Produce101 / Wannaone อ่อยเด็ก the series #ONGNIEL #NIELONG

ตอนที่ 4 : os เพื่อนไม่จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    25 พ.ค. 60

เรื่องสั้น คุณแดนอยากเล่า




คังแดเนียล มอปลายปี3 ห้อง A




     "ซองอูย่า~ ตื่นได้แล้วนะ" 


งั่มมม


     "ซองอูย่า"


ฟอดด


     "องซองอู"


จุ๊บ




ผมกำลังปลุกซองอูผู้ซึ่งเป็นเพื่อนวัยเด็ก เพื่อนบ้าน และเพื่อนสนิทของผมให้ตื่นไปโรงเรียน โดยการเรียกชื่อเบาๆ เพราะซองอูไม่ชอบเสียงดัง สลับกับกัดนิ้ว หอมแก้ม แล้วก็จุ๊บหนักๆที่ปลายจมูก 



วนไปเรื่อยๆ จนซองอูเริ่มขยับตัวยุกยิก




ผมรู้ว่าเค้าตื่นตั้งแต่โดนงับนิ้วครั้งแรกแล้วล่ะแต่ยังไม่ยอมลืมตา รอให้ผมปลุกจนครบตามสเต็ปทั้งหมดก่อน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมลืมตา แต่ยิ้มสูงๆที่มุมปากนั่นก็บอกได้ชัดเจนว่าคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงตื่นเต็มที่แล้ว 




อ้อผมลืมไป ยังเหลืออีกหนึ่งสเตป




เอื้อมแขนไปเท้าไว้ระหว่างใหล่ทั้งสองข้างของซองอูพร้อมกับกดริมฝีปากลงไปบนปากที่กำลังยกยิ้มของอีกคนแรงๆหนึ่งที แล้วผละออกมาจ้องหน้า นับหนึ่ง สอง สาม ดังๆ




และแล้วคนที่โดนปลุกจนครบทุกสเตปก็ยอมลืมตาขึ้นมาซักที




เราใช้วิธีนี้ในการปลุกอีกฝ่ายประจำตั้งแต่2ขวบ จนจะเรียนจบมอปลายก็ยังคงทำอยู่




ผมลุกขึ้นมาพร้อมกับดึงเค้าขึ้นมานั่งด้วย และสั่งให้ไปอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนได้แล้ว เพราะอาจจะถึงโรงเรียนสายได้ถ้าออกช้าแล้วรถติด







ผมลงมานั่งรอซองอูอยู่ที่โซฟาด้านล่างและเปิดทีวีดูไปด้วย 




พ่อแม่ของซองอูออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว และก็ไม่ได้ทำอาหารเช้าทิ้งไว้ให้เหมือนเดิมตั้งแต่ซองอูขึ้นมอปลาย   เพราะเจ้านั่นชอบตื่นสายแล้วก็ลืมกินอาหารเช้า คุณแม่ต้องกลับมาทิ้งทุกวัน เลยไม่ทำอาหารเช้าให้อีกและให้ซองอูไปกินที่โรงเรียนแทนเป็นการตัดปัญหาของกินเหลือทิ้ง




เมื่อซองอูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ก็วิ่งลงมาพร้อมกับบ่นว่าหิวแล้วๆๆ 




แล้วใครใช้ให้ชอบนอนตื่นสายล่ะ




ผมก็หิวเหมือนกันเนื่องจากไม่ได้กินข้าวเช้าที่บ้านมา เพราะผมรอไปกินกับซองอูที่โรงเรียนทุกวัน 

ผมกลัวเพื่อนกินคนเดียวแล้วจะเหงาน่ะ




เมื่อปิดประตูบ้านเรียบร้อยแล้วผมก็คว้ามือซองอูมาจับและเดินเร็วๆเพื่อที่จะได้ไปถึงป้ายรถบัสเร็วขึ้น




