Calos Olygreef::Olygreef's Ring [แหวนมนตรา]

ตอนที่ 5 : บทที่ 5 ปัญหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ก.ย. 54

 

บทที่ 5 ปัญหา


 ขออภัยครับ ย่อหน้าหรือการเว้นวรรคอาจผิดไปมาก ผมมีปัญหากับ MS  Word2007 นิดหน่อยครับ เดี๋ยวจะแก้ให้นะครับ

 

ความ สิ้นหวังถาโถมเข้ามาใส่คาลอสทันที ไม่มีทางหนีไปไหนได้เลย ทุกด้านมืดสนิท มืดจริงๆมองไม่เห็นแม้มือตัวเอง แม้เพชรที่ว่าแวววาวก็ไม่อาจเปล่งประกาย เขาไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังถึงขนาดนี้มาก่อน ทั้งยังหวาดกลัว ตื่นตระหนก หัวใจเต้นแรงยังกับจะทะลุออกมา เหงื่อท่วมตัว มือไม้สั่นไปหมด...

 

รุ่งเช้าขณะที่คาลอสกำลังรับประทานอาหารกับเดมในห้องครัวห้องใหญ่ ทั้งสองทานผัดกะเพราฝีมือเดม ฝีมีการทำอาหารของเขาดีมากทีเดียว

ผอ.ตกบันไดหรือครับคาลอสถามเมื่อเห็นศีรษะของเดมปูดโนและแผลถลอกที่ศอก เดมสะดุ้งเล็กน้อย

อ้อ ใช่ เมื่อคืนตอนลงมาเข้าห้องน้ำน่ะ อาจารย์ไม่ค่อยเก่งคาถารักษาซะด้วย

อืม  แล้วผมไม่ต้องย้ายโรงเรียนหรือครับ

ไม่จำเป็นหรอก โรงเรียนนี้มีระบบป้องกันแน่นหนามาก เราร่ายคาถาคุ้มครองถึงเจ็ดชั้นเลยแหละเดมพูดท่าทางภูมิใจ"และบวกกับความสามารถของอาจารย์ทุกคนอีก คงไม่มีใครแตะเธอได้แม้แต่ปลายเล็บ"

แล้วจะสอนผมใช้แหวนนี่เมื่อไหร่ล่ะครับคาลอสพูดแล้วชูแหวนขึ้น

อ้อ จริงๆเราจะสอนตอนกลางคืนในโรงเรียนนี่แหละ แต่เห็นเมื่อคืนเธอเหนื่อยมากก็เลยไม่ไม่อยากให้ฝืน

ในโรงเรียนตอนกลางคืนคาลอสงง แบบนี้ก็นอนดึกนะสิครับ

แล้วเธอจะรู้เองเดมพูดพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์

แล้วได้ข่าวพี่ผมบ้างไหมครับ
            “ยังเลย เราจะพยายามให้ดีที่มุด ไม่ต้องเป็นห่วง ” 
             คาลอสพยักหน้าด้วยสีหน้าผิดหวัง

แล้วหินนั่นอย่าให้ใครเห็นล่ะ เดี๋ยวจะวุ่นวายเปล่าๆเดมเปลี่ยนเรื่องแล้วชี้มาทางหินที่ห้อยในเสื้อคาลอสคาลอสพยักหน้า เดมดื่มน้ำหมดแก้วแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ


                คาลอสสำรวจตัวเอง เสื้อผ้าและกางเกงที่เดมเสกมารีดเรียบร้อย ขาวสะอาดไม่มีรอยเปื้อน ถุงเท้ารองเท้าใหม่หมด รวมทั้งเข็มกลัดนักเรียนด้วย มองรวมๆเหมือนกับเด็กที่เข้าโรงเรียนวันแรกไม่มีผิด

ไปกันเถอะเดมพูด คาลอสแทบช็อก เสียงนั่นมาจากแมวที่อยู่ด้านล่าง มันเป็นแมวรูปร่างเรียวมีสามสีปะปนกัน คือ ดำ ขาว และน้ำตาล

