YOU&Iคู่ร้ายคู่รัก

ตอนที่ 2 : ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ก.ค. 55

{cke_protected}{C}{cke_protected}{C}{cke_protected}{C}

ตอนที่1

เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส ฉันตื่นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกที่บอกว่าตอนนี้เป็นเวลา 6.30น. ฉันลุกจากเตียงอันเป็นที่รักด้วยความงัวเงีย  ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน แต่งตัว เพื่อที่จะไปโรงเรียน ก็วันนี้มันวันเปิดภาคเรียนวันแรกของฉันนี่ ก็ต้องไปโรงเรียนให้ไวเป็นขวัญตาซะหน่อย ^_^   เมื่อฉันแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินออกจากห้องของฉันมาที่ครัว ฉันเห็นแม่ที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ฉันก็เลยเดินเขาไปหาแม่แล้ว...

อรุณสวัสดิ์ค่ะแม่ ฉันเอ่ยขึ้น ...

แม่ที่ทำกับข้าวอยู่ในครัวหันมามองฉันแล้ว....

อรุณสวัสดิ์ลูก....ว่าไงทำไมวันนี้ตื่นเช้าจัง ..ฮือ..  แม่ถามฉัน.....

แม่ง่ะดูถูกฉันงี้ได้ไงน้อยใจเด้ U_U ฉันทำหน้างอนๆแม่นิดๆแล้วตอบแม่กลับไปว่า..

แม่ง่ะ ก็วันนี้เปิดเทอมวันแรกขอตื่นเช้าหน่อยไม่ได้หรอค่ะ

...แม่อมยิ้มแล้วพูดว่า

จร้า แม่ก็แค่พูดไปงั้นล่ะ อย่างอนแม่เลยน๊า

 แม่พูดแล้วทำท่า แต่ช้าแต่ เหมือนกับฉันเป็นเด็กๆไปได้ แม่ค่ะฉันอายุ 17 แล้วนะไม่ใช่เด็ก3ขวบ

แม่ค่ะนู๋อยู่ม.5แล้วน๊า ไม่ใช่เด็กนะค่ะที่จะมาแต่ช้าแต่ง่ะ ฉันพูด....

แม่ส่ายหัวนิดๆแล้วเดินเอาอาหารเช้าของวันนี้มาวางที่โต๊ะ

 ว้าวกับข้าววันนี้น่ากินจังค่ะ

 ฉันพูดพร้อมกับชายตามองกับข้าวที่แม่เดินเอามาวางที่โต๊ะกินข้าวเมื่อตะกี้นี้...

 แล้ว พ่อกับพี่บลูล่ะค่ะ ฉันถามแม่ขึ้น

ฉันลืมบอกไปใช่มั้ยว่าครอบครัวเรามีกันอยู่4 คนล่ะ เป็นครอบครัวเล็กๆแต่อบอุ่น มี พ่อ แม่ พี่ น้อง ที่รักกันม๊ากมาก ^__^ พ่อฉันทำงานเป็นนักเขียนโปรแกรมแล้วก็ทำงานอะไรก็ไม่รู้เกี่ยวกับคอมนี่ล่ะส่วนแม่ฉันก็เป็นแม่บ้านที่ดีของครอบครัวไง แต่บางทีแม่ก็ออกไปช่วยพี่ขายของน่ะ พี่ฉันเรียนจบแล้วก็เลยมาเปิดร้านกาแฟที่อยู่ใกล้ๆบ้านนี่ล่ะ ไม่อยากจะคุยว่า พี่ฉันน่ะเก่งมากกกก สวยด้วย^_^ภูมิใจในตัวพี่สาวจัง >_< ……

 พ่ออยู่ข้างบนโน้น ยังไม่ตื่นเลยเห็นว่าเมื่อคืนทำงานดึกน่ะ ส่วนพี่บลูพี่สาวแสนดีของลูกก็ออกไปเปิดร้านตั้งแต่หกโมงแล้ว

แม่พูดพร้อมกับยกอาหารทั้งหมดมาว่างไว้ที่โต๊ะอย่างเรียบร้อย....

