Calos Olygreef::Olygreef's Ring [แหวนมนตรา]

ตอนที่ 20 : บทที่ 20 ความจริงของเด็กประหลาด [Part 2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 ก.ย. 54

  

บทที่ 18 ความจริงของเด็กประหลาด [Part 2/2]

 

พวกเขาไล่ตามผมจนมาถึงที่เกาะนี้ พวกเขาไล่ล่าผมอยู่นาน แต่ผมลองใช้สร้อยนั่นดู แต่มันใช้การไม่ได้ แล้วผมก็รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน...พวกเขาก็หาผมเจอและพยายามแย่งสร้อยคืน แต่แน่นอนว่าผมไม่ให้ พวกเขาจะฆ่าผม ผมก็เลย...

 

 

คาลอสดึงตัวอเล็กซ์ไปหลบหลังต้นไม้ พวกเขาแอบมองจากช่องว่างของพุ่มไม้ขณะที่มังกรตัวนั้นกระพือปีกอยู่เหนือน้ำ ทำให้เกิดคลื่นน้ำแผ่ออกไปเป็นวงกลม

พวกไหนกันอเล็กซ์กระซิบอย่างแตกตื่น

คาลอสได้แต่ส่ายหน้า มือกุมสร้อยมนตราที่อยู่ในกางเกงไว้แน่น

ดูเหมือนว่าพวกนั้นคิดว่ามังกรตัวเดียวคงไม่ทำให้เหยื่อของเขาช็อกพอ หรือไม่ก็พวกนั้นคงคิดว่าเหยื่อของเขาเก่งกาจน่าดู...เมื่อมีมังกรสีทับทิมโผล่ออกมจากผิวน้ำอีกสามตัว คาลอสอ้าปากค้าง เมื่อเขามองดูดีๆ...คนที่ขี่มันช่างดูแปลกประหลาด ทั้งสวมชุดกาวน์สีขาวแบบนักวิทยาศาสตร์แต่กลับสวมหมวกเหล็กปิดใบหน้าแบบโบราณ และที่สะพายหลังนั่นมัน...ปืน! เขาห้อยปืนรูปร่างประหลาดอยู่บนหลัง

แต่เดี๋ยว...นั่นยังไม่ทำให้คาลอสช็อกมาพอ เมื่อเขาเห็นสิ่งที่ผู้คุมพวกนั้นห้อยอยู่

สร้อยสีสันต่างกันและจี้รูปร่างประหลาดๆ

สร้อยมนตรา! ชาวแอตแลนติส!” อเล็กซ์ร้อง ตายห่าแล้ว หนีเถอะ!” อเล็กซ์หันไปทางคาลอส

แต่เขาวิ่งไปกว่าสิบเมตรแล้ว ทิ้งไว้เพียงฝุ่นที่ลอยตลบอบอวล ตามมาเร็ว!”

เยี่ยมมากเลยเพื่อนยาก!” อเล็กซ์สบถแล้วออกวิ่งตามไป

 

คาลอสวิ่งกระโดดข้ามต้นไม้ ก้อนหิน รวมถึงกระต่ายอย่างชำนาญ ความจริงเขาก็วิ่งไปอยู่แล้ว และยังเล่นกีฬาที่ชื่อว่าปากัวร์อยู่บ่อย แต่ตอนนี้อะดีนาลีนสูบฉีดไปทั่วร่างกาย ทำให้เขาวิ่งเร็วเหมือนจรวดเลยทีเดียว

นายต้องมีคำตอบว่าตัวบัดซบนั่นมันอะไร!” คาลอสปรี่ไปคว้าคอเสื้อฟาเนอโดรัสทันทีที่วิ่งมาถึง

อะไรเขาดูแตกตื่นพอๆกับเจนนี่และฟ้าฝนที่วิ่งเข้ามา

เกิดอะไรขึ้นเจนนี่ถาม ปล่อยเขาก่อนเถอะ...แล้วเมื่อกี้มันเสียงอะไร

คาลอสผลักเขาสุดแรงจนเขาลงไปกองกับพื้น

เกิดอะไรขึ้นคาลอส ฟ้าฝนถาม แล้วนั่นมันเสียง...

พวกแอตแลนติส!” อเล็กซ์โผล่เข้ามา นายน่าจะไปลงแข่งกรีฑานะคาลอส

บ้าน่า!” ฟาเนอโดรัสตาเหลือก เป็นไปไม่ได้!”

แต่เขาวิ่งไวนะอเล็กซ์บอก แล้วเขาถูกมองโดยเพื่อนๆเขาที่ส่งสายตาให้เหมือนกับว่าเขาเป็นไอ้งี่เง่า...ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

บ้าแล้ว...ฟาเนอโดรัสพยายามสูดหายใจ พวกมันมาแล้ว...มาเอา...สะ...สร้อย...