เอาไว้สอดแนมนักเรียนน่ะแมวตัวนั้นยิ้ม

คงไม่ได้ไปสอดแนมในห้องน้ำหญิงหรอกนะ ดีนะที่คาลอสไม่พูดแบบนี้ออกไป

อา ครับคาลอสพูดแล้วผลักประตูออกไป

แยกกันตรงนี้แหละ เช้าๆแบบนี้ชอบมีเด็กไปสูบบุหรี่ในห้องน้ำ ต้องไปจัดการสักหน่อย

คงไม่ใช่ห้องน้ำหญิงหรอกนะ

คาลอสพยักหน้า แล้วแมวนั่นก็วิ่งพรวดพราดไปอย่างรวดเร็ว


               อากาศยามเช้าช่างสดชื่น บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนแบบนี้เป็นที่ชอบใจของคาลอส เมฆที่เทาหม่นเต็มน่านฟ้า มันเหมาะแก่การนอนหลับในคาบเรียนมากที่สุด ได้กลิ่นน้ำฝนที่ตกตลอดคืนโชยเข้ามา เบื้องหน้าบ้านผอ.เดมเป็นสนามบาสเก็ตบอล ถัดไปทางขวาเป็นสนามวอลเลย์บอล และโรงจอดรถ ตอนนี้มีรถเพียงห้าหกคันเท่านั้น ด้านซ้ายสนามบาสถัดจากถนนเป็นโรงยิมสูงใหญ่ มีสนามบาสอยู่ด้านบนอีกสนาม คาลอสเดินมาพร้อมเปิดเพลงฟัง สูดอากาศที่แสนเย็นสบายเข้าเต็มปอด โอ บรรยากาศแบบนี้ต้องทำแบบนี้แล้วล่ะ คาลอสกางแขนออกด้านข้างยังกับจะบิน ทันใดนั้น !


          
เกิดเสียงดังผัวะเมื่อหลังมือด้านซ้ายของคาลอสไปฟาดกับบางอย่างที่แสนนุ่มนิ่ม คาลอสหันไป เขาก็แทบช็อก เมื่อเขาเห็นร่างหญิงคนหนึ่งนอนแผ่หลาอยู่กับพื้นเลือดกบปาก เขาเพิ่งตบหญิงคนนี้ไปหรือนี่

ทำบ้าอะไรของนายวะเธอด่าแล้วดันตัวเองขึ้น พร้อมเอามือปิดปาก


             โอ เธอช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ เธอสูงเราร้อยหกสิบห้า หน้ากลม ปากนิด จมูกหน่อย คิ้วเข้ม ดวงตาสีดำสดใส แก้มเป็นสีชมพูระเรื่อ ผมสั้นบ๊อบสีดำ ผิวสีขาวอมชมพู สวมชุดนักเรียนม.ปลาย  

เจ้าสาวในฝันชัดๆ

ไอ้บ้านี่ ทำฉันปากแตกยังยืนยิ้มอีก !” เธอแหกปากอย่างบ้าคลั่ง เสียงลอดผ่านหูฟังคาลอสอย่างง่ายดาย คาลอสสะดุ้งดึงหูฟังออก

ขอโทษครับคาลอสพูด ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมพาไปห้องพยาบาลไหมครับ

ไม่ต้อง !ฉันไปเองได้ เธอตวาด


             คาลอสมองเจ้าหญิงในฝัน วิ่งไปทางห้องพยาบาล มีกลิ่นน้ำหอมโชยเข้าจมูกขณะเธอวิ่งผ่าน คาลอสมองตามจนเธอลับตา ยืนยิ้มอยู่อย่างนั้น

น่ารักอ่ะ

 

ขณะเข้าแถวหน้าเสาธง คาลอสก็ต้องประหลาดใจ ปนดีใจเมื่อเห็นเธอคนนั้นเข้าแถวอยู่ในแถวห้องของเขา เธอกำลังคุยกับเพื่อนเธออยู่ คาลอสใช้วิชามารทันที เขากดหยุดเพลงทั้งๆที่สวมหูฟังอยู่ ทำเป็นฟังเพลงแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ แอบฟังเธอคุยกับเพื่อน

ร้ายกาจ ! คาลอสชมตัวเอง

เมื่อวานไปต่างจังหวัดกับพ่อมาน่ะเธอพูด

อ๋อ มินาล่ะเพื่อนเธอพูด

มิน่าเมื่อวานถึงไม่เห็น

เออ แกทำชีวะเสร็จยังอ่ะ  ฟ้า

อ๋อ เสร็จแล้ว

เรียนเก่งซะด้วยแถมชื่อยังน่ารักอีก !