เมื่อลงจากรถบัสผมเปลี่ยนจากจับมือมาเป็นกอดคอซองอูแทนเพื่อที่จะเดินเข้าโรงเรียน ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมจะโอบเอวน่ะครับ แต่เพื่อนๆคนอื่นชอบมองแปลกๆ ซองอูเลยบอกว่าเปลี่ยนเป็นกอดคอแทนก็ได้




ผมว่ามันไม่เห็นแปลกเลยนะ เพื่อนกันที่ไหนก็จับมือ โอบเอวกันทั้งนั้น


คุณว่า'จริง'มั้ยล่ะครับ













เมื่อเดินมาถึงโรงอาหารผมมีหน้าที่ไปซื้ออาหาร ส่วนซองอูไปซื้อน้ำ




     "เอาโจ๊กหมู ใส่ไข่ เพิ่มขิง 1ชาม และก็โจ๊กเปล่า ใส่ไข่สองฟอง 1ชามครับ" ผมเดินไปที่ร้านเดิม สั่งโจ๊กสองชามแบบเดิมที่เคยสั่งอยู่ทุกวัน 




รับอาหารแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะประจำของพวกเราที่มีซองอูนั่งรออยู่ก่อนแล้วพร้อมกับวางชามโจ๊กเปล่าใส่ไข่สองฟองไว้ข้างหน้าเพื่อนสนิทของผม แล้วก็นั่งลงข้างกัน หมอนี่ชอบกินแต่ไข่แดงและก็ไม่ยอมกินข้าวให้หมดประจำ ตัวถึงได้แห้งลงๆทุกวัน




ผมนั่งมองซองอูกินแล้วก็หลุดขำออกมา เพราะกินยังไงก็ไม่รู้โจ๊กถึงได้ติดขึ้นไปถึงคิ้วน่ะ 




ผมจึงเอื้อมมือไปเช็ดออกให้ ซองอูมองหน้าผมนิดหน่อยแล้วก็ก้มหน้ากินต่อไป




พอกินเสร็จผมเป็นคนเอาชามไปเก็บ ส่วนซองอูกำลังนั่งทำการบ้านที่ต้องส่งวันนี้อยู่เพราะเมื่อคืนมัวแต่เล่นเกมจนลืมทำการบ้าน   แต่ผมน่ะทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นแล้ว




ซองอูไม่เคยขอลอกการบ้านผมเพราะเขาเป็นคนเก่ง งานแค่นี้ง่ายมากสำหรับคนแบบซองอู แต่เหตุผลที่สำคัญกว่านั้นคือเขาไม่เห็นประโยชน์ของการลอกการบ้าน และการพยายามทำอะไรด้วยตัวเองก็น่าภูมิใจกว่ามากเลยไม่ใช่หรอ




ระหว่างที่ซองอูกำลังทำการบ้านผมก็นั่งมองเพื่อนที่กำลังตั้งใจทำงานอยู่ พวกเราชอบนั่งเบียดกันโดยที่ซองอูจะนั่งด้านหน้าแล้วผมจะเขยิบถอยหลังมาหน่อย ถ้ามองจากข้างหลังก็จะดูเหมือนนั่งตักกัน แต่ความจริงแล้วแค่ใหล่เกยกันเท่านั้นเอง




     "ผัวเมียคู่นี้กุ๊งกิ๊งกันแต่เช้าเลยเว้ยยย กูอิจฉานะครับกูอิจฉาาา" ควอนฮยอนบินเพื่อนในแก๊งของพวกเราครับ เดินโหวกเหวกมาแต่ไกลเชียว




มันแซวพวกผมสองคนว่าเป็นผัวเมียกันครับ ผมชินแล้วล่ะ ส่วนซองอูที่โดนกล่าวหาว่าเป็นเมียผมน่ะหรือครับ 




เงยหน้าขึ้นไปยักคิ้วให้ฮยอนบินทีนึงพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากเป็นการทักทาย แล้วก้มหน้าลงไปทำการบ้านต่อ 




