ระบบพาซวยอย่าเข้าใกล้ (Yaoi)

ตอนที่ 5 : Chapter four

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,236 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

Chapter four

 

“ไม่เราไม่อยากไปสู่วังวนนั่นอีกแล้วล่ะ”

เมื่อได้รับคำตอบ ดวงตาที่เป็นประกายด้วยความหวังเปลี่ยนเป็นหน้าปลาตายโดยทันที

แต่คิดเหรอว่าเขาจะยอมแพ้! ภารกิจของฉันต้องไม่ล้มเหลวบอกเลย!!

“นายจะยอมให้เผ่านายเกิดสงครามเหรอ” เขายังคงพูดโน้มน้าวแกมขู่ไปนิด

“เดิมทีนั้นเผ่าเราเกล็ดสีขาวปกครองเผ่านาค แต่เผ่าสีทองนั้นทรยศฆ่าพวกเราแล้วขึ้นปกครองแทน” เจ้าตัวตัวว่าเสียงเรียบราวกับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

“แล้วนายไม่คิดที่จะแก้แค้นเลยเหรอไง” ถ้าเป็นเขาไม่อยู่แบบนี้หรอกนะ 

“เราไม่อยากให้พวกเกล็ดสีอื่น ๆต้องเดือดร้อน”

“แต่ตอนนี้พวกเกล็ดสีทองนั้นต้องการที่จะทำสงครามกับพญาครุฑนะ นายอยากให้เผ่านายสูญพันธุ์งั้นเหรอ”

“ว่าไงนะ! เจ้าพวกนั้นบ้าไปแล้วเหรอ!!” 

เมื่อเห็นท่าทางโกรธจัดของเจ้าเกล็ดขาวตัวนี้ เขาก็ยิ่งพูดเป่าหูเข้าไปอีก

“แล้วดูเหมือนว่าพวกนั้นจะเริ่มแล้วด้วยสิ”

สิ้นเสียงของเขา เจ้านาคเกล็ดขาวนั่นก็เลื้อยออกมาผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว เขารีบวิ่งตามออกไปเพื่อดูสถานการณ์เจอเข้ากับแม่นางเอกที่นั่งร้องไห้พูดว่าเผ่าครุฑไม่ให้เกียรติเผ่านาคและพูดต่าง ๆนานา ทำให้เผ่านาคที่ได้ฟังนั้นโกรธจัดที่ตนโดนเหยียดหยาม

ฝ่ายเผ่าครุฑที่ได้ฟังนั้นก็ไม่คิดจะอธิบายอะไร เตรียมตัวที่จะขยี้เผ่านาคเต็มที่โดยเฉพาะแม่นางเอก ดูเหมือนว่าโดนพวกครุฑจ้องจะจัดการเป็นพิเศษ ส่วนพระเอกยังคงยืนนิ่ง

“หยุดนะ!” นาคสีขาวเลื้อยมาขั้นกลางระหว่างสองเผ่า

“นั่นมัน...” เผ่านาคต่างมองผู้มาใหม่อย่างไม่เชื่อสายตา นาคเกล็ดสีขาวสูญสิ้นไปหมดแล้วนี่!

เขามองเผ่านาคที่ทำความเคารพให้กับเจ้านาคเกล็ดขาวตนนั้น แต่ก็ยกเว้นผู้นำเผ่านาคคนปัจจุบันและแม่นางเอกไว้อีกคนคนหนึ่งที่หน้าซีดเผือดส่วนอีกคนทำหน้าสงสัย

“เราต้องขอโทษแทนคนของเราด้วยที่พูดอะไรไม่คิดโปรดอย่าได้ถือสาเลย” เจ้านาคนั่นหันไม่พูดกับพระเอกอย่างนอบน้อม

อืม...ออร่าความเมตตานี้มันอะไร?!

พระเอกยังคงไม่พูดอะไรอยู่ดี จนเพื่อนพระเอกที่ยืนอยู่ข้าง ๆต้องเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา 

“แล้วทางนั้นจะแก้ปัญหาอย่างไร?”

