Produce101 / Wannaone อ่อยเด็ก the series #ONGNIEL #NIELONG

ตอนที่ 5 : os คุณแดนขี้งอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    25 พ.ค. 60



ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่ม




คังแดเนียลไอดอลที่กำลังโด่งดังอยู่ในตอนนี้ เดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีเข้าไปในคอนโดแห่งหนึ่ง



ในมือทั้งสองข้างถือถุงอาหารสดมากมายที่เขาเพิ่งแวะซื้อมาเมื่อกี๊ เตรียมไว้ทำมื้อเช้าแสนพิเศษให้คนพิเศษของเขาทาน



แดเนียลเดินมาถึงหน้าห้องที่คุ้นเคยและกดรหัสเข้าห้องด้วยความรวดเร็ว

ห้องขององซองอู แฟนรุ่นพี่ของแดเนียลที่คบกันตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย



แดเนียลกับซองอูคบกันตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัยจนตอนนี้ต่างคนต่างมีอาชีพและความสนใจที่ต่างกัน แดเนียลได้เป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงตามที่เขาฝันไว้ ส่วนซองอูก็ได้เป็นอินทีเรียดีไซน์เนอร์ในบริษัทสตาร์ทอัพที่กำลังโด่งดัง ทั้งสองงานยุ่งมากทำให้ไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน แต่ทั้งคู่ก็พยายามมาอยู่ด้วยกันเมื่ออีกฝ่ายมีเวลาว่าง



เมื่อเดินเข้าไปในห้องก็แวะเก็บของไว้ในตู้เย็นในห้องครัวและพอเดินผ่านครัวไปก็เจอคนที่เขาคิดถึงแทบทนไม่ไหวกำลังนั่งจดจ่ออยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์



แดเนียลยืนมองยิ้มๆ ทั้งคิดถึง ทั้งขำ ทั้งหนักใจ



"ถ้าผมเป็นโจรห้องพี่คงไม่เหลืออะไรแล้วมั้งเนี่ย" แดเนียลที่ยืนมองอีกคนเงียบๆอยู่นานจนทนไม่ไหวต้องพูดออกมาเพื่อเรียกความสนใจ ทำให้องซองอูเพิ่งรู้สึกตัวว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องคนเดียว



"แดน! ทำไมมาถึงเร็วจัง ไหนบอกเครื่องลงสี่ทุ่มไง" ซองอูสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมาเจอแดเนียลก็ถามอีกฝ่ายด้วยความดีใจ



"ลงจากเครื่องปุ๊ปผมก็รีบบึ่งมานี่เลยเพราะคิดถึงพี่แทบบ้า แต่ทำไมพี่ยังไม่เลิกสนใจคอมนั่นแล้วจะรีบเข้ามากอดผมซักทีล่ะ" แดเนียลพูดพร้อมทำปากยื่นเป็นเชิงว่าจะงอนแล้วนะ



"ทำงอนเป็นเด็กไปได้  โอ๋ๆมานี่เร็วเดี๋ยวพี่จะตบตูดกล่อมนอน" ซองอูพูดขำๆพร้อมกับอ้าแขนกว้างเป็นเชิงให้แดเนียลเข้ามาเองเพราะเขาจะไม่ลุกไปหา



เห็นแบบนั้นแดเนียลก็รีบพุ่งตัวเข้าไปกอดอีกคนทันทีโดยลืมไปเลยว่าเมื่อกี๊ตัวเองเพิ่งจะงอนเค้าไป



และคิดว่าคนอย่างแดเนียลจะกอดเฉยๆหรอ    ไม่มีทาง



แดเนียลจับเอวซองอูแล้วยกตัวขึ้นจากเก้าอีกแล้วปล่อยลงบนโซฟาที่อยู่ข้างๆ พร้อมตามลงไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงคนแก่กว่าที่ไม่ได้เจอและไม่ได้คุยกันมาสามวันเต็มๆ



แดเนียลอยากจะกัดซองอูให้จมเขี้ยวด้วยความหมั่นไส้ที่เขาไม่มีเวลาว่างจนไม่ได้โทรหาซองอูเลย และอีกคนก็ไม่เคยโทรมาหาเค้าเลยเหมือนกัน ไม่มีแม้แต่ข้อความตลอดสามวันมานี้



