เรือนฤทัยที่รัก (yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,258 Views

  • 87 Comments

  • 887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    28

    Overall
    7,258

ตอนที่ 5 : ๕ เป็นข้อแลกเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    4 ส.ค. 61

                “นี่แหล่ะครับ บ้านนังกำไล” คุณทองดีหันมาบอก

                คุณปลื้มโน้มตัวมาจากเบาะหลัง มองผ่านกระจกรถ เห็นเพิงไม้ผุๆ มีร่างของเด็กหญิงวัยสิบสี่ สวมเสื้อเนื้อหยาบราคาถูก นุ่งผ้าถุง กำลังยืนผ่าฟืนอยู่ที่หน้าบ้าน ที่ข้างกันมีร่างเล็กๆของอ้ายดี แก้ผ้าครึ่งท่อน วิ่งเล่นข้างพี่สาว ครั้นเห็นรถมาจอดที่หน้าบ้าน เด็กสาวจึงหยุดตัดฟืน ร้องเรียกมารดาออกมาจากเพิงโทรมๆ นางกำไลเดินออกมาจากเพิง เนื้อตัวสกปรก ผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่มีเปลี่ยน นางดูเป็นผู้เดียวที่ดีใจเมื่อเห็นรถคันงามของคุณปลื้ม เว้นเด็กสาววัยสิบสี่ ที่พาน้องไปกองกอดกันที่มุมหนึ่งในเพิง มองตาละห้อย ดูผู้ใหญ่เขาเจรจากัน

                “นี่คือคุณพงษ์ ทนายของฉัน ทำรายละเอียดเหล่านี้มาให้ อ่านออกหรือไม่”

                นางกำไลเพียงเหล่มองกระดาษนั้น ก่อนส่ายหน้า แน่นอนล่ะ นางไม่รู้หนังสือ

                “งั้นฉันจะอ่านให้ฟัง ข้าพเจ้านางกำไล ขอยินยอมยกลูกทั้งสองคือ เด็กชายดี และเด็กหญิงดวง ให้อยู่ในความดูแลของ นาย ปลื้ม เจริญทรัพย์ โดยข้าพเจ้าจะไม่มีข้อยุ่งเกี่ยวใดใดแก่คนทั้งสองอีกต่อไป หากข้าพเจ้าทำผิดสัญญา ขอให้ยึดทรัพย์สินที่นาย ปลื้ม เจริญทรัพย์ ได้มอบให้คือเงินจำนวนแปดตำลึงที่ได้มัดจำไว้ เรือนหลังใหม่หนึ่งหลัง สาวรับใช้หนึ่งคน  รถยนต์หนึ่งคัน และเงินเดือนเดือนละสิบตำลึง ส่งคืนเป็นสินทรัพย์ของบ้านเจริญทรัพย์ทันทีโดยไม่มีข้อยกเว้น”

                ทนายพงษ์จับนางกำไลปั๊มลายนิ้วมือ ก่อนจะเขียนชื่อกำกับเป็นพยาน และให้นายทองดีเขียนกำกับอีกเป็นพยานคนที่สอง รวมไปถึงให้คุณปลื้มเขียนรับทราบเป็นคนสุดท้าย

                นางกำไลปิดประตูเงียบ หลังไล่ตะเพิดเด็กทั้งสองออกจากเพิง ไม่ให้ข้าวของอะไรแม้เพียงชื้นเดียวติดตัวเลย แม้เด็กทั้งสองจะร้องไห้โวยวายทุบประตูเพียงไร นางก็ไม่ยอมใจอ่อน จนทนายพงษ์ และคุณปลื้มต้องเข้าไปโอบตัวทั้งคู่ขึ้นมาบนรถ

                อ้ายดีได้พบคุณปลื้มอีกครั้งก็ดีใจ รีบร้องไห้กอดร่างนั้นใหญ่ จะมีก็แต่อีดวง พี่สาว ที่นั่งสะอื้นนิ่งๆ ไม่พูดจากับใครทั้งสิ้น จนกระทั่งคนขับรถ ขับเข้าจอดที่เรือนเจริญทรัพย์ อีดวงลงรถมาเดินอย่างหมดอาลัยตายอยาก ไม่ได้ตื่นเต้นที่ได้เห็นเรือนใหญ่เบ้อเร่อหรอก พบแม่นม ยืนรออยู่นานแล้ว แม่นมพินิจมอง ก่อนตรงเข้าไปหา

                “อีหนู เอ็งไปอาบน้ำ แล้วมาทานข้าวนะ”

                “เจ้าค่ะ” อีดวงพูดเหม่อๆ

                แม่นมจึงพาเด็กหญิงเข้าไปที่เรือนคนใช้ โดยมีคุณปลื้มและทนายพงษ์มองตาม

                “ยายจ๋า ฉันไปด้วย”

                “ไม่ได้ เอ็งเป็นผู้ชาย จะไปอาบน้ำกับผู้หญิงได้อย่างไร โน่น ไปอยู่กับคุณปลื้ม”

                อ้ายดีงง เดินเลี่ยงตัวเอียงเข้าไปหาคุณปลื้ม ที่โผเข้ามากอดทันที ก่อนมองคล้อยหลังตามพี่สาวไปอย่างห่วงหา

                “อะไรกัน ใครมาเต็มบ้านไปหมด”

