{Omegaverse} NCT คนแพ้ #JaeTen #LuTen ฟิค Lost together

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 : มอดไหม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    15 ก.พ. 62





ตอนที่






มอดไหม้
















ใบไม้แห้งที่ร่วงโรยตามพื้นถูกเหยียบย่ำดังแข่งกันจากฝ่าเท้าของเด็กนักเรียนกลุ่มใหญ่ ข้าวของและกระเป๋าเป้ส่วนใหญ่ถูกกองรวมกันอย่างไม่เป็นที่เป็นทาง ในเวลาบ่ายคล้อยของวันเป็นแสงแดดส่องข้ามผ่าเมฆไม้ที่คอยเป็นร่มเงาของเด็กนักเรียนในยามนี้ กิจกรรมกางเตนท์กำลังเริ่มขึ้น จริงๆ ไม่ควรเรียกว่ากิจกรรมด้วยซ้ำแต่มันคือสิ่งที่ต้องทำ แน่ล่ะเขาต้องใช้มันเป็นที่หลับนอนในคืนนี้






นักเรียนถูกแบ่งให้ร่วมกิจกรรมกันเป็นกลุ่ม แน่นอนว่าเตนล์เป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันกับเพื่อนๆ มันเป็นแบบนี้ตลอด... เขาถูกแบ่งไปอยู่กับกลุ่มหมีป่า ส่วนยูตะกับแทยงอยู่กลุ่มเดียวกันคือกลุ่มเสือดาว สุดท้ายแน่นอนว่าโดยองกับวินวินอยู่กลุ่มนกเงือก เขาไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไรหรอกแค่มันไม่ค่อยชินเท่านั้นเวลาอยู่กับเพื่อนต่างกลุ่ม ไม่นานเตนท์สำหรับพักแรมคืนนี้ก็อยู่กางเรียบร้อย เด็กชายใช้ก้อนหินพอดีมือตอกหมุดที่คอยดึงตัวเตนท์ไว้สองสามครั้งเมื่อมั่นใจว่ามันจะไม่พังแล้ว เขาจึงละมือแล้วนั่งจุ้มปุ้กอยู่กับพื้น อันที่จริงเพื่อนๆ ของเขาเคยขอเตนท์พักแรมที่มันไม่ต้องเปลืองแรงขนาดนี้มาแล้ว แต่อาจารย์ซีวอนบอกว่าพวกเขาควรเรียนรู้การกางเตนท์ที่มันต้องใช้ความสามัคคีกันบ้างเพื่อกระชับความสัมพันธ์ของกลุ่ม 



มันก็สนุกมากกว่าที่คิดเขาเห็นว่ายูตะมีความสุขมากกว่าใครเพื่อนหมอนั่นคอยเป็นคนเดินตอกหมุดแทบจะทุกเตนท์ที่ถูกกางขึ้น ยูตะมีส่วนร่วมอยู่ด้วย แทยงมองตามด้วยความเบื่อหน่าย เพื่อนตัวดีของเขากำลังหยิบไบไม้แห้งจากพื้นปาใส่ยูตะตามหลังด้วยมันโรยลงมาช้าๆ ตามแรงของลมที่พัดมาเอื่อยๆ  แม้ปาแล้วจะไม่โดนแต่มันก็ทำให้คนอื่นมองแล้วขำตามไปด้วย   







เศษใบไม้มันเข้าปากฉันแล้วนะแทยงเสียงยูตะโวยวายขึ้นเมื่อโดนเพื่อนสนิทแกล้ง เตนล์ไม่ได้สนใจนักเขาลากกระเป๋าใบโตเข้าไปในที่พักเพื่อจัดแจงใจเรียบร้อย หลังจากนี้ไม่มีมื้อค่ำให้ทานแล้วแต่อาจารย์ซีวอนบอกว่าให้พวกเราจัดปาร์ตี้เล็กๆ ได้ แต่ไม่ควรเสียงดังเกินไปเพราะที่นี่คือป่าทั้งหมด อาจดูอันตรายแต่มีเจ้าหน้าที่คอยตรวจตราให้ก็ดูจะหายห่วงไปได้ 




กินใบไม้ไปเลยยูตะ นายมันคนติดดินไม่ใช่รึไงเสียงเพื่อนอีกคนที่เหมือนกำลังวิ่งหนีเพราะยูตะน่าจะเอาคืน 