ฝนทำเสร็จแล้วหรือ เดี๋ยวขอดูหน่อยนะเพื่อนอีกคนพูด

อ้าว ตกลงชื่ออะไรกันแน่เนี่ย


                เธอหันมามองคาลอส คาลอสถึงกับสะดุ้ง สายตายังกับจะกินเลือดกินเนื้อ คาลอสถึงกับผงะถอยหลังยกมือสวดมนต์กลบเกลื่อน ถึงเขาจะเป็นชาวต่างชาติ แต่หลังจากที่มาอยู่ในประเทศไทยหลายปี ครอบครัวเขาต่างตัดสินใจนับถือศาสนาพุทธ เปลี่ยนเป็นสัญชาติไทยและเรียนพิเศษภาษาไทยเพิ่มอีก


                  หลังจากสวดมนต์เสร็จ


                 “ครูชื่อ วรรธณี มั่งคั่ง หรือครูนิ้ง มารับตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายนโยบายและแผนค่ะเสียงที่คาลอสคุ้นหูดังมากจากหน้าเสาธง  คาลอสตาโต นั่นมันเธอนี่ แบสนี่ ถึงจะเห็นไม่ค่อยชัดแต่ส่วนสูงและทรงผมที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ ใครเห็นก็ต้องจำได้  เธอจะมาเป็นอาจารย์ที่นี่งั้นหรือ


               หลังจากนั้นทั้งวันคาลอสก็เรียนไม่เข้าหัวเลย จะว่าเข้าก็เข้า แต่กลับเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเสียนี่ เขามัวแต่แอบมองเจ้าหญิงในฝันคนนั้นไม่คลาดสายตา คาลอสไปถามชื่อจากเพื่อนของเธอ จึงได้รู้ว่าเธอชื่อฟ้าฝน หลายครั้งที่เธอหันมามองแล้วคาลอสพยายามสบตา แต่ไม่เกินสองวินาทีคาอสก็ต้องยอมแพ้ ใจเขาละลายยังกับน้ำแข็งในตู้อบ 
              
               ตอนกลางวันในขณะที่คาลอสนั่งกินเข้าอยู่(และแอบมองเจ้าสาวคนนั้น) เขาก็ได้เห็นสิ่งที่เขาตามหามาครึ่งวัน น้องคนนั้นคนที่ให้แหวนเขามา คาลอสวิ่งไปหาน้องคนนั้นทันที

เอ่อ น้องครับ

คะเธอหันมา

แหวนที่เอาให้พี่น้องเอามาจากไหน

แหวนอะไรคะเธอพูดพร้อมเอียงคอ คาลอสนิ่ง

นี่ไงเขาล้วงเอาแหวนให้ดู

แหวนอะไร แล้วพี่เป็นใครเธอพูด ขณะที่เพื่อนๆเธอกระซิบกระซาบบางอย่าง

โอเค เข้าใจละ เธอโดนลบความทรงจำแน่นอน

คาลอสวิ่งกลับทันทีหลังจากบอกว่าจำคนผิด


                 หลังจากเลิกเรียน คาลอสเดินมาที่บ้านพักผอ. มีเด็กเล่นบาสอยู่ห้าหกคน คาลอสใช้กุญแจที่เดมให้มาเปิดประตูเข้าไป เขาก็พบเจ้าอีฟแมวดำตาเดียวของเขานอนรออยู่ที่พรมเช็ดเท้าแล้ว

ไง อีฟเจ้าแมวส่งเสียงเหมียวๆแล้วเดินตามคาลอส


                 คาลอสเจอมันราวหนึ่งปีที่แล้ว ในวันที่ฝนตกกระหน่ำ มันมาหาเขาที่บ้านในสภาพมอมแมมแต่ร่างของมันยังอ้วนพีเหมือนกับท้อง ตอนนั้นตามันก็เหลือข้างเดียวแล้วคาลอสก็เลยตัดสินใจเลี้ยงดูมันนับแต่นั้นมา ตอนนั้นเขาคิดว่ามันท้องเลยตั้งชื่อว่าอีฟ แต่พอเลี้ยงไปเรื่อยๆเขารู้ว่าทำไมมันถึงอ้วนอย่างนี้ มันไม่ทำอะไรเลยนอกจากนอน กินเสร็จแล้วนอน จะมีบางครั้งที่มันเดินเล่น แต่นั่นก็เพียงแค่หาที่นอนใหม่เท่านั้น


