{Omegaverse} NCT คนแพ้ #JaeTen #LuTen ฟิค Lost together

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 : คู่โชคชะตาของศัตรู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    26 ก.พ. 62









ตอนที่ 8 : คู่โชคชะตาของศัตรู


























ร่างหนายังคงโอบอุ้มน้องไว้ด้วยแขนสองข้าง อมนุษย์ทั้งคู่เดินฝ่าแมกไม้ในกลางดึกเพื่อหาที่ปลอดภัยให้อีกคนได้ผ่อนคลาย หายใจคล่องกว่านี้  เขาคิดแบบนั้นสำหรับอีกคนน่ะนะ แจฮยอนได้ยินเสียงหัวใจที่ดังระรัวของโอเมก้าในอ้อมกอดอย่างชัดเจน ประสาทรับสัมผัสของอัลฟ่าอย่างเขาทำงานได้ดีกว่าคนทั่วไปต่างจากพวกโอเมก้าอย่างสิ้นเชิง กลิ่นสัมผัสต่างๆ ของอัลฟ่าหนุ่มถูกกระตุ้นจากร่างเล็กตรงหน้า หากเป็นเมื่อก่อนคงจะหัวเสียหรือแสดงอาการโมโหออกมาทำให้อีกคนกลัวจนหางหดเหมือนลูกหมา แต่ไม่ใช่ในครั้งนี้และตอนนี้.... 






สัญชาตญาณแห่งการปกป้อง ดูแล และเป็นห่วงเป็นใย คนตรงหน้ามันมีมากกว่าเมื่อก่อน เขาไม่แน่ใจนักว่าคนในอ้อมกอดนี้จะรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า โง่เง่าแบบนี้เขาจะไม่แปลกใจหรอกถ้าอีกคนไม่รู้น่ะ




ผมเส้นเล็กปลิวไสวตามแรงลมจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ แค่นั้นจริงๆ ที่กลับเปลี่ยนให้เขารู้สึกดีขึ้นมาอย่างน่าประหลาด..




เขาเป็นอัลฟ่า แน่นอนว่าการรับสัมผัส สี รส กลิ่น เสียง เขาทำได้ดีกว่า แต่ไม่ใช่กับทุกคนที่ทำให้ตัวเองรู้สึกดีได้มากถึงขนาดนี้ แม้กระทั่งคู่โชคชะตาที่ผู้คนเฝ้าตามหาเกือบทั้งชีวิต พอได้เจอจริงๆ กลับไม่ได้รู้สึกดีอย่างที่หวังไว้เลย ไม่ใช่ว่าอัลฟ่าทุกคนพอได้พบคู่ของตัวเอง แล้วจะมีความสุขเสมอไป คู่ที่แยกทางก็มีเยอะเมื่อเปรียบเทียบกับอัลฟ่ายุคก่อน ๆ เขาไม่ได้จริงจังอะไรมากนักเมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่นที่ต่างก็พูดถึงคู่โชคชะตาของตนเอง มันดีซะกว่าหากเราอยากรักในสิ่งที่เราต้องการ มากกว่าสิ่งที่คนอื่นมองว่ามันคู่ควร








ดวงตาสีเข้มที่เคยแข็งกร้าวตลอดเวลาก่อนหน้านี้ พอได้เจอกับเตนล์ ตอนนี้มันวูบไหวเมื่อได้พบกับคนตรงหน้า ดวงใจที่อกข้างซ้ายเหมือนดังเหล็กที่โดนสนิมเกาะเป็นแรมปี บัดนี้เหมือนโดนไฟแผดเผาแล้วเอาค้อนหนักๆ ทุบจนยวบไปหมด 






ฉันจะพาเธอกลับคืนนี้ ด้วยกัน” 




เตนล์ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ยินประโยคนี้นับจากเดินมาได้ระยะหนึ่งแล้ว นับแล้วก็ประมานเกือบสิบนาที อันที่จริงจะเรียกว่าเดินก็คงจะไม่ถูกซะทีเดียว ก็เขาถูกอุ้มอยู่นี่นา





