SF BAEKDO ตัวเล็กกะคนตัวโตกว่า - SF BAEKDO ตัวเล็กกะคนตัวโตกว่า นิยาย SF BAEKDO ตัวเล็กกะคนตัวโตกว่า : Dek-D.com - Writer

    SF BAEKDO ตัวเล็กกะคนตัวโตกว่า

    โดย kan _kf

    SF เมื่อน้องคยองอยากได้...แล้วพี่แบคจะทำไง

    ผู้เข้าชมรวม

    547

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    547

    ความคิดเห็น


    1

    คนติดตาม


    12
    หมวด :  นิยายวาย
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  26 พ.ค. 57 / 23:54 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






     
    เรื่องนี้เป็นนิยาย ช ช รับไม่ได้กดออกเลยนะ
    และเรื่องนี้ก็สำหรับคนจิ้นแบคโด้เหมือนเค้า
    เพราะเขามีความรู้สึกว่าเวลาแบคอยู่กะน้องแล้วแมนมาก
    เวลาสองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วมันมุ้งมิ้งมาก


    สวัสดีจ้า เค้าของฝาก SF BAEKDO ไว้ด้วยนะ
    เค้ายังเป็นมือใหม่หัดเขียนยังไงก็ฝากด้วยนะ
     
    © Tenpoints!
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      SF เมื่อน้องคยองอยากได้



      “พี่แบคตัวเล็กอยากได้แก้วไลน์” คนตัวเล็กบอกคนตัวโตกว่าพร้อมกับยู่ปาก

      “มันหมดแล้วอ่ะครับตัวเล็ก” คนตัวโตกว่าตอบอย่างเหนื่อยใจเพราะเข้าหาไอ้แก้วไลน์ในเซเว่นมาให้คนตัวเล็กต้อง3ที่แล้ว แต่ทุกที่ก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า หมด!!! แล้วตัวเล็กจะให้พี่ทำอย่างไงครับตอบพี่ที!! ได้แต่หมดแต่ในใจไม่กล้าพูดหรอก กลัวน้องร้องไห้ น้ำตาขอน้องเป็นสิ่งที่พี่แบคฮยอนคนนี้เกียดที่สุด

      “แต่ตัวเล็กอยากได้อ่ะ มันน่ารักมากเลยนะ” คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้แก้วไลน์มาไว้ในครอบครอง

      “แล้วตัวเล็กจะให้พี่ทำอย่างไงล่ะครับ ก็มันหมดแล้ว”

      “ที่นี้หมดที่อื่นอาจยังไม่หมดก็ได้” คนตัวเล็กพูดอย่างมีหวัง

      “เราก็พูดอย่างงี้มา3ที่แล้วนะ พอมามันก็ไม่มี กลับบ้านเถอะพี่เหนื่อยแล้ว” คนเป็นพี่พูดออกไปอย่างเหนื่อยใจ

      “แต่เค้าอยากได้จริงๆนะ แต่ไม่เป็นไรพี่เหนื่อยเรากลับกันก็ได้”คนตัวเล็กเดินออกจากเซเว่นอย่างผิดหวัง เบะปากจะร้องไห้เหมือนเด็กน้อยที่คุณแม่ไม่ยอมซื้อของเล่นให้

      ยิ่งเห็นตัวเล็กของเค้าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เขาก็ปวดใจ เค้าไม่ชอบให้ตัวเล็กของเค้ารู้สึกเสียใจเลย แล้วพี่แบคจะทำอย่างไง โอ๊ยแซดดดดดด

      “ตัวเล็ก”คนตัวโตกว่าเรียกคนตัวเล็ก

      “ฮะ”คนตัวเล็กตอบอย่างเเพร่วเบา

      “กลับบ้านคนเดียวได้ใช่มั้ย”

      “พี่จะไปธุระ”

      “ฮะ” คนตัวเล็กตอบอย่างแพร่วเบาเหมือนเดิมแล้วค่อยเดินกลับบ้าน

      พอเห็นว่าคนตัวเล็กเดินกลับบ้านแล้วคนตัวโตกว่าก็เรียกวินมอไซต์ทันที

      “พี่ๆ ไปเซเว่นที่ใกล้ที่สุด” แบคฮยอนบอกวินมอไซต์พร้อมกับขึ้นรถทันที

      “งั้นน้องลงเลย เพราะนี้ก็หน้าเซเว่นอยู่แล้ว”

      “เฮ้ย!!! ไม่ใช่ที่นี้ดิพี่”

      “เอ๊ะ!! น้องกวนพี่ป่ะเนี่ย”

      “ไม่ใช่พี่ เซเว่นอื่นที่ไม่ใช่ที่นี้อ่ะ คือผมหาของให้แฟนอยู่แล้วที่นี้ไม่มีไงเลยต้องไปหาที่อื่น”

      “อ๋อ ได้ๆๆ เดี๋ยวพี่จัดให้ จับแน่นนะน้อง”

      “ครับๆๆ”

      ฟิวววววววววว

      “เห้ย!! พี่ระวังรถ!!” พี่วินครับไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ผมยังอยากมีชีวิตอยู่กะแฟนผมต่อไป!!!