 งั้นนู๋กินเลยนะค่ะแม่เดี๋ยวจะสาย

 ฉันเมื่อเห็นแม่ยกอาหารเช้ามาที่โต๊ะเสร็จเรียบร้อยก็ลงมือกินข้าวทันที......... หลังจากนั้นฉันก็ออกจากบ้านมาเพื่อทำการไปโรงเรียนเมื่อเวลาผ่านไป ฉันก็มาถึงโรงเรียนอันเป็นที่รัก

เฮ้อ! ถึงสักที

 ฉันถอนหายใจและบ่นกับตัวเอง  นี่ฉันยังไม่ได้ไปดูบอร์ด รายชื่อ ห้องที่ฉันอยู่เลย ฉันเลยเดินเข้าไปที่ป้ายติดประชาสัมพันธ์ ประกาศรายชื่อว่าใครอยู่ห้องอะไร ซึ่งคนก็เยอะมาก

 โอ๊ย ฉันจะบ้าตายฉันไม่ชอบไอ้ที่คนเยอะๆเลยอึดอัดเป็นบ้าเลย

ฉันบ่นกับตัวเองเมื่อเดินไปถึงป้ายประกาศก็พบว่าคนเยอะมากเยอะเว่อร์ง่ะ  โรงเรียนฉันเวลาจะขึ้นชั้นใหม่ก็สอบเลือกห้องใหม่ทุกปีน่ะเลยต้องเป็นแบบนี้ไงนักเรียนหลากหลายมากมายหลายหน้าแต่ล่ะชั้นมากองกันเป็นหนอนอยู่หน้าบอร์ดประกาศอย่างที่เห็นซึ่งปีนี้มีมอห้ามีสิบห้องล่ะ  ฉันใช้เทคนิคเฉพาะตัวฝ่าฝูงคนอันมากมายเข้าไปดูป้ายประกาศ....มอห้าห้องสาม พูวานวรรณ อบอุ่นจิต.... ขนิษดา รัตนะวิริยะวงศ์ ....บลาๆๆๆๆ เมื่อฉันเห็นเช่นนี้ก็อดดีใจไม่ได้แต่ก่อนที่ฉันจะดีใจฉันขอออกจากชุมชนแออันนี่ก่อนเถอะไม่งั้นฉันคงขาดอากาศหายใจก่อนจะดีใจแน่เลย คิดได้อย่างนั้นฉันเลย ใช้เทคนิคส่วนตัวอีกรอบเพื่อออกมาจากที่อึดอัดๆนั้น พอออกมาจากตรงนั่นฉันเดินไปนั่งที่ม้าหินอ่อน ที่ฉันบอกว่าดีใจน่ะหรอก็ฉันอยู่ห้องเดี๋ยวกับยั้ยควีนเพื่อนเลิฟฉันไงล่ะ ขนิษดา รัตนะวิริยะวงศ์ หรือควีน เพื่อนฉันเองฉันกับยั้ยควีนอยู่ห้องเดียวกันเกือบทุกปีเลยล่ะและเราก็สนิทกันมากด้วย..^O^ ……หลังจากที่ฉันนั่งลงที่ม้าหินอ่อนได้สักพักฉันก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยตะโกนเรียกชื่อฉันมาแต่ไกล...

 ยัยไอพิ้งค์ ยัยพิ้งค์

  ฉันหันกลับไปดูก็รู้ที่มาของเสียงนั่นทันที

ยัยควีน

 ฉันส่งเสียงตอบรับกับสาวสวยที่ตะโกนเรียกชื่อฉันตะกี้นี่เอง ยัยควีนเพื่อนเลิฟของฉันไง ฉันเรียกชื่อยัยควีนแล้วโบกมือให้หญิงสาวเดินมา โอ้! ฉันลืมบอกอารายไปอีกอย่างใช่ม่ะ ชื่อฉันไง ฉันนางสาว พูวานวรรณ อบอุ่นจิตค่ะ ชื่อเล่นของฉันก็คือ ไอพิ้งค์ เพราะใช่ปะล่ะ ไอพิ้งค์ที่มีความหมายว่า ไอสีชมพูหรือไอจากความรักนั่นเองล่ะ..^O^…แต่..เพื่อนๆที่ไม่รักดีทั้งหลายจะชอบเรียกฉันว่า ไอ้พิ้งค์ ยั้ยไอมลพิษตลอดๆ ฉันไม่ชอบให้ใครเรียกฉันอย่างนี่นะย่ะ แต่บางคนก็รู้จักให้เกรียติฉัน เรียก ไอหรือไม่ก็พิ้งค์น่ะ แล้วแต่คน ส่วนมากจะพิ้งค์ซะมากกว่า กลับเข้าสู่สภาวะปกติ เมื่อฉันโบกมือให้ยัยควีน ยั้ยควีนก็รีบวิ่งมาหาฉันทันทีไม่รู้ยั้ยนี่จะรีบไปไหน-_-^....