ไม่ได้นะครับ พี่แจฮยอน แล้วเพื่อนๆ ของผมล่ะ 




เพื่อนของเขายังรออยู่ แล้วไหนจะอาจารย์ที่อาจตามหาเขาอยู่ ถ้าเกิดเขากลับก่อนมีหวังเหล่าอาจารย์ต้องเดือดร้อนแน่ๆ ไมได้หรอก ไม่ได้จริงๆ แค่คิดเรื่องนั้นเขาก็เหมือนจะน้ำตาไหลมาอีกรอบแล้ว




คนพี่มองหน้าโดยที่ไม่ตอบโต้อะไร เขาไม่อยากรับรู้อะไรที่ทำให้ตัวเองนั้นรู้สึกโดนขัดใจแบบนี้  ก่อนหน้าทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่เขาต้องการ อยากยืนยันคำนั้นอยู่แต่พอเห็นท่าทางอีกคนแล้ว เขากลับพูดไม่ออก...เตนล์เห็นหน้าตาอันบึ้งตึงนั้นเป็นสัญญาณบ่งบอกแล้วว่าอย่างไรแล้วอีกคนคงไม่ยอมแน่ แต่ทำอย่างไรได้ เตนล์ไม่อยากให้อีกหลายๆ คนต้องมาเป็นเดือดเป็นร้อนเพราะตัวเองที่เป็นต้นเหตุทั้งหมด







พี่แจฮยอน เตนล์ขอร้องนะครับ จะไม่ทำให้พี่เดือดร้อนอีก





เชื่อเขาเลย..เขาไม่ได้เดือดร้อนเลยจริงๆ มีแต่คนในอ้อมกอดเขาเท่านั้นแหละที่จะไม่ปลอดภัย ดูพูดเข้าเหมือนกับว่าตัวเองเดือดร้อนไม่เป็นไรแต่ไม่อยากให้คนอื่นได้รับผลกระทบไปด้วย 





งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเธอก็แล้วกัน


ยังคงความเอาแต่ใจไม่เปลี่ยน  เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น นึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ยิ่งทำให้เขาเกิดห่วงอีกคนขึ้นมาดื้อๆ อัลฟ่าจ่าฝูงไม่ใจนักว่าความสัมพันธ์ระหว่างหมาป่ากับเจ้าโอเมก้าล่วงเลยไปถึงขั้นไหนแล้ว เขาสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ที่มึนตึงระหว่างคิดถึงเรื่องนี้ 




อีกอย่างคือไม่อยากทำให้อีกคนแตกตื่นไปมากกว่านี้ ถามว่าเขาโกรธมั้ย.. มันไม่ใช่ความรู้สึกนั้นซะทีเดียว ถ้าเขาโกรธเข้าจริงๆ หมาป่าที่เขาได้ประจันหน้าก่อนหน้านี้คงไม่ได้มีโอกาสมาเดินให้เตนล์ตกใจแน่ๆ ดวงตาที่สีเปลือกไม้ที่มีแวววูบไหวยามมองเตนล์ เขาเกลียดดวงตาหมาป่าคู่นั้น



นั่นยิ่งไม่ได้เลยครับ มีหวังเพื่อนๆ แตกตื่นกันแน่” 




เสียงจากคนในอ้อมกอดดังขึ้น เด็กชายตรงหน้าเบิกตาโตเมื่อคิดถึงตอนอัลฟ่าโผล่ไปท่างกลางเบต้ากับโอเมก้าเด็กๆ มีหวังบางคนอาจกลัวถึงไข้ขึ้นเลยก็ว่าได้ วินวินบอกว่าอัลฟ่าบางครั้งก็น่ากลัวกว่าผี  เตนล์ก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกันเขาไม่อยากเจอพี่แจฮยอนด้วยซ้ำ และมักมีความสุขมากๆ เวลาได้เจอกับเพื่อนที่โรงเรียน 