วันนี้แดนจะจัดหนักให้สมกับความคิดถึงจนซองอูไม่มีแรงลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าเลย 

แล้วแดเนียลก็จะเป็นคนทำมื้อเช้าสุดพิเศษด้วยตัวเอง แล้วซองอูก็จะประทับใจมากจนต้องร้องขอ(ข้าว)อีก 



ฮิฮิเป็นไงแผนของคุณแดน



เมื่อได้กอดจนสมใจแดเนียลก็ซุกหน้าลงไปที่ซอกคอของซองอู มือปัดป่ายลูบไล้ไปทั่วตัวและเริ่มล้วงเข้าไปในเสื้อของซองอู 



แต่ก่อนที่แดเนียลจะควบคุมสติตัวเองไม่ได้ซองอูก็ดันตัวแดเนียลให้ลุกขึ้นและพูดด้วยเสียงนิ่งๆแต่จริงจังขึ้นมา

"แดน พี่ขอทำงานให้เสร็จก่อนได้มั้ย" 



ห้ะ   นี่พี่ซองอูยังจะเห็นงานดีกว่าเขาอยู่อีกหรอ   ทำถึงขนาดนี้แล้วเนี่ยนะ 



แดเนียลมองหน้าซองอูอย่างไม่เข้าใจ



"คือลูกค้าเค้าขอเห็นงานก่อนเก้าโมงเช้าพรุ่งนี้อ่ะ นี่เหลือเก็บรายละเอียดอีกนิดเดียวเอง อยากทำให้เสร็จคืนนี้ไปเลยน่ะ"



แดเนียลอยากจะเอาแต่ใจแต่ก็ต้องเก็บอาการไว้เพราะนี่คืองานที่ซองอูต้องทำ 



"นะนะ คุณแดนรอคุณองแปปนึงนะ"



อ่าา แล้วมาเรียกกันอย่างงี้คุณแดนจะไปอดใจไหวได้ยังไงกันล่ะ



"ก็ได้ แต่ขอจุ๊บๆทีนึง" ไม่ทันที่ซองอูจะได้ตกลงคุณแดนก็เข้าจู่โจมซองอูทันที



เมื่อได้กอดรัดอีกคนจนพอใจแล้วแดเนียลก็ยอมปล่อยซองอูให้กลับไปทำงาน







ตอนแรกแดเนียลนั่งดูทีวีรอ จนเบื่อ เปลี่ยนมาเล่นโทรศัพท์แทน เอาการ์ตูนมาอ่าน เดินไปกวนซองอูบ้าง จนเวลาล่วงเลยไปจนเกือบตีหนึ่ง ซองอูจึงไล่แดเนียลไปอาบน้ำ โดยหวังว่าหลังจากอาบน้ำแดเนียลจะง่วงและก็ไปนอนซะ



และก็เป็นดังที่ซองอูคาด หลังจากแดเนียลอาบน้ำเสร็จร่างกายก็โหยหาเตียงนอนเพราะหลังจากไปทำงานที่ญี่ปุ่นนั่งเครื่องกลับมาก็ไม่ได้นอน พอลงเครื่องปุ๊ปก็ตรงมานี่เลยทำให้ร่างกายแดเนียลล้ามากพอสมควร แต่ก็ยังฝืนความง่วงมานั่งกดดันจ้องซองอูทำงาน



"ถ้าง่วงก็ไปนอนสิ จะมานั่งจ้องเราทำไม" ซองอูพูดกับแดเนียลพร้อมโบกมือไล่ให้ไปนอน



"ก็ผมอยากนอนพร้อมพี่อ่ะ ไหนบอกอีกนิดเดียว แล้วคืนนี้จะได้นอนกอดมั้ยล่ะ" 



ซองอูนึกอยากจะเอากรรไกรมาตัดปากแดเนียลออกจริงๆ อะไรๆก็บึนปากทำงอนเป็นเด็กเล็กๆเลย



