Sugar Daddy เหยื่อเด็กสเป็คเสือ

ตอนที่ 2 : การพบเจอของคนรักเก่า 100per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ต.ค. 59

 

lYou're good at making me still can't foreget you. l

lเธอเก่งที่ทำให้ฉันยังจำเธอไม่ลืมl

50per

แม่หนู ดวงของแม่หนูตอนนี้จะพบเจอกับอันตรายที่แม่หนูเคยผ่านมันไปแล้วในอดีต ...แต่ตอนนี้มันกำลังกลับมาหาอีกครั้ง

จะส่งผลให้ชีวิตของหนูพบเจอกับความเจ็บปวดแบบคาดเดาไม่ได้ แต่ในท้ายสุดหนูจะมีแต่ความสุขตลอดไป

อืม...คงจะเรียกว่าจากร้ายๆกลายเป็นดีก็ว่าได้



-Lisa-

                “ค่ะพี่ สาไม่คิดมากแล้วก็ได้ ค่ะ...พี่ทำการบ้านต่อเถอะสาไม่กวนแล้ว ฝันดีล่วงหน้านะคะ จุ้บๆ ฉันวางสายก่อนจะนั่งกังวลอีกครั้ง โธ่เว้ย! ไม่น่าไปดูดวงตามคำชวนของยัยปังเลย เป็นไงล่ะเครียดจนนอนไม่หลับเลยกูทีนี้

 

ตืดดๆ

                ฉันเหลือบมองนาฬิกาที่จวนจะเที่ยงคืนแล้ว ใครมันบ้าโทรมาตอนนี้เนี่ย ถ้าไม่สำคัญจริงแม่จะด่าให้เสียหลักเลย

                “ฮัล ละ.. ยังไม่ทันที่ฉันพูดจบ ปลายสายก็แว้ดใส่ทันที

                “นังริสา!!! มึงอยู่ไหนคะเพื่อนรัก คือพวกกูรอมึงนานมากแบบจะได้เด็กเสริฟเป็นผัวแล้ว

                “เฮ้ๆ อย่าแว้ดใส่กูนะ กูยังไม่รู้เลยว่าพวกมึงจะให้กูไปไหนอะไรยังไง ฉันแว้ดกลับทันที เป็นบ้าอะไรมาขึ้นเสียงใส่ ฉันผิดอะไรเนี่ย?!!

                “นี่อย่าบอกนะว่ามึงจำไม่ได้อะสา ...ก็วันนี้เรานัดกันมาเมาไงยะ!!” สิ้นเสียงฉันอึ้งทันที 

     

     ว่าแล้วฉันก็ตอบกลับทันทีว่าจะรีบไปพร้อมกดตัดสาย ก่อนจะวิ่งจู๊ดไปชำระล้างร่างกายทันที เอาวะ!! ไปฉลองแก้เครียดซะเลย

 

หลำขูมคูณสอง

                “ว้ายย อกอีแป้นจะแตก คุณเพื่อนคะ ...มึงแต่งตัวกรี่มากเลยค่ะเพื่อน ถามจริงจะไปยืนเสาไหนคะวันนี้? นี่คือคำทักทายคำแรกจากปากเพื่อนฉันเอง ฉันได้แต่เหยียดยิ้มสวยส่งให้มันก่อนจะเอ่ยสั้นๆว่า

                สำมะแจะ ว่าจบฉันก็เดินไปนั่งข้างๆมันทันที

                อะอีนี่ ตั้งแต่ดูละครเรื่องนี้ก็จำคำมาด่ากูเลยนะคะ แล้วแต่งตัวได้แซ่บลืมมากเพื่อน       เสื้อครอปสีขาวปิดนมไม่มิดกับขาสั้นยีนส์ เลิศมากค่ะเพื่อน มันพูดต่อพร้อมส่งแก้วให้ฉัน ฉันไม่ตอบอะไรได้แต่กระดกน้ำสีอำพันลงคอ รสชาติบาดคอจริงๆ

                บรรยากาศในร้านจะเป็นสไตล์นั่งชิวเสียมากกว่า แต่ก็ยังพอตื๊ดให้เต้นยั่วบ้างตามประสาคนโสด ฉันเหลือบมองไปยังเพื่อนปังผู้น่ารักที่ตอนนี้นั่งแทบจะเกยตักผู้ชายคนหนึ่งอยู่ แหม! ไม่เห็นหัวกูเลยนะ ฉันทนมองไม่ไหวจึงต้องกัดเล็กน้อยให้มันได้ยิน

                จ้ะ ถ้านั่งชิดกว่านี้ก็เอากันเลยเถอะค่ะ แทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว แต่มีหรือที่อีนี่จะสะเทือน นอกจากจะไม่ขยับห่างแล้วยังหันมายิ้มให้ก่อนจะนั่งเบียดกันกว่าเดิม โอ้พระเจ้า ฉันคบกรี่เป็นเพื่อนได้ไง ?