เลิกเล่นได้แล้ว ฉันจะไปอาบน้ำ ถ้ามืดกว่านี้อย่ามาชวนฉันล่ะเป็นโดยองที่ตัดบทสนทนาทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี เตนล์หยิบข้าวของเครื่องใช้มาบางส่วนเขาก็อยากไปอาบน้ำเหมือนกัน อากาศเย็นลงเรื่อยๆ แต่ทว่าเขาไม่ไหวจริงๆ เหนียวตัวไปหมด ร่างเล็กวิ่งไปหาเพื่อนสนิท ใช่ เขาจะไปกับโดยองด้วย



ไปกันเถอะโดยอง เดี๋ยวค่ำกว่านี้จะหนาวเอาเตนล์เอ่ยขึ้น เขาขำแทยงที่รีบวิ่งตามจนแปรงสีฟันในมือร่วงแล้วก็ต้องวิ่งกลับไปเก็บอีกรอบ น่ารักแบบนี้ไง โดยองถึงได้ชอบแกล้งอยู่เรื่อย



การแคมป์ปิ้งครั้งนี้แม้จะอยู่ท่ามกลางป่าสนแต่ก็ยังมีห้องน้ำให้ใช้ทำธุระ ออกจะไกลซักหน่อยเด็กๆ ที่มาส่วนมากจึงจับกลุ่มกันไป ดวงตะวันเคลื่อนตัวลงต่ำจนท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มเข้ม  มันสวยมากๆ ตอนเห็นยอดสนแทรกเป็นเงาผ่านม่านฟ้า ลมที่พัดเข้ามากระทบใบหน้าในช่วงฤดูใบไม้ร่วงชวนให้เขารู้สึกดีชะมัด อีกไม่นานก็เป็นกิจกรรมวันฮาโลวีนของโรงเรียนแล้ว และชั้นปีของเขาน่ะอนุญาตให้เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ได้  มันน่าตื่นเต้นชะมัด เตนล์ไม่เคยไปงานปาร์ตี้ที่ไหนเลย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกและเขาจะไม่พลาดงานเลี้ยงที่น่าสนุกครั้งนี้แน่




ขอร้องล่ะ ให้ฉันเข้าไปกับนายเถอะนะ เตนล์ก็ได้...” 




พวกเรามาถึงห้องน้ำกันได้ซักพักแล้วแต่ก็ยังไม่ได้เข้าห้องน้ำซักทีเพราะเพื่อนตัวดีมัวแต่โอ้เอ้ อ้อนวอนขอโดยองเข้าไปในห้องน้ำด้วย และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น แทยงน่ะ ขี้กลัวจะตายไป... ยิ่งที่นี่เงียบซะจนวังเวงด้วยล่ะก็ ต่อให้ห้องน้ำติดกันแค่ไหนเสียงโวยวายของแทยงก็ดังอยู่ดี 



ไม่มีทาง นี่ไม่ใช่เสียงของโดยอง แต่เป็นเตนล์เอง ไม่ใช่ว่าเขารำคาญเพื่อนตัวดีที่ขี้โวยวายนะ แต่เพราะว่าสุดท้ายออกมาโดยองมักจะถามเซ้าซี้เรื่องของแทยงอยู่นั่นแหละ ตัดรำคาญไปเลยดีกว่า 




เตนล์เลือกเดินไปไปเข้าห้องน้ำอีกฟากที่มีคนออกมาพอดีปล่อยให้เพื่อนสองคนตกลงกันเอง น้ำจากฝักบัวอุ่นได้ที่เขาชำระร่างที่เหนอะหนะตอนกางเตนท์นอนไปเมื่อตอนบ่ายเหงื่อกาฬที่เคยสกปรกแทนที่ด้วยน้ำอุ่นๆ หยิบอุปกรณ์อาบน้ำเตรียมจะฟอกตัวแต่สุดท้ายขวดสบู่เหลวที่หยิบออกมาดันหลุดมือกลิ้งออกไปข้างนอกห้องที่เขาอาบน้ำอยู่
ให้ตายเหอะ เด็กชายสบถในใจ เขาไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างนอกรึเปล่าแต่ดูเงียบผิดปกติขนาดนี้เลยตัดสินใจแง้มบานประตูไปหยิบเองจะดีกว่า สายลมที่พัดกระทบร่างทำเอาหนาวสั่นไปทั้งตัวแม้จะชุดคลุมมาคอยปกปิดแต่อากาศค่อนข้างเย็นเลยล่ะ



อยู่ไหนล่ะเนี่ย” 



หานี่อยู่หรอ” 