"โตป่านนี้แล้วยังต้องให้พี่กล่อมนอนอีกจริงๆหรอ" ซองอูพูดติดตลกแต่แดเนียลไม่ขำด้วย เพราะเริ่มจะงอนเป็นเด็กๆไปแล้วจริงๆ



"ผมคิดถึงพี่จะแย่ ลงเครื่องปุ๊ปก็รีบมาหาเลย อยากใช้เวลาอยู่กับพี่ให้นานที่สุด เดี๋ยวมะรืนนี้ผมก็ต้องบินไปจีนอีกแล้ว พี่ก็รู้ตารางผมไม่ใช่หรอ   หงึ" แดเนียลจบประโยคด้วยการกดหน้าให้งอลงไปอีก 



ขอโทษทีตอนนี้ซองอูไม่มีเวลาจะมาง้อแฟนเด็กน้อยของเขา เพราะงานเค้าต้องเสร็จเข้าใจมั้ย 



แต่ซองอูก็ไม่ใจร้ายพอที่จะพูดจาทำร้ายจิตใจแดเนียล เพราะใช่ว่าซองอูจะคิดถึงแดเนียลน้อยซะเมื่อไหร่



"งั้นไปนอนรอในห้องเถอะ อีกแปปเดียวจริงๆ    อย่ามาฟุบหลับตรงนี้นะแดนเดี๋ยวจะปวดหลัง" ซองอูก็ยังคงเป็นซองอูที่เป็นห่วงในเรื่องเล็กน้อยของแดเนียลตลอดเวลา



"ไปส่ง" แดเนียลเงยหน้าพูดกับซองอูด้วยประโยคที่เหมือนกับเด็กเพิ่งหัดพูด



ซึ่งซองอูก็รีบลุกไปส่งแดเนียลที่ห้องโดยไวเพื่อที่จะได้รับกลับมาทำงานต่อ






หลังจากซองอูส่งแดเนียลถึงเตียงแล้ว (แล้วก็ต้องสู้รบกับเจ้าเด็กยักษ์นิดหน่อยเพราะมันจะดึงซองอูขึ้นเตียงลูกเดียว) ก็กลับมานั่งทำงานต่อ เพราะเขาก็อยากให้แดเนียลนอนกอดจะแย่เหมือนกัน 



แดเนียลน่ะนิสัยงุ้งงิ้งและก็ขี้งอนมากๆขัดกับอิมเมจที่ค่ายสร้างขึ้นมาให้อย่างเท่ แต่เรื่องนี้คนรอบตัวแดเนียลรู้หมดว่ามันไม่ได้เป็นอย่างนั้น ความเท่ๆคูลๆมีอยู่แค่บนเวทีเท่านั้นแหละ ตัวจริงนิสัยอย่างกะลูกแมวยักษ์ ชอบอออดอ้อนนัวเนียซองอูสุดๆ



ทั้งเรื่องขี้งอนแล้วก็ขี้อ้อนซองอูไม่ได้มองว่าแดเนียลเป็นคนงี่เง่า ซองอูคิดว่าไม่ควรไปหงุดหงิดคนรักกับเรื่องแบบนี้ เพราะที่แดเนียลงอนเพราะอยากจะใช้เวลาอยู่กับเขาให้เยอะที่สุดก่อนจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน ซองอูก็อยากจะใช้เวลาอยู่กับแดเนียลให้เยอะที่สุดเหมือนกัน เพราะฉะนั้นซองอูจะไม่เอาเรื่องเล็กๆมาทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาต้องแย่ลงไป



ซองอูทำงานไปเรื่อยๆจนเสร็จ เมื่อหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาตีสามครึ่งแล้ว 