                เสียงของเจ้าพระยาปิติดังขึ้น เนื่องด้วยพบว่าที่สนามหน้าบ้านบัดนี้ เกิดเสียงรถเครื่องจอด และเสียงผู้คนเอะอะโวยวาย เจ้าของบ้านจึงต้องออกมาดู เมื่อพบหน้าคุณทองดีผู้ติดตามคนเก่า มาพร้อมทนายพงษ์ ก็ยิ่งตกใจ ครั้นเห็นร่างอ้ายดีที่อยู่ในอ้อมแขนของลูกชาย คนมีหนวดจึงยิ่งฉงน

                “นี่เอ็งไปทำใครท้องมารึ”

                “คุณพ่อ ปลื้มมีเรื่องต้องพูด”

                เจ้าพระยาปิติกระพริบตาถี่ เดินตามร่างลูกชายที่อุ้มอ้ายดีตรงไปที่เรือนใหญ่ โดยหันมาหานายทองดี และทนายพงษ์ด้วยสงสัย แต่ทั้งคู่กลับส่งสายตาไม่รู้ไม่เห็น เพียงแค่เดินตามคนหน้าสวยไปเท่านั้น

                “นั่งก่อนลุงทองดี นั่งก่อนขอรับพี่พงษ์”

                เมื่อมาถึงห้องรับแขกที่เรือนใหญ่ คุณปลื้มจึงเชิญให้ทั้งคู่นั่งลงก่อน ส่วนเจ้าพระยาปิติยืนตาใส แต่ลูกชายก็ไม่เชิญให้นั่ง จึงนั่งลงเองโดยไม่ต้องมีใครเชิญ

                “นี่เป็นหนังสือสัญญาของคุณปลื้มและนางกำไลขอรับนายท่าน”

                เจ้าพระยาปิติ มองแผ่นกระดาษที่ทนายพงษ์หยิบขึ้นมาจากกระเป๋าเอกสาร เมื่อรับมาอ่านข้อความ จึงทำตาโต กำลังจะอ้าปากด่าลูกชาย หากทว่าคุณปลื้มแทรกขึ้นมาเสียก่อน

                “หากคุณพ่อยอมรับเงื่อนไขนี้ของปลื้ม ปลื้มจะยอมไปเรียนต่อที่อังกฤษ”

                เจ้าพระยาทำท่าจะอ้าปากด่าขึ้นมาอีกแต่คุณปลื้มก็ขัดขึ้นอีก

                “ค่าใช้จ่ายของนางกำไลและน้องดีน้องดวง ปลื้มขอให้ทนายหักออกจากมรดกที่ปลื้มจะได้รับตอนคุณพ่อเสีย”

                “แต่ฉันยังไม่ตายนะโว้ย”

                “แต่สุดท้ายแล้วอย่างไรเสีย คุณพ่อก็ต้องตายครับ”

                เจ้าพระยาปิติกระดิกหนวดยิก ชี้หน้าลูกชาย จะด่าแต่ก็พูดไม่ออก

                “เขียนกำกับชื่อที่ด้านล่างกระดาษให้ปลื้มหน่อย ถือว่าคุณพ่อรับทราบแล้ว”

                “ไอ้ ไอ้”

                เจ้าพระยาปิติชี้หน้าลูกชาย ก่อนหงายหลังพิงพนักเก้าอี้

                “ไอ้เนียน กูขอน้ำหวานโถนึง กูจะเป็นลม”

                บ่าวผู้ชายอย่างไอ้เนียนรีบวิ่งออกไปที่ครัวทันที ในขณะที่อ้ายดี มองหน้าเจ้าพระยาปิติตาแป๋ว ก่อนหันมาหาคนหน้าสวย ที่ลูบหัวเขาอยู่อย่างรักใคร่

                “ไปกันเถอะอ้ายดี ไปอาบน้ำกันดีกว่า”

                เจ้าพระยาปิติมองตามร่างลูกชาย ที่ดูจะสนใจเด็กน้อยมากกว่าพ่อบังเกิดเกล้า มีดีอย่างไรรึอ้ายเด็กคนนี้ เจ้าลูกชายหัวดื้อถึงได้ยอมไปเรียนต่อต่างประเทศ ทั้งที่ในตอนแรกปฏิเสธหัวชนฝา แถมยังให้ทนายตัดเอามรดกของตัวเองไปอีก ช่างน่าสงสัยเสียแล้ว

                “คุณทองดี คุณทนาย นี่มันไปทำใครท้องมารึ”

                ทั้งสองส่ายหน้า นั่นยิ่งทำให้ผู้เป็นพ่อมองกระดาษใบนั้น งงไปหมด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #82 Benagaltwins (@Benayummy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:50
    ขำเจ้าพระยา เถียงลูกชายไม่ได้เลย
    #82
    0
  2. #68 kingkongjp (@kingkongjp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 10:12
    ตลกคุณพ่อ5555
    #68
    1
  3. #57 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:26
    ฮาตรงคุณพ่อนี่แหล่ะค่ะ
    #57
    0
  4. #36 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:18
    ปลื้มน่ารัก
    #36
    0
  5. #32 bambamya (@bambamya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 06:59
    ถถถ พ่อออ
    #32
    0
  6. #16 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 22:24
    มาเอาฮาตรงพ่อ
    #16
    0
  7. #4 Narayar (@Narayar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 10:36
    พ่อตลก5555555
    #4
    0