ฟิค NCT แทยงไม่ชอบเด็ก #Dotae

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 ก.ค. 60





ตอนที่ 10






Doyoung  x  Taeyong
แทยงไม่ชอบเด็ก

 





เย็นวันนี้โดยองนัดเพื่อนๆ ของผมไว้ร้านเหล้าแห่งหนึ่งไม่ไกลจากหอมันนัก ขับรถแค่ไม่กี่นาทีก็ถึง ผมกับมันมาถึงได้แค่ครู่เดียวจากนั้นพวกเพื่อนๆ ก็มาสมทบกันตามลำดับ วันนี้มีแทอิลกับไอ้วินมาด้วยเพราะมันบอกอยากรู้จักเพื่อนในกลุ่มของผมเลยให้นัดกันมาด้วย ในร้านตอนนี้คนยังไม่ค่อยเยอะเพราะยังเย็นอยู่ด้วย แต่ถ้าค่ำกว่านี้รับรองได้ว่าคึกคักไม่เบา



โซนที่เราเลือกมานั่งค่อนข้างหลบมุมเพราะมีโซฟาตัวเดียวที่ค่อนข้างยาวนั่งได้ประมานสามสี่คนแล้วก็เบาะนวมอีกหนึ่งตัว ผมนั่งไม่ค่อยถนัดนักเพราะยังมีอาการเสียดอยู่ด้วย รู้สึกว่าช่วงล่างตัวเองระบมไปหมดแต่ผมไม่กล้าบอกมัน ยอมรับก็ได้ว่ากูอาย ยูตะเดินนำมากับไอ้มาร์คน้องรหัสผมแล้วก็ตามด้วยไอ้แทลและวิน ผมเห็นพวกมันถือหมอนเข้ามาข้างในร้านด้วย หรือว่าพวกมันกะว่าดื่มกันเสร็จเมาแล้วก็นอนที่นี่เลย จะเกินไปมั้ยวะ





"เอ้านี่ ของขวัญย้ายหอ พวกกูนึกไม่ออกว่าจะซื้อไรให้ดี ก็เลยพากันไปจัดการมาเมื่อกี้" ยูตะยื่นหมอนข้างโดยมีไอ้วินยื่นตุ๊กตาแมวให้อีกตัว ผมแอบเห็นว่าปลอกหมอนข้างมีลายแปลกๆ คุ้นตาแต่ก็ไม่ได้สนใจ



"โหพี่ไม่เห็นต้องลำบากเลย แต่ยังไงก็ขอบคุณนะครับ" โดยองโค้งขอบคุณแล้วก็รับของมาวางไว้ข้างๆ



"มึงให้อะไรน้องมันวะแทยง" เสียงไอ้วินแทรกขึ้นมา



"กูหรอ..ทำไมต้องให้วะ กูให้ที่พักพิงมันตั้งสามเดือนแล้วไม่พอหรอ" ผมพูดแบบปัดๆ ไป เห็นโดยองหันมายิ้มให้ผม



"พี่เขาให้ผมหลายอย่างแล้วครับ พวกพี่ๆ นั่งก่อนสิ ผมสั่งเหล้ามารอแล้วเนี่ย" พูดจบก็โอบเอวผมให้รั้งไปใกล้ๆมัน โอ้โหหหห เพื่อนกูนี่ตาโตอย่างกับไข่ห่านตอนโดยองรั้งเอวผมเข้าไป


"แหมๆ ไอ้คนพี่นี่ปฏิเสธจังเลย แต่เท่าที่เห็นไอ้คนน้องบอกเนี่ยไม่เห็นตรงกับที่มึงพูดเลยซักนิด มีโอบเอวกันอีก" 


อันนี้เสียงแทอิล



"กูย้ายที่ให้พวกมึงนั่งมั้ยล่ะ ห่าพูดมากชิบหาย อ้อนี่แทอิลนะ แล้วก็ไอ้เด๋อนั่นวินวินมาไกลโดยเส้นทางสายไหมจากจีนเลยแหละ" ผมแนะนำเพื่อนของตัวเองให้โดยองรู้จัก