เด็กยักษ์ของเขาคงหลับจนฝันไปแล้วล่ะ



ซองอูจึงปิดคอมแล้วรีบเดินไปยังห้องนอนเพราะเขาก็ง่วงมากแล้วเหมือนกัน



แล้วก็เห็นแดเนียลนอนหลับสบายเป็นเด็กสมบูรณ์อยู่ตรงที่นอนด้านขวา



"ไหนบอกจะรอนอนพร้อมกันไง" ซองอูมองแดเนียลที่นอนเกาพุงอย่างขำๆ



ซองอูทิ้งตัวลงนอนข้างๆ แดเนียลยังคงหลับไม่รู้เรื่อง แล้วไหนบอกว่าอยากนอนกอดกันไง



"เมี๊ยว~" ซองอูร้องเสียงแมวกระซิบที่ข้างหูแดเนียลเบาๆ



ซองอูน่ะรู้ว่าจะต้องทำยังไง



แดเนียลได้ยินเสียงจึงคว้าซองอูมากอดแล้วนอนหลับต่อไปเฉยๆ



สงสัยจะเพลียมากจริงๆ









8.00 am



แดเนียลตื่นมาก็เจอซองอูอยู่ในอ้อมกอด   เมื่อคืนเค้าฝันว่าซองอูกลายเป็นแมวด้วยล่ะ น่ารักมากเลย



แดเนียลไม่อยากปลุกซองอูขึ้นมาตอนนี้เพราะรู้ว่าเมื่อคืนกว่าซองอูจะได้นอนก็เกือบเช้า จึงลุกจากเตียงเพื่อไปเตรียมอาหารเช้ารอซองอูตื่นขึ้นมากินตามแผนที่เค้าวางไว้ แล้ววันนี้แพลนของแดเนียลก็เยอะซะด้วยสิ 



แพลนของวันนี้คือ แดเนียลจะพาซองอูไปคาเฟ่แมว กินข้าวกลางวัน ดูหนัง ช้อปปิ้ง และปิดท้ายด้วยดูพระอาทิตย์ตกที่พี่ซองอูชอบมากๆ กลับมาทำอาหารกินที่ห้อง แล้วตอนดึกจะเป็นยังไงต่อค่อยว่ากัน



ทำอาหารเช้าเสร็จตอนเก้าโมงกว่าๆแดเนียลยังรู้สึกว่ามันเช้าไป อยากให้ซองอูได้นอนต่ออีกหน่อย







10.00 am



แดเนียลเข้าไปปลุกซองอู แต่คนหลับอยู่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับ



แดเนียลพยายามปลุกซองอูด้วยวิธีอ่อนโยนก็แล้วรุนแรงก็แล้ว แต่ซองอูก็ยังไม่ยอมตื่น



"พี่ซองอูตื่นเหอะ ผมหิวแล้วนะ" แดเนียลนั่งคอตกอยู่บนเตียงข้างๆซองอู จนปัญญาจะปลุกแล้วจริงๆ



สุดท้ายก็ทนความหิวไม่ไหว ต้องไปนั่งกินอาหารเช้าที่ตัวเองทำเองคนเดียว 



พัง   มื้อเช้าแสนพิเศษของคังแดเนียล   พังไม่เป็นท่า เพราะองซองอูจอมขี้เซาคนเดียว



แต่ก็ยังเดินไปดูซองอูที่หลับเหมือนตายด้วยความเป็นห่วง



"ถ้าหิวก็รีบๆตื่นนะพี่" พูดกับคนหลับเหมือนเค้าจะรู้เรื่อง








1 pm



แดเนียลจะไม่ทน นี่แฟนเค้าไปออกรบมาเหรอ ที่นอนอยู่นี่มีแค่กายหยาบใช่มั้ย ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว แดเนียลอยากจะงัดเตียงคว่ำ ดูซิว่าจะตื่นมั้ย



เลยเที่ยงไปก็แล้วซองอูยังคงหลับอยู่อย่างนั้น จนแดเนียลทนไม่ไหวเอาอาหารเช้าส่วนของซองอูมากินเป็นข้าวกลางวันแทน



แดเนียลยอมแพ้เลิกปลุกซองอูแล้วไปนั่งดูทีวีแก้เซ็ง คิดว่าวันนี้คงต้องพับแผนการทั้งหมดทิ้งไป



ความจริงแดเนียลก็ไม่ได้อยากออกไปไหนนักหรอกให้อยู่ในห้องนี้กับพี่ซองอูทั้งวันทั้งคืนก็ยังได้ แต่เค้าอยากให้พี่ซองอูออกจากห้องนี้บ้างก็เท่านั้น 