เห็นได้ชัดว่าซองอูก็ไม่ได้ถือสาอะไรฮยอนบิน ถึงแม้ว่าคู่นี้จะชอบกัดกันเป็นประจำเพราะฮยอนบินเป็นพวกพูดจ้อ ขี้โวยวาย แต่ซองอูเป็นพวกรักสงบ ไม่ชอบเสียงดัง และชอบที่จะลงมือทำแทนที่จะพูด ทำให้ซองอูจิกกัดฮยอนบินประจำ และคนอื่นอาจจะมองว่าสองคนนี้ไม่ค่อยจะลงรอยกันซักเท่าไหร่ แต่ความจริงพวกมันก็รักกันดีครับ ถือว่าเป็นสีสันของกลุ่มเลย




     "ไอ้แดน มีน้องมอต้นฝากกูเอาคุกกี้มาให้มึงอ่ะ น้องเค้าย้ำว่าหนูทำเองแบบไม่หวานนะคะ" จงฮยอนเพื่อนในกลุ่มอีกคนที่เพิ่งมาถึงยื่นถุงขนมที่ห่อมาอย่างน่ารักให้กับผมพร้อมกับทวนคำที่รุ่นน้องที่เดินเจอกันหน้าโรงเรียนต้องการจะย้ำอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง




     "ใจมากเพื่อน" ผมรับขนมมาจากจงฮยอนแล้วยิ้มนิดๆให้กับความน่ารักของแพกเกจ จากนั้นก็แกะถุงขนมและหยิบคุกกี้ออกมากัดชิมหนึ่งคำ




          "ไม่หวานจริงด้วย     อ่ะอ้าปาก" ผมลองชิมคุกกี้ไปคำนึงเมื่อพบว่าไม่หวานอย่างที่รุ่นน้องเคลมมา ผมจึงยื่นคุกกี้ชิ้นนั้นไปตรงหน้าของซองอูเพื่อที่จะให้เพื่อนชิม




ซองอูที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำการบ้านก็อ้าปากกว้างอย่างว่าง่ายแล้วก็กัดคุกกี้ไปหนึ่งคำ




     "อื้มอร่อยดี ไม่หวาน" เห็นซองอูชอบผมก็ยิ้มแก้มปริมองอีกคนเคี้ยวคุกกี้ไปอย่างเพลินๆ และคอยส่งคุกกี้เข้าปากให้อีกคนเรื่อยๆโดยไม่สนใจสายตาประนามหยามเหยียดจากเพื่อนๆที่มองมาแล้วถามว่า 'ยิ้มปากฉีกขนาดนี้มึงทำเองหรอ?'





ตั้งแต่ผมขึ้นมอปลายก็ชอบมีรุ่นน้องเอาขนมน่ารักๆมาให้ ฝากเพื่อนผมมาบ้าง แอบเอามาวางไว้ที่โต๊ะบ้าง หรือบางคนใจกล้าเอามาให้เองกับมือก็มี แล้วขนมที่ได้รับส่วนมากก็มีแต่พวกคุ้กกี้กับเค้กที่ผมไม่ชอบ




ความจริงแล้วผมไม่ชอบกินขนมน่ะ แต่ถ้าให้เลือกผมชอบกินช๊อคโกแลตหวานๆมากกว่า




แรกๆผมก็แอบเอาไปทิ้งเพราะกลัวคนที่ให้มาเห็นแล้วเค้าจะเสียใจ แต่เมื่อซองอูเห็นผมกำลังจะแอบทิ้งอีกก็เลยเอาไปกินเองเพราะเสียดายของ และรู้ว่าคนที่ทำมาให้น่าจะตั้งใจทำมาก




แต่พอซองอูกินก็บ่นว่าหวานมากเลยอย่างงู้นอย่างงี้ ผมรู้ครับว่าเค้าเป็นคนไม่ชอบกินหวานแต่ก็ยังกินเพราะเป็นห่วงจิตใจคนให้




หลังจากนั้นเวลามีใครเอาขนมมาให้ผม ผมก็จะบอกไปว่าผมไม่ชอบกินหวาน และเอามาให้ซองอูกินแทน