แต่ทว่าตอนนี้ความรู้สึกเหล้านั้นมันเริ่มเปลี่ยนไปมากหรือน้อยก็ไม่รู้  ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้กลับรู้สึกดีที่พี่แจฮยอนมาอยู่ข้างๆ อาจจะเป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยเมื่อได้เจออีกคนก็ได้ เขาพยามยามคิดแบบนั้น 



แล้วจะให้ฉันทำยังไง 



พยายามอย่างมากที่จะพูดจาด้วยโทนเสียงปกติ เด็กตรงหน้าเขากัดริมฝีปากเหมือนกลั้นอารมณ์อ่อนไหวเอาไว้ แจฮยอนนึกขัดใจตัวเองอีกครั้ง เขาเผลอทำให้น้องคิดว่าเป็นตัวน่ารำคาญทั้งที่จริงเขาเลิกคิดเรื่องนั้นมาซักระยะแล้ว
โอเมก้าเด็กหนุ่มยังคงคิดว่าตัวเองน่ารังเกียจ แถมทำตัวน่ารำคาญเสมอเวลาอยู่กับอัลฟ่าอย่างแจฮยอน เขาเป็นแค่โอเมก้าหน้าโง่แถมอ่อนแอ ใครๆ ก็ต่างคิดแบบนี้  ดีแค่ไหนแล้วที่ทางบ้านแจฮยอนรับดูแลไว้ หากเป็นคนอื่นคงโดนทิ้งไม่ก็โดนขายไปแล้ว เด็กชายเรียกร้องอะไรไม่ได้นักเมื่อเทียบกับผู้ชายที่มีอิทธิพลตรงหน้านี้ 


แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ เขาน่ะอยากขอร้องใจจะขาดอยู่แล้ว ช่วงหลังๆมานี้ พี่เขาดูจะมีเหตุผลขึ้นมาบ้าง ถ้าเขาไมได้คิดไปเองน่ะนะ นี่ถ้าเขาเผลอพูดประโยคที่คิดไว้เมื่อกี้ออกมาให้ได้ยินแล้วล่ะก็จะมีชีวิตกลับไปหาเพื่อนๆ หรือเปล่าก็ไม่รู้






ผ..ผม..



โอเคเลย เข้าใจทุกอย่างได้ดีก็ตอนนี้ ใจเขาอ่อนยวบยาบเมื่อรู้ตัวแล้วว่าทำให้อีกคนกลัวเข้าอีกแล้ว แจฮยอนคิด




เข้าใจแล้ว” 



สัญญาว่าจะดูแลตัวเองครับ” 





เด็กตรงหน้ามองกลับมาหลังจากที่เขาวางอีกคนลง ดวงตาใจแจ๋วเปล่งประกายไม่มีทีท่าจะยอมแพ้ตอนที่เขาบอกว่าจะไปส่ง ใบหน้าหล่อที่พยายามปั้นหน้านิ่งตลอดเวลาทั้งที่ในใจตอนนี้ตรงข้ามกับสิ่งที่แสดงออกมาทุกอย่าง



เขาเข้าใจก็ตอนนี้แหละว่าเมื่อเราหลงรักใครซักคนเข้าแล้วไม่ว่าอีกเรื่องตรงหน้ามันเคยยากมากแค่ไหน ก็พร้อมจะยอมทำให้ทุกอย่าง แม้ว่ามันเคยเป็นสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบแต่ก็สามารถเปลี่ยนเพื่อให้อีกคนเกิดความสุข มันไม่ได้ถึงขั้นเสียตัวตน กลับกันนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาเองมีความสุขไม่ต่างกับอีกคนที่รู้สึก