อะไรนะเจนนี่และฟ้าฝนพูดแทบจะพร้อมกัน

นายไปทำอะไรมากันแน่ ไอ้เด็กเวร!” คาลอสทำท่าเงื้อหมัดแต่เจนนี่ห้ามไว้

ไม่นะ...ไม่...โอ้...ฟาเนอโดรัสพูดตะกุกตะกัก

นายไปทำอะไรมา!” คาลอสตะโกนอย่างหัวเสีย

แต่นั่นก็ถูกกลบด้วยเสียงมังกรที่ดังก้องป่า

พวกเขาหันไปทางเสียงและหันมามองหน้ากันอย่างกังวล

จริงหรือเนี่ยเจนนี่คราง เหงื่อเริ่มผุดออกมา ฟาเนอโดรัสที่ดูเหมือนคนบ้ากำลังโดนจ้องโดยคาลอส

หนีก่อนเถอะฟ้าฝนเสนอ เธอเองก็ดูแตกตื่นไม่แพ้กัน แทบไม่เหลือคราบสาวห้าวเลย

แต่ยังไม่ทันได้คำตอบ เมื่อเกิดเสียงดังตึงเหมือนแผ่นดินไหวพวกเขาก็ออกวิ่งพร้อมกัน

อย่าแยกกัน!” คาลอสตะโกนขณะที่มือหนึ่งลากตัวเด็กประหลาดไว้

ไอ้มังกรบัดซบ!” อเล็กซ์บ่น

พวกนั้นต้องการอะไรกันเจนนี่เหลียวไปมอง

คงไม่ได้มาเก็บค่าแอปเปิ้ลหรอกนะอเล็กซ์พูดขณะกระโดดข้ามกิ่งไม้

บางที่ฉันว่าเราควรจะถามไอ้เด็กนี่นะคาลอสบอกพลางเอี้ยวตัวหลบกิ่งไม่กิ่งแล้วกิ่งเล่า หากวิ่งคนเดียว เขาคงไปได้ไกลกว่านี้สิบเท่าแล้วก็ได้ แต่นี่ดันต้องหิ้วเด็กประหลาดไปด้วยนี่สิ

ผ่านไปราวสองสามนาที แต่พวกเขารู้สึกเหมือนตลอดกาล

เดี๋ยว!” ฟ้าฝนหยุดกึก มันเงียบแล้ว

ทุกคนหยุดและเงี่ยหูฟัง

เงียบกริบ...มีเพียงความเงียบที่แฝงไปด้วยความอันตรายยิ่ง

เกิดอะไรขึ้นคาลอสกลอกตา

แล้วทันใดนั้นก็เกิดเสียงร้องดังสนั่นของมังกรทั้งสี่ ฝูงนกที่พวกคาลอสแทบไม่เคยเห็นบินผ่านท้องฟ้าเหนือหัวพวกเขาไปพร้อมกับส่งเสียงร้องแหลมบาดแก้วหู และนั่นก็เป็นสัญญาณให้พวกเขาออกวิ่งอีกครั้ง

 

เสียงนั้นดังลั่นอยู่ราวสามสิบวินาทีแล้วก็หยุด แต่พวกเขาก็ไม่หยุดวิ่ง พวกเขาพากันหอบร่างอันเปียกโชกไปพิงต้นไม้เมื่อตะวันลับขอบฟ้าไปแล้ว คาลอสหอบแฮ่กๆเหมือนหมาหอบแดด ซึ่งทุกคนก็ไม่ต่างจากเขา คาลอสมองผ่านฟาเนอโดรัสที่อยู่ข้างๆไป

เขาเห็นถ้ำ

นี่ที่เดิมนี่!” คาลอสร้อง

หา เจนนี่เหลียวไปมา

ใช่!” ฟ้าฝนบอก เรากลับมาที่เดิม

ฉันเกลียดมังกรอเล็กซ์บ่นอุบอิบ

หลังจากที่คาลอสลากร่างของตัวเองและฟาเนอโดรัสเข้ามาในถ้ำแล้ว เขาก็นั่งลงตรงข้างเด็กประหลาดด้วยท่าทีที่เหมือนตำรวจกำลังสอบปากคำคนร้าย โดยมีเจนนี่ อเล็กซ์ และฟ้าฝนเป็นผู้ชม พวกเขาล้วนอยู่ในสภาพโชกเหงื่อเหมือนๆกัน

ไงล่ะคาลอสหายใจหอบ ไงล่ะ...