                ฉันนั่งมองมันสักพักก่อนจะตัดสินใจลุกออกไปเต้นท่ามกลางฝูงคนที่กำลังเต้นกันอย่างเมามันส์ ฉันเลือกที่จะเดินไปข้างๆโต๊ะว่างๆตัวหนึ่งก่อนจะขึ้นไปยืนบนโต๊ะแล้วเริ่มบรรเลงลีลาอันเร่าร้อนของตัวเอง หึ! ถ้าจะว่าแรดฉันก็ไม่แคร์หรอกนะคะพูดเลย :)

                ฉันเต้นอยู่ได้สักพักใหญ่ๆก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อน ท่ามกลางไฟสลัวๆฉันรู้สึกคุ้นกับใบหน้านั้นมาก ฉันรู้สึกได้ว่าเค้ามองฉันอย่างไม่วางตา

เขามองฉันก็มอง

                ทำไมคุ้นจังนะ ฉันรู้สึกคุ้นมากๆอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งตอนนี้เขาเดินใกล้เข้ามาหาฉันเรื่อยๆฉันก็ยิ่งคุ้นมากขึ้นทุกที และในที่สุดเขาก็เดินถึงฉันก่อนที่เราจะพูดอะไรกันเค้าก็ยื่นหน้ามาประกบปากฉันทันที ฉันนิ่งอึ้ง ทำไรไม่ถูกบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ในเลือดที่มีตอนนี้ทำให้ฉันเคลิ้มไปกับรสจูบนั้นไม่รู้ตัว

.

.

.

อืมม...

กลิ่นมินต์อ่อนๆ แอบขมฝาด

ริมฝีปากหนาหยาบนิด นุ่มหน่อย

รสจูบที่ดูดดื่ม หยอกล้อทีเล่นทีจริง

ให้ตายเถอะจูบนี้ชวนฝันจริงๆ!!!

.

.

.

                เราจูบกันอยู่สักพักเขาก็ถอนปากออก ฉันนึกขัดใจอยู่ลึกๆ ไม่น่ารีบเลยให้ตายเถอะ!! ฉันยืนมองเค้าสักพักก็เห็นเค้าส่งยิ้มหวานออกมา และรั้งร่างฉันเข้าไปกอดก่อนจะเอ่ยคำที่ทำฉันแทบช็อคขึ้นว่า


“พี่คิดถึงสาจัง แล้วสาล่ะ ...คิดถึงพี่บ้างมั้ยครับ?

“!!!”


มาต่อๆ

                     “!!!”

                “ว่าไงครับ คิดถึงพี่บ้างมั้ย? ผมถามอีกครั้งพร้อมกับลากเธอให้ออกไปหลังร้านด้วยกัน ผมต้องการที่เงียบเพื่อคุยเรื่องของเรา


เรื่องของผมกับสา


                วันนี้ผมมากินชิวๆกับเพื่อน แต่ใครจะไปคิดล่ะครับว่าการมาเที่ยวกับเพื่อนวันนี้มันจะทำให้ผมได้เจอกับคนที่ผมคิดถึงสุดหัวใจ คนที่ผมพร่ำเพ้อตลอดเวลา ในเมื่อพระเจ้าให้โอกาสผมแล้ว มีหรือที่ผมจะนิ่งเฉยไม่ทำอะไรเลย

                ตอนที่ผมกลับมาจากห้องน้ำ ก็เห็นเธอตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามา ถึงคนจะอุ่นหนาฝาคั่งขนาดไหน ผมก็จำเรือนร่างเธอได้เป็นอย่างดี ก็อย่างว่าคนมัน เคยๆ กันนี่นา 

..อะๆ ไม่ได้หมายถึงเรื่องใต้สะดือหรอกครับ เชื่อผมสิ :)

                ผมลังเลอยู่นานว่าจะเข้าไปทักเธอยังไง ถ้าหากจะเดินดุ่มๆไปเลยเธอคงหนีผมไปแน่ ผมมองสักพักจนกระทั่งเธอเริ่มโยกย้ายส่ายสะโพกบนโต๊ะ มันก็ทำให้ผมรู้ว่าเวลานี้แหละคือช่วงที่เหมาะสมที่สุด ผมไม่รอช้าที่จะสาวเท้าก้าวเข้าไปหาเธอโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะรีบฉกฉวยริมฝีปากเธอทันที ให้ตายเถอะผมชอบสัมผัสแบบนี้ ผมชอบริมฝีปากเจ่อๆของเธอ มันยังคงนุ่มนิ่มเหมือนเคย ...

                พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? เสียงตื่นตระหนกของเธอเอ่ยขึ้น แต่ก็กระชากใจผมได้เป็นอย่างดี เพราะมันดูไร้ความรู้สึก ไม่ใช่น้ำเสียงอ่อนวานเหมือนเคย

                “แล้วทำไมพี่จะมาที่นี่ไม่ได้ เราย้ายบ้านแล้วทำไมไม่บอกพี่ล่ะคะ พี่ตามหาเรามานานมากเลยรู้มั้ย

                พี่จะตามหาสาทำไมอีก เรามีอะไรเกี่ยวข้องกันหรอคะ?

                ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ สาไม่คิดถึงพี่บ้างหรอ พี่รู้พี่เลวและชั่วแค่ไหน แต่ตอนนี้พี่สำนึกผิดแล้วพี่ขอโอกาสแก้ตัวได้มั้ยคะ

                “…” เธอนิ่ง

                “นะคะ กลับมาเป็นสาคนเดิมที่น่ารักสำหรับพี่อีกครั้งนะคะ ผมรั้งร่างเข้าไปสู่อ้อมอกอีกครั้ง ผมจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีก

                ...

                สาอย่าเงียบได้มั้ย อย่าเงียบใส่พี่ดิวะ!!!” ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่เธอ พร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอหน่วยอยู่ในตาของผม พระเจ้า! ทำไมผมรู้สึกเจ็บใจตัวเองขนาดนี้ ผมจะทำยังไง ผมทำให้คามรู้สึกของสาเหมือนเดิมได้ยังไง

                พี่เซ้นรู้มั้ย วันนั้น วันที่พี่ทำตัวเหี้ยๆใส่สา วันนั้นมีเรื่องแย่ๆอะไรเกิดขึ้นกับสาบ้าง ...มึงเคยรู้ห่าอะไรบ้างมั้ยพี่เซ้น!!!!”เธอตวาดใส่หน้าผมพร้อมกับผลักอกผมให้ห่าง

                วันที่กูควรมีมึงอยู่เคียงข้าง วันที่กูต้องการคนปลอบใจ อ้อมกอดที่อบอุ่นของมึง แต่ตอนนั้นมึงทำเหี้ยไรอยู่มึงจำได้บ้างมั้ยพี่เซ้น พี่ตอบสามาดิวะ!!”

 

- วันที่ 1 สิงหา พ.ศ. 2554 -

                “เอ้าชนครับชน!!” เสียงผู้คนอื้ออึงไปทั่วคอนโด ทุกคนต่างส่งเสียงอวยพรให้กับเจ้าของวันเกิดสุดหล่อ จะใครล่ะครับก็ผมเอง ธีมงานผมวันนี้เป็นแนวฮาเร็ม คงไม่ต้องบอกใช้มั้ยครับว่าสาวๆในงานเยอะขนาดไหน J

                “เหล้าเบียร์ไม่พอบอกกู เดี๋ยวกูลงไปซื้อเพิ่มให้ ผมตะโกนบอกเพื่อนๆเสียงดัง

                “เฮ้ยมึง วันนี้แฟนมึงไม่มาหรอวะ กูล่ะอยากเห็นหุ่นน้องสาใส่ชุดจินนี่ แม่งหุ่นโคตะระแจ่มเลยโว้ยยย ไอฟลิ้นเพื่อนรักของผมหันมาพูด ในขณะที่ผมกำลังแลกลิ้นกับสาวน้อยที่อยู่ข้างๆ

                “ไม่รู้ว่ะ กูไม่ได้คุยกันมา 2 วันแล้ว ผมตอบเสียงเรียบๆ

                “อ้าว! ไม่โทรไปหาวะ มันถามต่อ

                “ไม่อะแบตหมด ขี้เกียจเดินไปเอาที่ชาร์จด้วยช่างมันเถอะ มาก็มาไม่มาก็ไม่มา ไม่มาย55555 ผมพูดพร้อมกับหันไปคลอเคลียสาวน้อยร่างเล็กคนเดิม แม่งเด็กคนนี้ช่างยั่วชิบหาย ไม่รอช้าผมจับหล่อนอุ้มหมายจะเข้าไปทำภารกิจรักต่อให้ห้องนอน