ไม่แน่ใจนักว่าการตามอีกคนมาถึงนี่จะเป็นเรื่องดีหรือไม่ กลับคิดว่ามันถูกและเป็นเรื่องที่น่ายินดีด้วยซ้ำหากเห็นอีกคนปลอดภัยแม้จะมีเรื่องที่ทำให้กวนใจอยู่เล็กน้อยก็ตาม เขาตอนนี้ไม่ต่างจากอัลฟ่าจ่าฝูงที่หวงคู่ของตัวเองเลย น่าตลกชะมัด 



แต่แล้วเสียงฝีเท้าหนักๆ เคยได้ยินก่อนหน้ากำลังมุ่งตรงมาทางนี้ รู้ว่าเป็นใครฟังจากน้ำหนักเท้าก็รู้แล้ว คงส่งโอเมก้าตัวเล็กได้เท่านี้ หลังจากนี้คงต้องเฝ้ามองห่างๆ เขาลอบมองเตนล์อีกครั้งว่ายังมีหยาดน้ำตาอยู่บ้างหรือเปล่า เขาอดห่วงไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ ยอมรับก็ได้







เจอกันที่โรงเรียน พรุ่งนี้ฉันจะมารับ” 







lost   together










เด็กชายพยักหน้ารับรู้ แจฮยอนบอกเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินเข้าไปในป่าอันมืดมิดนั่นแล้วหายตัวไปอย่างกับวาร์ปได้ เตนล์นึกอิจฉาที่อัลฟ่าน่ะมีพลังงานเยอะจนคาดไม่ถึง



มือเล็กถูกมือที่เปียกชื้นเข้ากับเสื้อของตัวเอง หัวใจเขาเต้นระรัวมากตอนอยู่กับพี่แจฮยอนมันแรงจนเขากลัวว่ามันจะกระเด็นออกมาข้างนอก ความรู้สึกมันต่างจากที่เขาตื่นตกใจตอนเห็นหม่าป่าตัวใหญ่ตัวนั้นแถมยังรู้สึกแปลกๆ เหมือนตัวเองดีใจที่เจอคนพี่อีกต่างหาก เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ



พอหันหลังกลับจะเดินไปหาเพื่อนๆ แต่แล้วก็ตกใจจนหลังแทบคะมำไปข้างหลัง เมื่อเจอรุ่นพี่อีกคนที่วิ่งมาหาด้วยสีหน้าแตกตื่น เขาดูตกใจแถมยังเหนื่อยหอบด้วย 






พี่ลูคัส




ไปไหนมาครับ พี่หาแทบแย่” 




ลูคัสเอ่ยถาม เขาเอามือยันเข่าตัวเองเอาไว้ดูเหมือนว่าจะวิ่งหาเด็กตรงหน้าจนเหนื่อยเลย สีหน้าเตนล์ดูกังวลเล็กเมื่อรู้ว่าทำให้ทุกคนต้องเดือดร้อนอีกแล้ว 





พี่ลูคัส เตนล์ขอโทษพอดีมัวแต่หายูตะแล้วก็...


  จะบอกดีมั้ยว่าเจอเรื่องประหลาดมา แต่ว่ามันจะทำให้ทุกคนแตกตื่นหรือว่ากลายเป็นเรื่องตลกหลังจากนี้กันแน่นี่แหละ งั้นเขาขอเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วกัน







แล้วก็อะไรครับ ยูตะอยู่ที่แคมป์แล้วล่ะ อาจารย์เฉียนคุนให้ไปเองแหละ เห็นว่าอาจารย์ซีวอนเดินตรวจแล้ว




อ้าวแล้วแบบนี้...