ทำไมแดเนียลจะไม่รู้ว่าสามวันที่เค้าไม่อยู่แฟนสุดที่รักของเขาไม่ได้ออกไปไหนเลย เอาแต่นั่งจ้องคอมทำงานทั้งวัน เห็นได้จากอาหารแช่แข็งในตู้เย็นที่หายไปที่แดเนียลซื้อมาตุนไว้ให้ก่อนไปญี่ปุ่น เพราะรู้ว่าอีกคนคงไม่คิดจะหาอะไรกิน เพราะฉะนั้นอาหารแช่แข็งคือทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะทำให้ซองอูได้กินข้าวเหมือนคนปกติ



พอวันนี้ได้กินอาหารเช้าดีๆก็ไม่ยอมตื่น แดนเซ็งโว้ย







2 pm



แดเนียลได้ยินเสียงกุกกักๆดังมาจากห้องนอน สงสัยแฟนเค้าจะตื่นแล้ว นี่นอนไปเกือบสิบสองชั่วโมงเลยหรอเนี่ย เชื่อเค้าเลยเด็กถาปัตย์



ซองอูที่เดินงัวเงียออกมาจากห้องเดินมากอดคอแดเนียลจากด้านหลังโซฟา



"มีอะไรให้คุณองกินบ้างครับคุณแดน"



ตื่นมาก็อ้อนเลยนะ



"มันเย็นหมดเลยทิ้งไปแล้ว" แดเนียลตอบกลับไปโดยไม่มองหน้าซองอู แล้วกดรีโมททีวีไปมา ทำเป็นเหมือนว่าสนใจสิ่งที่อยู่ในทีวีมาก



ซองอูเลิกกอดแดเนียลแล้วเดินมานั่งข้างๆแทน เหมือนจะรู้ตัวแล้วล่ะว่ากำลังโดนงอน



ซองอูนั่งแบบเว้นระยะห่างออกมานิดหน่อยและกำลังคิดว่าจะทำยังไงดีเพราะเผลอนอนยาวไปเป็นครึ่งวัน แล้ววันนี้เป็นวันเดียวที่แดเนียลจะอยู่ที่นี่ด้วย สมควรแล้วที่จะโดนงอนน่ะ



ซองอูจึงใช้มุกเดิมอีกครั้ง



แปลงร่างเป็นแมวไง



ซองอูเข้าไปกอด ซบ นัวเนีย พูดอ้อนเพราะรู้ว่าแดเนียลชอบ อีกแปปก็คงหายงอนแล้วค่อยมาคุยกันดีๆว่าวันนี้จะเอายังไง



แต่แดเนียลกลับลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจซองอู ทำให้คนที่กำลังง้อแฟนเด็กอยู่ต้องเดินตามล้อมหน้าล้อมหลังแดเนียลไปด้วย



แดเนียลหยิบซีเรียลของโปรดของซองอูออกมาใส่ชาม เทนมใส่แล้วลากซองอูมานั่งที่โต๊ะกินข้าวและตัวเองอ้อมไปนั่งอีกฝั่งพร้อมกอดอกมองซองอูกินอาหารเช้า(ตอนบ่ายสอง)



"เหลือแค่นี้แหละ" แดเนียลยังคงพูดหน้านิ่งๆ



"คุณแดนทำอะไรให้ก็อร่อยหมดแหละ" ซองอูก็ยังคงพูดประจบแดเนียลต่อไป



"ความจริงวันนี้ผมจะพาพี่ไปหลายที่เลย แต่เวลานี้คงไม่ทันแล้ว กินข้าวเสร็จพี่ก็ไปอาบน้ำนอนต่อเลยก็ได้นะ" ยังไม่วายจะพูดจาประชดคนที่นอนเพลินให้รู้สึกผิดเข้าไปอีก



"ไปดูพระอาทิตย์ตกกันเนอะ" ซองอูอยากจะไถ่โทษที่เค้านอนตื่นสายจนทำให้แดเนียลต้องล้มเลิกแผนการทั้งหมด แต่มันก็ยังไม่สายเกินไปที่จะดูพระอาทิตย์ตกใช่มั้ยล่ะ