                “ฮิ้วๆ เบาหน่อยคร้าบบคุณอิศรา ให้ไปเอาที่ชาร์จบอกขี้เกียจ ทีจะไปเล่นจ้ำจี้ล่ะขยันลุกเลยนะมึง ไว้เดี๋ยวเมียมึงมากูจะฮาให้55555 ผมหันไปเลิกคิ้วแทนคำว่าพูดที่ว่า

                ‘แล้วไง? ใครแคร์

                เมื่อถึงเตียงผมโยสาวน้อยลงพร้อมกับทาบทับร่างในทันที ดูๆไปแล้วผู้หญิงคนนี้เซียนไม่หยอกเพราะเธอตอบรับผมทุกอย่าง แถมขึ้นมาปลุกเร้าผมด้วยตัวเองอีก ยิ่งขณะที่เธอเลื่อนหน้าลงมาเรื่อยๆจนถึง***(ละไว้นะครับ J)  ผมก็แทบเกือบสติหลุดทันที มันทั้งอ่อนนุ่ม ทีเล่นทีจริงผมล่ะช้อบชอบ แต่แล้วผมก็เหมือนถูกกระชากสติให้กลับมาเพราะประตูที่เปิดอย่างดัง

ปังง!!

                “ฮืออ~ พี่ซะ..กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!” ประตูเปิดพร้อมเสียงกรี๊ดทำให้ผมตกใจและไม่พอใจที่เห็นริสาเดินเข้ามา แม่งขัดอารามณ์ชิบหายเลย

                “มีอะไร? ผมถามเสียงเรียบ

                พะ..พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง พี่ทำแบบนี้กับสาได้ยังไงวะพี่!! เป็นคนอยู่หรือป่าววะ เธอแผดเสียงดัง พร้อมกับสะอึกสะอื้นไม่หยุด

                กูถามว่ามีไรริสา ตอบ!! ถ้าไม่สำคัญก็กลับไปซะ ผมตวาดกลับ ผมบอกเลยนะว่าผมโคตรจะเกลียดเสียงผู้หญิงร้องไห้เลยจริงๆ

                พี่เซ้น ตวาดสาหรอ พี่ทำแบบนี้กับสาได้ยังไงอะพี่เซ้น ฮือ ...สะ...สาทำไรผิดทำไมพระเจ้าต้องทำร้ายสาแบบนี้อะพี่เซ้น เธอพูดแทบไม่รู้ภาษายิ่งสร้างความหงุดหงิดให้ผมมากกว่าเดิม และผู้คนในงานปาร์ตี้ผมเริ่มทยอยเข้ามามุงดู เสียงฮือฮาดังลั่นยิ่งทำให้ผมไม่พอใจกิริยาของสาในวันนี้

                แล้วน้องเป็นใคร มายุ่งกับแฟนพี่ทำไม ด้านมากเลยนะเค้ามีแฟนอยู่แล้วยังมาให้เค้าจิ้มฟรีอีก พ่อแม่ไม่เคยสอนหรอว่าไม่ให้มาเกาะแกะกับแฟนชาวบ้านน่ะ!!” สาหันไปเล่นงานสาวน้อยที่อยู่บนเตียง พร้อมกับเดินเข้าไปทำท่าจะตบ ผมจึงรีบคว้าตัวเธอพร้อมกับกระชากให้ล้มไปอีกทาง

                สาจะทำอะไร!! จะไปตบเค้าทำไม ทำไมทำตัวต่ำแบบนี้!!” ผมตวาดเสียงดังลั่น สิ้นความอดทน เสียงผู้คนอื้ออึงอีกครั้ง จับใจความได้ประมาณว่าทำไมผมทำผู้หญิงแบบนี้ ทุกคนมองผมเป็นตาเดียวผมจึงตะโกนกลับไปว่า

                หุบปากไม่เลย ชอบเสือกกันนักหรือไงเรื่องชาวบ้านน่ะฮะ!!!”