อาจารย์เฉียนคุนให้พี่มาเฝ้าเตนล์แทนยูตะ แต่พอมาหาก็ไม่เจอ”  




เขาโกหกหน้าตาย นั่นยิ่งทำให้เตนล์รู้สึกผิดขึ้นไปอีก เด็กตรงหน้าดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด แถมเอาแต่ชะเง้อมองว่ามีคนตามมาอีกหรือเปล่า หรือว่าทุกคนตามหาเขาจนทั่วป่าแถวนี้ ไม่งั้นกิจกรรมครั้งนี้หมดสนุกแน่




เตนล์ขอโทษครับพี่ลูคัส



  ก้มมองพื้นอย่างสำนึกผิด พร้อมกันนั้นรุ่นพี่ตรงหน้าก็เข้ามาลูบหัวแล้วดึงเด็กตรงหน้าเข้าไปกอดอย่างเสียไม่ได้




พี่สิต้องขอโทษ.. เตนล์ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย” 







ลูคัสซุกใบหน้าเข้ากับกลุ่มผมอีกคน รั้งเอวเข้ามากอดเพื่ออยากให้อีกคนที่ได้รับรู้ว่าเขาเสียใจกับเรื่องนี้มากแค่ไหน สาบานได้เลยว่าเขารู้สึกผิดกับสิ่งที่ได้ทำไปครั้งนี้มากๆ ลูคัสไม่รู้ว่าอีกคนจะมาเจอเขาในสภาพแบบนี้ มือหนาปลอบประโลมโดยการลูบหัวอีกคนแล้วซุกใบหน้าน้องเข้ากับหน้าอกตัวเอง ใจเขาตอนนี้มันเต้นระรัวไม่ต่างจากอีกคนเลย




เตนล์ไม่เป็นอะไรเลย แต่...” 



เสียงอู้อี้ในอ้อมกอดดังขึ้น เขาดึงสติตัวเองกลับเข้ามาอีกครั้ง มองดูใบหน้าเล็กที่ตอนนี้ยังคงสับสนอยู่





แต่อะไร?



ยูตะทิ้งผม...ประโยคถัดมาทำให้เขาโล่งใจ 




เรื่องนี้ให้โทษพี่กับเฉียนคุนได้มั้ยครับ” 





เขาหมายถึงพี่ชายตนเองที่เป็นอาจารย์น่ะนะ ถ้าเขากับพี่ชายไม่วางแผนบ้าๆ นี้ขึ้นมาเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น มันผิดจากที่คิดไว้เยอะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอัลฟ่าตัวนั้นจะโผล่มา





เฉียนคุนดูไม่มีสมาธิตั้งแต่เมื่อคืน ร่างสูง ผิวขาวผ่องมีสีหน้ากังวล มือที่กำเข้าหากันพร้อมกับใช้เล็บจิกบนฝ่ามือของตัวเอง มันขึ้นสีแดงจนลูคัสเป็นห่วงว่าอีกคนจะเครียดจนเก็บอาการไม่อยู่ สีหน้าที่ดูเฉยเมยแต่ดวงตาแข็งกร้าวยิ่งทำให้หมาป่าคนน้องกลัวเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ เขาหวังอย่างยิ่งว่าเฉียนคุนคงไม่ใจร้ายกับเตนล์ไปมากกว่านี้


 โอเมก้าคนนั้นยังเด็กก็จริงแต่ก็เป็นเด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยด้วยซ้ำ ในหัวของลูคัสตอนนี้กำลังนึกถึงความถูกต้องและสิ่งที่ควรทำ เขาตอนนี้เหมือนกับรถไฟที่กำลังแล่นไปตามรางที่มีหน้าผาสูงชันอยู่ข้างหน้า ทางเลือกที่มีให้คืออุโมงค์ที่มีรถไฟอีกขบวนกำลังแล่นเข้ามา ในชีวิตเขาไม่ได้มีทางเลือกมากนัก มนุษย์หมาป่าตอนนี้ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์ก็มีไม่มากนัก อยู่รวมกันเป็นฝูงก็จริงแต่เขายังไม่เจอใครเลยด้วยซ้ำ เตนล์คือคนเดียวที่จะช่วยพวกเขาได้ในตอนนี้