ทุกครั้งที่มีวันอะไรที่ค่อนข้างจะพิเศษแดเนียลชอบพาซองอูไปดูพระอาทิตย์ตกเป็นกิจกรรมสุดท้าย และมันก็ประทับใจทุกครั้ง









แดเนียลขับรถเปิดประทุนพาซองอูออกมาที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เลือกทำเลที่ไม่มีคน จอดรถแล้วก็นั่งเงียบๆกันอยู่บนรถ



ซองอูชอบท้องฟ้าสีส้มๆชมพูๆตอนพระอาทิตย์ใกล้จะตกมากๆ และจะชอบเป็นพิเศษเมื่อคนข้างๆคือแดเนียล



อยู่ๆแดเนียลก็แบมือมาวางบนขาของซองอู แต่ยังไม่ยอมมองหน้า



"อยากให้จับมือหรอ" ซองอูพูดแหย่หวังว่าแดเนียลจะหันมามองหน้ากัน



แดเนียลไม่ตอบ สายตาเอาแต่มองไปยังภาพท้องฟ้าเบื้องหน้า ก็แค่อยากทำเหมือนที่เคยทำ



ซองอูค่อยๆวางมือตัวเองลงบนมือของแดเนียล แล้วนิ้วทั้งสิบก็สอดประสานกันทันที



ซองอูรอจังหวะที่แดเนียลหันมามองหน้าก็กระชากทั้งมือทั้งแขนของแดเนียลอย่างแรงจนตัวของแดเนียลข้ามมาอยู่ที่เบาะของซองอูไปครึ่งตัว



"ไถ่โทษละกันนะ" พูดจบซองอูก็เอามือข้างขวาที่ไม่ได้จับมือแดเนียลอยู่ล็อคคอแดเนียลลงมา



ริมฝีปากเย็นๆของทั้งสองสัมผัสกัน กดเบาๆแล้วเปลี่ยนเป็นจังหวะที่หนักหน่วงขึ้น รับรู้ได้ถึงความต้องการและโหยหาของอีกฝ่าย

มือของซองอูเลื่อนจากคอมาสอดไว้ในกลุ่มผมสีชมพูของแดเนียล เมื่อเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นจากจูบที่รุนแรงขึ้นโดยแดเนียล ซองอูก็ตอบกลับอย่างรู้จังหวะ

แดเนียลยกมือขึ้นมาประคองไว้ที่แก้มของซองอู เปลี่ยนจากจูบที่รุนแรงมาเป็นกดจูบลงบนปากที่เดิมเบาๆซ้ำๆอย่างอ่อนโยน



ริมฝีปากของทั้งสองแยกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง และเต็มไปด้วยความรู้สึก ซองอูหอบหายใจแรง หน้าผากยังแตะกับของแดเนียลอยู่อย่างนั้น กับริมฝีปากที่เฉียดกันไปมา



"หายงอนรึยัง" ซองอูถามแล้วมองเข้าไปในตาของอีกฝ่าย รู้สึกดีใจที่แดเนียลยิ้มให้เขาซักที



"หายแล้วก็ได้ พอดีว่าชอบของไถ่โทษมากน่ะ" 



แดเนียลเลื่อนมือมาลูบที่จุดเล็กๆสามจุดบนหน้าแก้มของซองอู



"พระอาทิตย์ตกไปแล้วนะ" พูดโดยที่ยังมองหน้าซองอูอยู่อย่างนั้น



ซองอูรีบหันไปมองทันที เพราะกลัวจะพลาดช็อตสำคัญ 



"ก็ยังไม่ตกนี่" หันกลับมามองหน้าแดเนียล ที่จ้องหน้าซองอูอยู่ก่อนแล้วทำให้ปากแดเนียลชนกับแก้มของซองอูพอดี ซึ่งเป็นจุดที่แดเนียลชอบมากที่สุดด้วย



"นี่ไง ดาวขึ้นแล้วเนี่ย" แดเนียลพูดและยังกดจูบย้ำๆลงไปที่กลุ่มดาวบนแก้มของซองอู ซึ่งซองอูก็ไม่ได้ว่าอะไร



"ให้อยู่อย่างนี้ทั้งคืนก้ได้นะ" ซองอูพูดท้าทายแดเนียล



"ไม่อ่ะ คืนนี้อยู่บนเตียงกันจนถึงเช้าดีกว่า"



............................................