ฟาเนอโดรัสไม่ตอบ เขาหายใจหอบแรง เนื้อตัวสั่นเทา ดูเหมือนคนเสียสติ

ใบ้กินเลยรึคาลอสแค่นหัวเราะ เด็กจอมกะล่อน กับโลมาจอมกะล่อน!”

ฟาเนอโดรัสหันมาจ้องคาลอสเขม็ง

ไงล่ะ...ไม่คิดจะแก้ตัวหน่อยรึ

บอกพวกเรามา นี่มันอะไรเจนนี่ถาม คาลอสยกมือขึ้นห้าม

ฉันขอเคลียร์เองคาลอสบอก ว่าไงเจ้าเด็กตัวแสบ ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงกัน...ฮะ

ก็ได้...เขาถอนหายใจ เอ่อ...เรื่องของเรื่องคือ...ที่แอตแลนติสกำลังจะเกิดสงคราม

โอ้...แล้วไงล่ะ มันเกี่ยวกับไอ้มังกรสีชมพูน่ารักๆ นั่นตรงไหนคาลอสพยายามทำเสียงเย้ายวน

ก็คือ...ผม ผม...

สร้อยนั่นไม่ใช่ของนายฟ้าฝนสอด คาลอสหันไปทางเธอและทำท่าเหมือนจะติ แต่แล้วก็หันกลับมาทางเด็กประหลาดอีกครั้ง

จริงเหรอ

ชะ...ใช่ ผมไปขโมยมา จริงๆนะ...เพราะพวกแอตแลนติสและพวกเอสกิโมของผมเริ่มแตกคอกันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คุณก็รู้ เมื่อสองเผ่าพันธุ์มาอาศัยอยู่ร่วมกันอะไรจะเกิดขึ้น...

คาลอสขมวดคิ้ว กีฬาสีเรอะ

ฟาเนอโดรัสเม้มปาก เปล่า...ก็ใช่...แต่มันก็ยังเกิดพวกเลือดผสมอีก พวกเลือดผสมทำให้ทุกอย่างเลวร้ายกว่าเดิม ทั้งที่เรามีปัญหาอย่างอื่นมากพอแล้ว ทั้งสองฝ่ายเริ่มไม่พอใจ ต่างฝ่ายต่างหาว่าอีกฝ่ายเป็นคนทำให้เลือดเผ่าตัวเองแปดเปื้อน และนั่นเองที่จะทำให้เกิดสงคราม

แล้วมันเกี่ยวกับพวกเวรนั่นยังไงคาลอสพยักพเยิดไปทางปากถ้ำ พวกนั้นมาเอาสร้อยงั้นเหรอ

เอ่อ...คือใช่ พวกนั้นคงมาตามหามัน แต่จริงๆคงจะมาหาพวกเขามากกว่าฟาเนอโดรัสทำท่าเหมือนจะร้องไห้

พวกเขาเหรอ...พวกไหนกันคาลอสเขยิบเข้าใกล้

ฟาเนอโดรัสน้ำตาไหลพราก คาลอสรู้สึกผิดอย่างแรง เขาหันไปทางเพื่อนๆเขา แต่ทั้งหมดกลับจ้องมองไปที่ฟาเนอโดรัสเป็นตาเดียว

เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดชั่วขณะหนึ่งก่อนที่ฟาเนอโดรัสจะพูด ผม...ไปขโมยมา สร้อยนั่น มันเป็นของราชินีแห่งแอตแลนติส...มันมีพลังมหาศาล บางทีนะ ผมคิดว่าถ้าผมเอาไปให้หัวหน้าเผ่าของผมมันอาจทำให้พวกเราชนะสงครามได้...แต่...แต่พอผมขโมยมันมาแล้ว ยังไม่ทันที่ผมจะเอามันไปให้หัวหน้าเผ่าของเรา ผมก็ถูกตาม...ตามล่า

คาลอสจ้องเขา แล้วนายก็ถูกต้อนมาที่เกาะนี้

ฟาเนอโดรัสพยักหน้า พวกเขาไล่ตามผมจนมาถึงที่เกาะนี้ พวกเขาไล่ล่าผมอยู่นาน แต่ผมลองใช้สร้อยนั่นดู แต่มันใช้การไม่ได้ แล้วผมก็รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน...พวกเขาก็หาผมเจอและพยายามแย่งสร้อยคืน แต่แน่นอนว่าผมไม่ให้ พวกเขาจะฆ่าผม ผมก็เลย...ฟาเนอโดรัสปิดหน้า

คาลอสมองเขาอย่างตะลึง ซึ่งเพื่อนๆของเขาก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน นายฆ่าพวกเขางั้นหรือ