เพราะผมชอบมองเวลาเค้ากินที่สุดเลย















ผมกับซองอูและเพื่อนๆเป็นนักเต้นของโรงเรียน พอเลิกเรียนทุกเย็นวันอังคารและพฤหัสก็จะนัดกันซ้อมเต้นในห้องชมรมโดยมีครูสอนเต้นมืออาชีพมาสอนให้ ผมและซองอูมีความฝันว่าอยากเป็นไอดอลจึงตั้งใจฝึกซ้อมและเรียนรู้กันอย่างหนักเมื่อมีโอกาส




ผมลงมานั่งพักเมื่อครูฝึกให้เวลาพัก แต่ซองอูกลับไม่ยอมพัก เอาแต่ซ้อมวนอยู่อย่างนั้นเพราะยังไม่แม่นท่า




ผมนั่งมองซองอูซ้อมเต้นผ่านกระจก มองเข้าไปในแววตาที่มุ่งมั่นของซองอูโดยที่เขาไม่รู้ตัว หน้าตาซองอูเวลากำลังตั้งใจกับอะไรบางอย่าง กับผมเปียกเหงื่อที่ลู่ลงมาปิดหน้าผากนั่นมันทำให้ผมละสายตาออกไปไม่ได้เลย 




แต่ผมก็ไม่อยากให้เพื่อนเหนื่อยเกินไปเพราะวันนี้ยังเหลือซ้อมอีกหลายชั่วโมง ผมเลยหยิบน้ำเย็นหนึ่งขวดแล้วลุกขึ้นเดินเอาไปให้ซองอูดื่ม เมื่อซองอูดื่มเสร็จแล้วผมก็ใช้ผ้าขนหนูซับเหงื่อให้เขา




     "นายว่าท่าเมื่อกี๊เราโอเครึยัง" ซองอูมองผมตาแป๋วพร้อมกับถามคำถาม ทั้งๆที่ยังหอบเหนื่อยอยู่




     "โอเคแล้วล่ะ ชั้นว่านายไปนั่งพักก่อนดีกว่าซ้อมต่อไปเดี๋ยวจะจุกนะ" ผมพูดไปซับเหงื่อไปให้อีกคน




     "แต่เราว่ามันยังดูแปลกๆไปหน่อย ซ้อมอีกนิดน่าจะดีขึ้น" ซองอูยังคงยืนกรานว่าอยากจะซ้อมต่อ




     "งั้นเดี๋ยวเลิกเรียนแล้วค่อยกลับมาซ้อมท่านี้พร้อมกัน แต่ตอนนี้นายต้องพักก่อน ไม่งั้นจะฝึกท่าต่อไปไม่ไหว" ผมเลิกซับเหงื่อและดึงมือซองอูให้นั่งลงที่พื้นตรงข้ามกัน




และผมก็นั่งมองหน้าซองอูตอนกำลังดื่มน้ำอีกตามเคย




ผมมั่นใจว่าถ้าซองอูได้เดบิวต์ ผมนี่แหละจะเป็นแฟนคลับอันดับหนึ่งของเค้าแน่นอน




หลังจากครูฝึกสอนเสร็จพวกผมก็อยู่ซ้อมกันต่ออีกซักพัก จนเพื่อนคนอื่นๆทยอยกลับบ้านกันไปจนหมดเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว เหลือเพียงแค่ผมที่หยุดซ้อมมาซักพัก กับซองอูที่ยังฝึกท่าเดิมซ้ำๆอยู่ 




ความจริงท่าที่ซองอูทำก็จัดว่าเป๊ะแล้ว แต่คุณชายเค้าเป็นพวกไม่พอใจกับอะไรง่ายๆก็เลยยังคงซ้อมต่อแบบไม่ยอมหยุด




ผมบอกให้เค้าพอตั้งหลายครั้งแล้วเพราะกลัวว่าจะเหนื่อยเกินไปจนล้มป่วยลงอีก ซองอูก็บอกว่าขออีกรอบนึงๆ มาจะสิบรอบแล้ว




ผมจึงตัดสินใจเก็บของทั้งหมดของผมและซองอู เดินไปที่แผงสวิชต์ไฟอย่างเงียบๆ แล้วก็ปิดไปทุกดวงจนมืดสนิท