ท่อนแขนที่ปรากฏเส้นเลือดชัดเจนยื่นขวดสบู่เหลวมาให้ตรงหน้า น้ำเสียงทุ้มต่ำเขาจำมันได้ดี ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร เตนล์เงยมองเจ้าของมือหน้านั้นก่อนจะหยิบมันมาแล้วรีบปิดประตู แม้จะลืมกล่าวขอบคุณก็ตาม โอเมก้าตัวเล็กเชื่องช้ากว่าหมาป่าตรงหน้านัก ความเร็วที่แตกต่างทำให้ลูคัสสามารถเอาแขนอีกข้างค้ำประตูห้องนำไว้ได้ คนตัวสูงยิ้มให้รุ่นน้องที่หน้าแดงจนลามไปถึงคอ ไม่แน่ใจว่าอาการสั่นที่เห็นเกิดจากเด็กตรงหน้าเขินอายหรือว่าหนาวกันแน่ 




พี่ลูคัสออกไปก่อนครับมือเล็กดันลำตัวรุ่นพี่ให้ออกห่าง เขาปิดประตูไม่ได้น่ะสิ กลัวคนอื่นจะมาเห็นอีกด้วยแม้ว่าตอนนี้จะไม่มีใครเลยก็ตาม




อะแฮ่ม..!” 




ทั้งสองหันไปตามอีกเสียงที่ดังขัดจังหวะขึ้นระหว่างบทสนทนาที่ดูล่อแหลมนักกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้ 



คือว่านะ ฉันลืมหยิบยาสีฟันมาน่ะโดยองเอ่ยขึ้น เขาไม่นึกไม่ฝันด้วยซ้ำว่าจะมาเจอรุ่นพี่ตรงนี้ ไม่ชอบใจนักที่ทำตัวรุ่มร่ามใส่เพื่อนของเขา มันก็ใช่อยู่หรอกที่ว่าเตนล์ก็รู้สึกดีกับลูคัส แต่เพื่อนของเขาน่ะเจออะไรไม่ดีมาเยอะการที่จะเป็นห่วงเพื่อนมันก็ไม่ได้ผิดนักไม่ใช่หรอ




เอาของฉันแบ่งไป..



นายไปอาบน้ำกับแทยงเถอะเตนล์ เดี๋ยวฉันหาห้องน้ำห้องอื่นดีกว่า” 



เขายังไม่ได้พูดจบด้วยซ้ำก็ถูกดึงตัวให้ออกห่างลูคัสแล้ว รุ่นพี่ตัวดียักไหล่เป็นเชิงรับรู้ เขาเข้าใจรุ่นน้องตรงหน้าดีและไม่ได้แค้นเคืองอะไรด้วย





ก..ก็ได้ 



ความคิดในครั้งแรกที่ปฏิเสธแทยงไปคงต้องกลับคำพูดแล้วสินะ เตนล์หน้าเจื่อนลงเล็กน้อย เขากลัวรุ่นพี่ลูคัสเสียหน้าน่ะสิ





โดยอง..ฉันเจอยาสีฟันแล้ว!!” 



เห้อ..เสียงแทยงตะโกนออกมาจากห้องน้ำอีกด้านถึงกลับทำให้เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมกลอกตามองบนอย่างเสียไม่ได้ เอาล่ะ เรื่องที่ลืมหยิบยาสีฟันมาให้ถือเป็นเรื่องล้อเล่นแล้วกัน














Lost  together
##########










สีส้มแดงจากเปลวไฟที่ก่อตัวอยู่ข้างหน้ากลุ่มเด็กชายสี่ถึงห้าคนกำลังลุกโชติช่วงแข่งกับความหนาวแห้งในฤดูกาลนี้ อาจารย์กำชับพวกเด็กๆ ว่าหลังปาร์ตี้รอบกองไฟต้องดับไฟให้มอดดับ ต้องดูดีๆ
ต้องดูให้ดียูตะล้อเลียนตามที่อาจารย์สั่ง เขาบ่นกับตัวเองว่ารู้แล้วๆ อาจารย์ก็ยังพูดเป็นร้อยรอบนั่นแหละ กองไฟขนาดกลางตอนนี้โดนล้อมไปด้วยมาชเมลโล่วสีอ่อนที่ถูกเสียบด้วยไม้ขนาดพอเหมาะเพื่อไม่ให้ไฟลนมือ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากการไหม้ของขนมชวนให้รู้สึกดีมากๆ พวกเขาทุกคนมีแก้วโกโก้ร้อนคนละใบ เตนล์เห็นยูตะเสียบขนมดังกล่าวจนไม่มีที่จะไว้จับด้วยซ้ำ





ทำไมใส่เยอะขนาดนั้นเล่าโดยองเอ็ดเมื่อยูตะเอาแต่เสียบเจ้าขนมนุ่มนิ่มเกือบสิบชิ้นโดยไม่สนว่าตัวเองจะมีที่สำหรับไว้จับย่างหรือเปล่า