                  หลังจากจัดแจงอาหารให้เจ้าอีฟ และอาบน้ำเสร็จ คาลอสก็มานั่งดูโทรทัศน์รอเดมที่ห้องนั่งเล่น ทั้งสองมีแผน จะไปเยี่ยมพ่อและแม่คาลอส แล้วคาลอสก็ต้องตกใจเมื่อมีข่าวเกี่ยวเขาอยู่ใน โทรทัศน์

เหตุ เกิดราวหนึ่งทุ่มเมื่อวานนี้ ชาวบ้านบอกว่าได้ยินเสียงคนกรีดร้อง และมีฟ้าผ่าใส่บ้านหลังนี้และ มีแสงประหลาดวูบวาบ และมีคนอ้างว่าเห็นยูเอฟโอลักพาตัวคนในบ้านไปค่ะผู้ประกาศเข้ารายงานขณะมีภาพภายในบ้านคาลอสประกอบ ขณะนี้เจ้าหน้าที่กำลังสืบหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดนี้ค่ะ

งานเข้าแล้วไง  

ยูเอฟโองั้นหรือ จินตนาการสูงส่งจริงๆเลยนะคนไทยคาลอสพูดแล้วเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆหวังหาอะไรคลายเครียดโดยมีเจ้าอีฟนอนอยู่ข้างๆ

อีกไม่นานแล้วนะคะ สำหรับการเลือกตั้งขอ . .

ปิ๊บ

ถูกยิงตายขณะที่กำลังหาเสียงให้พรรค . .

ปิ๊บ

อ้างว่าสถาบันอีกฝ่ายหาเรื่องก่อนก็เลย. .

ปิ๊บ

จะเป็นนายกหญิงคนแรกของไทย. .

ปิ๊บ

เฮ่อคาลอสโล่งอกเมื่อเลื่อนมาเจอช่องสารคดี เขาเป็นพวกที่เกลียดการเมืองเข้ากระดูกดำ ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลย(รวมทั้งไม่สนใจเข้าสังคมด้วย) แล้ว คาลอสก็ต้องฉุน เมื่อเขาเห็นภาพในโทรทัศน์ เขาจำได้ว่าประเทศเขาไม่มีอะไรแบบนี้อย่างแน่นอน ภาพที่อยู่ในโทรทัศน์คือ วัวตัวธรรมดาตัวหนึ่งแต่ที่ไม่ธรรมดาคือมันโดน เซ็นเซอร์ไข่


         ปิ้บ


               คาลอสปิดโทรทัศน์ทันที รู้สึกหงุดหงิดกับการกระทำของใครก็ตามที่เขาก็ไม่รู้จัก ไอ้โง่ที่ไหนก็รู้ว่าไอ้นั่นมันคืออะไร ไม่รู้ว่าจะเซ็นเซอร์หาอะไร เขาหยิบมือถือจะฟังเพลงแต่แบตเตอรี่กลับหมดอีก

เยี่ยมคาลอสพูดแล้วเอามือถือไปชาร์จแบตเตอรี่

โอ จะหกโมงแล้วเดมพูดหลังจากเปิดประตูเข้ามา โทษที พอดีติดประชุมน่ะ แล้วเรื่องแหวนล่ะ

เธอจำอะไรไม่ได้เลยครับ

ก็คงงั้นแหละนะเดมพูดพร้อมถอดรองเท้าเตรียมตัวแล้วนะ ดีดี เดี๋ยวอาจารย์อาบน้ำก่อนเดมมองคาลอสที่อยู่ในเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนสีน้ำเงิน


                   คาลอสพยักหน้าแล้วเดินออกไป บรรยากาศยังเหมือนกับตอนเช้าไม่ผิดเพี้ยน เมฆสีเทายังปกครองท้องฟ้าทั้งหมด ยังมีเด็กเล่นบาสอยู่สีห้าคน คาลอสเดินไปมาพร้อมกับหมุนแหวนที่อยู่บนนิ้วไปมา เมื่อไรหนอที่จะใช้มนตราได้ ถ้าใช้ได้ละก็เขาจะเสกเงินมาจนล้นฟ้าไปเลย และเขาก็จะเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งจน บิลล์ เกตส์ ต้องยอมศิโรราบ คาลอสฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา แล้วถ้าเขาล่องหนได้ล่ะ! ความคิดชั่วร้ายโผล่เข้ามาในหัวมากมาย คาลอสหัวเราะ แต่ความเงียบก็ปลุกคาลอสตื่นจากภวังค์ ไม่มีเสียงลูกบาสกระทบพื้น เขาหันไปมองเห็นเด็กพวกนั้นหยุดเล่นบาส หันมามองคาลอสที่หัวเราะร่าคนเดียว คาลอสหุบยิ้มทันที เด็กพวกนั้นป้องปากกระซิบกระซาบ พร้อมหัวเราะคิกคัก