"กูไม่ได้เด๋อ!" เสียงวินวินพูดอย่างหัวเสีย


"น้ำแข็งได้ยังน้อง พี่รอนานแล้วนะ!!" เสียงมาร์คลีขี้เมา มันตะโกนบอกเด็กในร้าน


"อ้าวแล้วกูนั่งไหนล่ะ" น้องรหัสผมหันมาเมื่อสั่งน้ำแข็งเสร็จ ทุกคนต่างนั่งที่เตรียมพร้อมหมดแล้วยกเว้นมัน โซฟา
นั่งได้สี่คนครับยูตะนั่งเบาะนวมอยู่คนเดียวส่วนผมนั่งติดโดยองถัดไปเป็นไอ้วินกับแทอิล ส่วนมาร์คกูจะให้มันนั่งพื้นครับ



"มึงนั่งพื้นไปเหอะ อายุน้อยสุด" ผมบอกมาร์ค


"น้อยสุดไรล่ะ อายุน้อยสุดน่ะโดยอง มึงสั่งให้มันนั่งพื้นดิเฮีย กูน้องรหัสมึงนะเว้ย" น้องรหัสแต่แทนตัวเองว่ากู แทนพี่รหัสว่ามึง ขอบคุณครับ


"นี่คนเลี้ยงเหล้าไอ้สัส มึงนี่โง่จริงหรือโง่โดยกำเนิด" ยูตะโบกหัวมาร์คลีไปหนึ่งทีเบาๆ ทุกคนนั่งขำเมื่อคนโดนแกล้งคือคนเดิมๆ มาร์คลีทำหน้าขัดใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้เถียงอะไร กูไม่รู้สึกสงสารมันหรอกนะครับ บอกเลยแอบสมน้ำหน้ามันด้วยซ้ำฮ่าๆๆ



" กูไปเอาเก้าอี้เสริมก็ได้สัส ไอ้พวกพี่เหี้ย ชอบรุมแกล้งกู" นั่นไงด่ากูอีก จะไม่ให้กูแกล้งมันได้ไงล่ะ


"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่มาร์คมานั่งข้างๆ ผมก็ได้ พี่แทยงลุกขึ้นหน่อยครับ"


อ้าวเหี้ย ไหงเป็นกูล่ะ


"เดี๋ยวๆ แล้วให้กูนั่งไหน"  ผมแย้งขึ้น แม่งจะทำแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย




"ก็นั่งกับผมไง" 


พูดจบมันก็ดึงตัวผมให้นั่งอยู่บนตักมันกูแทบลืมหายใจเมื่อเพื่อนทั้งแก๊งมองมาเป็นสายตาเดียวกันอีกครั้ง


"โอ้ย..!"       ผมส่งเสียงออกมาเมื่อสะโพกโดนเสียดสีอีกครั้ง กูยังระบมอยู่ครับ


"หูยยยยยยย เล่นงี้ก็ไม่บอก"     เสียงยูตะไอ้เหี้ย กูจะรู้มั้ยล่ะว่าโดนดึงให้มาอยู่บนตักไอ้เด็กนี่อ่ะ


"อยากนั่งตักเขาก็ไม่บอก เกือบจะเรียกให้เด็กในร้านเอาเก้าอี้มาเสริมแล้วเชียว"     แทอิลเสริมเข้าให้ ไอ้สัสพวกมันเตี้ยมกันมาแซวผมแน่ๆ



"น้ำแข็งมาแล้วๆ แม่งก็รอตั้งนาน กูหลายอาทิตย์แล้วที่สุราไม่แล่นในเส้นเลือดเนี่ย กระหายโคตร" 