      “ถึงแล้วน้อง”

      “พี่อย่าเพิ่งไปนะ เผื่อที่นี่ไม่มี”

      “อ่าๆ เร็วๆๆนะน้องพี่มีธุระต่อ”

      “ครับๆๆ”

      แบคฮยอนรีบวิ่งเข้าไปในเซเว่นทันที

      “พี่ๆ มีแก้วไลน์มั้ยครับ” แบคฮยอนถามพนักงานเซเว่นทันที

      “อ๋อ หมดแล้วอ่ะครับ”

      “ห๊ะ!! หมด” ผมทรุดลงตรงนั้นทันที แล้วผมจะทำไงดี!! ถ้าจะต้องกลับไปเห็นน้องนั่งเศร้าเพราะไม่ได้แก้วไลน์ พี่แบคคนนี้ทนไม่ได้!!!!

       

      “เจ้ๆ ใครมาแก้วไลน์มาตั้งตรงนี้ไม่เอาไปโชว์” พนักงานเซเว่นอีกคนเดินออกมาจากหลังร้าน

      เหมือนเสียงสวรรค์ทำให้แบคฮยอนลุกขึ้นมาทันที

      “ไหนๆพี่ ผมซื้อเลยไม่ต้องโชว์แล้ว เอามันแม่งหมดทุกแบบเลย”

      “อะ เออ ครับๆ”พนักงานเซเว่นตอบอย่างงง

      แล้วผมก็เดินถือแก้วไลน์ออกมาจากเซเว่นอย่างมีความสุข

       

      “น้องๆเร็วๆดิพี่มีธุระ” พี่วินเรียกแบคฮยอน

      “อ่าๆ ครับๆ” แบคฮยอนรีบวิ่งขึ้นรถทันที

      ฟิววววววววว

      พี่วินแม่งขับรถปานจรวด อุส่าเซตผมก่อนออกจากบ้านอย่างนี้ ไม่อยากคิดสภาพเลย ว่าตอนนี้มันเป็นยังไง แต่เพื่อตัวเล็กของเค้า เค้าทำได้ทุกอย่างแหละ

      “พี่ๆ ที่พี่บอกมีธุระอ่ะไปไหนเหรอ”พี่แบคขอเสือกหน่อย อิอิ

      “วันนี้พี่มีแข่งแว๊นนะ”

      “ห๊ะ!!! พี่เป็นเด็กแว๊น” พี่แบคช็อคครับ นี้ผมฝากชีวิตไว้กับเด็กแว๊น ตัวเล็กพี่จะได้กลับไปเจอเรามั้ย T_T

      เอี้ยดดดดดด

      “น้องๆๆ ถึงแล้ว” พี่วินบอก

      ผมที่เพิ่งหายช็อคก็รีบจ่ายตังให้พี่วินทันทีแล้วรีบเข้าบ้านไปหาตัวเล็กของผมทันที

      แอ๊ดดดดดดด

      “ตัวเล็ก” เปิดประตูปุ้ปก็เรียกหาตัวเล็กของผมทันที แล้วผมก็เจอคนตัวเล็กของผมนั่งไหล่ตกอยู่บนโซฟา ผมเดินไปหาน้องทันที น้องเงยหน้ามองผมเล็กน้อย แต่พอน้องสบตาผมเท่านั้นแหละ น้ำตาน้องก็ไหลแอบแก้มทันที ผมตกใจมากรีบกอดปลอบน้องทันที

      “เป็นอะไรครับตัวเล็กร้องไห้ทำไม ไม่ร้องนะครับ”

      “ฮึกๆ เค้าพี่แบคทิ้งเค้าเพราะเค้างี่เง่าใช่มั้ย ฮื่อๆๆๆ” คนตัวเล็กปล่อยโฮออกมา

      “อะไรกันครับ พี่ไม่ได้ทิ้งนะ” คนตัวโตกว่าตอบอย่างงงแต่ก็ยังปลอบน้องอยู่

      “ก็ ฮึก พะ พี่แบคให้เค้ากลับบ้านเอง ฮึกๆ”

      “พี่ไปหาแก้วไลน์ ให้เราไงครับ พี่ไม่ได้ทิ้งเรานะ ไม่เคยคิดด้วย”

      “จริงๆนะ”ตากลมโตมองมาที่ผม

      “จริงสิ พี่รักเรานะ อะ แก้วไลน์พี่หามาให้” ผมยื่นแก้วไลน์ให้น้อง

      “ขอบคุณฮะ แต่จริงแก้วไลน์เค้าไม่อยากได้แล้ว แค่มีพี่แบคก็พอ” คนตัวเล็กยิ้มจนปากเป็นรูปหัวใจ ผมก็ยิ้มตอบน้องพร้อมกับกอดน้องให้แน่นขึ้น เพื่อให้น้องรู้ว่าเราจะไม่มีวันทิ้งกันไปไหน แต่เดี๋ยวนะน้องบอกไม่อยากได้แก้วไลน์แล้ว แล้วที่พี่แบคเอาช๊วิตไปฝากกับเด็กแว๊นนี้คืออะไร ตอบบบบบบ!!!!!!

       

       

       

       

      ฟิคเรื่องนี้เกิดจากอารมณ์ช่วยวูบของไรท์เองฝากติดตามด้วยนะค่ะติชมกันได้นะ
      ขอบคุณที่ติดตามจ้า ^^

       

       

       

       

      © Tenpoints!

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×