เยี่ยม

ไปกันเถอะเดมออกมาในเสื้อเชิ้ตสีเขียวและกางเกงสีน้ำตาล เขายังสวมแหวนทองอร่ามที่มีรอบแกะสลักงดงามและประดับด้วยมรกตบนนิ้วชี้เขา


                 ทั้งสองเดินทางโดยใช้รถเก๋งของเดม ไม่นานทั้งสองก็มาถึงโรงพยาบาลพะเยาทั้งสองเดินมาจนถึงห้องผู้ป่วยพิเศษ แล้วพวกเขาก็เจอแซมเดินสวนทางมา

โอ้ หวัดดีคาลอส แซมพูดสีหน้าตื่นเต้น

คาลอสพยักหน้าแล้วเดินต่อ ขณะที่เดมกำลังคุยกับแซม เขาเดินมาเรื่อยๆแล้วเดมก็วิ่งตามมาทีหลัง

มาทางนี้เดมเดินนำ

 
                ด้านหน้ามีประตูห้องสีไม้ มีป้ายคิดอยู่ว่า นายเบ็นจา โอลี่กรีฟ คาลอสหมุนลูกบิดประตูเข้าไป พร้อมกับนางพยาบาลที่เดินสวนออกมา คาลอสเห็นเบ็นจานอนอยู่บนเตียงในท่าตะแคงหันหลังให้เขาในชุดผู้ป่วยของโรง พยาบาล มีถุงน้ำเกลือห้อยอยู่ข้างๆ คาลอสเห็นผ้าพันแผลที่พันรอบๆแผลอยู่ด้านในเสื้อเบ็นจา เบ็นจายังไม่ได้สติ แว่นตาเขาวางอยู่โต๊ะข้างๆ คาลอสเดินอ้อมไปอีกด้าน มองดูใบหน้าของเขาด้วยแววตาที่โหยหา เพียงวันเดียวที่แยกจากกัน แต่เขารู้สึกเหมือนเป็นนิรันดร์ ใบหน้าเบ็นจาดูดีกว่าเมื่อวานมาก เขาจ้องมองอย่างนั้นหลายนาที แล้วก็จับมือของเบ็นจามาจูบแล้วเดินออกไป โดยมีเดมเดินตามหลังมา


               คาลอสผลักประตูที่มีป้าย นางอลิซ โอลี่กรีฟ เข้าไป คาลอสสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นแม่ของเขามีผ้าขาวพันรอบศีรษะ มีสายห้อยระโยงระยางเต็มไปหมด สวมเครื่องช่วยหายใจ มีเครื่อวัดชีพจร เธออยู่ในชุดผู้ป่วยของโรงพยาบาลเช่นกัน มีนางพยาบาลดูแลอยู่ข้างๆ

เธอจะไม่เป็นไรเดมพูดแล้วตบไหล่คาลอส  คาลอสพยักหน้าทำเสียงงึมงำ


               คาลอสรู้สึกเหมือนมีบางอย่างของอลิซหายไป บางอย่างที่เคยอยู่บนตัวเธอ บางอย่างที่เธอสวมมันตลอดเวลาคาลอสรู้สึกหมดเรี่ยวแรงทันที เมื่อคิดได้ว่าอะไรที่หายไป สร้อย นั่นเอง ! สร้อยสีเงินที่เธอสวมอยู่หายไป !

เห็นสร้อยที่แม่ผมสวมอยู่ไหมครับคาลอสถาม หัวใจเต้นโครมคราม ปากสั่นระริก

เอ . .ไม่มีนะคะพยาบาลตอบ

คาลอสรู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลาย หน้าเขาซีดเผือด หมอนั่นต้องเอาไปแน่ๆ เขาเพิ่งนึกได้ว่าสิ่งที่อลิซห้อยอยู่ตลอดเวลาคือหินสีเหลืองที่เบ็นจาให้เธอในวันครบรอบวันแต่งงาน มันต้องเป็นหนึ่งในหินมนตราแน่ๆ

ครับคาลอสพูดอย่างสิ้นหวังแล้วเดินออกมา

มันคือหินมนตรางั้นหรือเดมถามหลังจากเดินออกมาจากตึกซึ่งยามนี้มีผู้คนประปราย ท้องฟ้าเบื้องบนยังมืดครึ้ม ไร้วี่แววของดวงจันทร์

อาจจะใช่นะครับมันเป็นสีเหลือง

ฮะ นี่ครอบครัวเธอมีหินมนตราถึงสองก้อนเลยหรือ โอ ไม่นะเดมพูด น้ำเสียงตื่นตระหนก เธอต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิมเป็นสิบเท่าเลยล่ะถ้ามีคนรู้ว่าเธอมีอะไรบ้าง ทั้งแหวน ทั้งหิน ของอันตรายทั้งนั้น!”

