หางเป็นจุดอ่อนของเขานี่นา...

เวลาที่เขาทำอะไรไม่ดีพ่อตัวร้ายก็มักจะจับหางของเขาเป็นตัวประกัน  ไม่รู้หรือไงว่าหางนะคือจุดอ่อนของเขาเลยนะ! หรือไม่ก็รู้เลยทำแบบนี้

"ขอโทษด้วยนะครับที่สัตว์เลี้ยงของผมทำตัวเสียมารยาท"โซสึเกะหัดไปขอโทษหยางเฉินตามมารยาท

"ไม่เป็นไรครับ ผมผมแค่ตกใจนิดหน่อย" หยางเฉินลุกขึ้นมาถึงแม้จะระแวงเขาอยู่บ้างก็เถอะ

"งั้นผมขอตัว..."

"เดี๋ยวก่อน!" หยางเฉินตะโกนขึ้นมาโดยไม่ทันคิด โอกาสมาทั้งทีเขาไม่ปล่อยให้หลุดมือหรอก

พระเอกคว้ามือตัวร้ายที่น่ารักของเขา! มืออันบอบบางนั่น? ตัวร้ายของเขาออกจะน่ารักบริสุทธิ์ พระเอกคงไม่อยากมีชีวิตกลับไปเจอแม่นางเอกแล้วสินะ!


'ใจเย็นครับโฮสต์' ระบบเอ่ยห้ามเหมือนทุกทีที่มีคนอื่นมาเกาะแกะตัวร้าย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.342K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

769 ความคิดเห็น

  1. #762 hunnay (@hunnay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 20:19
    กลับมาอ่านหลายรอบ อ่านยังไงก็ไม่เบื่อ สนุกอ่า
    #762
    1
    • #762-1 meekar_cattt (@meekar1312) (จากตอนที่ 6)
      24 มิถุนายน 2563 / 20:20
      จะดีมากถ้ามีคนหารรูปเล่มเพิ่ม555
      #762-1
  2. #710 urnichxi (@SweetMw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 22:43
    ตกลงพระเอกชื่อ ชดายุ ชฎายุ หรือ ศฎายุ
    #710
    0
  3. #454 ทิบนัน (@Thipnanbow13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:24
    ยังมีประโยคงงๆเยอะนะคะ แก้ด้วยน้า
    #454
    1
    • #454-1 meekar1312 (@meekar1312) (จากตอนที่ 6)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 22:30
      ขอบคุณนะคะ
      #454-1
  4. #430 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 21:34
    เบื่อ อาหาร... อืม ////55
    #430
    0
  5. #293 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 16:39
    เบื่ออาหารร!!
    #293
    0
  6. #37 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:17
    เบื่ออาหารเนี่ยนะ5555
    #37
    0
  7. #21 ezozoe (@ezozoe) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:42

    ถ้าด้ายแดงผูกกับหนูละลูก. จะยอมยกตัวเองใส่พานดีๆมั้ย
    #21
    0
  8. #20 bellenungninghug (@bellenungninghug) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:31
    สนุกมากเลยเจ้าค่ะ
    #20
    0
  9. #19 +Ei_Chuad+ (@Chuttra5m) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 16:08

    กราบบเเล้ว
    #19
    0
  10. #15 kami-chun (@kami-chun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 14:19
    รอจร้าาาาาา รอยาววววว
    #15
    0
  11. #13 ํYumira (@3496533148) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 07:13
    สนุกอ่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย เป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆ
    #13
    0