คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย (SF) Halloween : ռ (Dan - Beam) (SF) Halloween : ผีผ้าห่ม (Dan - Beam) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 พ.ย. 58 / 20:45


30 ต.ค

 

22.45 น. ณ คอนโดลับ

 

หลังจากที่ผมบอกว่าพรุ่งนี้ไปทำธุระที่ระยอง เจ้าเด็กโข่งก็ทำหน้าระรื่นขึ้นมาทันที

 

"ระยอง? ผมไปด้วยสิ ไปเที่ยวทะเลกันนะ พี่บีม"

 

"แต่พี่ไปวันเดียว บ่ายก็กลับแล้ว"

 

"พี่ก็อยู่ต่ออีกหน่อยสิ นะนะ เดี๋ยวผมตามไป แล้วเราก็ไปทานอาหารทะเลกัน นะคร้าบ นะพี่บีม น๊า"

 

เอากะมันสิ คิดว่าทำแล้วน่ารักเหมือนเด็กๆ ใช่มั๊ยเนี่ย~ เจ้าเด็กโข่งกอดผมไว้แล้วโยกตัวไปมา อ้อนเป็นลูกแมวเลยเนอะ แค่นี้คิดว่าพี่จะใจอ่อนเหรอแดน

 

*ฟอด*

 

"น่ารักที่สุดเลยสุดที่รักของผมมมมม"  อ้าว! นี่ผมเผลอใจอ่อนพยักหน้าตอบตกลงมันไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

 

"ไอ้บ้า! ฉวยโอกาสเหรอ"

 

"ฉวยโอกาสที่ไหนทำแค่นี้ ถ้าคนอย่างวรเวชจะฉวยโอกาสกับ 'แฟน' มันต้องแบบนี้"

 

ไม่ทันได้โต้แย้งหรือตั้งตัวอะไรหรอกครับ ริมฝีปากที่ฉอดๆ อยู่เมื่อกี้ก็โฉบมาประทับที่ริมฝีปากผมอย่างรวดเร็ว จู่โจม เร่งเร้า มีชั้นเชิง

 

คนบ้าจูบเก่งชะมัด!!!

 

"ดะ แดนนน พะ พอก่อน ดึกแล้ว พรุ่งนี้พี่กลัวตื่นสาย"

 

ผมไม่ได้มีปัญหากับจูบของแดนเลยนะครับ แต่ปัญหาของผมอยู่ที่มือของแดนอ่ะ ไอ้คนมือไว จูบแล้วทำไมชอบมาป้วนเปี้ยนแถวขอบกางเกงผมอีกเล่า!!

 

"ผมยอมให้พี่วันนึงก็ได้ แต่พรุ่งนี้รับรอง..พี่ไม่รอดแน่"

 

ขู่ด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์แล้วยิ้มแบบนั้นคืออะไรแดน ตอบ!

 

ผมเปลี่ยนใจไม่ให้แดนไปด้วยกันพรุ่งนี้จะทันมั๊ยครับเนี่ย....
 

 

31 ต.ค

 

16.40 ณ หาดแม่รำพึง จ.ระยอง

 

ทะเลช่วงใกล้หน้าหนาวนี้อากาศดี๊ดีนะครับ ผมนอนมองทะเลเพลินไปเลย แดนเป็นคนเลือกห้องพัก ก็เข้าใจเลือกนะ ห้องส่วนตัวที่แค่เปิดระเบียงออกไปก็เจอหาดทรายและทะเลที่กว้างสุดสายตา ผมยืนคิดอะไรเพลินๆ อยู่คนเดียว เพราะคนที่ร้องขอมาด้วยและเป็นคนจองห้องนี้มานอนหลับรอระหว่างที่ผมไปทำธุระ จนป่านนี้ก็ยังไม่ตื่นเหอะ

 

ผมชอบมองเวลาแดนหลับ รู้สึกเหมือน...ลูกหมาที่วิ่งเล่นจนเหนื่อยแล้วสิ้นฤทธิ์ดี ฮ่าา จมูกโด่ง โด่งมาก คิ้วเข้ม ปากสีชมพูระเรื่อ น่ารักดีครับ เห็นแล้วก็.....

 

"จะลักหลับผมเหรอ?"

 

เฮือก!!!!

