[HaeEun] The Spirit หรือพรหมลิขิต อาจมาพร้อมกับความตาย

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 พ.ย. 61







“เยริน พาลูกชั้นหนีไปเร็วสิ! ไป!!

 

“ไม่  แม่!! ไม่ไป ฮยอกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ฮยอกจะอยู่กับป๊ากับแม่!



“ไม่ลูก ลูกต้องไปเดี๋ยวนี้ ลูกต้องฟังแม่ ถือว่าแม่ขอร้องล่ะฮยอกแจ ลูกต้องไปต่อ เยรินพาลูกชั้นไป ไป!



“ค่ะ คุณหญิง”



เท้าสองคู่วิ่งฉับออกทางประตูหลังของบ้านหลังใหญ่ ก่อนจะได้ยินเสียงปืนสองจำนวนที่เมื่อดังขึ้นก็รู้ทันทีว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น ร่างบางและผู้ดูแลวัยสามสิบปลายๆฝืนกายวิ่งต่อไปโดยเลือกที่จะไม่หันหลังกลับไปอีกแม้หัวใจกำลังเริ่มแตกสลาย ตัวสั่นสะท้าน น้ำตาไหลอาบแก้มจากดวงตาทั้งสองข้าง จนมาถึงกำแพงที่ทั้งสองคนต้องปีน



“คุณหนู ปีนก่อนเลยค่ะ เร็วค่ะคุณหนู”



เยรินพูดก่อนจะวิ่งไปหยิบบันไดคนสวนข้างห้องเก็บของมาตั้งไว้แล้วจับให้คุณหนูของบ้านปีนขึ้นไป สายตาของหล่อนคอยสอดส่องไปทั่วทิศเพื่อดูว่าใครจะตามมาอีกหรือไม่ ร่างบางปีนขึ้นกำแพงสูงไปจนสุดก่อนจะกระโดดลงมาที่อีกฝั่ง เป็นซอยเล็กๆข้างบ้าน



เยริ…”





ปัง!!!!




“เยริน!!!! ไม่!!! เยริน!! ฮือออออ”


ร่างบางรู้ได้ทันทีว่าเสียงปืนนั่นลั่นไกลใส่ใคร เขาตะโกนอยู่นานก่อนที่จะเริ่มหมดแรง เลยเลือกที่จะเดินต่อไปตามทางตรงหน้า จนร่างกายเริ่มอ่อนแรง หน้ามืด เลยเลือกที่จะนั่งลงหลังพิงกับผนังบ้านสักหลัง หายใจหอบถี่อยู่หลายนาทีก่อนจะได้ยินเสียงคนเดินเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ







“เจอตัวแล้วหึๆ”

ชายในเงามืดที่ร่างบางไม่สามารถมองได้ชัดแต่ได้ยินเสียงอย่างชัดเจน พยายามเพ่งสายตาไปว่านั่นคือใครกันแน่ แต่ดูตาก็ยังคงเบลอไม่สามารถมองได้ชัด




“ใครกันแกเป็นใคร” ร่างบางถามเสียงแผ่ว

 

 









ปัง!!



 

กระสุนจรดลงที่กลางอก สายตาอันพล่าเลือนกระแอมหนักเพ่งมองไปที่ภาพสุดท้ายตรงหน้า ใบหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้ๆก่อนจอจะดับลง

 

 

 


 หลีกทางหน่อยค่ะ หลีกทางหน่อย ขอโทษนะคะ หลีกทางด้วยค่ะ”



“ฮยอกแจ ฮยอกแจต้องไม่เป็นไรนะ ฮยอกแจ”



“ญาติคนไข้รอข้างนอกนะคะ”

 ถึงหน้าประตูห้องฉุกเฉินของโรงบาลเอกชนอันดับต้นๆใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง พยาบาลสาวยกมือขึ้นห้ามร่างโปร่งก่อนจะผลักตัวเองเข้าไปในห้องฉุกเฉินตามร่างบนรถเข็นและบุรุษพยาบาล

 


“ซีวอน น้องเราจะต้องไม่เป็นอะไร เชื่อพี่” พี่อีทึก พี่คนโตของตะกูลบอกพร้อมกับบีบไหล่น้องชายคนกลางเอาไว้แน่น ถึงจะคนละเป็นลูกคนละพ่อแต่ก็รักกันดั่งออกมากจากท้องเดียวกัน


 


“เราเหลือกันแค่นี้นะพี่ ขอร้องล่ะ อย่าไปอีกคนเลย อึก

 



“น้องผมเป็นไงบ้างครับหมอ” ทั้งสองคนลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีหลังจากที่นั่งกลุ้มอยู่นานก่อนจะตรงไปยังคนสูทเสื้อกราวยาวที่พึ่งออกมาจากห้องฉุกเฉิน

 

 

 


“ปลอดภัยครับคุณอีทึก คุณซีวอน แต่น้องของคุณอยู่ในอาการโคม่า และ

 

 







“และอะไรหมอ” ซีวอนพูดเสียงสั่น

 

 

 



















และอาจจะเป็นเจ้าชายนิทราครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #8 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:16
    เปิดเรื่องมาก็ตื่นเต้นแล้ว ^^
    #8
    0
  2. #4 wonhyukza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:10
    ใช่คุณหมอทงเฮไหม
    #4
    0
  3. #3 Phahmon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 05:08
    อุแงงงงน้องอย่าเป็นอะไรน้าาาT^T
    #3
    0
  4. #1 Sky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:48

    น้องงงง TT

    น้องต้องหายสิ หน่วงมากๆเลย

    จะรออ่านนะคะ สู้ๆ ^^

    #1
    0