ไงยัยพิ้งค์ มาเร็วจังล่ะวันนี้

ยัยควีนพูดเมื่อเดินมาถึงฉัน ยัยนี่ก็อีกคน ฉันจะมาโรงเรียนเร็วบ้างไม่ได้ไงล่ะ ชิ ยัยเพื่อนบ้า... ฉันไม่ตอบอะไรกับไปกับยัยควีน...ยัยควีนดูจากสีหน้าฉันคงรู้เลยเปลี่ยนเรื่องคุย

ยัยพิ้งค์คิดถึงจังไม่เจอกันนานเลย^_^”

ยัยควีนพูดด้วยหน้าตาติดตลก จนฉันทนไม่ได้ที่จะตอบกลับไป

 ยัยบ้า เว่อร์ไปมั๊ย เธอกับฉันเพิ่งเจอกันไปอาทิตย์ที่แล้วเอง

 ยัยควีนเห็นหน้าฉันในตอนนี้ยัยนั่นก็หัวเราะออกมา....

 อ้าวหรอ ฉันนึกว่าพิ้งค์กับฉันไม่ได้เจอกันเลยจากที่ปิดเทอมไปไม่ใช่หรอ ^O^ โฮ ฮ่า ฮ่า ฮ่า 

ควีนพูดแล้วหัวเราะทำให้ฉันอดหัวเราะไว้ไม่ได้ ยัยเพื่อนบ้า ฉันเอามือตีไปทีไหล่ของยั้ยควีนอย่างหยอกล้อหลังจากที่กล่าวทักทายและคุยเรื่องสนุกกับยัยควีนสักพักยั้ยควีนก็...

เออ ยัยพิงค์ฉันยังไม่รู้เลยว่าฉันอยู่ห้องไหน

 ควีนเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปดูที่ป้ายประกาศที่ตอนนี้คนเริ่มน้อยลงแล้ว

ยัยควีนแกอยู่ห้องสามห้องเดียวกับฉัน

 ฉันบอกกับยัยควีนไปเพราะฉันขี้เกียจเดินไปที่ป้ายประกาศอีกรอบ

จริงดิยัยพิ้งค์ เย้!ดีใจจังอยู่ห้องเดียวกันอีกแล้ว ^.^”

 ยัยควีนบ้าทำอย่างกับไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันมานานงั้นล่ะ ทำเป็นเด็กไปได้เพื่อนฉัน นี่แกอายุเท่าไรแล้วนี่ยัยควีน-_-^   ไหวมั๊ยเพื่อนฉัน ฉันส่ายหัวเล็กน้อยแล้วมองยัยควีนต่อ ยัยควีนพอเหนื่อยก็หยุดและนั่งลงกับโต๊ะหินอ่อนข้างๆฉัน ออดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!! เสียงออดดังขึ้นในขณะที่ยัยควีนนั่งยังไม่ได้1นาที ฉันลุกขึ้นมาแล้ว..

ไปกันเถอะยัยควีนเข้าเรียนแล้ว

 ฉันบอกกับยัยควีนที่ยังนั่งอยู่

 ฉันรู้ล่ะน่า แกไปก่อนเถอะพิ้งค์ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ แป๊บ

ควีนลุกขึ้นมาบอกกับฉัน...

ยัยควีนแล้วแกไม่ไปเข้าก่อนออดล่ะ นี่เข้าเรียนแล้วเดี๋ยวก็โดนครูว่าเอาหรอก

แกก็ไปก่อนเถอะแป๊บเดียวเองครูคงยังไม่เข้าห้องหรอก...

.... เออ ตามใจแกแล้วกัน

ฉันพูดแล้วยัยควีนก็เดินไปเข้าห้องน้ำส่วนฉันก็รีบเดินไปที่ห้องซิค่ะในขณะที่ฉันกำลังเดินไปที่ห้องมอห้าห้องสามนั้นก็......

โอ๊ย!!!”