ฟาเนอโดรัสพยักหน้า

คาลอสกลืนน้ำลาย ดูๆ ไปแล้วเขาก็ไม่เหมือนเด็กที่จะฆ่าคนได้เลย แต่ก็อีกนั่นแหละ เขาเป็นชาวเอสกิโมที่อาศัยอยู่กับพวกแอตแลนติสในน้ำใต้สามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า...มันจะมีอะไรเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาอีกไหมเล่า

คาลอสลูบสร้อยที่อยู่ในกระเป๋า เขาเสียวสันหลังขึ้นมาทันทีที่คิดว่าฟาเนอโดรัสจะทำอย่างไรเมื่อรู้ว่าเขาได้สร้อยแล้วแต่กลับอุบไว้

นายทำสร้อยหายตอนที่หลบหนีสินะคาลอสถาม พยายามข่มน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด

ฟาเนอโดรัสพยักหน้า คาลอสหลับตา

นายก็เลยตามหาแต่ที่ๆนายคิดว่านายจะทำมันตกล่ะสิคาลอสถาม

ประมาณนั้นเด็กประหลาดบอก ผมปะทะกับพวกเขาหลายที่อยู่ ผมคิดว่ามันอาจตกอยู่แถวนั้น...แต่ผมยังไม่เจอเลย

คาลอสบีบขาตัวเอง

พวกเมื่อกี้เจนนี่เอ่ยขึ้นหลังเกิดความเงียบครู่ใหญ่ มาตามหาพวกที่นาย...เอ่อ...จัดการไปใช่ไหม

ฟาเนอโดรัสสะอื้น ชะ..ใช่...พวกนั้นเป็นองครักษ์ราชินี มังกรนั่น ผมจำเสียงมันได้

แล้วพวกที่นายจัดการ เขาอยู่ไหนล่ะคาลอสลืมตา

ฟาเนอโดรัสสบตาเขา ตอนนั้นฉลามขาวบอกว่ามันหิว

อืม...ถึงคาลอสจะไม่ฉลาดนักแต่นั่นเพียงพอที่จะทำให้คาลอสเข้าใจ เขาจ้องมองดวงตาสีเทาหม่นของฟาเนอโดรัส มันแฝงไปด้วยความลึกลับและเจ้าเล่ห์ เขาไม่คิดเลยว่าเด็กอายุสิบสองสิบสามประหลาดคนนี้จะทำอะไรๆ ที่เลวร้ายได้มากขนาดนั้น

            ฆาตกรฟ้าฝนพึมพำ แต่ฟาเนอโดรัสได้ยิน เขาหันไปทางฟ้าฝนทันที

เหอะ! เธอจะรู้อะไร เธอไม่ได้เป็นแบบฉันนี่ เธอรู้ไหมว่าพักหลังนี้พวกเขาปฏิบัติต่อพวกเราอย่างไร!” ฟาเนอโดรัสเลือดขึ้นหน้า

ใจเย็นน่า คาลอสบอกเขา เขากลัวว่าฟาเนอโดรัสอาจชักปืนออกมายิงพวกเขาตายเกลื่อนก็ได้

พวกเขาทำเริ่มต่อต้านชาวเอสกิโม!” ฟาเนอโดรัสคำราม พวกเขาแยกตัวออกห่าง และพยายามอยู่ไกลจากพวกเราให้มากกที่สุด พวกเขาหาว่าพวกเราบ่อนทำลายอารยะธรรมแอตแลนติส! ทำลายสายเลือดบริสุทธิ์! พวกปลาเวร! พวกนั้นไม่คิดเลยเหรอว่าพวกนั้นก็ทำลายชาวเอสกิโมเหมือนกันน่ะ

โอ...เค... คาลอสพยายามควบคุมตัวเอง โอเค เรื่องนี้ถือว่าเคลียร์แล้ว

เดี๋ยว อเล็กซ์ขัด นายใช้อะไรฆะ...จัดการพวกนั้นดูเหมือนอเล็กซ์ก็คิดเหมือนกับเจนนี่ที่ไม่พูดคำว่าฆ่า มันดูร้ายแรงอย่างบอกไม่ถูกที่จะพูดว่าเด็กวัยสิบสองไปฆ่าคนอื่น

อะไรก็ได้...มันไม่สำคัญหรอก เพราะผมโยนทิ้งทะเลหมดแล้ว

ทำลายหลักฐานฟ้าฝนว่า อ้า...เป็นฆาตกรที่ไม่เลวเลยนะ

ช่างเถอะคาลอสพูดขึ้น ก่อนที่ฟาเนอโดรัสจะฉีกฟ้าฝนเป็นชิ้นๆ นายคิดว่าพวกนั้นจะมาอีกไหม