 

"บะ บะ บ้าเหรอ อะไร ใครจะไปทำอะไรอย่างนั้น ไม่มีอ่ะ"

 

บางครั้งการโกหกเพื่อให้ตัวเองรอดจากจอมวายร้ายก็ไม่บาปเท่าไรหรอกมั๊งครับ..เนอะ

 

"ใครล่ะ ก็พี่นั่นแหล่ะ จ้องผมอยู่ตั้งนาน ทำไม จะลักหลับผมเหรอ บรรยากาศเปลี่ยน เลยอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างเหรอฮะ"

 

ไอ้เด็กโข่งสุดทะลึ่งนี่ไม่พูดเปล่า นิ้วเรียวยาวก็มาเกลี่ยปอยผม ไล้กรอบหน้าลงมาเรื่อยๆ และวนเวียนอยู่แถวๆ ริมฝีปากผม

 

"ขอกำลังใจก่อนต้องไปทำงานที่ญี่ปุ่นนะครับคนดี"

 

ไม่ต้องมีคำตอบอะไรจากปากผม คนตรงหน้าก็ค่อยๆ โน้มผมลงไปจูบอย่างเนิ่นนาน เชื่องช้า แต่ไม่น่าเบื่อ จนถึงตอนนี้ผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าผมเสพติดจูบของแดนหรือเปล่า

 

แดนค่อยๆ ถอนจูบแต่ยังละเลียอยู่แถวริมฝีปากแล้วค่อยๆ ไล้เล้าไปตามซอกคอเรื่อยลงมาถึงหน้าท้อง!!

 

เฮ้ย! เสื้อผ้าผมหายไปไหนหมดแล้วล่ะ

 

แดนจูบไล้ไปเรื่อยๆ แล้ววนกลับมาที่ริมฝีปากผมอีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนความหวานของรสจูบเป็นความเร่าร้อนที่แข่งกับแสงพระอาทิตย์ยามเย็นที่สาดเข้ามาในห้อง กระทบจนเป็นเงาสะท้อนของผมสองคนที่เคลื่อนไหวตามจังหวะคลื่นของทะเล

 

"ห้ามไปหลงสาวญี่ปุ่นเด็ดขาดเลยนะรู้มั๊ย"

 

ผมบอกกับแดนหลังจากที่เราหายเหนื่อยจากการไล่ล่าคลื่นทะเลกันเสร็จแล้ว แดนให้คำสัญญาเป็นรอยจูบที่แสนหวาน

 

21.48 น.

 

ผมกับแดนตัดสินใจนอนค้างกันที่นี่อีกคืน เพราะผมเหนื่อยที่จะขับรถกลับแล้ว เหตุผลก็มาจากคนที่ผมกำลังกลับไปหาที่ห้องพักเนี่ยแหล่ะ แดนเป็นอะไรก็ไม่รู้ ทานข้าวเสร็จก็รีบขอตัวขึ้นมาบนห้อง บอกว่ารู้สึกปวดท้องนิดหน่อย พอผมเปิดประตูเข้าไปทั้งห้องก็มืดตื้ดตื๋อ แดนไม่เปิดไฟสักดวงไว้ แต่ผมพอเห็นลางๆ ว่ามีก้อนกลมๆ กองอยู่บนเตียง ก็นั่นล่ะ

 

"แดนเป็นอะไรรึเปล่า แล้วนี่นอนแล้วเหรอ" ผมเปิดไฟแล้วก็ได้เห็นชัดๆ ว่าแดนขดตัวอยู่ในผ้าห่มทั้งตัว เดี๋ยวก็ขาดใจตายหรอก

 

"แฮ่~!!!"

 


"เฮ้ย!!! เหวออออ เป็นอะไรเนี่ย" ผมตกใจจนผงะเพราะอยู่ดีๆ แดนก็โผล่ออกมาจากผ้าห่ม ทำท่าแยกเขี้ยว แล้วที่สำคัญ...ทาแป้งจนหน้าขาววอกเนี่ยนะ!

 
"เป็นผีผ้าห่ม"


ผมอ้าปากหวอสตั้นกับคำตอบนั้นไปหลายนาที จนได้ยินเสียงไอ้คุณผีผ้าห่มตรงหน้าทำเสียงเย็นๆ ข่มขู่ถามกลับมา

 

"Trick or Treat?"

 

อ๋อออ วันนี้วันฮาโลวีน ถถถถ อายุเท่าไหร่แล้วครับวรเวช ผมล่ะเพลียจริงๆ แต่ก็นะแดนอุตส่าห์ทุ่มทุนหลบขึ้นมาก่อน แล้วไหนยังจะเสียเวลาเอาแป้งทาซะหน้าขาวขนาดนี้ เล่นด้วยสักหน่อยก็ได้

 

"Trick"

 

"แฮ่ฮฮฮ~" ไอ้ผีร้ายที่โดนผมท้าทายกำลังอาละวาดละครับ ทำแลบลิ้นปลิ้นตาหลอกหลอน แต่ถึงขั้นจับตัวผมผลักลงบนเตียงแล้วมาจั๊กจี้เอวผมเนี่ย มันไม่ใช่แล้วมั๊งเฮ้ย!

 

"ผมจะถามอีกที Trick or Treat?"