แล้วมันใช้ทำอะไรล่ะครับ

เท่าที่ฉันรู้มา สีเหลืองคือหินคุ้มครอง มันจะคุ้มครองผู้เป็นเจ้าของด้วยพลังมนตรา ร้ายกาจมากเดมพูด

คาลอสเห็นภาพตัวเองแอบมองไปนอกหน้าต่าง ขณะที่แสงสีเหลืองที่ป้องกันอีริคจากจันทร์เสี้ยวสีม่วง มันนั่นเองที่คุ้มครองอีริค

เออ ลืมไป!” อยู่ๆเดมก็โพล่งออกมา คาลอสสะดุ้ง มันคือพลังมนตราบริสุทธิ์

แล้วไงล่ะครับคาลอสถามขณะทั้งสองเดินไปลานจอดรถ

พลังมนตราบริสุทธิ์ก็คือ พลังมนตรามาจากสิ่งนั้นล้วนๆ แม้คนไม่มีมนตราก็สามารถใช้มันได้ !” คาลอสช็อก

มิน่าล่ะแม่ถึงใช้มันได้

แต่ไม่เป็นไรหรอก อาจารย์อยู่ตรงนี้ทั้งคน ไอ้คนที่จะมาแย่งไปมันถ้าไม่เก่งสุดขั้วมันก็ต้องบ้าแน่ๆ ฮ่า ฮ่า เดมหัวเราะคาลอสชี้ไปทางข้างหน้า พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

หมอนั่นไง

บ้าน่า!” เดมร้อง  เบื้องหน้าเขาเป็นชายร่างใหญ่ยักษ์ ยืนจังก้าอยู่กลางทาง คลุมเสื้อคลุมสีดำสนิทปิดศีรษะ และ

สวมหน้ากากสีขาวกับดวงตาสีเลือด . .

มันอีกแล้วคาลอสตะลึง เสียงแหบพร่ายังกับเสียงกระซิบเดมผลักเขาไปทางพุ่มไม้ทันที

หลบไปก่อน


             อีกครั้งที่คาลอสเฝ้ามองการต่อสู้โดยทำอะไรไม่ได้เลย หมอนั่นเปิดฉากโจมตีก่อนด้วยจันทร์เสี้ยวสีม่วงเหมือนเดิม มันตรงดิ่งไปหาเดมอย่างกับจรวดนำวิถี ฉับพลันมรกตของเดมก็เรื่องแสงขึ้นพร้อมกับแสงสีเหลืองทองที่สะท้อนจันทร์ เสี้ยวกลับไป หมอนั่นเพียงแค่วาดมือไปในอากาศจันทร์เสี้ยวก็สลายหายไปในพริบ ตา !


             รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เดมร่ายคาถาเสี้ยวจันทราใส่หมอนั่นสองครั้งซ้อน คาลอสเห็นเสี้ยวจันทราสีเขียวหมุนคว้างในอากาศยังกับภาพสโลว์โมชั่น   ขณะเดียวกับที่เขาเหยียบใส่บางอย่าง !

เฮ้ยคาลอสร้องมองดูรองเท้าและสิ่งที่เละอยู่บนพื้น นั่นมัน อึหมา ! คาลอสรีบใช้เท้าถูไปตามหญ้า เขาหารู้ไม่ว่าเสียงร้องเขาจะนำมาซึ่งเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน !


             ขณะที่เสี้ยวจันทราสองดวงกำลังมุ่งไปทางหมอนั่น จันทราดวงแรกกลับพลาดเป้าอย่างน่าเสียดาย หมอนั่นไม่ต้องขยับเลยสักนิด แต่แล้วขณะที่จันทร์เสี้ยวอันที่สองกำลังจะเฉือนร่างชายคนนั้น แสงสีทองอร่ามก็สว่างขึ้นเบื้องหน้าของหมอนั่น !