“ทางเราจะทำตามกฎของเผ่านาคด้วยการเนรเทศออกจากเผ่า” เจ้าตัวตอบ สุดท้ายแล้วเขาก็ทิ้งวังวนนี้ไม่ได้สักที

“น้อยไปหน่อเปล่า” ชฎายุขมวดคิ้วไม่พอใจในคำตอบที่ได้

“เผ่านาคที่โดนเนรเทศนั้นอยู่ไม่สู้ตาย การที่โดนเนรเทศนั้นเหมือนตายทั้งเป็นไม่สามารถอยู่ที่ใดนาน ๆได้หรอก”

เมื่อได้ฟังคำนั้นเพื่อนพระเอกดูท่าทางพออกพอใจในคำตอบ แต่คนที่ไม่พอใจคงจะเป็นนางเอกกับผู้นำ..ไม่สิคงต้องเรียกว่าอดีตผู้นำที่โดนจับกุมอยู่ตอนนี้

‘โฮสต์ครับ ภารกิจสุดท้ายของโลกนี้เอาตัวไปบังคมเขี้ยวของนางเอกซะ!’

“ห๊ะ?” เมื่อกี้ระบบว่าอะไรนะ?? เขาเผยสีหน้ามึนออกมาอย่างงุนงง นางเอกก็ยังโดนจับอยู่นั่นไม่ใช่เหรอ

‘ไม่มีเวลาแล้วพุ่งตัวออกไปเลยครับ!’ ระบบตะโกนว่าขึ้นมาอีกครั้ง น่านฟ้าพุ่งตัวไปข้างหน้าทั้งที่ตัวเองก็ยังมึนอยู่

แล้วตกลงภารกิจเขาสำเร็จมั้ยเนี้ย??

ตัดมาที่พระเอกที่เอื้อมมือไปรับร่างของน่านฟ้า ร่างนั้นนิ่งสนิท... ภายใต้คมเขี้ยวของนางเอก

สายตาวาวโรจน์จ้องมองไปทางนางเอกอย่างน่ากลัว เลือดของน่านฟ้าไหลลงมาอาบมือของชฎายุจนเป็นสีแดงฉาน

ฝ่ายวายุหรือวายุภัคมองเพื่อนของตัวเองแล้วไว้อาลัยให้กับผู้หญิงตรงหน้า ที่ดันแตะต้องของรักของหวงของหมอนั่น ขนาดเขาที่เป็นเพื่อนสนิทแค่จะลูบหัวยังโดนสายตามองแรงใส่เลยนะ

ชฎายุนะถ้าแตะต้องของสำคัญไม่ตายดีสักคน ขออย่าให้หมอนั่นโกรธจนทำลายเผ่านาคทั้งหมดก็พอ ไม่อย่างนั้นคงซวยกันหมดแน่!

นาคเกล็ดสีขาวนั่นดูท่าจะรู้สถานการณ์ดีรีบสั่งให้คนจับตัวนาคเกล็ดสีทองทั้งหมด พิษของเผ่านาคนั้นรุนแรงตามสีของเกล็ดยิ่งสูงส่งมากเท่าไหร่พิษก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น นาคเกล็ดสีทองนั้นมีพิษที่รุนแรงที่สุดในบรรดาเผ่านาคเกล็ดสีอื่น ไม่ว่าที่โดนพิษจะตายในทันทีไม่เว้นแม้แต่เผ่าครุฑที่ยิ่งใหญ่ก็ตาม

ชฎายุขอตัดสินผู้หญิงคนนั้นด้วยกฎของเผ่าครุฑ ฝ่ายเผ่านาคจึงให้ตัวผู้หญิงคนนั้นมาอย่างรวดเร็ว วายุมองดูผู้หญิงคนนั้นยังคงกรีดร้องอย่างไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครรู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นโดนตัดสินยังไง และดูเหมือนว่านานวันเข้าเพื่อนของเขาก็เย็นชามากขึ้น รอยยิ้มครั้งสุดท้ายของหมอนั่น

วายุไม่เคยเห็นอีกเลยหลังจากวันนั้น....

“นี่ขนมเราล่ะ?” น่านนทีหันมาเกาะขนมเดินได้ของตัวเองอย่างออดอ้อน

“เฮ้อ..” วายุถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนที่จะยื่นขนมให้ไป

...........

....

..

หลังจากที่เขาตายมาแบบงง ๆตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่กลางป่าซะแล้ว ดีนะที่เป็นแค่ทางเข้าป่าเท่านั้นถ้าเขาเกิดใหม่อยู่กลางป่าคงคิดว่าตัวเอกเป็นทาร์ซานแน่เลย  ขออย่าให้เป็นเลยนะเขารับไม่ได้

‘ยินดีต้อนรับสู่โลกที่สองครับโฮสต์’ เจ้าระบบว่าด้วยเสียงเริงร่า ตอนนี้มันไม่พูดเหมือนศิริแล้วนะ

“เดี๋ยวๆ นี่ไม่ให้พักบ้างเลยเหรอ” เขาเบรกระบบทันควัน นี่จะไม่ให้เขาพักสักนิดเลย???