     "แดนนน!!!" แล้วเสียงที่ผมคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องมีตะโกนตามมา




ผมยังคงเงียบ ไม่ส่งเสียงอะไรออกมา




     "คังแดเนียล! เปิดไฟเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงแบบนี้คงเริ่มจะโมโหแล้วล่ะ 




ผมจึงค่อยๆย่องเข้าไปใกล้ๆตามเสียงของซองอู




     "อยู่ไหนน่ะ คังแดเนียล! กลับมาเดี๋ย..." เมื่อผมเข้าประชิดตัวคนที่กำลังโวยวายอย่างลืมตัวว่าตัวเองไม่ชอบเสียงดังๆ ผมจึงหยุดเสียงโวยวายนั้นด้วยปากของผมเอง




ผมจูบซองอูอย่างแผ่วเบาอยู่นานจนพอใจแล้วถึงถอยออกห่างอย่างเงียบที่สุด




ซองอูยืนนิ่งๆอยู่ซักพักก็เริ่มส่งเสียง




     "แดเนียล อยู่ไหนน่ะ อย่าแกล้งกันอย่างนี้สิ เราจะโกรธแล้วนะ" ซองอูตอนนี้คงยืนขมวดคิ้วทำหน้ายู่และเตรียมจะกระทืบเท้าอยู่แน่ๆ แก้มจะต้องแดงมากด้วย ผมอยากเห็นหน้าเค้าตอนนี้จังเลย




     "โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว กลับบ้านกันนะ" ผมจึงยอมเลิกแกล้งซองอูเพื่อที่จะได้ออกไปจากห้องนี้และมองหน้าเค้าได้ถนัด 




     "กลับก็กลับ" ยังมีติ่งโมโหอยู่ในน้ำเสียงนี้ 




ผมจึงเดินเข้าไปกดจูบที่กระหม่อมของซองอูแรงๆหนึ่งที




     "คนเก่งของแดนเหนื่อยมากแล้วครับ" ผมจับมือซองอูและเดินไปที่ประตูทางออกด้วยกัน ซองอูนิ่งไปเลยฮ่าๆๆๆ 


อยากเห็นสีหน้าตอนนี้ของเค้าจะแย่แล้วครับ













ระหว่างทางกลับบ้านผมก็แหย่ซองอูเล่นไปเรื่อยๆ จะได้มองหน้าตอนหงุดหงิดสลับเขินของซองอู ชดเชยที่ผมไม่ได้เห็นในห้องซ้อมมืดๆนั่น




แต่ซองอูก็ไม่ได้เขินเบาๆหรอกนะครับ ฟาดแขนฟาดหลังฟาดอกผมจนระบมไปหมดเหมือนกัน




แค่เห็นซองอูเดี๋ยวหน้างอเดี๋ยวหัวเราะก็บันเทิงแล้วครับ














ผมเดินพุ่งตรงเข้าบ้านของซองอูแทนที่จะกลับบ้านตัวเองที่อยู่อีกสองหลังถัดไป เพราะคืนนี้เราตกลงกันว่าจะมานอนที่บ้านซองอู เพราะซองอูอยากเล่นเกมต่อจากเมื่อคืน และจะให้ผมมาเล่นด้วยให้ได้




ผมก็ไม่ได้ขัดอะไรเค้าหรอก เสื้อผ้าผมก็เอามาทิ้งไว้ที่บ้านซองอูเต็มไปหมดเพราะมานอนด้วยบ่อยๆ แต่ผมมั่นใจว่าพอกลับไปถึงบ้าน เจอแอร์เย็นๆ เจอเตียงนุ่มๆหลังอาบน้ำ คนที่อยากเล่นเกมมาทั้งวันจะต้องแพ้ราบคาบแน่นอน