ฟาเนอโดรัสส่ายหน้า พวกเขาไม่ชอบมาที่หวงห้ามมนตรานักหรอก พวกเขามาแค่ส่งสัญญาณเสียงมังกรเท่านั้น ถ้าหากว่าพวกที่ผมจัดการไปยังอยู่ พวกเขาก็จะไปตามเสียงนั่นและรายงานข่าว ซึ่งผมไม่ชอบนักหรอกฟาเนอโดรัสหยุดร้องไห้แล้วฉีกยิ้มมุมปากให้คาลอส

คาลอสเสียวสันหลังวาบ

ทันใดนั้นคาลอสก็ได้ยินเสียงตึงตังเหมือนยักษ์กำลังก่อม็อบป่วนเมือง เสียงนั้นค่อยๆห่างออกไปเรื่อยๆ จนเงียบไปในที่สุด พวกเขาหันมาสบตากัน

พวกมันไปแล้วฟาเนอโดรัสบอก และก็คงจะไปตลอดกาล

โอเค!” คาลอสฝืนตัวเองให้ดูร่างเริง แต่มันดูงี่เง่ามากกว่า นอนกันเล้ย! วันนี้ไม่มียามนะ

ทุกคนขมวดคิ้ว

อ้าว ก็...

กันไว้ดีกว่าแก้ฟ้าฝนบอกขณะจ้องฟาเนอโดรัสเขม็ง ฉันเฝ้ากะแรกเอง

โอเคคาลอสพึมพำแล้วกระโดดไปยังมุมถ้ำ

อย่าคิดหนีล่ะฟ้าฝนบอกเด็กประหลาด อย่าแม้แต่จะคิด ฉันจะจับตาดูนายตลอด

ฟาเนอโดรัสก้มหน้า

วันนี้ถึงแม้จะมีเรื่องราวประหลาดๆ เพิ่มมากอีกหลายเรื่อง ทั้งสร้อยมนตราเป็นของราชินีแล้วฟาเนอโดรัสขโมยมา ทั้งเรื่องสงครามสองเผ่าพันธุ์(ซึ่งคาลอสรู้สึกว่ามันคล้ายๆสงครามของพวกผู้วิเศษกับเรดอายส์) และเรื่องมังกรทับทิมนั่น แต่คืนนี้เขาก็หลับลงได้ไม่ยาก

 

วันที่ห้า คาลอสตื่นมาจากการปลุกของเท้าอเล็กซ์ที่มาพาดบนหน้า มันให้กลิ่นเหมือนปลาร้าผสมขยะเปียก และมันคงทำให้ประสาทรับกลิ่นของคาลอสเสียหายหากดมมันเกินสามวินาที หลังจากที่คาลอสล้างหน้าล้างตาเรียกความสดชื่นและล้างกลิ่นปลาร้าแล้ว เขาก็ดึงตัวเจนนี่และฟ้าฝนออกมาจากฟาเนอโดรัส คาลอสก็บอกเรื่องสร้อยกับพวกเธอ

นายทำไมไม่บอกเรา!” ฟ้าฝนเอ็ด

คาลอสยักไหล่ “ฉันหาช่องว่างไม่ได้เลยนี่นา แล้วเธอคิดว่าจะทำยังไงดี

ฉันว่านะ...ฟ้าฝนเม้มปาก เราน่าจะบอกให้เด็กนั่นรู้ แต่อย่าเพิ่งให้สร้อยเขา

หาคาลอสเอียงคอ เขาอาจจะขโมยไปก็ได้นะ เขาเคยทำมาแล้วนี่

ฟ้าฝนสูดหายใจลึก ถ้าเราไม่ยอมบอกเขาเพราะเราไม่ไว้ใจเขา แล้วถ้าเขาก็ทำแบบเดียวกับเราล่ะ นายว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

ยังไง

เธอกัดริมฝีปาก ตอนนี้เราลงเรือลำเดียวกันแล้วนะ คาลอส เราควรจะเชื่อใจซึ่งกันและกัน...ถ้าเขาได้แหวนแล้วแต่ก็ไม่ยอมบอกให้เรารู้ล่ะ...เพราะเราเองก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขาเช่นกัน ต่างคนต่างไม่ไว้ใจ แล้วเราก็จะติดเกาะนี้ไปจนตาย