ก็ฉันขี้เกียจจะใส่มันบ่อยๆ ไง เนี่ยครั้งเดียวเป็นอันรู้เรื่อง



อย่างนายเรียกตะกละ ไอทึ่ม


นายว่าใครแทยง!” ยูตะทำท่าจก้าวข้ามกองไฟมาตีเพื่อนตัวเล็ก แต่ก็นะ มันออกจะโอเวอร์ไปสักหน่อยแต่หมอนี่กล้าทำจริงๆ นะ




พอเลยๆๆ ยูตะ! เอามาให้ฉันนี่ 

วินวินเอ่ยขึ้นขัดอีกคนไว้ ดีหน่อยที่อยู่ข้างๆ กัน สามารถรั้งอีกคนให้นั่งลงได้ เพื่อนโอเมก้าอีกคนของเขาช่วยแบ่งเจ้าขนมนั่นจากยูตะใส่แก้วโกโก้ของตัวเอง มันค่อยๆ เหลวไปกับเครื่องดื่มที่อยู่ในแก้ว เขายกขึ้นจิบมันพร้อมกันกับเตนล์แล้วยิ้มให้กันอย่างร่าเริง 

อร่อยอ่ะเตนล์เอ่ยขึ้นก่อน ยูตะหน้ามุ่ยก่อนเขม่นหน้าใส่แทยงต่อ  แต่เพื่อนอีกคนกลับทำหน้าเหมือนไม่สนใจ 



กิจกรรมน่าจะมีสักสามวันเนอะ เสียดายพรุ่งนี้ตอนเย็นก็ต้องกลับแล้ว ฉันล่ะเบื่อชะมัด” 


คนที่สมองไวที่สุดในกลุ่มเอ่ยขึ้น ทุกคนในกลุ่มต่างทำตาโตใส่กันอย่างไม่ได้นัดหมาย ก็ไม่อยากจะเชื่อน่ะสิว่าเพื่อนตัวดีของเขาที่บ้าเรียนอย่างกับอะไรดี กลับบอกว่าน่าเบื่อเมื่อจะได้กลับไปโรงเรียน  คิดมาตลอดว่าโดยองน่าจะเกลียดพวกกิจกรรมแบบนี้จะตายไป



ฉันหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย ช่วยตบบ้องหูฉันซักทีสิ” 





ป้าบบบ!!




เตนล์ไม่ได้ตบเข้าที่บ้องหูจริงๆ หรอกนะ เขาแค่ตีไหล่ของยูตะแทน เพื่อนในกลุ่มต่างขำพร้อมกัน คิดเหมือนยูตะด้วยซ้ำ





ฉันนึกว่าจะมีคนตบเข้าที่บ้องหูของยูตะเข้าจริงๆ ซะอีก เสียดายชะมัดวินวินเอ่ยขึ้น พร้อมกลั้นขำเรื่องของโดยองด้วย



พวกนายนี่โอเว่อร์แอคติ้งกันจริงๆ ถึงฉันจะหัวดีที่สุดในห้อง ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ชอบกิจกรรมนอกห้องเรียนซะหน่อย”  



ให้ตายเถอะ พูดออกมาได้ว่าตัวเองฉลาดที่สุดในห้องเป็นเขาก็ไม่กล้าพูดหรอกแม้จะเป็นเรื่องจริงก็ตามถ้าตัวเองเก่งขนาดนั้นแต่สำหรับโดยองแล้ว เตนล์ก็เถียงไม่ออกหรอกนะ แทบจะเก่งที่สุดในสายชั้นเลยก็ว่าได้เลยล่ะ 




ออกมาแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ เตนล์จะได้ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างแทยงที่มุมปากมีร่องรอยจากการจิบโกโก้เอ่ยขึ้นบ้าง เขาดีใจแทนเพื่อนจริงๆนะ ไม่รู้ว่าเป็นความเคยชินหรืออะไร โดยองที่นั่งอยู่ข้างๆ ใช้มือข้างที่ว่างถือโอกาสเช็ดให้อย่างไม่รังเกียจ นี่สินะเป็นความใส่ใจแบบไม่รู้ตัว





ใช่เลยๆ เราน่าจะมีกิจกรรมแบบนี้บ่อยๆ เนี่ยสัปดาห์ถัดไปก็ฮาโลวีนส์แล้ว ฉันคิดยังไม่ออกเลยว่าจะแต่งเป็นอะไรดี” 