                พะ...พี่เซ้น พี่ปกป้องมันทำไม แล้วสะ...สาไม่ได้จะตบพี่ก็รู้ว่าสาไม่เคยตบใคร สาพูดไปร้องไห้ไป ผมรำคาญจนหันไปบอกสาวน้อยให้ออกไปจากห้องก่อน เธอพะยักหน้าเบาๆพร้อมรีบเก็บเสือผ้าออกจากห้องไป ผมยืนส่ายหน้าพร้อมกับมองสาด้วยสายตาที่ผิดหวังเป็นที่สุด สาควรโตมากกว่านี้ สิทธิ์ใครสิทธิ์มันไม่ควรมาก้าวก่าย ผมให้สาเต็มร้อยจะนอนกับใครก็ได้ผมไม่ว่า แต่สามาลำเส้นทำไม ผมผิดหรอทั้งๆที่ผมให้สาอิสระมาตลอด มีแต่สาเองที่ไม่คิดจะสนใจใคร และผมก็หันไปพูดกับสาอีกครั้งว่า

                สา พี่อยาก ...อยากจะเป็นพี่น้องเหมือนเดิม ได้มั้ย ผมพูดด้วยความแน่วแน่ ต่อให้วันนี้สาไม่งี่เง่าผมก็คิดว่าจะขอเลิกอยู่แล้ว

                ทำ...ทำไมอะ พี่เซ้นไม่รักสาแล้วหรอ ฮึก...ก...สาระ...รักพี่เซ้นนะ สาไม่งี่เง่า ไม่ทำตัวน่ารำคาญ สาไม่โวยวายแล้วก็ได้

                “…”

                น...นะ พี่เซ้นนะ สาไม่ร้องไห้แล้วนะ พี่เซ้นจะไปนอนกกใครก็ได้ ไปเลยเต็มที่เลย แต่อย่าทิ้งสาไปเลยนะ อย่าเพิ่งทิ้งสาเลยนะ สาไม่เหลือใครแล้วนอกจากพี่ นะคะ ฮือ...อออ

                สา ไปเถอะ แม่งเปลี่ยนอะไรไมได้แล้วจริงๆ พี่ไม่อยากคบกับสาแล้ว พี่ไมได้รักสาแล้วได้ยินมั้ย ผมพูดพร้อมกับจะเดินออกจากห้องแต่สาก็กอดร่างผมไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยพร้อมคร่ำครวญ เรียกร้องให้ผมกลับมา ผมได้แต่ข่มอารมณ์ไม่พอใจไว้ลึกๆ ทั้งทำลายงานวันเกิดผม ทำตัวหึงหวงไม่เข้าเรื่อง ทำให้ผู้คนมองผมไม่ดี แม่งไม่ใช่เลยจริงๆ

                พี่เซ้นอย่าทิ้งสาไป สาไม่เหลือใครแล้วพี่ ฮึกก ...ฮืออ

                สาปล่อย

                พี่เซ้นอย่าทิ้งสาไปเลย ...สาไม่มีใครอีกแล้ว เธอไม่ปล่อยพร้อมกับรัดผมแน่นกว่าเดิม

                สา  ...กูบอกให้ปล่อย เสียงผมเข้มขึ้น

                มะ...ไม่ สาไม่ปล่อย ถ้าสาปล่อยพี่จะทิ้งสาไปอยู่กับเด็กนั่นใช่มั้ย!!” สาแผดเสียง มันทำให้ผมสิ้นสุดความอดทนทันที ผมกระชากสองมืออกจากกันพร้อมกับผลักสาให้ไปติดผนังก่อนจะพูดเสียงเข้มๆใส่ว่า

                กูกับมึงเลิกกัน!! มึงบีบให้กูต้องบ้าเองนะสา ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง เลิกก็เลิกดิวะ ร้องทำไมมันน่ารำคาญ ไม่มีพ่อแม่ใครตายสักหน่อย ร้องอยู่ได้มึงเป็นบ้าหรอ!!!”

                ฮึก...ก...ฮืออ สาได้แต่สะอึกสะอื้นร้องไห้ไม่หยุด ผมรำคาญมากมายตอนนี้ จึงหันไปต่อยกระจกด้านหลังจนแตก

                ไอเหี้ยเซ้น มึงทำอะไรน้องสาวะ!!!” เสียงไอฟลิ้นตะโกนทำให้ผมหันไปมอง มันรีบแทรกตัวเข้ามาในห้องงพร้อมกับกอดร่างสาเอาไว้ ผมเห็นละขัดใจชะมัด ส่วนสาก็ได้แต่ซบอกมันละร้องไห้ปานขาดใจ