บางทีเขาอาจได้แหวนแล้วก็ได้เจนนี่บอก สังหรณ์ใจแปลกๆ

คาลอสขมวดคิ้ว พวกเธอคิดยังงั้นเหรอ

เพื่อนสาวเขาพยักหน้า

ก็ได้คาลอสบอก เดี๋ยวฉันจะบอกเขาเอง

ขณะเดียวกับเมฆฝนสีดำทะมึนเบื้องบนกำลังก่อตัว เงามืดแผ่ปกคลุมไปทั่วเกาะ ความกดอากาศลดลงเรื่อยๆ พวกเขาจึงพากันเดินกลับมายังถ้ำเดิม ถ้ำที่พวกเขาเคยมารวมตัวกันครั้งแรก พวกเขาช่วยกันก่อไฟ ไม่มีใครปริปากพูดสักคำเพราะทุกคนต่างรู้ว่าคาลอสจะทำอะไร

พวกเขากำลังนั่งล้อมรอบกองไฟหลังจากที่ทานแอปเปิ้ลมื้อเย็นเสร็จแล้ว

นี่นายคาลอสมองฟาเนอโดรัสแล้วล้วงเอาสร้อยออกมา เราเจอมันแล้ว

ฟาเนอโดรัสเบิกตาแล้วเอื้อมมือมาคว้ามันอย่างรวดเร็ว แต่คาลอสดึงมันกลับได้ทัน

เอามันมา!” ฟาเนอโดรัสคำราม คาลอสถึงกับสะดุ้ง เขารู้สึกเหมือนฟาเนอโดรัสพร้อมจะกระโดดกัดเขาได้ทุกวินาที

ใจเย็น...เด็กน้อยคาลอสข่มน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด ฉันว่านายลืมอะไรไปนะ นายยังไม่ได้ช่วยพวกเราหาแหวนเลยนี่

ฟาเนอโดรัสหลบสายตา เอาสร้อยมาให้ฉันก่อน แล้วฉันจะช่วย

ไม่

มันเป็นของฉัน!”

นายขโมยมาคาลอสสวนทันควัน มันไม่ใช่ของนาย และอีกอย่างหัวขโมยและฆาตกรอย่างนายเราไว้ใจไม่ได้

ฟาเนอโดรัสทำท่าเหมือนช้างตกมัน มันเป็นของฉัน!” เขาพุ่งตัวข้ามกองไฟเข้าไปหาคาลอส คาลอสเอี้ยวตัวหลบ เจนนี่และอเล็กซ์รวบตัวเขาไว้ได้ทัน เด็กประหลาดพยายามสะบัดดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ ในขณะนั้นเอง

บางอย่างก็ร่วงลงมา

มันส่งเสียงดังกริ๊งเมื่อมันกระทบกับพื้นถ้ำ มันกลิ้งไปหลายรอบก่อนที่จะหยุดนิ่ง พวกเขาทุกคนมองตาม แล้วทุกคนก็เบิกตากว้าง คาลอสพุ่งไปคว้าแหวนเอาไว้ ขณะที่ฟาเนอโดรัสยังดิ้นไม่หลุด

เด็กเลี้ยงแกะ!” คาลอสตะโกน ฟ้าฝนเดินมาหาเขา นายเจอมันแล้ว เจอมันตั้งแต่แรกแล้วสินะ!”

ฟาเนอโดรัสถูกลากมาทางคาลอส พวกคุณก็ไว้ใจไม่ได้!”

นายจะขโมยมันไปสินะคาลอสมองเขา หัวขโมย

ผมไม่ใช่หัวขโมย!” เขาตะโกนแล้วสะบัดเจนนี่และอเล็กซ์หลุดออกอย่างน่าอัศจรรย์ เขาจ้องมองคาลอสด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม รังสีอำมหิตแผ่ออกมารอบกายเขา มันเหมือนเขากำลังจะแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าเลยล่ะ

โว้! ใจเย็นอเล็กซ์ลุกขึ้นแล้วปัดฝุ่น

นายได้แหวนไปแล้ว! เอาสร้อยฉันมาสิฟาเนอโดรัสก้าวเข้ามา แต่ฟ้าฝนยืนขวางเขาไว้

นายยังไม่ได้บอกเรา...ว่าที่ไหนใช้มนตราได้เธอบอกเราจะให้นายหลังจากที่นายบอกพวกเราแล้ว

ช่ายอเล็กซ์เสริม

ผ่านไปหลายนาทีกว่าฟาเนอโดรัสท่าทีอ่อนลง แล้วเขาก็เดินออกจากถ้ำไป คาลอสและเพื่อนๆเขาเดินตามไป คาลอสดูเหมือนคนที่ติดบุหรี่แล้วไม่มีไฟแช็ก เขาดูหงุดหงิดมาทีเดียวเมื่อรู้ว่าฟาเนอโดรัสมีแหวนอยู่ตลอดแต่กลับไม่ยอมบอกเขา บางทีเขาอาจจะได้มันตั้งแต่ที่มันถูกส่งมาโดยโลมานั่นแล้วก็ได้