วินวินพูดพร้อมกระชับผ้าห่มที่หยิบติดมือออกมาห่มด้วยตอนหัวค่ำ อากาศวันนี้ค่อนไปทางหนาวด้วยซ้ำ บรรยากาศค่อนข้างเงียบกว่าปกติด้วย เพราะว่าอยู่ในป่าแบบนี้ล่ะมั้งเลยชวนให้รู้สึกวังเวงอยู่หน่อยๆ มีแต่เสียงครึกครื้นจากเด็กๆ ที่มาแคมป์ปิ้งกันนี่แหละที่ทำให้ที่นี่ไม่เงียบเกินไป แต่ถ้าเดินไปไกลจากนี่อีกหน่อยล่ะก้ไม่ต้องพูดถึงความน่ากลัวหรอก มันมากกว่านั้นอีก







ฉันคิดไว้แล้วล่ะ แทยงบอกดูจะตื่นเต้นที่สุด แต่ยูตะน่ะหรอ หมอนี่นะปีที่แล้วแต่งชุดนักฟุตบอลไปงานเฉยเลย ก็รู้ๆ กันอยู่อ่ะนะ



นายจะแต่งเป็นอะไรโดยองหันไปถาม ทุกคนก็เฝ้ารอคำตอบเหมือนกัน



ฉันจะแต่งคู่กับโดยองล่ะแก้วโกโก้ที่ทุกคนถือไว้ถูกยกขึ้นมาดื่มพร้อมกัน เขาไม่น่าคาดหวังคำตอบที่จะได้ไว้เลย









เวลาล่วงเลยใกล้จะถึงเวลาเคอร์ฟิวแล้ว เสียงที่แสดงถึงความสนุกสนานยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง อาจารย์บอกพวกเขาไว้ว่าเวลาตีสองคือจะไม่เห็นใครนั่งหรือหัวเราะคิกคักแม้แต่ในเต้นท์นอนก็ตาม เพื่อนๆ ก่อนหน้านี้ทยอยไปห้องน้ำแล้ว เหลือแค่เขากับยูตะที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยปวดเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เริ่มออกอาการว่าอยากเข้าห้องน้ำ
มันไม่ลำบากสำหรับยูตะที่เป็นเบต้าปล่อยของไว้ตรงไหนก็ได้ในส่วนของป่าแห่งนี้ แต่ว่าโอเมก้าอย่างเตนล์มันเป็นเรื่องที่น่าห่วงเพราะฟีโรโมนบางส่วนจะถูกปล่อยออกมากับของเหลวในร่างกาย มันดีซะกว่าถ้าเขาจะไปห้องน้ำน่ะนะ






ฉันเริ่มปวดฉี่แล้วเราไปห้องน้ำกันตอนนี้ดีกว่ายูตะ ยังมีเพื่อนห้องอื่นทยอยไปบ้างอ่ะ” 



รีบไปรีบกลับนะ  ยูตะนายอย่าทิ้งเตนล์ไว้คนเดียวนะอย่างที่เตนล์บอกถ้าช้ากว่านี้พวกเขาต้องไปกันสองคนก็ไม่ไหวหรอกนะ ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าห่มให้เพื่อนตัวดี ยูตะเห็นแบบนี้เขาก็เป็นห่วงเพื่อนนะ ก็พวกโอเมก้าน่ะอ่อนแอกว่าพวกเบต้าอย่างเขานี่นา แต่แทยงนี่ควรโดนซักเปรี้ยง หมอนี่ทำกับว่าเขาไม่รักเพื่อนงั้นแหละ 



เงียบไปเหอะน่า ยูตะเอ่ยก่อนจะเดินนำเตนล์ไปก่อน



นายไม่คิดว่ามันเงียบแปลกๆ หรอเตนล์ยูตะเอ่ยขึ้นเมื่อพวกเขาเดินมาได้ซักพักแล้วรู้สึกว่าป่ามันเงียบจนรู้สึกได้ ไม่รู้สัญชาติญาณเบต้าทึ่มๆ อย่างเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่อย่างน้อยตอนกลางคืนก็ควรมีเสียงสัตว์ป่าที่ร้องบ้างสิ ในที่นี้เหมายถึงนกหรือค้างคาวอะไรเทือกนั้นอ่ะนะ




นายจะพูดให้มันได้อะไรขึ้นมา รีบไปกันเถอะ ดูคนอื่นจะกลับกันหมดแล้ว



เออๆ นายไปเข้าก่อนไป เดี๋ยวฉันไปยืนฉี่ข้างต้นไม้ จะได้เร็วๆ 



เตนล์เห็นเพื่อนตัวเองเดินเข้าไปในบริเวณป่าที่พอปกปิดส่วนต่างๆ ได้ตัวเขาเองก็เลยวิ่งไปในห้องน้ำบ้าง ด้านยูตะก็รีบทำธุระของตัวเองบ้าง เขาเดินออกมาจากห้องน้ำประมานห้าสิบเมตรได้ เขารู้สึกไม่ดีจริงๆ นะเนี่ย







บ..บรู๊ว...บรู๊ววววว์!! บรูววววววว์ !!