 ฉันร้องขึ้นเพราะมีอะไรบางอย่างมาชนกับร่างกายของฉันจนฉันล้มลงพอฉันเงยหน้าขึ้นมามองก็ปรากฏว่ามีผู้ชายคนนึ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันที่มีผมสีน้ำตาอมทองนิดๆซอยยาวประมาณตนคอตาสีน้ำตาล ร่างสูงก็ไม่สูงเท่าไรหลอกแต่ก็สูงง่ะ เอหรือว่าฉันเตี้ยหว่า -_-? ขาว หุ่นดี ดูไปแล้วนายนี่ก็หล่อชะมัดเลยอ่ะ O///O แต่แล้ว

 นี่เธอเดินยังไงของเธอนี่

 นายนั่นพูด O_o อ้าวไอ้นี่แทนที่นายจะมาขอโทษฉันแต่นายกับมาว่าฉันนี่นะ

อ้าว!นี่นาย นายเดินชนฉันเองนะ

ฉันพูดด้วยความโมโห นายนี่วอนซะแล้ว ไม่รู้ไงฉันน่ะนักกีฬาเทควันโด ยูโด คาราเต้ มวย ของโรงเรียนนะโว๊ย....

 ฉันไม่ผิดไม่จำเป็นต้องขอโทษ

นายนั่นพูดแล้วทำหน้ากวนทีนฉันมากกกกก

นี่นายย นิสัยแย่มากเลยนะเดินชนคนอื่นแล้วยังจะมาพูดงี้อีก

ฉันเริ่มมีน้ำโหแล้วนะไอ้บ้า.....หล่อซะเปล่าแต่นิสัยแย่มากกก

บ่นอารายของเธออยู่ได้น่ารำคาญ เธอทำให้ฉันเสียเวลามากเลยรู้ม่ะ

นายนั่นพูดจบก็รีบวิ่งไปที่ป้ายประกาศ ส่วนฉัน ไอ้บ้านี่อย่าให้ฉันเจอนายอีกนะแม่จะต่อยให้หน้ายับเลย ชิ จะไปไหนก็รีบไปเลยจะรีบไปตายทีไหนก็ไปเลยไอ้บ้า ฉันด่านายนั่นในใจ แล้วฉันน่ะหรอ.. ตายยยย นี่มันเลยเวลาเข้าห้องมา 10 นาทีแล้วนี่หว่า ฉันรีบวิ่งไปที่ห้องโชคดีที่ครูยังไม่เข้ามา ฉันมองหาที่นั่งที่จัดเป็นคู่ๆกวาดสายตาไปทั่วๆห้องกะว่าจะนั่งคู่กับยัยควีนแต่ยัยควีนก็ดันไปนั่งคู่กับใครก็ไม่รู้ แล้วฉันจะนั่งกับใครล่ะยั้ยควีน อ่ะตรงนั้นที่ว่างนี่ไม่มีใครนั่งด้วย ฉันนั่งตรงนี้ล่ะแล้วมันก็อยู่ข้างๆยัยควีนด้วยฉันนั่งลงบนเก้าอี้ ยัยควีนที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆกับที่ของฉันก็เอ่ยขึ้น

 นี่ยัยพิ้งค์ไปไหนมา ไหนบอกจะมาเข้าห้องไงย่ะ

 ฉันที่เพิ่งนั่งเก้าอี้ได้สักพักก็ต้องนึกถึงเรื่องเมื่อตะกี้นี่กับไอ้นายไร้มารยาท ยัยควีนนะยัยควีนทำให้ฉันต้องคิดถึงเรื่องนี้อีกทำไม

ไม่มีอะไรหรอกควีนก็แค่ลืมของไว้ที่ม้าหินอ่อนเลยเดินกลับไปเอา

 ฉันเอ่ยขึ้นทำสีหน้าไม่มีอะไรแต่ในใจอย่าให้ฉันเจอนายน๊า ทันทีที่ไฟในใจฉันจะลุกขึ้น ครูก็เดินเข้ามา

สวัสดีค่ะนักเรียนทุกคน

เสียงของคุณครูดังขึ้น อ๊ายย ดีจังเลยที่ครู ศิริวรรณ เป็นครูเป็นจำชั้น >_< ครูทั้งสวยทั้งใจดี เป็นปลื้มมม ^^ 

ครูชื่อ ครูศิริวรรณ มณีนรารักษ์ ค่ะ ต่อแต่นี้ ครูจะมาเป็นครูประจำชั้นของนักเรียนม.5ห้อง3นะจ้า ครูฝากตัวด้วย

 ครูศิริพูดแล้วก้มตัวลงทำทีแบบฝากตัวด้วย อ๊ายยครูง่ะจะแสนดีไปไหนค่ะ^.^ ฉันนั่งยิ้มๆส่งตาหวานให้ครู....