                มันร้องตั้งแต่เข้ามาแล้ว แถมมันเห็นกูกกเด็กจะเข้ามาโวยวาย ด่ากูว่าไม่ใช่คน กูก็เลยขอเลิกละมันร้องไห้ กูรำคาญ ผมตอบหน้าตาย

                ทำไมมึงไม่พูดดีๆกับเค้าวะ มึงลืมป่าววะนี่แฟนมึงนะโว้ย กูไม่อยู่แปปเดียวมึงทำเหี้ยขนาดนี้เลยหรอ มันถามต่อ

                ไม่อะ เออสาสรุปเราเลิกกันแล้วนะเข้าใจมั้ย ว่าจบผมก็เดินออกจากห้องทันทีแล้วเดินออกไปทันที

 

 

                “….” ผมสะอึกอยู่ในลำคอ ผมอยากพูดว่าผมเสียใจผมไมได้ตั้งใจ ภาพวันนั้น...วันที่ผมฉีกใจเธอเป็นชิ้นๆมันขึ้นมาอีกครั้ง

                เงียบทำไมล่ะพี่เซ้น นึกออกแล้วล่ะสิว่ามึงระยำกับกูแค่ไหน สาโคตรเกลียดพี่เลยรู้มั้ย

                “…” ผมได้แต่นิ่งไม่ตอบอะไร

                  กว่าสาจะก้าวข้ามมันมาได้ สาแทบตายพี่รู้บ้างมั้ย พอวันที่สาอยู่ได้พี่ย้อนกลับมาทำไม ปล่อยสาไปเถอะพี่ เธอพูดเสียงสั่น น้ำตาเริ่มคลอหน่วย บัดซบ! ผมอยากจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เธอ แต่ก็ทำไมได้ ผมละอายใจ

                  งั้นพี่ขอถามอะไรสักหน่อยได้มั้ย วันนั้นสาร้องไห้เข้ามา สาร้องเพราะอะไรคะ

                  .... เธอนิ่งเงียบไม่ตอบผม

                  เอ่อ ถ้าลำบากใจไม่ต้องตอบพี่ก็ได้นะสา ใหมันแล้วๆไป ผมพูดปัด

                  ...วันนั้นเป็นวันที่พ่อแม่สาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตคาที่ เข้าใจยังคะว่าทำไมสาถึงบอกพี่ว่าสาไม่เหลือใครแล้ว ผมเบิกตาสุดขีด ช้อคกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของคนรักเก่า

                ถ้าตอนนั้น ถ้าหากผมมีสำนึกความเป็นคนจริงๆผมไม่ควรทิ้งให้เธอผจญกับเรื่องแย่ๆ หล่อนต้องเผชิญหน้ากับปัญหามากมายโดยไร้เงาของผู้ชายที่เธอรัก ผมมันเหี้ยจริงๆ

                เอาเป็นว่า สาขอตัวนะคะ พี่ก็ลืมๆไปเถอะค่ะมันก็ผ่านมานานแล้ว สิ้นคำพูดของสาผมก็ค่อยๆปล่อยมือจากเอวของเธอ

                ถึงสาจะโกรธจะเกลียดพี่ แต่พี่ขอให้สาจำใส่หัวไว้เลยว่า พี่ขอโทษจริงๆ พี่ขอโทษนะคะที่รู้ช้าว่าสาเจออะไรมาบ้าง เลยทำเรื่องแย่ๆใส่สา ต่อไปนี้พี่จะไม่ง้อสาให้กลับมาคบอีกแล้ว ผมพูดเสียงนิ่ง

                หึ ก็ดีค่ะ ต่างคนต่างอยู่ ให้มันจบๆกันไปไม่มีไรแล้วสาขอตัว ผมได้แต่จ้องมองแผ่นหลังของเธอที่ค่อยๆเดินห่างออกไป พร้อมกับตะโกนเสียงดังว่า

                ใครบอกว่าพี่จะต่างคนต่างอยู่ ...พี่แค่จะบอกสาว่าพี่จะไม่ง้อสาแต่พี่จะจีบสาใหม่ ระวังตัวไว้ให้ดีๆเถอะค่ะ เพราะสาเป็นของพี่!!”


100per


ไหนๆใครอ่านแล้วเม้นหน่อย

ติขมกันได้นะคะอยากอ่านเม้น

อยากหาแรงใจ อย่างที่อบก

เรื่องนี้เน้นเรื่อยไม่รีบ5555


3 ความคิดเห็น