ขี้เหล้าจริงจังครับ มาร์คลีน้องกูนี่ถ้าผมเป็นแม่คงดึงหูมันกลับบ้านแล้วครับ กูส่งมึงให้มาเรียน! อะไรประมานนั้น แต่ก็อย่างว่าแหละครับ ชีวิตในช่วงเรียนมหาลัยก็ต้องมีแบบนี้กันบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นต้องตั้งใจเรียนให้จบด้วยครับ มาร์คอาสาเป็นคนชงอย่างเดิมครับ โดยมีวินช่วยเติมน้ำแข็งบ้าง ส่วนอีกสองคนก็กำลังเม้าท์เหมือนไม่ได้เจอกันมาปีเศษ จริงๆ ไอ้ยูตไม่เจอมันห้านาทีก็มีเรื่องคุยเยอะแยะแล้วครับ พูดไม่รู้จักเหนื่อย แต่ก็ดีนะครับเวลาพรีเซนท์งานทีไร มันช่วยกลุ่มเราได้มากทุกที




"เจ็บอยู่หรอ.."


โดยองกระซิบถามเบาๆ ข้างหู มือที่ว่างจากแก้วเหล้าของมันกอดเอวผมไว้หลวมๆ แต่เพื่อนในกลุ่มไม่ได้แซวต่อแล้วครับ เพราะจุดหมายตอนนี้ของพวกมันมาวางอยู่ตรงหน้าแล้ว ในร้านเปิดเพลงคลอไปด้วย เพื่อนๆ ก็เริ่มคุยกันเรื่องปิดเทอมที่หายไปทำอะไรมาบ้าง ฝอยไลน์อย่างไอ้ยูตกับมาร์คนี่โม้จนน้ำลายแตกฟอง



"อื้อ เจ็บอยู่นิดหน่อย" ผมพูดเบาๆ กลัวเพื่อนได้ยิน


"คืนนี้ผมไปนอนด้วยนะ"


"มึงย้ายออกไปแล้ว ก็นอนห้องมึงดิ"        ผมพูดบอกมันไปทั้งที่ในใจอ่ะอยากให้มันมาอยู่ด้วย แต่จะให้ทำไงล่ะ ผมเขินเกินกว่าจะบอกไปตรงๆ


"เห้ยๆๆ!! พวกมึงสองตัวน่ะ แทบจะแดกหูกันอยู่แล้ว สนใจพวกกูหน่อยเห้ย แหมมม!"  


ใช่ที่ไหนกันก็พวกมันแม่งคุยกันเสียงดังไหนจะเสียงเพลงอีก ผมคุยกับโดยองอยู่จะให้ตะโกนแบบพวกมันได้ไง ก็นั่งติดกันซะขนาดนี้


"xเหอะไอ้ยูต แดกเดิกเหี้ยไร กูคุยธุระอยู่" ผมหยิบแก้วเหล้ามาดื่มแก้กระหาย อากาศร้อนสัสๆ ที่ร้านไม่เปิดแอร์รึไงนะ


"ธุระเหี้ยไรมึง แทบจูบกันแล้ว ฮิ้ววว~" เสียงไอ้วิน


"ฮิ้วพ่อง มาร์คชงเหล้ามาอีกดิ"


"ทำเป็นเขิน แหม เดี๋ยวนี้เขินเป็นด้วยวะมึงคิดว่าน่ารักมากหรอสาส"      แทอิลครับ ไอ้เพื่อนเหี้ย ไอ้พวกขี้เสี้ยมกูเกลียดพวกมันครับ ฮืออออ






"ผมว่าก็น่ารักออกนะครับ" 





เสียงโดยองแทรกขึ้นมาทำเอากูแทบอยากจะมุดขวดเหล้าหนี


"ฮิ้วววว~ มีมึงคนเดียวมั้งโดยองที่เห็นว่ามันน่ารัก" เพื่อนเหี้ยครับ กูโกรธพวกมึง!