เขาเบิกตาโตเมื่อได้ยินเสียงที่คาดไม่ถึงนี้ เขาเคยได้ยินเสียงหมาหอนก็จริงแต่มันไม่ใช่สถานที่นี้ ในเวลานี้ด้วย จากที่ว่าจะทำธุระของตัวเองให้เสร็จต้องหยุดชะงัก เขาต้องไปดูเพื่อนก่อนตัวเขาเองน่ะจะฉี่ที่ไหนก็ได้ เสียงเมื่อกี้นี้ทำเอาซะเขาขนลุกขนชันไปหมด เพื่อนตัวดีเขาอยู่ไหนล่ะเนี่ย ยูตะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาเพื่อตัวเล็กที่ทำธุระอยู่ในห้องน้ำ






เตนล์เตนล์!” เขาตะโกนเรียกพร้อมกับวิ่งไปด้วย จริงๆ เขาก็กลัวอ่ะนะ แต่เป็นห่วงเพื่อนมากกว่า




มองหาใครอยู่ยูตะ เสียงเรียกจากข้างหลังทำให้เขาหันไปมองต้นเสียงนั้น ผู้ชายผิวขาวผ่องใบหน้าที่หล่อได้รูปเอ่ยถามขึ้น อาจารย์เฉียนคุนมาได้เวลาพอดีเลยเขาโคตรอยากจะขอบคุณพระเจ้าที่ส่งอาจารย์มาในเวลานี้ซะเหลือเกิน




เตนล์ครับอาจารย์ เห็นเขาออกจากห้องน้ำหรือยังครับ



อ๋อคงยังน่ะ แต่อาจารย์ซีวอนเดินตรวจนักเรียนแล้ว รีบกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวเตนล์ครูพากลับเอง



แต่ว่า...เขาชะเง้อหาเพื่อนตัวดี นี่หมกขี้หรืออะไรได้แต่คิดในใจ



นายโดนหมายหัวอยู่ด้วยไม่ใช่หรอเฉียนคุนดูจะเข้าใจเรื่องนี้ดี



ให้ตายเถอะ ทำไมต้องเป็นผมตลอดด้วยอ่ะอาจารย์ซีวอนเนี่ย งั้นผมฝากเตนล์กลับกับอาจารย์ด้วยนะครับ” 



ได้อยู่แล้ว นู่นรีบวิ่งไปเพื่อนอีกกลุ่มไปกันแล้ว” 




นักเรียนของเขาวิ่งไปกับเพื่อนอีกกลุ่มแล้ว ตอนนี้คือเวลาที่เหมาะสมที่จะจัดการอะไรๆ ได้ง่ายขึ้น เขาเช็ดเหงื่อที่ผุดออกมาตามกรอบหน้า ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะวิ่งแข่งกับเวลาเนี่ย ร่างสูงเดินกลับไปอีกด้านเมื่อตรวจสอบดูแล้วว่าไม่มีนักเรียนคนไหนอยู่นอกจากเตนล์ที่เขาเฝ้ามองตั้งแต่เด็กคนนั้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ







ยูตะ.... ยูตะ!” 






ตะโกนร้องเรียกเพื่อนที่มาด้วยกัน เขาไม่เคยรู้สึกอยากร้องไห้มากขนาดนี้ หรือว่าเขาโดนหมอนี่ทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกล่ะเนี่ย กลับไปเจอนะ เขาจะอัดให้น่วมเลยเขาแค่คิดไว้น่ะแต่ความในอีกแง่หนึ่งเขาก็กลัวว่าเพื่อนตัวดีจะเกิดอันตราย เขารู้ว่ายังไงยูตะก็ไม่มีทางทิ้งเขาหรอก 


เขารู้ดี.... ถึงหมอนั่นจะชอบแกล้งบ้างแต่เขารู้จักเพื่อนเขามากกว่าใคร ร่างบางเดินไปยังอีกทางที่เคยเห็นว่ายูตะเดินมา มือเล็กยกขึ้นปาดน้ำตาที่ร่วงไหล เขาทั้งกลัว ทั้งเป็นห่วงเพื่อน 







ยูตะ...นายอยู่ไหน ฮึ่ก...ยู..ยูตะ!” เดินไปยังอีกด้านของห้องน้ำที่เป็นป่าก็ไม่มีวี่แววของยูตะเลย เขาจะไม่เป็นห่วงขนาดนี้ถ้าเกิดว่าเสียงที่ได้ยินก่อนหน้านี้เป็นเสียงที่เขาเคยได้ยินตอนกลับบ้านในครั้งนั้น นานเท่าไหร่ไม่รู้ร่างบางของโอเมก้าอย่างเตนล์เดินตามหาเพื่อน เขาตะโกนแทบจะสุดเสียงแต่มันกลับปนกับเสียงสะอื้นที่ตัวเองกำลังร้องไห้ 









ยู....ตะ ยูตะ! อยู่นี่หรือเปล่า..” 







