เรือนฤทัยที่รัก (yaoi)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,257 Views

  • 87 Comments

  • 887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    27

    Overall
    7,257

ตอนที่ 4 : ๔ ลูกเจ้าพระยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

                “ไหนแม่พิศให้คนมาบอกฉันว่าจะรีบกลับ” เจ้าพระยาปิติหมายถึงแม่นม

                “ก็ดีกว่าไม่กลับ”

                “ยอกย้อน”

                “ยอกย้อน” เสียงเล็กล้อเลียนพลางหัวเราะขำกลิ้ง จนโดนคนมีหนวดถลึงตาใส่ เจ้าพระยาปิติเกลียดนัก เด็กแก่แดด จึงสั่งสอนลูกๆเสมอว่า ไม่ให้ทำตัวเกินเด็ก จงรักษาความใสซื่อไว้ เพื่อผู้ใหญ่จะได้เอ็นดู

                “ขอโทษค่ะคุณพ่อ” คุณหนูโปรดว่าเสียงอ่อย ก้มหน้าก้มตาน่าสงสาร จนเจ้าพระยาปิติใจอ่อน

                “แล้วไปเที่ยวตลาดครั้งแรก เป็นอย่างไรบ้างลูก”

                เจ้าพระยาปิติ หันมาหาลูกสาว ถามไถ่ต่อไป โดยมีลูกชายนั่งหน้านิ่ง ไม่ยี่หระ ได้สำรับข้าวมาแล้ว จึงจัดแจงล้างมือในโถ ที่บ่าวเตรียมเอาไว้ให้ ด้วยรู้ดีอยู่แล้ว ว่าคนหน้าสวยอนามัยแค่ไหน เช็ดไม้เช็ดมืออย่างดีเป็นอันเสร็จพิธี กว่าจะรับประทานข้าวได้

                “สนุกดีค่ะ หนูโปรดเห็นคนตบกันด้วย”

                “หนูโปรด!!” พี่ชายถลึงตาใส่น้องสาว ส่วนคุณพ่อก็ถลึงตาใส่คนเป็นพี่

                “หมายความอย่างไรเห็นคนตบกัน””

                “หนูโปรดเห็นคนตบกันจริงๆนะคะ”

                “ไอ้เนียนไปเอาไม้มา กูจะตีเด็กบนโต๊ะกินข้าว!!

                เจ้าพระยาปิติร้องสั่งบ่าวผู้ชาย ที่จะวิ่งไปก็ชะงักมองอย่างสงสาร แต่จะไม่ไปตามคำสั่งก็ไม่ได้ ท่านเจ้าคุณทำตาถมึงทึงใส่อ้ายเนียน บ่าวรับใช้ที่สวมเพียงผ้าโจงกระเบนแดงก่ำ เผยให้เห็นแผงอกแกร่ง จำใจกุลีกุจอออกไปหักกิ่งมะยมที่หน้าเรือน แม่นมที่นั่งเล่นอยู่หน้าชาน นั่งคุยจอแจกับบ่าวผู้หญิง ถึงกับตกใจที่เห็นอ้ายเนียนวิ่งมาหักกิ่งไม้

                “ไอ้เนียน!!จะเอาก้านมะยมไปทำอะไร”

                “ก็ท่านเจ้าคุณน่ะสิจะเอาไปตีหนูโปรด” เมื่อรู้ตัวว่าพูดเกินงานที่ได้รับมอบหมาย อ้ายเนียนจึงรีบป้องปากอย่างไว

                “เอามานี่เลยนะ”

                แม่นมดึงกิ่งมะยมออกจากมืออ้ายเนียน ก่อนจะหักทิ้งเป็นสองท่อน พวกบ่าวผู้หญิงพากันตกอกตกใจ กุลีกุจอตามคุณนมที่บุกเข้าไปในเรือนใหญ่ ชะเง้อมองดูด้วยชอบนักเรื่องน้ำเน่าเข้มข้น

                “เกิดอะไรขึ้นคะท่านเจ้าคุณ”

                “แม่พิศมาพอดี ไหนมาอธิบายให้ฉันฟังซิ ว่าหนูโปรดไปเจอใครตบกัน” คำของเจ้าพระยาปิติ ทำเอาแม่นมสะดุ้งเฮือก

                แม่นมหันไปมองบ่าวผู้หญิงที่พากันจับกลุ่มมายืนเมียงมองอยู่นอกเรือน ก่อนหันไปมองร่างสั่นงันงกของหนูโปรด บัดนี้ดวงหน้าใส เต็มรื้นไปด้วยน้ำตา ด้วยจะโดนพ่อตี หาว่าตนเป็นคนโป้ปด

                “แม่พิศไม่ตอบ ก็แสดงว่าหนูโปรดโกหก”

                ท่านเจ้าคุณทำท่าจะเข้าไปตีหนูโปรดที่วิ่งหนีไปหลบหลังอ้ายเนียน ท่านเจ้าคุณจึงทวงถามก้านมะยมที่ให้ไปเก็บ หากทว่าอ้ายเนียนตาเหลือก หันมามองแม่นม ท่านเจ้าคุณจึงเห็นก้านมะยมในมือของแม่นม หากทว่ามันหักเป็นสองท่อน และแม่นมรีบซ่อนไว้ข้างหลังตัวเป็นเชิงไม่ให้ท่านเจ้าคุณมานำไปได้ พิรุธมากนักจนท่านเจ้าคุณจับผิด

                “นมเองเจ้าค่ะ ที่ไปตบกับชาวบ้าน”

                “อะไรนะ”

                “จะตีก็ตีนมนี่แหล่ะ ที่ทำตัวไม่เหมาะสมให้คุณหนูเธอเห็น”