Special



แดเนียลรู้ว่าจะลงโทษซองอูยังไง



กว่าจะกลับถึงห้องก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว แดเนียลรีบเข้าไปอาบน้ำก่อน



"พี่รีบๆอาบน้ำนะ ผมง่วงแล้วอ่ะเมื่อเช้าตื่นเช้าไปหน่อย" พูดจบก็มุดเตียงแล้วเงียบหายไปเลย



ซองอูเลยเข้าไปอาบน้ำอย่างงงๆ พอออกมาจากห้องน้ำแดเนียลก็ชิงหลับไปแล้ว ซองอูเลยก้าวขึ้นเตียงอย่างเงียบๆ



แดเนียลเมื่อรู้สึกถึงเตียงที่ยวบลงไปก็คว้าซองอูมากอดไว้ทันทีเหมือนกลัวซองอูจะหนีหายไปไหน



ซองอูน่ะไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก แต่ปัญหาคือตอนนี้เพิ่งจะสี่ทุ่ม และมันไม่ใช่เวลานอนของเค้าโว้ยย



จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ซองอูพยายามข่มตาให้หลับแต่มันก็หลับไม่ลง ไม่รู้สึกง่วงเลยซักนิด นอนพลิกหัวไปมา ไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวแดเนียลจะตื่น



แต่ซองอูไม่สามารถนอนอย่างนี้ได้จริงๆจึงตัดสินใจปลุกแดเนียล



"แดน" ไม่มีเสียงตอบรับ



"คุณแดน!" เรียกอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับเขย่าแขนของแดเนียลไปด้วย ไม่ตื่นก็ต้องตื่นแล้วล่ะ



"หืมม มีอะไรครับ" แดเนียลปรือตาขึ้นมาถามอย่างงัวเงีย



"นอนไม่หลับ  นอนคุยกันก่อนไม่ได้หรอ  ไหนบอกจะอยู่บนเตียงด้วยกันจนเช้าไง  ทำไมรีบนอนจังอ่ะ" ซองอูพูดพร้องส่งสายตาอ้อนวอนไปให้แดเนียล



"พี่คิดว่าที่ผมอยากอยู่กับพี่บนเตียงถึงเช้าเพื่อที่จะนอนคุยเฉยๆหรอ" แดเนียลตื่นเต็มตาเพราะขำกับความคิดขององซองอู



ความจริงแดเนียลแค่แกล้งหลับน่ะ เพราะรู้ว่าเวลานี้ซองอูไม่สามารถนอนได้แน่นอน ปกติเล่นนอนซะเกือบเช้า เลยออยากแกล้งซองอูนิดหน่อย 



แต่ตอนนี้แดเนียลเริ่มอยากจะเอาจริงแล้วล่ะ



"พี่นอนไม่หลับงั้นเรามาออกกำลังกายจนถึงเช้ากันดีกว่านะ"