มันสว่างมาจากหน้าอกของชายคนนั้น มันมาจากหินที่เขาห้อยอยู่ !

เกิดเสียงเหมือนกระจกแตกเมื่อจันทร์เสี้ยวสีเขียวสะท้อนกลับมาทางเดมอย่างรวดเร็ว  เดมกระโจนหลบไปด้านข้าง  พร้อมเสียงดั่งสนั่นเมื่อจันทราปะทะปฐพี !
               
                เดมนั่งหลังพิงต้นไม้พร้อมแสยะยิ้มมองดูเศษหินกระจุยกระจาย และดูหมอนั่นที่ร้องโหยหวนแล้วทรุดตัวลงนั่งเลือดนองพื้น !

หมอนั่นโดนเสี้ยวจันทร์อันแรกเฉือนเข้าไปที่ต้นขาด้านหลังอย่างจัง !

หมอนั่นไม่รู้เลยว่าหลังจากที่จันทร์เสี้ยวอันแรกผ่านเขาไป เดมได้ร่ายคาถาโล่สะท้อนที่ด้านหลังเขา ! จันทราสีมรกตจึงเด้งเข้ามาใส่เขาจากด้านหลังโดยปริยาย

แม้หินคุ้มครองก็มิอาจคุ้มครองได้ทัน

เยี่ยม อะ...อ๊าก !” คาลอสร้อง เมื่อมีบางอย่างรัดคอเขา !

เดมหันมาด้วยสีหน้าตระหนก ดีดตัววิ่งเข้ามาหาคาลอสอย่างว่องไว

เกิดแสงสีขาววาบ เดมพุ่งตัวไปยังคาลอส แต่เขากลับคว้าได้เพียงอากาศที่ว่างเปล่า 

ไม่ คาลอส ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยเดมร้องอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับแสงสีขาวสว่างวาบอีกหน

เดมหันไปมอง หมอนั่นหายไปแล้ว ! เหลือเพียงกองเลือดแดงฉานนองอยู่บนพื้นและเศษเสื้อคลุมที่ขาดวิ่น


                 ขณะเดียวกับที่บรรดาไทยมุงค่อยรวมตัว เดมก้มหน้าก้มตาเดินออกไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก ดั่งร่างไร้วิญญาณ ไม่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายรอบตัวเขา เดินไปเปิดประตูเข้าไปในรถ แล้วร่ำไห้ . .


                 คาลอสโผล่ออกมาในห้องที่มืดสนิท มืดแปดด้านจริงๆ

    “อ๊ากกกกกกกกกกกเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

    “นายท่าน โอไม่นะข้าจะรักษาท่านเอง” อีกเสียงพูดพร้อมแสงสีส้มสว่างมาจากมือเขา

    “อุ้ก!” คาลอสร้อง เมื่อโดนบางอย่างกระทุ้งที่ท้องอย่างแรง 
                  เขาลงไปนอนตัวงออยู่กับพื้น พร้อมกับผนังด้านหนึ่งที่เปิดออก แสงสว่างจ้าสอดเข้ามา เผยให้เห็นผ้าคลุมด้านหลังของชายคนหนึ่งกำลังพยุงชายร่างยักษ์ที่โชกเลือด ออกไป บาดแผลที่ต้นขาเขาช่างดูสยดสยอง แผลลึกจนถึงกระดูกมีกลิ่นเนื้อไหม้โชยเข้าจมูก คาลอสพยายามลุกแต่ทันทีที่ลุกได้ ความมืดก็เข้าครอบงำอีกครั้ง


                ความสิ้นหวังถาโถมเข้ามาใส่คาลอสทันที ไม่มีทางหนีไปไหนได้เลย ทุกด้านมืดสนิท มืดจริงๆมองไม่เห็นแม้มือตัวเอง แม้เพชรที่ว่าแวววาวก็ไม่อาจเปล่งประกาย เขาไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังถึงขนาดนี้มาก่อน ทั้งยังหวาดกลัว ตื่นตระหนก หัวใจเต้นแรงยังกับจะทะลุออกมา

อ๊ากกกกกกกกกกกกก

ทนหน่อยนะนายท่าน ข้าพยายามอยู่

ผ่านไปไม่นาน คาลอสได้ยินเสียงหอบแฮ่กๆดังมาจากหลังผนัง

แก . .ไปเอาแหวนมาคาลอสสะดุ้งเฮือก ใจหายวาบ มองซ้ายขวา ทั้งๆที่มันก็ไร้ซึ่งหนทางแต่แรกแล้ว