เขาคงโกหก...ว่าไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ทั้งๆที่มันอยู่ในกระเป๋าเสื้อเขาแท้ๆ

พวกเขาเดินผ่านต้นไม้ที่เริ่มคุ้นหูคุ้นตาบ้างแล้ว คาลอสเห็นกระต่ายสีน้ำตาลกระโดดไปมาอยู่ไกลๆ เขารู้สึกว่ามันเป็นตัวเดียวกับที่อเล็กซ์เคยคิดจะฆ่ามัน ต้นไม้บางต้นมีนกสีแปลกๆเกาะอยู่ แถมมันยังร้องเสียงประหลาดเหมือนกระเทยโดนไม่จิ้มก้นเสียด้วย

ฟาเนอโดรัสหยุดกึก เบื้องหน้าเขาเป็นบึงน้ำสีเขียว

ฟ้าฝนและเจนนี่ตาโต

เด็กเลี้ยงแกะ!” ฟ้าฝนว่า ที่นายไม่ให้เรามาอาบน้ำก็เพราะที่นี่เป็นที่ๆไม่ได้หวงห้ามมนตราสินะ

คาลอสกัดฟันกรอด

ผมบอกพวกคุณแล้วฟาเนอโดรัสหันหน้ามา ผมไว้ใจพวกคุณไม่ได้ ถ้าผมปล่อยพวกคุณมาที่นี่พวกคุณก็จะรู้ว่ามันไม่ใช่ที่หวงห้ามมนตรา แล้วพวกคุณก็อาจหนีไป...โดยที่ไม่ช่วยผม

ฟ้าฝนเลือดขึ้นหน้า ฉันไม่ได้...

เอาเถอะเจนนี่ขัดขึ้นแล้วหันไปทางฟาเนอโดรัส เราต้องทำยังไงบ้าง

แค่ลงไปก็พอแล้ว

พวกเขามองหน้ากันอย่างลังเล คาลอสกลัวว่าพอกระโดดลงไปอาจมีจระเข้ยักษ์กระโดดมางับหัวเขา หรืออาจเป็นงูอนาคอนด้า ปลาปิรันย่า หรืออะไรทำนองนั้น เจนนี่พยักหน้าให้แล้วทุกคนก็ค่อยก้าวลงไป คาลอสเสียวสันหลัง เขารู้สึกเหมือนฟาเนอโดรัสกำลังจ้องมองเขาอยู่ และกำลังวางแผนผลักเขาให้ตกลงไป...แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น

อเล็กซ์เดินลงไปก่อน ตามด้วยเจนนี่และฟ้าฝน

โอ้เจนนี่ร้องขณะเดียวกับน้ำเริ่มก่อตัวบนมือเธอ เธอเหลือมองน้ำที่ท่วมมาถึงต้นขา เราไม่เปียกนี่

ชะ...ใช่ฟ้าฝนกลั้นหัวเราะ เธอกำลังใช้นิ้ววาดคำว่า ผมเป็นเกย์ครับ บนเสื้อของอเล็กซ์

เยี่ยมไปเลย!” อเล็กซ์ตะโกนพลางกวัดแกว่งดายสายฟ้าที่อยู่ในมือ เขาไม่รู้เลยว่าหลังเสื้อของเขามีตัวอักษรสีแดงขนาดใหญ่อยู่เต็มเสื้อ ทั้ง ผมเป็นเกย์ครับ ผมอยากได้สามี ผมรักคุณโดมปกรณ์ ลัม และอีกหลายๆอย่างที่ฟ้าฝนพอจะนึกออก

นายทำบ้าอะไรน่ะฟ้าฝนว่า นายจะช็อตพวกเรารึไง

โอ้ โทษที ฉันพึ่งนึกได้ว่าเราอยู่ในน้ำเขาโบกมือ แล้วดายสายฟ้าก็แตกเปรี๊ยะและหายไป

 ทันทีที่เท้าคาลอสสัมผัสน้ำ เขาก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง น้ำให้ความรู้สึกเย็นเยียบแต่กลับไม่ทำให้เขาเปียก ขนทั้งร่างของคาลอสลุกชันขึ้น ความรู้สึกหนักอึ้งเหมือนมีภูเขามาทับอกเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว เขาอยากทดสอบ เขาสวมแหวนและกำลังหลับตา