‘เอาน่าโฮสต์ อย่าคิดมากสิครับ’

 

“แล้วฉันได้กี่คูปอง” น่านฟ้ารีบหันไปถามทันที เขาทำภารกิจตั้งมากมายต้องได้รางวัลที่คุ้มค่าสิถึงจะถูก 

‘รวม ๆแล้วพันคูปองครับ’ ระบบตอบ

เดี๋ยวนะ...นี่เขาทำทุกภารกิจเลยนะ! ทำไมถึงได้แค่พันเดียวละระบบขี้งกไปแล้ว!!

‘โฮสต์ทำสำเร็จแค่ภารกิจหลัก ส่วนภารกิจรองโฮสต์ทำไม่สำเร็จเพราะตายก่อนจึงไม่ได้รางวัลน่ะครับ’ ระบบรีบอธิบายเมื่อเจอสายตาจ้องเขม็งเหมือนว่าเขาเป็นคนผิดงั้นแหละ คนที่ผิดนะมันเป็นเพราะว่าโฮสต์ชิลเกินไม่ใช่เหรอไง! เพราะงั้นระบบไม่ผิดครับ

นี่มันจะงกไปแล้วนะ!!

น่านฟ้าทำได้แค่พูดในใจ พูดอะไรได้ไม่มาก เดี๋ยวระบบหักคูปองที่มีอยู่น้อยนิดนั่นเขาคงซวยอีก

‘เพราะโฮสต์เอาแต่กินแล้วก็นอนนั่นแหละครับ ทำให้ภารกิจไม่คืบหน้าสักที’

นี่ไม่ใช่ความผิดเขาสักหน่อย เพราะพระเอกเอาอาหารพวกนั้นมาล่อเขาต่างหาก!! 

‘เอาเถอะโฮสต์ พร้อมที่จะรับข้อมูลโลกนี้หรือยังครับ’ ระบบว่าอย่างเอือม ๆ

“อืม” สิ้นสุดคำตอบของเขาระบบก็ส่งข้อมูลมาในหัวของเขา ข้อมูลมากมายหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดทำเอาเขาสับสนไปหมด

โลกนี้เกี่ยวกับแก๊งค์มาเฟีย พระเอกของโลกนี้มีชื่อว่าหยางเฉินได้ขึ้นเป็นผู้นำแก๊งมังกรตั้งแต่อายุยี่สิบห้าจึงเป็นที่เคารพของลูกน้องแม้ว่าช่วงแรกจะทุลักทุเลไปบ้างแต่ก็ผ่านมาได้ หยางเฉินนั้นสามารถทำให้แก๊งของตัวเองยิ่งใหญ่ที่สุดในจีนได้ แต่แล้ววันหนึ่งเขาต้องเข้าไปเจรจาธุรกิจที่ญี่ปุ่นซึ่งมีแก๊งที่ไม่ลงรอยกัน นั่นคือแก๊งค์พยัคฆ์ขาว โซสึเกะได้เป็นผู้นำตั้งแต่ยังเด็ก เมื่อหยางเฉินเข้าไปเจรจาธุรกิจที่ญี่ปุ่นจึงโดนปองร้ายทำให้พลัดหลงกับลูกน้องตัวเองแล้วไปเจอกับน้ำตาลนางเอกของโลกนี้ที่มาหาประสบการณ์เขียนนิยายก็พลอยโดนลูกหลงทำให้หยางเฉินต้องปกป้องนางเอก และนั่นจึงเกิดเป็นความรักขึ้นมา

นี่มันจะน้ำเน่าไปมั้ยถามจริง...

“จะให้ฉันขัดขวางทางรักระหว่างพระนางเหรอ? ดูไปแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรนี่” เขาหันไปถามระบบอย่างไม่เข้าใจ

‘โลกนี้โฮสต์ต้องดูแลตัวร้ายครับ’ ระบบตอบ

ห๊ะ? โลกก่อนให้ดูแลตัวเอก โลกนี้กลับให้ดูแลตัวร้าย หวังว่าโลกหน้าคงไม่ให้เขาดูแลนางเอกหรอกนะ นี่เขากลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้วใช่มั้ยถามจริง??

นายคงไม่ใช่ระบบพี่เลี้ยงเหล่าตัวเอกหรอกใช่มั้ย???

น่านฟ้าก้มมองสำรวจตัวเองขนสีขาว? เสือขาว?? นี่เขากลายเป็นสัตว์สี่เท้าอีกแล้ว อยากเป็นอย่างอื่นบ้างไม่ได้หรือไง เขาอยากเป็นงู!