 

"Trickkkk ชัดม๊ะ"

 

"รู้ใช่มั๊ยฮะว่าวันฮาโลวีนเนี่ย พวกผีจะมาหาร่างของคนเพื่อสิงสู่ เพื่อกลับมามีชีวิตอีกครั้ง พี่ตอบ Trick เนี่ย แสดงว่ายอมให้ผีตัวนี้สิงสู่พี่ดีๆ แล้วใช่มั๊ยฮะ"

 

ทำไมผมรู้สึกว่าคำว่า สิงสู่ ของแดนมันไม่ได้หมายความว่าวิญญาณสิงร่างอะไรพวกนั้นเลยแฮะ ผมยังเปลี่ยนคำตอบทันมั๊ย

 

"งั้นคืนนี้พี่คงต้องถูกผีผ้าห่มหลอกแล้วล่ะฮะ"

 

ผีผ้าห่มเริ่มไซร้ซอกคอผมและมือก็วนเวียนปัดป่ายอยู่ในร่มผ้า ไม่กี่นาทีเสื้อผ้าผมและผีผ้าห่มก็ไม่มีติดตัวสักชิ้น มีเพียงผ้าห่มที่คลุมตัวเราไว้เท่านั้น

 

ยามดึก เสียงคลื่นซัดฝั่งยิ่งชัดเจนในความเงียบ คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่งรุนแรงพอๆ กับที่ผมกำลังถูกผีผ้าห่มหลอกอย่างรุนแรงและหนักหน่วงนี่ล่ะ

 

"ดะแดนนนน อืมมม..พะพี่ มะไม่ไหววว"

 

"ผมขออีกนิดนะครับคนดี ขอกำลังใจไว้เผื่อตอนไปทำงานที่ญี่ปุ่นด้วยนะ"

 

"ห๊ะ แต่เมื่อกลางวันก็ อื้อ...." ผมร้องอุทธรณ์ได้แค่นี้เมื่อถูกอีกคนจับพลิกปรับเปลี่ยนตามแต่ใจ แต่แดนก็จูบซับความเจ็บปวดที่หัวไหล่ของผมที่เกิดจากการเปลี่ยนท่ากะทันหัน แต่มันไม่ได้ช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลย ชาไปทั้งแขนแล้วไอ้ผีหื่น!

 

เสียงหัวเราะในลำคอของแดนเหมือนจะพอใจกับปฏิกิริยาของผม ขยับให้ผมเจ็บแขนน้อยลง จากนั้นก็เริ่มเร่งจังหวะขึ้นจนคลื่นลูกสุดท้ายของทะเลในคืนฮาโลวีนกระทบฝั่งในที่สุด

 

23. 50 น.

ผมค่อยๆ ลุกจากเตียงเบาๆ หลังจากที่พายุอารมณ์จากการไปท้าทายผีผ้าห่มผ่านพ้นไป แล้วคว้าชุดคลุมที่พาดอยู่ตรงเก้าอี้ใกล้เตียงมาห่อหุ้มร่างกาย เดินมาหยุดที่ระเบียงห้องแหงนหน้ามองพระจันทร์ในคืนฮาโลวีนที่กำลังจะผ่านพ้น

 

"คิดอะไรอยู่ครับ"

 

แดนเดินเข้ามาพร้อมสวมกอดผมจากทางด้านหลัง ผมรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นเด็กตัวเล็กๆ ลงไปทันทีเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของแดน อบอุ่นแต่ก็แข็งแกร่ง นี่ล่ะ คำนิยามสำหรับกอดของแดนครับ

 

"ไม่บอก"

 

"พี่จะยั่ว?"

 

"จะปราบผีเฮี้ยนต่างหาก"

 

"คิดว่าจะปราบได้ก็ลองดู"

 

แดนมอบรอยจูบที่แสนหวานและดูเหมือนจะมีคลื่นลูกใหม่จากผีผ้าห่มตัวเดิมให้ผมต้องเริ่มรับมืออีกแล้ว

 

..เฮ้อ ที่จริงผมน่าจะตอบว่า Treat แล้วหาลูกอมหวานๆ มาเลี้ยงผีตัวนี้แทนการท้าทายนะ จะได้ไม่เหนื่อยขนาดนี้เนี่ย คุณว่ามั๊ย

 

Happy Halloween นะครับ

 

~ The End~


Talk : มิมีอะไรจะทอล์ค แค่จะบอกว่ามันเป็นฟิคชั่ววูบ
ขอบคุณเค้าโครงเรื่องจาก น้องพลอย นะคะ (ละชื่อในโซเชี่ยลของน้องไว้ในฐานที่เข้าใจ 555) หวังว่าจะทำให้คนอ่านมีรอยยิ้มและมีความสุขไปกับฟิคนะคะ

ผลงานทั้งหมด ของ DarkSideInMind

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 ฝนดาวตก
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 23:08

    แต่งดีใช้ได้เลยค่ะ

    #3
    0
  2. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 02:59
    ลงเพิ่มอีกนะค้า ได้โปรด
    #2
    0
  3. #1 หนูเองค่ะ
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 00:13
    555555ได้อารมณ์ฮาโลวีนสุดๆกรี๊ดๆ
    #1
    0