ทุกคนคงจะรู้จักเพื่อนในห้องกันแล้วใช้มั๊ย

ครูพูดขึ้นพร้อมกับกวาดสายตาดูนักเรียนในห้อง  เออ แต่ก็ว่าไปแล้วก็มีแต่หน้าเดิมๆทั้งนั้นเลยไม่มีใครมาใหม่เลยนี่แค่ห้องอื่นๆที่อยู่โรงเรียนนี้อยู่แล้วเอามารวมกันแค่นี้หรือว่าปีนี้จะไม่มีนักเรียนมาใหม่หว่า แต่เอ....เอออีตาไร้มารยาทนั่นมันอยู่ชั้นไหนห้องไหนหว่า จากที่ดูหน้าแล้วฉันยังไม่เคยเห็นเลย เฮ้ย แล้วฉันจะคิดถึงอีตานั่นทำไมล่ะยัยพิ้งค์เอ้ย

เอาล่ะนักเรียน ครูมีเพื่อนมาใหม่จะแนะนำให้รู้จัก เข้ามาสิจ๊ะ สตาร์

 ในที่สุดก็มีเด็กใหม่ 555+ฉันจะได้ทำความรู้จักไว้ เพื่อช่วยงานฉันได้ โฮ โฮ ^O^ แต่เอ ผู้หญิงผู้ชายหว่า ทันใดทีฉันเงยหน้ามองเด็กใหม่ที่ครูจะแนะนำให้รู้จัก ฉันก็ถึงกับอึ้งไปเลย o_O  ก็นี่มันอีตาไร้มารยาทที่เดินชนฉันไง (O_o)

 นี่จ๊ะนักเรียนใหม่ ชื่อ ยูนิเฝิซ สตาร์ เค้าเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกาจ๊ะ ยังไงก็สนิทกันไว้ล่ะนักเรียน แนะนำตัวสิครูพูดขึ้นจึงทำให้ฉันได้สติขึ้นมา

 สวัสดีคับเพื่อนๆทุกคน ผม ยูนิเฝิซ สตาร์ เรียกผมว่าสตาร์ก็ได้คับ^_^”

 นายนั่นพูด โอ๊ยนี่ฉันจะบ้าตายอีตานี่อยู่ห้องเดี๋ยวกับฉันหรอนี่ฉันขอตัดคำพูดว่าจะทำความรู้จักกับนายนี่นะ นายนี่ชื่อสตาร์หรอชื่อเว่อร์จัง

 (ความจริงก็ไม่เว่อร์หรอกแต่นางเอกของเราอคติ)

 แต่ก็ดีอย่างนะฉันจะได้แก้แค้นนายไงนาย ....ดาวตก ชื่อนี้เข้ากับนายกว่า สตาร์อีก55+

(นางเอกของเราชั่งตั้งฉายาให้พระเอกเราจริงชื่อเค้ามาดีๆเอาซะเสียหมด-_-^)

นี่ไอพิ้งค์ ที่ข้างเธอว่างใช่มั๊ย

 เสียงครูดังขึ้นทำให้ฉันที่นั่งนิ่งคิดอะไรต่อมิอะไรได้สติอีกรอบ

ห๊า ค่ะ อะไรนะค่ะครู

 ฉันถามย้อนกลับไป

 เธอไม่ได้ฟังอยู่หรอไอพิ้งค์ ครูถามว่าที่นั่งข้างๆเธอยังว่างอยู่ใช่มั๊ย ….

 อ๋อค่ะว่างอยู่ค่ะทำไมหรอค่ะ

ฉันถามครูกลับไปเพราะมันคงไม่ใช้อย่างที่ฉันคิดไว้แน่

งั้นครูให้เพื่อนไปนั่งตรงนั้นนะ สตาร์ไปนั่งที่ข้างๆกับไอพิ้งค์ไปตรงนั้นน่ะ

 ครูศิริเอ่ยขึ้น.... ม่ายยยยยย ทำไมนายต้องมานั่งข้างๆฉันด้วยห๊านายนั้นเดินเข้ามาแล้ว

เฮ้ย เธอ...O_o”

นายนั่นพูดแล้วทำถ้าตกใจ อารายของนายฉันไม่ช่ายผีน่ะดูทำหน้าเข้า อีตาบ้าดาวตก

มีอะไรนายดาวตก

 ฉันพูดตรอกกลับไปแล้วทำหน้ากวนประสาทใส่นายนั้น

ป่าวไม่มีอาราย เธอ ชื่อ ไอพิ้งค์ช่ายม่ะ-_-”