ปากเล็กขบเข้าที่ริมฝีปากล่างตัวเองเพื่อกลั้นเสียงร้องไม่ให้สะอื้นไปมากกว่านี้ แต่ฝีเท้าสองข้างต้องหยุดชะงักลงเมื่อสิ่งที่เขาไม่คาดคิดได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า เป็นสิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะได้เจอและยิ่งไปกว่านั้นเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเจอที่สุด แม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางความมืด แต่แสงสว่างจากดวงจันทร์บนฟ้าช่วยส่องสว่างให้เขาได้มองเห็นกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า




  หัวใจดวงน้อยเต้นแรงสั่นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็น ภาพตรงหน้าคือร่างสูงใหญ่ของหมาป่าที่เคยคิดว่าสูญพันธุ์ไปนานแล้ว มันไม่มีอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ใช่..เขาเคยคิดไว้แบบนั้น ขนที่ยาวประดับทั่วลำตัวถูกโบกพัดไปตามกระแสลมที่พัดผ่านในเวลานี้ ดวงตาสีเข้มจดจ้องมายังร่างบางที่ยืนอยู่อีกด้าน 





เตนล์สบเข้ากับตาดวงนั้น แทบกลั้นหายใจเมื่อแข้งขาสองข้างไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนไปตามที่ใจมุ่งหมาย  เขากำลังกลัวแม้สิ่งที่เห็นจะอยู่ห่างไปเกือบร้อยเมตรแต่โอเมก้าอย่างเขาก็มั่นใจว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าคือหมาป่าเป็นแน่ มีรูปร่างใหญ่กว่าหมาป่าทั่วไป มนุษย์หมาป่า งั้นหรอ.. 





ไม่นานนักเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากสิ่งมีชีวิตตรงหน้าก็ดังออกไปไกลเรื่อยๆ จนเงียบลงไปในที่สุด 



ไม่มีแม้แต่แรงจะขยับตัว โอเมก้าตัวเล็กแทบยืนไม่อยู่เขาทรุดลงกับพื้นคล้ายกับคนเป็นลมก่อนจะมีร่างของใครคนหนึ่งมาประคองไว้ได้ทัน ร่างทั้งร่างลอยวืดขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย อ้อมกอดและเสียงหัวใจที่คุ้นหู เขาโผกอดเข้ากับร่างของคนพี่ที่ไม่รู้โผล่มาได้ยังไง ยังเป็นผู้ชายคนนี้เสมอ..



ในตอนที่เขารู้สึกไม่ปลอดภัย ยังเป็นพี่แจฮยอนที่มาอยู่ตรงหน้า แขนเล็กคว้าเข้าที่ลำคออีกคนแล้วซุกร้องไห้เหมือนเด็กสามขวบ แจฮยอนคิดแบบนั้น ออกจะรำคาญเสียงร้องที่สะอื้นอยู่ข้างหูแต่เขาก็สบายใจที่อีกคนยังปลอดภัยดี








บอกแล้วไง ว่าอย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วง 









เสียงแข็งติดรำคาญของเขามันช่างตรงข้ามกับอ้อมกอดที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยเหลือเกิน น้ำตาที่หลั่งไหลออกมาก่อนหน้านี้แห้งเหือดออกไปเมื่อโดนเอ็ดเข้าให้ มือเล็กสองข้างยังคงคล้องที่ลำคอไว้อย่างแน่นหนา 






ขอโทษครับ...” 









สกรีมแท็ก  #คนแพ้แจเตนล์




















#Talk

แอแง๊ ขอบคุณที่รอมากๆ เลยค่ะ น้ำตาจะไหล T_T

ที่มีตรงไหนแบบงงๆ ก็คือขอภัยด้วย เพราะตัวเองก็ลืมบ้างไปบางส่วน ผลของการดองนาน ;-;

ขอบคุณที่จริงๆ นะคะ ที่ยังเข้ามาอ่านกันเรื่อยๆ หน่องผิดไปแร้ว 

จะพยายามทำออกมาให้ดีที่สุด เมนท์ให้หนูหน่อย ไม่ก็สกรีมแท็กในทวิตซือๆ ก็ได้ค่ะ

รอการตอบรับอยู่นะคะ เอนจอยรีดดิ้งจ้า

ปล. ยังไม่แก้คำผิด คำตกหล่นอะไรใดๆ ทักท้วงมาได้นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