"พ่องดิ กูไม่ได้เขิน!" ผมกระดกแก้วเหล้าลงคอรวดเดียวจนหมดแก้ว พวกเพื่อนๆ ก็พากันหัวเราะ แม่งเหลือไว้ให้กูได้อายบ้างเถอะครับ เพื่อนแต่ละคนก็ตอบรับกันดีเหลือเกิน เตี้ยมกันมาใช่มั้ยปรึกษากูบ้าง



"หูแดงอยู่นะครับ" 


โดยองกระซิบข้างหูผมหันไปถลึงตามองมัน แล้วโดยองก็ขำก๊ากออกมา ไอ้เหี้ยนี่ขี้แกล้งพอๆ กับเพื่อนของผมเลยอ่ะ กูอยากจะร้องไห้


"โดยองย้ายออกไป งี้มึงไม่เหงา คร่ำครวญถึงมันทุกคืนหรอวะ" วินวินถามขึ้น ผมรู้มันจงใจพูดแหย่ผม


"คร่ำครวญเหี้ยไรมึง กูดีใจจะตายที่มันออกไป แม่งกวนตีนกูชิบหาย" พูดไปงั้นแหละครับถึงจะเหงานิดหน่อย แต่ผมก็โอเค ดีใจออกจะได้ไม่มีใครมาบังคับ


โดยองไม่ได้พูดอะไร ถ้าหูผมไม่ฝาดเหมือนว่าตะได้ยินเสียงหึของมันดังอยู่ข้างๆ



"ตอแหลลลลล!" เสียงเพื่อนกับน้องรหัสดังขึ้นพร้อมกัน ด่าขนาดนี้เอาขวดเหล้าฟาดหัวกูเลยเถอะ

 

 









23.27น.

 



สถานการณ์ตอนนี้คือมาร์คกับไอ้ยูตนิ้วนี่แทบจะทิ่มตากันแล้วครับ ด้วยฤทธิ์สุราจากที่สภาพดีๆ แต่ตอนนี้คือแทบจะเลื้อยไปกับพื้น เสียงหัวเราะของพวกมันสองตัวดังสลับกันไปมา ส่วนไอ้วินกับแทอิลน่ะหรอครับ กลับไปตั้งแต่สามทุ่มแล้วครับ เพราะหอมันปิดสี่ทุ่มครึ่งทำให้ที่เหลืออยู่นี่ก็คือสายเมาที่แท้ทรู ผมตอนนี้ก็ซบอยู่กับไหล่โดยองไปเรียบร้อยแล้วด้วย เหล้าที่หมดไปกว่ากลมครึ่งเหมือนสูบวิญญานผมไปหมดแล้ว คอแข็งก็จริงแต่ตอนเย็นที่ผ่านมาผมโดนสูบแรงไปบ้าง ทำให้ตอนนี้ร่างกายโอนเอนทรงตัวไม่ไหวละ ผมเห็นโดยองโทรไปหาใครสักคนไม่รู้เพราะตัวผมเองก็ลืมตาแทบไม่ขึ้น ก่อนจะเห็นมันเรียกเด็กในร้านมาคิดเงิน ผมก็เห็นไอ้ยูตโดนหิ้วโดยผู้ชายตัวสูงๆ กลับไปละ



"เห้ย.. ก..กูกลับแล้วนะ ผัวมาตามว่ะ ฮ่าๆๆ เอื้อก!" เสียงพูดสลับกับเสียงเรอทำให้ผมเงยหน้ามาบอกลามัน


"เออ กลับดีๆ เดี๋ยวมาร์คลีกูจัดการเอง อึ้ก" ผมสะอึกเล็กน้อย โดยองยื่นน้ำเปล่ามาให้ผมดื่มจากนั้นผมก็โดนหิ้วไปด้วย



"น้องๆ ช่วยหิ้วอีกคนตามพี่มาหน่อย" เหมือนมันจะสั่งเด็กในร้านให้หิ้วมาร์คลีตามมันไป สุดท้ายนี้ก็กลับกันหมดด้วยสภาพเมาเละเทะ



ผมนั่งเอนเอียงด้วยสภาพเมามาย ไอ้มาร์คโดนหิ้วให้นอนอยู่เบาะหลัง แล้วโดยองก็ไปส่งมันที่หอพัก ผมซึ่งรู้ตัวอีกทีคือโดนอุ้มเข้ามาในห้องตัวเองแล้ว เหมือนโลกกำลังหมุนแล้วผมก็ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ ขยับแค่นิดเดียวนี่เหมือนใครเตะโลกของผมให้กลิ้งไปมาวะ และแล้วก็รู้สึกเย็นเยียบไปทั่วร่างกาย ผมยังหลับตาอยู่แต่ก็ไปพยายามดันมือของโดยองออก