ลูคัสกับเฉียนคุนยังคุยกันอะไรมากตอนนี้ไม่ได้ แม้กิจกรรมจะจบไปแล้วแต่ยังมีเรื่องในโรงเรียนให้สะสางก่อนกลับบ้าน เขาต้องช่วยอาจารย์เก็บของและส่งรุ่นน้องให้หมดทุกคนเมื่อถึงโรงเรียน หมายถึงระหว่างผู้ปกครองมารับน่ะนะ






ให้พี่ไปส่งนะวันนี้



ลูคัสเอ่ยออกมาหลังเดินลงมาจากรถบัสของโรงเรียนแล้วช่วยเด็กๆ ขนกระเป๋า เขาส่งยิ้มให้รุ่นน้องเมื่อกระเป๋าทุกใบถูกส่งให้เจ้าของหมดทั้งคันแล้ว ทั้งที่รู้คำตอบที่จะได้กลับมาแต่เขาก็เลือกที่จะส่งคำถามนั้นออกไป ไม่รู้สิ รถหรูสีดำคันนั้นจอดนิ่งตั้งแต่ก่อนรถบัสของโรงเรียนจะมาถึงแล้ว ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นคนจากบ้านของเด็กโอเมก้าตรงหน้านี้ แม้จะเป็นคนที่เขาคาดไว้ว่าเป็นใครแต่ก็อดที่จะเข้าใกล้เด็กตรงหน้าไม่ได้ ในเมื่อเขาก็อยากจะประกาศศักดาให้อัลฟ่าตัวนั้นได้รู้ว่าเช่นกันว่าตัวเขาเองก็ไม่ยอมแพ้ที่จะชิงโอเมก้าอย่างเตนล์มาเป็นคู่ของตัวเองเช่นกัน








คือว่า..





ไม่จำเป็น!” 



กระเป๋าเป้จากมือเล็กถูกกระชากจนร่างบางต้องหันไปตามแรง เขาเซเกือบล้ม รับรู้ได้ถึงแรงอันมหาศาล เท้าสองเข้าที่สวมผ้าใบสีอ่อนตอนนี้มันกำลังพันกันจนเขาทรงตัวไม่อยู่ ดวงตากลมสวยหลับลงเพราะคิดว่าอย่างไรก็ดีตัวเองต้องล้มแน่ๆ และอาจจะเจ็บตัวกลับบ้านแน่นอน แต่อัลฟ่าอย่างแจฮยอนมีหรือจะปล่อยให้คู่ของตัวเองหน้าคะมำ เขาโผล่มากระชากตัวเตนล์ออกห่างลูคัส คว้าไหล่เล็กไว้ได้ทันแถมรั้งมากอดไว้ข้างตัวได้ทันท่วงที แต่ทว่าร่างบางนั้นต้องตกใจกว่าเดิมเมื่อเขาเงยมองไปยังตัวต้นเหตุ




พี่แจฮยอน!” ทันใดนั้นเสียงโอเมก้าเด็กบางคนกำลังร้องไห้ด้วยความกลัว บ้างก็กรีดร้องจนอัลฟ่าหนุ่มแสบแก้วหู นี่สินะสมกับเป็นพวกโอเมก้าอมนุษย์ที่เป็นชนชั้นต่ำสุดในจักวาลโอเมก้า ทุกคนดูแตกตื่นเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานของอัลฟ่าที่แผ่ขยายรอบตัว ขนาดเบต้าบางคนยังต้องเดินหนี เพื่อนๆ ของเตนล์ยืนกันแข็งทื่ออย่างกับโดนสาปเป็นหิน แม้แต่ยูตะยังยอมปล่อยให้ลูกฟุตบอลที่กอดมาตลอดบนรถร่วงลงเด้งกับพื้นแต่ไม่คิดจะเก็บมันขึ้นมาในตอนนี้