                คุณนมยื่นก้านมะยมให้เจ้าพระยาปิติ แต่เขาถอนหายใจยาวเหยียดแทน

                “แม่พิศ เธอเองก็อายุมากแล้วนะ ทีหลังจะทำอะไรก็ระวังๆ หน่อย” ท่านเจ้าคุณทำสีหน้าผิดหวังในตัวบ่าวคนสนิท ก่อนเบือนหน้าไปหาหนูโปรด จึงเห็นหนูโปรดยืนสะอื้นกอดขาอ้ายเนียน กลัวคุณพ่อจะทำร้าย จนไม่กล้าออกมาจากที่ซ่อน

                “มานี่มาลูก” คุณหนูโปรดส่ายหน้า กอดขาอ้ายเนียนแน่น

                “มาหาคุณพ่อเถิดเจ้าค่ะคุณหนูโปรด” หนูโปรดเชื่อฟังคุณนม เดินก้าวออกมาจากที่ซ่อน กล้าๆกลัวๆ ก่อนเห็นแววตาเอื้ออาทรของเจ้าพระยาปิติ จึงรู้ได้ว่าคุณพ่อไม่ได้โกรธแล้ว เด็กหญิงจึงโผเข้าหาอ้อมกอดนั้นทันที เสียงสะอื้นดังขึ้นคล้ายดีใจ ที่ในที่สุดตนก็ไม่ถูกคุณพ่อเกลียดเอา

                “ไอ้เนียน เก็บสำรับด้วย กูจะเอาลูกไปนอน”

                “ขอรับท่านเจ้าคุณ”

                เจ้าพระยาปิติปรายตามองมายังลูกชาย ที่นั่งนิ่งๆอยู่บนโต๊ะ  คุณปลื้มทำหน้าเหม็นเบื่ออย่างเคย เขาเห็นจนเป็นภาพชินตาแล้ว ความรุนแรงที่ผู้เป็นพ่อเกลียดชัง แต่กลับนำมากระทำลงที่ผู้เป็นลูกอยู่บ่อยครั้ง

                เมื่อเจ้าพระยาปิติ อุ้มลูกสาวขึ้นบันไดไปแล้ว คุณปลื้มจึงเรียกอ้ายเนียนเข้ามาใกล้

                “พี่เนียน ช่วยโทรแจ้งคุณพงษ์มาพบปลื้มในวันพรุ่งนี้หน่อยนะครับ”

                “คุณปลื้มมีอะไรหรือขอรับ”

                “ปลื้มมีธุระบางอย่างต้องให้เขาจัดการ”

                อ้ายเนียนเพียงพยักหน้ารับ ไม่อยากละลาบละล้วงให้มากความ ก่อนเรียกบ่าวผู้หญิงที่จับกลุ่มยืนด้อมๆมองๆอยู่หน้าเรือน ให้เข้ามาช่วยเก็บสำรับของคุณหนูและคุณท่านไปล้าง

                “มัวแอบฟังอะไรกันอยู่ได้ พวกเอ็งเข้ามาช่วยข้าเดี๋ยวนี้!

                พวกบ่าวผู้หญิงจึงรีบสลายตัว หนีหายออกจากหน้าเรือน วิ่งกลับเรือนของตัวเองอย่างรวดเร็ว ทำเอาอ้ายเนียนส่ายหน้า นังพวกนี้ ทีเรื่องคนอื่นล่ะสนใจ แต่เรื่องงานล่ะหนีเชียว

                “นมขอโทษนะเจ้าคะคุณปลื้ม”

                “ไม่ใช่ความผิดของนมสักหน่อย กลับเรือนไปเถิด”

                “เจ้าค่ะ”

                คุณนมเดินกำก้านมะยมออกไปทิ้งที่ใต้ต้นไม้ คล้อยหลังมองเข้าไปในเรือน ยังเห็นคุณปลื้มนั่งทานข้าวอยู่คนเดียวก็นึกปวดใจ ด้วยสงสาร คนขาดแม่ แม้ในตอนคลอด คุณหนูโปรดจะแข็งแรงดีก็ตาม หากทว่าคุณหญิงรำไพที่มีอายุมากแล้ว จึงไม่ควรมีลูกหลงด้วยซ้ำ ร่างกายของนางอ่อนแอ และสิ้นใจลงไปหลังคลอดคุณหนูโปรดได้ไม่นาน ความโศกเศร้าเข้าปกคลุมทั่วทั้งเรือน รวมไปถึงคุณปลื้ม เธอรักมารดามาก และเกลียดชังท่านเจ้าคุณมากเช่นกัน ด้วยเวลานั้นท่านเจ้าคุณได้รับพระราชทานยศใหญ่ จนไม่มีเวลามาดูใจภรรยาในตอนสิ้นลม ทั้งยังพยายามนำหญิงอื่นเข้ามาแทนที่  ทดแทนความเหงาเศร้า จนคุณปลื้มต้องแผลงฤทธิ์ใส่ จนหญิงเหล่านั้นแตกกระเจิง

                ถ้าไม่ใช่นม ปลื้มก็ไม่ให้ใครมาเป็นแม่ใหม่หรอกคำนั้นของคุณปลื้ม แม่พิศยังจำได้ดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #35 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:14
    สนุกมากค่ะ ชอบมาก
    #35
    1
  2. #28 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 17:19
    แร๊งงงง
    #28
    0
  3. #15 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 22:21
    ใครเป็นพระเอก ใครเป็นนายเอก555
    #15
    1
    • #15-1 (@maychanyapat) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2561 / 23:03
      ไม่ใช่คุณศรันย์แน่นวล555
      #15-1