"อื่อออ~ พอแล้ว จะนอน.." ผมครางแง้วๆ ออกไปพร้อมถีบขาออกด้วย


"ขอเช็ดตัวให้ก่อนนะครับ พี่จะได้นอนสบายๆ ไง" มันบอกพร้อมเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ด้วย ผมไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่กว่าจะเสร็จแต่ก็รู้สึกไม่อึดอัดเหมือนทุกครั้งที่ดื่มเหล้าเมา


"โดยอง.. โดยอง~" เสียงยานคางร้องเรียกอีกคน


"คร้าบ อยู่นี่" มันขึ้นมานอนข้างๆ ผมเช่นเคย





"โดยอง~ "



"พี่อย่าเรียกผมแบบนี้.." ผมไม่รู้ว่าผมเรียกมันแปลกไปจากเดิมตรงไหน


"โดยอง~ฮื่ออื้อ..!"

ผมตะเกียกตะกายสักพักในตอนแรกที่มันจูบผมโดยไม่ทันตั้งตัว เล่นเอาผมหอบฮั่กๆ ไปแค่ชั่วครู่ ลิ้นมันพัลวันเกี่ยวกระหวัดดูดลิ้นอย่างเอาแต่ใจ ผมร้องท้วงในหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ผล ปล่อยให้เลยตามเลยจากนั้นผมก็เคลิ้มจนเผลอหลับไป








----.----

 

โดยองพาร์ท

 


พวกพี่ๆ ซื้อหมอนข้างกับตุ๊กตาแมวต้อนรับเข้าหอใหม่ครับ ผมหวั่นใจนิดหน่อยที่ต้องห่างพี่แทยง แม้ว่าหลายครั้งที่พี่เขาพยายามทำเหมือนว่าเกลียดผมแต่มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับผมรู้ดี แต่พี่แทยงปากแข็งเกินกว่าจะเอ่ยบอกตรงๆ ผมดีใจนะที่หลายครั้งเขาดูแลผมดีซะเกือบลืมไปว่าผมเป็นแค่น้องของเพื่อน เชื่อเถอะว่าครับบางทีที่พี่เขาทำทีด่าผม เพราะว่าแท้จริงแล้วพี่เขาเขินเกินกว่าที่จะแสดงออกมา ทำให้ต้องทำท่าโหดกลบเกลื่อนใบหน้าแดงๆ แบบนั้น ผมอยากจะเก็บความน่ารักของพี่เขาไว้ดูคนเดียว


 

บางครั้งพี่เขาก็เผลอแสดงออกมาให้ใครต่อใครให้เห็นแบบไม่รู้ตัว ผมหวงนะจริงๆ ยิ่งตอนที่พี่เขาเขินจนหูแดง ยิ่งอยากให้ผมฟัดพี่เขาไปซักทีสักที


ผมกำลังนั่งขำร่างเล็กที่นอนหลับไม่รู้ตัวอยู่บนเตียง ตอนพี่เขาเมาดูน่ารักซะจนอยากรังแกให้จมเตียง จากฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ผิวขาวๆ นั่นกลายเป็นสีขาวอมชมพู เสียงครางหงิงๆ เหมือนลูกแมวส่งเสียงออกมาเป็นครั้งคราว และยิ่งตอนที่ผมเช็ดตัวให้ผมยอมรับว่าแทบยั้งตัวเองไม่อยู่ ทุกอย่างในร่างกายเขาดึงดูดผมให้เข้าไปหา



"ฮื้ออ.." เสียงครางจากปากเล็กตอนที่ผมบีบเข้ากับแก้มก้นนุ่มๆ ตาสวยปรือขึ้นบางครั้งยามที่ลิ้นผมโลมเลียกับซอกคอสวยๆ นั่น