แต่เรื่องที่น่ากังวลตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเพื่อนๆ ของเขา แต่หากเป็นชายร่างสูงสองคนที่กำลังยืนประจันหน้ากัน ไม่มีท่าเลยว่าอีกฝ่ายจะยอมละหน้าออกก่อน ดวงตาทั้งสองฝ่ายสบกันอย่างแข็งกร้าว มันดูอึมครึม เหมือนอยู่ๆ เมฆดำจำนวนมาก มากองเหนือหัวของเขา มันชวนอึดอัดเหมือนตอนเมารถหรืออะไรทำนองที่ว่าเล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกที่มันไม่สนุกซักนิด อยากจะอ้วกขึ้นมาเฉยๆ เตนล์ยืนสั่นจนแจฮยอนสัมผัสได้ ร่างบางข้างตัวกังวลอย่างเห็นได้ชัด ปากเล็กที่โดนขบจากฟันของตัวเองมันแดงอย่างเห็นได้ชัด 



จากที่โมโหจนแทบจะพังรถทั้งคนได้ตอนนี้ความรู้สึกนั้นค่อยมอดลงเหมือนกองไฟที่ถูกพรมด้วยไอน้ำ เขาคิดว่ากลับไปถึงบ้านคงได้คุยกันยาวเมื่ออีกคนสงบขึ้น ตอนนี้กลัวว่าโอเมก้าที่เขาบอกว่าเป็นคู่ของตัวเองแม้จะยังไม่ได้กัดคอสร้างพันธะจะร้องไห้ กลัวว่าอีกคนจะเกลียดเขา กลัวสิ่งที่อีกฝ่ายจะมองว่าเขามันใจร้ายไม่เปลี่ยน และนั่นมันแย่สำหรับเขามาก เขาถามตัวเองเป็นร้อยรอบในใจว่าเปลี่ยนไปเพราะคนข้างๆ นี่หรือเปล่า 








ดูเตนล์ตอนนี้สิ สั่นอย่างกับลูกนกที่เปียกน้ำ..









ลูคัสยิ้มเยาะให้เขาจังหวะที่เตนล์ปาดน้ำตา หมาป่าหนุ่มกำลังสมเพสกับสิ่งที่แจฮยอนเป็นอยู่ อย่างไรก็ตามมันจะเป็นเรื่องปกติด้วยซ้ำที่อัลฟ่าจะหวงคู่ตามสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ แต่ไม่ใช่สำหรับกรณีคู่ที่ตัวเองอยากผูกพันธะด้วยนั้นกลับเป็นคู่โชคชะตาของศัตรู