ผมให้ซองอูอาบน้ำก่อนแล้วจึงเข้าไปอาบหลังจากซองอูออกมา




แล้วพอผมอาบน้ำเสร็จออกมาก็เห็นภาพอย่างที่ตัวเองคิด 




องซองอูหลับปุ๋ยนอนอ้าซ่าอยู่กลางเตียงเรียบร้อย ทั้งๆที่ในมือยังถือจอยไว้อยู่เลย




ฮ่าๆๆๆ เอ็นดูเค้านะครับ ง่วงก็ง่วงเห็นเตียงก็อยากจะนอน เกมก็จะเล่น แต่สุดท้ายก็ต้องมาแพ้ให้เตียงอยู่ดี




ผมเดินเข้าไปเอาผ้าห่มห่อตัวซองอูแล้วดันตัวเขาให้กลิ้งไปอยู่อีกฟากหนึ่งของเตียง 




ผมไม่ยอมลงไปนอนที่พื้นหรอก ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้มานอนกับซองอูเท่าไหร่เพราะผมเพิ่งหายจากไข้หวัด วันนี้มีโอกาสแล้วผมจะนอนกอดเพื่อนรักของผมให้จมอกเลยล่ะ 




"ฝันดีนะคนเก่ง" ผมจุ๊บปากคนในอ้อมกอดทีนึงแล้วล้มตัวนอนข้างๆ 




วันนี้ผมได้จุ๊บเค้าตั้งหลายรอบแน่ะ แต่ผมรู้สึกอยากได้มากกว่านี้อยู่ดี นี่องซองอูหรือหลุมดำเนี่ย ผมถอนตัวไม่ขึ้นแล้วครับ




รีบนอนดีกว่าพรุ่งนี้จะได้รีบตื่นมาปลุกซองอูแบบที่ทำทุกวัน




ทุกคนอาจจะสงสัยใช่มั้ยครับว่าเพื่อนกันเค้าทำอะไรแบบนี้กันด้วยหรอ 


ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าเพื่อนจริงๆเค้าเป็นกันยังไง