"พี่แทยง.." เงยมองคนที่กำลังอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืน ผมขำกับตัวเองก่อนจะถอยใบหน้าออกมา พี่เขาหลับแล้วครับ อย่าให้ผมต้องทรมานคนที่หลับไม่รู้เรื่องเลยครับ อย่างน้อยก็ขอให้พี่เขาพักบ้างกลัวจะระบมจนไข้ขึ้นนี่ลำบากกว่าเดิมเลย


เชื่อเถอะว่าถ้ามีครั้งแรกแล้วครั้งที่สองย่อมตามมา เพียงแค่ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นตอนไหน เมื่อไหร่ก็เท่านั้นเอง..



ผมนึกถึงหมอนข้างที่พวกพี่ๆ ให้มา มันสกรีนด้วยรูปใบหน้าพี่แทยง นี่พวกพี่เขารู้ถึงขนาดนี้เลยหรอ ไหนจะตุ๊กตาแมวอีก ความรู้ทันนี้ได้แต่ใดมานะ ผมก็ไม่เคยบอกซะหน่อยว่าชอบพี่แทยงน่ะ

 





---.---







#talk เขินโดยองรุกพี่เขาแรงมากกก ฮื่ออออใจสั่นไปหมดล้าวววว T^T
คำผิดมีก็ข้ามมันไปนะคะ อ่านทวนคนเดียวเขินคนเดียวไม่พอก็มางงกับคำผิดด้วย ฮ่าๆๆๆ ตอนหน้าก็เปิดเทอมแล้ว ใจบางเหลือเกิน อิอิ

เห็นตอนโดยองกอดพี่แทยงใน nct live in Osaka มั้ยคะ กี้สสสส ><
ไอ้บ้าแกล้งเขาแล้วมากอดพี่เขาจมอกอีก บ้าที่สวดด ฮื่อออ พี่แทยงอย่าไปยอมมันะคะ เด็กนี่มันร้าย <3 เอนจอยรีดดิ้งนะคะ

ปล.อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะ จู๊บบบ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #106 Chanladaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:27
    เขิลลลลไปหมดแล้วว
    #106
    0
  2. #67 Chocoko666 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:03
    แยกหอกัน พี่แทยงจะไม่คิดถึงน้องโดแย่หรือเนี่ย
    //โดนแทยงเอาไม้ฟาด
    #67
    0
  3. #66 SK_KAKPY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:13
    อยากแหมให้น้องโดถึงไม่บอกใคร เขาก็รู้กันทั้งโลกแล้วว่าหนูชอบพี่เขาาา 555555555 /ตอนเขากอดกันเขินมากกกกี๊สสสส
    #66
    0
  4. #62 K.C.PIM (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:28
    เขินนนนนนนนนนน แทยงเลิกปากแข็งได้แล้วลูกกก
    #62
    0
  5. #61 FeLFzso (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:40
    ฮิ้วววววววว ตลกความรู้ทันทันของเดอะแก๊ง
    #61
    0
  6. #54 LK_8807 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:55
    เขินมากเด้ออออ เพื่อนพี่แทยงช่างรู้ใจน้อง555555 โดยองคนบ้ารุกแรงเหลือเกิน ในอซทล.คือฟินกอดพี่เค้าจมอกเลยผิดผีมากค่ะต้องเป็นแฟนแล้ว!!5555555
    #54
    0
  7. #53 tarn____ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:20
    เขินโว้ยยยยยยจาบ้าตัย ฮือออออออออออช่วยด้วยเขิน-////////-
    #53
    0
  8. #52 โพซึมี. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 15:17
    แงงง เขินคุณดงยองใจจะขาดแล้วเอ้ยยยย
    #52
    0
  9. #51 Bunniexcn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 14:49
    แง้งง ;-; น่ารักมากๆค่ะ ฮื่อ ยัยเหมียวเขินน่ารักมาก รีบๆมาต่อนะคะไรท์
    #51
    0