อย่านะ!” ฟ้าฝนร้อง นายจะฆ่าพวกเราอีกหรือไง

คาลอสเรียกสติตัวเองกลับมา หลังจากอยู่ที่นี่มาห้าวันเขาเกือบลืมไปแล้วว่าเขาใช้แหวนนอกเขตคุ้มครองไม่ได้...มันเหมือนกับนายยืนแก้ผ้าอยู่ในห้างที่เต็มไปด้วยตำรวจ อเล็กซ์บอกแบบนั้น

มันเป็นความจริงฟ้าฝนบอกขณะกลั้นหัวเราะ เราใช้มนตราได้ที่นี่ ให้สร้อยเขาไปซะ

คาลอสขึ้นมาจากบึง เขามองฟาเนอโดรัสที่เตี้ยกว่าเขาเกือบฟุต คาลอสล้วงสร้อยให้เขา เอ้านี่

เขารีบฉกมันไปอย่างรวดเร็ว เหมือนคิดว่าคาลอสจะเปลี่ยนใจก่อน ขอบใจเขาพึมพำ

คาลอส!” เจนนี่ตะโกน ใบหน้าเธอระบายไปด้วยรอยยิ้ม ไปกันเถอะ ฉันอยากอาบน้ำ

โอเค เดี๋ยวนะคาลอสพูดแล้วหันไปทางเด็กประหลาด นายจะกลับยังไงล่ะ

ฟาเนอโดรัสสวมสร้อยเรียบร้อยแล้ว มันดูไม่เหมาะกับเด็กอย่างเขาสักเท่าไหร่

ผมจะว่ายน้ำออกไป อาจจะราวๆร้อยหรือสองร้อยเมตรก็จะพ้นเขตหวงห้ามแล้วล่ะเขายิ้ม

คาลอสสับสน เมื่อกี้เด็กประหลาดคนนี้ยังทำท่าแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าอยู่เลยนี่นา แต่ตอนนี้กลับเรียบร้อยและดูงี่เง่าเหมือนโนบิตะ แต่ก็นั่นแหละ คาลอสรู้ว่าเขาเองก็เป็นแบบนี้ประจำ

ลาก่อนคาลอสโบกมือ แต่แล้วก็ชะงักและฉีกยิ้มมุมปาก เขาเงื้อมือแล้วตบฟาเนอโดรัสสุดแรง

เด็กประหลาดเซถอยหลัง ลาก่อน แล้วก็โชคดีนะฟาเนอโดรัสตบสวนกลับมา แต่สงสัยเขาจะอยู่ผิดที่ผิดทาง หรือทรงตัวไม่อยู่ เขาจึงล้มลงทับคาลอส คาลอสหัวเราะ

ใจเย็นเขาบอกแล้วดันตัวฟาเนอโดรัสขึ้น

และเด็กนั่นก็วิ่งไปทางทะเลโดยไม่หันกลับมามองเลย

เขารีบไปไหนนะเจนนี่บอก

เธอก็รีบไปอาบน้ำเหมือนกันนี่นาอเล็กซ์ยักไหล่

โชคดีเด็กฆาตกรเลี้ยงแกะ!” ฟ้าฝนตะโกน

คาลอสกระโดดลงไปในน้ำจนน้ำกระเด็นไปโดนเจนนี่

ระวังหน่อยสิ!” เธอเอ็ด ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เปียกก็ตาม

ขอโทษทีคาลอสยิ้ม เขารู้สึกมีความสุขมากที่สุดในรอบหลายวัน

แต่แล้วความสุขนั้นก็เลือนหายไปทันที่ที่เขารู้ว่า...

แหวนหายไปแล้ว

แหวนอยู่ไหน!” คาลอสร้อง เขามองดูมือที่ว่างเปล่าด้วยความตื่นตะลึง เจนนี่ อเล็กซ์และฟ้าฝนมองเขาอย่างตื่นๆ

เธอสวมมันแล้วเหรอเจนนี่ถาม ขณะที่อเล็กซ์กำลังลงมืองมไปมาในน้ำ หน้าผากเขามีรอยหมึกสีแดงเขียนว่า ผมจะไปเสริมหน้าอก

ฉันสวมมันแล้วก็ลงมาที่นี่ แล้วก็ขึ้นไป และ...ไอ้เด็กเวร!” คาลอสโพล่งแล้วตะเกียกตะกายขึ้นจากบ่อน้ำอย่างยากลำบาก ไอ้เด็กนั่นเอาไป!” เขาลื่นถะไหลลงมาแล้วสบถคำหยาบคาย เขาใช้นิ้วมือจิกลงไปกับดินแล้วดันตัวขึ้นมา...เด็กหนุ่มออกวิ่งไปทางเดียวกับฟาเนอโดรัส

พวกเพื่อนๆ วิ่งตามเขาไป





โปรดติดตามตอนต่อไป... 

101 ความคิดเห็น