แหะ...มาเกลาคำกับแก้คำผิด ถ้าเจอคำผิดก็ทักท้วงมาได้นะคะ เบลอแล้วค่ะตอนนี้

แท็กทวิต  #คนแพ้แจเตนล์
ตอนหน้ามีซับเลือด  เกียมทิชชู่
ข่อมค่า <3







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

548 ความคิดเห็น

  1. #537 faharys (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 19:40
    อยากเก็บเธอไว้ทั้ง2คน
    #537
    0
  2. #527 Artemis.T (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 08:47
    เลือกไม่ได้เลย เอาไงดี ;-;
    #527
    0
  3. #513 เกรดสี่ที่หายไป_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 05:32
    อุแงงงงง ไรต์กลับมานะคะ อย่าทิ้งกันเลยนะ เรารอคัสเตนนะคะ แอบเห็นว่าเหลือไม่กี่ตอยแล้ว ใจไม่ดีเลยㅜㅡㅠ คัสสู้เขา แม่อยู่ทีมหนู!!!
    #513
    0
  4. #488 indyR. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:09
    ง่ะ แจฮยอนอ่าาาาา
    #488
    0
  5. #457 pangpoubd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 23:45
    แจยอนสู้ๆๆๆๆหวงคนน้องแบบมากๆๆ แง้ เขินตาม ที่การกระทำคนพี่แสดงออกมา
    ปล.คำผิดมีตรง คำว่า สมเพช นะคะ
    #457
    0
  6. #453 oohluhan520 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:09
    นายแจน่าสงสารเฉยเลยแงงงงง
    #453
    0
  7. #412 p.Ty (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:24
    โอ้โหหห ขนาดนี้เลยนะ งานยากเลยนะคุณแจฮยอน
    #412
    0
  8. #400 // Mr.SiMBA // (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:27
    รอดูเลยครับ สนุกแน่ๆ
    #400
    0
  9. #347 lills (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:16
    พี่แจฮยอนนนใจเย็นนหน่อยย
    #347
    0
  10. #327 nana2712 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:12
    อยากเก็บเทอไว้ทั้งสองคนนน มันหนักมันตื้ออ
    #327
    0
  11. #326 ai47223553 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:24
    ไม่รู้จะอยู่ทีมใครเลยยยย
    #326
    0
  12. #325 [popolin][one] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26
    ฮื่อออ พี่แจฮยอน ใจดีกับน้องหน่อย น้องยังกลัวๆๆอยู่นะ แต่พี่แจก็เริ่มอ่อนให้น้องเยอะแล้ว ดีใจๆๆ
    #325
    0
  13. #324 siren_01 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:49
    รอๆๆไนะคะ
    #324
    0
  14. #323 1996girl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:00
    ถ้าเป็น3Pก็มันดีที่สุดเลยเว้ยแก... ทางเราได้ตายเเน่ๆ 55555555 พี่เเจฮยอนก็ดี พี่ลูคัสก็ดี
    #323
    0
  15. #322 -KAZ- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:08
    นี่คิดว่าคุนกดดันลูคัสให้รีบมีคู่ เพราะหมาป่าโดนฆ่าล้างบางไปเยอะ 3P มะไรท์ กร๊าวใจมาก ทั้ง 2 คน
    #322
    0
  16. #321 xtjayx (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:52

    กลัวคุนอะ แกจะทำอะไรเตนนนล์

    #321
    0
  17. #320 TNTnew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48

    รอๆๆๆๆๆ สนุกอยากอ่านตอนต่อไปแล้ว

    #320
    0
  18. #319 KanunChonlatorn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:16

    ยังไงแจฮยอนก็ต้องได้คู่กับเตนล์ สำหรับเรา เราว่าลูคัสไม่จริงใจกับเตนล์อ่ะ ขอบคุณไรท์ที่มาอัปนะคะ รอตั้งนาน นึกว่าจะทิ้งกันซะแล้ว
    #319
    0
  19. #318 MickeyBeen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12
    น้องงงงงงงงง
    #318
    0
  20. #317 Km_theaparak62442 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:12
    3P ก็ได้นะคะ ;-;
    #317
    0
  21. #315 kkkaxm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    ฮึ่ยยย รอนะคะ ,____,
    #315
    0
  22. #314 summertimemagic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:49
    โอ้ยยยยยยย คิดถึงมากๆๆ คนพี่เริ่มหวงคนน้องแล้วว สงครามกำลังจะเกิดชัดๆ
    #314
    0
  23. #312 แมวดำ_รอวันตาย_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:17
    นี่เชียร์พี่มันอ่ะ การแสดงออกของพี่มันบอกว่าห่วงและโคตรหวงน้องแน่นอน ถึงพี่มันไม่ได้แสดงออกด้วยท่าทีที่อ่อนโยน แต่พี่มันจริงใจไม่หลอกน้อง
    #312
    0
  24. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:06
    โอ้ยยยทำไงดี!!!!! ลูเตนล์ก็ดี แจเตนล์ก็ชิปมานาน ฮรื่ออออร้องไห้แล้วไรท์ เขียนได้ดีเข้าใจง่าย บรรยายสวย ใดๆรวนแต่เพอร์เฟคคคคึคึคึ
    #311
    0
  25. #310 Park BBam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:04

    ชื้นใจจัง อิพี่หวงน้อง,////7///
    หวงก็บอกไม่ต้องปากหนักก
    #310
    0