ครับนายท่าน

ผนังเปิดผางออกแสงสว่างสาดเข้ามา คาลอสดวงตาเบิกโพลง อ้าปากหวอนั่นมัน ไอ้มดแดง

หมอนั่นใส่หน้ากากไอ้มดแดงสูงราวร้อยเจ็ดสิบ  สวมเสื้อคลุมสีดำสนิท ก้าวอาดๆเข้ามาอย่างใจเย็น

เอาแหวนมันมาเสียงด้านนอกสั่ง

คาลอสหลับตา หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ นึกถึงพ่อแก้วแม่แก้ว อะไรกัน เกิดได้ไม่กี่ปีก็ต้องตายซะแล้ว ไม่นะ ทำไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย ฉันอยากกลับบ้าน อยากกลับบ้าน ใจของคาลอสตอนนี้อยู่ที่บ้านเรียบร้อยแล้ว         
                      อยากกลับบ้าน !


                ทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างวาบจากร่างของคาลอส ! ส่งเขาเข้าไปในอุโมงค์อันดำมืดอันเวิ้งว้าง พอเขาลืมตาอีกทีเขาก็มาโผล่ที่บ้านของเขาแล้ว . .


                 คาลอสพิจราณาภาพที่อยู่ตรงหน้า ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เค้กช็อกโกแลตก้อนโตที่ประดับด้วยขนมหวานยังคงอยู่บนโต๊ะขณะที่เทียนละลายไป หมดแล้ว รองเท้า ถุงเท้า คราบเลือด ทุกอย่างคงเดิม แต่มีบางสิ่งเพิ่มเข้ามา นั่นก็คือ ป้ายสีเหลืองเล็กๆที่มีตัวเลขอยู่บนนั้น วางกระจัดกระจายรอบๆบ้าน


          ตำรวจคงมาตรวจที่นี่แล้วสินะ


                 คาลอสสำรวจร่างกายตัวเอง เขายังครบสามสิบสอง หัวใจยังเต้นโครมคราม เนื้อตัวสั่นงกๆ เหงื่อแตกพลั่ก แข้งขาอ่อนปวกเปียก แต่บางสิ่งก็ทำให้คาลอสตกใจมากเป็นสองเท่า เมื่อมีตำรวจนายหนึ่งเดินออกมาจากห้องครัว แค่ตำรวจธรรมดาก็คงไม่เป็นอะไรแต่นี่ . .


                 เขาคือตำรวจที่โดนฟ้าผ่าตาย!


                 เขายังดูสมบูรณ์ดี ไม่มีแม้รอยถลอก มือข้างขวาถือปืนสั้นสีดำสนิทและใช้มือซ้ายประคองอย่างมั่นคงเดินเข้ามาทางคาลอส

คาลอสตาแทบถลน หัวใจเต้นรัว หมุนขวับไปดึงประตูแต่มันกลับเปิดไม่ออก !

คาลอสหันกลับมาขณะที่ตำรวจนายนั้น ก้าวเข้ามาช้าๆพร้อมปืนที่อยู่ในมือ

คุณตายไปแล้ว!” คาลอสตะโกนอย่างเสียสติ

แต่หมอนั่นกลับแสยะยิ้ม เล็งปากมัจจุราชสีดำมาทางเขา !

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

101 ความคิดเห็น

  1. #88 เจสท์ (@lianglong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 23:30
    ตำรวจเป็นใครหนอ ทำไมไม่ตาย อีกอย่าง คาลอสฝันอยู่ีหรือเปล่า 
    #88
    0
  2. #87 l2oFear (@l2ofear) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 14:18
    ‘‘ฟ้าฝน’’ นี้สงสัยมาจากความชอบของไรเตอร์ 
    ^ ^
    #87
    0
  3. #86 ไรเดอร์ที่ผ่านทางมา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 21:31
    เพื่อนโผมคับ เพื่อนโผมๆๆ
    #86
    0
  4. #85 ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 16:48
    โอ้.....

    นี่อ่านเป็นเรื่องแรกนะเนี่ย ไม่รู้ว่ามันจะหนุกขนาดนี้

    โอ้พระเจ้า

    แต่งได้เยี่ยมไปเลย

    ให้เลยเต็ม100

    แล้วจาติดตามต่อไป

    เป็นกำลังใจให้ "สู้ๆ"

    โขคดี
    #85
    0