จบเถอะ.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

383 ความคิดเห็น

  1. #376 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:29
    ง่าๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ารักกกกกก ง้องอนกันได้น่าเอ็นดูมาก ส่งใจรัวๆ
    #376
    0
  2. #291 Alittletira (@patpattira) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 13:56
    เออเค้าก็ง้อกันแบบน่ารักจังเว้ย555555555
    #291
    0
  3. #263 หมายิ้มของพี่ (@meeyoono) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:57
    น่ารักอ่ะ งอนกันง้อกันแบบน่ารัก เขินไปหมด
    #263
    0
  4. #226 +JeonKim (@Aprilhun94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 11:07
    น่ารักไปหมดคุณองงงง
    #226
    0
  5. #220 Palmyippy (@Palmyippyy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 01:01
    /จดชื่อไว้ในลิสไรเตอร์ที่ประทับจัย
    ทำไมทำแบบนี้อ่า รู้มั้ยว่าพรุ่งนี้เราต้องไปโรงเรียน แต่งแบบนี้เราคงได้นอนกันพอดี(โทษเฉ๊ย) ประทับใจความแฟนเด็กแสนงอแงของคุณแดน;-; ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ไม่ผิดหวัง ฮรึก แผนคุณแดนล้มหมดเลยเพราะจอมขี้เซาซองอู คุณแดนอดไปคาเฟ่แมวสุดโปรดเลยเห็นมั้ย บู่วววววววววว
    #220
    0
  6. วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 01:52
    โง้ยยยย โรแมนติกมากกก งื้ออเขินนน
    #62
    0
  7. #61 kundaneilllll (@kundaneilllll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 18:30
    โอ้ก้อช...กรี้ดดดดด คุณแดนคนกาม!
    ว้อยยยคุณองก็อ้อนจังฮื่ออออ
    #61
    0
  8. #60 hnoey♡ (@noeiloveexo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 16:11
    ง่อววววววววววว เขินมากเลยค่ะะะ อยากอ่านคัทด้วย5555555555555
    #60
    0
  9. #59 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 13:07
    โอ๊ยแงงง เขินนนนน คุณเขารู้จังหวะอ้อนแฟนค่ะ แต่งอีกนะคะชอบบบ อิอิ
    #59
    0
  10. #57 rikear_lope (@bill-lion) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:40
    น่าร้ากกกกกกกก อ่านแล้วเขินมาก อยากมีแฟนแบบทั้งสองคน ใจบาง
    #57
    0
  11. #56 rikear_lope (@bill-lion) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    น่าร้ากกกกกกกก อ่านแล้วเขินมาก อยากมีแฟนแบบทั้งสองคน ใจบาง
    #56
    0
  12. #55 loveisfourwalls (@loveisfourwalls) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 19:14
    เขินมากค่าาาา คุณแดนขี้อ๊อนขี้อ้อน คุณองหนีไปไหนไม่ได้เลย เขินนนน
    #55
    0
  13. #54 ny_wp (@ny_wp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 11:14
    เขินมาก ฮือออออ
    #54
    0
  14. #52 HOWSWEETBJIN (@bhwanikon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 06:43
    มีแฟนงี้รักตายเลย !!!!!
    #52
    0
  15. #51 EiKoJunG (@eikojung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 02:22
    เขิลลลลลลลลล คุณแดนจะมีแรงไปร้องเพลงต่อไหมนะ
    #51
    0
  16. #50 พาลอวไง (@preawbabe19madam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 02:15
    โอ้ยยยย ชอบตอนคุณองอ้อนมากกกกก แดนมันงอนบ่อยๆเพราะคุณองอ้อนแล้วน่ารักหละสิ เรารู้หรอก
    #50
    0
  17. #49 Ume - chan (@matsuyama25ume) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:26
    อร้ายยยยย ฟินมากกก ชอบตอนดาวขึ้นอะ ฮือออ ละมุกมากเลย
    #49
    0
  18. #48 skywriteツ (@sky-junior7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:16
    น่าร้ากก
    #48
    0
  19. #47 Chesshield (@patchalita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:12
    ฮื้อออ น่ารักไรเบอร์นี้ ชอบชอบชอบบบ
    #47
    0
  20. #46 Snowflake_Star (@Snowflake_Star) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    งื้ออออคุณแดนน่ารักกกก งอนคุณองไป5555 เค้าจะนอนคุยกันถึงเช้าสินะ>\\\\\<
    #46
    0
  21. #45 ᄒᄈ (@eunhan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 00:56
    น่ารักอ่ะ อีกคนงอนไม่จริง อีกคนง้อเก่ง
    เต็มที่เลยนะแดนให้ถึงเช้าล่ะ ให้สมกับที่ไม่ได้เจอไม่ได้คุยกันสามวันเต็มๆ
    #45
    0
  22. #44 _PAKKIMMAY (@imayzpark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 00:54
    แอบหน่วงเบาๆ คุณแกนงอนซะเราใจไม่ดีแทนคุณองเลย โอ๋ๆนะ ออกกำลังกายจนเช้า หูยย นี่คือการลงโทษสินะ อิอิ
    #44
    0