‘ใช่แล้วตอนนี้โฮสต์อยู่ในร่างเสือขาว แต่ก็ยังคงเป็นลูกเสืออยู่นะครับ’ 

แล้วทำไมไม่ให้เขาเป็นเสือโตเต็มวัยกัน! ลูกเสือมันทำอะไรได้โถ่ว แถมยังเสี่ยงโดนเข้าสวนสัตว์อีก

น่านฟ้ามองรอบ ๆไม่ว่าจะมองทางไหนก็เจอแต่ป่า แล้วนี่จะให้เขาไปหาตัวร้ายยังไงกันล่ะ

‘โฮสต์ไม่ต้องกังวลอีกไม่เกินชั่วโมงตัวร้ายจะมาที่นี่ครับ’

เมื่อได้ยินคำตอบแล้วเขาคงทำได้แค่นอนรอตัวร้ายมาหาเขาเองสินะ เขานอนรอพระเอกพลางเขี่ยพื้นดินวาดรูปเล่นแกเบื่อ วาดไปได้สองตัวก็แล้วสามตัวก็แล้วไม่มีวี่แววตัวร้ายเลยสักนิด

แล้วที่บอกให้รอนี่นานแค่ไหนกัน!!!

น่านฟ้าที่เริ่มจะทนรอไม่ไหวเขาตัดสินใจเดินออกไปหาพ่อตัวร้ายเองซะเลย แต่เมื่อเดิมไปได้สักพักก็เจอกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่นอนจมกองเลือดอยู่ ข้าง ๆกันก็เจอกับซากรถที่ข้างในมีผู้ชายกับผู้หญิงวัยกลางคนอยู่ในนั้น เขาเดินเข้าไปเช็คดูคนในรถว่ารอดหรือเปล่าแต่เมื่อเดินไปใกล้ก็ต้องถอยออกมาเช็คเด็กคนเดิมแทน


ถูกยิงที่หัวขนาดนั้นรอดได้ก็ปาฏิหาริย์แล้วล่ะ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.236K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

769 ความคิดเห็น

  1. #709 urnichxi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 22:40
    พระเอกใจร้ายมาก ง้อเป็น5555555 เอาของกินมาล่ออะ อยู่เป็นมากกกก
    #709
    0
  2. #688 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:25
    อย่าดักตีคุณพระเอกเลย ดักตีอินางเอกดีกว่า..
    #688
    1
    • #688-1 bllam1880(จากตอนที่ 5)
      8 มิถุนายน 2563 / 14:17
      ปืนพร้อม! ตีนพร้อม!
      +1 ค่ะ!
      #688-1
  3. #642 qazwsxwdc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 13:26
    ชอบบบ~

    น้อนนนน่ารักกกกก
    #642
    0
  4. #586 BLgdhdjsjs (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:48
    น้อนนนน หายงอนเลยนะ 555
    #586
    0
  5. #567 Ruruka Buta (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:20
    นางเอกมารยา!!!! 5555 น้องล่อพระเอกให้มาหลงน้องแทนซะนะ
    #567
    0
  6. #555 shinju (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:27
    สงสารพระเอกนะนี้ จะโดนดักตีตอนไหนก็ไม่รู้
    #555
    0
  7. #472 sakura17 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 14:11
    ล่อได้ด้วยของกิน55
    #472
    0
  8. #467 HopeThunParkPair [H.T.P.P.] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 20:25
    เราหาคำผิดไม่เจอรึเราตาถั่ว....
    #467
    1
    • #467-1 meekar1312(จากตอนที่ 5)
      10 ธันวาคม 2562 / 20:26
      แก้คำผิดแล้วจ้า55
      #467-1
  9. #444 MoDerato (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 03:10
    งอน นะคะ ไม่ใช่งอล
    #444
    0
  10. #443 JINXASIN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:33
    ป่าหิมพานต์มีคุกกี้.....โอเค!นิยาย
    #443
    0
  11. #424 minnieJYTGot7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:54

    น้องเราเป็นพวกเดียวกัน โง่ภาษาไทย
    #424
    0
  12. #330 Xialyu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:50
    ของกินสยบทุกอย่าง
    #330
    0
  13. #292 nicharipaen04 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 16:37
    เพื่อนพระเอกน่าสงสารกว่านะ55555
    #292
    0
  14. #262 mashiro_iro (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 12:33
    เราว่าแก้งอล เป็นงอนดีกว่าค่ะ
    #262
    0
  15. #36 ununchuahong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:14
    งอนง่ายหายเร็วจริงๆ5555
    #36
    0
  16. #12 rattawadee48 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 23:06

    55 ระบบไม่มีบทเลย
    #12
    0