 นายดาวตกพูดหน้าตาเรียบ อีตานี่อะไรของนายย่ะจะมานิ่งก็นิ่ง ฉันล่ะงง

 อืมใช่มีอะไร

 ฉันตอบกลับไปแล้วมองหน้านายนั่น

อืม งั้นฉันก็นั่งตรงนี้ใช่มะ

 นายนั่นพูดแล้วนั่งลงตกที่ข้างๆฉัน อีตาดาวตกบ้านายจะมาสำนึกผิดแล้วอยากจะขอโทษฉันนะสิถึงได้นิ่งอย่างนี่ ไม่มีทางที่ฉันจะยกโทษให้หรอเฟ้ย

 นี่เธอเมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรฉันว่าอะไรนะ

นายนั่นนั่งลงแล้วคงนึกได้ว่าฉันเรียกเค้าว่านายดาวตก55+ เอหรือว่านายชอบกันนี่ชื่อนี่^O^

นายดาวตก มีอะไร ชอบชื่อนี้หรอ

ฉันตอบนายดาวตกไปด้วยน้ำเสียงกวนประสาทจะหาเรื่องเค้าให้ได้สิฉัน

ฉันไม่ได้ชื่อนายดาวตกและไม่ชอบให้ให้มาดัดแปลงชื่อฉันด้วยรู้ไว้ซะยัยทึ่ม

นายดาวตกพูดแล้วยิ้มกวดประสาทแล้วเลิกคิ้วข้างหนึ่งให้ฉัน .... อ๊ายยยย อีตาบ้าฉันจะฆ่านายยยย มาว่าฉันทึ่มงั้นหรอย่ะ ไม่รู้จัก ไอพิ้งค์ซะแล้ว

นี่นายย...

ฉันตอบกลับไปได้แค่นี้ล่ะไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะตอนนี้ครูกำลังจองมาที่ฉันกับนายดาวตกนี่ล่ะ

ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั๊ยจ๊ะ

ครูพูดขึ้น มีสิค่ะครูมีอย่างมากเลยล่ะ พิ้งค์จะฆ่านายดาวตกนี่ตายอยู่แล้วค่ะครู ฉันได้แต่คิดในใจแต่ก็ไม่กล้าพูดออกไปหรอกเดี๋ยวก็โดนครูดุเอาเท่านั้น....หลังจากนั้น.......ฉันก็ต้องทนเรียนคาบเช้ามากับนายดาวตกนี่ตลอด

เฮ้อ

ฉันถอนหายใจเบาๆ

 มีอะไรหรือเปล่าพิ้งค์

 ควีนถามฉันขึ้นคงจะเห็นฉันถอนหายใจล่ะมั่ง

ไม่มีอะไรหรอก

ฉันพูดบอกควีนไปเพราะขี้เกียจพูดอะไรต่อ

นี่พิ้งค์แกว่านายสตาร์เด็กใหม่นั่นน่ะหล่อมั๊ย

ควีนถามฉัน โอ๊ยยั้ยบ้ามาถามอะไรฉัน ฉันยิ่งไม่ชอบหน้านายดาวตกนั่นด้วย

นายดาวตกนั่นอ่ะหรอไม่เห็นหล่อเลย...

.... เฮ้ยยัยพิ้งค์แกไปเรียกเค้าว่าดาวตกได้ไง

ยัยควีนเอ่ยขึ้น

ก็ฉันไม่ชอบนายนั่นนี่

ฉันพูดไปแล้วเดินไป

นี่แกไปอคติอะไรกับเค้า

 ฉันไม่ได้อคติโว๊ยแค่ไม่ชอบ

ชั่งฉันเถอะน๊า

ฉันพูดตัดบทและฉันก็ต้องนั่งเรียนกับอีตาดาวตกนั้นในคาบบ่ายอีกครั้งจนเลิกเรียน

ฉันกลับบ้านก่อนนะ

 ควีนพูดขึ้นพร้อมกับก้าวขาขึ้นรถคั่นหรู ก็ยัยนี่ลูกคุณหนูนี่แต่นิสัยไม่นะ ^^

อืม บาย

ฉันตอบกลับไปแล้วโบกมือบ๊ายบายยัยควีน ส่วนฉันก็เดินกลับบ้านสิคับท่าน ก็ไม่เชิงเดินกลับหรอกก็แค่เดินไปขึ้นรถกลับบ้านเท่านั้นเอง.......

********************
จบตอนที่1แล้วค่ะเมย์เป็นนักแต่งมือใหม่ ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะค่ะแล้วก็คอยแนะนำด้วยนะค่ะ^^

0 ความคิดเห็น