548 ความคิดเห็น

  1. #541 ipomelo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 11:49
    แงงงง โผล่มาได้ไงเนี่นยยยย แจฮยอนนนนน
    #541
    0
  2. #536 faharys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 19:35
    เธอมาได้ทันเวลาพอดีเหมือนรู้ใจอ่ะ แจจจ
    #536
    0
  3. #526 Artemis.T (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 07:45
    มาได้จังหวะจริงด้วย อื้อหื้ออ
    #526
    0
  4. #512 เกรดสี่ที่หายไป_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 05:23
    ถัมจิงแจน พิถัมจิงงงงงงง โห่ไรต์ คัสเตนไม่ได้เหรอ แจนมันใจร้ายอะกับน้องไว้เยอะอะแงงงงงงงงงงงงง
    #512
    0
  5. #487 indyR. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:55
    แจฮยอนน่าาาาา มาไงเนี่ยย ไม่ใช่ว่าขับรถตามน้องมานะ
    #487
    0
  6. #461 Ann Sirikwun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:02
    คือ เชียลูเต็นไง เอาจริง 😅😅
    #461
    0
  7. #452 oohluhan520 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:56
    แจโว้ยยยยยยยทำดี!!!
    #452
    0
  8. #411 p.Ty (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:13
    ไม่รู้หรอกนะว่านายแจฮยอนโผล่มาได้ไง แต่ชั้นดีใจที่สุดที่คนมาช่วยลูกชั้นคือนายคนนั้น ฮรืออออออ
    #411
    0
  9. #399 // Mr.SiMBA // (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 08:34
    แจฮยอนมาไง แหมมมมม
    #399
    0
  10. #346 lills (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:03
    แงพี่แจฮยอนนนน
    #346
    0
  11. #316 KanunChonlatorn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:05
    ไม่เคยรู้สึกโล่งขนานนี้มาก่อน ดีใจที่แจฮยอนมา ร้ากที่สุดเลยลูกเขย
    #316
    0
  12. #313 hanatenten (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:22
    เย้ๆๆ ไรท์กลับมาแร้วว คิดถึงเรื่องนี้มากๆเลย
    #313
    0
  13. #308 1996girl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:24
    สู้ๆนะคะ เรารออยู่:)
    #308
    0
  14. #306 prangbaby96 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:17
    ฮืออออ หนูโล่งใจค่ะแม่ นึกว่าน้องจะโดนเขมือบซะแล้ว ㅠㅠ
    #306
    0
  15. #304 สวัสดี? (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48

    งื้ออมันดีย์มากเลยย​ แต่งให้จบนะไรต์​(ประโยคขอร้อง)​

    #304
    0
  16. #303 Apple (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:53

    รออยู่นะคะ เข้ามาลุ้นตลอดเรยว่าจะอัพรึยัง ดีใจมากๆเรยที่กลับมา^^ ชอบมากกก

    #303
    0
  17. #301 saisinesaii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:29
    งื้อออออ แจฮยอนตามมาดูแลน้องด้วยอ่ะ
    #301
    0
  18. #300 ασɱ♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:30
    คุณไรต์กลับมาแล้ววว คิดถึงคุณไรต์นะค้าา ชอบมากเลย คิดถึงเหลือเกิน แง้
    #300
    0
  19. #299 พัค ซอน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:41
    เพิ่งมาอ่านนน สนุกมากๆเลยค่ะ
    #299
    0
  20. #298 KK9397 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:38
    คิดถึงเรื่องนี้มากกก มาต่อบ่อยๆนะค้า ชอบมากก
    #298
    0
  21. #297 nutnattanicha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:06
    ดีใจที่กลับมานะคะ
    #297
    0
  22. #296 [popolin][one] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:47
    แขฮยอนมาหาน้องด้วยอ่ะ มายังไงเนี่ย
    #296
    0
  23. #295 Amb_btt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    อยากให้ไรท์อัพบ่อยๆ
    #295
    0
  24. #294 Satan girl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:01
    แจฮยอนวาร์ปมารึนี่ 5555
    #294
    0
  25. #293 all10on (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:28
    อัลฟ่ารู้แล้วว่ามีมนุษย์หมาป่าคอยที่จะอยู่ข้างๆเจ้าเตนล์ แล้วก็มนุษย์หมาป่ายังอยู่ แจฮยอนจะทำอะไรหรือเปล่านะ อุแงงงรอตอนต่อไปแบบใจจดใจจ่อแล้วจ้า
    #293
    0