แต่ระหว่างผมกับซองอูน่ะ เพื่อนไม่จริงแน่ๆ

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

383 ความคิดเห็น

  1. #382 myubaka (@myubaka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 08:52
    แอร้ยยยย
    #382
    0
  2. #375 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:17
    อื้อหื้ออออออออ ดีงาม คือดีย์ อร๊าย ฉันรัก โอ๊ย เขิลล ว้าย หวีด โอ๊ย กรี๊ด คือฟิน (*.,*)
    #375
    0
  3. #290 Alittletira (@patpattira) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 13:40
    เห็นชื่อเพลงนึกว่าจะจบดราม่า ดีมากเลยดีเป็นแบบนี้ ปลุกได้น่ารักมากกกกกกกก ผัวเมียคู่นี้โอ้ยยยยยย555555555
    #290
    0
  4. #261 หมายิ้มของพี่ (@meeyoono) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:50
    ดีงามทุกฉากเลยค่ะ
    เพื่อนไม่จริง ชอบ อ่านคำนี้แล้วนึกถึงเพลงโพลี่แคท
    #261
    0
  5. #249 BBZGirl (@bowbiee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 16:41
    นิพพานตั้งแต่ปลุกแล้วค่ะพิแดนนน
    #249
    0
  6. #219 Palmyippy (@Palmyippyy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:50
    me/ตายตั้งแต่ต้นเรื่อง
    นี่มันอะไรก๊านนนนนนนฟหกดาวเว้งกหาก
    อิจฉาตาร้อนๆๆๆๆๆๆๆๆ/ไฟในตาลุกไหม้
    วิธีการปลุกแบบนั้นหมายความว่าไง;-;
    พงเพื่อนไรกัน เธอต้องรู้ตั้งแต่ขน(หน้าแข้ง)ขึ้นแล้วสิ!(กามไปอีก)
    ไม่อยากแค่จูบแล้วอ่า แต่เรื่องดูใสมาก เราจะคงความอินโนเซนส์นี้ไว้ในหัวตลอดไป๊
    #219
    0
  7. #171 `(-\вιzMε. (@baifern123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:13
    ช่วงนี้อิน101มาก พอมาอ่านละเหม็นความรักที่สุดเลยค่ะ 5555555555555555555555555 ชอบบบบๆๆ
    #171
    0
  8. #157 Praew Vajirakaphan (@1234hunhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 11:41
    โอ้ยยยยยยฟินมากขอยาดมที
    #157
    0
  9. #117 khimmee56 (@khimmee56) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 20:11
    กรี้ดดดดดด
    #117
    0
  10. #113 lLadadee (@lLadadee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 13:47
    งื้ออออเพื่อนเค้าทำกันอย่างนี้ด้วยหยอออ
    #113
    0
  11. #78 mttrow. (@minmin1632) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 22:48
    กิ้ด เพื่อนหรอคะคุณ เพื่อนหรอออออ ฮือ น่ารัด
    #78
    0
  12. #43 Chesshield (@patchalita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:19
    หวายย คุณแดนอบอุ่นไรเบอร์นั้น งื้อออ
    #43
    0
  13. #42 hnoey♡ (@noeiloveexo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 16:39
    แงงน่ารักมากกกกกก คุณแดนละมุนมากกกกกกกกกกกก งื้อออเขินนนนนนนนนน 
    #42
    0
  14. วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 01:34
    ละมุนมากกก บิดไม่ไหวแล้สสส
    #41
    0
  15. #40 องเนียลชะละล่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 01:20
    ฮือออน่ารักจังเลยยยยยย ไม่ไหวแล้วใจฉันน
    #40
    0
  16. #39 กิจ๋า (@preawbabe19madam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 00:10
    โอ้ยยย ตายไปเรยยยยกุตายไปเรยยยยยย เพื่อนไม่จริง นี่แฟนชัดๆเลยค่าาาา
    #39
    0
  17. #35 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:37
    เพื่อนไม่จริงงงงง อะโถ่ววว คุณแดนหลงเมียขั้นสุด 55555555555555555
    #35
    0
  18. #32 PureLoveJonghyun (@purepen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 02:17
    โอ้ยยย ชอบบบบ เขินละมุนที่สุดดดด กรี้ดดดดดด
    #32
    0
  19. #30 ᄒᄈ (@eunhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 01:30
    จ้ะ ไม่จริงแน่นอนล้านเปอร์เซ็น
    เพื่อนที่ไหนเค้าทำแบบเน้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ชอบฉากนั่งทำการบ้านละป้อนขนมจังเลย
    มัน มัน ฮือออออออออออออออออออออ
    อยากได้แบบนี้บ้างงงงงง
    #30
    0
  20. #29 loveisfourwalls (@loveisfourwalls) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 01:26
    เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อสุดๆ โอ่ยยยยยยยยยย คุณแดนน่าหมั่นเขี้ยวมากกก คุณองก็น่ารักแบบน่ารักมากกกกกก ขอบคุณที่แต่งมากๆเลยค่า ♡♡
    #29
    0
  21. #28 _PAKKIMMAY (@imayzpark) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 01:25
    เพื่อนไม่จริง ก็แฟนกันเลยค่ะคุณแดนนนนนนน เขินเว่อร์ ตั้งแต่ตอนปลุกละ ป้อนขนม ซ้อมเต้น จูบอีก #ข้าน้อยตายยยย
    #28
    0
  22. #27 Snowflake_Star (@Snowflake_Star) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    งื้อออออน่ารักกกกกเขินนน>\\\\< เค้าปลุกกันแบบนี้นี่>\\\\\<
    #27
    0
  23. #26 c h e r . (@cherry_shawol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 00:44
    น่ารักมากกกกๆ ทั้งคุณแดนคุณองเลย อ่านแล้วอมยิ้มตลอด
    #26
    0
  24. #25 Tangmo P. Anekvanich (@tomangmo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 00:39
    อั๊ยยยย หวานอ่ะ เขินอ่ะ ชมพูไปหมดเลอออ โง้ยยย
    #25
    0
  25. #24 HOWSWEETBJIN (@bhwanikon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 20:53
    รู้ว่าเพื่อนไม่จริงไม่จริงมาตั้งแต่ครึ่งหน้าบนแล้วคุณแดนนนแหม๋ 55555 คุณองน่ารักอ่ะ
    #24
    0